Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2510
Vragen van de leden Ferrier en Ormel (beiden CDA) aan de staatssecretaris
en de minister van Buitenlandse Zaken over het behoud van de EU Speciale
Vertegenwoordiger voor het Grote Merengebied (ingezonden 21 april 2011).
Antwoord van minister Rosenthal (Buitenlandse Zaken) en staatssecretaris
Knapen (Buitenlandse Zaken) (ontvangen 16 mei 2011).
Vraag 1
Kent u de brief die een groot aantal maatschappelijke organisaties aan de EU
Hoge Vertegenwoordiger Ashton hebben gestuurd met een pleidooi voor het
behoud van de EU Speciale Vertegenwoordiger voor het Grote Merengebied?
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2, 3, 4
Klopt de aanname dat Ashton het voornemen heeft deze positie niet opnieuw
in te vullen? Zo ja, welke overwegingen liggen ten grondslag aan dit besluit?
Deelt u de mening dat een speciale vertegenwoordiger voor het Grote
Merengebied een belangrijke rol speelt in de bevordering van de stabiliteit en
veiligheid in dit gebied en daarmee aansluit bij één van de speerpunten in
het Nederlandse ontwikkelingsbeleid?
Deelt u de mening dat verlenging van het mandaat van de speciale vertegenwoordiger voor dit gebied goed aansluit bij uw beslissing om de ontwikkelingsrelatie met Congo uit te faseren? Zo nee, welke rol ziet u voor de EU in
dit gebied om de stabiliteit en veiligheid te bevorderen? Zo ja, bent u bereid
in Brussel een pleidooi te houden voor het behoud van deze speciale
vertegenwoordiger?
Antwoord 2, 3, 4
De EU Speciale Vertegenwoordiger voor het Grote Merengebied heeft de
afgelopen jaren een belangrijke rol gespeeld bij het coördineren van de
EU-bijdrage aan veiligheid en stabiliteit in het gebied. Nederland heeft de
EUSV daarbij waar nodig zoveel mogelijk ondersteund.
Hoge Vertegenwoordiger (HV) Ashton is voornemens negen EU Speciale
Vertegenwoordigers te (her)benoemen, te weten voor Kosovo, het Midden
Oosten Vredes Proces, Zuidelijke Kaukasus, Centraal Azië, Afghanistan,
Afrikaanse Unie, Bosnië, Soedan, alsmede de Hoorn van Afrika. Dit is een
beperkte lijst functionarissen.

ah-tk-20102011-2510
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

Volgens de Europese Dienst Extern Optreden (EDEO) is de situatie in de Grote
Meren verbeterd, waardoor een Speciale Vertegenwoordiger op dit moment
niet noodzakelijk is. De EU-delegaties in de betreffende landen kunnen de
taken van de Speciale Vertegenwoordiger overnemen.
Nederland en de overige lidstaten respecteren het besluit van HV Ashton om
voorlopig geen Speciale Vertegenwoordiger voor het Grote Merengebied aan
te stellen. Zij heeft een eigenstandige bevoegdheid voor het ambtelijk indelen
van de EDEO. Nederland wenst daar niet in te treden. Daar komt bij dat
Nederland altijd heeft gepleit voor terughoudendheid bij het aanstellen van
EU Speciale Vertegenwoordigers. De taken van de Speciale Vertegenwoordigers dienen zo veel mogelijk door de reguliere EDEO-structuren te worden
vervuld, mede ook in verband met het kostenaspect.
Diverse lidstaten, waaronder Nederland, hebben erop aangedrongen dat de
regionale kennis van het team van de Speciale Vertegenwoordiger voor de
Grote Meren zal worden behouden door zijn staf toe te voegen aan de
EU-delegaties, de Afrika-eenheid van de EDEO in Brussel en de EU Speciale
Vertegenwoordiger voor Soedan. Ook moet zorgvuldige aandacht worden
gegeven aan goede coördinatie tussen de EU-delegaties in de regio zodat de
EU de complexiteit van de regionale aspecten goed kan verwerken in het
eigen beleid.
Het besluit betekent niet dat de rol van de EU in de regio afneemt maar dat
deze anders wordt ingevuld. De EU blijft politiek nauw betrokken bij de regio.
Daarnaast is de EU de grootste donor in de regio en hebben alle landen in de
regio tariefvrije toegang tot de Europese markt met het Everything But Arms
handelsregime. Deze inzet sluit aan bij het Nederlandse beleid voor de regio.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2