Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

33 891

Regels inzake de verzekering van zorg aan
mensen die zijn aangewezen op langdurige zorg
(Wet langdurige zorg)

Nr. 115

GEWIJZIGD AMENDEMENT VAN HET LID BERGKAMP C.S. TER
VERVANGING VAN DAT GEDRUKT ONDER NR. 29
Ontvangen 12 september 2014
De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:
In artikel 3.3.3, zevende lid, wordt «het eerste, derde en zesde lid»
vervangen door: het eerste, derde, vierde en zesde lid.
Toelichting
Indieners achten het wenselijk dat mensen zo veel mogelijk en zo lang
mogelijk thuis kunnen blijven wonen, ook als zij behoefte hebben aan
langdurige en intensieve zorg. Met dit amendement wordt de
mogelijkheid gecreëerd dat mensen onder bepaalde omstandigheden
thuis kunnen blijven wonen, ook als dat duurder is dan verblijf in een
instelling. Het amendement beoogt het wetsvoorstel op dit punt in
overeenstemming te brengen met de manier waarop in de huidige AWBZ
voor bepaalde groepen «enige ondoelmatigheid» is toegestaan.
Voorkomen wordt dat kinderen, jongvolwassenen en mensen in andere
specifieke situaties, zoals hieronder benoemd, in de Wlz alsnog verplicht
in een intramurale instelling moeten gaan verblijven omdat hun zorg thuis
duurder is dan verblijf in een instelling.
Het accepteren van «meerkosten» voor mensen die thuis wonen, geldt
in ieder geval ten aanzien van kinderen en jongvolwassenen. Het toestaan
van meerkosten is tevens gewenst ten aanzien van mensen met een
bijzondere behoefte aan «persoonlijke assistentie». Het gaat om de
volgende cliëntsituaties:
– Kinderen en jongvolwassen die de mogelijkheid moeten kunnen
krijgen om thuis op te groeien;
– Ouders die de mogelijkheid moeten kunnen krijgen om deel uit te
maken van een opgroeiend gezin;
– Mensen die vanuit een thuissituatie de mogelijkheid moeten kunnen
krijgen tot ontwikkeling en ontplooiing in de vorm van opleiding en
betaald werk;

kst-33891-115
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 891, nr. 115

1

– Cliëntsituaties waar sprake is van een continue acute levensdreiging
(bijv. thuisbeademing) waarbij de mogelijkheid van zorg in de thuissituatie
een positief effect heeft op de ervaren kwaliteit van leven.
Het CIZ bepaalt of een cliënt toegang heeft tot de Wlz en vervolgens op
welk zorgprofiel de cliënt is aangewezen. Als een cliënt thuis wil blijven
wonen, stelt de Wlz-uitvoerder de hoogte van de bekostiging van de zorg
thuis vast. Uitgangspunt hierbij is dat de zorg thuis niet meer mag kosten
dan de kosten van het verblijf in een instelling. Het kan zijn dat de kosten
om een cliënt verantwoord en doelmatig thuis te kunnen verzorgen
significant hoger zijn dan de kosten van het verblijf in een instelling. Dit
vanwege het wegvallen van het efficiencyvoordeel van het leveren van
zorg in een geclusterde setting in combinatie met een hogere zorgbehoefte van de cliënt. In bovengenoemde situaties is het in ieder geval
gewenst dat mensen thuis wonen, ook al kost dit meer dan het verblijf in
een instelling.
De Wlz-uitvoerder beoordeelt of sprake is van één van de hierboven
genoemde situaties en stelt het soort zorg en de omvang vast die in de
thuissituatie moet worden geboden. Hierbij wordt het toezicht meegewogen dat onbezoldigd door de inwonende mantelzorger wordt overgenomen. De te bieden zorg thuis moet naar het oordeel van de
Wlz-uitvoerder leiden tot een doeltreffende en verantwoorde oplossing.
Het amendement maakt het technisch mogelijk dat voor bepaalde
groepen (zoals hierboven beschreven) de persoonsgebonden budgetten
en de kosten van een modulair pakket thuis, worden opgehoogd. Omdat
de maximale aanvaardbare kosten van een MPT zijn gekoppeld aan de
tarieven van de persoonsgebonden budgetten, hoeft alleen artikel 3.3.3
van het wetsvoorstel te worden gewijzigd. Hiermee is dan automatisch en
onlosmakelijk ook voor de MPT’s geregeld dat de kosten in specifieke
situaties hoger mogen uitvallen. Het amendement bewerkstelligt dat bij of
krachtens AMvB wordt bepaald in welke gevallen meerkosten moet
worden geaccepteerd. In de AMvB zullen in ieder geval bovengenoemde
groepen worden opgenomen, zodat personen die onder de genoemde
groepen vallen thuis kunnen blijven wonen ondanks dat dit duurder is dan
verblijf in een instelling.
Bergkamp
Otwin van Dijk
Keijzer

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 891, nr. 115

2