Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2022–2023

27 529

Informatie- en Communicatietechnologie (ICT) in
de Zorg

Nr. 291

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 4 april 2023
De zorgsector staat voor grote uitdagingen. De zorgkosten nemen toe, er
is meer vraag naar (complexere) zorg en tegelijkertijd neemt het aantal
zorgverleners af, mede door werkdruk en krapte op de arbeidsmarkt. Dit
onderstreept het belang om de zorg slimmer te organiseren. Dit vraagt
niet alleen om een transformatie naar passende zorg en meer inzet op
preventie, maar ook om hybride zorg. Hierin spelen juiste en tijdige
gezondheidsgegevens en digitalisering een belangrijke rol. Hiervoor is
een goed werkende zorg-ICT-markt met betrokken ICT-experts en
ICT-leveranciers onmisbaar.
In mijn eerdere brief over de zorg-ICT-markt voor gegevensuitwisseling
stelde ik al dat de totstandkoming van goede elektronische gegevensuitwisseling niet kan zonder constructieve samenwerkingen tussen
ICT-leveranciers en zorgaanbieders.1 Daarbij merkte ik op dat een
innovatieve, maar ook open, toegankelijke en eerlijke zorg-ICT-markt
essentieel is voor het bereiken van de ambities van gegevensuitwisseling
in de zorg. Er bestaan echter tekortkomingen in de huidige zorg-ICT-markt
die het realiseren van bovenstaande ambities bemoeilijken. De Autoriteit
Consument & Markt (hierna: ACM) schrijft de zorg-ICT-markt bepaalde
kenmerken toe die maken dat deze markt niet goed functioneert en
gevoelig is voor het ontstaan of versterken van (te) sterke posities op de
markt.2 De ACM omschrijft die kenmerken als ongewenst, omdat een
gebrek aan competitie mogelijk leidt tot hoge(re) kosten voor ICT in de
zorg en de nodige ontwikkelingen en innovatie op het gebied van
elektronische gegevensuitwisseling en digitalisering van de zorg vertraagt
of in de weg staat.

1
2

kst-27529-291
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2023

Kamerstuk 27 529, nr. 282.
ACM-leidraad over de concurrentieregels voor zorg-ICT-markten goed ontvangen | ACM.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 529, nr. 291

1

Hoewel het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (hierna:
VWS) geen contractuele relatie heeft met de zorg-ICT-leveranciers, is een
actieve en grotere overheidsrol vereist om de marktwerking op de
zorg-ICT-markt te verbeteren. Denk hierbij aan het stellen van prioriteiten
en duidelijke (technische) eisen en afspraken richting leveranciers en het
zorgveld, het zorgen voor een gezond innovatieklimaat en het beschikbaar
maken van data die niet wordt afgeschermd door leveranciers. Dit biedt
patiënten kwalitatief betere en toegankelijkere zorg en kan hun autonomie
versterken. Zorgverleners worden zo beter gefaciliteerd met juiste,
herbruikbare en tijdige gegevens voor het zorgproces.
In het Integraal Zorgakkoord (hierna: IZA3) heb ik met zorgpartijen
afspraken gemaakt over gegevensuitwisseling en digitalisering in de zorg,
alsmede een landelijk ICT-portfolio en een landelijk dekkend netwerk van
infrastructuren.
Aanleiding voor het Actieplan
Mijn beleid en instrumenten heb ik gevat in een Actieplan.4 Dat richt zich
erop om de zorg-ICT-markt voor gegevensuitwisseling en de verschillende
deelmarkten verder te ontwikkelen. Het Actieplan beschrijft hoe ik de regie
wil nemen, zonder de verantwoordelijkheid over te nemen, met welke
instrumenten ik dat doe en hoe ik andere partijen hierbij betrek en
versterk. Ik wil daarbij benadrukken dat het slagen van de interventies
afhankelijk is van de gezamenlijke inzet en verantwoordelijkheid van
meerdere partijen, zoals bijvoorbeeld beleidsmakers, toezichthouders,
zorginkopers, zorgaanbieders en ICT-leveranciers.
Het hoofddoel van dit Actieplan is om de zorg-ICT-markt beter te laten
functioneren en toekomstbestendige voorwaarden te creëren. Het
Actieplan kent vooralsnog een looptijd van drie jaar; van 2023 tot en met
2025. Het Actieplan bevat vele interventies die al snel effect kunnen
hebben, waardoor het een integraal onderdeel is van de strategie voor de
komende jaren. Een goed werkende markt houdt ook rekening met het
publieke belang, is open, stimuleert concurrentie en innovatie en is
toegankelijk voor nieuwe toetreders.
Dit Actieplan gaat daartoe verder dan het huidige staande beleid van mijn
ministerie. Dat richtte zich, voor wat betreft het verbeteren van de
voorwaarden voor zorg-ICT, vooral op gezamenlijke afspraken (standaardisatie en normering) en de implementatie en naleving ervan. Zoals onder
de Wet elektronische gegevensuitwisseling in de zorg (hierna: Wegiz).
Voor de Wegiz is brede steun. De Wegiz alleen is niet voldoende om de
uitdagingen effectief het hoofd te kunnen bieden. Knelpunten, zoals
bijvoorbeeld onvoldoende marktwerking, het gebrek aan vertrouwen
tussen zorgaanbieders en ICT-leveranciers, informatieblokkades door
verouderde («legacy») ICT-systemen of onvoldoende vraagbundeling
vanuit zorgaanbieders richting ICT-leveranciers, vergen aanvullende acties
en interventies.
De ambities van het Ministerie van VWS op het gebied van gegevensuitwisseling, waaronder interoperabiliteit, informatiebeveiliging en privacy,
liggen buiten de scope van dit Actieplan. Dit Actieplan richt zich primair
op het verbeteren van de marktwerking op de zorg-ICT-markt voor
gegevensuitwisseling. Het Actieplan is daarnaast nadrukkelijk verbonden
aan al bestaande initiatieven. Afgelopen december heb ik u geïnformeerd
over trajecten die nu al lopen, zoals de afspraken die hierover in het IZA
3
4

Bijlage bij Kamerstuk 31 765, nr. 655.
Kamerstuk 27 529, nr. 282.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 529, nr. 291

2

zijn gemaakt, de Wegiz, de initiatieven op het gebied van infrastructuur en
generieke functies en vanuit de Europese Commissie: de European Health
Data Space (EHDS).5 Deze trajecten dragen bij aan de oplossingen die de
komende jaren nodig zijn om een solide basis te leggen voor betere
elektronische gegevensuitwisseling.
In deze brief ga ik in op het Actieplan zorg-ICT-markt en de diverse
interventies. Het volledige plan is toegevoegd in de bijlage.
De kern van het Actieplan
Het Actieplan voegt een aantal interventies toe aan de regierol van VWS
om de marktwerking te versterken. Zo wordt beoogd de positie van
zorgaanbieders ten opzichte van ICT-leveranciers te verbeteren. Dit kan
onder andere leiden tot betere vraagarticulatie en het effectiever besteden
van zorggeld en het mogelijk beperken van de ICT-kosten.6
Daartoe dienen de volgende doelstellingen gerealiseerd te worden:
• Heldere afspraken en samenwerking tussen ICT-leveranciers, zorgaanbieders, koepels en VWS, over rollen en verantwoordelijkheden, met
daarbij het centraal stellen van het maatschappelijke belang;
• Voldoende kennis, inzicht en overzicht bij betrokkenen ten aanzien van
de markt om goede beslissingen te kunnen nemen;
• Beter betrekken van ICT-leveranciers (door overheden en zorginstellingen) bij beleidsontwikkeling en implementatie, om beter gebruik te
kunnen maken van hun kennis en ervaring;
• Verhelderen van de regierol van VWS, het realiseren van regie en
monitoring op het functioneren van de markt;
• Verbeteren van de onderhandelingspositie van zorgaanbieders ten
opzichte van ICT-leveranciers;
• Inrichting van (cross)sectoraal leveranciersmanagement;
• Leveranciersvertegenwoordiging op strategisch, tactisch en operationeel niveau.
Het Actieplan is opgebouwd langs vier indelingsprincipes. Omdat
interventies de huidige situatie beogen te verbeteren, verbind ik hieronder
een korte analyse van de huidige situatie aan de interventies. In het
Actieplan zijn de uitvoerige probleemanalyse en beschrijving van de
verschillende interventies beschreven.
Informatiestelsel & de zorg-ICT-markt
Huidige situatie
De Nederlandse zorg is specifiek en uniek door de (gereguleerde)
marktwerking in de zorg, door het decentrale zorgstelsel met veel
bevoegdheden bij beroepsgroepen en zorgverzekeraars, door de
DOT/DBC-systematiek, maar ook door Nederlandse (kwaliteits-)regels. De
bijbehorende zorg-ICT-markt bestaat bovendien uit verschillende
deelmarkten; een generieke aanpak is daarom moeilijk. Sommige
deelsectoren, zoals die van medische beelden of (ziekenhuis-)
EPD-systemen, hebben internationale leveranciers. Andere deelsectoren,
zoals de GGZ, huisartsen, VVT, geboortezorg, en paramedische zorg,
hebben nauwelijks internationale spelers. Het ontbreken van een landelijk
zorgbreed platform voor samenwerking tussen ICT-leveranciers en
zorgaanbieders zorgt voor onduidelijkheid en onzekerheid. Veel
programma’s en projecten zijn opgezet om afspraken en informatiestan5
6

Kamerstuk 27 529, 35 824 en 32 761, nr. 288.
Kamerstuk 27 529, nr. 282.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 529, nr. 291

3

daarden te ondersteunen, veelal lokaal en regionaal, maar er is nog
onvoldoende afstemming over de algehele koers, standaarden en
tijdslijnen.
Interventies
Momenteel herzie ik de besturing van het gezondheidsinformatiestelsel,
met onder meer een focus op implementatie van ICT-toepassingen en
deelname van ICT-leveranciers. Mijn huidige beleid stimuleert openheid
en duidelijkheid door inzet op standaardisatie en normering en het
publiceren van een landelijke Meerjarenagenda van het zorg-ICT-portfolio.
Leveranciers geven aan graag mee te werken aan de inrichting van het
stelsel, zodat er meer afspraken ontstaan op basis van internationale
standaarden. Afwijkingen van internationale standaarden kunnen de al
relatief kleine Nederlandse zorg-ICT-markt minder aantrekkelijk maken
voor internationale spelers.
Versterkt vertrouwen tussen zorgaanbieders en ICT-leveranciers volgt uit
een verbetering van de communicatie over en weer. Hiervoor is een
vertegenwoordiging van ICT-leveranciers bij de juiste tafels nodig op
strategisch, tactisch en operationeel niveau. Ik ben met de verschillende
brancheorganisaties en ICT-vertegenwoordigers in gesprek hoe zij zich
kunnen verenigen zodat zij onderdeel gaan uit maken van de al bestaande
governance op zowel strategisch, tactisch en operationeel niveau, zodat
kennis en actiebereidheid geborgd is. Vertegenwoordiging vanuit de
leveranciers bij beleidsvorming, planning én uitvoering krijgt hiermee
écht de plek die het verdient. Ik ben blij met de positie die leveranciers
hierin willen innemen om zo hun bijdrage te leveren aan maatschappelijke
uitdagingen.
Ik werk ook aan de inrichting van een monitorfunctie om door het
verzamelen, publiceren en analyseren van gestructureerde data de mate
van openheid en innovatie van de zorg-ICT-markt te meten en daarmee de
effectiviteit van beleid en van de interventies uit dit Actieplan vast te
stellen. Indicatoren hiervoor zijn bijvoorbeeld nieuwe toetreders tot en
verschuivingen in de markt, nieuwe businessmodellen en producten en
diensten, de mate waarin de producten voldoen aan standaarden en
ICT-investeringen en kosten.
Vraagkant
Huidige situatie
Specifieke kennis en ervaring is nodig voor goede ICT-inkoop. Deze kennis
is niet bij alle zorgaanbieders voldoende aanwezig. Veel zorginstellingen
leunen hiervoor op een beperkte groep ICT-experts of op de
ICT-leveranciers zelf. Hoewel er geen richtlijn of kader bestaat ten aanzien
van het minimale ICT-kennisniveau voor zorgaanbieders of bestuurders,
lijkt er onvoldoende bewustzijn te zijn over consequenties van individuele
ICT-beslissingen. Hierdoor kan interoperabiliteit belemmerd worden en
kan leveranciersafhankelijkheid ontstaan. Veel zorgaanbieders
beschouwen leveranciersafhankelijkheid als een probleem, maar het
ontbreekt aan een gezamenlijke strategie om deze afhankelijkheid te
doorbreken. Er zijn wel enkele voorbeelden van vraagbundeling en
collectieve ICT-inkoop, maar er is nog steeds een groot gebrek aan
zakelijke en gecoördineerde vraagarticulatie richting leveranciers, zowel
binnen instellingen als sectoren.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 529, nr. 291

4

Interventies
In de komende jaren ondersteun ik (vertegenwoordigers van) zorgaanbieders bij de inrichting van (cross)sectoraal leveranciersmanagement.
Het doel hiervan is om de ICT-vraag van verschillende projecten in de
sector en over sectoren heen te bundelen, te prioriteren en af te stemmen
op landelijke prioriteiten. Daarom ondersteunt het Ministerie van VWS de
betrokken brancheorganisaties bij het kwartiermaken voor het inrichten
van (cross)sectoraal leveranciersmanagement. Zo wordt het opdrachtgeverschap versterkt namens zorgaanbieders, kan vraagbundeling een plek
krijgen en zullen relevante ICT-leveranciers actief hun expertise inbrengen.
Bovendien kunnen zorgaanbieders zo een gezamenlijke roadmap voor
ICT-ontwikkeling opstellen en worden er afspraken gemaakt over de
ICT-ontwikkelkalender met leveranciers en beleidsmakers. Het streven is
om in 2025 (cross)sectoraal leveranciersmanagement in alle zorgsectoren
ingeburgerd te hebben.
Inkopen van ICT kan transparanter plaatsvinden met de hulp van
keurmerken, certificaten of kwalificaties en kan zo leiden tot een gelijkere
onderhandelingspositie bij inkoop van applicaties en ICT. Keurmerken of
certificeringen op nader te bepalen ICT-systemen kunnen een onderdeel
zijn van een vergunningenstelsel. De EHDS voorziet een dergelijk
vergunningstelsel dat (basis-)eisen stelt aan ICT-toepassingen op het
gebied van gegevensuitwisseling en informatieveiligheid. Door dit
Europees op te pakken, voorkomen we dat één en ander niet in strijd komt
met nationale of Europese wetgeving, en passend is binnen Europees
beleid. Bovendien beoog ik deze sturing op ICT-kwaliteit en betaalbaarheid
via zorginkoop mogelijk te maken door inrichting van een catalogus van
zorg-ICT-systemen. Zorgaanbieders en ICT-inkopers worden hiermee in
staat gesteld om ICT-producten en diensten met elkaar te vergelijken,
bijvoorbeeld op basis van functionaliteiten of keurmerken.
Aanbodkant
Huidige situatie
De Nederlandse zorg-ICT-markt is ingedeeld op basis van de verschillende
zorgsectoren, zoals de eerstelijnszorg, ziekenhuizen, geestelijke gezondheidszorg en verzorgingshuizen. Hierdoor wordt de al relatief kleine
Nederlandse markt verder gefragmenteerd in verschillende deelmarkten
met van elkaar verschillende eisen en behoeftes.
Hoewel de verwachting mag zijn dat ICT-leveranciers de maatschappelijke
verantwoordelijkheid nemen voor hun prestaties en winsten, zijn er echter
nog weinig leveranciers met een ethische gedragscode of maatschappelijke certificering op verantwoord ondernemen. Bovendien zijn sommige
leveranciers dermate dominant in hun niche dat dit leidt tot datablokkades
en verhoogde afhankelijkheid. Een gedragscode en adequate marktmonitoring zijn daarom noodzakelijk.
Interventies
Samen met vertegenwoordigers van zorgaanbieders en vertegenwoordigers van ICT-leveranciers ben ik voornemens een gedragscode op te
(laten) stellen, gericht op heldere maatschappelijk verantwoorde rollen,
verantwoordelijkheden en gedragingen (m.b.t. zorg-ICT) van
ICT-leveranciers, zorgaanbieders en beleidsmakers. Dit dient voornoemde
adequate, rolvaste en bindende overlegstructuur voor landelijke afspraken
over de samenwerking, koers, prioriteiten, standaarden en tijdslijnen. Ik
proef veel enthousiasme in het veld en verwacht de gedragscode begin
2024 op te leveren. Op basis daarvan worden betrokkenen in staat gesteld

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 529, nr. 291

5

om op een transparante wijze de consequenties voor zichzelf te beoordelen. Met zelfbinding en transparantie over het voldoen aan de code
middels een convenant, wil ik winsten in de zorg-ICT in lijn brengen met
de maatschappelijke verantwoordelijkheid van deze sector. Momenteel
onderzoek ik verdere (juridische) mogelijkheden hiertoe.
ICT-systemen
Huidige situatie
Klachten ten aanzien van het gedrag van ICT-leveranciers gaan gepaard
met betrekkelijke «technische achterstand» van hun producten. Dit zijn in
veel gevallen verouderde systemen, zogeheten legacy-systemen, die sterk
gebaseerd zijn op in tientallen jaren organisch gegroeid maatwerk en veel
minder op (moderne) architectuur en standaarden. Veel dossier- of
bronsystemen zijn monolithisch (niet-modulair) van opzet en daardoor
star en moeilijk aan te passen. Het toevoegen van functionaliteit kost
daardoor veel geld, tijd en vereist specialistische kennis. Daardoor is er
voor de ICT-leveranciers vaak geen business case om hun systemen aan
te passen; ze voeren aanpassingen alleen door als ze de kosten terug
kunnen verdienen, bijvoorbeeld door hoge aanschafprijzen. Tevens zijn de
data in de bronsystemen opgebouwd volgens leverancier-specifieke
datamodellen: de data is hierdoor niet of nauwelijks toegankelijk voor
andere ICT-systemen (bijvoorbeeld van concurrerende leveranciers). Dit
maakt overstappen naar een ander ICT-product een zeer ingrijpend
proces. Dit alles leidt ertoe dat zorgaanbieders een zogenaamde «vendor
lock-in» ervaren.
Interventies
De te schetsen strategie voor databeschikbaarheid streeft naar data die is
gescheiden van functionaliteit en draagt bij aan een gezondheidsinformatiestelsel dat een open, innovatieve markt stimuleert. Data legt men vast
in toepassingen (applicaties). Denk hierbij aan een ziekenhuisinformatiesysteem, maar ook aan een app waarin een patiënt zelf gegevens met zijn
zorgverlener kan delen. Door deze data onafhankelijk van de specifieke
toepassingsfunctie vast te leggen, kan data eenvoudiger worden
(her)gebruikt voor andere primaire en secundaire doelen. Gebruikers
moeten optimaal worden ondersteund bij het leveren van passende,
hybride zorg. Maar ook in het verbeteren van de kwaliteit van zorg door
het ontwikkelen van kennis, applicaties, systemen en beleid. Databeschikbaarheid en standaardisatie creëren hiervoor een vruchtbare grond.
Gerichte stimulering moet innovatie op dit gebied aanjagen.
Onderdeel hiervan is een strategie op het gebruik van application
programming interfaces (API’s).7 De API-strategie bevat stappen om
databeschikbaarheid met behulp van API’s te kunnen realiseren en op
termijn mogelijk te verplichten. Momenteel worden de API-eisen in
werkgroepen volledig open ontwikkeld en beheerd in afstemming met ook
internationaal opererende partijen.8 Zo wordt het risico van inmenging
van al te specifieke en unieke en specifiek Nederlandse belangen,
beheerst. Het Actieplan en de API-strategie omschrijven een strategie die
binnen 5–10 jaar moet resulteren in databeschikbaarheid en dataportabiliteit,9 met een verplichting onder de Wegiz.10 Onderliggende doelen zijn
7

Aanhangsel Handelingen II 2022/23, nr. 1807.
«API design rules» van de API Requirements for Dutch Healthcare op https://nictiz.github.io/apirequirements-docs/.
9
pdf (overheid.nl).
10
Kamerstuk 35 824, nr. 44.
8

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 529, nr. 291

6

de empowerment van ICT-leveranciers om hun systemen te openen en het
afbreken van marktdominantie waar deze optreedt.
Een API-bibliotheek moet inzichtelijk maken welke leverancier een API
aanbiedt en welke data met een API beschikbaar kunnen worden gemaakt.
Zo kunnen zorginstellingen zien bij welke leveranciers zij terecht kunnen
en met welke andere instellingen zij data kunnen uitwisselen. De
bibliotheek maakt daarnaast ook duidelijk welke investeringen een
zorginstelling moet doen om een API in gebruik te kunnen nemen. Denk
bijvoorbeeld aan implementatiekosten, maar ook aan aanpassingen die in
bestaande systemen doorgevoerd moeten worden. Op deze manier
worden de kosten die voor een API gemaakt worden voorspelbaarder.
Invulling aan moties en toezeggingen
Met deze brief en met voorliggend Actieplan geef ik invulling aan de
volgende moties en toezeggingen:
• motie van het lid Van den Berg over een jaarlijkse monitoring van de
markt voor ICT in de zorg;11
• toezegging met betrekking tot het gezamenlijk inkopen van ICTsystemen van zorgaanbieders;12
• toezeggingen in mijn Kamerbrief van september jl.13 van een Actieplan
op de zorg-ICT-markt;14
• toezegging15 en de motie van Kamerleden Van den Berg en Kerstens16
over mijn beleid ten aanzien van de kosten van ICT-toepassingen in de
zorg en over het in gesprek gaan met zorgverzekeraars en het veld om
betere tegenkracht bij inkoop van applicaties en ICT te organiseren;
• toezegging17 over een mogelijk vergunningsstelsel voor ICTleveranciers.
Evaluatie, bijsturen en informeren
Dit Actieplan staat niet volledig vast. De digitalisering van de zorg staat in
een hoge versnelling en mijn aanpak op de zorg-ICT-markt zal daarmee
wendbaar moeten zijn. De betrokkenheid van vele partijen hierbij geeft mij
daarbij de mogelijkheid vaak en snel te toetsen en bij te stellen. Ik zal met
het inrichten van een (nieuwe) monitor en met klankbordgroepen
bestaande uit ambassadeurs uit elke deelsector van het zorgveld – en
uiteraard met ICT-leveranciers – kritisch blijven kijken naar de voortgang
van de interventies. Ook onderzoek ik samen met VWS in 2023 welke
stappen het ministerie kan nemen indien implementatietermijnen zoals
vastgesteld in de Meerjarenagenda ICT-portfolio zorg door de leveranciers
of het veld niet worden behaald. Uw Kamer wordt hierover jaarlijks
geïnformeerd. Op onderdelen van dit plan zal ik u uiteraard ook afzonderlijk blijven informeren.
Tot slot
Mijn beleid op de zorg-ICT-markt krijgt zo steeds meer vorm. Samen
richten we ons op een open, transparante en toekomstgerichte zorg-ICTmarkt. Dit Actieplan is hierbij een flinke stap naar voren. De roep om
overheidsregie op de zorg-ICT-markt is helder en hiermee geef ik gehoor

11

Kamerstuk 35 824, nr. 28.
Handelingen II 2021/22, nr. 108, item 11.
13
Kamerstuk 27 529, nr. 282.
14
Kamerstuk 27 529, nr. 284.
15
Handelingen II 2021/22, nr. 108, item 11.
16
Kamerstuk 27 529, nr. 223.
17
Handelingen II 2021/22, nr. 108, item 11.
12

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 529, nr. 291

7

aan die oproep. Het Actieplan biedt een overzicht in het pallet aan
instrumenten dat ik wil gebruiken. Alles tezamen geeft dit een flinke
impuls aan een gezonde, concurrerende en innovatieve zorg-ICT-markt. De
gereedschapskist wordt vergroot en is daarmee ruimer dan ooit. Er is
echter niet één heilige graal; de instrumenten en actielijnen versterken
elkaar en vullen elkaar aan. Dit alles in het belang van de transitie naar
passende zorg.
Tegelijkertijd is er nog veel om uit te werken, samen met alle partijen in
het zorgveld. Hierbij heb ik de zorgpartijen en ICT-leveranciers hard nodig.
Ik kijk er naar uit om hierover de komende tijd met uw Kamer in gesprek
te gaan.
De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
E.J. Kuipers

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 529, nr. 291

8