7
Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg
Aan�de�orde�is�het�debat�over�de�Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg.
De�voorzitter:
Ik�heet�de�minister,�de�nieuwe�inspecteur�voor�de�volksgezondheid,�de�mensen�op�de�publieke�tribune�en�de�mensen�die�het�debat�op�een�andere�manier�volgen�en�natuurlijk�de�mensen�in�de�zaal�van�harte�welkom.�Voor�dit�debat
zijn�spreektijden�vastgesteld�van�vier�minuten�per�lid.�Ik
zal�interrupties�toestaan�in�tweeën,�een�vraag�en�een�vervolgvraag�dus.

Mevrouw�Leijten�(SP):
Voorzitter.�Je�kunt�beter�geen�inspectie�hebben�dan�een
inspectie�waar�je�niet�op�kunt�rekenen�en�die�niet�thuis
geeft.�Dit�zei�de�moeder�van�Jelmer,�die�naar�aanleiding
van�een�medische�misser�zijn�levenlang�gehandicapt�is.
Zij�heeft�gelijk:�het�is�beter�om�geen�inspectie�te�hebben
dan�een�inspectie�die�wegkijkt�en�waarop�je�niet�kunt�rekenen.�Daarom�leg�ik�graag�aan�de�minister�voor:�de�inspectie�is�er�voor�de�burger�of�zij�is�niet.�Is�zij�het�daarmee�eens?�Heeft�zij�er�voldoende�vertrouwen�in�dat�dit
naar�aanleiding�van�de�verschenen�rapporten�de�leidraad
en�het�motto�van�de�hele�organisatie�zal�worden?�De�inspectie�treedt�op�namens�de�overheid�en�zou�benaderbaar
moeten�zijn,�een�luis�in�de�pels.�Kan�de�minister�garanderen�dat�kritische�inspecteurs�een�steun�in�de�rug�krijgen
en�dat�hun�rapporten�niet�van�hogerhand�worden�ingetrokken?
Vandaag�spreken�wij�over�de�inspectie�naar�aanleiding
van�twee�rapporten�en�onderzoeken�die�vorig�jaar�na�zware�druk�van�de�Tweede�Kamer�en�de�publieke�opinie�zijn
ingesteld.�Mevrouw�Sorgdrager�deed�onderzoek�naar
dossiers�die�er�nog�lagen�en�de�heer�Van�der�Steenhoven
heeft�een�analyse�gemaakt�van�de�inspectie�zelf�en�onderzocht�of�zij�toegerust�is�voor�haar�taak.�Ik�heb�die�rapporten�nagelezen.�Ik�moet�zeggen�dat�zij�een�ontluisterend
beeld�geven.�De�inspectie�is�niet�toegerust�op�haar�taak
en�heeft�een�ICT-systeem�waarin�meldingen�niet�aan�elkaar�gekoppeld�kunnen�worden.�De�doorlooptijd�is�veel
te�lang.�Er�wordt�papier�geproduceerd�maar�niets�opgelost.�En�niet�de�kant�van�de�burger�en�de�patiënt�wordt
gekozen�maar�die�van�boardrooms�van�ziekenhuisinstellingen.�Zij�siddert�eerder�voor�advocaten�van�zorginstellingen�dan�dat�zij�kijkt�naar�de�gevolgen�voor�mensen�en
patiënten.�Schrikt�de�minister�daar�ook�zo�van?�Zegt�het,
na�deze�rapporten�en�na�alle�berichten�in�de�media,�op�Argos�Radio�en�TROS�Radar,�en�van�de�Nationale�ombudsman,�die�ons�jaar�in�jaar�uit�zeiden�dat�het�niet�goed�gaat,
niet�heel�veel�dat�wij�als�Kamer�te�horen�kregen�dat�het
een�incident�was�en�dat�het�nu�opgelost�was?�Dat�kregen
wij�altijd�te�horen.
Nu�komen�die�rapporten�er.�Daarin�wordt�erkend�dat
het�niet�goed�is.�Heeft�de�minister�nu�voldoende�signalen�dat�de�wegmoffelcultuur�weg�is�en�dat�de�cultuur�om
weg�te�kijken�en�te�ontkennen�dat�er�problemen�zijn,�weg
zijn?�Dat�zou�ik�graag�willen�weten.�Ik�ben�niet�helemaal
gerustgesteld�door�de�reactie�van�de�minister,�want�ik�zie
eigenlijk�niet�dat�er�iets�wordt�gedaan�aan�de�ingeslagen

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

weg�om�niet�meer�maar�minder�inspecteurs�in�te�zetten.
Het�advies�was�om�meer�juristen�in�te�stellen.�Dan�denk
ik:�ja,�versterk�juridische�kennis,�maar�zet�vooral�de�inspecteurs�in;�ga�op�pad;�zorg�dat�zij�gesteund�worden�en
dat�rapporten�niet�zomaar�van�tafel�kunnen�worden�geveegd�als�die�kritisch�zijn!�Wij�kunnen�wel�blijven�spreken
van�incidenten,�maar�wat�mij�betreft�is�de�opstapeling�van
wat�wij�de�afgelopen�jaren�hebben�gezien,�een�structureel
beeld.
Ik�zie�dat�de�minister�blijft�vasthouden�aan�haar�risicogestuurde�toezicht.�Wij�gaan�daarnaartoe�waar�risico's
zijn.�Zij�blijft�vasthouden�aan�de�gedachte�van,�in�heel�lelijk�Engels,�high�trust,�high�penalty.�Dat�betekent�dus�dat
wij�groot�vertrouwen�hebben,�totdat�het�mis�gaat.�Krijgen�wij�dan�niet�de�situatie�dat�het�water�je�aan�de�lippen
staat,�terwijl�je�eigenlijk�het�dak�had�moeten�repareren?
Voorzitter,�ik�zie�het�lampje�branden�en�begrijp�dat�ik
geen�tijd�meer�heb.�Ik�zal�snel�drie�voorstellen�doen.�Ik
wil�graag�dat�de�minister�de�positie�van�de�inspecteurs
versterkt.�Zij�moet�dus�geen�juristen�aannemen�maar�inspecteurs.�Laat�ze�werken�in�teams,�zodat�zij�elkaar�scherp
houden,�en�geef�ze�tanden.�Versterk�de�fysieke�bereikbaarheid�voor�de�inspectie.�Als�de�inspectie�er�is�voor�de
burgers,�moet�je�er�ook�naartoe�kunnen.�Ik�wil�dus�niet
een�bastion�als�hoofdkantoor,�waar�je�niet�terechtkunt,
maar�ik�wil�bereikbare�regiokantoren�in�het�land.�Is�de�minister�bereid�om�dat�te�doen?�En�dan:�weg�met�het�papier
en�op�pad!�Iets�zien,�iets�ruiken�zegt�zo�veel�meer�dan�op
papier�iets�lezen.
Mijn�allerlaatste�opmerking,�voorzitter,�als�dat�mag.�We
hebben�het�vandaag�over�de�inspectie.�De�inspectie�kan
niet�alles.�We�hebben�ontzettend�veel�zorgverleners�en
ontzettend�veel�situaties�waarin�iets�fout�kan�gaan.�Ik�wil
graag�dat�de�minister�een�analyse�maakt�van�wat�we�kunnen�doen�met�een�medeverantwoordelijkheid�van�zorgverleners�die�wegkijken�als�ze�weten�dat�er�medische�fouten�worden�gemaakt�of�als�ze�weten�dat�er�een�hoog�risico�is�zonder�daar�zelf�iets�mee�te�doen.�Het�lijkt�me�verstandig�dat�we�ook�daarnaar�kijken.

Mevrouw�Klever�(PVV):
Voorzitter.�Jaarlijks�sterven�2.000�patiënten�in�ziekenhuizen�als�gevolg�van�vermijdbare�fouten�en�lopen�38.000
patiënten�onnodig�medische�schade�op.�Elk�jaar�hebben
we�dus�te�maken�met�40.000�calamiteiten.�Dat�aantal�is
vergelijkbaar�met�het�aantal�inwoners�van�bijvoorbeeld
Wageningen.�En�dan�hebben�we�het�nog�niet�eens�over
patiënten�in�zorginstellingen�of�bij�huisartsen.�Hoe�gaan
we�dit�aantal�drastisch�omlaag�krijgen?�Niet�met�rapporten�en�verbeteringsplannen�op�papier,�maar�door�het�aanpakken�van�het�probleem.�De�kern�van�het�probleem�zit
in�de�besloten�doofpotcultuur�van�zorginstellingen.�De�inspectie�moet�deze�openbreken.�Alle�lof�voor�het�werk�van
de�onderzoekers�en�voor�hun�conclusies,�maar�nu�is�het
tijd�om�de�patiëntveiligheid�daadwerkelijk�aan�te�pakken.
We�zijn�er�niet�met�alleen�maar�meer�controles.�Er�moet
vooral�direct�en�effectief�worden�opgetreden.�Daar�mankeert�het�nogal�eens�aan.�Van�de�10.000�meldingen�bij�de
inspectie�in�2011�zijn�er�maar�liefst�1.461�in�behandeling
genomen.�Van�de�1.676�bij�de�tuchtcolleges�ingediende
klachten�zijn�er�maar�13�ingediend�door�de�inspectie.�In
2011�zijn�er�maar�17�bestuurlijke�boetes�opgelegd.�De�inspectie�kan�een�bestuurlijke�boete�opleggen�bij�het�niet
of�te�laat�melden�van�een�calamiteit.�Ik�begon�mijn�be-

14 maart 2013
TK�62

62-7-28

Klever
toog�met�het�feit�dat�er�jaarlijks�40.000�calamiteiten�zijn.
Hoe�is�het�dan�mogelijk�dat�er�maar�17�bestuurlijke�boetes
zijn�opgelegd?�Waren�er�van�deze�40.000�maar�17�te�laat
gemeld?�Kunnen�we�hierover�opheldering�krijgen?�Als
ik�denk�aan�de�sterfgevallen�in�het�Ruwaard�van�Putten
Ziekenhuis,�dan�zitten�we�gelijk�al�tegen�minimaal�15�bestuurlijke�boetes�aan.�En�dat�is�dan�nog�maar�één�ziekenhuis�waar�het�fout�is�gegaan�en�waarbij�het�pas�jaren�later
duidelijk�is�geworden.�Hier�is�maar�één�conclusie�mogelijk:�de�inspectie�doet�veel�en�veel�te�weinig.
Niet�de�patiënt�wordt�beschermd�maar�de�zorginstellingen�en�zorgaanbieders.�Blijkbaar�is�de�Onderzoeksraad�Voor�Veiligheid�het�daarmee�eens.�Patiëntveiligheid
wordt�de�komende�jaren�namelijk�zijn�topprioriteit.�Blijkbaar�heeft�de�raad�er�weinig�vertrouwen�in�dat�de�veiligheid�van�patiënten�bij�de�inspectie�in�goede�handen�is.
Mijn�fractie�deelt�die�opvatting.�Ik�geef�een�simpel�voorbeeld.�Deze�week�verscheen�in�de�media�een�rapport�van
de�inspectie�waarin�het�volgende�staat:�"Het�is�er�smerig.
Tilbanden�liggen�op�de�vloer�en�ruiken�naar�urine.�De�omgang�met�gebruikte�naalden�en�medicatie�zorgt�voor�een
zeer�hoog�risico.�Van�de�zeventien�onderzochte�onderdelen�scoort�de�instelling�slechts�op�één�onderdeel�voldoende."�Als�je�zoiets�leest,�verwacht�je�toch�onmiddellijk�actie?�De�inspectie�schrijft�echter�eerst�een�rapport�en�gaat
er�vervolgens�van�uit�dat�de�instelling�zelf�maatregelen�zal
treffen�om�de�risico's�voor�de�patiënten�in�te�perken.�Dat
is�onacceptabel.�Hier�had�gelijk�een�schoonmaakploeg
aan�de�slag�gemoeten�en�de�medewerkers�had�meteen�op
de�risico's�moeten�worden�gewezen.�Kortom:�de�bezem
erdoor,�opnieuw�controleren�en�harde�sancties�indien�er
geen�verbetering�zichtbaar�wordt.
Wat�hebben�we�aan�een�inspectie�die�meer�gaat�controleren�maar�zich�tegelijk�zo�slap�opstelt�als�ze�misstanden
aantreft?�Helemaal�niets.�De�inspectie�loopt�te�veel�achter�de�feiten�aan,�is�te�afwachtend�en�komt�met�te�weinig
sancties.�Gaat�dit�met�de�aangekondigde�maatregelen�van
de�minister�veranderen?�Ik�wacht�het�af,�maar�wil�alvast
het�voorstel�doen�om�bij�meldingen�van�medewerkers
standaard�een�mysteryguest�naar�de�instelling�te�sturen
voor�nader�onderzoek.�Juist�meldingen�van�medewerkers
moeten�serieus�worden�genomen�en�worden�onderzocht.
Het�taboe�op�melden�moet�worden�doorbroken.�Het�sturen�van�een�mysteryguest�lijkt�mij�een�prima�middel�om
het�melden�te�stimuleren�en�transparantie�te�bevorderen.
Kan�de�minister�dit�in�haar�maatregelen�meenemen?
Tot�slot�heb�ik�nog�een�paar�praktische�vragen�aan�de
minister.�Met�welk�percentage�zal�het�aantal�vermijdbare
fouten�de�komende�jaren�omlaaggaan?�Wat�zijn�de�streefcijfers?�Waarom�vinden�niet�alle�inspectieonderzoeken
onaangekondigd�plaats?�Laten�we�voorkomen�dat�een
instelling�bij�een�aangekondigd�verzoek�alle�flexwerkers
gaat�oproepen�die�met�de�bewoners�gezellig�gaan�bingoën�om�te�laten�zien�hoe�goed�het�allemaal�gaat.

handhaaft�en�die�complimenten�uitdeelt�waar�nodig,�maar
vooral�klappen�uitdeelt�waar�dat�noodzakelijk�is.�Het�CDA
vindt�het�belangrijk�dat�wij�meer�openheid�in�het�optreden�en�handelen�van�de�inspectie�krijgen.�Wij�vragen�dat
niet�alleen�als�politiek.�Vooral�families�en�patiënten�vragen�om�een�inspectie�die�hen�steunt�in�het�zorgen�voor
goede�zorg,�die�luistert�en�die�iets�doet�met�de�signalen
die�zij�binnenkrijgt.
De�rapporten�van�mevrouw�Sorgdrager�en�de�heer�Van
der�Steenhoven�leggen�precies�de�vinger�op�de�zere�plek.
De�aanbevelingen�liegen�er�ook�niet�om.�Het�ergste�is
zelfs�nog�dat�aanbevelingen�uit�2001�over�de�inspectie
niet�eens�uitgevoerd�zijn.�Het�beeld�blijft�dat�de�inspectie
een�roestige�auto�met�een�kapotte�uitlaat�is.�Hij�rijdt�wel,
maar�vraag�niet�hoe.�De�minister�neemt�alle�aanbevelingen�over.�Hoera!�Daarmee�is�de�papieren�werkelijkheid
weer�op�orde�en�kunnen�wij�rustig�gaan�slapen.�Wij�weten
hier�echter�allemaal�dat�de�praktijk�vele�malen�weerbarstiger�en�complexer�is.�Er�is�voor�de�inspectie�nog�een�lange
weg�te�gaan,�met�vele�hobbels�en�drempels.�Het�CDA�wil
graag�van�de�minister�per�aanbeveling�een�tijdpad�zien.
Wanneer�gaan�wij�wat�realiseren?�Graag�een�reactie�van
de�minister.
Wij�willen�de�vinger�aan�de�pols�houden�bij�de�uitwerking�van�de�aanbevelingen�in�de�praktijk�in�de�komende�jaren.�Vanuit�de�commissie�van�2001�zien�wij�dat�er
heel�veel�aanbevelingen�zijn�blijven�liggen.�Het�CDA�stelt
voor�om�de�komende�vijf�jaar�een�visitatiecommissie�in�te
stellen,�een�commissie�van�onafhankelijke�deskundigen
die�jaarlijks�bij�de�inspectie�op�bezoek�gaat�–�de�inspectie�krijgt�dan�zelf�bezoek�–�en�die�naar�de�Kamer�en�de�minister�terugkoppelt�wat�er�met�de�37�aanbevelingen�is�gebeurd.�Dan�is�er�een�onafhankelijke�blik�en�goede�monitoring.�Dit�gebeurt�vaker.�Dit�gebeurt�bij�het�UWV,�dit�gebeurt�bij�ziekenhuizen.�Graag�een�reactie�van�de�minister
op�dit�punt.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Ik�vind�het�een�heel�goed�idee�van�het�CDA�om�niet�alleen
een�nieuw�plan�voor�een�verbeterde�werkwijze�te�maken,
maar�om�dit�ook�te�monitoren.�Mevrouw�Bruins�Slot�geeft
aan�dat�een�externe�commissie�dat�kan�doen.�Dat�lijkt�mij
hartstikke�goed.�Vindt�zij�het�dan�ook�belangrijk�dat�die
commissie�divers�is�samengesteld,�van�patiënt�en�medewerker�tot�een�bestuurskundige�of�toezichthouder?

Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
Voorzitter.�Een�paar�maanden�geleden�stond�er�een�interview�met�een�nieuwe�bestuurder�van�het�Ruwaard
van�Putten�Ziekenhuis�in�de�krant.�Hij�was�zich�kapot�geschrokken�van�de�situatie�in�zijn�eigen�ziekenhuis.�Dat
voorbeeld�laat�wel�zien�waarom�wij�een�goede�inspectie�voor�de�gezondheidszorg�in�Nederland�nodig�hebben.
Patiënten,�zorgverleners,�verzekeraars�en�zorgaanbieders
hebben�een�inspectie�nodig�die�streng�toezicht�houdt,�die

Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
Ik�vind�dat�een�heel�goede�suggestie�van�mevrouw
Bouwmeester.�Een�visitatiecommissie�bestaat�ook�vaak
uit�deskundigen.�Deskundigen�binnen�de�zorg�zijn�natuurlijk�patiënten,�maar�ook�mensen�die�zelf�inspecteur�bij
VROM�of�andere�ministeries�zijn�geweest.�Die�kunnen�dan
goed�toezien�op�de�uitvoering�van�de�aanbevelingen.�Dus
dank�voor�die�vraag.
Het�CDA�is�er�echt�van�overtuigd�dat�de�inspecteurs
bij�de�inspectie�met�hart�voor�hun�zaak�werken.�Laat�dat
vooropstaan.�Uit�het�rapport�van�Sorgdrager�blijkt�ook
dat�een�aantal�zaken�aan�de�top�van�de�organisatie�echt
misgaan.�Er�is�een�grote�afstand�tussen�de�werkvloer�en
het�management.�Er�is�geen�sturing�op�de�werkverdeling.
Er�is�onvoldoende�betrokkenheid�van�de�inspecteurs�op
complexe�dossiers.�Ook�als�er�politieke�opdrachten�worden�gegeven�tot�aangekondigde�bezoeken,�vindt�de�inspectie�dat�eigenlijk�niets�en�doet�zij�er�maar�heel�weinig
mee.�De�minister�is�voor�de�volle�100%�verantwoordelijk
voor�het�functioneren�van�de�inspectie.�Hoe�gaat�de�mi-

Tweede�Kamer

14 maart 2013
TK�62

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

62-7-29

Bruins�Slot
nister�de�komende�tijd�in�concreto�de�kwaliteit�van�het
management�verbeteren?�De�inspecteur�zit�ook�in�de�bak.
Ik�heb�goede�verwachtingen�van�de�inspecteur,�maar�wat
gaat�de�minister�er�precies�aan�doen?
De�voorzitter:
U�bedoelt:�de�inspecteur�zit�in�de�zaal.
Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
Sorry,�voorzitter.�Zij�zit�in�de�ambtenarenbak,�zeg�ik�voor
degene�die�zich�afvraagt�wat�ik�precies�bedoelde.�Zij�is�bij
dit�debat�aanwezig,�maar�kan�niet�meepraten.
De�minister�neemt�de�aanbeveling�over�dat�er�een
klachtenmeldfunctie�bij�de�inspectie�komt.�Dat�is�een�prima�voorstel.�Wij�hebben�ook�een�aantal�zorgbelangorganisaties�in�Nederland�en�die�doen�op�dit�moment�ook
belangrijk�werk�voor�patiënten.�Hoe�ziet�de�minister�het
voortbestaan�van�deze�organisaties?
Ik�heb�nog�twee�vragen�ter�afronding.�De�minister
neemt�een�aanbeveling�niet�over,�namelijk�die�over�het
wettelijke�kader.�Mevrouw�Borst�van�D66�heeft�als�minister�ooit�aan�de�Kamer�toegezegd�dat�er�één�wet�zou�komen�op�het�staatstoezicht,�maar�die�aanbeveling�is�nooit
uitgevoerd.�Ik�verwacht�nog�steeds�dat�die�wet�er�komt,
maar�de�minister�zegt�nu�dat�zij�dat�niet�gaat�doen.�Graag
krijg�ik�een�verdere�toelichting.
Ik�ben�ervan�geschrokken�dat�in�dit�rapport�staat�dat�wij
niet�eens�weten�hoeveel�zorginstellingen�er�in�Nederland
zijn�en�dat�de�inspectie�dus�ook�niet�goed�toezicht�kan
houden.�De�minister�zegt�dat�zij�een�verbeterslag�wil�maken.�Ik�hoop�dat�zij�dat�woord�als�understatement�gebruikt
en�dat�zij�er�keihard�op�gaat�inzetten�dat�wij�gewoon�weten�wie�waar�zorg�verleent�in�Nederland.

Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Voorzitter.�Voor�de�Partij�van�de�Arbeid�is�het�van�groot
belang�dat�patiënten�moeten�kunnen�vertrouwen�op�goede�zorg.�Het�merendeel�in�de�zorg�gaat�gelukkig�goed,
maar�waar�gewerkt�wordt,�worden�ook�fouten�gemaakt.
Deze�moeten�tot�het�minimum�worden�beperkt�en�als�ze
al�worden�gemaakt,�moet�er�openheid�over�zijn:�openheid
naar�de�patiënten�en�openheid�naar�collega's�om�ervan�te
leren.�Deze�cultuuromslag�is�de�beste�garantie�voor�kwaliteitsverbetering.�Primair�ligt�die�verantwoordelijkheid�op
de�werkvloer�in�gesprekken�tussen�een�arts�en�een�verzorgende�of�een�patiënt�en�daarna�komt�de�inspectie�aan
bod.�Daarvoor�is�een�cultuur�nodig�waarin�de�patiënt�serieus�wordt�genomen,�dus�goed�en�eerlijk�wordt�geïnformeerd�zoals�de�ombudsman�stelt.�Er�is�een�open�en�lerende�houding�nodig�bij�zorgaanbieders.�Er�is�transparantie�nodig�over�de�beschikbare�informatie.�Vervolgens�is�er
een�inspectie�met�tanden�nodig�die�ingrijpt,�die�niet�alleen
toeziet,�maar�die�ook�handhaaft�en�niet�om�onverklaarbare�redenen�rapporten�intrekt�en�inspecteurs�eraf�haalt
zoals�bij�baby�Jelmer�en�in�de�zaak�Devy�is�gebeurd.�Een
nieuwe�werkwijze�is�nodig�en�vooral�de�cultuurverandering�van�praten�naar�ingrijpen.�Dit�blijkt�uit�het�onderzoek
naar�de�IGZ,�uit�praktijkvoorbeelden�van�misstanden�in�de
zorg.�Er�liggen�nu�twee�rapporten�met�keiharde�aanbevelingen�en�er�zijn�inmiddels�ook�toezeggingen�gedaan�door
de�minister�over�patiëntveiligheid�in�brede�zin.�De�kernvraag�is:�bieden�deze�rapporten�en�deze�toezeggingen�een
oplossing�voor�het�probleem�in�de�zorgpraktijk�voor�het

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

onderdeel�waar�er�een�probleem�is?�Nogmaals,�het�merendeel�gaat�goed.�Dat�moeten�wij�ook�benadrukken.
Om�te�kunnen�beoordelen�of�wij�nu�de�oplossing�voor
het�probleem�te�pakken�hebben,�wil�de�PvdA�een�groot
masterplan�over�patiëntveiligheid.�Wij�willen�dat�zowel
de�nieuwe�werkwijze�van�de�IGZ�als�de�reeds�gedane�toezeggingen�over�patiëntveiligheid�daarin�komen.�Wij�willen�een�breed�plan�met�meetbare�doelen�en�een�tijdspad
zodat�de�Kamer�kan�controleren�of�de�nieuwe�maatregelen�echt�effect�hebben.�Het�doel�van�dat�plan�is�tweeledig.�In�eerste�instantie�vinden�wij�het�heel�belangrijk�dat
patiënten�die�klagen�serieus�worden�genomen.�In�tweede�instantie�willen�wij�een�toezichthouder�met�tanden�die
de�kwaliteit�bewaakt,�aanzet�tot�verbetering�en�in�het�ergste�geval�herhaling�van�grof�falende�artsen�zoals�Jansen
Steur�voorkomt.�De�voorwaarde�is�dat�een�aantal�dingen
nader�gedefinieerd�wordt.�Welke�waarden�wil�de�IGZ�nastreven?�Wat�mogen�wij�verwachten�van�de�IGZ�aan�concrete�resultaten�en�effecten?�En�wat�mogen�wij�niet�van
de�inspectie�verwachten?�Om�een�verbetertraject�te�kunnen�beoordelen,�moet�dit�meetbaar�in�kaart�worden�gebracht.�Wil�de�minister�dit�toezeggen?
Het�kabinet�stelt�terecht�een�ambitieuze�aanpak�voor,
maar�nu�moet�er�ook�strak�gemanaged�en�gemeten�worden.�Anders�lopen�wij�het�risico�dat�het�hier�een�papieren�werkelijkheid�blijft.�Wil�de�minister�dit�brede�plan�van
aanpak�voor�de�zomer�naar�de�Kamer�sturen,�zodat�de�Kamer�kan�controleren�wat�er�de�komende�jaren�gaat�gebeuren?
Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
Ik�heb�een�verduidelijkende�vraag�over�het�masterplan
over�patiëntveiligheid.�Heeft�mevrouw�Bouwmeester�het
bijvoorbeeld�ook�over�de�voorstellen�voor�wijziging�van
het�tuchtrecht�die�inmiddels�door�de�Kamer�zijn�gedaan?
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Dit�is�een�heel�terechte�vraag�van�het�CDA. Wij�hebben
een�verbeterplan�voor�de�IGZ�en�een�hele�berg�aan�maatregelen,�waaronder�maatregelen�die�ook�aan�het�CDA�zijn
toegezegd.�Als�wij�die�allemaal�bij�elkaar�voegen�en�één
plan�maken�met�een�tijdpad,�en�als�wij�dit�door�de�door
het�CDA�voorgestelde�commissie�laten�volgen,�dan�weten
wij�zeker�dat�de�effecten�in�de�praktijk�worden�gemeten.
Daar�gaat�het�uiteindelijk�om.
Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
Ik�vraag�specifiek�naar�het�tuchtrecht,�omdat�er�nu�natuurlijk�ook�een�onderzoek�door�ZonMw�wordt�verricht�naar
de�wijziging�van�het�tuchtrecht.�Daar�komen�misschien
nog�maatregelen�uit�voort�die�de�Kamer�niet�heeft�voorgesteld.�Ik�vind�het�nuttig�om�die�ook�te�kunnen�bezien.�Ik
vraag�mevrouw�Bouwmeester�of�zij�dit�rapport�ook�wil�betrekken�bij�verdere�plannen.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Weer�een�heel�terecht�punt�van�het�CDA. Ik�denk�dat�alle�maatregelen�die�nog�worden�toegevoegd�aan�het�vergroten�van�de�patiëntveiligheid,�horen�in�het�grote�plan
waar�wij�mee�bezig�zijn.�Wij�moeten�voorkomen�dat�wij
een�kerstboom�optuigen�en�dat�niemand�meer�weet�waar
wij�staan.�Ik�ben�het�zeer�met�mevrouw�Bruins�Slot�eens.
Mevrouw�Leijten�(SP):
Ik�ben�op�zoek�naar�wat�nu�precies�het�voorstel�is.�De�minister�reageert�op�de�rapporten�met�iets�in�de�trant�van:

14 maart 2013
TK�62

62-7-30

Bouwmeester
er�moet�een�hoop�gebeuren,�maar�het�onderstreept�mijn
visie�op�de�inspectie.�Hoor�ik�de�PvdA�tegen�de�minister
zeggen:�kom�met�een�nieuwe�visie,�want�wij�vinden�het
op�dit�moment�niet�goed�genoeg?
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Er�liggen�twee�keiharde�rapporten.�De�PvdA�vraagt�er
sinds�2007�al�naar.�Dat�deed�ik�indertijd�samen�met�toenmalig�VVD-Kamerlid�Van�Miltenburg.�Later�heeft�de�SP
zich�daar�ook�achter�geschaard.�Hartstikke�goed.�De�rapporten�bevatten�aanbevelingen�waarvan�de�minister�zegt:
op�eentje�na�neem�ik�ze�allemaal�over.�Ook�hartstikke
goed.�Wij�bekijken�het�vanuit�het�positieve,�wij�willen�een
stap�vooruit�zetten.�Maar�wij�hebben�nog�wel�een�aantal�concrete�vragen.�De�toezeggingen�zijn�algemeen.�Als
wij�echt�willen�dat�de�aanbevelingen�in�combinatie�met
de�toezeggingen�die�in�de�Kamer�zijn�gedaan�over�patiëntveiligheid,�ook�echt�een�verbetering�in�de�praktijk�bewerkstelligen,�dan�moeten�wij�dat�blijven�volgen.�Het�kan
zijn�dat�het�heel�snel�gaat,�het�kan�zijn�dat�wij�dingen�missen.�Als�dat�laatste�het�geval�is,�moeten�wij�het�plan�bijstellen.�Ik�vraag�de�minister�om�dit�concreet�te�maken�in
meetbare�doelen.�Ik�vraag�om�een�tijdpad.�Ik�heb�de�vraag
gesteld�wat�wij�wel�en�wat�wij�niet�van�de�IGZ�verwachten.�Zo�hopen�wij�stappen�vooruit�te�zetten�in�het�belang
van�de�patiënt,�de�medewerker�en�de�toezichthouder.�Er
gaan�dingen�mis,�maar�er�werken�ook�mensen�die�elke
dag�naar�hun�werk�gaan�met�het�idee:�ik�ga�hier�het�best
mogelijke�doen.

ook�graag�jaarlijks�een�brief�ontvangen�met�de�signalen
van�de�ombudsfunctie�en�de�klachten�die�het�oplevert.
Wanneer�komt�de�informatie�over�artsen�en�zorgverleners
voor�de�patiënt�online?�Wanneer�vindt�er�een�koppeling
plaats�tussen�strafrecht,�tuchtrecht�en�civiel�recht?�Er�zou
een�centraal�informatiepunt�moeten�komen,�waar�de�patiënt�het�allemaal�kan�vinden.
De�voorzitter:
Ik�geef�het�woord�aan�de�heer�Van�Veen,�voor�zijn�maidenspeech.�Hij�heeft�het�voorrecht�dat�hij�niet�geïnterrumpeerd�mag�worden.�Ik�wens�hem�heel�veel�plezier.

Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Bij�de�Partij�van�de�Arbeid�is�het�glas�altijd�half�vol.�Als
we�zien�dat�het�nu�in�de�praktijk�niet�goed�gaat�en�er�liggen�goede�aanbevelingen,�dan�kijken�we�hoe�we�ze�zo
snel�mogelijk�kunnen�implementeren�om�te�zorgen�dat
de�patiëntenzorg�goed�en�veilig�is.�Maar�we�zien�ook�dat
er�bijna�een�kerstboom�aan�maatregelen�in�de�Kamer�ligt
over�wat�er�allemaal�tegelijkertijd�gaat�gebeuren.�Het�CDA
wees�in�dit�verband�terecht�op�de�evaluatie�van�het�tuchtrecht.�Wij�zien�graag�dat�die�plannen�worden�gebundeld,
zodat�wij�de�verbetervoorstellen�steunen.�Aan�die�plannen�moet�een�meetbaar�doel�worden�gehangen,�een�tijdpad�en�een�commissie.�Dan�kunnen�we�allemaal�volgen
wat�er�gebeurt�om�de�boel�te�verbeteren.�Een�belangrijk
punt�is�de�ombudsfunctie�voor�de�zorg.�Wij�vinden�het
heel�erg�belangrijk�dat�patiënten�gehoord�worden�met
hun�klacht.�Daarvoor�wordt�nu,�na�lang�aandringen,�voorgesteld�om�de�patiënt�echt�te�helpen:�er�komt�een�ombudsfunctie.�Maar�wel�snel,�goed�en�bereikbaar�voor�de
patiënt,�wat�niet�in�de�plannen�staat.�Maak�dat�meetbaar,
vragen�we�de�minister,�dan�kunnen�we�dat�allemaal�volgen.�Ook�de�patiënten,�want�daar�doen�we�het�uiteindelijk
voor.�Zo�houden�we�elkaar�scherp.�Een�en�een�is�twee.
Wij�krijgen�dat�plan�graag�voor�de�zomer�naar�de�Kamer.�Daar�willen�we�een�aantal�toezeggingen�in�terugzien,
zoals�een�zorgloket�met�ombudsfunctie.�Maar�we�zouden

De�heer�Van�Veen�(VVD):
Voorzitter.�Ik�mag�aansluiten�in�een�lange�rij�van�volksvertegenwoordigers�die�op�deze�plek�mochten�deelnemen
aan�het�publieke�debat.�Een�eervolle�taak,�die�ik�zo�goed
mogelijk�wil�gaan�uitvoeren.
Voordat�ik�in�de�Kamer�kwam,�was�ik�wethouder�in�de
gemeente�Cuijk.�In�mijn�afscheidsrede�daar�heb�ik�mijn
overstap�naar�Den�Haag�vergeleken�met�een�transfer�van
het�mooie�FC�Groningen�naar�het�grote�Manchester�United.�Zo�voelt�het�vandaag�nog�steeds.�Zo�wordt�het�ook
beleefd�door�veel�inwoners�van�mijn�gemeente�en�de�regio�daaromheen,�tenminste�als�ik�alle�leuke�reacties�op
mijn�verkiezing�mag�geloven.�Ondanks�dat�de�publieke
tribune�redelijk�vol�zit,�ontbreken�daar�mijn�bekenden.
Ik�weet�wel�dat�er�thuis�veel�familie,�vrienden�en�andere�mensen�mee�zitten�te�genieten�van�dit�voor�mij�toch
heel�speciale�moment.�Niet�alleen�voor�mij,�ook�voor�mijn
vrouw�Carolien,�mijn�zoon�Bart�en�dochter�Evelien.�Ze
kunnen�dan�wel�niet�aanwezig�zijn�vanwege�de�afstand,
maar�ze�zitten�te�kijken�en�ze�zijn�trots.�Vanaf�deze�plaats
wil�ik�mijn�twee�aapjes�een�dikke�knipoog�geven.�Een
knipoog�die�ik�ook�geef�aan�mijn�collega's�van�de�VVD�in
het�VVD-vak.�Want�de�manier�waarop�ik�ben�opgevangen
door�de�medewerkers�van�de�Kamer,�maar�speciaal�door
de�VVD-collega's,�-Kamerleden�en�-medewerkers�blijft�op
zijn�Brabants�gezegd�keimooi�en�keigoed.
Wat�nog�niet�keigoed�gaat,�is�de�Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg�en�dat�terwijl�een�goed�functionerende�inspectie�van�groot�belang�is�om�de�kwaliteit,�maar�ook�het
vertrouwen�in�de�Nederlandse�gezondheidszorg�op�hoog
niveau�te�houden.�Te�vaak�is�een�minister�in�verlegenheid
gebracht�door�het�gebrek�aan�actie�en�transparantie�van
de�IGZ�over�misstanden�in�de�zorg.�De�twee�rapporten
van�Van�der�Steenhoven�en�Sorgdrager�bieden�een�goede
basis�om�het�beter�te�gaan�doen.�De�VVD�constateert�dat
de�minister�op�een�na�alle�aanbevelingen�uit�de�rapporten
overneemt.�De�VVD�wil�actie�en�duidelijkheid.�Actie�naar
mensen�die�met�klachten�en�frustraties�zitten�wanneer�de
zorg�niet�heeft�gebracht�wat�de�mensen�ervan�verwacht
hadden.�Duidelijkheid�naar�zorgverleners�die�terecht�of
onterecht�in�het�verdachtenbankje�terechtkomen�en�daarbij�is�snelheid�cruciaal.�Hierbij�hebben�we�niet�meer�regels�nodig�–�dat�zijn�we�eens�met�de�minister�–�maar�wel
een�inspectie�die�urgentie�onderscheidt,�die�blaft�wanneer
het�kan�en�bijt�wanneer�het�moet.�Wij�willen�de�toezegging�dat�de�IGZ�nog�nadrukkelijker�gaat�toezien�op�patiëntveiligheid,�transparantie�en�eenduidige�rapportage�van
kwaliteit�in�de�Nederlandse�zorg.�Ook�vinden�wij�dat�de
Kamer�hierover�periodiek�geïnformeerd�moet�worden�net
als�over�de�vorderingen�die�de�minister�maakt.�De�VVD
wil�ook�een�betere�benutting�van�het�instrumentarium�en

Tweede�Kamer

14 maart 2013
TK�62

Mevrouw�Leijten�(SP):
Het�is�mij�nog�niet�helder.�Ik�ben�op�zoek�naar�wat�de
PvdA�precies�wil.�De�aanbevelingen�zijn�heel�helder,�of
ze�overgenomen�of�niet.�Ik�vind�het�een�goed�voorstel
om�het�de�komende�tijd�te�volgen.�Uit�de�vraag�van�de
PvdA�om�een�nieuw�plan�voor�de�zomer,�maak�ik�op�dat
mevrouw�Bouwmeester�de�reactie�van�de�minister�op�dit
moment�te�mager�vindt.�Ik�kan�er�niet�goed�de�vinger�achter�krijgen�wat�de�PvdA�meer�wil�zien.

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

62-7-31

Van�Veen
van�de�juristen�van�de�IGZ�om�op�te�treden�tegen�zorgverleners�die�de�veiligheid�en�kwaliteit�van�de�zorg�in�gevaar
brengen.�Cliënten�en�nabestaanden�hebben�er�recht�op
dat�proactief�en�laagdrempelig�gerapporteerd�wordt�over
falende�instellingen�en�zorgverleners.
Een�positief�oordeel�van�de�IGZ�zou�ook�van�meerwaarde�moeten�zijn.�Het�gaat�niet�alleen�om�straffen,�integendeel,�het�gaat�er�ook�om�dat�zorgverleners�die�willen�leren
van�missers�daar�ook�mee�naar�buiten�durven�te�komen.
De�inspectie�heeft�wat�ons�betreft�ook�de�rol�om�kwalitatief�goede�zorgverleners�een�platform�te�geven.�Raden
van�bestuur�nemen�in�dat�opzicht�een�bijzondere�positie
in.�De�VVD�wil�van�de�minister�weten�of�voor�raden�van
bestuur�geen�accreditatieplicht�zou�moeten�gelden,�zodat
raden�van�bestuur�ook�tuchtrechtelijk�vervolgd�kunnen
worden�voor�falend�beleid.�Het�medisch�tuchtrecht�is�nu
beperkt�tot�BIG-geregistreerde�personen�en�de�VVD�zou
graag�zien�dat�er�ook�medische�tuchtzaken�kunnen�worden�aangespannen�tegen�maatschappen.�Dit�alles�om�de
benodigde�transparantie�te�realiseren�in�de�zorg.
Dat�geldt�ook�voor�ontslagregistratie�van�zorgverleners.�De�minister�heeft�al�aangegeven�een�definitief�beroepsverbod�voor�ernstig�falende�zorgverleners�in�te�willen�voeren,�maar�waar�moet�dit�dan�op�wachten?�Het
overgrote�deel�van�de�zorgverleners�in�Nederland�is�van
goede�wil�en�van�onbesproken�gedrag.�Juist�deze�mensen�hebben�er�recht�op�dat�bijvoorbeeld�artsen�die�de�beroepsgroep�schade�toebrengen,�worden�afgevoerd�uit
het�register.�Daarbij�zijn�1.500�tuchtzaken�per�jaar�in�Nederland�waarvan�er�slechts�tien�tot�vijftien�via�de�IGZ�in
procedure�zijn�gebracht,�weinig.�Je�kunt�het�je�bijna�niet
voorstellen.�De�VVD�heeft�in�de�initiatiefnota�Patiëntveiligheid�opgenomen�dat�het�Openbaar�Ministerie�eerder�ingeschakeld�moet�worden�door�de�IGZ. We�zijn�benieuwd
naar�de�reactie�van�de�minister�op�dit�punt.
De�minister�wil�een�zorgloket�instellen�met�een�klachtvolgsysteem.�De�VVD�vraagt�zich�af�of�dit�zo�moet.�Is�de
minister�niet�met�ons�van�mening�dat�de�inspectie�er�juist
op�moet�toezien�dat�zorgverleners�klachten�publiceren�op
de�site�van�bijvoorbeeld�een�ziekenhuis�zelf?�Waarom�zou
de�inspectie�die�verantwoordelijkheid�moeten�nemen?
Laat�instellingen�dat�zelf�doen.�De�VVD�is�dan�ook�kritisch
over�het�instellen�van�zo'n�zorgloket�door�de�IGZ.
Wanneer�betrokken�zorgverleners�zaken�melden�bij
de�inspectie,�dan�moeten�deze�meldingen�met�zorg�behandeld�worden.�Dan�mag�dat�vertrouwen�niet�beschadigd�worden.�Het�is�gewoon�ondenkbaar�dat�meldingen
op�straat�komen�te�liggen�en�het�o�zo�belangrijke�vertrouwen�in�de�inspectie�te�grabbel�wordt�gegooid.�De�minister
heeft�een�onderzoek�aangekondigd�en�we�zijn�benieuwd
naar�de�uitkomsten�ervan.
Met�dat�laatste�zou�ik�dit�voor�mij�toch�wel�zeer�bijzondere�moment�willen�afsluiten.�Ik�ga�ervan�uit�dat�ik�aan
het�begin�sta�van�een�leuke�en�inspirerende�samenwerking�met�de�collega's�in�de�Kamer.�Ook�wil�ik�u,�voorzitter,
speciaal�danken�voor�de�steun�die�u�mij�hebt�gegeven�gedurende�de�introductieperiode.
(geroffel�op�de�bankjes)
De�voorzitter:
Ik�vond�het�keileuk�dat�ik�getuige�mocht�zijn�van�deze
maidenspeech.�Je�hebt�er�heel�lang�op�moeten�wachten,
vond�je�zelf.�Ik�verwacht�je�hier�nog�heel�vaak�te�zien.�Hartelijk�gefeliciteerd.

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

Ik�schors�de�vergadering�voor�enkele�ogenblikken�om
de�collega's�in�de�gelegenheid�te�stellen,�de�heer�Van
Veen�te�feliciteren.
De�vergadering�wordt�enkele�ogenblikken�geschorst.

Mevrouw�Pia�Dijkstra�(D66):
Voorzitter.�We�moeten�vandaag�geen�valse�verwachtingen�wekken.�Iedereen�maakt�fouten,�ook�artsen.�Ook�tomeloos�toezicht�kan�niet�elk�incident�voorkomen,�maar�als
artsen�fouten�maken,�moeten�we�de�patiënt�wel�serieus
nemen�en�ervan�leren�om�herhaling�tegen�te�gaan.�De�IGZ
heeft�het�de�afgelopen�jaren�meerdere�malen�laten�afweten,�maar�er�liggen�nu�twee�gedegen�rapporten�die�kunnen�helpen�om�dit�in�de�toekomt�te�voorkomen.
Ik�steun�de�omslag�van�minder�papieren�toezicht�naar
meer�onaangekondigde�controles�op�de�werkvloer:�de�inspectie�niet�als�vriendelijke�adviseur,�maar�als�onafhankelijk�handhaver.�Dat�vereist�een�cultuuromslag�en�andere
vaardigheden,�zoals�serieus�luisteren�naar�patiënten�en
sneller�juridische�stappen�nemen.�De�nieuwe�IGZ�kan�alleen�slagen�als�alle�werknemers�hierin�worden�geschoold.
Belooft�de�minister�dat�dit�jaar�alle�werknemers�van�de
IGZ�getraind�gaan�worden�op�die�nieuwe�vaardigheden?
De�inspectie�kan�niet�op�alles�toezien.�Artsen�moeten
ook�op�elkaar�letten.�Medisch�specialisten�zijn�nu�vrijwillig�onderworpen�aan�intercollegiale�toetsing�en�visitatie.
Zou�het�niet�beter�zijn�om�hiervan�een�verplichting�te�maken?�Nu�hebben�raden�van�bestuur�te�weinig�zicht�op�het
functioneren�van�medisch�specialisten.�Willen�de�bestuurders�hun�verantwoordelijkheid�kunnen�nemen�voor�kwaliteit�en�veiligheid�van�zorg,�dan�hebben�zij�dat�inzicht�wel
nodig.�Daarnaast�is�het�goed�als�ziekenhuisbestuurders
verplicht�worden�om�in�hun�jaarverslag�een�paragraaf�op
te�nemen�over�de�stand�van�zaken�met�betrekking�tot�hun
veiligheidsmanagementsysteem.�Wil�de�minister�de�instellingen�op�dit�punt�aanspreken?
Ik�heb�ook�een�vraag�over�de�afwikkeling�na�een�tuchtof�strafmaatregel.�Als�het�medisch�tuchtcollege�of�een
rechter�oordeelt�dat�een�arts�in�een�casus�ernstige�fouten
heeft�gemaakt,�moeten�ook�andere�patiënten�van�die�arts
dat�weten.�Op�dit�moment�hebben�de�ziekenhuizen�geen
protocol�om�mogelijke�andere�slachtoffers�te�achterhalen.
Ik�vraag�de�minister�of�zij�voor�de�zomer�samen�met�de
IGZ�en�het�veld�tot�zo'n�protocol�wil�komen.
De�onderzoekers�concluderen�dat�het�afhandelen�van
meldingen�te�lang�duurt�en�dat�de�IGZ�melders�onvoldoende�serieus�neemt.�Ik�ben�blij�dat�de�minister�daarom�pleit�voor�één�zorgloket�en�dat�zij�een�klachtvolgsysteem�opricht�om�dit�te�verbeteren,�maar�ik�vraag�mij�wel
af�waarom�er�een�maximale�reactietijd�geldt�van�zes�weken.�Kan�dat�niet�korter?�En�wordt�het�klachtvolgsysteem
ook�voor�de�patiënt�te�raadplegen?
Om�het�verbetertraject�van�de�IGZ�een�impuls�te�geven,
hebben�wij�als�Kamer�structureel�extra�geld�geregeld:
voor�2012�10�miljoen�en�voor�2013�7,8�miljoen.�Ik�vind�dat
wij�nu�te�weinig�inzicht�hebben�in�de�inzet�van�deze�middelen.�Hoeveel�gaat�er�bijvoorbeeld�naar�extra�medewerkers,�het�klantenloket�en�de�scholing�van�personeel?�Kan
de�minister�de�Kamer�een�compleet�overzicht�sturen?
Het�volgende�had�ik�eigenlijk�al�willen�zeggen�toen�ik
het�over�het�tuchtrecht�had.�De�minister�wil�het�tuchtrecht
aanpassen.�Ik�pleit�daarbij�voor�zorgvuldigheid.�De�minister�wil�een�beroepsverbod�voor�een�arts�bij�een�vermoe-

14 maart 2013
TK�62

62-7-32

Pia�Dijkstra
den�van�disfunctioneren,�dus�nog�zonder�dat�een�veroordeling�heeft�plaatsgevonden.�Wat�verstaat�de�minister
precies�onder�"een�vermoeden�van�disfunctioneren"�en
"waken�voor�willekeur"?�Hoe�gaat�zij�dit�toetsbaar�maken?
Tot�slot�sluit�ik�mij�aan�bij�een�vraag�van�de�CDA-fractie.�Ik�wil�dat�de�Kamer�structureel�informatie�krijgt�over
de�voortgang�van�dit�urgente�verbetertraject.�De�minister
heeft�een�mooi�schema�gemaakt�met�een�reactie�op�de
aanbevelingen�van�de�onderzoekers�Sorgdrager�en�Van
der�Steenhoven.�Wil�zij�aan�iedere�overgenomen�aanbeveling�een�deadline�koppelen�en�de�Kamer�jaarlijks�informeren�over�de�gehaalde�doelen?
De�voorzitter:
Daarmee�is�een�eind�gekomen�aan�de�eerste�termijn�van
de�Kamer.
De�vergadering�wordt�van�14.58�uur�tot�15.15�uur�geschorst.

Minister�Schippers:
Voorzitter.�Sinds�ik�in�2010�aantrad�als�minister�van�Volksgezondheid,�Welzijn�en�Sport�ben�ik�geconfronteerd�met
verschillende�ernstige�incidenten�in�de�zorg�die�vaak�jaren�ervoor�hadden�plaatsgevonden,�en�met�de�nasleep
van�deze�zaken.�Een�aantal�leden�refereerde�aan�deze�zaken.�Ben�ik�daarvan�geschrokken?�Ja,�daar�ben�ik�van�geschrokken,�vooral�omdat�een�aantal�zaken�zich�opstapelden.�Ik�dacht:�volgens�mij�handelt�de�inspectie�op�een�wijze�die�ikzelf,�zeg�maar�politiek,�graag�anders�zou�zien.�Als
je�een�aantal�van�die�zaken�voor�je�krijgt,�krijg�je�het�gevoel�dat�de�inspectie�op�een�bepaalde�manier�opereert
binnen�een�beleidskader,�terwijl�ik�er�niet�van�overtuigd
ben�dat�dat�de�juiste�manier�van�werken�is.�Ik�ben�daar�ingedoken,�en�dit�bleek�het�geval�te�zijn:�mijn�opinie�over
wat�een�inspecteur�of�inspectie�zou�moeten�zijn,�week�af
van�wat�in�het�veld�gangbaar�was.�Natuurlijk�zie�ik�in�de
inspectie�een�toezichthouder�die�meedenkt�als�dat�kan,
maar�ook�een�toezichthouder�die�optreedt�als�dat�moet;
die�zijn�tanden�laat�zien,�maar�ook�kan�doorbijten.�Dat
was�voor�mij�de�reden�om�de�Toezichtvisie�te�schrijven,
om�een�kader�te�scheppen�voor�een�inspectie�zoals�deze
volgens�mij�moet�werken.�Dit�was�vooral�omdat�ik�denk
dat�van�de�overheid�terecht�wordt�verwacht�dat�zij�al�het
nodige�doet�om�de�kwaliteit�en�veiligheid�van�de�zorg�zo
goed�mogelijk�te�bewaken.�Aan�het�adres�van�mevrouw
Leijten�zeg�ik�dat�burgers�op�zorg�moeten�kunnen�vertrouwen.�De�inspectie�houdt�daar�voor�hen�toezicht�op.
Ze�is�een�vooruitgeschoven�post,�eigenlijk�voor�iedereen
die�ooit�een�beroep�moet�doen�op�de�zorg.�Zo�zie�ik�de�inspectie.�Dat�vertrouwen�wordt�door�dergelijke�incidenten
geschaad,�temeer�daar�de�toezichthouder�in�verschillende
casussen�naar�mijn�mening�niet�doorpakte�en�doorbeet,
maar�veel�meer�in�de�meedenkstand�zat.
Ik�heb�die�Toezichtvisie�aan�de�Kamer�toegezonden.�Gedurende�de�tijd�die�eroverheen�ging,�vroeg�ik�me�af�of�de
inspectie�erop�is�toegesneden�om�die�Toezichtvisie�uit�te
voeren.�Dit�was�vooral�ingegeven�door�het�feit�dat�feitelijke�informatie�die�ik�vroeg,�vaak�heel�moeilijk�en�heel
langzaam�uit�de�organisatie�kwam.�Je�kunt�je�dan�afvragen�hoe�het�zit�met,�bijvoorbeeld,�het�ICT-systeem.�Ik�heb
hier�in�de�Kamer�aangekondigd�dat�ik�een�onderzoek�wilde�naar�de�vraag�of�de�inspectie�als�organisatie�robuust
genoeg�is�om�zo'n�Toezichtvisie�van�een,�als�dat�moet,�op-

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

tredende�inspectie�uit�te�voeren.�De�Kamer�heeft�op�voorspraak�van�de�Partij�van�de�Arbeid�en�de�SP�gezegd�dat�zij
een�aantal�casussen�wilde�laten�meenemen,�om�te�weten
wat�de�uitspraken�daarin�waren�en�hoe�de�inspectie�daarin�heeft�gehandeld.�Ik�moet�zeggen�dat�ik�blij�ben�dat�ik�de
suggestie�van�deze�twee�partijen�heb�overgenomen,�en
dat�we�zo�het�rapport-Sorgdrager�hebben�gekregen.
In�november�kwam�het�rapport-Sorgdrager.�Ik�ben�met
velen�in�de�Kamer�eens�dat�dit�de�vinger�op�de�zere�plek
heeft�gelegd.�Het�heeft�heel�helder�aangetoond�wat�de�inspectie�kan,�wat�zij�niet�kan,�wat�wij�van�haar�kunnen�verwachten�en�wat�nog�enige�tijd�zou�kunnen�gaan�duren.
Met�mevrouw�Dijkstra�zeg�ik�dat�we�aan�verwachtingsmanagement�moeten�doen.�Zo�bleek�uit�het�rapport�dat�het
ICT-systeem�heel�versnipperd�is.�Het�was�dus�niet�zo�gek
dat�ik�die�informatie�zo�moeilijk�uit�de�organisatie�kreeg.
Mevrouw�Bruins�Slot�heeft�daarover�schriftelijke�vragen
gesteld,�bijvoorbeeld�over�het�aantal�artsen�met�wie�de�inspectie�een�afspraak�had�gemaakt.�Die�informatie�is�vóór
2007�gewoon�niet�geregistreerd.�Soms�is�ze�wel�geregistreerd,�soms�niet,�of�in�onderdeel�van�het�systeem.�Daardoor�is�het�voor�ons�heel�moeilijk�om�zaken,�vooral�oudere,�uit�de�bestanden�te�krijgen.�Het�is�dus�cruciaal�dat�wij
dat�ICT-systeem,�dat�gelukkig�al�een�stuk�beter�is�dan�vóór
2007,�nog�echt�een�slag�verder�moderniseren,�zodat�het
kan�voldoen�aan�vele�vragen�die�ook�in�de�Kamer�leven.
Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
Het�is�natuurlijk�heel�erg�kwalijk�dat�de�inspectie�niet�boven�water�kan�krijgen�met�welke�disfunctionerende�artsen
zij�afspraken�heeft�gemaakt.�Men�weet�dat�gewoon�niet!
Hierdoor�kan�er�ergens�in�Nederland�een�arts�rondlopen
die�niet�mag�werken,�maar�dat�wel�doet.
De�minister�zegt�dat�het�ICT-systeem�beter�moet.�Maar
moeten�we�er�geen�rekening�mee�houden�dat�het�nog�jaren�duurt�voordat�dit�systeem�op�orde�is?�Als�we�één�ding
weten�over�ICT-projecten�en�de�overheid,�dan�is�het�wel
dat�het�altijd�een�drama�is.
Minister�Schippers:
Er�zijn�inderdaad�risico's�aan�verbonden.�We�voeren�momenteel�een�audit�uit�naar�het�ICT-systeem�om�te�bepalen�wat�er�kan,�wat�er�vernieuwd�moet�worden,�wat�er�anders�moet�en�welk�tijdpad�we�daarvoor�nodig�hebben.�Ik
kom�later�terug�op�de�Kamervragen�over�de�rapportage
en�daarbij�zal�ik�zeker�ook�ingaan�op�het�tijdpad�en�de�investeringen.�Wat�mij�betreft�heeft�dat�topprioriteit,�want�ik
wil�dat�net�als�u�weten.�Ik�wil�eigenlijk�toe�naar�een�dashboardsysteem�waarop�je�kunt�zien�welke�meldingen�er
over�een�instelling�binnen�zijn�gekomen�en�wat�de�bevindingen�van�de�inspecteur�over�die�instelling�zijn.�Je�moet
met�andere�woorden�in�één�oogopslag�kunnen�zien�of�het
wel�of�niet�nodig�is�om�bij�een�bepaalde�instelling�langs
te�gaan.�Dat�zijn�echter�zaken�die�wij�in�het�huidige�systeem�niet�voor�elkaar�krijgen.
Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
Ik�ben�het�met�de�minister�eens�dat�zij�het�moet�willen
weten,�aangezien�zij�nu�eenmaal�verantwoordelijk�is�voor
de�inspectie.�Is�zij�bereid�om�onder�dat�nieuwe�ICT-systeem�een�goede�businesscase�te�leggen�en�gateway�reviews�uit�te�voeren�gedurende�de�looptijd�van�dit�project?
Ik�vraag�dat,�omdat�ik�wil�zien�dat�dit�project�een�best
practice�wordt�en�niet�een�worst�practice.

14 maart 2013
TK�62

62-7-33

Schippers
Minister�Schippers:
Ik�zal�er�alles�aan�doen�en�met�mij�de�nieuwe�inspecteur-generaal,�degene�die�verantwoordelijk�is�voor�de�organisatie,�om�hiervan�een�succes�te�maken.�Wij�willen�het
echt�zo�snel�mogelijk�op�orde�brengen.�Ik�wacht�ook�zeker
niet�lijdzaam�het�eindrapport�af.�Er�worden�in�het�oude
systeem�namelijk�al�verbeteringen�doorgevoerd.�Ik�moet
het�inderdaad�weten,�maar�stampvoeten�helpt�daar�niet
bij,�want�ik�kan�nu�eenmaal�geen�ijzer�met�handen�breken.
Wat�wel�helpt,�is�ervoor�zorgen�dat�er�geen�blokkade�is
op�investeringen.�Als�er�investeringen�nodig�zijn�voor�dat
ICT-systeem,�moet�het�geld�daarvoor�gevonden�worden.
Ik�zal�verder�zorgen�voor�een�hoog,�maar�verantwoord
tempo.
Ik�zet�met�andere�woorden�alles�op�alles�om�het�zo
snel�mogelijk�voor�elkaar�te�krijgen.�Mevrouw�Sorgdrager�en�de�heer�Van�der�Steenhoven�hebben�mij�wel�gewaarschuwd:�een�ICT-systeem�zet�je�niet�zomaar�op�poten.�Ik�zal�dan�ook�aan�verwachtingenmanagement�moeten�doen.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Een�mooie�toezegging!�Zo'n�dashboardsysteem�is�natuurlijk�fantastisch,�want�daardoor�wordt�de�informatie�transparant�en�kun�je�eerder�ingrijpen.
Er�zit�nog�heel�veel�informatie�in�het�oude�systeem.
Hoe�wordt�die�informatie�geanalyseerd?�Ik�vraag�dat,�omdat�er�in�het�systeem�heel�veel�informatie�over�een�instelling�of�een�persoon�kan�zitten�zonder�dat�dit�wordt�opgemerkt.
Minister�Schippers:
Er�wordt�een�algemene�audit�uitgevoerd.�Verder�bezien
we�wat�we�nu�al�kunnen�verbeteren�om�meer�zicht�te�krijgen�op�wat�er�gebeurt�en�is�gebeurd.�De�winkel�blijft�tijdens�de�verbouwing�gewoon�open.�Aan�onze�informatiebehoefte�wordt�dus�zo�veel�mogelijk�voldaan�met�behulp
van�het�oude�systeem.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Ik�mis�nog�één�stap.�Wat�de�minister�over�de�toekomst
zegt,�klinkt�heel�mooi.�Het�is�ook�goed�om�te�horen�dat�tijdens�de�verbouwing�de�winkel�open�blijft,�maar�er�kan�natuurlijk�informatie�over�misstanden�in�het�oude�systeem
zitten,�misstanden�waaraan�we�nu�wat�moeten�doen.
Minister�Schippers:
Wat�de�inspectie�uit�het�systeem�kan�halen,�haalt�ze�eruit.
Door�de�druk�die�er�de�afgelopen�tweeënhalf�jaar�op�de
inspectie�is�gezet,�spant�men�zich�daar�maximaal�in�om�zo
veel�mogelijk�van�dit�soort�zaken�aan�het�licht�te�brengen.
Maar�dat�laat�allemaal�onverlet�dat�het�systeem�ernstige
beperkingen�kent,�om�het�diplomatiek�te�zeggen.
Mevrouw�Leijten�(SP):
Zoals�ik�al�in�mijn�eerste�termijn�zei,�is�het�schokkend
dat�je�een�inspectie�hebt�waarvan�de�publieke�opinie�en
de�meerderheid�van�de�Kamer�zeggen:�wat�gebeurt�daar
toch;�hoe�kan�het�dat�wij�iedere�keer�zulke�grote,�zoals�de
minister�ze�noemt,�"incidenten"�of�casussen�voorgelegd
krijgen�die�niet�opgelost�worden�en�waarbij�niet�tijdig�is
ingegrepen?�Dan�blijkt�dat�er�een�ICT-systeem�is�dat�niet
in�dienst�staat�van�het�toezicht.�Dat�wordt�verbeterd.�Ik
vertrouw�erop�dat�dat�goed�komt.�Maar�is�de�cultuur�in�de
inspectie�ook�om?�Stelt�zij�alles�in�het�werk�voor�goed�toe-

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

zicht?�Kan�het�dus�niet�meer�voorkomen�dat�er�werkwijzen�zijn�die�daar�niet�dienstbaar�aan�zijn?
Minister�Schippers:
Toen�ik�erachter�kwam�wat�voor�een�ICT-systeem�daar�fungeerde,�schrok�ik.�Ik�dacht�namelijk�dat,�als�ik�iets�aan�de
inspectie�vroeg,�zij�aan�een�paar�knoppen�draaide,�waarna
het�er�uitkwam.�Dat�had�ik�eigenlijk�verwacht.�Dus�is�het
schokkend�als�je�er�langzaam�maar�zeker�achterkomt�hoe
het�systeem�daadwerkelijk�functioneert.�Als�ik�vroeg�hoe
vaak�iets�was�voorgekomen,�kreeg�ik�steeds�wisselende
getallen,�die�uiteindelijk�wel�één�getal�vormden.�Dat�dat
zo�lang�duurde,�komt�doordat�het�uit�allerlei�verschillende
systemen�moet�worden�gehaald�en�dan�moet�worden�opgeteld.�Dus�ja,�ik�vind�dat�wij�dat�als�topprioriteit�moeten
hebben.�Nu�vraagt�mevrouw�Leijten�iets�heel�belangrijks.
Het�is�eigenlijk�de�allerbelangrijkste�vraag�die�je�kunt�stellen:�is�de�cultuur�gegaan�van�"meedenken"�naar�"optreden"?�Dat�moet.�Een�aantal�dingen�die�nog�heel�relevant
zijn,�stond�gewoon�in�onderzoeken�van�zo'n�tien,�twaalf
jaar�geleden,�die�ik�natuurlijk�ook�heb�gelezen.�Die�zijn�op
een�of�andere�manier�niet�gerealiseerd.�Wij�hebben�hier
dus�een�belangrijke�vraag.�Ik�vind�dat�het�moet�en�zal�veranderen.
Hoe�gaan�wij�dat�doen?�Wij�hebben�al�wat�maatregelen�genomen.�De�hele�top�is�vervangen,�in�tegenstelling
tot�de�werkvloer,�wat�wij�vaak�doen�als�wij�iets�doen.�Nee,
de�top�is�vervangen.�Daarbij�is�er�een�managementlaag
tussen�uitgehaald.�Conform�het�advies�van�Van�der�Steenhoven�is�het�management�dus�sterk�verkleind.�Wij�zullen
minder�vergaderen�met�inspecteurs.�Die�inspecteurs�gaan
veel�meer�het�veld�in�en�zullen�veel�meer�op�de�werkvloer
zijn.�Zij�gaan�ook�veel�meer�in�een�multidisciplinair�team
zitten.�Er�worden�dus�niet�meer�juristen�aangenomen.
Daar�vroeg�mevrouw�Leijten�naar.�Het�team�zal�multidisciplinair�zijn,�waarin�juristen�en�de�opsporingstak�al�meteen�bij�zaken�betrokken�zijn,�zodat�je�een�en�ander�in�een
veel�vroeger�stadium�juridisch�kunt�opbouwen�en�daadwerkelijk�kunt�bijten�als�je�denkt:�ho,�hier�zitten�wij�echt�in
de�rol�van�bijten�in�plaats�van�blaffen.�Zo�hoef�je�niet�pas
aan�het�eind�al�die�juristen�aan�het�werk�te�zetten.�Ik�neem
dus�niet�meer�juristen�aan;�ik�betrek�hen�erbij.
De�werkvorm�wordt�veranderd�binnen�de�inspectie.�Er
gaat�behoorlijk�de�bezem�door.�Ik�ben�het�met�iedereen
hier�eens�dat�de�inspecteurs�en�andere�mensen�die�voor
de�inspectie�werken,�dat�met�hart�en�ziel�doen.�Die�mensen�staan�voor�hun�zaak,�maar�wij�moeten�hen�ook�faciliteren�om�hun�werk�zo�goed�mogelijk�te�kunnen�doen.
Onaangekondigde�bezoeken,�waar�mevrouw�Klever�naar
vroeg,�worden�standaard.�Aangekondigde�bezoeken�worden�uitzondering.�Als�je�naar�een�instelling�met�autistische�kinderen�gaat,�kan�ik�mij�voorstellen�dat�het�beter
is�om�dat�wat�voor�te�bereiden,�maar�daar�zullen�ook�onaangekondigde�elementen�in�zitten.�Maar�aangekondigde
bezoeken�waren�altijd�standaard.�Wij�gaan�onaangekondigde�bezoeken�standaard�maken.�Dus�er�komt�echt�een
omslag�in�de�organisatie.�Daar�moeten�de�werknemers
in�meegenomen�worden.�Dat�vraagt�scholing.�Daar�zullen�wij�ook�voor�zorgen,�zodat�je�die�organisatie�langzaam
maar�zeker�meeneemt.
Mevrouw�Leijten�(SP):
Dat�was�een�lang�antwoord�op�een�lange�vraag,�maar�de
belangrijkste�vraag�is�of�al�die�maatregelen�ook�leiden
tot�een�bijtende�inspectie,�die�wij�ook�zo�graag�zien.�Ik�zal
het�scherp�volgen,�maar�ik�ben�zeer�tevreden�met�het�ant-

14 maart 2013
TK�62

62-7-34

Schippers
woord�van�de�minister,�want�als�de�cultuur�niet�verandert,�blijven�wij�hier�eindeloos�debatten�houden�over�–�de
voorzitter�weet�dat�zelf�ook�uit�het�verleden�–�zeer�schrijnende�kwesties.
Mevrouw�Klever�(PVV):
De�minister�zegt�net�dat�onaangekondigde�bezoeken�de
standaard�worden.�Daar�ben�ik�heel�blij�mee.�Daar�hebben�wij�ook�altijd�voor�gepleit.�Ik�had�een�motie�voorbereid�waarin�ik�daarom�vraag.�Kan�ik�de�uitspraak�van�de
minister�als�een�toezegging�beschouwen?�Dan�hoef�ik�die
motie�niet�in�te�dienen.
Minister�Schippers:
Het�is�meer�dan�een�toezegging.�Het�is�beleid.�Dat�was
niet�zo.�Ik�zie�dit�dan�ook�als�een�breuk.�Wij�hebben�nu
nieuwe�plannen�voor�een�nieuwe�inspectie.�Die�nieuwe
inspectie�heeft�als�standaard�onaangekondigde�bezoeken.
In�uitzonderingssituaties,�als�er�speciale�dingen�aan�de�orde�zijn�waardoor�je�echt�niet�onaangekondigd�kunt�gaan,
zullen�er�elementen�van�onaangekondigde�dingen�in�zitten.�Volgens�mij�zijn�wij�het�met�elkaar�eens.
Mevrouw�Klever�(PVV):
Daar�zijn�wij�heel�blij�mee.
Minister�Schippers:
Binnen�de�veilige�zorg�staat�de�patiënt�centraal.�Vanuit
die�gedachte�richt�ik�een�zorgloket�op�waar�burgers�terechtkunnen�voor�de�begeleiding�en�de�ondersteuning�bij
het�indienen�van�een�klacht.�Ik�vind�de�klachtenbegeleiding�namelijk�ongelooflijk�belangrijk.�Hier�ontstaat�echter�meteen�een�dilemma,�want�ik�vind�de�klachtenbegeleiding�ongelooflijk�belangrijk,�maar�het�is�niet�de�corebusiness�van�de�inspectie.�Laten�wij�eerlijk�zijn:�wij�vragen
heel�veel�van�de�inspectie.�Wij�willen�dat�eigenlijk�ook�allemaal�heel�snel.�Ik�vind�dat�je�aan�de�inspectie�niet�meer
moet�vragen�dan�een�totale�focus�op�de�corebusiness,�op
de�kerntaken.�Klachtenbegeleiding�is�geen�kerntaak�en
toch�willen�wij�allemaal�dat�de�patiënt�gehoor�krijgt,�dat
hij�weet�wat�hij�moet�doen�en�wat�zijn�rechten�zijn.�Bovendien�moet�er�een�klachtenvolgsysteem�komen,�maar
dat�is�geen�corebusiness�van�de�inspectie.�Om�die�reden
heb�ik�besloten�om�het�zorgloket�apart�te�zetten,�maar�met
stevige�banden�met�de�inspectie.�Aan�het�einde�van�iedere�dag�komt�er�een�rapportage�van�het�zorgloket�naar�de
inspectie.�Daarin�staat:�wij�hebben�vandaag�daarover�en
over�die�instelling�deze�klachten�gekregen.�Aan�het�eind
van�de�dag�volgt�er�dus�een�rapportage�van�het�zorgloket
naar�de�inspectie.�Ik�wil�ook�dat�mensen�van�de�inspectie
bij�het�zorgloket�werken.�Je�moet�een�soort�schema�krijgen:�als�er�een�calamiteit�gemeld�wordt,�ligt�die�dan�meteen�ook�bij�de�inspectie.�Dan�zitten�daar�geen�schakels
tussen.�Dat�is�belangrijk,�als�je�het�apart�doet.�Ik�wil�het
apart�doen,�omdat�ik�de�klachtenafhandeling�zo�belangrijk�vind�dat�daarvoor�een�organisatie�moet�komen�waarvoor�dit�de�corebusiness�is.�Die�organisatie�wordt�afgerekend�aan�de�hand�van�de�wijze�waarop�zij�dit�gedaan
heeft.�Daar�zal�ik�voor�zorgen.�Ik�zorg�bovendien�voor�een
goede�verbinding�met�de�inspectie.�Op�die�manier�kunnen
wij�dit�mijns�inziens�het�beste�oplossen.

zelf�er�niet�voor�zorgen�dat�de�klachten�op�de�juiste�manier�worden�afgehandeld?�Moeten�niet�juist�de�excessen
bij�de�IGZ�gemeld�worden?�De�politiek�wil�namelijk�wel
dat�de�IGZ�op�dat�vlak�aan�de�slag�gaat.�Ik�begrijp�niet�zo
goed�waarom�wij�dit�moeten�toevoegen.
Minister�Schippers:
Een�van�de�grote,�terechte�kritiekpunten�van�de�afgelopen
tijd�gaat�over�de�wijze�waarop�patiënten�die�de�inspectie
met�een�klacht�belden,�behandeld�en�te�woord�gestaan
werden.�Als�er�net�iets�met�je�moeder�is�gebeurd�in�een
ziekenhuis,�ben�je�emotioneel.�Dan�wil�je�enige�empathie.
Als�je�verkeerd�bent�bij�de�inspectie,�wil�je�niet�van�het
kastje�naar�de�muur�gestuurd�worden,�maar�bij�een�organisatie�terechtkomen�die�dat�wel�kan�oppakken.�Wij�willen
in�de�Wet�cliëntenrechten�zorg�die�wij�gaan�opknippen,
ook�een�geschillencommissie�die�daadwerkelijk�iets�kan
uitkeren.�Dat�zijn�dingen�die�bij�een�zorgloket�horen.�Die
moet�je�niet�allemaal�verbinden�aan�de�inspectie.�Wij�vragen�van�de�inspectie�om�te�gaan�vliegen,�maar�hoe�meer
wij�aan�de�poten�hangen,�hoe�kleiner�de�kans�dat�de�inspectie�daadwerkelijk�gaat�vliegen.�Ik�vind�de�klachtenafhandeling�ongelooflijk�belangrijk.�Er�waren�ook�signalen�dat�die�niet�goed�ging.�Ik�wil�hier�dus�serieus�werk�van
maken.
De�heer�Van�Veen�(VVD):
De�minister�zegt�dat�zij�er�werk�van�wil�maken.�Ik�laat�mij
graag�door�de�minister�overtuigen.�Zij�heeft�net�aangegeven�dat�zij�ook�wil�werken�aan�de�cultuuromslag.�Is�dit�nu
niet�net�de�cultuuromslag�waarop�wij�zitten�te�wachten?
Als�de�cultuur�verandert�en�de�mensen�bij�de�IGZ�effectiever�gaan�werken,�hebben�wij�dat�hele�klachtenvolgsysteem�niet�nodig,�omdat�het�onderdeel�van�het�werk�is.

De�heer�Van�Veen�(VVD):
Gaat�de�minister�nu�niet�met�hagel�schieten,�terwijl�dat
misschien�helemaal�niet�nodig�is,�als�het�aan�de�IGZ-kant
gewoon�goed�geregeld�is?�Moeten�de�zorginstellingen

Minister�Schippers:
Als�alle�instellingen,�zoals�in�een�ideale�wereld,�hun�werk
goed�zouden�doen,�zouden�we�geen�inspectie�en�ook
geen�klachtenloket�nodig�hebben.�Wel�is�het�ontzettend
belangrijk�dat�een�instelling�wordt�aangesproken�op�de
manier�waarop�zij�klachten�afhandelt.�Een�instelling�moet
erop�worden�aangesproken�hoe�zij�met�haar�patiënten
omgaat.�Als�de�inspectie�binnen�een�week�te�maken�krijgt
met�vier�patiënten�uit�een�bepaalde�zorginstelling,�dan
vind�ik�het�niet�gek�als�de�inspectie�het�klachtensysteem
in�die�instelling�gaat�bekijken.�Het�is�dus�heel�belangrijk
dat�aan�het�eind�van�de�dag�een�rapportage�naar�de�inspectie�gaat,�zodat�die�weet�wat�er�binnenkomt�aan�klachten.�Er�moet�een�inspecteur�aanwezig�zijn�of�iemand�anders�van�de�inspectie�die�daarvoor�getraind�is�en�de�calamiteiten�opvangt.�In�de�ideale�wereld�waarin�het�niet
meer�nodig�is,�kunnen�we�het�klachtenloket�opheffen,
maar�ik�vrees�dat�in�ieder�geval�de�korte�geschiedenis
heeft�laten�zien�dat�we�behoefte�hebben�aan�een�loket�dat
de�patiënt�serieus�neemt�en�hem�begeleidt.�De�taak�van
de�inspectie�is�vooral�om�te�inspecteren,�maar�het�is�goed
dat�er�iemand�is�die�aan�de�kant�van�de�burger�staat�en
bekijkt�hoe�iemand�zijn�recht�uiteindelijk�kan�halen�als�dat
nodig�is.
Het�is�heel�belangrijk�dat�de�zorg�aansluit�op�wat�een
patiënt�nodig�heeft�en�wat�hij�graag�wil.�Patiënten�moeten�dus�een�zorgaanbieder�en�behandelaar�kunnen�kiezen�die�het�beste�bij�hun�behoeften�aansluit.�Het�vergroten�van�transparantie�in�de�zorg�vind�ik�een�van�de�speerpunten�van�deze�kabinetsperiode.�Door�de�kwaliteit�van
zorg�steeds�transparanter�te�maken�en�hierover�informa-

Tweede�Kamer

14 maart 2013
TK�62

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

62-7-35

Schippers
tie�aan�iedereen�te�verstrekken�die�daarin�is�geïnteresseerd,�kun�je�bewuster�kiezen.�Echter,�ik�heb�al�eerder�aan
de�Kamer�geschreven�dat�er�een�informatieparadox�aan
zit.�Als�je�nooit�iets�hoort,�denk�je�dat�alles�goed�gaat,�omdat�het�wordt�afgedekt�of�omdat�er�geen�ruchtbaarheid
wordt�gegeven�aan�dingen�die�fout�gaan.�Hoe�transparanter�je�wordt,�hoe�meer�ook�bekend�wordt�dat�niet�alles
goed�gaat.�Dat�heeft�als�grote�voordeel�dat�de�fouten�sneller�worden�hersteld,�dat�je�erop�wordt�aangesproken�en
dat�je�ervan�kunt�leren,�maar�het�heeft�als�nadeel�dat�het
vertrouwen�van�mensen�die�gebruikmaken�van�de�zorg
kan�afnemen�omdat�zij�ineens�van�allerlei�incidenten�horen�waar�zij�vroeger�niet�van�hoorden.�Dat�doet�transparantie.�Ik�denk�dat�het�heel�belangrijk�is�dat�wij�transparant�zijn�en�de�zorg�uiteindelijk�beter�maken.�Dat�gaat�beter�als�je�transparant�bent.
Ik�hecht�veel�waarde�aan�een�open�cultuur�waarin�zorgverleners�zich�ook�veilig�voelen�om�incidenten�te�melden.�Een�open�cultuur�is�een�belangrijke�voorwaarde�om
van�incidenten�ook�te�leren.�Dat�leervermogen�moet�altijd�vooropstaan.�Dat�laat�onverlet�dat�disfunctionerende�beroepsbeoefenaren�de�repercussies�moeten�dragen
voor�hun�disfunctioneren.�In�het�belang�van�de�patiënt�wil
ik�de�transparantie�over�medische�missers�en�vermeende�medische�missers�in�de�zorg�op�verschillende�vlakken
vergroten.�Ten�eerste�moet�de�relatie�tussen�de�individuele�patiënt�en�de�zorgverlener�inzichtelijker�worden.�Als
tijdens�een�behandeling�iets�niet�goed�is�gegaan�en�de
zorgverlener�dit�als�een�calamiteit�meldt�bij�de�inspectie,
moet�de�zorgverlener�dit�ook�aan�de�patiënt�of�zijn�familie
laten�weten.�Dat�zal�ik�dus�gaan�vastleggen.�De�inspectie
gaat�er�systematisch�op�toezien�dat�zorgverleners�daadwerkelijk�patiënten�informeren�over�een�calamiteitenmelding.�Daar�waar�dat�niet�gebeurt,�zal�zij�handhavend�gaan
optreden.�Ik�zal�mij�daar�door�de�inspecteur-generaal,�die
ik�heel�regelmatig�zie,�over�laten�informeren.
Ten�tweede�wil�ik�de�transparantie�vergroten�over�calamiteiten�en�vermeende�calamiteiten�die�een�zorgaanbieder�aan�de�inspectie�meldt.�Wanneer�er�bij�een�zorgaanbieder�een�calamiteit�heeft�plaatsgevonden�of�wanneer�vermoed�wordt�dat�een�calamiteit�heeft�plaatsgevonden,�dan�is�de�zorgaanbieder�wettelijk�verplicht�hiervan
melding�te�doen.�Zoals�in�de�kabinetsreactie�op�de�onderzoeksrapporten�staat,�gaat�de�inspectie�eerder�en�daadkrachtiger�haar�handhavingsinstrumentarium�inzetten,
wanneer�zorgaanbieders�deze�meldingsplicht�niet�naleven�en�er�sprake�is�van�"ondermelding".�Als�je�een�systeem�hebt�waarmee�je�kunt�zien�dat�het�ene�ziekenhuis�regelmatig�meldt�en�een�gemiddelde�calamiteitenmelding
heeft,�terwijl�het�andere�ziekenhuis�eigenlijk�nooit�wat
meldt,�kun�je�wat�doen.�Dan�kun�je�daar�langsgaan.�Je
hebt�dan�óf�een�topziekenhuis�bij�de�hand�óf�een�ziekenhuis�dat�nooit�meldt.�Dat�levert�dan�informatie�op�waarop
de�inspectie�weer�kan�reageren.
Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
Dit�is�een�actueel�thema.�Eigenlijk�concludeert�de�inspectie�de�afgelopen�drie,�vier�jaar�elk�jaar�dat�ziekenhuizen�en
beroepsbeoefenaren�onvoldoende�calamiteiten�melden.
Wij�zien�nu�met�geneesmiddelen�zoals�Diane-35,�dat�ook
in�sommige�gevallen�een�calamiteit�oplevert,�wat�dit�teweegbrengt.
Mijn�vraag�gaat�over�iets�anders,�namelijk�over�de�suggestie�van�de�minister�om�vast�te�leggen�dat,�als�er�een
calamiteit�gebeurt�in�een�ziekenhuis,�dit�met�de�patiënt�en
de�familie�wordt�besproken.�Daar�heeft�het�CDA�ook�voor

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

gepleit,�want�het�is�absurd�dat�dit�niet�gebeurt.�Waar�gaat
de�minister�dit�neerleggen?�Neemt�zij�dit�bijvoorbeeld
mee�in�de�nota�van�wijziging�die�er�komt�voor�de�Wet�cliëntenrechten�zorg?�Wordt�het�dus�een�wettelijke�verplichting?
Minister�Schippers:
Ja,�het�wordt�een�verplichting.�Wij�zijn�nu�heel�erg�met
die�wetten�bezig.�Waar�het�precies�in�komt�te�staan,�weet
ik�nu�nog�niet.�Natuurlijk�laat�ik�de�Kamer�dat�weten.
Daarop�kom�ik�zo�terug,�want�mevrouw�Bruins�Slot�heeft
net�gevraagd�om�een�volledig�overzicht�hoe�ik�dat�zal
vormgeven.�Wij�zullen�in�ieder�geval�vastleggen�dat�dit
een�verplichting�wordt.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Ook�de�Partij�van�de�Arbeid�is�erg�blij�met�de�toezegging
van�de�minister�dat�het,�als�er�een�calamiteit�is,�niet�alleen
bij�de�IGZ�gemeld�wordt�maar�ook�bij�de�mensen�die�het
betreft.
Ik�heb�nog�wel�een�vraag�over�de�reactie�van�artsen
hierop.�Zij�zeiden�dat�zij�niets�meer�zullen�melden,�als
er�openbaarheid�komt.�Ik�denk�dat�dit�gewoon�een�beetje�een�pavlovreactie�was�op�mensen�die�zeiden�dat�het
openbaar�moest�worden�omdat�we�zo�meer�kunnen�leren.�Hieronder�zit�natuurlijk�ook�het�cultuurprobleem�dat
de�zorg�een�vrij�gesloten�sector�is.�Wij�moeten�toe�naar
een�open�sector�waarin�transparantie�als�middel�wordt�ingezet�om�te�leren�en�om�de�mensen�om�wie�het�draait�en
de�patiënten�erbij�te�betrekken.�Op�welke�manier�wil�de
minister�dit�cultuurprobleem,�dat�deels�ook�bij�artsen�en
mensen�in�de�zorg�zit,�tackelen?
Minister�Schippers:
Ik�heb�niet�toegezegd�dat�ik�zal�zorgen�voor�het�direct
openbaar�maken�van�meldingen�en�klachten,�maar�ik�heb
toegezegd�dat�ik�om�een�onderzoek�daarnaar�zal�vragen.
Daarin�moeten�de�voor-�en�nadelen�op�een�rijtje�worden
gezet�en�moet�staan�hoe�je�dat�moet�doen.�Als�je�zegt�dat
arts�X�de�melding�zus�en�zo�heeft�gedaan,�kun�je�die,�ook
als�het�een�valse�melding�betreft,�namelijk�niet�zomaar
uitwissen.�Je�moet�dus�oppassen�dat�je�mensen�niet�onterecht�beschadigt.�Daarvoor�zijn�misschien�wel�methodes�te�vinden,�maar�ik�wil�dat�graag�eerst�even�laten�uitzoeken.�Dat�heb�ik�de�Kamer�in�de�brief�toegezegd.�Je�wil
enerzijds�openheid�hebben�en�anderzijds�wil�je�inderdaad
niet�dat�mensen�aan�de�schandpaal�worden�genageld,�terwijl�het�nog�onbewezen�is.
Ook�zal�ik�advies�vragen�over�het�direct�openbaar�maken�van�geaccordeerde�onderzoeksrapporten�van�de�inspectie�over�calamiteiten.�Dit�vind�ik�veel�interessanter.
Het�gebeurt�nu�niet.�Daarover�zal�ik�advies�vragen.�Daar
voel�ik�dus�heel�veel�voor.�Het�is�dus�ook�aan�ons�om�de
balans�te�vinden�tussen�naming�and�shaming�waar�het
bewezen�is�en�dat�niet�te�doen�waar�je�eigenlijk�nog�helemaal�niet�weet�wat�er�precies�aan�de�hand�is.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Volgens�mij�is�dat�precies�de�balans.�Het�gaat�om�leren�en
niet�om�de�schandpaal,�maar�het�probleem�blijft�dat�de
reactie�van�artsen�nog�steeds�is�dat�de�deuren�dichtgaan
en�dat�niets�openbaar�wordt.�Zij�zeggen:�laat�ons�eerst
maar�ons�werk�doen�en�dan�zien�wij�het�wel.�Ik�formuleer
het�even�kort�door�de�bocht:�het�heeft�te�maken�met�een
cultuurprobleem.�Op�welke�manier�neemt�de�minister�dat

14 maart 2013
TK�62

62-7-36

Schippers
mee�in�de�onderzoeken�die�zij�doet�naar�de�techniek�en�de
juridische�voorwaarden�achter�openbaarmaking?
Minister�Schippers:
Ja,�die�vraag�zal�ik�zeker�meenemen�in�de�onderzoeken,
maar�mevrouw�Bouwmeester�formuleert�het�inderdaad
kort�door�de�bocht.�Ik�heb�toch�ook�wel�heel�veel�artsen
gehoord�die�zeggen�dat�zij�ook�baat�hebben�bij�openheid.
Het�brengt�echter�ook�onzekerheid.�Kijk�naar�Diane-35,
de�derde-,�vierdegeneratiepil,�die�Europees�wordt�onderzocht�en�ook�naar�het�braakmiddel�waarvan�ik�de�naam
nu�even�vergeten�ben.
Die�onderzoeken�hadden�altijd�al�plaats,�maar�openbaar�op�een�site�zie�je�nu�welke�onderzoeken�plaatshebben.�Nu�wordt�mij�iedere�keer�gevraagd�om�middelen
van�de�markt�te�halen,�omdat�mensen�daar�onrustig�van
worden�en�denken:�hoho.�Ik�vind�dat�niet�erg,�want�het
is�goed�als�mensen�weten�wat�de�bijwerkingen�zijn.�Misschien�heb�je�de�bijsluiter�een�tijdje�niet�gelezen�en�word
je�er�op�deze�manier�op�gewezen.�Je�ziet�dus�dat�de�transparantie�van�onderzoeken�ook�onrust�veroorzaakt�en
soms�actie.�Ik�kan�mij�dus�ook�best�voorstellen�dat�artsen
zeggen:�ik�heb�patiënten�die�misschien�uit�zijn�op�wraak
of�mij�anderszins�willen�beschadigen,�zonder�dat�het�terecht�is;�dan�sta�ik�op�een�site�en�wat�doe�je�daaraan?�Het
is�een�overheidssite.�Ik�heb�dus�wel�een�verantwoordelijkheid.�Daarvoor�hebben�wij�de�Raad�voor�het�openbaar
bestuur�en�wat�andere�organisaties,�waarvan�ik�de�naam
even�vergeten�ben,�die�ik�om�advies�ga�vragen�over�de
stappen�die�wij�zetten,�zodat�wij�dat�zorgvuldig�en�beredeneerd�kunnen�doen.�Ik�heb�al�aan�de�Kamer�geschreven
welke�dat�zijn.
Ik�wil�de�transparantie�in�de�zorg�vergroten�door�periodiek�informatie�over�meldingen�en�klachten�openbaar�te
laten�maken�door�het�zorgloket.�Zoals�in�de�kabinetsreactie�op�de�onderzoeksrapporten�staat,�zal�het�zorgloket�de
inspectie�aan�het�einde�van�iedere�dag�een�dagoverzicht
geven.�Daarnaast�zal�het�zorgloket�de�inspectie�periodiek
informeren�over�zijn�belangrijkste�bevindingen�ten�aanzien�van�het�aantal�klachten,�de�aard�van�de�klachten,�de
doorlooptijd�van�de�behandeling�en�dat�soort�zaken.�Op
basis�daarvan�kan�de�inspectie�haar�toezicht�versterken
en�kan�er�een�trendmatige�analyse�worden�gemaakt�van
de�actuele�ontwikkelingen�in�de�zorg.�Die�analyse�zou�bijvoorbeeld�deel�kunnen�uitmaken�van�het�voorstel�dat�op
verschillende�terreinen�door�de�Kamer�is�gedaan.
Zou�het�een�idee�zijn�als�we�jaarlijks�een�rapportage
naar�de�Kamer�sturen�waarin�de�stand�van�zaken�van�alle�acties�die�we�in�gang�zetten,�is�opgenomen?�De�eerste
zal�dan�met�name�het�tijdpad�zijn�waarin�we�al�die�aanbevelingen�willen�doen,�en�waarom�dat�zo�is.�Als�we�verder�in�de�tijd�komen,�kunnen�we�ze�wegstrepen�en�zeggen
wat�we�gedaan�hebben,�hoop�ik,�of�beter:�daar�ga�ik�van
uit.�Ik�vind�het�een�goed�idee�om�een�visitatiecommissie
in�te�stellen.�Dat�doen�we�vaker.�Waarom�zou�de�inspectie�niet�kunnen�worden�gevisiteerd?�We�zetten�daar�een
deskundige,�goede�commissie�op�die�een�oordeel�geeft.
Dat�oordeel�nemen�we�ook�op�in�de�jaarlijkse�rapportage
aan�de�Kamer,�zo�zeg�ik�tegen�mevrouw�Bruins�Slot.�Dat
geldt�ook�voor�de�maatregelen�op�het�gebied�van�de�patiëntveiligheid.�Ik�ben�het�met�de�Kamer�eens:�dit�onderwerp�gaat�ons�zeer�aan�het�hart.�Het�zit�in�verschillende
brieven,�in�verschillende�fases�en�in�verschillende�trajecten.�Laten�we�het�bundelen.�Ook�geven�we�een�rapportage�van�het�zorgloket,�waarin�ook�een�overzicht�staat�van
hoe�het�staat�met�de�klachten�en�wat�de�analyse�is�die�we

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

daarop�kunnen�doen.�Ten�slotte�kan�ik�er�nog�één�ander
punt�aan�toevoegen.�We�kunnen�namelijk�een�superinspectie�hebben�maar�tegelijk�ook�een�rotzorg.�Uiteindelijk�gaat�het�om�het�primaire�handelen�in�een�instelling.
Dat�ben�ik�met�de�VVD�eens.�Als�de�instelling�haar�verantwoordelijkheid�niet�neemt,�als�de�arts�zijn�verantwoordelijkheid�niet�neemt�en�als�de�maatschap�haar�verantwoordelijkheid�niet�neemt,�dan�wordt�het�natuurlijk�niets.�Ik�zal
bekijken�hoe�ik�in�de�jaarlijkse�rapportage�die�verantwoordelijkheid�mee�kan�nemen,�hoe�ik�kan�meenemen�wat�er
in�het�veld�gebeurt�om�de�zorg�te�verbeteren.�De�toezichthouder�heeft�een�rol,�inderdaad,�maar�ook�het�veld.�Het
veld�moet�het�uiteindelijk�doen.�Hoe�staat�het�met�het�Veiligheidsmanagementsysteem?�Wat�doet�het�veld?�Dat
neem�ik�dan�in�één�blok�mee.�Ik�weet�nog�niet�hoe�ik�dat
blok�zal�noemen:�"patiëntveiligheid",�"toezicht",�weet�ik
veel.�In�ieder�geval�stuur�ik�het�de�Kamer�toe,�zodat�we
daarover�kunnen�praten.
De�voorzitter:
Mevrouw�Bruins�Slot�mag�interrumperen.�Ja,�ik�heb�goed
gekeken�wie�er�als�eerste�uit�de�stoel�opveerde!
Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
Dat�is�het�voordeel�als�je�nog�steeds�actief�sport.�Dan�ben
je�je�collega's�net�te�snel�af.�Ik�zeg�dat�even�omdat�er�allemaal�militairen�op�de�tribune�zitten.
Ik�ben�heel�blij�met�deze�toezegging�van�de�minister.�Dit
laat�zien�dat�de�minister�echt�bereid�is�om�werk�te�maken
van�die�cultuurverandering.�Die�kunnen�we�mede�bereiken�door�er�jaarlijks�een�visitatiecommissie�naartoe�te�sturen.�Ik�had�een�motie�voorbereid.�Die�dien�ik�graag�níet�in.
Wel�vraag�ik�de�minister�of�ze�binnenkort,�over�een�maand
of�over�twee�maanden,�een�brief�naar�de�Kamer�wil�sturen
over�de�opzet�van�de�visitatiecommissie,�het�beoogde�traject�en�de�mensen�die�erin�komen�te�zitten.�Ik�zou�dat�zeer
prettig�vinden.
Minister�Schippers:
Dat�zal�ik�doen.�Ik�wil�het�en�de�Kamer�wil�het.�We�willen
allemaal�een�inspectie�die�bijt,�die�doorbijt�als�het�nodig
is,�die�aan�de�kant�van�de�patiënt�staat�en�die�haar�taken
goed�uitoefent.�De�inspectie�wil�dat�zelf�ook.�De�bereidheid�om�het�te�doen,�is�er.�Tegelijkertijd�begrijp�ik�dat�de
Kamer�zegt:�we�hebben�dat�vaker�gezien,�we�hebben�aanbevelingen�gezien�maar�die�werden�niet�overgenomen,
dus�laat�het�nu�maar�zien.�Het�allerbeste�is�om�het�de�Kamer�dan�ook�te�laten�zien,�zodat�we�dat�als�middel�hebben
om�hier�jaarlijks�de�stand�van�zaken�te�bespreken.
Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
Dat�deel�ik�helemaal�met�de�minister.�Dat�geldt�ook�voor
de�door�haar�gekozen�insteek.�De�minister�heeft�geen�termijn�afgesproken.�Ze�heeft�niet�aangegeven�over�hoeveel
jaren�we�dat�gaan�doen.�Mijn�voorstel�is�om�het�in�ieder
geval�de�komende�vier�jaar,�of�deze�kabinetsperiode,�vol
te�houden.
Minister�Schippers:
Ik�zet�het�in,�dus�zolang�ik�hier�zit,�zal�ik�het�in�ieder�geval
volhouden.�Maar�ik�weet�niet�hoelang�dat�is.
Mevrouw�Pia�Dijkstra�(D66):
Ook�ik�ben�blij�met�de�toezegging�van�de�minister.�Ik�wil
even�checken�of�ze�daarmee�ook�bedoelt�wat�ik�aan�haar
heb�gevraagd.�Ik�heb�haar�gevraagd�of�zij�de�aanbevelin-

14 maart 2013
TK�62

62-7-37

Schippers
gen�wil�voorzien�van�een�deadline,�zodat�wij�weten�wat
het�tijdpad�is.�Mag�ik�begrijpen�dat�de�minister�dit�daar
ook�mee�ook�bedoelt?
Minister�Schippers:
Ja.
Mevrouw�Pia�Dijkstra�(D66):
Ik�had�ook�een�vraag�gesteld�over�het�intercollegiale�toezicht.�De�minister�neemt�dit�alles�mee�in�het�geheel.�Ik
heb�haar�gevraagd�of�het�mogelijk�is�om�dit�verplicht�te
maken.�Misschien�komt�ze�daar�nog�op.�Omdat�het�nu
aan�de�orde�is,�informeer�ik�er�vast�naar.
Minister�Schippers:
Ik�wilde�daar�nog�op�komen.�Ik�ben�inderdaad�bereid�om
eens�goed�ernaar�te�kijken�of�het�kan.�Ik�zal�dat�dan�ook
weer�meenemen�in�alle�toezeggingen�en�maatregelen�die
wij�nu�bij�elkaar�willen�voegen�en�waarover�ik�voor�de�zomer�met�een�brief�zal�komen.
Mevrouw�Pia�Dijkstra�(D66):
Dat�scheelt�ook�weer�een�paar�moties,�voorzitter.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Als�woordvoerder�van�de�PvdA�sluit�ik�me�aan�bij�het�rijtje
van�mensen�die�heel�blij�zijn�met�alle�toezeggingen�van
de�minister.�Alles�komt�in�een�plan�en�alles�wordt�gemonitord.�De�voorwaarde�is�dan�wel,�wat�de�aanbevelingen
voor�de�IGZ�betreft,�dat�alles�enigszins�meetbaar�wordt
geformuleerd.�Het�is�vrij�algemeen,�wat�ook�logisch�is
voor�een�brief.�Wil�de�minister�zich�inspannen�om�in�de
brief�die�zij�naar�de�Kamer�stuurt�over�het�geheel�der�dingen�om�de�patiëntveiligheid�en�het�toezicht�te�verbeteren,
de�zaken�meetbaar�op�te�schrijven�zodat�wij�weten�wat�wij
na�een�jaar�kunnen�controleren?
Minister�Schippers:
Ik�zal�zo�veel�mogelijk�toetsbare�zaken�opnemen.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Dank.�Wij�hebben�net�vanuit�het�CDA�de�aanbeveling�gehoord�dat�de�minister�net�zolang�moet�blijven�zitten�totdat
de�IGZ�op�orde�is.�Dat�lijkt�me�fantastisch!
Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
Dat�is�een�persoonlijk�feit.�Laten�we�de�rapportage�maar
voor�vijf�jaar�doen.�Hoelang�het�kabinet�zit�…�Het�CDA
heeft�daar�niet�heel�warme�gevoelens�bij.
De�voorzitter:
Waarvan�akte.
Minister�Schippers:
Ik�laat�dat�verder�aan�de�Kamer.
Voorzitter.�De�inspectie�staat�voor�een�heel�belangrijke
taak.�Wij�vragen�nogal�wat�van�iedereen�die�bij�de�inspectie�werkt.�Wij�moeten�haar�daarvoor�de�instrumenten�geven,�wij�moeten�haar�daarvoor�ruggensteun�geven�en�wij
moeten�haar�daartoe�de�mogelijkheden�geven.�Dat�doen
we.�Waar�ik�tegenkom�dat�dingen�moeten�veranderen�of
dat�de�inspectie�een�steuntje�in�de�rug�nodig�heeft,�zal�ik
alles�doen�om�haar�die�te�geven.�De�nieuwe�werkwijze
van�de�inspectie�staat�beschreven�in�de�kabinetsreactie�op
de�onderzoeksrapporten.�Ik�wil�mevrouw�Sorgdrager�en
de�heer�Van�der�Steenhoven�hartelijk�bedanken�voor�hun

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

enorme�inspanningen�om�de�rapporten�op�te�stellen.�Wij
hebben�ook�echt�iets�aan�die�rapporten.�Zij�hebben�die�inspanningen�dus�daadwerkelijk�met�een�goed�doel�verricht
en�daar�dank�ik�ze�echt�hartelijk�voor.
De�nieuwe�werkwijze�moet�en�zal�tot�de�noodzakelijke
verbeteringen�leiden.�De�top�van�de�inspectie�is�vervangen,�er�is�een�managementlaag�geschrapt.�Er�zijn�meer
inspecties,�er�gaan�meer�inspecteurs�naar�de�werkvloer
en�er�zijn�minder�vergaderingen.�Het�meedenken,�dat�ook
een�onderdeel�van�het�inspectiewerk�is,�blijft,�maar�de
toezichthoudende�rol�wordt�veel�meer�opgepakt.�Er�moet
ontzag�komen�voor�de�inspectie.�Men�moet�echt�denken
dat�men�een�probleem�heeft�als�de�inspectie�boos�is.�Ik
wil�een�zorgveld�dat�ontzag�heeft�voor�onze�toezichthouder.�De�nieuwe�inspecteur-generaal�is�primair�verantwoordelijk�hiervoor.�Ik�heb�er�alle�vertrouwen�in�dat�zij�dit�verbetertraject�van�de�inspectie�goed�zal�leiden.�Ik�zal�nauw
samenwerken�met�de�inspecteur-generaal�en�mij�heel�regelmatig,�zo�kan�ik�de�Kamer�verzekeren,�laten�informeren�over�de�voortgang�van�dit�traject.�Zoals�wij�net�hebben�afgesproken,�zal�ik�de�Kamer�jaarlijks�een�goed�overzicht�geven�van�zaken�die�gerealiseerd�zijn�en�die�nog�gerealiseerd�zullen�moeten�worden.
Ik�kom�bij�de�organisatie�van�de�inspectie.�Mevrouw
Leijten�zegt:�wij�willen�dat�de�inspecteurs�in�het�veld�zijn,
dus�dan�is�een�regiokantoor�heel�fijn�in�plaats�van�een
centraal�kantoor.�Ik�wil�regioaanmeerpunten.�De�inspecteurs�zijn�heel�veel�in�het�veld.�Zij�zullen�soms�hier�zitten�en�dan�weer�daar.�Dan�is�het�handig�als�je�een�kantoor�hebt�waar�je�als�het�ware�kunt�aanmonsteren.�Ik�wil
wel�dat�de�inspecteurs�niet�solistisch�werken,�maar�in�een
multidisciplinair�team.�Je�krijgt�dan�meer�eenduidigheid
in�wat�je�van�een�inspectie�kunt�verwachten�en�je�krijgt
ook�uitwisseling�van�moeilijke�zaken:�hoe�treden�wij�hierin�op?�Dat�komt�het�inspectiewerk�ten�goede,�omdat�je
dan�meer�voorspelbaarheid�krijgt�in�het�optreden�van�de
inspectie.
Mevrouw�Leijten�(SP):
Het�voorstel�voor�regionale�kantoren�–�over�de�invulling
kun�je�nog�nadenken�–�dient�wat�ons�betreft�twee�doelen.
Enerzijds�faciliteert�het�de�inspecteur�die�in�die�regio�aan
de�slag�is�en�anderzijds�is�het�een�plek�waar�je�als�burger
fysiek�naartoe�kunt.�Je�kunt�er�aankloppen,�je�kunt�aanbellen,�je�kunt�ergens�naartoe.�Van�alle�aanbevelingen
vond�ik�het�terugtrekken�op�één�locatie�ergens�in�het�midden�van�het�land�in�strijd�met:�wij�gaan�erop�uit,�wij�willen�dichterbij,�wij�willen�sneller�werken.�Begrijp�ik�het�nu
goed�dat�de�minister�zegt:�ik�ga�wel�toe�naar�regiolocaties,�waar�je�dus�ook�fysiek�naartoe�kunt�en�waar�je�een
afspraak�kunt�maken?�Zo�ja,�dan�vervalt�er�weer�een�motie.�Anders�denk�ik�dat�ik�er�toch�nog�een�motie�voor�indien.
Minister�Schippers:
Het�voorstel�was�dat�je�een�centrale�organisatie�moet�hebben.�Dat�voorstel�is�overigens�niet�nieuw,�want�ik�heb�dat
al�veel�eerder�gelezen�in�rapporten�over�de�inspectie,�eigenlijk�al�in�het�begin�van�deze�eeuw.�Ik�ben�een�groot
voorstander�van�een�centrale�organisatie,�want�je�moet
ook�eenduidigheid�hebben�in�werken.�Natuurlijk�heeft�de
inspecteur�zijn�professionaliteit,�maar�wij�willen�teams
waarin�ook�een�jurist�zit�en�ook�iemand�van�de�opsporing,
omdat�je�eenduidigheid�in�handelen�wilt.�Wij�houden�ook
aanmonsterpunten,�maar�die�zijn�anders;�die�zijn�voor�de
inspecteurs.�Mensen�die�iets�bij�de�inspectie�willen�mel-

14 maart 2013
TK�62

62-7-38

Schippers
den,�gaan�naar�een�zorgloket,�waar�je�direct�contact�hebt
over�jouw�melding.�Dat�zorgloket�heb�ik�weggehaald�bij
de�inspectie.�Dat�loket�waar�jij�met�jouw�zorgen�en�met
jouw�klachten�terecht�kunt,�is�het�zorgloket�geworden.�Dat
loket�begeleidt�jou�en�zorgt�ervoor�dat�jouw�klachten�bij
de�inspectie�terechtkomen,�zodat�die�er�in�haar�toezicht
iets�aan�kan�doen.
Mevrouw�Leijten�(SP):
Het�is�mij�nog�niet�helemaal�helder�hoe�het�vorm�krijgt.
De�Kamer�heeft�net�veel�debatten�gehad�over�milieucriminaliteit�en�het�toezicht�daarop.�Er�is�afgesproken�dat�wij
met�regionale�inspectiediensten�gaan�werken.�Dat�wordt
dus�regionaal�verankerd.�Je�kunt�ernaar�toe�en�noem�het
maar�op;�het�is�ook�een�fysieke�werkplek.�Het�is�mij�nog
niet�helemaal�duidelijk�hoe�de�minister�zich�dat�precies
voorstelt.�Ik�vind�het�van�belang�dat�die�inspectie�of�dat
zorgloket�benaderbaar�is,�dus�dat�het�niet�een�website
is�of�een�telefoonnummer�waarvoor�je�mogelijk�ook�nog
€ 0,10�per�minuut�moet�betalen.�Dat�creëert�juist�afstand
en�ik�wil�dat�het�dichtbij�is.�Dat�is�ook�goed�voor�het�werk
van�de�inspectie:�dichtbij�mensen,�de�geur�ademen�en�je
niet�kunnen�verschuilen�op�een�duur�kantoor.�Maar�misschien�moet�ik�de�motie�gewoon�indienen,�zodat�de�minister�erop�kan�reageren.�Ik�vind�het�van�belang�dat�het
een�onderdeel�is�van�de�nieuwe�inspectie.
Minister�Schippers:
Wij�zijn�het�er�helemaal�over�eens�dat�die�inspecteurs�niet
met�zijn�allen�op�het�centrale�kantoor�moeten�zitten.�Zij
moeten�juist�het�veld�in,�in�het�zuiden,�in�het�noorden,�in
het�westen�en�in�het�oosten.�Als�zij�op�locatie�zijn,�is�het
evident�dat�zij�daar�een�punt�nodig�hebben�waar�zij�kunnen�aanmonsteren.�Het�afhandelen�van�klachten,�het�kijken�hoe�het�met�iets�staat�en�het�op�bezoek�kunnen�gaan;
dat�is�echt�het�zorgloket.�Ik�heb�dat�niet�voor�niks�uit�elkaar�gehaald.�Ik�heb�dat�uit�elkaar�gehaald,�omdat�ik�beide�wil�laten�vliegen,�zowel�de�klachtenafhandeling�als�de
inspectie.�Mevrouw�Leijten�moet�maar�bezien�of�het�met
een�motie�duidelijker�wordt.
Mevrouw�Bouwmeester�wil�weten�welke�waarden�de
inspectie�nastreeft�en�welke�resultaten�van�haar�verwacht
mogen�worden.�Dit�is�heel�belangrijk�in�die�jaarlijkse�rapportage.�Voor�de�zomer�zal�ik�de�brief�daarover�schrijven.
Het�allerbelangrijkste�is�dat�de�inspectie�toezicht�houdt�op
de�kwaliteit�van�de�zorg,�en�er�met�haar�toezicht�aan�bijdraagt�dat�die�kwaliteit�niet�door�de�bodem�zakt.�Dat�is�de
primaire�reden�waarom�wij�een�inspectie�hebben.�Ik�zal
dat�in�het�eerste�plan�meenemen,�opdat�de�inspectie�er
misschien�ook�zelf�de�woorden�voor�kan�kiezen.
Verscheidene�Kamerleden�hebben�gevraagd�om�een
vinger�aan�de�pols�bij�de�aanbevelingen.�Ik�heb�die�vinger
reeds�toegezegd.
Over�de�cultuur�hebben�wij�het�al�gehad.�Alles�zal�op
alles�gezet�worden�om�de�noodzakelijke�omslag�te�bereiken.
De�inspectie�is�er�evident�voor�de�burger.�Alle�inspectiebezoeken�zijn�standaard�onaangekondigd.�Bij�uitzondering�wordt�een�bezoek�aangekondigd.
Heel�veel�vragen�heb�ik�al�beantwoord�in�mijn�toezegging�om�voor�de�zomer�met�het�plan�te�komen.
Mevrouw�Bruins�Slot�zei�dat�mevrouw�Borst�eigenlijk
al�een�wettelijk�kader�had�toegezegd.�Waarom�is�dat�niet
gebeurd?�Het�samenvoegen�van�bestaande�wetten�in�één
wet�bij�de�Wet�cliëntenrechten�zorg�is�mij�heel�slecht�bevallen.�Het�is�een�plan�van�de�voorvorige�minister�en�het

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

is�een�eitje�vergeleken�bij�wat�hier�wordt�voorgesteld:�zestig�wetten�samenbundelen�in�één�wet.�Dan�krijgen�wij
zo'n�zware�wet,�dat�de�Kamer�hetzelfde�probleem�krijgt
als�bij�die�Wcz,�namelijk�dat�zij�het�met�onderdelen�wel
en�met�andere�onderdelen�niet�eens�is.�En�dan�gaat�zoiets�niet�vliegen.�Alle�juristen�die�wij�nodig�hebben�om
wetten�te�verbeteren,�wil�ik�inzetten�om�wetten�te�verbeteren�die�inderdaad�helaas�verspreid�liggen.�Tegen�het�samenbundelen�van�zestig�wetten�kijk�ik�enorm�op.�Dat�gaat
heel�veel�capaciteit�kosten�en�mijn�ervaring�is�niet�zo�heel
goed.�Ik�wil�er�dus�van�afzien.�Ik�wil�de�verbeteringen�zo
snel�mogelijk�doorvoeren�in�de�bestaande�wetten.
De�extra�middelen�conform�het�amendement�van�de
heer�Mulder�en�mevrouw�Bouwmeester�bedragen�7,8�miljoen�structureel�per�jaar.�Die�middelen�zullen�de�komende
jaren�worden�gebruikt�voor�het�uitvoeren�van�het�verbetertraject.�Dan�gaat�het�met�stip�op�één�om�ICT. Dan�gaat
het�over�het�aantal�fte's�dat�wij�nodig�hebben�om�een�medischhulpmiddelenregime�op�te�stellen.�Ik�noem�het�actieplan�van�voormalig�Eurocommissaris�Dalli.�Ik�denk�aan
het�opbouwen�en�versterken�van�een�zorgloket.�Hoe�de
middelen�precies�verdeeld�zullen�worden,�zal�ik�in�het
plan�opnemen.�Ik�zal�de�Kamer�daar�jaarlijks�over�rapporteren.
De�medewerkers�van�de�inspectie�worden�continu�getraind.�De�inspectie�maakt�in�haar�werkplannen�van�alle
medewerkers�ruimte�voor�het�trainen�van�nieuw�benodigde�vaardigheden.
Komt�er�in�het�jaarverslag�een�paragraaf�over�het�veiligheidsmanagementsysteem?�Ja,�die�zal�ik�opnemen.
Ik�kom�toe�aan�handhaving�en�scherper�toezicht.�Hoe
zorg�je�dat�medewerkers�in�de�zorg�niet�wegkijken�als
collega's�fouten�maken?�Dat�is�cruciaal,�omdat�je�dan�echt
veel�dichter�zit�bij�waar�het�gebeurt,�waar�veel�sneller�verbeteringen�kunnen�worden�doorgevoerd.�Het�is�ontzettend�belangrijk�dat�alle�beroepsorganisaties�over�gedragsregels�beschikken�in�het�kader�van�het�bespreekbaar�maken�van�disfunctioneren.�Mevrouw�Dijkstra�had�het�daarover,�maar�het�geldt�eigenlijk�voor�alle�beroepsbeoefenaren.�Inmiddels�heb�ik�in�een�brief�het�belang�van�gedragsregels�aangekaart�bij�de�beroepsorganisaties.�Hierover
worden�vervolgafspraken�gemaakt.�De�KNMG�heeft�beroepsnormen�opgesteld�die�voorschrijven�dat�artsen�hun
collega's�aanspreken�op�ongewenst�gedrag�en�hun�verantwoordelijkheid�nemen�voor�collega's�die�geen�goede
zorg�verlenen.�Verder�moeten�artsen�die�merken�dat�hun
collega's�schade�aan�of�risico's�voor�patiënten�veroorzaken,�stappen�ondernemen�om�dit�te�verhelpen.�Of�artsen
laakbaar�handelen�bij�wegkijken�moet�worden�beoordeeld
aan�de�hand�van�het�algemene�functioneren�van�algemene�zorgverlening.�Ik�heb�de�Kamer�toegezegd�dat�ik�het
verplicht�stellen�ga�onderzoeken�en�mee�zal�nemen�in�de
brief.
Risicogestuurd�toezicht:�high�trust,�high�penalty.�Het�is
niet�de�bedoeling�dat�we�een�systeem�krijgen�…
Mevrouw�Pia�Dijkstra�(D66):
Waarom�heb�ik�gevraagd�om�dat�verplicht�te�stellen?�Nu
is�vaak�het�probleem�dat�de�resultaten�van�intercollegiale�toetsing�niet�bij�de�raad�van�bestuur�terechtkomen,
zodat�de�bestuurders�eigenlijk�geen�zicht�hebben�op�hoe
hun�eigen�mensen�in�hun�eigen�organisatie�functioneren.
Ik�vraag�daarom,�de�nadruk�te�leggen�op�het�feit�dat�dat
transparant�is�en�dat�de�bestuurders�goed�op�de�hoogte
zijn�van�wat�daaruit�komt.

14 maart 2013
TK�62

62-7-39

Schippers
Minister�Schippers:
Dat�neem�ik�mee,�maar�het�zijn�wel�twee�verschillende
dingen.�Iets�verplicht�stellen�kan�leiden�tot�afname�van
het�draagvlak,�terwijl�je�gewoon�wilt�dat�het�gebeurt,�want
dat�willen�we�allemaal.�Welke�weg�is�daarvoor�het�beste?
Als�besloten�wordt�het�huidige�systeem�aan�te�scherpen,
met�de�verplichting�de�raad�van�toezicht�daarover�te�informeren,�dan�moet�dat�wel�transparant�zijn.�Op�beide�zal�ik
ingaan.
Risicogestuurd�toezicht�is�geen�toezicht�dat�de�put
dempt�als�het�kalf�al�verdronken�is.�Het�is�juist�dat�de�inspectie�naar�die�instellingen�gaat�waar�het�risico�op�door
de�kwaliteitsbodem�heen�zakken�het�grootste�is,�dus�waar
het�risico�het�grootst�is�dat�er�iets�gebeurt.�Bijvoorbeeld
omdat�er�veel�meldingen�over�een�instelling�binnenkomen.�Dan�is�het�logisch�dat�je�naar�die�instelling�gaat
om�te�zien�hoe�de�vlag�erbij�staat.�Als�je�als�bij�een�instelling�bent�geweest�waar�het�ontzettend�goed�gaat,�is
de�noodzaak�om�daar�over�een�maand�weer�op�de�stoep
te�staan�niet�zo�groot.�Als�je�bij�een�instelling�komt�die
kantje�boord�is,�dan�houd�je�de�vinger�aan�de�pols.�Als�je
moet�werken�met�een�beperkt�aantal�mensen�–�dat�geldt
voor�de�inspectie,�ook�al�zijn�er�met�dank�aan�de�10�miljoen�uit�het�vorige�gedoogakkoord�100�nieuwe�medewerkers�aangesteld�–�dan�zul�je�nog�veel�meer�mensen�nodig
hebben�als�je�dat�niet�risicogestuurd�doet.
Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
In�de�toezichtsvisie�van�de�minister�van�2012�over�de�inspectie�hanteerde�ze�verschillende�soorten�toezicht.�Uit
dit�rapport�blijkt�dat�een�van�de�vormen�van�toezicht,�het
systeemtoezicht,�slecht�mogelijk�is.�Dat�systeemtoezicht
kun�je�alleen�maar�doen�als�de�raden�van�bestuur�en�de
raden�van�toezicht�kwaliteit�op�hun�agenda�hebben�staan,
en�dat�hebben�ze�niet.�De�minister�schrijft�in�haar�brief�dat
ze�naar�een�soort�geïntegreerde�vorm�van�toezicht�gaat,
want�eigenlijk�kun�je�uit�de�toezichtsvisie�van�2012�de�conclusie�trekken�dat�wat�de�minister�wil�nu�nog�niet�kan.
Wat�gaat�de�minister�nu�doen?�Wat�voor�soort�toezicht
krijgen�we?
Minister�Schippers:
Het�is�niet�zo�dat�het�niet�kan,�maar�het�is�wel�zo�dat�het
beter�kan.�Als�je�iets�laat�onderzoeken�en�iemand�zegt�dat
het�beter�kan,�dan�ga�ik�daarnaar�kijken.�We�hebben�dan
ook�gezegd:�als�je�het�meer�geïntegreerd�doet,�kan�het�beter.�Dan�heb�je�eigenlijk�een�onderscheid�tussen�twee�in
plaats�van�tussen�al�die�zaken�die�op�het�lijstje�in�de�toezichtsvisie�staan.�Dat�is�ook�de�reden�waarom�ik�de�Kamer
heb�laten�weten�dat�het�beter,�integraler�kan.�Dat�gaan�we
dus�ook�doen.
Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
Dat�staat�inderdaad�in�uw�brief,�maar�daarin�is�niet�precies�uitgewerkt�hoe�dat�dan�bereikt�kan�worden.�Dit�terwijl�in�de�toezichtsvisie�van�de�minister�zeer�exact�is�uitgewerkt�wat�de�onderdelen�van�toezicht�zijn�en�waarvoor
we�de�inspectie�ook�ter�verantwoording�kunnen�roepen,
evenals�de�minister.�Als�de�minister�nu�overgaat�naar�een
nieuwe�vorm�van�toezicht,�dan�zou�mijn�verzoek�aan�haar
zijn�om�dat�goed�uit�te�werken�en�om�aan�te�geven�welke
aspecten�dat�dan�omvat.�Nu�is�dat�namelijk�onduidelijk.

mer�komt,�wat�uitschrijven.�Wat�je�eigenlijk�doet,�is�dat
wat�er�beschreven�staat�in�de�toezichtsvisie,�integreren.�Ik
zal�dus�uitschrijven�hoe�die�integratie�dan�plaatsvindt.
Mevrouw�Leijten�(SP):
Ik�ben�nu�toch�wat�minder�enthousiast�dan�zo-even.�We
hebben�een�inspectie�die�bijt,�die�als�ze�een�melding�krijgt
niet�wegkijkt�en�die�goed�bediend�wordt�met�ICT�et�cetera,�maar�ze�gaat�alleen�op�een�instelling�af�als�er�meerdere�meldingen�komen,�omdat�ze�niet�op�alles�af�kan�gaan,
aangezien�ze�niet�voldoende�mensen�heeft.�Zo�althans
heb�ik�de�woorden�van�de�minister�verstaan.�Dan�wil�ik
graag�van�haar�weten�hoeveel�meldingen�er�dan�over�een
instelling�binnen�moeten�komen�voordat�een�inspectie
iets�gaat�doen.
Minister�Schippers:
Dat�heb�ik�niet�gezegd.�Ik�heb�niet�gezegd�dat�de�meldingen�leidend�zijn.�Ik�gaf�het�als�voorbeeld�van�risicogestuurd�toezicht.�Als�je�op�een�gegeven�moment�een
piek�ziet�in�het�aantal�meldingen�over�een�instelling,�kan
dat�een�reden�zijn�om�te�zeggen:�wat�hier�is�gemeld,�is�zo
serieus,�daar�maak�ik�mij�zulke�zorgen�over�dat�ik�daar�ga
kijken.�Dat�is�echter�niet�de�enige�manier�waarop�er�toezicht�gehouden�wordt.�Het�kan�ook�zo�zijn�dat�nieuwe�aanbieders�een�hoger�risico�blijken�te�hebben�om�door�het
kwaliteitsysteem�te�zakken.�Het�valt�dan�ook�onder�risicogestuurd�toezicht�dat�je�bij�nieuwe�aanbieders�gaan�kijken
hoe�ze�het�eigenlijk�doen.�Het�gaat�mij�erom�dat�je�op�basis�van�de�risico's�die�je�op�verschillende�manieren�signaleert,�bijvoorbeeld�door�je�ervaring,�door�je�meldingen�of
anderszins,�extra�alert�bent.�Dat�behoeft�niet�te�betekenen
dan�je�dan�geen�andere�dingen�doet.�De�afgelopen�anderhalf�jaar�hebben�we�namelijk�bijna�alle�oudereninstellingen�bezocht.�Er�moeten�er�nog�een�paar�bezocht�worden
maar�dat�ronden�we�voor�de�zomer�af.�Dat�was�omdat�we
gezegd�hebben:�daar�zitten�hoge�risico's�en�die�willen�we
eigenlijk�in�kaart�gebracht�zien.�Dus�is�de�inspectie�al�die
instellingen�af�geweest.�Dat�kan�ook.�Echter,�als�je�het�risicogestuurd�toezicht�loslaat,�heb�je�een�heel�andere�inspectie�nodig.
Mevrouw�Leijten�(SP):
Een�van�de�problemen�die�ik�daar�wel�mee�heb,�is�dat�het
ook�kan�zijn�dat�er�niet�gemeld�wordt�omdat�er�een�sfeer
van�intimidatie�en�wegmoffelen�is�in�een�zorginstelling.
Als�je�daar�niet�komt�omdat�je�denkt�dat�het�daar�allemaal
wel�goed�zit�en�als�sprake�is�van�te�veel�controle�op�papier,�dan�kom�je�het�allemaal�niet�te�weten.�Dan�hebben
we�Radar,�Argos�of�andere�programma's�weer�nodig�die
daar�al�dan�niet�met�een�verborgen�camera�alles�blootleggen.�En�dan�lopen�we�weer�achter�de�feiten�aan.�Dus�ik
wil�meegeven�dat�dit�risico�er�in�zit�als�je�op�deze�manier
gaat�werken�en�dat�dan�de�suggestie�die�gewekt�wordt
dat�er�een�cultuuromslag�is�en�dat�de�inspectie�er�op�afgaat,�dus�niet�helemaal�waargemaakt�kan�worden.�En�dat
zou�wel�jammer�zijn.

Minister�Schippers:
Het�is�natuurlijk�niet�de�bedoeling�om�onduidelijkheden
te�laten�bestaan.�Dus�ik�kan�dat�in�die�brief�die�voor�de�zo-

Minister�Schippers:
Ik�heb�net�een�voorbeeld�genoemd�met�betrekking�tot
die�calamiteiten.�Waar�iedere�instelling�een�x-aantal�calamiteiten�meldt,�maar�een�bepaalde�instelling�jaar�na
jaar�geen�enkele�calamiteit�meldt,�kan�dat�reden�zijn�om
daar�eens�te�gaan�kijken.�Er�kan�namelijk�het�risico�zijn
dat�daar�een�cultuur�is�van�wegmoffelen.�Hetzelfde�geldt
voor�thematisch�onderzoek.�Daarvan�hebben�we�gezegd

Tweede�Kamer

14 maart 2013
TK�62

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

62-7-40

Schippers
dat�we�dat�drastisch�terugbrengen,�want�we�willen�veel
meer�op�het�disfunctioneren�van�de�zorg�zitten.�Het�thematisch�onderzoek�wordt�echter�niet�afgeschaft.�De�inspectie�kan�met�betrekking�tot�een�bepaald�thema�toch
aanleiding�zien�om�iedereen�te�gaan�bezoeken�in�het�kader�van�dat�thema.�Het�is�dus�niet�zwart-wit,�maar�risico
speelt�wel�een�belangrijke�rol�in�het�toezicht�en�blijft�dat
ook�doen.
Mevrouw�Klever�vroeg�wanneer�die�omslag�zichtbaar�is
en�of�er�sterker�wordt�gesanctioneerd.�Ik�zei�al�dat�de�winkel�tijdens�de�verbouwing�helemaal�open�blijft.�Je�kunt
zien�dat�de�inspectie�in�een�stijgende�lijn�meer�handhavend�optreedt.�Dat�zien�we�bijvoorbeeld�in�de�toename
van�het�aantal�tuchtzaken.�De�inspectie�heeft�aangegeven�dat�zij�in�2012�tot�nu�toe�38�zaken�voor�de�tuchtrechter�heeft�gebracht.�Dat�is�een�grote�toename�ten�opzichte
van�2011,�toen�er�twaalf�zaken�waren.�Je�kunt�dus�zeggen
dat�er�sprake�is�van�een�verdrievoudiging.�Je�kunt�je�afvragen�of�het�glas�halfleeg�is�of�halfvol.�Een�verdrievoudiging�is�natuurlijk�aanzienlijk�en�38�is�nog�weinig.�Zo�kun�je
dat�beoordelen.�Exacte�gegevens�over�2012�volgen�overigens�nog�in�het�Jaarbeeld�2012�van�de�inspectie,�want�dit
is�een�voorlopig�aantal�dat�ik�nu�kan�melden.
Kan�de�minister�garanderen�dat�kritische�inspecteurs
steun�krijgen�in�plaats�van�dat�rapporten�worden�tegengehouden?�Het�is�ontzettend�belangrijk�dat�inspecteurs
hun�vak�professioneel�kunnen�uitoefenen.�We�willen�multidisciplinaire�teams�waarin�van�alles�wordt�bekeken,�zodat�de�toezichthouder�ook�kan�bijten�als�dat�nodig�is,�zodat�we�dus�niet�achter�de�troepen�aanlopen�en�zodat�de
voorspelbaarheid�van�het�optreden�van�de�inspectie�gaat
toenemen.
Met�welk�percentage�zal�het�aantal�calamiteiten�na�de
verbeteringen�afnemen?�Dat�is�een�heel�moeilijke�vraag.
Er�is�een�ondermelding�van�calamiteiten.�Voorlopig�wil
ik�dus�eigenlijk�dat�er�meer�gemeld�wordt.�Alle�calamiteiten�moeten�gemeld�worden;�er�is�ook�een�meldingsplicht.
Een�aantal�jaren�geleden�waren�er�6.000�calamiteitenmeldingen�per�jaar;�nu�zijn�dat�er�ongeveer�10.000.�Exacte�cijfers�voor�2012�komen�ook�weer�in�het�Jaarbeeld,�maar�ik
weet�niet�of�ik�een�afname�zou�zien�als�iets�positiefs.�Gelet
op�de�huidige�ondermelding,�wil�ik�gewoon�dat�alles�gemeld�wordt.�We�hebben�niet�voor�niets�een�meldplicht.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Ik�kom�terug�op�het�vorige�punt.�De�minister�zei�zeer�terecht�dat�inspecteurs�hun�werk�moeten�kunnen�uitoefenen�vanuit�hun�eigen�professionaliteit.�Zij�moeten�dus
niet�van�een�zaak�afgehaald�worden�en�er�moeten�geen
rapporten�worden�ingetrokken�zonder�dat�duidelijk�is
wat�daarachter�zit.�Toch�weten�we�–�het�is�al�eerder�genoemd�–�bijvoorbeeld�vanuit�de�Argos-uitzending�dat�dit
wel�is�gebeurd;�ik�noem�de�zaak�van�baby�Jelmer�en�de
zaak�van�Devy.�De�minister�zegt�dat�er�multidisciplinaire
teams�worden�ingesteld�en�dat�dit�daarmee�voorkomen
zou�moeten�worden.�Klopt�dat?�Daar�zit�immers�natuurlijk�meer�achter�dan�het�ontbreken�van�een�multidisciplinair�team.�Ik�krijg�hier�dus�graag�een�verduidelijkend�antwoord�op.

beten�moet�worden;�dat�men�er�bij�bepaalde�dingen�gewoon�van�kan�uitgaan�dat�de�afdeling�dicht�wordt�gegooid�of�dat�men�onder�toezicht�wordt�gesteld;�dat�men
ervan�kan�uitgaan�dat�men�andere�dingen�–�daarbij�gaat
het�niet�om�een�echte�overtreding�van�het�een�of�ander�–
aan�de�inspectie�meldt�en�dat�de�inspectie�dan�meedenkt
over�bepaalde�oplossingen�voor�problemen.�Ook�dat�laatste�is�een�taak�van�de�inspectie.�Ik�vind�het�van�belang�dat
we�die�eenduidigheid�en�die�voorspelbaarheid�in�het�inspectiewerk�krijgen.�Dat�is�eigenlijk�de�oorzaak�geweest
van�het�feit�dat�er�veel�meer�gecentraliseerd�is.�Ik�vind�het
belangrijk�dat�er�multidisciplinaire�teams�zijn,�maar�ook
dat�er�wordt�overlegd�als�er�complexe�zaken�zijn,�dat�inspecteurs�hun�mede-inspecteurs�vragen�om�mee�te�denken�over�complexe�zaken�en�dat�er�meer�in�een�teamverband�wordt�gewerkt�dan�dat�allerlei�mensen�zeer�solistisch�werken.�Als�inspecteurs�in�dat�teamverband�vragen
om�mee�te�denken�en�als�dan�wordt�geconcludeerd�dat
het�heel�kritisch�wordt�en�heel�vervelend�voor�een�instelling�of�een�arts,�hebben�deze�mensen�hun�werk�gedaan.
We�hebben�het�net�gehad�over�de�cultuuromslag�die
nodig�is.�De�inspectie�van�vroeger�en�de�zaken�die�vroeger�speelden,�vind�ik�moeilijk�af�te�rekenen�op�wat�we�nu
van�de�inspectie�verwachten.�Vroeger�zat�de�inspectie�eigenlijk�heel�erg�in�de�meedenkstand,�had�zij�heel�veel�begrip�voor�de�instellingen�en�zij�trok�ook�vaak�partij�voor
de�instellingen;�dat�was�eigenlijk�het�kader�waarbinnen�zij
werkte.�Nu�zeggen�we�dat�de�inspectie�veel�meer�toezichthouder�moet�zijn�en�moet�optreden,�als�dat�nodig�is.�Ik
heb�het�nu�niet�over�een�speciale�casus.�In�het�algemeen
moeten�de�dingen�die�vroeger�zijn�gebeurd,�in�dat�kader
worden�beoordeeld.�De�dingen�van�nu�moeten�worden
beoordeeld�in�het�kader�van�wat�we�nu�hebben�afgesproken.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Dat�is�een�geruststellend�antwoord�en�een�steun�in�de�rug
voor�de�inspecteurs;�zo�vat�ik�dit�samen.�Dat�is�echter�de
inspectiekant,�maar�er�is�ook�de�zorgaanbiederskant.�We
horen�dat�de�druk�vanuit�de�grote�ziekenhuizen�op�de�inspectie�vaak�enorm�is,�via�dure�advocaten,�raden�van�bestuur�en�noem�maar�op,�bijvoorbeeld�om�rapporten�in�te
laten�trekken.�Als�de�inspectie�en�de�positie�van�een�individuele�inspecteur�in�een�team�worden�verstevigd,�moet
er�dus�ook�iets�gebeuren�aan�de�andere�kant.�Kan�de�minister�daar�nog�even�op�ingaan?

Minister�Schippers:
Het�moet�niet�gebeuren�dat�inspectierapporten,�zeker�kritische�inspectierapporten,�worden�tegengehouden.�Ik�wil
wel�een�inspectie�die�op�zo'n�manier�handhaaft�dat�daar
ook�voorspelbaarheid�in�zit.�Die�voorspelbaarheid�moet
bijvoorbeeld�inhouden�dat�er�gebeten�wordt�als�er�ge-

Minister�Schippers:
Dat�kan�ik�niet�afdwingen,�maar�u�hebt�daar�wel�een�belangrijk�punt.�Natuurlijk,�als�jouw�ziekenhuis�onder�verscherpt�toezicht�staat,�trek�je�al�je�advocaten�uit�de�kast
om�die�inspectie�eens�een�toontje�lager�te�laten�zingen.
We�zien�dat�ook�bij�disfunctionerende�beroepsbeoefenaren,�die�allemaal�een�batterij�aan�advocaten�hebben�om
de�inspectie�af�te�schrikken,�om�deze�een�stapje�terug�te
laten�doen.�Daarom�zei�ik�al�in�mijn�inleiding�dat,�als�er
zaken�juridisch�of�anderszins�moeten�worden�geregeld
om�de�inspectie�een�nog�groter�steuntje�in�de�rug�te�kunnen�geven,�wij�dat�hier�moeten�doen.�Inderdaad�leven
we�in�een�samenleving�waarin�een�arts�die�op�het�matje
wordt�geroepen,�advocaten�inhuurt,�en�die�gaan�natuurlijk�dreigen.�Ik�kan�dat�zelf�ook�niet�veranderen,�maar�de
inspectie�moet�dan�stevig�staan.�Daarbij�is�het�van�belang
dat�de�inspectie�doorzet�en�zich�niet�laat�afschrikken.�Als
de�inspectie�niet�door�kan�zetten,�moeten�we�bekijken�of
we�de�wettelijke�context�kunnen�versterken,�waardoor�zij

Tweede�Kamer

14 maart 2013
TK�62

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

62-7-41

Schippers
wel�kan�doorzetten.�Dit�zal�straks�in�de�praktijk�moeten
blijken.�Wij�zullen�de�vinger�strak�aan�de�pols�houden.
Mevrouw�Dijkstra�sprak�over�het�wegkijken�van�medisch�specialisten�bij�misstanden�van�andere�medisch
specialisten.�In�mijn�antwoord�op�haar�vragen�heb�ik�al
toezeggingen�gedaan�over�onze�aanpak�hiervan.
Het�volgende�over�de�accreditatieplicht�voor�raden�van
bestuur.�Het�bewaken�van�het�niveau�en�van�de�kwaliteit
van�bestuurders�is�primair�een�taak�van�bestuurders�zelf
en�van�de�raden�van�toezicht�van�de�instellingen.�Zowel
de�Vereniging�van�bestuurders�in�de�zorg�als�de�Vereniging�van�Toezichthouders�in�Zorginstellingen�ondernemen�op�dit�moment�diverse�activiteiten�die�aan�deze�verantwoordelijkheid�invulling�zullen�geven.�Dat�vind�ik�een
goede�zaak.�Ik�weet�niet�of�er�meer�nodig�is.�Wij�kijken
hiernaar�en�analyseren�dit.�In�het�debat�over�de�zorgfusietoets�heb�ik�aan�mevrouw�Agema,�die�daarover�een�motie�wilde�indienen,�gezegd�dat�ik�daarop�terugkom�in�een
brief�over�goed�bestuur,�die�ik�vóór�de�zomer�naar�de�Kamer�zal�zenden.�Ik�bekijk�daarvoor�of�deze�initiatieven�voldoende�zijn,�of�er�nog�meer�moet�gebeuren�en�hoe�hieraan�eventueel�vorm�kan�worden�gegeven.
De�heer�Van�Veen�(VVD):
Voorzitter.�Mij�gaat�het�om�de�vrijblijvendheid.�De�VVD
vraagt�de�minister�niet�voor�niets�om�dit�te�onderzoeken.
We�zien�op�dit�moment�ook�dat�raden�van�bestuur�wegkijken�als�maatschappen�slecht�functioneren.�Zou�die�verantwoordelijkheid�niet�door�moeten�gaan?�Ik�vind�dat�de
inspectie�moet�bijten,�maar�ik�vind�ook�dat�we�normen
moeten�hebben�waaraan�mensen�zich�moeten�houden,
zodat�zij�weten�dat�het�consequenties�kan�hebben�als�zij
zich�niet�aan�de�norm�houden.�Als�wij�niets�zouden�kunnen,�zouden�de�raden�van�bestuur�hun�verantwoordelijkheid�nog�niet�nemen.�Het�gaat�ons�er�dus�om�dat�we�de
trap�van�boven�naar�beneden�schoonmaken.�Ik�vraag�de
minister�om�eens�goed�na�te�denken�over�hoe�wij�raden
van�bestuur�nog�meer�verantwoordelijk�maken�voor�het
functioneren�van�maatschappen�en�specialisten
Minister�Schippers:
Ik�heb�nu�juist�al�toegezegd�dat�ik�hierover�voor�de�zomer
een�brief�naar�de�Kamer�zal�sturen.�We�inventariseren�wat
er�momenteel�gebeurt�en�daarna�bezien�we�of�dat�genoeg
is�of�dat�er�een�tandje�bij�moet.�Overigens�wijkt�het�aantal�disfunctionerende�artsen�in�loondienst�niet�heel�erg�af
van�het�aantal�disfunctionerende�artsen�in�maatschappen.
Dat�wordt�wel�een�gesuggereerd,�maar�daarvoor�ontbreken�volgens�mij�de�bewijzen.�Ik�heb�die�althans�nog�niet
gezien.
Mevrouw�Klever�(PVV):
In�juni�2012�is�een�motie�van�mevrouw�Gerbrands�aangenomen,�waarin�zij�de�regering�verzoekt�om�te�onderzoeken�hoe�bestuurders�hoofdelijk�aansprakelijk�kunnen�worden�gesteld.�Ik�neem�aan�dat�de�minister�deze�motie�meeneemt�in�haar�brief.�Ik�zeg�voor�de�volledigheid�nog�wel
tegen�de�heer�Van�Veen�dat�de�VVD�die�motie�niet�heeft
gesteund.
Minister�Schippers:
In�reactie�op�die�motie�heb�ik�aangegeven�dat�ik�haar�in
de�brief�zal�meenemen.�Die�brief�heeft�enige�vertraging
opgelopen�door�de�val�van�het�vorige�kabinet.�Die�brief
komt�echter�zeker�voor�de�zomer�naar�de�Kamer.

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

Is�de�minister�bereid�een�verbeterslag�te�maken,�zodat
we�echt�weten�hoeveel�zorginstellingen�er�zijn�en�waar
de�zorg�in�Nederland�wordt�verleend?�Ja.�Dat�ga�ik�echt
doen.�Er�was�ooit�sprake�van�om�de�WTZi�af�te�schaffen.
Dat�lijkt�mij�geen�goed�idee.�Het�is�volgens�mij�wel�een
goed�idee�om�nog�eens�te�onderzoeken�hoe�we�de�WTZi�beter�kunnen�laten�werken.�Die�werkt�nu�namelijk�niet
goed.�We�hebben�de�Handelsregisterwet�en�zorgaanbieders�zijn�verplicht�om�zich�juist�en�volledig�in�het�handelsregister�in�te�schrijven.�Om�die�registratie�echt�helemaal
op�orde�te�krijgen�hebben�we�de�volle�medewerking�van
de�zorgaanbieders�nodig.�Ik�wil�onderzoeken�of�het�mogelijk�is�om�dit�stelsel�te�verstevigen�en�te�verbeteren.
Als�je�toezicht�wilt�houden,�moet�je�namelijk�wel�weten
waar�een�instelling�zit.�Als�een�instelling�niet�in�het�handelsregister�staat,�moet�dat�wat�mij�betreft�consequenties
hebben,�want�anders�hebben�we�een�regel�zonder�consequenties.�Ik�zal�bezien�hoe�we�zorgaanbieders�in�het
kader�van�de�WTZi�daadwerkelijk�kunnen�dwingen�om
zich�goed�in�te�schrijven.�Als�een�instelling�niet�goed�ingeschreven�staat,�moet�die�uiteindelijk�zijn�vergunning�kunnen�verliezen�omdat�die�instelling�niet�voldoet�aan�de�eis
van�inschrijving.
Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
Die�ambitie�ontbrak�nog�in�de�brief.�Het�is�inderdaad�ongeloofwaardig�en�ongelooflijk�slecht�dat�we�in�Nederland
geen�goed�overzicht�hebben�van�wie�allemaal�zorg�verleent.�Het�is�verder�ook�raar�dat�zorgverzekeraars�soms
zorg�inkopen�bij�een�zorginstelling�die�niet�goed�geregistreerd�is.�Wanneer�komt�de�minister�met�een�concreet
voorstel�naar�de�Kamer?�Is�zij�verder�ook�bereid�om�actief
op�zoek�te�gaan�naar�mogelijkheden�om�de�zorgverzekeraars�hierbij�ook�een�verantwoordelijkheid�te�geven?
Minister�Schippers:
Ik�vind�het�overigens�wel�primair�de�verantwoordelijkheid�van�de�instellingen�zelf�om�zich�goed�te�registreren.
Ik�kijk�naar�mijn�ambtenaren,�want�ik�weet�niet�hoelang
het�duurt�voordat�de�aanpassing�van�de�WTZi�naar�de�Kamer�komt.�Ik�leid�uit�hun�gebaren�af�dat�het�nog�dit�jaar
gaat�gebeuren.�We�hebben�een�heel�ambitieus�programma�doordat�we�werken�aan�het�opknippen�van�de�Wcz.
Daarbij�zijn�een�aantal�zaken�aan�de�orde�die�ik�echt�heel
snel�wil�regelen,�bijvoorbeeld�het�op�een�laagdrempelige�manier�kunnen�halen�van�een�geldelijke�vergoeding�bij
een�geschillencommissie.�We�hebben�dus�een�druk�wetgevingsprogramma,�maar�ik�zeg�desondanks�toe�dat�ik
nog�dit�jaar�met�voorstellen�naar�de�Kamer�zal�komen.
Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
De�minister�gaat�daarbij�dus�ook�actief�op�zoek�naar�een
handhavingsysteem.�Als�iemand�zorg�verleent�die�niet
goed�ingeschreven�staat,�moet�hij�of�zij�iets�meer�krijgen
dan�een�tik�op�de�vingers.
Minister�Schippers:
Dat�is�de�motivatie�voor�mijn�toezegging,�want�dat�is�natuurlijk�waar�het�momenteel�nog�aan�schort.�Als�je�nu
niet�ingeschreven�staat,�heeft�dat�geen�consequenties�en
daardoor�worden�mensen�natuurlijk�laks.�Dat�mag�echter�niet�en�daarom�wil�ik�het�iets�forser�aanzetten,�om�het
vriendelijk�te�zeggen.
Hoe�zorg�ik�ervoor�dat�de�regionale�spelers�blijven�bestaan?�Dit�is�een�vraag�van�mevrouw�Bruins�Slot�en�zij
dacht�daarbij�met�name�aan�Zorgbelang�en�anderen.�De

14 maart 2013
TK�62

62-7-42

Schippers
NPCF�organiseert�hier�ook�activiteiten�voor.�Mijn�inzet�is
om�één�loket�in�te�richten�voor�alle�signalen�over�mogelijke�problemen�met�de�kwaliteit�van�zorg:�het�zorgloket.�Dat
lijkt�mij�heel�belangrijk�om�transparant�te�kunnen�zijn.�Het
is�ook�heel�belangrijk�voor�de�inspectie�om�één�groot�kanaal�te�hebben�waar�zij�haar�informatie�tijdig�uithaalt.�Dat
zorgloket�zal�burgers�ondersteunen�en�begeleiden�bij�het
indienen�van�klachten.�Ik�weet�dat�er�instellingen�zijn�zoals�Zorgbelang�Nederland�en�NPCF. Ik�kan�mij�goed�voorstellen�dat�je�een�goede�samenwerking�hebt�tussen�deze�clubs.�Ik�zal�dat�ook�aan�het�zorgloket�meedelen.�Zorgbelang�is�namelijk�heel�erg�regionaal�georganiseerd.�Een
goede�samenwerking�is�in�ieders�belang.
Er�werd�gevraagd�of�ik�toezeggingen�kan�doen�over�het
zorgloket�met�een�ombudsfunctie�en�over�een�jaarlijkse
brief.�Dat�heb�ik�al�gezegd.�Hoe�het�zorgloket�in�de�volksmond�heet,�maakt�mij�niet�zo�veel�uit.
Waarom�krijgen�zorgaanbieders�zes�weken�om�te�reageren?�Kan�dat�niet�korter�en�kunnen�de�klachten�openbaar�worden?�Ik�ga�conform�het�advies�onderzoek�laten
doen�naar�het�openbaar�worden�van�de�klachten.�Zes�weken�voor�een�zorgaanbieder�vind�ik�op�zich�niet�zo'n�rare
termijn.�Hoe�eerder,�hoe�beter�natuurlijk,�maar�een�zorgaanbieder�moet�een�klacht�ook�goed�kunnen�onderzoeken.�Daar�zijn�vaak�meerdere�mensen�bij�nodig.�Ik�weet
zelf�hoe�ongelooflijk�snel�de�tijd�gaat�als�je�dat�doet.�Dus
hoe�sneller,�hoe�beter.�Die�zes�weken�is�een�deadline,�een
uiterste�termijn,�maar�zeker�als�de�klacht�complex�is�en
heel�veel�afdelingen�erbij�betrokken�zijn,�moeten�wij�daar
goed�de�tijd�voor�geven,�omdat�wij�ook�willen�dat�die�serieus�wordt�opgepakt.
Waarom�moet�het�zorgloket�een�klachtvolgsysteem
hebben?�Dat�moet�het�veld�zelf�toch�doen?�Het�zorgloket
neemt�niet�de�klacht�over�van�het�veld.�De�verantwoordelijkheid�blijft�liggen�waar�die�ligt.�Zo'n�klacht�wordt�dan
ook�weer�teruggelegd�bij�de�zorgaanbieder.�Wel�houden
wij�in�de�gaten�hoe�snel�een�zorgaanbieder�reageert�en
of�hij�een�beetje�binnen�de�termijnen�zit.�Als�hij�daar�niet
binnen�zit�en�dat�al�meerder�keren�zo�is,�moet�de�inspectie�dan�niet�eens�kijken�of�het�klachtensysteem�van�die�instelling�wel�deugt?�Zo�kan�het�bestuur�erop�aangesproken
worden�in�de�zin�van:�jongens,�jullie�klachtsysteem�is�ondermaats;�wij�geven�jullie�een�paar�weken�om�dat�op�orde�te�hebben�en�dan�willen�wij�dat�het�goed�functioneert,
want�wij�krijgen�veel�te�veel�klachten�over�jullie�instelling.
Mevrouw�Pia�Dijkstra�(D66):
Ik�had�gevraagd�naar�die�termijn�van�zes�weken.�Stel�dat
iemand�een�melding�maakt�of�een�klacht�heeft.�Ik�begreep�dat�de�reactie�op�die�melding�zes�weken�mag�duren.�Ik�kan�mij�voorstellen�dat�je�dat�nodig�hebt�om�die
hele�klacht�uit�te�zoeken,�maar�het�gaat�mij�om�het�volgende.�Nu�krijgen�mensen�vaak�niet�eens�een�reactie�dat
de�klacht�in�behandeling�is�genomen�en�wordt�niet�eens
gemeld�wat�het�ingezette�pad�is.�Ik�kan�mij�voorstellen�dat
je�dat�veel�sneller�zou�kunnen�doen.
Minister�Schippers:
Een�ontvangstbevestiging�kun�je�per�ommegaande�sturen.�Die�zes�weken�slaat�op�het�uitzoeken�van�de�klacht.
Is�het�reëel?�Heb�ik�de�verpleegkundigen�gehoord?�Heb
ik�de�medisch�specialisten�van�A�en�B�en�C�gehoord?�Dat
moet�je�grondig�kunnen�doen�om�te�weten�of�de�klacht
gegrond�is.

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

Mevrouw�Pia�Dijkstra�(D66):
Ik�bedoel�iets�meer�dan�een�ontvangstbevestiging,�namelijk�de�mededeling:�wij�gaan�met�uw�klacht�aan�de�gang
en�wij�gaan�dat�en�dat�doen.�Dat�is�iets�meer�dan�dat,
maar�ik�ben�blij�om�te�horen�dat�de�minister�bij�die�zes
weken�iets�anders�in�gedachten�heeft.
Minister�Schippers:
Ik�ben�met�mevrouw�Dijkstra�van�mening�dat�zorginstellingen�klachten�serieus�moeten�nemen.�Zouden�ze�die
nou�maar�eens�oppakken�als�gratis�advies.�Zouden�ze
patiënten�nou�maar�eens�serieus�nemen.�Patiënten�zijn
helemaal�niet�uit�op�allerlei�geld.�Die�willen�serieus�genomen�worden.�Die�willen�dat�er�serieus�met�hun�klachten
wordt�omgegaan.�Dat�van�de�grond�krijgen�is�ons�gezamenlijke�doel.
Hoe�zit�het�met�het�klachtvolgsysteem?�Moet�het�veld
dat�niet�zelf�doen?�De�verantwoordelijkheid�blijft�bij�de�instellingen�zelf.�Wij�willen�dat�de�klachtafhandeling�bij�de
instellingen�verbetert.�Daar�gaat�het�vaak�niet�goed.�Daar
moet�het�beter�gaan.�Dan�kan�de�inspectie�natuurlijk�ook
een�keer�een�onverwacht�bezoek�brengen�en�vragen:�hoe
staat�het�met�jullie�klachtsysteem;�is�dat�nou�al�een�beetje
verbeterd?
Moet�het�tuchtrecht�voor�BIG-geregistreerden�ook�niet
tegen�maatschappen�worden�opgepakt?�Het�tuchtrecht
is�gericht�op�individuele�beroepsbeoefenaren.�Het�gaat
om�de�verwijtbaarheid�van�de�gemaakte�fouten.�De�tuchtmaatregelen�zijn�gericht�op�beperking�van�de�bevoegdheid�van�een�individuele�beroepsbeoefenaar�om�het�beroep�uit�te�oefenen.�Zoals�men�weet,�vindt�momenteel�de
evaluatie�van�de�Wet�BIG�plaats.�Ik�laat�daarbij�ook�onderzoeken�of�het�tuchtrecht�voldoende�mogelijkheden�biedt
om�bij�ketenzorg�adequate�maatregelen�te�nemen�tegen
beroepsbeoefenaren�die�ondeskundig�en�onzorgvuldig
handelen.�Daarbij�wordt�ook�gekeken�naar�collectieven
van�beroepsbeoefenaren,�zoals�maatschappen.�In�het�najaar�van�2013�zal�de�Kamer�geïnformeerd�worden�over�de
uitkomsten�van�de�evaluatie�van�de�Wet�BIG. Het�introduceren�van�de�mogelijkheid�tot�tuchtrechtelijke�vervolging
van�maatschappen�roept�nadere�vragen�op,�dus�ik�zou
graag�het�genoemde�onderzoek,�waarin�dit�punt�wordt
meegenomen,�willen�afwachten.�Wij�komen�daarop�terug.
De�heer�Van�Veen�(VVD):
Ik�dank�de�minister�voor�haar�toezegging.�Ik�wil�nog�even
terug�naar�haar�antwoord�op�de�vraag�over�de�verantwoordelijkheid�om�klachten�te�publiceren�via�de�websites
van�een�zorgverlener.�Gaat�het�dan�ook�in�de�richting�van
de�transparantie�die�wij�graag�zien,�namelijk�dat�de�zorgverlener�of�zorginstelling�moet�vertellen�welke�klachten�er
zijn�geweest�en�welke�daarvan�gegrond�waren,�zodat�een
patiënt�zelf�kan�bekijken�wat�de�kwaliteit�van�de�desbetreffende�zorginstelling�is?�Kan�men�dus�ook�de�IGZ�laten�onderzoeken�of�die�zorginstelling�zich�houdt�aan�de�regels
die�wij�met�elkaar�afspreken?
Minister�Schippers:
Dat�zal�zeker�gebeuren�bij�beoordeelde�klachten�die�terecht�zijn�bevonden.�De�mogelijkheid�van�het�direct�publiceren�van�alle�klachten�wordt�meegenomen�in�het�onderzoek.�Wij�kunnen�klachten�laten�publiceren�door�de�inspectie�zelf,�maar�wij�kunnen�die�ook�door�de�instelling
zelf�laten�publiceren.�Die�variatie�wil�ik�aan�de�onderzoekers�meegeven.�Mijn�eerste�reactie�is�dat�instellingen�verplicht�zouden�moeten�worden�om�gegronde�klachten�op

14 maart 2013
TK�62

62-7-43

Schippers
hun�website�te�publiceren.�Ik�voel�er�minder�voor�om�dat
direct�te�doen�met�alle�klachten,�dus�ook�de�ongegronde.
Klachten�kunnen�immers�ook�ongegrond�zijn.
Ook�als�tegen�een�maatschap�als�collectief�een�tuchtklacht�wordt�ingediend,�zal�beoordeeld�moeten�worden
of�de�individuele�beroepsbeoefenaren�binnen�die�maatschap�verwijtbaar�hebben�gehandeld�of�nalatig�zijn�geweest.�Voor�zover�leden�van�een�maatschap�tuchtrechtelijk�verwijtbaar�handelen,�kunnen�zij�nu�al�op�individuele�basis�door�de�tuchtrechter�worden�veroordeeld.�Ik�zal
daar�later,�als�het�onderzoek�is�afgerond,�op�terugkomen.
Voorts�is�gevraagd�of�er�ten�behoeve�van�de�handhaving�betere�instrumenten�komen�voor�juristen�van�de�inspectie.�Daar�wordt�natuurlijk�voortdurend�naar�gekeken.
Als�zij�op�bepaalde�punten�onvoldoende�kracht�hebben
om�te�kunnen�ingrijpen,�moeten�wij�dat�gewoon�aanpassen.�Een�aantal�maatregelen�is�al�in�onderzoek,�maar�het
gaat�hier�om�een�doorlopend�proces.�Het�is�immers�ook
mogelijk�dat�men�op�basis�van�een�casus�tot�het�inzicht
komt�dat�er�op�een�bepaald�punt�iets�misgaat�en�dat�dit
eigenlijk�heel�gek�is.�Ik�zou�dat�ook�in�dit�geval�een�doorlopend�proces�willen�laten�zijn.
Mevrouw�Klever�vraagt�hoe�het�mogelijk�is�dat�er�ondanks�40.000�calamiteiten�slechts�zeven�bestuurlijke�boetes�zijn�uitgedeeld.�Bij�de�inspectie�komen�jaarlijks�ongeveer�10.000�meldingen�binnen.�Een�aantal�hiervan�betreft
calamiteiten�volgens�de�wettelijke�definitie.�Instellingen
zijn�op�grond�van�de�Kwaliteitswet�zorginstellingen�verplicht�om�calamiteiten�te�melden.�Als�instellingen�calamiteiten�niet�onverwijld�melden,�is�dit�bestuurlijk�beboetbaar.�Als�calamiteiten�niet�gemeld�worden�door�de�instelling,�maar�bijvoorbeeld�door�een�burger,�kan�de�inspectie�zich�wenden�tot�de�instelling�en�die�op�haar�verplichtingen�wijzen.�Aan�een�bestuurlijke�boete�gaat�altijd�een
waarschuwing�vooraf.�Niet�alle�waarschuwingen�–�dit�zijn
er�overigens�tientallen�–�leiden�uiteindelijk�tot�het�opleggen�van�een�boete.
Verder�is�gevraagd�of�ik�voor�de�zomer�samen�met�de
inspectie�en�het�veld�kan�komen�tot�een�protocol�voor�ziekenhuizen�om�andere�patiënten�van�disfunctionerende
beroepsbeoefenaren�op�de�hoogte�te�stellen.�Openbare
informatie�staat�op�de�website�van�het�BIG-register�en�de
website�van�de�inspectie,�nadat�de�tuchtrecht�uitspraak
heeft�gedaan.�Dat�betreft�tuchtrechtelijke�maatregelen,
behalve�de�waarschuwing�en�de�beroepsbeperkende�bevelen�door�de�inspectie.�Die�zaken�zijn�van�belang�voor
andere�patiënten�om�te�weten.
Dan�ga�ik�in�op�de�vraag�waarop�gewacht�moet�worden
om�beroepsbeoefenaars�definitief�uit�hun�beroep�te�kunnen�zetten.�Daarvoor�is�wetswijziging�nodig.�Ik�onderzoek
dat�nu,�maar�het�is�heel�ingrijpend�om�iemand�echt�definitief�uit�zijn�beroep�te�zetten.�Dat�moet�dus�goed�worden
uitgezocht.�Ik�doe�dat�samen�met�mijn�collega�van�Veiligheid�en�Justitie.�Het�zal�echter�altijd�een�maatregel�blijven
die�helemaal�aan�het�eind�van�de�keten�wordt�genomen.
Mevrouw�Pia�Dijkstra�(D66):
Ik�begrijp�het�antwoord�van�de�minister�over�het�protocol�niet�helemaal.�Op�dit�moment�is�de�situatie�dat,�als
er�sprake�is�van�disfunctionerende�artsen�in�een�ziekenhuis,�sommige�ziekenhuizen�actief�nagaan�welke�patiënten�zij�nog�meer�behandelen.�Die�worden�opgezocht�en
aan�hen�wordt�gevraagd�hoe�het�is�gegaan.�Er�zijn�ook
ziekenhuizen�die�dat�om�een�of�andere�reden�niet�goed
geregeld�hebben�en�die�daar�geen�protocollen�voor�hebben.�De�IGZ�doet�dat�soms.�Kan�dat�niet�voor�alle�zieken-

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

huizen�de�standaard�worden,�zodat�het�in�zo'n�geval�ook
bij�alle�patiënten�die�daarmee�te�maken�hebben�gehad,�terechtkomt?�De�minister�zegt�daarover�dat�mensen�zelf�op
de�site�van�het�BIG-register�moeten�kijken.
Minister�Schippers:
Ik�had�een�andere�opvatting�over�de�vraag.�Ik�begrijp�de
vraag�nu�beter.�Zal�ik�voor�de�zomer�uitgebreid�terugkomen�op�de�manier�waarop�dat�nu�geregeld�is�en�hoe�dat
eventueel�beter�zou�kunnen?
Dan�ga�ik�in�op�de�vraag�of�er�een�koppeling�gemaakt
kan�worden�met�het�strafrecht,�het�bestuursrecht�en�het
civiel�recht.�Het�is�dan�van�belang�dat�het�BIG-register�bevoegdheidsbeperkingen�verwerkt�die�voortvloeien�uit�uitspraken�van�de�tuchtrechter,�zoals�doorhaling�en�schorsing,�uit�uitspraken�van�de�strafrechter,�zoals�de�ontzetting�van�het�recht�het�beroep�uit�te�oefenen,�en�uit�uitspraken�van�de�civiele�rechter,�zoals�het�onder�curatele
stellen�wegens�een�geestelijke�stoornis.�Die�koppeling�is
er�dus�al�en�de�bevoegdheidsbeperking�wordt�openbaar
gemaakt�door�verwerking�in�het�BIG-register,�door�vermelding�op�de�onlinesite�met�maatregelen�uit�de�Wet�BIG
en�door�publicatie�in�een�dagblad�en�in�de�Staatscourant.
Verder�is�gevraagd�op�welke�wijze�ik�het�vermoeden�tot
disfunctioneren�meetbaar�ga�maken.�Dat�is�natuurlijk�een
relevante�vraag.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Ik�heb�een�verduidelijkende�vraag.�Wij�hebben�begrepen
dat�op�het�moment�dat�je�bijvoorbeeld�strafrechtelijk�veroordeeld�bent,�en�deze�veroordeling�te�maken�heeft�met
je�beroep�en�dus�directe�invloed�daarop�heeft,�dat�niet
automatisch�wordt�gekoppeld�aan�het�tuchtrecht.�Ik�hoef
hier�verder�geen�casussen�te�noemen,�maar�het�antwoord
van�de�minister�begrijp�ik�niet.�In�mijn�ogen�klopt�dat�niet.
Kan�de�minister�daar�nader�op�ingaan?
Minister�Schippers:
Die�koppeling�is�er�wel,�dus�het�antwoord�op�die�vraag
klopt�ook.�Het�gaat�erom�dat�de�strafrechter�jou�uit�je�beroep�zet.�Als�straf�mag�je�je�beroep�dus�niet�meer�uitoefenen.�We�hebben�nu�voorbeelden�waarbij�iemand�veroordeeld�is�voor�iets,�bijvoorbeeld�voor�het�opdracht�geven�tot�het�vermoorden�van�zijn�vrouw,�voor�pedoseksualiteit�of�voor�kinderporno.�De�strafrechter�kan�daarvan�nu
al�zeggen:�wat�u�hebt�gedaan�is�zo�ernstig,�dat�u�nu�en�in
de�toekomst�nooit�meer�met�patiënten�mag�werken.�De
restrictie�is�dat�zaken�plaatsgehad�moeten�hebben�in�de
beroepsuitoefening.�Daarover�zal�ik�contact�opnemen�met
mijn�collega�van�Veiligheid�en�Justitie�om�te�kijken�of�dat
kan�worden�aangepast.�Nu�is�de�situatie�zo�dat,�als�ik�mijn
kind�toevertrouw�aan�een�instelling�waar�iemand�werkt
met�een�ernstig�pedofiel�verleden�dat�niet�in�de�instelling
heeft�plaatsgehad�maar�elders,�de�rechter�daarop�geen
maatregelen�kan�nemen.�Ik�vind�dat�we�daarnaar�moeten
kijken�en�dat�heb�ik�ook�toegezegd.�Het�gaat�er�dus�om
dat�de�strafrechter�nu�wel�maatregelen�kan�nemen�op�zaken�die�in�de�beroepsbeoefening�hebben�plaatsgevonden,
maar�dat�niet�kan�op�zaken�die�buiten�de�beroepsbeoefening�hebben�plaatsgehad.�Ik�vind�dat�we�daarnaar�moeten�kijken�en�ik�heb�toegezegd�dat�ik�dat�samen�met�mijn
collega�van�Veiligheid�en�Justitie�zal�doen.
Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Ik�dank�de�minister,�via�de�voorzitter,�voor�de�toezegging.
Koppelt�de�minister�dan�ook�het�strafrecht,�het�tuchtrecht,

14 maart 2013
TK�62

62-7-44

Schippers
het�beroepsrecht,�het�civiel�recht�en�het�bestuursrecht?
Je�kunt�namelijk�in�vier�rechtsgebieden�vallen.�Bekijkt�de
minister�dat�dan�ook�in�die�brede�context?�Ik�zou�het�helemaal�een�mooie�toezegging�vinden�als�de�minister�de�Kamer�een�brief�stuurt�waarin�staat�wat�de�lacunes�zijn�en
hoe�het�beter�kan.
Minister�Schippers:
Dat�zou�ik�zo�niet�kunnen�toezeggen.�Ik�heb�het�bij�mijn
collega�van�Veiligheid�en�Justitie�neergelegd�–�ik�kan�dit
niet�in�een�wet�regelen,�dat�moet�hij�doen,�want�dit�is�zijn
terrein,�niet�mijn�terrein�–�en�het�overleg�daarover�vindt
nu�plaats.�Ik�kan�moeilijk�toezeggingen�doen�over�iets
wat�primair�zijn�verantwoordelijkheid�is.�Ik�heb�mevrouw
Bouwmeester�toegezegd�dat�ik�dat�gesprek�aanga.�Zodra
ik�weet�wat�de�uitkomsten�zijn,�want�die�wil�ik�natuurlijk
zo�veel�mogelijk�in�mijn�richting�bijbuigen,�zal�ik�dat�laten
weten.�Ik�kan�u�hiervoor�nog�geen�termijn�geven.
Ik�wil�de�inspectie�de�mogelijkheid�geven�in�te�grijpen�wanneer�het�ernstige�vermoeden�bestaat�dat�een�beroepsbeoefenaar�niet�goed�functioneert.�Nu�kun�je�niets
doen�als�je�een�ernstig�vermoeden�hebt,�want�je�hebt
eerst�de�tuchtrechter�of�de�strafrechter�nodig�en�het�hele
proces�dat�daaraan�vastzit.�Eigenlijk�wil�je�iemand�die�in
een�instelling�werkt�zo'n�maatregel�kunnen�opleggen,�wat
wel�kan�bij�een�vrijgevestigde�beroepsbeoefenaar.�In�zijn
algemeenheid�kan�worden�gesteld�dat�wanneer�bijvoorbeeld�meerdere�ernstige�signalen�over�een�beroepsbeoefenaar�binnenkomen�en�wanneer�uit�een�eerste�onderzoek
door�de�inspectie�blijkt�dat�die�beroepsbeoefenaar�niet
goed�functioneert,�er�echt�sprake�is�van�een�ernstig�vermoeden.�Ik�wil�dan�niet�dat�de�inspectie�moet�wachten�tot
het�rapport�volledig�is�afgerond�voordat�zij�kan�ingrijpen.
Dit�voorstel�wordt�nader�uitgewerkt,�ook�met�de�waarborgen�natuurlijk,�want�je�kunt�natuurlijk�niet�willekeurig�iemand�zomaar�op�non-actief�zetten.�Of�dit�alleen�via�de�inspectie�kan�of�dat�een�voorlopige�voorziening�moet�worden�gehaald�via�de�tuchtrechter,�zal�ik�in�het�voorstel�in
het�voorjaar�van�2013�uitwerken�en�aan�de�Kamer�toesturen.
Mevrouw�Leijten�(SP):
Vandaag�is�bekend�geworden�dat�het�Openbaar�Ministerie
van�Haarlem�een�orthopeed�van�het�Waterlandziekenhuis
gaat�onderzoeken�op�de�strafbaarheid.�Ik�heb�hier�het�vrij
recente�inspectierapport�over�dezelfde�kwestie,�van�oktober�vorig�jaar.�Ik�stel�vast�dat�de�inspectie�niets�heeft�gedaan.�Is�dit�iets�wat�tot�het�verleden�gaat�behoren�met�de
nieuwe�werkwijze?�Er�wordt�wel�vastgesteld�dat�nadelig�is
gehandeld,�maar�de�kwestie�wordt�niet�aan�de�tuchtrechter�voorgelegd�–�er�wordt�eigenlijk�geen�stap�ondernomen
–�omdat�de�man�inmiddels�niet�meer�werkt.�Is�dit�verleden�tijd�of�kan�het�in�de�toekomst�nog�voorkomen�dat�er
wel�een�onderzoek�naar�strafbaarstelling�door�het�OM�is
gedaan,�maar�dat�de�inspectie�eigenlijk�vaststelt�dat�niets
wordt�gedaan�omdat�de�man�niet�meer�werkt?
Minister�Schippers:
Het�argument�dat�iemand�niet�meer�werkt,�is�niet�van�toepassing.�Ook�als�iemand�niet�meer�werkt�en�hij�heeft�dingen�in�zijn�werk�gedaan�die�eigenlijk�voor�de�tuchtrechter�moeten�worden�gebracht,�dan�wordt�de�zaak�daar
gebracht.�In�de�brief�aan�de�Kamer�hebben�wij�geschreven�dat�in�het�verleden�inderdaad�werd�gezegd:�hij�werkt
niet�meer;�laten�wij�het�zitten�of�halen�wij�iemand�uit�de
zorg�door�een�afspraak�te�maken�en�gaan�wij�niet�naar�de

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

tuchtrechter?�Dit�is�echt�verleden�tijd.�Mevrouw�Leijten
vraagt�mij�of�het�nooit�meer�kan�voorkomen�dat�het�OM
iets�oppakt�wat�de�inspectie�niet�heeft�opgepakt.�Dat�kan
ik�haar�niet�garanderen.�Wat�ik�wel�kan�zeggen,�is�dat�als
iemand�iets�verkeerd�heeft�gedaan�in�zijn�werk,�wat�men
zorgelijk�en�tuchtrechterwaardig�vindt,�men�alsnog�gewoon�naar�de�tuchtrechter�gaat.
Mevrouw�Leijten�(SP):
Dit�inspectierapport�is�van�oktober�2012,�nog�minder�dan
een�halfjaar�geleden,�en�er�staat�echt�in�dat�de�inspectie
deze�maatregel�niet�meer�van�belang�acht�omdat�degene�die�het�betreft�inmiddels�niet�meer�werkt.�Ik�stel�vast
dat�dan�dus�wel�de�stap�wordt�gezet�dat�de�zaak�naar�de
tuchtrechter�gaat,�die�vervolgens�besluit�welke�maatregel
wordt�genomen.�Dat�zou�ik�heel�graag�zien,�want�ik�denk
dat�mensen�die�schade�hebben�ondervonden�en�die�nu
via�het�OM�proberen�te�verhalen,�zich�hierdoor�niet�gesteund�voelen.
Minister�Schippers:
Het�professioneel�oordeel�in�een�zaak�blijft�aan�de�betreffende�inspecteur�van�de�inspectie.�Ik�kan�niet�vanuit�de
politiek�zeggen:�het�oordeel�van�de�inspectie�staat�mij�niet
aan,�ik�verander�persoonlijk�dat�oordeel.�Ik�vind�het�echt
belangrijk�dat�wij�een�onafhankelijke�inspectie�hebben
met�inspecteurs�die�een�onafhankelijk�professioneel�oordeel�over�handelen�hebben.�Dat�zal�zo�blijven.�Dat�de�inspectie�soms�tot�een�ander�oordeel�zou�kunnen�komen
dan�het�OM,�kan�ik�ook�nooit�uitsluiten.�Wel�kan�ik�zeggen
dat�als�er�dingen�zijn�gebeurd�in�het�werkzame�leven�van
een�beroepsbeoefenaar�die�niet�meer�werkzaam�is,�dit
geen�argument�is�om�niet�naar�de�tuchtrechter�te�gaan.
Mevrouw�Pia�Dijkstra�(D66):
Ik�kom�nog�even�heel�kort�terug�op�het�schorsen�van�de
werkzaamheden�van�een�arts,�voordat�een�onderzoek�is
afgerond.�De�minister�heeft�het�de�vraag�welke�criteria
hiervoor�moeten�gelden.�Zou�niet�het�enige�criterium�de
urgente�en�ernstige�bedreiging�van�de�patiëntveiligheid
moeten�zijn?
Minister�Schippers:
Het�gaat�sowieso�om�de�bedreigde�patiëntveiligheid�en
dat�je�vindt�dat�er�op�dat�bepaalde�moment�ingegrepen
moet�worden,�dus�dat�er�urgentie�is.�Ik�wil�dat�nog�nader
uitwerken.�Ik�vind�het�namelijk�van�belang�dat�het�kan,
maar�ook�dat�het�zorgvuldig�gebeurt.�Ik�kan�mij�voorstellen�dat�we�een�soort�voorlopige�voorziening�van�de�tuchtrechter�maken.�Ik�weet�het�nog�niet.�Ik�ga�het�uitwerken
en�kom�in�het�voorjaar�van�2013�met�een�voorstel,�waarin�aan�beide�recht�wordt�gedaan:�enerzijds�moet�er�acuut
iets�gebeuren�en�moet�de�inspectie�iets�kunnen�doen,�anderzijds�moet�het�zorgvuldig�geregeld�worden.
Mevrouw�Pia�Dijkstra�(D66):
Het�is�al�bijna�voorjaar�2013,�tenminste�als�je�niet�naar
buiten�kijkt.�Wanneer�denkt�u�dat�het�voorstel�is�uitgewerkt?
Minister�Schippers:
Ik�kan�het�zo�niet�zeggen.�In�mijn�aantekeningen�staat
voorjaar�2013.�Ik�weet�niet�of�dat�vroeg�of�laat�in�het�voorjaar�is,�laten�we�zeggen�over�twee�maanden.�Het�is�heel
ingewikkeld.�Ik�heb�aangekondigd�dat�ik�het�ga�doen,
maar�het�moet�wel�zorgvuldig�gebeuren.�Er�moet�dus

14 maart 2013
TK�62

62-7-45

Schippers
echt�even�goed�naar�gekeken�worden�en�er�moet�ook
overlegd�worden�met�de�tuchtrechters�en�de�betrokken
organisaties.

Motie

De�voorzitter:
De�minister�is�al�anderhalf�uur�aan�het�woord.�Ik�stel
voor�...

gehoord�de�beraadslaging,

De�Kamer,

Minister�Schippers:
Maar�ik�ben�al�klaar.

constaterende�dat�de�Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg
versterkt�moet�worden�om�slagvaardiger�te�werk�te�kunnen�gaan;

De�voorzitter:
Ik�wilde�net�voorstellen�dat�u�gaat�afronden.�Mevrouw
Klever�heeft�nog�een�vraag.

van�mening�dat�kritische�inspecteurs�met�een�medische
achtergrond�onmisbaar�zijn�voor�een�goed�functionerende�inspectie;

Mevrouw�Klever�(PVV):
Ik�had�de�suggestie�gedaan�om�standaard�een�mysteryguest�naar�een�instelling�te�sturen�als�er�een�melding�van
een�medewerker�is�ontvangen.�Medewerkers�zijn�over�het
algemeen�zeer�goed�op�de�hoogte�van�het�reilen�en�zeilen�van�de�instelling.�We�willen�bij�misstanden�natuurlijk
graag�dat�ze�dit�melden.�De�inspectie�moet�dan�niet�naar
de�instelling�bellen�en�zeggen�dat�ze�een�melding�heeft
ontvangen�van�een�bepaalde�medewerker,�want�daar�bereiken�we�het�tegenovergestelde�mee.�Daarom�stelde�ik
een�mysteryguest�voor,�maar�de�minister�heeft�nog�niet
op�deze�suggestie�gereageerd.

verzoekt�de�regering,�erop�toe�te�zien�dat�bij�de�inspectie
meer�medisch�opgeleide�inspecteurs�in�dienst�worden�genomen,

Minister�Schippers:
Ik�vind�het�een�sympathiek�voorstel,�maar�tegelijkertijd
vind�ik�dat�we�de�inspectie�enige�ruimte�moeten�geven
voor�de�wijze�waarop�zij�haar�werk�invult.�Ik�ben�er�niet
voor�om�via�allerlei�automatismen�het�werk�van�de�inspectie�voor�te�schrijven.�Ik�vind�dat�ze�ruimte�moeten
hebben�om�te�bepalen�wat�wel�en�wat�niet�werkt.
Ik�zal�de�Kamer�nauwgezet�informeren�over�de�vraag
wat�de�inspectie�doet.�We�hebben�al�heel�veel�dingen�opgelegd,�zoals�het�standaard�onaangekondigd�bezoeken
van�de�instellingen.�Ook�de�inzet�van�mysteryguests�worden�voortgezet,�maar�dit�wordt�nog�wel�geëvalueerd,�dus
we�weten�nog�niet�zeker�of�zij�goed�werken.�Ik�vind�het
dus�een�sympathiek�voorstel,�maar�ik�neem�het�niet�over.
De�voorzitter:
Hiermee�is�een�einde�gekomen�aan�de�eerste�termijn�van
de�zijde�van�de�regering.
De�vergadering�wordt�enkele�ogenblikken�geschorst.

Mevrouw�Leijten�(SP):
Voorzitter.�Naar�aanleiding�van�twee�zeer�kritische�rapporten�hebben�we�vandaag�het�debat�waarin�de�minister�zegt:�in�het�verleden�is�te�vaak�de�kant�van�de�instelling�gekozen�en�te�weinig�voor�de�burger;�het�roer�moet
om.�Wij�steunen�dat�van�harte.�Wij�zullen�het�fors�volgen,
omdat�we�nog�niet�op�alle�punten�gerustgesteld�zijn.�Ik
noem�maar�het�voorbeeld�van�orthopeed�De�B. Ik�zou�echt
willen�voorkomen�dat�zo'n�zaak�in�de�toekomst�zo�lang
sleept.
De�minister�heeft�gezegd�dat�het�zorgloket�en�de�inspectie�moeten�kunnen�vliegen.�Ik�hoop�dat�zij�de�voeten
in�de�modder�zullen�houden.�Ik�dien�heel�snel�twee�moties�in�om�de�positieve�steun�in�de�rug�te�zijn�van�de�koers
die�de�minister�voorstaat.

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

en�gaat�over�tot�de�orde�van�de�dag.
De�voorzitter:
Deze�motie�is�voorgesteld�door�het�lid�Leijten.�Naar�mij
blijkt,�wordt�de�indiening�ervan�voldoende�ondersteund.
Zij�krijgt�nr.�18�(33149).
Motie
De�Kamer,
gehoord�de�beraadslaging,
van�mening�dat�de�Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg�fysiek�bereikbaar�moet�zijn�voor�burgers;
constaterende�dat�er�ten�aanzien�van�milieutoezicht�gekozen�wordt�voor�regionale�uitvoeringsdiensten;
van�mening�dat�het�centreren�van�de�inspectie�op�één
hoofdkantoor�geen�recht�doet�aan�regionale�worteling�en
fysieke�bereikbaarheid;
verzoekt�de�regering,�een�plan�uit�te�werken�waarmee�de
fysieke�bereikbaarheid�van�de�inspectie�op�regionaal�niveau�wordt�versterkt�en�hierover�de�Kamer�voor�de�begroting�van�2014�te�informeren,
en�gaat�over�tot�de�orde�van�de�dag.
De�voorzitter:
Deze�motie�is�voorgesteld�door�het�lid�Leijten.�Naar�mij
blijkt,�wordt�de�indiening�ervan�voldoende�ondersteund.
Zij�krijgt�nr.�19�(33149).

Mevrouw�Klever�(PVV):
Voorzitter.�Ik�dank�de�minister�voor�de�beantwoording�van
de�vragen�en�voor�de�toezegging�dat�in�principe�alle�bezoeken�in�de�toekomst�onaangekondigd�zullen�plaatsvinden.�We�hebben�heel�veel�goede�initiatieven�gehoord.�Wij
zullen�de�ontwikkelingen�kritisch�blijven�volgen.�Ik�heb
één�motie.

14 maart 2013
TK�62

62-7-46

Klever
Motie
De�Kamer,
gehoord�de�beraadslaging,
constaterende�dat�mysteryguests�een�waardevolle�aanvulling�zijn�om�informatie�te�verzamelen�over�een�zorgaanbieder;
van�mening�dat�meldingen�van�medewerkers�serieus�en
omzichtig�opgepakt�moeten�worden;
verzoekt�de�regering,�de�standaard�inzet�van�mysteryguests�bij�meldingen�van�medewerkers�te�onderzoeken
en�in�de�aangekondigde�evaluatie�mee�te�nemen,
en�gaat�over�tot�de�orde�van�de�dag.
De�voorzitter:
Deze�motie�is�voorgesteld�door�het�lid�Klever.�Naar�mij
blijkt,�wordt�de�indiening�ervan�voldoende�ondersteund.
Zij�krijgt�nr.�20�(33149).

Mevrouw�Bruins�Slot�(CDA):
Voorzitter.�De�minister�vergelijkt�de�zorg�regelmatig�met
een�mammoettanker.�Als�we�dan�het�beeld�van�de�oude
inspectie�voor�ons�hebben,�zou�ik�zeggen�dat�zij�vele�jaren�een�stuurloze�sleepboot�is�geweest.�Laten�we�hopen
dat�naar�aanleiding�van�beide�rapporten�de�inspectie�van
een�sleepboot�een�duwboot�kan�worden�die�de�zorg�waar
nodig�de�juiste�kant�opstuurt.�Ik�dank�de�minister�voor�de
toezegging�over�de�visitatiecommissie,�voor�de�toezegging�dat�er�nu�echt�werk�wordt�gemaakt�van�een�centrale
registratie�van�zorgaanbieders�en�voor�de�toezegging�dat
het�wettelijk�wordt�vastgelegd�dat�patiënten�worden�geïnformeerd�over�calamiteiten�die�hen�aangaan.
Ik�heb�een�heleboel�moties�voorbereid,�maar�de�minister�is�zeer�kwistig�met�toezeggingen�geweest.�Ik�dank�haar
daarvoor.�Ik�zal�deze�keer�daarom�geen�moties�indienen.
Ik�ga�ervan�uit�dat�de�minister,�gezien�het�belang�van�dit
onderwerp,�al�haar�inspanningen�erop�zal�richten�om�dit
uit�te�voeren.
Ik�druk�de�minister�op�het�hart�om�met�betrekking�tot
de�veranderingen�in�de�ICT�een�businesscase�uit�te�voeren�en�een�gateway�review�te�doen.
Ik�sluit�af�met�de�woorden�dat�de�inspectie�hopelijk�van
aaien�naar�bijten�gaat.�The�proof�of�the�pudding�is�in�the
eating.

tiënt�staat.�De�Partij�van�de�Arbeid�zei�eerder�dat�patiënten
die�klagen,�onterecht�worden�overgeslagen.�Door�al�deze
maatregelen�en�de�inspectie�wordt�daar�nu�een�eind�aan
gemaakt.�Patiënten�komen�centraal�te�staan,�worden�gehoord�en�worden�serieus�genomen.�Dat�vinden�wij�heel
belangrijk.
We�zijn�blij�dat�er�een�groter�plan�komt�waarin�alle
maatregelen�staan,�met�een�tijdspad.�Dan�kunnen�we�ook
controleren�of�alle�mooie�plannen�worden�uitgevoerd�en
wat�de�effecten�ervan�zijn.�Het�gaat�om�verbetering,�het
gaat�om�een�cultuurverandering�en�het�gaat�om�het�effect.
Ik�heb�nog�één�vraag�die�ik�per�twitter�van�iemand�binnenkreeg.�Er�zijn�25�hoofdpijndossiers�die�speciaal�onderzocht�worden�omdat�het�daarbij�al�heel�lang�niet�goed
gaat.�Een�van�die�personen�zei:�ik�hoor�nooit�meer�iets
van�de�IGZ�en�ik�ben�1�van�die�25.�De�vraag�is�dus:�horen
die�mensen�er�nog�wat�van?
Ik�dank�de�minister�en�ik�wens�de�IGZ,�en�de�mensen
die�op�de�achterste�rij�zitten,�veel�succes.�Ik�zal�die�plek
geen�bak�noemen.
De�voorzitter:
Dank�u�wel�voor�die�laatste�zin.

De�heer�Van�Veen�(VVD):
Voorzitter.�Ik�dank�de�minister�voor�de�beantwoording�en
het�grote�aantal�toezeggingen.�Het�woord�is�nu�aan�de
IGZ. Er�is�nog�wel�een�klein�zorgpuntje.�Er�zijn�heel�veel
toezeggingen�gedaan�over�zaken�die�de�komende�acht
weken�naar�de�Kamer�zullen�komen.�Het�schorsen�van�artsen�zal�hierbij�extra�aandacht�hebben�van�de�VVD.

Mevrouw�Pia�Dijkstra�(D66):
Voorzitter.�Ook�ik�dank�de�minister�hartelijk�voor�haar�antwoorden�en�de�vele�toezeggingen.�Uit�dit�debat�blijkt�het
uitstekende�werk�van�de�onderzoekers�Sorgdrager�en�Van
der�Steenhoven.�De�aanbevelingen�worden�vrijwel�eenop-een�overgenomen�en�bieden�perspectief�op�een�IGZ
die�scherp�toeziet�op�een�veilige�en�kwalitatief�goede�zorg
voor�patiënten.�Patiënten�zullen�ook�gehoord�worden�in
hun�klachten.�Dit�zal�leiden�tot�het�leren�van�de�fouten,
wat�uiteindelijk�ook�de�bedoeling�is.�Wat�nu�fout�gaat,
moet�in�de�toekomst�niet�meer�fout�gaan.�Als�er�wat�fout
gaat,�moet�het�transparant�zijn�en�moet�het�worden�aangepakt.
Ik�heb�nog�een�verzoek�aan�de�minister,�namelijk�om
zowel�in�de�Raad�van�Advies�als�in�de�toegezegde�visitatiecommissie�in�ieder�geval�een�communicatie-expert�op
te�nemen.�Ik�denk�namelijk�dat�dit�aspect�belangrijk�is.

Mevrouw�Bouwmeester�(PvdA):
Voorzitter.�Ik�begon�mijn�betoog�met�de�mededeling
dat�de�Partij�van�de�Arbeid�het�heel�belangrijk�vindt�dat
patiënten�kunnen�vertrouwen�op�goede�en�veilige�zorg.
Als�het�daar�misgaat,�moet�het�toezicht�ingrijpen.�Ik�dank
de�minister�voor�haar�bevlogen�betoog�en�inzet�om�niet
alleen�de�kwaliteit�van�zorg�te�verbeteren,�maar�ook�het
toezicht�te�versterken�daar�waar�dat�nodig�is.
De�minister�heeft�het,�boven�verwachting�eigenlijk,�opgenomen�voor�de�patiënt�en�ons�het�gevoel�gegeven�dat
de�"ombudsman�voor�de�zorg"�ook�vierkant�achter�de�pa-

Minister�Schippers:
Voorzitter.�Ik�zal�beginnen�met�het�drietal�moties.�In�de
motie�op�stuk�nr.�18�wordt�de�regering�verzocht,�erop�toe
te�zien�dat�bij�de�inspectie�meer�medisch�opgeleide�inspecteurs�in�dienst�worden�genomen.�Bij�de�inspectie
werkt�een�mix�van�mensen�met�verschillende�kennis,�verschillende�achtergronden�en�vakdisciplines.�Er�zijn�veel
medisch�opgeleide�inspecteurs.�Het�is�niet�mijn�ervaring
dat�er�te�weinig�zijn.�Ik�heb�dat�in�ieder�geval�niet�als�een

Tweede�Kamer

14 maart 2013
TK�62

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

62-7-47

Schippers
knelpunt�ervaren.�Ik�wil�juist�een�mix�van�achtergronden.
Ik�wil�deze�motie�dus�ontraden.
In�de�motie-Leijten�op�stuk�nr.�19�wordt�de�regering�verzocht,�een�plan�uit�te�werken�waarmee�de�fysieke�bereikbaarheid�van�de�inspectie�op�regionaal�niveau�wordt�versterkt�en�de�Kamer�hierover�voor�de�begroting�voor�2014
te�informeren.�Wij�doen�twee�dingen.�Wij�centraliseren�de
inspectie,�maar�we�houden�wel�aanmonsterpunten�op�regionaal�niveau�open.�De�klachten,�de�meldingen�en�mensen�die�zich�zorgen�maken,�komen�echter�binnen�bij�het
zorgloket.�Dat�is�dus�echt�een�ander�loket.�Ik�kan�wel�toezeggen�dat�ik�nog�een�keer�preciezer�zal�opschrijven�in�de
brief�die�voor�de�zomer�wordt�verstuurd,�wat�we�centraal
doen,�wat�er�gebeurt�bij�de�aanmonsterpunten�op�regionaal�niveau�en�wat�het�zorgloket�doet.�Maar�deze�motie
wil�ik�ontraden.
In�de�motie-Klever�op�stuk�nr.�20�wordt�de�regering�verzocht,�de�standaardinzet�van�mystery�guests�bij�meldingen�van�medewerkers�te�onderzoeken�en�in�de�aangekondigde�evaluatie�mee�te�nemen.�Eigenlijk�hebben�we
daar�net�al�een�debatje�over�gevoerd.�Ik�heb�gezegd�dat�ik
dat�niet�zo�zie.�Ik�vind�dat�de�mystery�guests�wel�moeten
doorgaan.�Ik�vind�het�belangrijk.�Het�is�ook�belangrijk�dat
we�het�goed�evalueren,�maar�het�grijpt�te�diep�in�als�we
de�inspectie�nu�al�zeggen�hoe�zij�precies�haar�taken�moet
doen.
Ik�heb�het�volgende�nog�niet�eerder�gezegd,�maar�ik
vind�het�wel�belangrijk.�Er�zijn�een�aantal�programma's
die�zich�vastgebeten�hebben�in�de�inspectie.�Dat�is�voor
een�heleboel�mensen�niet�leuk,�omdat�zij�daar�last�van
hebben�gehad,�omdat�er�in�hun�nek�werd�gehijgd�of
om�een�andere�reden.�Toch�wil�ik�zeggen�dat�ik�zulke
programma's�erg�waardeer.�Die�programma's�gaan
namelijk�op�zoek�naar�waar�het�beter�kan.�Ik�zie�die
programma's�dan�ook�niet�als�een�hindermacht,�maar�als
een�ondersteuning.�We�kunnen�immers�leren�van�wat�deze�journalisten�uitvinden.�Als�zij�op�zoek�gaan�en�iets�bij
de�kop�hebben,�wordt�dat�extra�uitgezocht.�Ik�zou�de�journalisten�van�deze�programma's�willen�complimenteren
voor�het�werk�dat�zij�de�afgelopen�jaren�hebben�verricht.
Ik�wil�hen�wijzen�op�het�voordeel�dat�wij�hebben�van�het
werk�dat�zij�hebben�gedaan.
Ik�moet�nog�een�aantal�vragen�beantwoorden.�Mevrouw�Bruins�Slot�zei�dat�het�erg�belangrijk�is�om�een�businessplan�en�een�gateway�review�te�hebben�bij�ICT. Dat
zeg�ik�toe.
Mevrouw�Bouwmeester�zei�dat�er�25�hoofdpijndossiers
zijn�en�dat�mevrouw�Sorgdrager�die�heeft�onderzocht.�Horen�die�mensen�daar�nog�wat�van?�Als�de�inspectie�dat
nog�niet�heeft�gedaan,�zal�ik�haar�vragen�om�dat�alsnog�te
doen�of�om�dat�bij�de�resterende�zaken�te�doen.
Mevrouw�Dijkstra�heeft�gevraagd�om�zowel�in�de�raad
van�advies�als�in�de�visitatiecommissie�een�communicatie-expert�op�te�nemen.�De�mensen�die�daarbij�betrokken
zijn�en�die�daarover�zullen�nadenken,�zal�ik�dit�advies�in
ieder�geval�meegeven.�Uit�het�plan�zal�blijken�of�zij�dat
advies�hebben�overgenomen.�Het�lijkt�mij�overigens�een
zinnig�advies.

De�vergadering�wordt�van�17.03�uur�tot�19.30�uur�geschorst.
Voorzitter:�Bosma

De�beraadslaging�wordt�gesloten.
De�voorzitter:
We�zullen�komende�dinsdag�stemmen�over�de�moties�die
zijn�ingediend�in�dit�debat.�Ik�dank�de�minister�voor�haar
komst�naar�de�Kamer.

Tweede�Kamer

Inspectie�voor�de�Gezondheidszorg

14 maart 2013
TK�62

62-7-48