Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2011–2012

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

23
Vragen van het lid Jadnanansing (PvdA) aan de staatssecretaris van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over toepassing van zogenaamde
«glijdende schaal» bij de bijverdiengrens in de studiefinanciering (ingezonden
15 augustus 2011).
Antwoord van staatssecretaris Zijlstra (Onderwijs, Cultuur en Wetenschap)
(ontvangen 21 september 2011).
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van de uitspraak van rechtbank ’s-Gravenhage van
21 juni 20111, waarin de rechter de student in het gelijk heeft gesteld door
te oordelen, kort gezegd, dat het bedrag dat de student wegens bijverdiensten moet terugbetalen, wordt berekend op basis van de nieuwe regels die
gelden met ingang van 1 januari 2010, ook al betreft het bijverdiensten die
betrekking hebben op de jaren vóór 2010? Hoe beoordeelt u deze uitspraak?
Antwoord 1
Ja. DUO is daartegen in hoger beroep gegaan bij de Centrale Raad van
Beroep, de hoogste rechterlijke instantie in dit soort zaken. Hierbij speelt een
rol dat verschillende rechtbanken DUO in het gelijk hebben gesteld in andere
«bijverdien»-zaken, overigens zonder dat de overweging van de rechtbank
Dordrecht daarbij expliciet aan de orde kwam. Ook is van belang dat de
Centrale Raad van Beroep in 2003 in een soortgelijke zaak over het meerinkomen tot een andere uitspraak is gekomen (LJN: AN9752). En bovendien moet
opgemerkt worden dat in de parlementaire geschiedenis van het wetsvoorstel
ter invoering van de «glijdende schaal» bij de bijverdiengrens expliciet is
gemaakt dat de nieuwe regels van toepassing zijn vanaf het inkomensjaar
2010 en geen terugwerkende kracht hebben naar eerdere inkomensjaren.
Daarmee wordt in casu bedoeld dat voor de bijverdiensten uit 2007 de regels
gelden waarmee de student in 2007 rekening had moeten houden. Met het
hoger beroep krijgt DUO een definitieve uitspraak over de correcte uitvoering
van de wet.
Vraag 2
Deelt u de mening dat alle studenten die in een soortgelijke situatie verkeerden en verkeren als bovengenoemde student dezelfde behandeling van uw
ministerie dienen te krijgen met betrekking tot de toepassing van het met
1

ah-tk-20112012-23
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2011

www.rechtspraak.nl, LJN: BQ8893.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

1

ingang van 1 januari 2010 gewijzigde artikel 3.17, lid 7 van de Wsf 20002,
zoals thans door de rechter geoordeeld?
Antwoord 2
Nee. Er zijn meerdere lezingen mogelijk (zie antwoord 1). Ik wacht de
uitspraak van de Centrale Raad van Beroep af.
Vraag 3
Deelt u de mening dat de thans bij vele studenten ontstane onduidelijkheid3 zo spoedig mogelijk moet worden omgezet in duidelijkheid?
Antwoord 3
Ja. Ik kan u melden dat de rechter dit ook onderkent. Voorzien is dat deze
zaak al begin oktober ter zitting komt.
Vraag 4
Waarom heeft uw ministerie zich niet aan de door de rechtbank genoemde
duidelijke aanwijzing(en)4 gehouden en is zij ondanks die aanwijzing(en) gaan
procederen?
Antwoord 4
Zoals hierboven is aangegeven zijn op dit terrein verschillende lezingen
mogelijk.
Vraag 5
Hoe gaat u ervoor zorgdragen dat studenten die zich geconfronteerd zien met
toepassing van onderhavig artikel van de Wsf juist worden behandeld door
uw ministerie en niet onnodig tijd en moeite moeten steken in gerechtelijke
procedures? Hoe gaat u daar voor zorgen indien uw ministerie in hoger
beroep en mogelijk in cassatie gaat en uiteindelijk in het ongelijk wordt
gesteld door de hoogste rechter?
Antwoord 5
Zodra de Centrale Raad van Beroep in deze zaak een uitspraak heeft gedaan,
zal ik deze uitvoeren ten aanzien van alle studenten, die een dergelijke
vordering opgelegd hebben gekregen. Hiertoe hoeven zij zelf geen procedure
te starten.

2
3
4

Wet op de studiefinanciering 2000.
Zie de discussies op diverse studentenfora, zoals http://forum.fok.nl/topic/1654025/6/25
Ter motivering van haar uitspraak baseert de rechtbank zich (mede) op Aanwijzing 116 van
de «Aanwijzingen voor de regelgeving» van 18 november 1992, Strct. 230, erop neerkomende dat voornoemd artikel niet slechts van toepassing is op hetgeen na haar inwerking (in casu 1 januari 2010) voorvalt, maar ook op hetgeen bij haar inwerkingtreding
bestaat (in casu alle jaren voor 2010).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

2