Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

34 044

Voorstel van wet van de leden Fritsma en De
Graaf inzake de terugzending van criminele
Nederlanders afkomstig uit Aruba, Curaçao en
Sint Maarten

Nr. 2

VOORSTEL VAN WET
Wij Willem-Alexander, bij de gratie Gods, Koning der Nederlanden,
Prins van Oranje-Nassau, enz. enz. enz.
Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:
Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenselijk is een
nadere regeling te treffen voor onder meer de terugzending van
Arubanen, Curaçaoënaars, en Sint-Maartenaren indien een strafrechtelijke
sanctie of maatregel is opgelegd;
Zo is het, dat Wij, de Afdeling advisering van de Raad van State
gehoord, en met gemeen overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze:
Artikel 1
1. De Nederlander, die geboren is op buiten Nederland gelegen
grondgebied van het Koninkrijk, dan wel de tot Nederlander genaturaliseerde persoon, die onmiddellijk voorafgaand aan zijn naturalisatie in het
buiten Nederland gelegen grondgebied van het Koninkrijk hoofdverblijf
heeft gehad, kan worden teruggezonden naar dat grondgebied indien:
a. hem bij onherroepelijk geworden rechterlijk vonnis een gevangenisstraf of jeugddetentie, een taakstraf of een maatregel als bedoeld in de
artikelen 37a, 38m, of 77h, vierde lid, onder a of b, van het Wetboek van
Strafrecht is opgelegd, bij onherroepelijke strafbeschikking een taakstraf is
opgelegd, dan wel het buitenlandse equivalent van een dergelijke straf of
maatregel is opgelegd, en
b. de totale duur van de onvoorwaardelijk ten uitvoer te leggen
gedeelten van de straffen en maatregelen, bedoeld onder a,:
1°. bij een straf of maatregel wegens een misdrijf dat wordt bedreigd
met een gevangenisstraf van zes jaar of minder, bij een verblijfsduur als
bedoeld in het tweede lid, ten minste gelijk is aan de bijbehorende norm,
vermeld in het tweede lid;
2°. bij een straf of maatregel wegens een misdrijf dat wordt bedreigd
met een gevangenisstraf van meer dan zes jaar, bij een verblijfsduur als
bedoeld in het tweede lid, ten minste gelijk is aan de bijbehorende norm,
vermeld in het tweede lid.

kst-34044-2
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 044, nr. 2

1

2. Bij een verblijfsduur van:

minder dan 3 jaar:
ten minste 3 jaar, maar minder dan 4 jaar:
ten minste 4 jaar, maar minder dan 5 jaar:
ten minste 5 jaar, maar minder dan 6 jaar:
ten minste 6 jaar, maar minder dan 7 jaar:
ten minste 7 jaar, maar minder dan 8 jaar:
ten minste 8 jaar, maar minder dan 9 jaar:
ten minste 9 jaar, maar minder dan 10 jaar:
ten minste 10 jaar, maar minder dan 15 jaar:
ten minste 15 jaar:

bedraagt de norm bij
een straf of
maatregel van
≤ 6 jaar als bedoeld
in het eerste lid

bedraagt de norm bij
een straf of maatregel
van > 6 jaar als bedoeld
in het eerste lid

1 dag
5 maanden
7 maanden
15 maanden
18 maanden
22 maanden
27 maanden
33 maanden
40 maanden
65 maanden

1 dag
4 maanden en 2 weken
6 maanden
12 maanden
15 maanden
18 maanden
22 maanden en 2 weken
27 maanden
30 maanden
48 maanden

3. Voor de toepassing van de voorgaande leden wordt onder
verblijfsduur verstaan: de duur van het verblijf in Nederland, direct
voorafgaande aan het moment waarop het misdrijf is gepleegd of
aangevangen. Voor het bepalen van de verblijfsduur, bedoeld in de vorige
volzin, wordt de periode gedurende welke de betrokkene buiten
Nederland verbleef, niet meegeteld.
4. Bij de berekening van de in het eerste lid bedoelde normen wordt
betrokken:
a. indien een taakstraf is opgelegd:
1°. de duur van de vrijheidsstraf die de rechter heeft vastgesteld voor
het geval de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht;
2°. voor iedere twee uren bij strafbeschikking opgelegde taakstraf: een
dag vrijheidsstraf;
b. indien een maatregel als bedoeld in artikel 77h, vierde lid, onder b,
van het Wetboek van Strafrecht is opgelegd: de duur van de vervangende
jeugddetentie die de rechter heeft vastgesteld voor het geval dat de
veroordeelde niet naar behoren aan de tenuitvoerlegging van de
maatregel heeft meegewerkt.
5. Bij de toepassing van de voorgaande leden wordt mede betrokken de
buiten Nederland gepleegde of bestrafte inbreuk op de openbare orde,
voor zover die naar Nederlands recht een misdrijf oplevert dat met een
gevangenisstraf wordt bedreigd en waarbij de strafmaat vergelijkbaar is
met de strafmaat die in Nederland zou zijn opgelegd wanneer het feit in
Nederland zou zijn gepleegd.
Artikel 2
1. Onverminderd artikel 1 kan de Nederlander, die geboren is op buiten
Nederland gelegen grondgebied van het Koninkrijk, dan wel de tot
Nederlander genaturaliseerde persoon, die onmiddellijk voorafgaand aan
zijn naturalisatie in het buiten Nederland gelegen grondgebied van het
Koninkrijk hoofdverblijf heeft gehad, worden teruggezonden naar dat
grondgebied, indien:
a. de betrokkene wegens ten minste drie misdrijven bij onherroepelijk
geworden rechterlijk vonnis een gevangenisstraf of jeugddetentie, een
taakstraf of een maatregel als bedoeld in de artikelen 37a, 38m of 77h,
vierde lid, onder a of b, van het Wetboek van Strafrecht is opgelegd, bij
onherroepelijke strafbeschikking een taakstraf is opgelegd, dan wel het
buitenlandse equivalent van een dergelijke straf of maatregel is opgelegd,
en

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 044, nr. 2

2

b. de totale duur van de onvoorwaardelijk ten uitvoer te leggen
gedeelten van die straffen en maatregelen, bij een verblijfsduur als
bedoeld in het tweede lid, ten minste gelijk is aan de norm, vermeld in het
tweede lid.
2. Bij een verblijfsduur van:
bedraagt de norm bij een straf of maatregel voor
ten minste drie misdrijven als bedoeld in het
eerste lid
minder dan 3 jaar:
ten minste 3 jaar, maar minder dan 4 jaar:
ten minste 4 jaar, maar minder dan 5 jaar:
ten minste 5 jaar, maar minder dan 6 jaar:
ten minste 6 jaar, maar minder dan 7 jaar:
ten minste 7 jaar, maar minder dan 8 jaar:
ten minste 8 jaar, maar minder dan 9 jaar:
ten minste 9 jaar, maar minder dan 10 jaar:
ten minste 10 jaar, maar minder dan 15 jaar:
ten minste 15 jaar:

1 dag
4 maanden
5 maanden
6 maanden
7 maanden
8 maanden
9 maanden
10 maanden
12 maanden
14 maanden

3. Artikel 1, derde tot en met vijfde lid, zijn van overeenkomstige
toepassing.
Artikel 3
1. Terugzending geschiedt bij besluit van Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, in overeenstemming met Onze
Minister van Veiligheid en Justitie, naar het buiten Nederland gelegen
grondgebied van het Koninkrijk waar de betrokkene recht op verblijf,
anders dan tijdelijk, heeft.
2. In het besluit tot terugzending wordt een periode bepaald waarbinnen
de betrokkene Nederland moet verlaten, alsmede een periode waarbinnen
het niet geoorloofd is naar Nederland terug te keren.
3. De duur van het inreisverbod, bedoeld in het tweede lid, bedraagt:
a. ten hoogste drie jaren, indien het betreft een betrokkene die is
veroordeeld tot een straf of maatregel van minder dan zes maanden;
b. ten hoogste vijf jaren, indien het betreft een betrokkene die:
1°. is veroordeeld tot een straf of maatregel van zes maanden of langer;
of
2°. zich op het grondgebied van Nederland heeft begeven terwijl een
inreisverbod van kracht was;
c. ten hoogste tien jaren, indien het betreft een betrokkene die een
ernstige bedreiging vormt voor de openbare orde of de openbare
veiligheid. Deze ernstige bedreiging kan blijken uit onder meer:
1°. een veroordeling naar aanleiding van een geweldsdelict of
opiumdelict;
2°. een veroordeling tot een straf of maatregel wegens een misdrijf dat
met een gevangenisstraf van meer dan zes jaren wordt bedreigd; of
3°. de oplegging van een maatregel als bedoeld in artikel 37a van het
Wetboek van Strafrecht.
d. ten hoogste twintig jaren, indien de betrokkene naar het oordeel van
Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties in overeenstemming met Onze Minister van Veiligheid en Justitie, een ernstige
bedreiging vormt voor de nationale veiligheid of indien naar zijn oordeel
zwaarwegende belangen nopen tot een duur van meer dan tien jaren.
4. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties is
bevoegd om bij de uitoefening van de bevoegdheid tot terugzending de
daartoe benodigde handelingen te verrichten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 044, nr. 2

3

5. De persoon ten opzichte van wie een besluit tot terugzending is
genomen, wordt met het oog op die terugzending, voor een periode van
ten hoogste twee weken in bewaring gesteld dan wel op andere wijze in
zijn vrijheid van beweging beperkt. Bij of krachtens algemene maatregel
van bestuur worden nadere regels gesteld.
Artikel 4
1. De betrokkene die ingevolge een besluit als bedoeld in artikel 3,
eerste lid, is teruggezonden, wordt de toegang tot Nederland geweigerd
indien de periode waarbinnen het niet geoorloofd is naar Nederland terug
te keren, bedoeld in artikel 3, tweede lid, nog niet is verstreken.
2. In zeer uitzonderlijke en dringende gevallen kan Onze Minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties de periode waarbinnen het niet
geoorloofd is naar Nederland terug te keren, bedoeld in artikel 3, tweede
lid, opschorten. Aan de opschorting worden voorwaarden gesteld omtrent
de plaats van binnenkomst en de duur van het verblijf in Nederland.
Artikel 5
1. Een ingevolge artikel 3, vijfde lid, genomen maatregel tot inbewaringstelling en een weigering ingevolge artikel 4, eerste lid, worden voor de
toepassing van artikel 8:1, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht
gelijkgesteld met een besluit.
2. Indien beroep tegen de inbewaringstelling is ingesteld, bepaalt de
rechtbank onmiddellijk het tijdstip van het onderzoek ter zitting.
3. De rechtbank doet mondeling of schriftelijk uitspraak binnen zeven
dagen na de sluiting van het onderzoek.
Artikel 6
1. Met de uitvoering van deze wet zijn belast:
a. ambtenaren van politie als bedoeld in artikel 2 van de Politiewet 2012;
b. ambtenaren van de Koninklijke marechaussee;
c. de bij besluit van Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties aangewezen ambtenaren.
2. De ambtenaren van politie, bedoeld in het eerste lid, onder a, en de
ambtenaren van de Koninklijke marechaussee, bedoeld in het eerste lid,
onder b, oefenen hun taak ter uitvoering van deze wet uit onder leiding
van de korpschef, onderscheidenlijk de commandant van de Koninklijke
marechaussee.
3. De korpschef en de commandant van de Koninklijke marechaussee
verstrekken Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
door hem gevraagde inlichtingen over de uitvoering van deze wet.
4. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties kan aan
de korpschef en aan de commandant van de Koninklijke marechaussee
aanwijzingen geven over de uitvoering van deze wet, alsmede individuele
aanwijzingen geven aan de ambtenaren, bedoeld in het eerste lid.
Artikel 7
1. Er is een Informatiesysteem terugzending Arubanen, Curaçaoënaars
en Sint-Maartenaren, beheerd door Onze Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties.
2. Het Informatiesysteem bevat een systematisch geordende verzameling van gegevens over personen als bedoeld in de artikelen 1 en 2. Het
Informatiesysteem staat ten dienste aan de uitvoering van de artikelen 3
en 4.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 044, nr. 2

4

3. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden regels
gesteld omtrent het Informatiesysteem, in ieder geval met betrekking tot
de in het Informatiesysteem op te nemen gegevens en de verwerking
daarvan.
Artikel 8
1. Bijzondere persoonsgegevens als bedoeld in artikel 16 van de Wet
bescherming persoonsgegevens kunnen door Onze Minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties worden verwerkt, voor zover
deze gegevens noodzakelijk zijn voor de doelmatige en doeltreffende
uitvoering van deze wet.
2. Bij regeling van Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties in overeenstemming met Onze Minister van Veiligheid en
Justitie worden regels gesteld ter waarborging van de persoonlijke
levenssfeer. Daarbij wordt in ieder geval geregeld:
a. op welke wijze de verwerking, bedoeld in het eerste lid, plaatsvindt;
b. op welke wijze door passende technische en organisatorische
maatregelen deze gegevens worden beveiligd tegen verlies of onrechtmatige verwerking;
c. welke gegevens, aan welke personen of instanties, voor welk doel en
op welke wijze kunnen worden verstrekt;
d. op welke wijze wordt gewaarborgd dat de verwerkte persoonsgegevens slechts worden verwerkt voor het doel waarvoor ze zijn verzameld
of voor zover het verwerken met dat doel verenigbaar is, alsmede hoe
daarop wordt toegezien.
Artikel 9
Een persoon als bedoeld in artikel 1, eerste lid, wordt niet teruggezonden indien dit in strijd zou zijn met artikel 8 van het Verdrag tot
bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
Artikel 10
De artikelen van deze wet treden in werking op een bij koninklijk besluit
te bepalen tijdstip, dat voor de verschillende artikelen of onderdelen
daarvan verschillend kan worden vastgesteld.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 044, nr. 2

5

Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst en
dat alle ministeries, autoriteiten, colleges en ambtenaren die zulks
aangaat, aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.
Gegeven

De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,

De Minister van Veiligheid en Justitie,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 044, nr. 2

6