Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

33 750 IX

Vaststelling van de begrotingsstaten van het
Ministerie van Financiën (IXB) en de
begrotingsstaat van Nationale Schuld (IXA) voor
het jaar 2014

Nr. 29

BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 10 juni 2014
Op 29 mei 2014 hebben Argentinië en de crediteuren van de Club van
Parijs een akkoord gesloten over de terugbetaling van de uitstaande
schuld. De achterstallige schuld van Argentinië aan de Club van Parijs
bedraagt $ 9,7 miljard. Na Duitsland en Japan is Nederland met 8% van de
totale schuld qua omvang de derde crediteur. Een deel van de vordering
van Nederland is uitgedrukt in Amerikaanse dollars en een deel in euro’s.
Omgerekend bedraagt de vordering circa € 560 miljoen.
De vordering van Nederland is ontstaan door schade die in het verleden is
uitgekeerd onder de exportkredietverzekering (EKV). Bij de EKV kunnen
exporterende bedrijven zich bij de Staat verzekeren tegen het risico dat de
debiteur (in dit geval de Argentijnse overheid) niet betaalt, waarbij de
verzekerde in beginsel een beperkt eigen risico blijft behouden. Wanneer
het risico zich daadwerkelijk voordoet, keert de Staat schade uit aan de
verzekerde en neemt het de gehele vordering op de debiteur over.
Het akkoord met Argentinië beoogt de volledige terugbetaling van de
uitstaande schuld binnen een periode van vijf jaar. Met andere woorden,
er is geen korting of kwijtschelding verleend.
Argentinië zal de eerste betaling verrichten in juli 2014. Dan vervalt een
bedrag van in totaal $ 650 miljoen (6,7%). Een tweede betaling van
minimaal $ 500 miljoen (5,2%) zal plaatsvinden in mei 2015. Vanaf mei
2015 is er geen sprake van een vast bedrag per jaar maar vindt de
terugbetaling plaats binnen een bepaalde bandbreedte. De gedachte
hierachter is dat de omvang van de terugbetaling enigszins meebeweegt
met de financiële ontwikkelingen in Argentinië. De bovengrens van de
bandbreedte is vastgesteld op een jaarlijkse betaling van $ 2,25 miljard
(23,2%). De ondergrens bedraagt voor de jaren na 2015, uitgedrukt in
percentage van de totale schuld, 16,5% in 2016, 11,4% in 2017, 18,6% in

kst-33750-IX-29
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 IX, nr. 29

1

2018 en 19,1% in 2019. Op dit moment wordt nog berekend hoeveel het
Nederlandse aandeel in deze deelbetalingen exact is.
Gedurende de terugbetalingsperiode bedraagt de rente die Argentinië
jaarlijks moet betalen 3%. Mocht Argentinië het jaarlijkse maximum van
$ 2,25 miljard niet halen dan betaalt Argentinië bovendien 4,5% rente over
het verschil tussen het maximum en het daadwerkelijk betaalde bedrag.
Ten slotte, mocht Argentinië het akkoord niet nakomen of na vijf jaar nog
niet de volledige schuld hebben voldaan, dan geldt een rente van 9%. In
de huidige vordering is reeds een rentevergoeding over de afgelopen
jaren opgenomen.
De bedragen die Nederland van Argentinië ontvangt, gecorrigeerd voor
het eigen risico van de verzekerden, worden als recuperaties verantwoord
op begroting IX in artikel vijf (Exportkredietverzekeringen, -garanties en
investeringsverzekeringen).
De Minister van Financiën,
J.R.V.A. Dijsselbloem

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 IX, nr. 29

2