Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

559
Vragen van het lid Dibi (GroenLinks) aan de minister van Justitie over de
stelselmatige weigering van verzekeraars om personen met een strafblad te
verzekeren (ingezonden 23 september 2010).
Antwoord van minister Opstelten (Veiligheid en Justitie), mede namens de
minister van Financiën (ontvangen 22 november 2010).
Vraag 1
Kent u het bericht dat verzekeraars personen met een strafblad stelselmatig
als cliënt weigeren?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Hoe groot is de groep personen die dit soort moeilijkheden ondervindt?
Antwoord 2
Exacte cijfers over het aantal personen dat moeilijkheden ondervindt bij het
afsluiten van een verzekering zijn niet bekend. Wel geeft het Verbond van
Verzekeraars aan dat het om zeer uitzonderlijke gevallen gaat.
Vraag 3
Deelt u de mening dat mensen met een strafblad in beginsel op gelijke voet
in staat zouden moeten zijn om een verzekering af te sluiten, tenzij de
bijzondere aard van de begane strafbare feiten zich daartegen verzet? Zo nee,
waarom niet?
Antwoord 3
Ik deel de mening dat mensen met een strafblad in beginsel op gelijke voet
als mensen zonder strafblad in staat zouden moeten zijn om een verzekering
af te sluiten. Wel moet hierbij onderscheid gemaakt worden naar de aard van
de verzekering. Zo geldt er vanwege het fundamentele karakter van een
ziektekostenverzekering een wettelijke acceptatieplicht ten aanzien van het
basispakket. Een strafblad speelt in dit geval geen rol.
De verzekeraar moet in staat zijn een hem aangeboden risico op de verzekerbaarheid te beoordelen. Daarom rust op de verzekeringnemer een wettelijke
1

ah-tk-20102011-559
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2010

Gooi en Eemlander, «Verzekeren met een strafblad nog niet zo eenvoudig», 12 juni 2010.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

mededelingsplicht (artikel 928 van Boek 7 Burgerlijk Wetboek (BW)). De
verzekeringnemer is verplicht vóór het sluiten van de overeenkomst aan de
verzekeraar alle feiten mede te delen die hij kent of behoort te kennen, en
waarvan, naar hij weet of behoort te begrijpen, de beslissing van de
verzekeraar afhangt of, en zo ja, op welke voorwaarden, hij de verzekering wil
sluiten.
Omtrent zijn strafrechtelijke verleden is de verzekeringnemer slechts verplicht
feiten mede te delen voor zover zij zijn voorgevallen binnen de acht jaren die
aan het sluiten van de verzekering vooraf zijn gegaan en voor zover de
verzekeraar omtrent het verleden uitdrukkelijk een vraag heeft gesteld.
Dat verzekeraars bij het afsluiten van verzekeringen informeren naar een
eventueel strafrechtelijk verleden is ook gebaseerd op zorgen die bij
verzekeraars leven over de verenigbaarheid van die dienstverlening met de
op hen rustende verplichtingen op het terrein van de integere uitoefening van
hun bedrijf (artikel 3:10, eerste lid, van de Wet op het financieel toezicht: Wft).
Deze verplichtingen houden onder meer in dat een verzekeraar dient te
beschikken over procedures en maatregelen die erop zijn gericht om de
identiteit van een cliënt te verifiëren en om cliënten, producten of diensten op
risico’s te classificeren.
Bij het classificeren van deze risico’s is het voor een verzekeraar essentieel
om te weten of iemand eerder veroordeeld is voor verzekeringsfraude. Verder
speelt een dergelijke risicoanalyse alleen een rol voor zover het een
verzekering betreft die betrekking heeft op het misdrijf dat is begaan. Als
voorbeeld de ontzegging van de rijbevoegdheid; dat is slechts relevant voor
een autoverzekering, maar niet voor een reis- of inboedelpolis. Mede door dit
soort afwegingen zal het aantal mensen met een strafblad dat problemen
ervaart bij het afsluiten van een verzekering in de praktijk laag zijn.
Vraag 4
Bent u bereid om maatregelen te treffen waardoor een strafblad er in
beginsel niet langer aan in de weg staat om op gelijke voet verzekeringen aan
te gaan? Zo ja, welke maatregelen stelt u zich hierbij voor? Zo nee, waarom
niet?
Antwoord 4
Ik ben geen voorstander van het nemen van op artikel 7:928 lid 5 BW
aanvullende wettelijke maatregelen. Een verzekeraar moet tegen misbruik
kunnen optreden en op basis van eerdergenoemde risicoanalyse een
individuele afweging kunnen maken of hij een cliënt al dan niet een
verzekering wil aanbieden; in veel gevallen is toegang tot een verzekering
geen absoluut recht.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2