Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

31 066

Belastingdienst

Nr. 486

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 28 mei 2019
In de 23e Halfjaarsrapportage1 heb ik toegezegd u voor de zomer te
informeren over de uitkomsten van het ICT-portfolioproces, zoals de
Belastingdienst dat in 2018 heeft doorlopen voor het portfolio 2019. Met
deze brief informeer ik u over dit proces, over de inzichten die het heeft
opgeleverd en over de vervolgstappen.
Samenvattend concludeer ik dat het in het verleden bij de Belastingdienst
heeft ontbroken aan een integraal zicht op het ICT-portfolio. Dankzij een
vanuit «Beheerst vernieuwen» ingezette actie is er nu een veel beter
beeld. Dat scherpere beeld laat zien dat de hoge mate van achterstallig
onderhoud (technische schuld) in de ICT-applicaties van de Belastingdienst tot gevolg heeft dat een steeds groter deel van de beschikbare
ICT-capaciteit wordt besteed aan beheer en onderhoud; dat gaat ten koste
van de capaciteit beschikbaar voor wetgeving, vernieuwing en modernisering informatievoorziening (IV).
Rijksbrede ICT-problematiek
In 2012 concludeerde de Algemene Rekenkamer in het rapport «Aanpak
van ICT door het Rijk 2012»2 dat de uitvoering van ICT-projecten binnen
het Rijk een voortdurende bron van zorg is. Daarbij onderstreept de
Algemene Rekenkamer de noodzaak van goed portfoliomanagement3
voor uitvoeringsorganisaties van het Rijk. De positie van de Belastingdienst is in deze daarmee niet uniek.

1

Kamerstuk 31 066, nr. 480
Kamerstuk 33 584, nr. 2
3
In de definitie van de ARK: «Onder Projectportfoliomanagement verstaan we het in onderlinge
samenhang beheren en prioriteren van een verzameling van projecten
voor het behalen van specifieke strategische doelstellingen.»
2

kst-31066-486
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2019

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 31 066, nr. 486

1

Het ontbreken van een integraal beeld op het ICT-portfolio, veel en
verouderde ICT, een veelheid aan beleid, hogere eisen aan de dienstverlening en taakstellingen zijn factoren die hierbij van invloed zijn.
Naar aanleiding van onder andere deze ICT-problematiek werken de
Ministeries van SZW, FIN en BZK aan een gezamenlijke taakopdracht om
een eenduidige probleemanalyse van uitvoeringsorganisaties te formuleren, ter vaststelling door de MR. Uw Kamer zal hierover voor Prinsjesdag nader worden geïnformeerd.
In het vervolg van mijn brief ga ik in op de specifieke situatie van de
Belastingdienst.
Beheerst vernieuwen
Op 26 april 2018 heb ik aan uw Kamer de brief «Beheerst vernieuwen»
gestuurd4.
Hierin noem ik drie pijlers waarop de ontwikkeling van de Belastingdienst
moet rusten: Personeel, ICT en Sturing en Beheersing. Onderdeel van de
pijler ICT is het vergroten van het inzicht in de ICT van de Belastingdienst,
de projecten die worden uitgevoerd en de wijze waarop daarin keuzes
worden gemaakt.
Context
In mijn brief «Beheerst vernieuwen» heb ik aangegeven dat de Belastingdienst te maken heeft met complexe en verouderde ICT-systemen die het
hart van de primaire processen raken. Zo gebruikt de Belastingdienst bijna
900 toepassingen (applicaties) bij de uitvoering van zijn taken. Al deze
applicaties worden beheerd en onderhouden door de ICT-organisatie.
Hiervan zijn een kleine 400 applicaties ontwikkeld of aangeschaft door de
interne (centrale) ICT-organisatie. Bij circa 50% van die applicaties is de
aanwezigheid van de zogeheten technische schuld (het achterstallig
onderhoud) vastgesteld. De technische schuld geeft inzicht in de mate van
veroudering van een applicatie.
De desbetreffende applicaties zijn toebedeeld aan domeinen; voorbeelden
daarvan zijn de domeinen Omzetbelasting, Toeslagen, Interactie. Er zijn zo
19 domeinen onderkend; van elk domein is vastgesteld in hoeverre het
qua ICT-ondersteuning op orde is. Zo is de situatie van het domein
Toeslagen relatief goed, maar staat het domein van de Loonheffingen er
relatief slecht voor (zie bijlage 1 die eerder met uw Kamer is gedeeld5).
Het programma Modernisering IV heeft tot doel de technische schuld te
verkleinen. In de laatste Halfjaarsrapportage is hierover gemeld dat «de
hoeveelheid achterstallig onderhoud in applicaties die binnen de scope
van het programma vallen is teruggebracht van 55 procent naar circa 47
procent. Tegelijkertijd is van een deel van het applicatielandschap de
technische kwaliteit achteruitgegaan, wat leidt tot een negatieve correctie
van 5 procent. Per saldo is het achterstallig onderhoud nu 52 procent». De
doelstelling is om de technische schuld in 2022 teruggebracht te hebben
naar 30 procent.
Binnen het ICT-portfolioproces zijn de vraag naar en het aanbod van
capaciteit door de Belastingdienst systematisch per domein in beeld
gebracht. De «vraag» bestaat uit de benodigde capaciteit voor het borgen
van de continuïteit door noodzakelijk beheer en onderhoud van applicaties, het doorvoeren van noodzakelijke procesverbeteringen en
4
5

Kamerstuk 31 066, nr. 403
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 31 066, nr. 486

2

implementatie van nieuwe wet- en regelgeving. Daarnaast is het
«aanbod» in beeld gebracht: de maximaal beschikbare capaciteit bij de
IV-organisatie (de ICT-capaciteit) van de dienst om tegemoet te komen aan
deze vraag. Met het systematisch in beeld brengen van vraag en aanbod
is inzicht ontstaan in de totale veranderbehoefte enerzijds en de verandercapaciteit anderzijds.
Anders dan in het verleden is een aantal randvoorwaarden ingevuld wat
een betere onderbouwing van en sturing op de problematiek mogelijk
maakt: de ingerichte topstructuur binnen de Belastingdienst, de ingerichte
planning- en controlcyclus, de verbeterde controlfunctie, het tot stand
gebrachte portfoliomanagement, het werken in ketens, de betrokkenheid
van en samenwerking binnen en met het kerndepartement en de
stap-voor-stap aanpak uit «Beheerst vernieuwen» scheppen de noodzakelijke condities voor een succesvolle aanpak. Daarmee is niet gezegd dat er
gemakkelijke oplossingen zijn; de problematiek is complex en de aanpak
vergt een lange adem en een consequente uitvoering.
De uitkomsten van het (ICT projecten) portfolioproces: mismatch tussen
vraag en aanbod
Er is structureel sprake van een (aanzienlijk) grotere vraag dan het
beschikbare aanbod. Voor 2019 zijn vraag en aanbod in evenwicht
gebracht door prioriteit te geven aan (a) het borgen van de continuïteit/
beheer en onderhoud,6 (b) wetgevende trajecten waarop positieve
uitvoeringstoetsen door de Belastingdienst zijn afgegeven (m.n. Belastingplan 2019) en (c) de vijf projecten Beheerst vernieuwen uit de
aprilbrief «Beheerst vernieuwen». De druk op ICT-capaciteit door het totaal
van wet- en regelgeving en noodzakelijke continuïteit/beheer en
onderhoud zorgt er echter ook voor dat bij een aantal applicatiedomeinen
de voorziene procesvernieuwingen en modernisering IV naar achteren
schuiven. Onder andere daardoor lukt het niet om een aantal procesverbeteringen te realiseren die nodig zijn om het vertrek van medewerkers tijdig
op te vangen.
Dit probleem is niet nieuw. Mijn voorganger heeft hier al aandacht voor
gevraagd in zijn «Brede Agenda» 7. Sindsdien zijn verschillende initiatieven opgestart met additioneel budget om te investeren in modernisering, om de technische schuld terug te brengen en de verhouding
beheer en onderhoud versus vernieuwing en modernisering positief te
beïnvloeden. Desalniettemin laat een inventarisatie van komende
beleidsinitiatieven (inclusief wet- en regelgeving) zien dat er een groot
risico is dat de modernisering opnieuw onder druk komt te staan,
waardoor het risico van continuïteitsproblemen in de jaren 2020 en verder
kan optreden.
Met het systematisch uitgevoerde portfolioproces is voor het eerst een
verdiept en verbreed inzicht ontstaan in het ICT-portfolio van de Belastingdienst. Hierdoor is het mogelijk daarop te sturen en bewust prioriteiten te
stellen. Hiermee is ook invulling gegeven aan de aanbevelingen van onder
andere de Algemene Rekenkamer8, zodat op basis hiervan kan worden
gestuurd.
Met de invoering van de nieuwe Topstructuur bij de Belastingdienst zijn
de condities geschapen om dit inzicht op te bouwen. Daarmee zijn ook de
ketens (zoals Omzetbelasting, Toeslagen, Gegevens) in de Belastingdienst
6

Inclusief maatregelen in het kader van de jaarovergang.
Kamerstuk 31 066, nr. 201
8
Kamerstuk 34 950 IX, nr. 2
7

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 31 066, nr. 486

3

ingericht en zijn applicatiedomeinen toegedeeld aan de ketens. Onderdeel
van de ontwikkeling van de ketens is dat de Belastingdienst in beeld heeft
gebracht welke procesverbeteringen noodzakelijk zijn en hoeveel
ICT-capaciteit dit vraagt. Voor de periode 2019 tot en met 2023 is de
(potentiële) ICT-vraag in beeld gebracht. Daarbij is onderscheid gemaakt
naar wetgeving, modernisering IV, beheer en onderhoud, nieuwe
functionele wensen en afhankelijke ICT-trajecten (trajecten waarbij een
keten afhankelijk is van het realiseren van voorzieningen binnen een of
meer andere ketens). De in beeld gebrachte vraag laat zien dat in 2019
voor alle ketens en dienstonderdelen bij elkaar ruim 480 wijzigingen
(groot en klein) moeten worden doorgevoerd, mede ten behoeve van het
doorvoeren van 90 wetswijzingen waarover de politieke besluitvorming is
afgerond. De prioritering in het portfolio voor 2019 is gebaseerd op de
geschatte hoeveelheid benodigde ICT-capaciteit (in aantal ICT-dagen) voor
de geprioriteerde vraag. Voor de jaren 2020 en verder zijn bijna 700
wijzigingen geïdentificeerd, waarbij een kleine honderd beleidsinitiatieven
die voor de komende jaren op het programma staan nog niet zijn
meegeteld. Voor de beleidsinitiatieven moeten nog Uitvoeringstoetsen
worden uitgevoerd en voor de volledige vraag voor 2020 en verder geldt
dat er nog geen schattingen over de benodigde ICT-capaciteit zijn
gemaakt. In bijlage 2 is een overzicht per keten opgenomen met de
resultaten van de inventarisatie9.
Om het projectenportfolio 2019 sluitend te krijgen zijn keuzes gemaakt, die
tot gevolg hebben dat het jaar 2019 niet de doorbraak brengt voor de ICT
van de Belastingdienst. Activiteiten in het kader van het programma
Modernisering IV (MIV), die de technische schuld moeten terugdringen,
en vernieuwingen uit Beheerst Vernieuwen, die efficiënter werken met
bijbehorende fte-besparingen mogelijk moeten maken, worden bepaald
door de mogelijkheden die de individuele ketens hebben om dit werk in te
passen. In 2019 kan dit voor MIV in de keten Loonheffing en voor Beheerst
Vernieuwen tevens in de ketens Inkomensheffing, Interactie, Gegevens en
Inning en Betalingsverkeer niet of maar in beperkte mate. Bij de prioriteitstelling voor Modernisering IV moet hier dus rekening mee worden
gehouden. Dat betekent ten aanzien van de genoemde ketens zowel iets
voor burgers en bedrijven (nieuwe voorzieningen komen later) als voor de
eigen medewerkers (Beheerst Vernieuwen-projecten die blijven liggen of
vertragen). En wetgeving waarvoor nu nog geen afgeronde en goedgekeurde uitvoeringstoetsen zijn afgegeven, kan in de meeste ketens niet
zonder nadere prioriteitstelling worden ingepast. De beperking zit dan niet
alleen in de totale vraag binnen de ketens (Inkomensheffing, Omzetbelasting, Loonheffingen, Vennootschapsbelasting) zelf, maar ook in het feit
dat de ketens Inning en betalingsverkeer, Gegevens en Interactie
overvraagd worden. Deze zogeheten generieke ketens zijn voor vrijwel
alle middelketens noodzakelijk om nieuwe wetgeving (en herziening van
bestaande wetgeving die meer is dan jaaraanpassingen) te kunnen
invoeren.
De komende jaren blijven vragen om een inspanning om vraag en aanbod
met elkaar in evenwicht te brengen. Bij het uitblijven van maatregelen ten
behoeve van modernisering zal er naar verwachting steeds meer
capaciteit nodig zijn voor het borgen van de continuïteit. Volgens cijfers
van de Belastingdienst is de verhouding tussen bestede capaciteit daar
waar het gaat over de verdeling tussen beheer en onderhoud versus
modernisering en vernieuwing niet conform doelstelling. De Belastingdienst streeft naar een percentage van 70% te besteden aan continuïteit10.
9
10

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl
Dit strookt met observaties in de markt van onderzoeksbureau Gartner (IT Key metric data
2019, executive summary. 17 dec 2018, ID G00375583)

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 31 066, nr. 486

4

Dit percentage wordt door de Belastingdienst niet gehaald wanneer
gekeken wordt naar het reguliere budget. De IV-doorlichting zal een
preciezer inzicht in de ontwikkelingsopgave geven.
Gezien het belang van het portfolioproces heeft de directeur-generaal
Belastingdienst de ADR gevraagd de onderbouwing van vraag en aanbod
te onderzoeken. Het onderzoeksrapport treft u als bijlage 3 bij deze brief
aan11.
De ADR heeft van de 13 ketens er twee diepgaand onderzocht (ketens
Loonheffingen en Gegevens). De hoofdlijn van de ADR-bevindingen is dat
het inzicht in zowel het portfolio van de gehele Belastingdienst als in het
portfolioproces is toegenomen, waarbij de vele raakvlakken tussen ketens
voldoende inzichtelijk zijn gemaakt. Daarnaast constateert de ADR dat de
ketens Loonheffingen en Gegevens niet toekomen aan modernisering en
vernieuwing. Hierdoor kan bij deze ketens de continuïteit van de primaire
processen en daarmee de dienstverlening aan burgers en bedrijven over
enige tijd in gevaar komen. Het is nodig, aldus de ADR, meer capaciteit
voor modernisering en vernieuwing te creëren.
De ADR constateert ook dat de meeste portfolio-items die als gevolg van
de prioritering niet in het portfolio 2019 terecht zijn gekomen, zijn
verschoven naar latere jaren, zodat de vraag naar IV-capaciteit in komende
jaren verder oploopt. In het huidige portfolio is verder geen rekening
gehouden met mogelijke tegenvallers, wat eveneens kan leiden tot
vertraging met een oplopende vraag in latere jaren als gevolg.
Ik heb besloten door een externe gezaghebbende partij aanvullend
onderzoek te laten doen naar het portfolioproces en de uitkomsten
daarvan. Aansluitend op het ADR-onderzoek wordt daarbij specifiek
aandacht besteed aan de kwaliteit, betrouwbaarheid en stabiliteit van
vraag- en aanbodcijfers en aan mogelijke verbeteringen in het portfolioproces. Het onderzoek moet tevens handvatten bieden voor verdere
prioritering binnen het portfolio door mogelijke maatregelen te identificeren en mogelijke consequenties te duiden. De start van het onderzoek is
voorzien voor de zomer en het eindrapport verwacht ik voor het eind van
het jaar te ontvangen.
Aanpak
De probleemanalyse zoals hiervóór ontvouwd is in essentie niet nieuw.
Door het betere inzicht dat is verkregen, is de analyse wel scherper en
beter onderbouwd dan in het verleden mogelijk was. Dat geeft ook de
mogelijkheid om gerichter en doeltreffender te werken aan oplossingen.
Door de eerdergenoemde randvoorwaarden zijn er gunstiger condities
voor een succesvolle aanpak. Hierna beschrijf ik de samenstellende
elementen van die aanpak.
Samenhangende aanpak gericht op de probleemketens
Om te komen tot een situatie waarbij vraag en aanbod meer in evenwicht
zijn, de technische schuld wordt verminderd en er ruimte is voor
vernieuwing en voor beleidsinitiatieven neem ik een aantal maatregelen.
In lijn met «Beheerst vernieuwen» doe ik dat stap voor stap, waarbij ik mij
richt op de afzonderlijke ketens. Tevens kan hierbij gebruik gemaakt
worden van de relevante adviezen, die met betrekking tot de uitvoering
van grote ICT-projecten door het Bureau ICT-toetsing worden verstrekt.

11

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 31 066, nr. 486

5

Deze maatregelen moeten ertoe leiden dat er ruimte ontstaat voor het
doorvoeren van de noodzakelijke ICT-modernisering en
-procesvernieuwingen. De oplossing moet aan de aanbodzijde komen uit
meer planmatig werken, het vergroten van de efficiency (met bestaand
aanbod meer doen) alsmede het vergroten van beschikbare ICT-capaciteit.
Daarnaast moet de vraag verkleind worden door duidelijk prioriteiten te
stellen en bij (nieuwe) wet- en regelgeving de ICT-vraag voor de Belastingdienst te minimaliseren.
De samenhangende aanpak start met het opbouwen van ICT-capaciteit
binnen de desbetreffende keten en met het concretiseren van de
zogeheten domeinarchitectuur. Tegelijkertijd wordt de beleidsagenda voor
de keten in beeld gebracht en wordt bezien welke mogelijkheden er zijn
om onderdelen van die beleidsagenda aan te passen om zo ruimte voor
modernisering IV en vernieuwing te creëren. Gezamenlijk wordt bepaald
welke maatregelen behulpzaam zijn en of in het uiterste geval een
beleidsluwe periode voor die keten noodzakelijk is en wat dan de optimale
periode is. Voor die periode wordt een plan opgesteld dat aantoont dat
door modernisering (het wegwerken van de technische schuld) en
procesvernieuwing de beheer- en onderhoudslast substantieel afneemt
waardoor op zo kort mogelijke termijn weer ruimte ontstaat om nieuwe
wetgeving te implementeren.
Op dit moment laat ik onderzoeken welke ketens als eerste voor deze
aanpak in aanmerking komen; dit zijn vooralsnog de ketens Loonheffingen, Gegevens en Omzetbelasting. Ik zeg u toe dat er tegen het einde
van dit jaar voor drie ketens een concreet uitgewerkt plan ligt dat zo’n
samenhangende aanpak laat zien. Wanneer deze aanpak succesvol blijkt
te zijn, zal deze daarna ook worden toegepast bij de andere probleemketens.
De samenhangende aanpak ten aanzien van de afzonderlijke ketens laat
onverlet dat in brede zin stappen nodig zijn ter verbetering van het
portfolioproces als zodanig en dat moet worden gewerkt aan het
vergroten van het aanbod van ICT-capaciteit en aan het verkleinen van de
vraag. De aanpak daarvan beschrijf ik hierna.
Meer planmatig werken: verdere verbetering van het portfolioproces
Het verkregen inzicht dat heeft geleid tot de planning voor zes kwartalen is
een grote stap vooruit; deze planning zal als sturingsinstrument worden
ingezet. De Belastingdienst werkt aan een planning voor tien en uiteindelijk twaalf kwartalen.
De domeinarchitecturen geven een toekomstbeeld van de ICT voor de
ketens. Inmiddels zijn 10 van de 19 domeinarchitecturen vastgesteld. Deze
architecturen zijn/worden getoetst door een externe partij; bij die toetsing
zal er specifiek aandacht zijn voor compartimentering tussen de ketens en
voor de gemaakte architectuurkeuzes ten aanzien van afhankelijkheden
(raakvlakken) tussen de belastingmiddelketens en de zogeheten generieke
ketens.
Het portfolioproces zal ook onderwerp zijn van een extern onderzoek; het
doen van suggesties voor het verbeteren van het proces behoort
uitdrukkelijk tot de opdracht.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 31 066, nr. 486

6

Vergroten van het aanbod door verbetering van de efficiency
Gezocht wordt naar mogelijkheden om de productiviteit van de
ICT-afdelingen te verhogen. Zoals aan de Tweede Kamer is toegezegd12,
zal een doorlichting van de ICT-organisatie van de Belastingdienst
plaatsvinden door een gezaghebbende externe partij. De Europese
aanbesteding daartoe is afgerond en EY zal dit gaan doen. Gezien de
omvang van de opdracht mag worden verwacht dat deze doorlichting
tussen drie maanden en een half jaar zal vergen. Het rapport zal naar
verwachting eind van 2019 gereed zijn.
Vergroten van het aanbod door te investeren in ICT-capaciteit
De Belastingdienst wordt steeds meer een ICT-intensieve organisatie.
Daarom is het belangrijk structureel hierin te investeren. In het kader van
de besluitvorming omtrent «Beheerst vernieuwen» heb ik aangegeven dat
ik het belangrijk vind om ICT-kennis structureel vast te houden in de eigen
Belastingdienstorganisatie en de opstart- en afbouwkosten te verminderen. Door de structurele capaciteit heeft de Belastingdienst de
mogelijkheid om kennis van de bestaande systemen, de gebruikte
technologie en de fiscale inhoud op te bouwen. Hiermee wordt
voorkomen dat steeds opnieuw dezelfde kennis moet worden
opgebouwd. Het opbouwen van structurele capaciteit13 is belangrijk om
de continuïteit van de primaire processen te waarborgen en de mogelijkheden om veranderingen door te voeren te vergroten. Ik ben van plan om
hier in de volle breedte naar te laten kijken en te onderzoeken of extra
capaciteit kan worden gevonden binnen de IV-organisatie (als resultaat
van de eerdergenoemde doorlichting), of budget elders binnen de
Belastingdienst kan worden gevonden of dat additionele middelen
noodzakelijk zijn. Indien dat laatste het geval is, wordt dit betrokken in het
reguliere begrotingsproces.
Verkleinen van de vraag
Wat betreft de mogelijkheden tot vraagreductie kijk ik nadrukkelijk naar
zowel bestaande als nieuwe wetgeving. Op de korte termijn kan al een
eerste resultaat hiermee worden geboekt door spreiding van wetgeving in
de tijd waarbij zoveel mogelijk rekening wordt gehouden met het beslag
dat implementatie ervan legt op het IV-portfolio. In 2019 is met de
spreiding van fiscale wetgeving binnen het Ministerie van Financiën een
start gemaakt door het opstellen van een (fiscale) wetgevingskalender. De
wetgevingskalender moet helpen eerder zicht te krijgen op de werklast
voor de Belastingdienst in de komende jaren zodat voorziene knelpunten
in de uitvoering vroegtijdig kunnen worden gesignaleerd. Daarnaast wil ik
bezien of er mogelijkheden zijn om in de bestaande werkvoorraad de
vraag naar IV te verkleinen. Zo kan voor nieuwe beleidsvoornemens
getracht worden deze te realiseren zonder inzet van ICT. Daar waar dit niet
mogelijk is zal ik voor beleidsvoornemens die in 2019, 2020 en 2021 tot
uitvoering moeten komen zoveel mogelijk inzetten op de realisatie ervan
via parameterwijzigingen (wijziging van percentages en bedragen)
aangezien dit een minimaal beslag legt op ICT-capaciteit.
Naast deze maatregelen die op de korte termijn al tot vraagreductie
kunnen leiden, ga ik voor de langere termijn ook op zoek naar bestaande
wettelijke bepalingen die een (verhoudingsgewijs) groot deel van de
ICT-beheer- en onderhoudslast veroorzaken om vervolgens via vereenvoudigingsvoorstellen te komen tot een reductie van die last.
12
13

Kamerstuk 31 066, nr. 433
Ook wel aangeduid met de term «capacity building».

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 31 066, nr. 486

7

Omdat het vermogen om de uitvoeringscapaciteit van de Belastingdienst
te laten groeien beperkt is met name wat betreft nieuwe fiscale regelingen
zal ik voortaan bij mijn nieuwe beleidsvoornemens ook bezien of er
mogelijkheden zijn om nieuw beleid door andere uitvoerders te laten
uitvoeren. Indien dit mogelijk is, dan zal dit er mede voor zorgen dat de
druk van implementatie van nieuw beleid bij de Belastingdienst afneemt.
In het uiterste geval kan het zijn dat er een beleidsluwe periode moet
worden overwogen. Ik beschreef deze al als onderdeel van de samenhangende aanpak.
Bij het doorvoeren van deze oplossingen wordt in de eerste plaats
gekeken naar wetgeving vanuit het Ministerie van Financiën zelf.
Daarnaast vindt met het Ministerie van SZW als andere belangrijke
opdrachtgever het gesprek plaats om bij de socialezekerheidswetgeving
de druk op ICT-capaciteit te verkleinen.
Tot slot
De uitkomsten van het portfolioproces hebben het inzicht in de
ICT-opgave van de Belastingdienst verdiept en verbreed. Dit inzicht biedt
mij en uw Kamer de mogelijkheid prioriteiten te stellen en vergoot
daarmee de (politieke) aanstuurbaarheid van de Belastingdienst. Het
inzicht onderstreept dat de opgave van de Belastingdienst groot, complex
en hardnekkig is en dat het ook nodig is op de korte termijn politiek
prioriteiten te stellen, zodat op de langere termijn juist meer ruimte
ontstaat voor nieuw beleid en de continuïteitsrisico’s zich niet zullen
voordoen.
De Staatssecretaris van Financiën,
M. Snel

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 31 066, nr. 486

8