Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

32 130

Wijziging van enkele belastingwetten en enige
andere wetten (Fiscale vereenvoudigingswet
2010)

Nr. 5

VERSLAG
Vastgesteld 9 oktober 2009
De vaste commissie voor Financiën1, belast met het voorbereidend onderzoek van bovenstaand wetsvoorstel, heeft de eer als volgt verslag uit te
brengen van haar bevindingen.
Onder het voorbehoud dat de regering de vragen en opmerkingen in dit
verslag afdoende zal beantwoorden, acht de commissie hiermee de openbare behandeling van het voorstel van wet voldoende voorbereid.

1

Samenstelling:
Leden: Van der Vlies (SGP), Blok (VVD), voorzitter, Ten Hoopen (CDA), ondervoorzitter,
Weekers (VVD), Van Haersma Buma (CDA), De
Nerée tot Babberich (CDA), Haverkamp (CDA),
Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Omtzigt
(CDA), Koşer Kaya (D66), Irrgang (SP), Luijben
(SP), Kalma (PvdA), Blanksma-van den Heuvel
(CDA), Cramer (CU), Van der Burg (VVD), Van
Dijck (PVV), Spekman (PvdA), Gesthuizen (SP),
Ouwehand (PvdD), Tang (PvdA), Vos (PvdA),
Bashir (SP), Sap (GL) en Linhard (PvdA).
Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Remkes
(VVD), Pieper (CDA), Aptroot (VVD), De Vries
(CDA), Van Hijum (CDA), Mastwijk (CDA), Elias
(VVD), De Pater-van der Meer (CDA), Pechtold
(D66), Kant (SP), Ulenbelt (SP), Van der Veen
(PvdA), Smilde (CDA), Anker (CU), Nicolaï
(VVD), De Roon (PVV), Heerts (PvdA), Karabulut (SP), Thieme (PvdD), Heijnen (PvdA),
Roefs (PvdA), Van Gerven (SP), Vendrik (GL)
en Smeets (PvdA).

KST135464
0910tkkst32130-5
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Inhoudsopgave
Blz.
• Algemeen
1
• Inleiding
2
• Werkkostenregeling
3
• Vereenvoudiging inkomstenbelasting
8
• Vereenvoudiging eigenwoningregeling
8
• Vereenvoudiging lijfrenten/pensioenen
9
• Vereenvoudiging box 3
10
• Vereenvoudiging heffingskortingen
11
• Stroomlijnen partnerbegrip
12
• Enkele formeelrechtelijke vereenvoudigingen
13
• Bijzondere regels voor voorlopige aanslagen IB
13
• Heffingsrente, revisierente, betalingskorting en verzamelinkomen
onderdeel van belastingaanslag
13
• Startdatum heffingsrente voor IB en Vpb
14
• Termijn afdoen verzoek om teruggaaf BTW
14
• Gevolgen voor bedrijfsleven en burger
14
• Overig
15
Algemeen
De leden van de CDA-fractie hebben kennisgenomen van de Fiscale
vereenvoudigingswet. Zij achten fiscale vereenvoudiging een belangrijk
doel op zich om simpele en uitvoerbare wetgeving te bereiken. Bij een
aantal punten van het wetsvoorstel heeft de CDA-fractie een aantal verhelderende vragen. Op het punt van vereenvoudiging van de werkkostenregeling heeft de CDA-fractie een aantal meer fundamentele vragen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

1

De leden van de fractie van de PvdA hebben met grote belangstelling
kennisgenomen van het bovenstaande wetsvoorstel. Deze leden hebben
over verschillende onderdelen een aantal vragen.
De leden van de VVD-fractie onderschrijven nadrukkelijk het streven van
de regering om tot vereenvoudiging van ons fiscale stelsel te komen.
Soms wordt dit streven echter begrensd door hun opvattingen over rechtvaardigheid. Zij kunnen zich ook niet aan de indruk onttrekken dat het
primaire doel van de systeemkeuze van het «voorinvullen» van de
aangifte een centrale rol bij een aantal voorstellen heeft gespeeld, met wel
als gevolg vereenvoudiging, maar als neveneffect opgeroepen gevoelens
van onrechtvaardigheid. De leden zullen daar bij enkele afzonderlijke
voorstellen op terugkomen. Zij onderschrijven in het algemeen echter de
in de memorie van toelichting gehanteerde stelling: «Ingewikkelde belastingen leiden tot hoge administratieve lasten voor burgers en bedrijfsleven en hoge uitvoeringskosten voor de Belastingdienst». Deze stelling
roept bij hen echter wel direct de vraag op of onderhavig wetsvoorstel wel
ver genoeg gaat. Waarom is vanuit dit perspectief niet gekozen voor
bijvoorbeeld het intrekken van de verpakkingenbelasting en het rigoureus
kappen in de kerstboom van de fiscale behandeling van de auto, zo
vragen de leden. Met name naar aanleiding van de notitie «Modernisering
AWR» vragen de leden van de VVD-fractie wanneer het parlement een
gemoderniseerd wetsvoorstel krijgt aangeboden. Ook vragen zij ten principale wat bij de informele en formele spelregels tussen burgers,
bedrijven en de Belastingdienst de maat der dingen in de toekomst zal
zijn. Zal dat de «digitaal vaardige burger» zijn, of zullen er voor hen die
nog leven met pen en papier ook volwaardige mogelijkheden blijven. De
leden van de VVD-fractie vragen ook of een perspectief geschetst kan
worden voor de formatieve ontwikkelingen bij de Belastingdienst voor de
komende vijf jaar. Immers, een vereenvoudigd fiscaal stelsel en te behalen
rendement van de aanvankelijke ICT-investeringen kunnen naar het
oordeel van de leden niet zonder gevolgen voor de personeelsomvang
blijven.
De leden van de PVV-fractie hebben met zorg kennisgenomen van het
wetsvoorstel. Voor wat betreft de Fiscale vereenvoudigingswet 2010
hebben de leden nog enkele vragen en opmerkingen die hierna worden
genoemd.
De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben met belangstelling
kennisgenomen van de Fiscale vereenvoudigingswet 2010. Zij hebben
enkele vragen omtrent het wetsvoorstel, welke in dit verslag zijn opgenomen.
De leden van de SGP-fractie hebben kennisgenomen van de fiscale
Vereenvoudigingswet 2010. Zij maken van de gelegenheid gebruik nog
een aantal vragen aan de regering voor te leggen.
Inleiding
De leden van de PVV-fractie zijn voorstander van het eenvoudiger maken
van de loonstrook. De leden vragen de regering te bekijken of het mogelijk
is de (grondslag) voor pensioenpremies te versimpelen, omdat dit nog
één van de onderdelen op de loonstrook is die lastig te berekenen is.
Hierbij wordt gedoeld op het feit dat de pensioenfondsen er altijd uitgebreide berekeningen op nahouden van franchisebedragen tot aan overuren, parttime percentage van werknemers e.d. De leden is bekend dat de
pensioenfondsen particuliere instanties zijn, maar wij verzoeken de regering om te bekijken of hier nog mogelijkheden zijn om duidelijkheid te
scheppen voor zowel werkgevers als werknemers. Ook vragen de leden

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

2

van de PVV-fractie zich af of het mogelijk is om overuren en vakantiegeld
in de loonbelastingschijf van het reguliere loon te betrekken, zodat deze
niet onnodig extra worden belast. Ook dit zou een vereenvoudiging betekenen voor werkgevers. Later in de aangifte voor de inkomstenbelasting
kan dit worden gecorrigeerd.
De regering memoreert aan de proef over de vooringevulde aangifte
inkomstenbelasting. Zijn de systemen bij de Belastingdienst dermate
ingericht dat ook belastingadviseurs met hun eigen commerciële aangiftesoftware de beschikking krijgen over de vooringevulde aangiften, zo
vragen de leden van de SGP-fractie?
Werkkostenregeling
De leden van de CDA-fractie begrijpen volledig waarom de werkkostenregeling vereenvoudigd dient te worden: er zijn thans vele categorieën
met vele afzonderlijke vrijstellingspercentages. Enige vereenvoudiging
zou welkom zijn. De regering kiest echter een radicale vorm: de eerste
1,5% van de loonsom kan de werkgever vrij verstrekken. Alles daarboven
wordt belast tegen een eindheffing van 80%, een percentage dat de leden
van de CDA-fractie wel een beetje uit een ander economisch stelsel lijkt
voor te komen, dan zij zelf voorstaan.
Dit is een enorme verandering voor veel werkgevers, werknemers en de
loonadministratie. De leden van de CDA-fractie zouden graag van de
regering vernemen wanneer de vorm van deze hervorming is overlegd
met relevante partijen in het veld, wanneer zij hun input konden leveren
en wat die mening was. Kan de regering nader ingaan op de financiële
gevolgen van het voorstel? Het bedrijfsleven heeft berekend dat het voorstel een lastenverzwaring van EUR 1 miljard met zich meebrengt, terwijl
de regering aangeeft dat een administratieve lastenverlichting uit hoofde
van de nieuwe werkkostenregeling van EUR 123,9 miljoen kan worden
bereikt. Hoe verhoudt een en ander zich tot elkaar? En tot de opmerking
van Actal dat met de invoering van de in dit wetsvoorstel voorgestelde
werkkostenregeling vele nadere verplichtingen tot het bijhouden van
gegevens op werknemersniveau vervallen, waardoor een grote structurele
vermindering van de administratieve lasten wordt bereikt?
Begrijpen deze leden het dus goed dat een werkgever, die zeg EUR 1
miljoen aan loonsom heeft per jaar EUR 15 000 mag verstrekken en over
het meerdere 80% belasting in de vorm van eindheffing dient te betalen?
(met uitzondering dan van de beperkte lijst waarop we zo zullen terugkomen?) Welke administratieve lastenverlichting wordt bereikt nu de
werkgever toch gehouden is alle uitgaven bij te houden en in sommige
gevallen nog uitgebreidere berekeningen te maken? Kan de regering dit
kwantificeren? Natuurlijk betekent een verandering een eenmalige lastenverzwaring bij de omschakeling. Alle administratieve systemen moeten
worden aangepast en vele zaken moeten worden heronderhandeld. Kan
de regering aangeven hoe groot zij deze lastenverzwaring schat? Kan de
regering voorts het percentage van 80 nader onderbouwen? De regering
stelt dat deze 80% eindheffing overeen komt met een marginale druk van
44%, welke vergelijkbaar is met de gemiddelde marginale druk (inclusief
werkgeversheffing van het loon). Is zij van mening dat deze gemiddelde
marginale druk voldoende representatief is voor alle sectoren? Is het
mogelijk het percentage variabel te maken?
Het feit dat alle vergoedingen en verstrekkingen tot het loon behoren
betekent dat dit ook geldt voor dat wat van derden afkomstig is. Kan de
regering duiden hoe hiermee wordt omgesprongen? En hoe wordt omgesprongen met zaken die naar algemene maatschappelijke opvattingen niet
als beloningsvoordeel worden ervaren, zoals toiletverstrekkingen, planten

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

3

op de werkkamers, rouwkransen, bloemetjes bij langdurige ziekte? Wordt
dit alles tot het loon gerekend? Hoe wordt bijvoorbeeld omgegaan met
outplacementkosten? Brengt de voorgestelde vereenvoudiging met zich
mee dat bedrijven zich minder zullen inzetten voor het begeleiden van
mensen van werk naar werk? Ziet de regering mogelijkheden om dit eventuele effect te voorkomen?
Kan de regering ingaan op de kritiek vanuit het bedrijfsleven over het
onderzoek zoals dat door EIM is gedaan?
De leden van de CDA-fractie zouden graag een terugkoppeling willen
hebben op de volgende casussen en hoe een werkgever in dergelijke
gevallen dient te handelen:

Een brandweercorps
Een gemeentelijk brandweercorps besluit nieuwe werkkleding aan te
schaffen. De nieuwe werkkleding voor de beroepsbrandweerlieden kost
EUR 40 000. De uitrusting voor de vrijwillige brandweerlieden kost
EUR 20 000, terwijl de loonsom van dit corps EUR 1 miljoen per jaar
bedraagt. Verder verstrekt dit corps al maaltijden ter waarde van
EUR 15 000 per jaar. Hoeveel belasting moet dit corps betalen in het jaar
dat de nieuwe werkkleding wordt aangeschaft?

Politie en leger
De Nederlandse politie en het nationale leger verschaffen natuurlijk de
werkkleding en ook galakleding aan hun personeel. Verder is het inherent
aan de werkzaamheden dat bijvoorbeeld tijdens uitzendingen van militairen, het leger zorg draagt voor de maaltijden, extra uitrusting et cetera.
Kan de regering voor een politiecorps naar keuze en voor het Nederlandse
leger berekenen en aangeven of deze belasting zullen moeten betalen
over uniformen en maaltijden naar aanleiding van de ze wet. Indien het
antwoord ja is, volgt er dan weer een beleidsbesluit met een oplossing of
geldt deze wet niet? (net zoals alle ondernemers wel verpakkingenbelasting betalen, maar de Belastingdienst is uitgezonderd van verpakkingenbelasting over blauwe enveloppen?)

Een modezaak
Deze modezaak verschaft haar medewerkers, meestal parttimers niet veel
verstrekkingen, met één uitzondering. De medewerkers krijgen 50%
korting op de niet-afgeprijsde prijs van de kleding (met een maximum
hieraan natuurlijk). De medewerkers worden eigenlijk geacht in de kleding
rond te lopen, die verkocht wordt in de zaak. Overigens is de brutomarge
op kleding meer dan 50% in deze zaak, zodat de zaak geen verlies lijdt. En
omdat de kleding na sluitingstijd verkocht wordt, hoeft er ook niet veel
verkoopadvies gegeven te worden door de medewerkers aan elkaar.
Sterker nog, zij leren zo de collectie kennen.
De loonsom in de zaak bedraagt EUR 100 000 per jaar en de korting op de
nieuwprijs bedraagt EUR 10 000 per jaar. Klopt het dan dat deze ondernemer 80% belasting moet betalen over EUR 8 500? Welk advies heeft u
voor deze ondernemer, die van mening is dat het prettig is dat zijn werknemers, wanneer zij willen, in de kleding rondlopen die in zijn bedrijf te
koop is?

Verhuizingen
Alleen bij gedwongen verhuizingen in verband met verhuiskosten in het
kader van bedrijfsverplaatsing, mag de werkgever buiten de 1,5% een
onbelaste vergoeding verschaffen. Tevens mogen extraterritoriale kosten
vergoed worden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

4

De leden van de CDA-fractie willen de regering een paar voorbeelden
voorleggen:
1. Een werkgever in Amsterdam werft een medewerker woonachtig in
Maastricht en een medewerker woonachtig in Brussel. Beiden moeten
verhuizen en de werkgever wil daarvoor een forfaitaire tegemoetkoming beschikbaar stellen van EUR 10 000 per persoon. Mag hij dit
buiten de 1,5% regeling omdoen?
2. Een medewerker functioneert niet goed op één locatie en na goed
overleg besluiten werkgever en werknemer samen dat hij beter op een
andere locatie kan werken. Daarvoor moet hij verhuizen. Mag de werkgever een verhuiskostenvergoeding verschaffen buiten de 1,5% regeling?
3. Een bedrijf heeft twee verschillende fabrieken. Eén fabriek sluit. Een
aantal werknemers krijgt een outplacementtraject. Een aantal andere
medewerkers mag naar de andere fabriek en krijgt een verhuiskostenvergoeding daarvoor. Moet dit bedrijf belasting betalen over de
outplacementtrajecten? Moet dit bedrijf belasting betalen over de
verhuiskostenvergoedingen?

Prostitutiebranche
In antwoorden op Kamervragen van leden van de fracties van het CDA en
de ChristenUnie (12062008/2009) antwoordde de regering dat in de
prostitutiebranche een onkostenpercentage van 20% normaal is en dus
belastingvrij verstrekt mag worden. De leden van de CDA-fractie waren
toen verbaasd. Hoe past deze 20% bij de 1,5% in dit wetsvoorstel en
waarom was 20% toen wel normaal en mag nu in zijn geheel niet meer?
Wat zijn overigens de gevolgen van de prostitutiebranche voor dit wetsvoorstel? Welke zaken mogen nog vergoed en verstrekt worden door de
werkgever?

De financiële onderbouwing van de berekeningen
De regering schat dat het totaal aan vergoedingen en verstrekkingen
EUR 10,6 miljard per jaar bedraagt in Nederland. Kan de regering deze
vergoedingen en verstrekkingen uitsplitsen naar categorie? (dus: consumpties tijdens werktijd, personeelsfeesten en reizen, vervoerkosten, scholing,
werkkleding, verstrekte maaltijden, verhuiskosten etc.). Herkennen de
werkgeversorganisaties deze berekeningen, zo vragen de leden van de
CDA-fractie.

Overig
In het algemene deel van de memorie van toelichting op de Fiscale vereenvoudigingswet staat: «Momenteel zijn er 29 categorieën vergoedingen en
verstrekkingen waarvoor regels gelden, zoals werkkleding, kerstpakketten,
laptops, fietsen en bedrijfsfitness. Op grond van het nieuwe stelsel,
genaamd werkkostenregeling, vervallen veel regels.» Vervolgens staat in
de artikelsgewijze toelichting: «In de Uitvoeringsregeling loonbelasting
2001 worden de bepalingen omtrent voorzieningen op de werkplek die
thans geheel zijn vrijgesteld, gecontinueerd. Daarbij kan gedacht worden
aan arbovoorzieningen, consumpties tijdens werktijd, uniformen, bedrijfsfitness op de werkplek en dergelijke.» Kan de regering nader onderbouwen waarom dit onderscheid tussen voorziening op en buiten de
werkplek wordt gemaakt?
Artikel 13 Wet LB 1964 handelt over de waardering van loon in natura. De
arbovoorzieningen, consumpties tijdens werktijd, uniformen, bedrijfsfitness op de werkplek en dergelijke in de Uitvoeringsregeling loonbelasting
2001 zijn gebaseerd op artikel 15a Wet LB, dat handelt over vrije vergoedingen en verstrekkingen. Is het juist dat voornoemde voorzieningen op

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

5

de werkplek gewaardeerd gaan worden op nihil en daardoor onder Hoofdstuk 3 van de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001 (Voorwerp van de
belasting (hoofdstuk II van de wet)) ondergebracht gaan worden? Of
worden deze voorzieningen op de werkplek ondergebracht onder de
«gerichte vrijstellingen»?
Intermediaire kosten behoren niet tot het loon, zo begrijpen de leden van
de CDA fractie. Waarom is dit begrip niet gedefinieerd?
De leden van de fractie van de PvdA hebben met belangstelling kennisgenomen van het voorstel van de regering om te komen tot een werkkostenregeling. De leden delen de wens om tot vereenvoudiging te komen.
Tegelijkertijd zijn deze leden verrast door de hoeveelheid kritische
commentaren die op dit voorstel zijn gekomen. Onder andere de NOB,
VNO-NCW en de Raad Nederlandse Detailhandel hebben op de regeling
gereageerd. Ook Vakstudie Nieuws heeft een uitgebreid commentaar
geschreven. Kan de regering een reactie geven op deze commentaren?
Wanneer de werkkostenregeling wordt geïntroduceerd met 1,5% van de
fiscale loonsom voor vergoedingen en verstrekkingen, betekent het toch
dat de werkgever meer vergoedingen en verstrekkingen kan leveren des
te hoger de fiscale loonsom van zijn werknemer en vice versa? De leden
van de SP-fractie willen graag weten welke sector door deze regeling op
de secundaire arbeidsvoorwaarden achteruit gaan? Kan het tekort aan
forfaitaire ruimte worden opgelost door twee percentages te introduceren? Bij welke fiscale loonsom ligt ongeveer het omslagpunt waarbij het
tekort van de forfaitaire ruimte het kleinst is? In de memorie van toelichting wordt gesteld dat wanneer de forfaitaire ruimte wordt overschreden
en daar geen gerichte vrijstelling voor geldt, de belasting over het meerdere voor rekening van de werkgever komt. De werkgever zal hierdoor
toch terughoudender zijn met de vergoedingen en verstrekkingen, wat
dan weer ten koste gaat van de werknemer.
De leden van de SP-fractie hebben ook vragen omtrent de gerichte vrijstellingen. Wat wordt er onder extraterritoriale kosten verstaan? Zit daar
de 30%-regeling bij of bijvoorbeeld kosten op internationale reizen? Wat
zijn voorbeelden van werkgevers met zwak loon? Betekent dit bijvoorbeeld dat mensen in de bouw een flink nadeel ondervinden vanwege de
kilometervergoeding? Wanneer dieper wordt gekeken naar de gevolgen
van de werkkostenregeling is een van de conclusies dat de premies werknemersverzekeringen buiten beeld blijven. Hoe staat het bovenstaande
verhaal bij het kopje doorkijkje, met andere woorden dat de nieuwe systematiek een grotere vrijheid biedt om afspraken te maken en daardoor een
structurele verlaging van het loon tot een lagere grondslag voor de werknemersverzekeringen kan leiden, daarin tot verhouding?
De leden van de VVD-fractie hebben met gemengde gevoelens van het
onderdeel werkkostenregeling in onderhavig wetsvoorstel kennisgenomen. Aan de ene kant onderkennen de leden dat langs deze weg een
stevige vereenvoudigingsslag zou worden gemaakt. Aan de andere kant is
het de vraag of dit voorstel thans wel rijp is voor besluitvorming, ook
gelet op de door VNO/NCW en MKB-Nederland geleverde commentaren.
Als de leden het goed zien is besluitvorming op korte termijn ook niet
nodig, omdat immers de regering voorstelt de wijzigingen per 1 januari
2011 te laten ingaan. De regering zou ervoor moeten kiezen hierover beter
overleg met organisaties van werkgevers en werknemers te voeren en
vervolgens zo spoedig mogelijk een afzonderlijk wetsvoorstel aan de
Staten-Generaal aan te bieden, aldus de fractieleden van de VVD. De
leden van de VVD-fractie vragen nader op dit procedurevoorstel te
reageren.
Ook wordt verzocht te reageren op de vrees van het bedrijfsleven voor
een lastenverzwaring die kan oplopen tot boven EUR 1 miljard per jaar, op

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

6

de door het bedrijfsleven te maken initiële kosten als gevolg van de invoering van de voorgestelde nieuwe systematiek en de nog op te stellen
lagere regelgeving.
Met het bedrijfsleven missen de leden van de VVD-fractie een overtuigende onderbouwing van de gehanteerde percentages van 1,5% en 80%.
Ook de leden hebben de indruk dat er meer sprake is van een aftopping
van de huidige mogelijkheden voor het geven van onbelaste vergoedingen en vestrekkingen dan van een forfait.
Dit voorstel zal ook vergaande consequenties kunnen hebben voor binnen
bedrijven met werknemers gemaakte afspraken en in een aantal gevallen
voor CAO-afspraken. De leden van de VVD-fractie stellen een reactie van
de regering op die veronderstelling op prijs.
De regering wil in het kader van administratieve lastenverlichting de
systematiek van vrije vergoedingen en verstrekkingen in de loonsfeer
sterk vereenvoudigen. De leden van de PVV-fractie vragen zich af of dit
doel daadwerkelijk behaald gaat worden en of deze regelgeving niet
gewoon bedoeld is als belastingverhoging. Bij deze regeling wordt uitgegaan van 1,5% vrijstellingsgrens van de totale loonsom. De leden van de
PVV-fractie vragen zich af of een dergelijk percentage wel alle betrokkenen
recht doet. Ook gezien het feit dat het meerdere wordt belast in de eindheffing van 80%, hierdoor kan een 10 jarig jubileum van een onderneming
wel erg zwaar belast worden. Daarnaast kan de invoering tot veel problemen en weerstand leiden bij ondernemingen, daar vergoedingen mogelijk
worden herzien. De leden zijn ook benieuwd hoe er wordt omgegaan met
bestaande CAO afspraken die mogelijk gevolg zullen hebben tot extra
belasting. De fractieleden van de PVV vragen de regering dan ook te overwegen de vrijstellingsgrens te verhogen tot een realistisch percentage op
basis van bestaande vergoedingen en te bekijken wat een realistischere
invoeringsdatum is voor deze wijziging.
Wat betreft de werkkostenregeling zijn de leden van de GroenLinks-fractie
van mening dat dit zich moeilijk laat rijmen met het streven naar fiscale
vergroening. Het afschaffen van de bedrijfsfietsregeling en de regeling
voor bedrijfsfitness zijn hier wat onze fractie betreft voorbeelden van.
Deze leden zien het laten concurreren van deze kosten met bijvoorbeeld
bedrijfsfeesten en bedrijfsuitjes als onwenselijk. Zij zijn bang dat veel
werkgevers er op deze manier voor kiezen, zeker in sectoren met relatief
lage lonen, om bijvoorbeeld gunstige bedrijfsfietsregelingen af te
schaffen. Om de milieu- en gezondheidsdoelstellingen actief te blijven
ondersteunen zouden de leden van de GroenLinks-fractie er dan ook op
willen aandringen voor deze regelingen niet af te schaffen en in ieder
geval niet te laten concurreren met andere zaken. Deze leden zouden
graag zien dat er juist voor gezorgd wordt dat ook elektrische fietsen en
wellicht zelfs elektrische scooters, ter vervanging van bijvoorbeeld de
auto, extra gefaciliteerd worden. Hoe ziet de regering bovengenoemde
vereenvoudiging in relatie tot het streven naar verdere fiscale vergroening?
De leden van de ChristenUnie-fractie constateren dat de werkkostenregeling vereenvoudigd wordt, door bedrijven 1,5% van de loonsom aan
vergoedingen en verstrekkingen onbelast aan het personeel te geven.
Welke kostenposten vallen allemaal onder deze maximering, zo vragen
deze leden. Betreft het hier bijvoorbeeld ook outplacementkosten? Voorts
vragen deze leden of het kabinet zich herkent in de kritiek van VNO-NCW
en het MKB dat de werkkostenregeling per saldo een lastenverzwaring
voor bedrijven zal betekenen. Heeft er wat betreft de werkkostenregeling
geen overleg plaatsgevonden met de werkgeversorganisaties? En zo ja,
wat zijn de redenen geweest om hun kritiek te negeren. Wanneer de
administratieve lasten niet lager worden met deze regeling – wat de werk-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

7

gevers betogen – wat is dan het doel van de regeling. Voorts vragen de
leden van de fractie van de ChristenUnie wat de voor- en nadelen zijn van
het opnemen van een tegenbewijsregeling in de werkkostenregeling.
De basis voor de berekening van de werkkostenregeling vormt de
loonsom. Leidt dit er toe, zo vragen de leden van de ChristenUnie-fractie,
dat een bedrijf met goedbetaalde krachten meer werkkostenvergoeding
kan verstrekken dan een bedrijf met laagbetaalde krachten, ongeacht de
hoogte van de daadwerkelijk gemaakte onkosten?
De leden van de SGP-fractie hebben de voorgestelde werkkostenregeling
bestudeerd. Zij delen de inzet van het kabinet om de systematiek van de
vrije vergoedingen en verstrekkingen in de loonsfeer sterk te vereenvoudigen. Zij hebben echter nog veel vragen of de voorgestelde maatregelen
uiteindelijk het beoogde effect zullen hebben. Kan de regering reageren
op de inventarisatie van VNO-NCW en MKB-NL, waaruit blijkt dat de werkkostenregeling juist een lastenverzwaring inhoudt van meer dan 1 miljard
per jaar? Kan de regering aangeven of het klopt dat ondernemingen die
op dit moment minder vergoedingen en verstrekkingen aan hun personeel geven dan de voorgestelde 1,5% geen voordeel bij de regeling
hebben? Kan de regering aangeven op welke manier zij bij de vormgeving
van de werkkostenregeling rekening heeft gehouden met de investeringen
die werkgevers moeten doen, aangezien de nieuwe regeling een andere
procesinrichting vergt? Hoeveel bedragen die extra lasten voor ondernemers?
Vereenvoudiging inkomstenbelasting

Vereenvoudiging eigenwoningregeling
De leden van de CDA-fractie merken op dat de vereenvoudiging van de
bijleenregeling een netto lastenverzwaring voor de eigenwoningbezitter
oplevert van EUR 61 miljoen per jaar. Kan de regering dit uitsplitsen naar
de individuele maatregelen:
1. gelijktrekken medefinancieringskosten bij aankoop eerste woning en
volgende woningen.
2. afschaffen goedkoperwonenregeling (een lastenverzwaring)
3. verkorten van de verjaringstermijn van de eigenwoningreserve van 5
jaar naar 3 jaar
De leden van de CDA-fractie begrijpen de redenering achter de derde
maatregel niet heel goed en verzoeken de regering de motivering op dit
punt aan te vullen.
Kan de regering bevestigen dat er met het uitbreiden van de renteaftrek
over meegefinancierde kosten een financiële vooruitgang is voor alle
kopers van huizen, behalve voor starters, aldus vragen de leden van de
SP-fractie? Waarom is de regering afgestapt van haar bezwaren tegen
deze uitbreiding van de renteaftrek, waarbij werd aangevoerd dat het van
belang is om onderscheid te maken tussen financieringskosten en verwervingskosten. Waarom is er in het kader van de vereenvoudiging niet voor
gekozen om de aftrekbaarheid van de financieringskosten juist te beperken? De drie vereenvoudigingsmaatregelen moeten EUR 61 miljoen opleveren. Hoe groot zijn de geraamde kosten of opbrengsten voor elk van de
drie maatregelen afzonderlijk, zo vragen de leden van de SP-fractie?
Wat wordt er bedoeld met de onderbouwing voor het afschaffen van de
goedkoperwonenregeling met de zin «omdat de bijleenregeling bedoeld is
om onnodige schuldverhoging te voorkomen, maar niet direct om tot
aflossen van een bestaande eigenwoningschuld te verplichten.» Heeft het
afschaffen van de goedkoperwonenregeling mogelijk een afremmende
werking op doorstroming naar goedkopere woningen? Wat weet de rege-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

8

ring van de motieven om door te stromen naar een goedkopere woning?
Is een zodanige verhuizing meestal het gevolg van een achteruitgang in
de financiële situatie, aldus vragen de leden van de SP-fractie?
Met name de afschaffing van de goedkoperwonenregeling is de leden van
de VVD-fractie opgevallen. Hiermee wordt de bestaande systematiek van
de hypotheekrenteaftrek op één onderdeel gewijzigd. De leden vragen
zich af of dit niet in strijd is met de gemaakte afspraken in het coalitieakkoord, waarin de volgende passage is terug te vinden: «Deze kabinetsperiode vinden geen wijzigingen plaats in de fiscale behandeling van de
eigen woning». De leden van de VVD-fractie vragen wat deze afspraak nog
waard is, nu er al ten tweeden male aan wordt getornd.
De leden van de PVV-fractie roepen in herinnering dat de regering bij haar
aantreden klip en klaar heeft gesteld dat tijdens deze kabinetsperiode
geen beperkingen zouden worden aangebracht in de hypotheekrenteaftrek. De leden van de PVV-fractie constateren dat het kabinet deze
belofte thans breekt. Het schrappen heeft tot effect dat belastingplichtigen
die goedkoper gaan wonen gedwongen worden hun overwaarde in de
woning te gebruiken om af te lossen op de bestaande hypotheeklening op
straffe van geen hypotheekrenteaftrek. Indirect heeft deze regeling tot
gevolg dat burgers worden gedemotiveerd om af te lossen op hun hypotheek als zij voornemens zijn in de toekomst kleiner te gaan wonen.
Tevens werpt dit een extra blokkade op voor de doorstroom in de huizenmarkt. De leden van de PVV-fractie verzoeken dan ook de regering de
goedkoperwonenregeling te handhaven en een meer toegesneden
vereenvoudiging te vinden en niet te morren aan de hypotheekrenteaftrek!
De leden van de fractie van de PvdA vragen zich ten aanzien van het
afschaffen van de goedkoperwonenregeling af of deze regeling in alle
gevallen met ingang van 2010 ingaat. Wat betekent dit voor mensen die
nu reeds vallen onder de goedkoperwonenregeling, aldus vragen de leden
van de PvdA-fractie.
In relatie tot het verkorten van de verjaringstermijn eigenwoningreserve
van 5 naar 3 jaar vragen de leden van de PvdA-fractie zich af welke
budgettaire kosten er staan tegenover het verkorten van de verjaringstermijn eigenwoningreserve van 5 naar 3 jaar? Om hoeveel gevallen gaat
dat? Wie profiteren er van de korting van die termijn?
Ten aanzien van de het verkorten van de verjaringstermijn eigenwoningreserve van 5 naar 3 jaar vragen de leden van de SGP-fractie zich af hoe
dat wordt geregistreerd dan wel bijgehouden daar de leden hebben
begrepen dat in de standaardsoftware van de Belastingdienst alleen wordt
gevraagd of er sprake is van een verhuizing dan wel verbetering eigen
woning.

Vereenvoudiging lijfrenten/pensioenen
Inzake de vereenvoudigingen met betrekking tot lijfrenten/pensioenen,
vragen de leden van de fractie van het CDA of dit onderdeel van het wetsvoorstel ook geldt voor de lijfrentespaarrekening en het lijfrentebeleggingsrecht?
De NOB wijst bij dit onderdeel op mogelijke overgangsproblemen, aldus
de leden van de PvdA-fractie. De NOB wijst erop dat belastingplichtigen
zich ervan bewust moeten zijn dat zij hun contractueel afgesproken
lijfrentepremie voortaan eerder zullen moeten voldoen en dat dit gepaard
zal moeten gaan met aanpassing van het lijfrentecontract. Is dit een reëel

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

9

probleem? Hoe gaat dit kenbaar worden gemaakt, zo vragen de leden van
de PvdA-fractie?
Welke derving van belasting is gemoeid met de delegatiebepaling
conserverende aanslagen voor lijfrente- en pensioenen, zo vragen de
leden van de SP-fractie? Betekent deze delegatiebepaling nu feitelijk dat
de Belastingdienst zelf situaties kan gaan aanwijzen wanneer er geen
conserverende heffing zal worden opgelegd?
Zijn er volgens de regering ook risico’s verbonden aan het invoeren van
één peildatum voor box 3? Zo ja, welke? Kan er een rekenvoorbeeld
worden gegeven voor de wijziging in de toerekening van het box-3
inkomen tussen partners? Zijn de genoemde samenvoegingen van de
verschillende heffingskortingen lastenneutraal?

Vereenvoudiging box 3
De regering stelt voor om de peildatum te verleggen van het gemiddelde
van 1 januari en 31 december naar de waarde op 1 januari. De leden van
de CDA-fractie merken op dat dit een budgettaire derving oplevert van
ongeveer EUR 70 miljoen op jaarbasis. Deze leden verzoeken de regering
aan te geven waarom niet gekozen is voor 1 juli als de enige peildatum in
een jaar. Die datum lijkt toch behoorlijk veel representatiever te zijn voor
het bezit tijdens een jaar dan de datum van 1 januari. Wat zouden de
budgettaire effecten zijn als gekozen wordt voor de peildatum van 1 juli?
De regeling groen beleggen is in de ogen van de leden van de CDA-fractie
succesvol maar biedt nog meer kansen: In 2007 schreef de minister van
VROM aan de kamer dat losstaande maatregelen voor de scheepvaart in
o.a. de MIA/VAMIL-lijst zouden worden gebundeld, ter bevordering van de
ontwikkeling en toepassing van emissiearme binnenvaartschepen.
Getracht zou worden dit binnen het instrument Groen Beleggen een
plaats te geven. Vorige week bleek uit een brief (30 535-19) dat het onderzoek naar deze wijziging nog moet beginnen. De leden van de CDA-fractie
vragen zich af waar de kink in de kabel is gekomen en wanneer nu uitvoering wordt gegeven aan dit kabinetsvoornemen? Kan de regering voorts
aangeven in hoeverre zij mogelijkheden ziet om de regeling groen
beleggen verder uit te breiden, bijvoorbeeld met duurzame veehouderij
en met investeringen in landschapsmaatregelen in Waardevolle Agrarische Cultuurlandschappen?
Eindelijk wordt een vrijstelling voor contant geld geïntroduceerd bij de
aangifte. De leden van de CDA-fractie hebben het vermoeden dat niet
iedere belastingplichtige gewoon was om op middernacht tijdens de
jaarwisseling zijn portemonnee op de kop te houden, na te tellen en zo
tegen 1 april dit bedrag op te geven bij de jaarlijkse aangifte. Dus dit lijkt
de facto meer bestendiging van bestaand beleid. Maar deze leden vragen
zich nog wel af wat er allemaal onder de definitie van contant geld
verstaan wordt. Vallen de volgende categorieën onder «geld en vergelijkbare vermogensrechten»:
– Geld op de chipknip, waardebonnen (boekenbonnen, VVV-bonnen,
etc.), CVK-bonnen, muntjes voor de discotheek, etc.
– Een knipkaart voor een bepaalde dienst. Bijvoorbeeld een kaart voor 10
bioscoopbezoeken, waarvan er twee gebruikt zijn.
– Kaartjes voor concerten, bioscoopbezoeken, voetbalwedstrijden (inclusief seizoenskaarten), waarvoor de prijs al wel betaald is, maar
waarvan de wedstrijd/voorstelling nog niet heeft plaatsgevonden op
1 januari.
– Airmiles, rocks, airmiles bij luchtvaartmaatschappijen (zo ja, tegen
welke waarderingsgrondslag)
– Spaarboekjes met zegels van winkel als Albert Heijn (koopzegels bij
deze laatste winkel), Douwe Egberts of Shell?
– Kostbare juwelen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

10

Indien veel van deze categorieën onder «geld en vergelijkbare vermogensrechten» vallen, kan de regering aangeven waarom dan gekozen is voor
een grens van EUR 500 per persoon vrijstelling en niet is aangesloten bij
de grens voor schulden? Welk budgettair beslag is gemoeid met het
aansluiten bij de grens voor schulden, zo vragen de leden van de
CDA-fractie.
De leden van de VVD-fractie hebben op zich met belangstelling van onderhavig voorstel kennis genomen. Wel wordt gevraagd waarom per 2011
gekozen is voor de peildatum van 1 januari van het belastingjaar en niet
voor 31 december. Het aanleveren van de gegevens voor een bepaalde
datum kan naar de inschatting van de leden daarvoor geen doorslaggevend argument zijn; daarover moeten afspraken met bijvoorbeeld banken
zijn te maken, aldus de leden van de fractie van de VVD. Waarom wordt
ter motivering uitsluitend gesproken over «verschuiving van de heffing
over de helft van de waardestijging»? Onderkent de regering dat een
waardedaling bij deze systeemwijziging door belastingbetalers totaal
anders zal worden gewaardeerd?
Inzake de WOZ-waarde voor woningen in box 3 vragen de leden van de
VVD-fractie of het bij de regering bekend is dat in sommige gevallen de
waarde van woningen in het economisch verkeer substantieel afwijkt van
de WOZ-waarde. De leden zouden een voorstander zijn van het opnemen
van een tegenbewijsregeling in het wetsvoorstel en stellen een reactie
daarop van de regering op prijs.
Kan daarnaast worden aangegeven welk bedrag gemoeid is met het per
1 januari 2010 afzien van indexatie van het heffingsvrije vermogen en de
overige vrijstellingen in box 3 als dekking van onderhavige box 3 maatregelen?

Vereenvoudiging heffingskortingen
De leden van de CDA-fractie hebben met enige verbazing het voorstel
gelezen om de arbeidskorting en de doorwerkbonus samen te voegen en
dan «doorwerkbonus» te noemen. Dit betekent immers dat een 20-jarige
straks de doorwerkbonus krijgt. Dat maakt het systeem nu niet direct
begrijpelijker. Heeft de regering ook overwogen om dit beestje een andere
naam te geven, waarin ook tot uitdrukking komt dat deze heffingskorting
bedoeld is voor de extra kosten die iemand maakt voor het verrichten van
arbeid? Dat is immers de gedachte achter de arbeidskorting, aldus de
leden van de fractie van het CDA.
Verder missen de leden van de CDA-fractie een grafiek van deze nieuwe
korting en zouden de leden graag een grafiek zien met op de x-as het
inkomen uit arbeid en op de y-as de doorwerkbonus. De verschillende
leeftijdscategorieën kunnen dan verschillende kleuren hebben. Kan de
regering een korte, begrijpelijke uitleg geven op elke knik in deze grafiek
en ziet deze grafiek er begrijpelijk uit? Zo deze grafiek er niet bijster begrijpelijk uitziet, welke maatregelen is de regering dan voornemens om te
nemen om ervoor te zorgen dat de grafiek er in het vervolg wel begrijpelijk zal uitzien?
Kan de regering aangeven op welke punten het nieuwe begrip «arbeidsinkomen» verschilt van het oude begrippenkader, zo vragen de leden van de
fractie van het CDA.
De leden van de VVD-fractie maken van deze gelegenheid gebruik nog
eens te benadrukken geen voorstander te zijn van de doorwerkbonus, met
name vanwege de politieke koppeling met de zogenaamde «Bos-belasting». Tegen integratie met de arbeidskorting hebben de leden van de
VVD-fractie op zich geen bezwaar.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

11

Stroomlijnen partnerbegrip
De leden van de CDA-fractie zouden graag zien welke effecten de stroomlijning van het partnerbegrip heeft voor de vergelijking tussen
a. een «traditioneel» gezin: twee ouders en twee kinderen (2 en 10 jaar)
b. een samengesteld gezin: vader en zoon (8 jaar) en een moeder en haar
dochter (2 jaar) besluiten samen een huis te gaan bewonen, te weten
het huis van de vader. Zij kwalificeren niet als partners (omdat zij geen
gezamenlijk kind, geen gezamenlijke hypotheek hebben, geen gezamenlijke pensioenregeling en geen samenlevingscontract/huwelijk/
geregistreerd partnerschap).
In beide gevallen geldt het volgende:
– man heeft inkomen van EUR 30 000
– vrouw heeft inkomen van EUR 30 000
– jongste kind (2 jaar) krijgt 1500 uur kinderopvang tegen het maximale
uurtarief.
Kan de regering voor beide situaties (a en b) aangeven op welke heffingskortingen beide families recht hebben? Kan de regering dan met name
inzoomen op het recht op de inkomensafhankelijke combinatiekorting en
de alleenstaande ouderkorting. Kan de regering voorts ingaan op hoeveel
recht op kinderopvangtoeslag, kindgebonden budget en zorgtoeslag er
ontstaat. Kan de regering voor beide huishoudens het netto besteedbare
inkomen per maand uitrekenen?
Indien er een fors verschil bestaat in besteedbaar inkomen van huishouden a en b, die wat draagkracht betreft toch identiek zijn, kan de regering dan aangeven waarom er een verschil is tussen de verschillende
fiscale behandeling van de huishoudens en kan de regering tevens
aangeven of zij de omvang van het verschil redelijk vindt?
Waaruit bestaat de EUR 9 miljoen lastenverzwaring, die optreedt ten
gevolge van de stroomlijning van het partnerbegrip, zo vragen de leden
van de CDA-fractie zich af.
Voor de plaats van wonen van kinderen wordt aangesloten bij de
Gemeentelijke Basisadministratie (GBA). Hierover hebben de leden van de
CDA-fractie een aantal vragen:
– Een inschrijving bij de GBA is niet met terugwerkende kracht door te
voeren. Een administratieve fout of verzuim kan in dit geval leiden tot
een inkomstenderving van vele duizenden euro’s. Dit lijkt disproportioneel. Is de regering bereid een hardheidsclausule op te nemen voor
gevallen dat de belastingplichtige aannemelijk kan maken dat het kind
wel op het adres woonde, maar niet tijdig is overschreven?
– De regering kan per ministeriële regeling uitzonderingen maken: welke
uitzonderingen is de regering voornemens te maken?
De leden van de SP-fractie vragen hoe de burger wordt geïnformeerd over
de voorgestelde wijziging? Hoe zit het met broers en zusters die samenwonen? Kan een onderbouwing worden gegeven van de lastenverzwaring
van het stroomlijnen van het partnerbegrip?
De leden van de VVD-fractie hebben de indruk dat het voorinvullen van de
aangifte van partners het belangrijkste motief is voor dit voorstel. De
leden vragen zich af of – bezien vanuit de belastingplichtige partners – dit
motief wel voldoende is om dit voorstel te dragen. Kan nader inzicht
worden gegeven in aantallen belastingplichtigen die het betreft? Moeten
ongehuwd samenwonenden in de toekomst voldoen aan minimaal één
van de opgesomde eisen om nog als partners te worden aangemerkt: een
notarieel samenlevingscontract, gezamenlijk kind, een gezamenlijke eigen
woning, een gezamenlijke pensioenregeling? Hoeveel samenwonenden
partners voldoen momenteel niet aan de eis van een notarieel samenlevingscontract, zo vragen de leden. Zou in ieder geval een ruime overgangsregeling niet wenselijk zijn, vragen de leden van de VVD-fractie zich af.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

12

De leden van de fractie van de VVD hebben kennisgenomen van het voornemen het partnerbegrip ook te laten gelden voor de inkomensafhankelijke regelingen die onder de werking van de Awir vallen «zodra de implementatie van het nieuwe automatiseringssysteem bij de Belastingdienst/
Toeslagen is voltooid».
Kan ook hier nader worden aangegeven voor hoeveel mensen dit welke
consequenties heeft? Het bevreemdt de leden dat er een koppeling wordt
gemaakt met een hoogst onzekere implementatie van een nieuw automatiseringssysteem bij de Belastingdienst. De leden van de VVD-fractie
zouden het op prijs stellen nader inzicht te krijgen in fasering in de tijd en
in combinatie daarmee de wenselijkheid van in ieder geval een ruime
overgangstermijn.
De regering geeft aan dat de regeling rond het partnerbegrip voor de Awir
leidt tot een beperkte wijziging. De leden van de SGP-fractie vragen hierbij
of zij het juist inschatten dat het mogelijk is om geen toeslagpartner te
hebben terwijl men wel samenwoont. Indien men ongehuwd samenwoont zonder notarieel samenlevingscontract, gezamenlijk kind, gezamenlijke eigenwoning of een gezamenlijke pensioenregeling, is men
straks geen partner meer voor de toeslagen. Betekent dit dat men per
persoon een toeslag kan aanvragen op basis van zijn of haar inkomen
zonder rekening te houden met een gezamenlijk toetsinkomen? Is dat de
bedoeling van de regering, zo vragen de leden van de SGP-fractie?
Enkele formeelrechtelijke vereenvoudigingen

Bijzondere regels voor voorlopige aanslagen IB
Kan de regering aangeven waarom het voorstel inzake de bijzondere
regels voor voorlopige aanslagen alleen voor de inkomstenbelasting
wordt gedaan? Zou het niet logischer zijn dit voorstel en het voorstel
inzake ambtshalve vermindering van aanslagen IB met rechtsbescherming
in de AWR op te nemen en uit te breiden tot andere belastingmiddelen, zo
vragen de leden van de PvdA-fractie.
Over de formeelrechtelijke vereenvoudigingen meldt de regering dat
voorlopige aanslagen kunnen worden herzien zonder dat er bezwaar hoeft
te worden gemaakt. Bovendien is er in geval van een geschil altijd rechtsbescherming. Met name het telefonisch wijzigen zal nog eenvoudiger zijn.
Hoe denkt de regering daar invulling aan te geven, zo vragen de leden van
de SGP-fractie? De meeste bezwaarschriften of wijzigingen voor voorlopige aanslagen worden gemaakt/gedaan door belastingadviseurs. Op
welke manier zijn de voorgestelde maatregelen een vereenvoudiging voor
hen?

Heffingsrente, revisierente, betalingskorting en verzamelinkomen
onderdeel van belastingaanslag
De leden van de fractie van het CDA begrijpen dat op grond van artikel XV,
onderdeel C, Fiscale vereenvoudigingswet 2010 een bezwaar tegen de
belastingaanslag automatisch gaat gelden als een bezwaar tegen de
heffingsrente, revisierente, het verzamelinkomen en de betalingskorting.
Omgekeerd geldt een bezwaar tegen de op de aanslag opgenomen
beschikkingen hierdoor mede als een bezwaar tegen de belastingaanslag.
Deze gang van zaken verblijdt de leden van de CDA-fractie, maar ze
vragen zich wel af waarom niet hetzelfde wordt geregeld voor de verliesbeschikkingen. Graag een toelichting.
Heeft de regering overwogen de inwerkingtreding zodanig vorm te geven
dat elk bezwaar tegen een belastingaanslag die is opgelegd op of na
1 januari 2010 automatisch geldt als een bezwaar tegen de op het aanslag-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

13

biljet vermelde heffingsrente, revisierente, verzamelinkomen, betalingskorting en de verliesbeschikkingen? Dit voorkomt situaties waarin als in
de komende jaren bezwaar wordt gemaakt tegen belastingaanslagen over
eerdere tijdvakken, bijvoorbeeld de in 2012 opgelegde aanslag 2009, nog
wel expliciet bezwaar moet worden gemaakt tegen de op het aanslagbiljet
opgenomen beschikkingen, zoals heffingsrente.
De leden van de fractie van de PvdA vragen zich af waarom dit voorstel
niet voor alle aanslagen kan gelden die na 1 januari 2010 worden opgelegd, ongeacht het tijdvak waarop deze betrekking heeft. Is het ook mogelijk hetzelfde te regelen voor verliesbeschikkingen?

Startdatum heffingsrente voor IB en Vpb
De leden van de CDA-fractie zijn verheugd dat de heffingsrente bij de IB
pas ingaat na afloop van het kalenderjaar.
Is het waar dat er weer symmetrie wordt aangebracht in de heffingsrentesystematiek, zo vragen de leden van de PvdA-fractie. Betekent het dat de
heffingsrente die een belastingplichtige ontvangt als hij een bepaald
bedrag terugkrijgt over een bepaalde periode even hoog is als de
heffingsrente die hij moet betalen wanneer hij datzelfde bedrag over
diezelfde periode verschuldigd is?
Deze leden hebben nog een vraag terzijde. Wordt in het geval dat
vanwege achterwaartse verliesverrekening een belastingteruggave wordt
gedaan, rente vergoed?

Termijn afdoen verzoek om teruggaaf BTW
De leden van de SGP-fractie vinden het een goede zaak dat een teruggave
van de BTW ook gebonden is aan termijnen. Indien een ondernemer BTW
op aangifte moet betalen over een tijdvak, dan dient de aangifte alsmede
de betaling binnen een maand na afloop van een tijdvak te zijn voldaan.
Een eventuele teruggave duurt meestal te lang. De leden van de
SGP-fractie vragen zich af waarom gekozen is voor een termijn van 8
weken. Betalingen moeten binnen een maand gebeuren. Is het daarom
ook niet meer dan billijk de teruggave ook binnen 4 weken na indiening
van de aangifte af te doen, i.p.v. 8 weken na afloop van de aangifte
termijn, zo vragen de leden van de fractie van de SGP? Zeker in de huidige
economische situatie is het van belang dat de BTW op gedane investeringen zo spoedig mogelijk wordt teruggegeven. Indien een ondernemer
aan het eind van de maand de aangifte doet, dan komt de termijn
daarmee maximaal aan de 8 weken na afloop van een tijdvak. Het kan ook
gebeuren dat met het oog op een teruggave de aangifte eerder in een
maand gebeurt. Graag een reactie van de regering hierop.
Gevolgen voor bedrijfsleven en burger
De leden van de CDA-fractie vragen of de regering bereid is bijlage 2 ook
aan te vullen met de concrete bedragen voor een concreet voorbeeld?
Bijvoorbeeld voor het geval dat iedere volwassene een modaal inkomen
heeft. (behalve natuurlijk de situatie van de alleenverdiener).
Onder het kopje Vereenvoudiging box 3 beschrijft de regering dat bij de
invoering van 1 peildatum in box 3 het aantal bedragen welke moeten
worden opgevoerd worden gehalveerd. De leden van de SGP-fractie
vragen zich af of de kostenbesparing die de regering daarin beargumenteert juist is. Wanneer men de aangiftesoftware van de Belastingdienst als
maatstaf neemt dan klopt dat, maar is er ook bekeken hoeveel aangiften
er worden gedaan middels commerciële software. Deze software biedt

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

14

namelijk de mogelijkheid om bij een jaarovergang de eindsaldi van box 3
mee te nemen naar het volgende jaar. Dan worden de bedragen van voorgaand jaar als beginsaldo aangegeven. Kan de regering de kostenreductie
hiervoor berekenen?
Onder het kopje Formeelrechtelijke vereenvoudigingen wordt iets gezegd
over de nieuwe opzet waarbij voorlopige aanslagen inkomstenbelasting
op verzoek kunnen worden herzien. De leden van de SGP-fractie vragen of
er door de Belastingdienst een onderzoek is gedaan wie de meeste
verzoeken dan wel bezwaarschriften indienen met betrekking tot de voorlopige aanslagen. Kan de belastingadviseur ook gebruik maken van het
indienen van een telefonisch verzoek? Wat gebeurt er verder met de
verplichte schattingen voor de IB ondernemers en de VPB medio juli
/augustus. Komt deze regeling dan in zijn geheel te vervallen? De leden
van de fractie van de SGP verzoeken de regering hierop te reageren.
Overig
Kan de regering ingaan op de commentaren van redactie Vakstudienieuws, het Register Belastingadviseurs, en de Nederlandse Orde van
Belastingadviseurs voor zover deze nog niet in bovenstaande aan de orde
zijn gekomen, zo vragen de leden van de fractie van het CDA.
De voorzitter van de vaste commissie voor Financiën,
Blok
De adjunct-griffier van de commissie,
Van den Berg

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 5

15