Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1598
Vragen van het lid Gesthuizen (SP) aan de staatssecretaris van Veiligheid en
Justitie over misstanden bij huis aan huis verkoop van kaarten voor een goed
doel (ingezonden 11 januari 2011).
Antwoord van staatssecretaris Teeven (Veiligheid en Justitie) (ontvangen
2 maart 2011) Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2010–2011, nr.
1237.
Vraag 1
Wat is uw reactie op de uitzending van Kassa waarin de verkooppraktijken
van kaarten voor een goed doel met verborgen camera werden gevolgd?1
Antwoord 1
De uitzending geeft aan dat de burgers alert moeten zijn op verkopers die aan
de deur komen met de vraag om voor het goede doel te geven. Het is van
belang dat burgers de verkoper altijd vragen naar een identiteitsbewijs en
naar de door de gemeente verleende vergunning voor de kaartverkoop. In de
vergunningsvoorwaarden is standaard opgenomen dat de verkoper een kopie
van de vergunning bij zich moet dragen, die op verzoek moet worden
getoond.
Vraag 2
Herinnert u zich de antwoorden op eerdere vragen over dit onderwerp?2
Antwoord 2
Ja.
Vraag 3
Deelt u de mening dat er zo snel mogelijk een einde moet komen aan het
handelen van bedrijven die voor eigen gewin geld aftroggelen van goedwillende mensen die een goed doel denken te steunen? Zo nee, waarop baseert
u uw mening?

1
2

ah-tk-20102011-1598
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2011

Vara’s Kassa, 8 januari 2011.
Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2009–2010, nr. 2622 en Aanhangsel Handelingen,
vergaderjaar 2010–2011, nr. 377.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

Antwoord 3
Het is niet de bedoeling dat deze bedrijven burgers voorhouden dat de
opbrengst vrijwel geheel naar een goed doel gaat terwijl feitelijk slechts een
gering deel daarvan bij het goede doel terechtkomt. Burgers moeten eerlijk
worden voorgelicht. Op grond van de Wet oneerlijke handelspraktijken is het
aanbieders van producten en diensten verboden onduidelijke, onvolledige of
misleidende informatie te geven over de belangrijkste kenmerken van hun
product of dienst, waaronder de prijs. De Consumentenautoriteit kan bij
overtreding van deze wet handhavend optreden.
Vraag 4, 5, 6
Bent u bereid gemeenten actief voor te lichten over de praktijken van
dergelijke organisaties die vaak landelijk werken?
Deelt u de mening dat er een verplichting om te werken met een vergunning
dient te komen voor verkopende organisaties die aan goede doelen zeggen af
te dragen?
Bent u bereid in overleg te treden met de Vereniging van Nederlandse
Gemeenten om dit samen op korte termijn te bereiken? Zo nee, waarom niet?
Zo ja, op welke termijn?
Antwoorden 4, 5, 6
Uit overleg met de VNG blijkt dat gemeenten over het algemeen goed op de
hoogte zijn, dat het voorkomt dat er zonder vergunning wordt gecollecteerd.
Daar wordt ook tegen opgetreden. Gemeenten kunnen op basis van de
(plaatselijke) APV een vergunning verplicht stellen voor iedereen die
huis-aan-huis goederen tegen betaling aanbiedt, ook indien een deel van de
opbrengst bestemd is voor het goede doel. Het betreft dan collecteren dat
valt onder de zogenoemde inzamelingsbepaling. Aan de vergunning zijn
voorwaarden verbonden. Alvorens de gemeente een vergunning afgeeft
wordt meestal eerst advies gevraagd aan het Centraal Bureau Fondsenwerving (CBF). Het CBF controleert of de goededoelen instelling die geld
ontvangt een bonafide instelling is. Tevens wordt nagegaan of over de
verkopende organisatie klachten zijn binnengekomen. Bij een negatief advies
wordt geen vergunning verleend.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2