Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

31 839

Jeugdzorg

Nr. 687

BRIEF VAN DE MINISTER VOOR RECHTSBESCHERMING
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 24 juni 2019
Tijdens het Algemeen Overleg van 13 juni 2019 heeft u mij verzocht om de
resterende antwoorden op enkele door u gestelde vragen, schriftelijk af te
doen. Het betreft de vraag van de heer Raemakers (D66) over onterechte
gesloten plaatsingen en de vraag van mevrouw Westerveld (Groen Links)
over een artikel in de Gelderlander over een jongere met seksueel
overschrijdend gedrag. Met deze brief reageer ik, mede namens de
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, op de gestelde vragen.
Een motie van de heer Raemakers in mei 2018 (Kamerstuk 31 839, nr. 618)
leidde tot een onderzoek naar het gebrek aan vervolghulp voor jeugdigen
in aansluiting op hun gesloten jeugdhulpplaatsing.1 Het onderzoek heeft
de Minister van VWS op 24 januari 2019 aan uw Kamer gezonden.2 Op
grond van de gevonden data schatten de onderzoekers dat 10 tot 20
procent van de verlengingen gesloten jeugdhulp hun oorzaak vinden in
het ontbreken van een tijdige en passende vervolgplek.
De heer Raemakers vraagt of ik het ermee eens ben dat dit percentage te
hoog is en of dit rechtmatig is. Hij stelt een reductiedoelstelling voor
waarmee binnen een termijn van twee jaar het percentage wordt
teruggebracht naar 0. Daarnaast verzoekt de heer Raemakers om over
1,5 jaar opnieuw onderzoek te doen.
Een gesloten jeugdhulpplaatsing is de meest zware hulpvorm.
Uitgangspunt is dat deze zo kort mogelijk duurt. Een langer verblijf in de
gesloten jeugdhulp wegens een gebrek aan passende vervolghulp vind ik
ongewenst. Ik onderschrijf dan ook het belang van tijdige beschikbaarheid
van vervolgplekken. Dat betekent echter niet dat de hierboven genoemde
10 tot 20 procent van de verlengingen onrechtmatig is. Bij de beslissing of
een verlenging noodzakelijk is, wordt door de kinderrechter getoetst aan
1

Geef nooit op (Gebrek aan vervolghulp jeugdzorgplus), Sophie Hospers & Judith van der
Zwaan, december 2018
2
Bijlage bij Kamerstuk 31 839, nr. 630

kst-31839-687
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2019

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 31 839, nr. 687

1

de wettelijke gronden. De beschikbaarheid van een geschikte vervolgplek
kan meewegen bij de beoordeling van de duur waarvoor de machtiging
wordt afgegeven. De rechter betrekt bij zijn beslissing ook het oordeel van
een onafhankelijke gedragswetenschapper.
Inmiddels worden er al verschillende acties in gang gezet om te zorgen
dat er voldoende vervolgplekken zijn. Het inschakelen van de regionale
expertteams en inzet van hun doorzettingsmacht moet bijdragen aan het
vinden van een geschikte vervolgplek. Daarnaast zetten instellingen en
gemeenten met het actieplan «De best passende zorg voor kwetsbare
jongeren» (bijlage bij Kamerstuk 31 839, nr. 634) in op minder gesloten
plaatsingen en een korter verblijf in de gesloten jeugdhulp. Ik zal in het
kader van dit actieplan het eerdere onderzoek over twee jaar herhalen om
te bezien of de maatregelen tot de gewenste effecten hebben geleid.
Mevrouw Westerveld heeft mij gevraagd of ik bekend ben met een artikel
uit «de Gelderlander» over een jongen met seksueel grensoverschrijdend
gedrag waarvan de pleegouders hebben aangegeven dat hij niet de
passende hulp zou krijgen en welke lessen ik daaruit trek. Ik ga niet in op
individuele casuïstiek. In algemene zin kan ik hier wel over opmerken dat
de in het artikel genoemde instelling voor gesloten jeugdhulp een speciaal
aanbod heeft voor de behandeling van kinderen met seksueel grensoverschrijdend gedrag. In deze instelling wordt gewerkt met een specifieke
risicoschatting om te bepalen of het risico op herhaling is gedaald en of
toegewerkt kan worden naar een andere vorm van zorg en/of wonen.
In gevallen waarin (pleeg)ouders het niet eens zijn over de behandeling
van hun (pleeg)kind en zij zich niet gehoord voelen door de betrokken
behandelaars, kunnen ze daarover contact opnemen met het management
dan wel het bestuur van de instelling. Zij kunnen zich hierbij laten
ondersteunen door een onafhankelijke vertrouwenspersoon en desnoods
een klacht indienen. Mocht de juiste hulp voor kinderen met complexe
problematiek niet tot stand komen, dan kan ook het regionale expertise
team in worden geschakeld. Het expertiseteam geeft advies en bemiddelt
bij complexe casuïstiek, zodat passende zorg snel beschikbaar komt.
De Minister voor Rechtsbescherming,
S. Dekker

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 31 839, nr. 687

2