2010D23477

Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 19 mei 2010
U vraagt mij te reageren op een bij u ingekomen brief d.d. 23 maart 2010
van DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringmaatschappij N.V. (DAS)
te Amsterdam. Naar aanleiding van de door de KBvG vastgestelde
verordening Onafhankelijkheid, die eind december 2009 aan mij ter
goedkeuring is voorgelegd, pleit DAS voor het onthouden van
goedkeuring van de voorliggende verordening. De daarvoor aangevoerde
argumenten overtuigen mij niet.
In de richtlijn integriteit en onafhankelijkheid van de KBvG van 2008 is
reeds vastgelegd dat participatie in gerechtsdeurwaarderskantoren zowel
financieel als in zeggenschap, in meerderheid in handen van gerechtsdeurwaarders (minimaal 51%, maximeringsregel) dient te zijn en dat
bovendien opdrachtgevers (in de breedste zin) geen participant kunnen
zijn in het kantoor waar zij opdrachtgever zijn (opdrachtgeversregel). Deze
richtlijn was een aanscherping van een eerdere richtlijn uit 2002 en is nu
door de KBvG omgezet in een verordening. Dit is in lijn met het kabinetsstandpunt op het advies van de Commissie evaluatie Koninklijke
Beroepsorganisatie van Gerechtsdeurwaarders (TK 2009–2010, 32 123 VI,
nr. 64, bijlage 3), waarin is onderschreven dat op korte termijn regeling
van dit onderwerp bij verordening is aangewezen. Een verordening is een
algemeen verbindend voorschrift en moet dus door alle beroepsoefenaren worden opgevolgd. Bij een richtlijn zou daar nog discussie over
mogelijk zijn. Ik ben overigens van oordeel dat, onder meer ter
waarborging van de onafhankelijkheid van de gerechtsdeurwaarder en
om iedere (schijn van) belangenverstrengeling te voorkomen, de KBvG
verder zou moeten gaan en deelneming van derden in zijn algemeenheid
zou moeten verbieden. Daarover ben ik met de KBvG in gesprek.
Zowel gerechtsdeurwaarders als incassobedrijven voeren – zoals DAS ook
stelt – incassowerkzaamheden uit. De gerechtsdeurwaarders zijn echter
voor zowel hun ambtelijke- als niet-ambtelijke werkzaamheden (zoals
incasso) – anders dan incassobedrijven – gebonden aan strenge beroepsregels en onderworpen aan wettelijk geregeld toezicht en tuchtrecht. Dat
onderscheidt de gerechtsdeurwaarder van een incassobedrijf bij het
uitvoeren van incasso-werkzaamheden. Bovendien waarborgen diezelfde
beroepsregels de onafhankelijke uitoefening van het deurwaardersambt.
De Commissie evaluatie Koninklijke Beroepsorganisatie van Gerechtsdeurwaarders constateert dat incassowerkzaamheden in beginsel met de
kernfunctie (procesinleiding en executie van vonnissen) van de gerechtsdeurwaarder verbonden zijn, wat feitelijk ook besloten ligt in de Gerechtsdeurwaarderswet (art. 20, derde lid GDW). Er is voor mij dan ook geen
aanleiding om incassowerkzaamheden van gerechtsdeurwaarders – zoals
gesuggereerd wordt door DAS – bij wet te verbieden.
Verordeningen behoeven de goedkeuring van de minister. Goedkeuring
kan worden onthouden wegens strijd met het recht of het algemeen
belang (inclusief onnodige beperking van de marktwerking). Daarvan is
geen sprake. Ik heb dan ook besloten de verordening onafhankelijkheid
van de KBvG goed te keuren. Bij de tot standkoming van dit besluit zijn
betrokken de brief van DAS aan de Voorzitter van de vaste commissie van

nds-tk-2010D23477

1

Justitie d.d. 23 maart 2010 en de brief van DAS aan de Minister van
Justitie d.d. 11 december 2009. Tenslotte is DAS in de gelegenheid gesteld
zijn standpunt nader toe te lichten.
De minister van Justitie,
E. M. H. Hirsch Ballin

2