Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

34 008

Wijziging van de Pensioenwet en de Wet
verplichte beroepspensioenregeling in verband
met verbetering van de pensioencommunicatie
(Wet pensioencommunicatie)

Nr. 32

Brief van de staatssecretaris van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 28 mei 2015
Naar aanleiding van een motie van het lid Klaver c.s.1 wordt in het
wetsvoorstel pensioencommunicatie voorgesteld pensioenfondsen te
verplichten hun reële dekkingsgraad in het jaarverslag te rapporteren. Bij
de behandeling van dit wetsvoorstel in uw Kamer op 25 februari jl. heb ik
een schriftelijk antwoord toegezegd op de vraag van de heer Klaver of de
reële dekkingsgraad mede wordt bepaald door het toekomstig overrendement (Handelingen II 2014/15, nr. 56, item 7). Met deze brief kom ik deze
toezegging na.
Wat is de dekkingsgraad?
De dekkingsgraad drukt de verhouding uit tussen het aanwezige
vermogen (activa) en de pensioenverplichtingen (passiva) van een
pensioenfonds, dat wil zeggen alle pensioenen die nu en in de toekomst
moeten worden uitgekeerd. Een dekkingsgraad van 100% betekent dat
een pensioenfonds voldoende middelen in kas heeft om de gedane
pensioentoezeggingen te kunnen financieren.
Wat is de reële dekkingsgraad?
De reële dekkingsgraad houdt bij de berekening van de pensioenverplichtingen rekening met de toekomstige indexatie over de tot nu toe
opgebouwde pensioenen. De reële dekkingsgraad geeft daardoor de
verhouding weer tussen het actueel aanwezige vermogen en het
vermogen dat nodig is om – bovenop de nominale pensioenverplichtingen – ook de voorwaardelijke indexatie op het niveau van de prijsontwikkeling te kunnen verstrekken. Een reële dekkingsgraad van 100% houdt
dus in dat een fonds voldoende middelen in kas heeft om niet alleen de
1

kst-34008-32
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Kamerstuk 33 972, nr. 44

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 008, nr. 32

1

nominale pensioenverplichtingen maar ook de voorwaardelijke indexatie
daarover te kunnen financieren. Het hanteren van de prijsindexatie als
uitgangspunt voor alle fondsen maakt het mogelijk om de reële dekkingsgraad tussen pensioenfondsen te vergelijken.
Uitgangspunten bij berekening van de reële dekkingsgraad
Een centraal uitgangspunt van het financieel toetsingskader is marktconforme waardering van de verplichtingen. De nominale pensioenverplichtingen hebben een hoge mate van zekerheid: ze kunnen pas in het uiterste
geval worden verlaagd als een fonds uiteindelijk op basis van een
herstelplan niet meer in staat blijkt om de dekkingsgraad met andere
sturingsmiddelen voldoende te herstellen.
De nominale pensioenverplichtingen worden daarom, zoals bekend,
berekend aan de hand van een risicovrije rente (zie ook Kamerstukken II
2012/13, 32 043, nr. 151).
De indexatietoezegging heeft een voorwaardelijk karakter, dit in tegenstelling tot de nominale pensioentoezegging. Voor de consistentie is het
van belang om ook bij de waardering van de voorwaardelijke indexatieverplichtingen uit te gaan van marktconforme waardering. Een voorwaardelijke toezegging heeft een andere (lagere) waarde dan een even grote
onvoorwaardelijke toezegging. Er wordt daarom voor de bepaling van de
kosten van de indexatietoezegging – en alleen daarvoor – gerekend met
een overrendement bovenop de risicovrije rente. De hogere rekenrente
voor de indexatietoezegging weerspiegelt het voorwaardelijke karakter
ervan.
De berekening van de reële dekkingsgraad sluit aan op de indexatieregel
in het herziene financieel toetsingskader, die op dezelfde wijze onderscheid tussen de onvoorwaardelijke nominale toezegging en de voorwaardelijke indexatietoezegging maakt. Daarmee is de wijze waarop binnen
het financieel toetsingskader wordt omgegaan met indexatie op een
consistente manier vormgegeven.
De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
J. Klijnsma

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 008, nr. 32

2