Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2022–2023

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2192
Vragen van de leden Werner en Van den Berg (beiden CDA) aan de Ministers
voor Langdurige zorg en Sport en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over
het item in Op1 «Administratieve lasten wijkverpleegkundige en huisarts» d.d.
15 februari 2023 (ingezonden 23 februari 2023).
Antwoord van Minister Helder (Langdurige Zorg en Sport), mede namens de
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (ontvangen 6 april 2023). Zie
ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2022–2023, nr. 1889.
Vraag 1
Kent u de betreffende tv-uitzending en zo ja, wat vindt u hiervan?1
Antwoord 1
Ik vind de situaties die in de uitzending worden genoemd onwenselijk. Over
deze problematiek zijn recent ook Kamervragen gesteld door het lid Van
Haga, die ik inmiddels beantwoord heb.2 Ik zou graag de acties uit de
voorgenoemde beantwoording op de Kamervragen willen herhalen.
Zorgverzekeraars Nederland (ZN) en de beroepsvereniging van Verpleegkundigen en Verzorgenden (V&VN) hebben hun leden en gecontracteerde
hulpmiddelenleveranciers opgeroepen situaties als deze zo concreet mogelijk
te melden. Op deze manier zal het veld in kaart brengen of de bestaande
afspraken over de levering van hulpmiddelen worden nageleefd. Zorgverzekeraars hebben toegezegd vervolgens in gesprek te gaan met hulpmiddelenleveranciers. Het doel hiervan is om de dienstverlening verder te verbeteren op
basis van de reeds gemaakte kwaliteitsafspraken.
Vraag 2
Klopt het dat het beleid van zorgverzekeraars gewijzigd is, waardoor
medische hulpmiddelen (zoals incontinentie-, stoma- en verbandmaterialen
en medische voeding) alleen nog vergoed worden als die worden geleverd
door landelijk opererende leveranciers?

1

https://op1npo.nl/2023/02/15/lucille-werner-jennifer-bergkamp-en-sophie-bruhl-over-degekmakende-bureaucratie-in-de-zorg/
2
Aanhangsel Handelingen. vergaderjaar 2022–2023, nr. 1634

ah-tk-20222023-2192
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2023

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, Aanhangsel

1

Antwoord 2
Het klopt dat over het algemeen de levering van hulpmiddelen niet meer via
de apotheek plaatsvindt, maar via medisch speciaalzaken. Deze zijn in het
overgrote deel van gevallen onderdeel van landelijk opererende leveranciers.
Vraag 3
Waarom vindt de levering hiervan niet meer plaats via de apotheek van de
verzekerde?
Antwoord 3
De verzekeraars hebben hun werkwijze aangepast door hulpmiddelenzorg in
te kopen bij medisch speciaalzaken. Hiermee wilden zij een breder assortiment bieden aan hun verzekerden, inclusief gespecialiseerde expertise bij het
voorschrijven.
Vraag 4
Deelt u de mening dat de apotheek van de verzekerde beter op de hoogte is
van de medische achtergrond van de verzekerde, of van contra-indicaties van
verschillende medische hulpmiddelen in relatie tot medicijngebruik?
Antwoord 4
De wijkverpleegkundige en de huisarts hebben inzicht in de medische
achtergrond van de zorgvrager, bijvoorbeeld in het medicijngebruik en
contra-indicaties. Als de wijkverpleegkundige twijfelt over welk hulpmiddel
het meest geschikt is met het oog op de medische achtergrond van de
zorgvrager, zoals medicijngebruik en contra-indicaties, dan neemt deze
contact op met de huisarts. Leveranciers hebben überhaupt geen inzicht in
het medisch dossier en dat hoeft ook niet. Zij leveren hulpmiddelen op basis
van de medische indicatie van de zorgprofessional aan het bed.
Vraag 5
Wat vindt u ervan dat er bij de verstrekking van medische hulpmiddelen de
noodzaak van de verstrekking door de zorgverzekeraar of leverancier opnieuw
wordt vastgesteld?
Antwoord 5
De noodzaak wordt vastgesteld door de zorgprofessional aan het bed, dit
wordt niet opnieuw vastgesteld door de leverancier of zorgverzekeraar. Het
kan zijn dat de gespecialiseerde verpleegkundige van de medisch speciaalzaak navraag doet bij de zorgprofessional aan het bed om zo het best
passende hulpmiddel te vinden. Navraag gebeurt ook als de aanvraag
bijvoorbeeld niet volledig is.
Vraag 6
Deelt u het uitgangspunt dat wijkverpleegkundigen de kennis en kunde
hebben om vast te stellen welke soort medische hulpmiddelen er in die
specifieke situatie nodig zijn? Waarom wel of waarom niet?
Antwoord 6
Ja, de wijkverpleegkundige kent de zorgbehoefte van de patiënt en voert de
regie in het zorgproces. Als de wijkverpleegkundige specifieke kennis heeft,
bijvoorbeeld over het in de uitzending genoemde voorbeeld wondzorg, dan is
deze kennis het uitgangspunt voor de vaststelling van de benodigde
medische hulpmiddelen. Een gespecialiseerde wondverpleegkundige kan
waar nodig advies geven. Zoals beschreven in het antwoord op vraag 5 is het
de zorgverlener aan het bed die de diagnose stelt. Alleen als daar aanleiding
toe is, neemt de gespecialiseerde verpleegkundige van de medisch speciaalzaak vervolgens contact op met deze zorgverlener of de gebruiker om te
achterhalen wat in de specifieke situatie het best passende hulpmiddel is.
Deze gespecialiseerde verpleegkundigen zijn opgeleid om bij iedere zorgvraag het juiste hulpmiddel te kunnen verstrekken. Het idee is dat hun
diensten van meerwaarde zijn voor de zorgprofessional bij het bepalen wat
het best passende hulpmiddel is.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, Aanhangsel

2

Vraag 7
Deelt u het uitgangspunt dat door dit gewijzigde beleid de administratieve
lasten voor wijkverpleegkundigen en huisartsen hoger zijn geworden? Dat de
wijkverpleegkundige en de huisarts veel meer «handelingen moeten doen»
om medische hulpmiddelen te regelen?
Antwoord 7
Ik heb van V&VN en de Landelijke Huisartsenvereniging (LHV) begrepen dat
het aanvragen van hulpmiddelen een administratielast oplevert. Deze lasten
komen niet één op één voort uit het leveren van hulpmiddelen door een
landelijke leverancier in plaats van door de apotheek. Dit komt eerder door
hoe de samenwerking tussen die partijen vorm krijgt, welke controles in dat
proces zijn ingebouwd en hoe gemakkelijk de hulpmiddelen in kwestie
verkrijgbaar zijn. De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) organiseert op dit
moment gesprekken om deze en andere knelpunten in de extramurale
hulpmiddelenzorg boven tafel te krijgen.
Vraag 8
Wat vindt u van de voorbeelden die wijkverpleegkundige en de huisarts in
uitzending geven, waardoor mensen die deze hulpmiddelen met spoed nodig
hebben door dit gewijzigde beleid soms enkele weken op dit materiaal
moeten wachten?
Antwoord 8
Dit zijn zeer vervelende voorbeelden die helder laten zien dat de levering van
hulpmiddelen niet altijd goed verloopt. In de beantwoording van vraag 1 heb
ik aangegeven welke acties zijn ingesteld naar aanleiding van de beantwoording van de eerdergenoemde Kamervragen van het Lid Van Haga om
knelpunten boven water te krijgen.
Vraag 9
Klopt het dat het gewijzigde beleid van de zorgverzekeraar de acute zorgverlening en de palliatieve zorg voor de huisarts en wijkverpleegkundige
bemoeilijkt?
Antwoord 9
De ervaringsverhalen in de uitzending maken duidelijk dat er iets is misgegaan. Het is onduidelijk welke problemen precies voortkomen uit het
gewijzigde beleid. Zoals eerder aangegeven ga ik met de betrokken partijen
aan de slag om deze knelpunten boven tafel te krijgen.
Vraag 10
Wat vindt u van het voorstel van het CDA om uit te gaan van de kennis en
kunde van wijkverpleegkundige en/of huisarts, vervolgens over te gaan tot
verstrekking van deze medische hulpmiddelen en steekproefsgewijs te
checken of dit het adequate medische hulpmiddel is?
Antwoord 10
Ik ben niet op de hoogte van de precieze inhoud van dit voorstel, maar ik zou
het plan graag ontvangen om er mijn mening over te kunnen vormen.
Vraag 11
Zou u hierover met zorgverzekeraars (en eventueel met leveranciers van
medische hulpmiddelen) in overleg willen gaan en de Tweede Kamer
hierover informeren?
Antwoord 11
Naar aanleiding van de Kamervragen van het Lid Van Haga ben ik in gesprek
gegaan met het veld over het verstrekken van hulpmiddelen. Er zijn gesprekken gevoerd met V&VN, zorgverzekeraars, de IGJ en de NZa. De uitkomst van
deze gesprekken heb ik opgenomen in de eerdere beantwoording van deze
Kamervragen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, Aanhangsel

3