Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2011–2012

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

3087
Vragen van de leden Çörüz (CDA) en Gesthuizen (SP) aan de minister van
Veiligheid en Justitie over het bericht «Drugsinfiltrant VS actief in Nederland»
(ingezonden 5 juli 2012).
Antwoord van minister Opstelten (Veiligheid en Justitie) (ontvangen 23 juli
2012).
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van het bericht «Drugsinfiltrant VS actief in Nederland»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Zijn de feiten in dit artikel correct?
Antwoord 2
De suggestie in het artikel dat sprake was van de inzet in Nederland van een
criminele burgerinfiltrant, is ook door de verdediging naar voren gebracht in
de Nederlandse strafzaak die in dit artikel wordt genoemd. Op verzoek van
het openbaar ministerie heb ik het Amerikaanse Ministerie van Justitie om
opheldering verzocht. Ik heb daarop van de Verenigde Staten van Amerika
(VS) een formele reactie ontvangen die inhoudt dat de beweringen geen doel
treffen en dat in deze zaak geen sprake is geweest van een DEAundercoveroperatie in Nederland. Op dit moment is het aan de Nederlandse
strafrechter om tot een oordeel te komen over deze zaak.
Vraag 3 en 4
Wat zijn de regels met betrekking tot (buitenlandse) criminele burgerinfiltranten?
Is het waar dat een buitenlandse infiltrant altijd onder leiding moet staan van
een Nederlandse opsporingsdienst?

1

ah-tk-20112012-3087
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2012

AD, 16 juni 2012.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

1

Antwoord 3 en 4
Tussen de VS en Nederland geldt een rechtshulpverdrag. Dat verdrag schrijft
voor dat voor onderzoekshandelingen op elkaars grondgebied een rechtshulpverzoek nodig is.
Voor onderzoek in Nederland geldt dat naar Nederlands recht wordt
beoordeeld of de gevraagde handelingen kunnen worden uitgevoerd.
Onderzoek in Nederland ten behoeve van een andere staat vindt altijd plaats
onder toezicht en leiding van het Nederlandse openbaar ministerie en de
politie. Dit betekent dat buitenlandse politiediensten op Nederlands grondgebied in hun bevoegdheden zijn beperkt en niet zelfstandig opsporingshandelingen mogen verrichten. Het gebruik van het opsporingsmiddel infiltratie is
in Nederland, ook op verzoek van een ander land, alleen mogelijk voor zover
de Nederlandse regelgeving dat toelaat. De inzet van een burgerinfiltrant is
aan strikte voorwaarden gebonden. Bij de behandeling van de Wet bijzondere
opsporingsbevoegdheden (BOB) heeft de Tweede Kamer destijds een motie
aanvaard, waarin is vastgelegd dat de inzet van criminele burgerinfiltranten
niet is toegestaan2. De regering heeft de motie destijds overgenomen3. In
2003 heeft de toenmalige Minister van Justitie aan de Tweede Kamer te
kennen gegeven van mening te zijn dat het in zeer uitzonderlijke gevallen, en
met de nodige waarborgen, voor de opsporing van mogelijk terroristische
misdrijven toch mogelijk moet zijn om gebruik te maken van de criminele
burgerinfiltrant4. Het voorgaande is verwerkt in de Aanwijzing opsporingsbevoegdheden van het openbaar ministerie (http://www.om.nl/organisatie/
beleidsregels/overzicht/opsporing/@158933/aanwijzing-1/).

2

3
4

Kamerstukken II, 1998–1999, 25 403 en 23 251, nr. 33 en Handelingen der Kamer II, 1998–
1999, nr. 30, p. 2146. De Wet bijzondere opsporingsbevoegdheden (BOB) was een reactie op
de Parlementaire Enquêtecommissie Opsporingsmethoden die naar aanleiding van de
IRT-affaire was ingesteld.
Handelingen der Kamer II, 1998–1999, nr. 24, p. 1557–1558.
Kamerstukken II, 2002–2003, 27 834, nr. 28.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

2