Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

34 106

Wijziging van de Wet openbaarheid van bestuur
in verband met aanvullingen ter voorkoming van
misbruik

Nr. 9

AMENDEMENT VAN HET LID FOKKE
Ontvangen 10 juni 2015
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
I
Artikel I, onderdeel B, wordt als volgt gewijzigd:
1. In de aanhef wordt «twee» vervangen door: drie.
2. Na artikel 15 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 15bis
1. In afwijking van artikel 7:1, eerste lid, onderdeel f, van de Algemene
wet bestuursrecht kan degene aan wie het recht is toegekend beroep bij
de bestuursrechter in te stellen tegen het niet tijdig nemen van een besluit
op grond van deze wet, alvorens beroep in te stellen bezwaar maken.
2. Het bezwaarschrift kan worden ingediend zodra het bestuursorgaan
in gebreke is tijdig een besluit te nemen. Artikel 6:12, eerste en vierde lid,
van de Algemene wet bestuursrecht is van overeenkomstige toepassing.
3. Artikel 6:20 van de Algemene wet bestuursrecht is van overeenkomstige toepassing, met dien verstande dat de in het eerste lid van dat artikel
bedoelde verplichting niet geldt gedurende de periode dat het bezwaar
aanhangig is.
4. De vergoeding van kosten op grond van artikel 7:15, tweede lid, van
de Algemene wet bestuursrecht blijft achterwege, indien:
a. de indiener van het bezwaarschrift, gelet op de omvang van het
verzoek, kennelijk onvoldoende heeft meegewerkt aan het bereiken van
overeenstemming over een opschorting van de beslistermijn als bedoeld
in artikel 4:15, tweede lid, onderdeel a, van de Algemene wet bestuursrecht, of
b. het niet tijdig nemen van een besluit kennelijk het gevolg is van de
wijze van indiening van het verzoek.

kst-34106-9
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 106, nr. 9

1

II
Na artikel IA wordt een artikel ingevoegd, luidende:
ARTIKEL IB
Onze Minister-President, Minister van Algemene Zaken, en Onze
Minister van Binnenlandse Zaken zenden binnen drie jaar na de inwerkingtreding van deze wet aan de Staten-Generaal een verslag over de
doeltreffendheid en de effecten van deze wet in de praktijk.
Toelichting
Het nieuw in te voegen artikel 15bis heeft tot doel om de bezwaarprocedure tegen het niet tijdig nemen van een Wob-besluit, zoals die bestond
voor de inwerkingtreding van de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig
beslissen, weer in te voeren voor besluiten op grond van de Wob. Dit in
aanvulling op de weg van rechtstreeks beroep bij de rechter, die destijds
bij de invoering van de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen
werd ingevoerd in de Algemene wet bestuursrecht (Awb) (eerste lid van
artikel 15bis). De verzoeker kan dus, bij niet tijdig beslissen van het
bestuursorgaan, kiezen tussen het indienen van een bezwaarschrift of het
instellen van rechtstreeks beroep bij de rechter. De reden voor het weer
invoeren van de mogelijkheid om bezwaar te maken tegen het niet tijdig
nemen van een Wob-besluit, is dat rechtstreeks beroep een te hoge
drempel kan zijn, en derhalve een laagdrempelig alternatief wenselijk
wordt geacht. Daarnaast kan de mogelijkheid van rechtstreeks beroep het
bestuursorgaan scherp houden. Het bestuursorgaan is immers de
instantie die op het verzoek van indiener moet reageren.
In het tweede lid is, evenals in de oude situatie, bepaald dat het
bezwaarschrift kan worden ingediend zodra het bestuursorgaan in
gebreke is door het niet tijdig nemen van een besluit. Op bezwaarschriften
zijn het eerste en vierde lid van artikel 6:12 van de Awb van overeenkomstige toepassing. Dit betekent dat het indienen van bezwaar in deze
gevallen niet aan een termijn is gebonden en dat het bezwaar
niet-ontvankelijk wordt verklaard indien het bezwaarschrift onredelijk laat
is ingediend.
In het derde lid is geregeld dat artikel 6:20 van de Awb van overeenkomstige toepassing is op bezwaar. Dat betekent ten eerste dat een bestuursorgaan, evenals in de oude situatie, verplicht blijft om in deze gevallen
een besluit te nemen, tenzij de belanghebbende daarbij als gevolg van de
beslissing op bezwaar geen belang meer heeft (art. 6:20, eerste lid).
Tevens is, zoals ook voorheen gold, bepaald dat deze verplichting niet
geldt gedurende de periode dat het bezwaar aanhangig is. De indiener
van het bezwaarschrift mag dan spoedig een beslissing op zijn bezwaar
verwachten. Het tweede tot en met vijfde lid van artikel 6:20 bevatten
aanvullende bepalingen over onder andere de mededeling van het besluit
en de omvang van het besluit.
Het vierde lid is in lijn met het bepaalde in artikel 15a en is erop gericht
eventueel misbruik te voorkomen van de bezwaarprocedure bij niet tijdig
beslissen door enkel bezwaarschriften in te dienen met het oog op de
inning van proceskosten. Voorkomen moet worden dat het bestuursorgaan te lichtvaardig tot de conclusie komt dat de indiener onvoldoende
heeft meegewerkt bij omvangrijke verzoeken (onderdeel a) of dat de wijze
van indiening debet was aan het niet tijdig beslissen (onderdeel b). Om
die reden wordt in beide gevallen met het begrip «kennelijk» uitgedrukt
dat het aannemelijk moet zijn dat sprake is van een van beide uitzonderingsgronden om geen proceskosten te vergoeden.
Verder wordt in dit wetsvoorstel een evaluatiebepaling opgenomen,
zodat de mate waarin het doel, de voorkoming van misbruik, kan worden

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 106, nr. 9

2

onderzocht, alsook de (neven)effecten van het weer invoeren van de
bezwaarprocedure tegen het niet tijdig nemen van een Wob-besluit.
Fokke

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 106, nr. 9

3