Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

625
Vragen van het lid Arib (PvdA) aan
de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport over het weigeren
van zorg aan illegale kinderen.
(Ingezonden 7 oktober 2009)
1
Bent u op de hoogte van het feit dat
illegale kinderen in de praktijk nog
vaak de toegang tot de
gezondheidszorg wordt geweigerd?1
2
Hoe gaat u ervoor zorgen dat alle
artsen (en baliepersoneel) op de
hoogte zijn van het feit dat illegale
kinderen recht hebben op zorg, en dat
weigeren van zorg strafbaar is? Hoe
gaat u ervoor zorgen dat alle artsen
op de hoogte zijn van het feit dat
illegale kinderen altijd een
verwijsbrief moeten krijgen wanneer
aanvullende medische zorg
noodzakelijk is? Hoe gaat u ervoor
zorgen dat ouders van illegale
kinderen voldoende op de hoogte zijn
van het recht op zorg voor hun
kinderen?
3
Kunt u aangeven hoe vaak het
invullen van formulieren leidt tot het
niet verkrijgen van zorg? Welke
formulieren dienen ingevuld te
worden wanneer een illegale
minderjarige om zorg vraagt? Hoe
gaat u ervoor zorgen dat het invullen
van diverse formulieren geen
belemmering vormt tot het krijgen
van zorg?

KVR38314
2009Z18228
0910tkkvr625
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

4
Hoe vaak heeft strafvervolging
plaatsgevonden na het weigeren van
zorg aan illegale kinderen? Bent u van
mening dat strafvervolging na
weigeren van zorg aan illegale
kinderen dient plaats te vinden?
5
Kan aangegeven worden hoe de
spreiding is van niet-direct
toegankelijke zorg waar illegalen
gebruik van kunnen maken? Heeft het
feit dat niet alle zorg direct
toegankelijk is in de praktijk al tot
problemen geleid?
6
Bent u bereid zorgweigering landelijk
te registreren, zodat de omvang van
dit probleem duidelijk wordt? Zo nee,
waarom niet? Zo ja, hoe?
1

Medisch Contact, 24 september 2009.

Antwoord
Antwoord van minister Klink
(Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
(ontvangen 11 november 2009) Zie
ook Aanhangsel Handelingen,
vergaderjaar 2009–2010, nr. 399
1
Het artikel in Medisch Contact geeft
dat aan. In dat artikel is ook het
volgende aangegeven «Gelukkig zijn
er ook veel medici die wel weten dat
kinderen zonder verblijfsvergunning
recht hebben op gezondheidszorg en
hier ook naar handelen.» Verder is in
het artikel aangegeven dat Defence

for Children merkt dat «er nog veel
onwetendheid bestaat over
zorgverlening aan «illegale»
kinderen». Het CVZ heeft uitgebreide
voorlichting gegeven over de
wettelijke bijdrageregeling voor
zorgaanbieders die medisch
noodzakelijke zorg verlenen aan
vreemdelingen die vanwege hun
verblijfsstatus zijn uitgesloten van
toegang tot de sociale
zorgverzekeringen als die de rekening
van de zorgaanbieder niet kunnen
betalen. Naast schriftelijke
communicatie aan (individuele)
zorgaanbieders heeft het CVZ ook
informatie op een website staan.
Verder heeft het CVZ een «Helpdesk
illegalen» waar zorgaanbieders
telefonisch of per mail vragen kunnen
stellen. Doel van deze uitgebreide
voorlichting is zorgaanbieders goed
te informeren over de nieuwe
wettelijke bijdrageregeling en
daarmee het onterecht weigeren van
illegalen bij een zorgvraag te
voorkomen. CVZ heeft gedurende dit
jaar (2009) op meerdere momenten
zorgaanbieders informatie gegeven
over de bijdragemogelijkheid en dus
niet alleen bij de inwerkingtreding
van de wettelijke regeling.
Zoals in de VWS-verzekerdenmonitor
20091 is aangegeven rapporteert het
CVZ over de uitvoering van deze
regeling. Van de zijde van het CVZ
heb ik vernomen dat het CVZ een
beperkt aantal signalen heeft

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

1341

ontvangen over het weigeren van
illegalen bij een vraag om medische
zorg. Het CVZ heeft met
belangenbehartigende organisaties
afgesproken dat meldingen over
incidenten, zoals het weigeren van
illegalen bij een zorgvraag, zullen
worden doorgeleid naar het CVZ. Het
CVZ zal eventuele signalen in de
monitor melden. In voorkomend
geval zal ik bepalen op welke wijze
herhaling kan worden voorkomen.
2
Voor wat betreft de voorlichting aan
zorgaanbieders verwijs ik u naar het
antwoord op vraag 1. Het CVZ heeft
ook belangenbehartigers van illegaal
verblijvenden en overkoepelende
organisaties van zorgaanbieders
voorlichting over de wettelijke
regeling gegeven.
Over de bijdragemogelijkheid voor
zorgaanbieders wordt geen
voorlichting gegeven aan illegalen.
3
Ik ga er van uit dat zorgaanbieders
dezelfde informatie vragen en
dezelfde formulieren gebruiken voor
alle patiënten, ongeacht of die een
zorgverzekering hebben of illegaal
(kind) zijn. Illegalen hoeven geen
formulieren in te vullen om toegang
te krijgen tot medisch noodzakelijke
zorg. Als de rekening van de
verleende medisch noodzakelijke zorg
niet (volledig) door de ouders van
een illegale minderjarige kan worden
betaald, kan een zorgaanbieder een
bijdrage vragen op grond van de
nieuwe wettelijke regeling. De
formulieren die de zorgaanbieder
daarvoor gebruikt zijn standaard en
lijken mij makkelijk in te vullen. Deze
formulieren staan op de CVZ-site en
zijn daar in te zien.
4
Er zijn mij geen zaken bekend. Of
strafvervolging na weigeren van zorg
aan illegale kinderen dient plaats te
vinden is aan het Openbaar
Ministerie (OM).
Het OM is de bevoegde instantie in
situaties waar strafvervolging op zijn
plaats is.

gecontracteerd. Direct toegankelijke
zorg kan worden geleverd door
iedere zorgverlener. Voor de zorg die
doorgaans wordt verleend op
verwijzing, recept of indicatie moeten
illegalen zich wenden tot een
gecontracteerde zorgaanbieder.
Welke zorgaanbieders gecontracteerd
zijn kunnen de verwijzers vinden op
de CVZ website. Er zijn mij geen
signalen bekend waaruit blijkt dat dit
in de praktijk tot problemen heeft
geleid.
Betreffende de spreiding heeft het
CVZ voor de niet-direct toegankelijke
zorg contracten afgesloten met 23
ziekenhuizen, 355 apotheken, 14
leveranciers van hulpmiddelen. Voor
wat betreft AWBZ-instellingen en
GGZ-instellingen heeft het CVZ
inmiddels 9 overeenkomsten
afgesloten met AWBZ-instellingen
en 13 overeenkomsten met
GGZ-instellingen. Deze aantallen
hebben betrekking op het aantal
gecontracteerde rechtspersonen, het
aantal daaronder ressorterende
locaties is groter, zo geeft het CVZ
aan.
6
Indien een illegaal zorg geweigerd
wordt, dan is een klacht daarover
van betrokkene (of een
belangenbehartiger voor hem) bij de
desbetreffende zorgaanbieder op zijn
plaats. Elke zorgaanbieder moet
dergelijke klachten behandelen.
Verder verwijs ik naar mijn antwoord
op vraag 1 dat het CVZ naar
aanleiding van haar afspraak met
belangenbehartigende organisaties
dat meldingen over incidenten, zoals
het weigeren van illegalen bij een
zorgvraag, zullen worden doorgeleid
naar het CVZ tot op heden een
beperkt aantal signalen heeft
ontvangen over het weigeren van
illegalen bij een vraag om medische
zorg.
1

Kamerstukken II 2008/09, 29 689, nr. 259.

5
De wettelijke regeling maakt
onderscheid tussen direct
toegankelijke zorg en niet-direct
toegankelijke zorg. Niet-direct
toegankelijke zorg is zorg die
doorgaans wordt verleend op
verwijzing, recept of een indicatie.
Deze zorg is door het CVZ

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

1342