Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

31 265

Adoptie

Nr. 31

BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 15 februari 2010

1

Trouw, 2 juli 2009
http://www.trouw.nl/nieuws/wereld/
article2805656.ec e/
Weer_adoptieschandaal_China_.html
2
Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009,
Aanhangsel 3398.
3
Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010,
31 265, nr. 29.

KST140887
0910tkkst31265-31
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2010

Overeenkomstig mijn toezegging in het Algemeen Overleg over interlandelijke adoptie met uw Kamer op 6 oktober 2009 (Kamerstuk 31 265, nr.
28) bericht ik u het volgende. Het lid van uw Kamer de heer De Roon (PVV)
had op 3 juli 2009 vragen gesteld over gestolen Chinese adoptiekinderen
naar aanleiding van berichtgeving in het dagblad Trouw van 3 juli 2009
onder de titel «Weer adoptieschandaal China»1. Deze berichten betroffen
vermeende misstanden met adopties uit het tehuis Zhenyuan in de
provincie Guizhou, China. De vragen zijn beantwoord bij mijn brief van
5 augustus 20092.
Vervolgens heb ik, na consultering van de twee betrokken vergunninghouders, de Vereniging Wereldkinderen en de Stichting Kind en Toekomst,
geconstateerd dat in 2007 zeven kinderen uit het genoemde tehuis in
gezinnen in Nederland zijn geplaatst. Hierop heb ik mij bij brief van
10 augustus 2009 tot de Centrale Autoriteit van China, het China Centre of
Adoption Affairs (CCAA) gewend met het verzoek ten aanzien van deze
zeven kinderen te onderzoeken of zij betrokken zijn bij het schandaal in
Zhenyuan en, indien dit wordt bevestigd, mij te informeren wat de consequenties hiervan kunnen zijn voor de positie van de kinderen en de adoptieouders in Nederland. Daarnaast heb ik de Inspectie jeugdzorg verzocht
bij de genoemde vergunninghouders in Nederland onderzoek te doen
naar de plaatsing van kinderen uit het in de berichtgeving genoemde
tehuis en daarbij de zorgvuldigheid van handelen van deze vergunninghouders te beoordelen.
Tijdens het voornoemde Algemeen Overleg heb ik u op de hoogte gesteld
van de stand van zaken van beide onderzoeken op dat moment en heb ik
toegezegd uw Kamer over de uitkomsten van beide onderzoeken te zullen
berichten.
Overeenkomstig deze toezegging heb ik u bij brief van 13 januari 2010 het
rapport van de Inspectie jeugdzorg «Achtergrond onbekend» toegezonden3. De Inspectie concludeert daarin dat de twee Nederlandse
vergunninghouders binnen de mogelijkheden die zij hebben, zorgvuldig

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 31 265, nr. 31

1

hebben gehandeld bij de bemiddeling van de zeven kinderen uit het
tehuis Zhenyuan.
Voorts bericht ik u dat ik onlangs een brief van CCAA heb ontvangen in
reactie op mijn brief van 10 augustus 2009. In deze brief wordt gerefereerd
aan de oorsprong van de berichtgeving over vermeende misstanden met
het tehuis Zhenyuan, te weten een artikel van een journalist van de krant
Southern Weekend op zijn persoonlijke weblog, getiteld «Onderzoek naar
«babyhandel» door het Child Welfare Institute te Zhenyuan, Guizhou».
Medegedeeld wordt dat uit onderzoek door de autoriteiten van de Regio
Zuid-Oost van de provincie Guizhou is gebleken dat de berichtgeving niet
accuraat is. Het gehele proces van interlandelijke adoptie uit genoemd
tehuis is strikt volgens de Chinese wet en de wettelijk bepaalde procedures uitgevoerd en alle adopties die op deze wijze tot stand zijn gekomen
zijn rechtsgeldig. Naar het oordeel van CCAA zijn ook de zeven kinderen,
waarop mijn verzoek om onderzoek betrekking had, na strikte controle
door de Chinese relevante instanties, op wettelijke wijze geadopteerd.
CCAA meent dan ook dat er geen problemen bestaan ten aanzien van de
adopties door hun adoptieouders.
Zoals ik al in mijn brief aan uw Kamer van 10 september 20081 heb
vermeld, berust bij adopties uit verdragslanden de verantwoordelijkheid
voor de controle op de vraag of aan de vereisten van het Haags Adoptieverdrag is voldaan, bij de bevoegde autoriteiten in het land van herkomst.
Dat betekent dat de samenwerkende landen in geval van interlandelijke
adoptie in hoge mate afhankelijk zijn van wederzijds vertrouwen. Nederland kan zich laten informeren door de Chinese autoriteiten ter plaatse en
bij mogelijke, dan wel gebleken misstanden om opheldering vragen. Dat
laatste heb ik gedaan in mijn brief van 10 augustus 2009. Het antwoord
van CCAA sluit hier op aan.
Op grond van het bovenstaande zie ik thans geen aanleiding om nadere
stappen te ondernemen. Mochten er nieuwe ontwikkelingen volgen in
relatie tot deze zaak dan zal ik de Kamer daarover berichten.
De minister van Justitie,
E. M. H. Hirsch Ballin

1

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008,
31 265, nr. 9.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 31 265, nr. 31

2