Staatsblad
van het Koninkrijk der Nederlanden
Jaargang 2012

0

466
Besluit van 26 september 2012 tot wijziging van
het Besluit stortplaatsen en stortverboden
afvalstoffen

Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.
Op de voordracht van de Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu
van 29 juni 2012, nr. IenM/BSK-2012/123200, Hoofddirectie Bestuurlijke en
Juridische Zaken;
Gelet op artikel 8.40 en 8.42a van de Wet milieubeheer juncto artikel
2.22, derde lid, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht;
De Afdeling advisering van de Raad van State gehoord (advies van
17 augustus 2012, nr. W14.12.0227/IV);
Gezien het nader rapport van de Staatssecretaris van Infrastructuur en
Milieu van 19 september 2012, nr. IenM/BSK-2012/179011, Hoofddirectie
Bestuurlijke en Juridische Zaken;
Hebben goedgevonden en verstaan:

ARTIKEL I
Het Besluit stortplaatsen en stortverboden afvalstoffen wordt als volgt
gewijzigd:
A
Paragraaf 1 komt te luiden:
Paragraaf 1. Stortverboden en begripsomschrijving van stortplaats
Artikel 1
1. Het is verboden in inrichtingen die behoren tot een van de categorieën die zijn aangewezen in onderdeel C van bijlage I bij het Besluit
omgevingsrecht, afvalstoffen te storten, die behoren tot een of meer van
de navolgende categorieën:

Staatsblad 2012

466

1

1.

2.

3.

4.

5.
6.

7.

8.
9.
10.

11.
12.
13.

14.
15.

16.

vloeibare afvalstoffen, niet zijnde metallisch kwik waarvan het
storten met het oog op de veilige opslag ervan is toegestaan bij of
krachtens Verordening (EG) nr. 1102/2008 van het Europees
Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 inzake het verbod op de
uitvoer van metallisch kwik en andere kwikverbindingen en
-mengsels en de veilige opslag van metallisch kwik (PbEU 2008,
L 304/75);
afvalstoffen, aangewezen in de bijlage bij beschikking nr. 2000/
532/EG van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van
3 mei 2000 tot vervanging van Beschikking 94/3/EG houdende
vaststelling van een lijst van afvalstoffen overeenkomstig artikel 1,
onder a), van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van de Europese
Gemeenschappen betreffende afvalstoffen en Beschikking 94/904/EG
van de Raad van de Europese Unie tot vaststelling van een lijst van
gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, lid 4, van Richtlijn
91/689/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PbEG 2000, L 226/3) met een
van de afvalstoffencodes 18 01 01, 18 01 02, 18 01 03*, 18 01 04,
18 01 06*, 18 01 07, 18 01 08*, 18 01 09, 18 01 10*, 18 02 01,
18 02 02*, 18 02 03, 18 02 05*, 18 02 07*, 18 02 08, 20 01 31* of
20 01 32;
afvalstoffen die ontplofbaar, corrosief, oxiderend, licht ontvlambaar
of ontvlambaar zijn, zoals omschreven in bijlage III bij de Kaderrichtlijn afvalstoffen;
niet-geïdentificeerde of nieuwe chemische stoffen die afkomstig zijn
van onderzoek, ontwikkelingsactiviteiten of onderwijs en waarvan de
effecten op de volksgezondheid of het milieu niet bekend zijn;
kwikhoudend afval met een gehalte aan kwik van meer dan 50 mg/kg
droge stof;
voorwerpen en preparaten die gereguleerde stoffen of nieuwe
stoffen bevatten als bedoeld in Verordening (EG) nr. 1005/2009 van
het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009
betreffende ozonlaagafbrekende stoffen (PbEU 2009, L 286/1) of
gefluoreerde broeikasgassen bevatten als bedoeld in Verordening
(EG) nr. 842/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei
2006 inzake bepaalde gefluoreerde broeikasgassen (PbEU 2006,
L 161/1);
gasontladingslampen of onderdelen daarvan, met uitzondering van
niet-herbruikbaar fluorescentiepoeder dat overblijft na het
ontkwikken;
oliefilters;
batterijen en accu’s;
PCB-houdende voorwerpen en preparaten met een gehalte van
0,5 mg/kg per polychloorbifenyl-congeneer 28, 52, 101, 118, 138, 153,
180;
vast fotografisch afval;
gasflessen, drukhouders en brandblussers, met uitzondering van
bluspoeder;
autowrakken, zijnde motorrijtuigen op meer dan twee wielen die een
afvalstof zijn als bedoeld in artikel 1.1 van de Wet milieubeheer, of
onderdelen van zodanige autowrakken;
banden, afkomstig van motorrijtuigen en aanhangwagens als
bedoeld in artikel 1 van de Wegenverkeerswet 1994;
a. huishoudelijk restafval en daarmee vergelijkbaar restafval van
bedrijven;
b. deelstromen of residuen, afkomstig van de handmatige en
mechanische verwerking van stromen restafval als bedoeld onder
a;
a. grof huishoudelijk restafval;

Staatsblad 2012

466

2

17.

18.
19.

20.
21.
22.
23.
24.
25.
26.
27.

28.
29.

30.

b. deelstromen of residuen van de handmatige en mechanische
verwerking van grof huishoudelijk afval;
a. slib van riolen, kolken of gemalen, met uitzondering van riool-,
kolken- of gemalenslib dat als grond, bedoeld in artikel 1 van het
Besluit bodemkwaliteit, kan worden gekwalificeerd en bij de
stortplaats wordt aangeboden onder overlegging van een
verklaring van Onze Minister als bedoeld in de ministeriële
regeling op grond van artikel 28a Wet bodembescherming,
waaruit blijkt dat de grond niet reinigbaar is;
b. veegvuil, met uitzondering van veegvuil dat als grond, bedoeld in
artikel 1 van het Besluit bodemkwaliteit, kan worden gekwalificeerd en bij de stortplaats wordt aangeboden onder overlegging
van een verklaring van Onze Minister als bedoeld in de ministeriële regeling op grond van artikel 28a Wet bodembescherming,
waaruit blijkt dat de grond niet reinigbaar is;
c. marktafval;
d. drijfafval;
a. groente-, fruit- en tuinafval;
b. organisch bedrijfsafval;
c. groenafval;
dierlijke bijproducten en afgeleide producten daarvan die vallen
onder de werkingssfeer van Verordening (EG) nr.1069/2009 van het
Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling
van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en tot intrekking van Verordening
(EG) nr. 1774/2002 (Verordening dierlijke bijproducten) (PbEU 2009,
L 300/1);
reststoffen van composterings- of vergistingsinstallaties;
slib, afkomstig van installaties voor het biologisch reinigen van
afvalwater;
reststoffen van de drinkwaterbereiding;
a. AVI-bodemas;
b. deelstromen of residuen van de mechanische en fysische
verwerking van de stromen van bodemas, bedoeld onder a;
reststoffen van slibverbranding;
reststoffen van kolengestookte energiecentrales;
a. zuurteer dat vrijkomt bij de petrochemische industrie;
b. zwavelhoudend afval met meer dan 5% zwavel;
a. shredderafval;
b. gemengde deelstromen of residuen van de handmatige en
mechanische verwerking van de stromen van shredderafval,
bedoeld onder a;
oxykalkslik;
a. gemengd bouw- en sloopafval, met uitzondering van partijen
waarvan de concentratie serpentijnasbest, vermeerderd met tien
maal de concentratie amfiboolasbest, meer bedraagt dan
100 mg/ kg droge stof;
b. deelstromen of residuen van de handmatige en mechanische
verwerking van de stromen van afval, bedoeld onder a, met
uitzondering van partijen waarvan de concentratie serpentijnasbest, vermeerderd met tien maal de concentratie amfiboolasbest,
meer bedraagt dan 100 mg/kg droge stof;
zeefzand, met uitzondering van zeefzand dat als grond, bedoeld in
artikel 1 van het Besluit bodemkwaliteit, kan worden gekwalificeerd
en bij de stortplaats wordt aangeboden onder overlegging van een
verklaring als bedoeld in de ministeriële regeling op grond van
artikel 28a Wet bodembescherming, waaruit blijkt dat de grond niet
reinigbaar is;

Staatsblad 2012

466

3

31.

32.
33.
34.

35.
36.

37.

38.
39.
40.
41.
42.
43.
44.
45.

grond, met uitzondering van grond, bedoeld in artikel 1 van het
Besluit bodemkwaliteit, die bij de stortplaats wordt aangeboden
onder overlegging van een verklaring als bedoeld in de ministeriële
regeling op grond van artikel 28a Wet bodembescherming, waaruit
blijkt dat de grond niet reinigbaar is;
straalgrit, met uitzondering van straalgrit dat krachtens artikel 9 is
aangewezen als niet reinigbaar;
hechtgebonden asbestcement of asbestcementproducten;
a. steenachtige materialen, met uitzondering van cellenbeton;
b. asfalt dat als teerhoudend wordt aangemerkt vanwege het
bevatten van een hoger gehalte PAK’s dan de maximale samenstellingswaarde voor PAK’s in bouwstoffen, bedoeld in bijlage A,
tabel 2, van de Regeling bodemkwaliteit;
gips;
a. bitumineus dakafval;
b. dakafval dat als teerhoudend wordt aangemerkt vanwege het
bevatten van een hoger gehalte PAK’s dan de maximale samenstellingswaarde voor PAK’s in bouwstoffen, bedoeld in bijlage A,
tabel 2, van de Regeling bodemkwaliteit;
c. composieten van dakafval bestaande uit mengsels van bitumineus of teerhoudend dakafval en mengsels van bitumineus of
teerhoudend dakafval dat verkleefd of vermengd is met andere
materialen;
d. met teer of bitumen verkleefd dakgrind;
a. A-hout, zijnde ongeverfd, onbehandeld hout;
b. B-hout, zijnde hout dat niet A-hout of C-hout is;
c. C-hout, zijnde geïmpregneerd hout, met uitzondering van
gewolmaniseerd C-hout;
metalen;
papier en karton;
kunststof- en rubberafval;
glas;
textiel;
a. verpakkingen, niet zijnde verpakkingen als bedoeld onder b of c;
b. verpakkingen van verf, lijm, kit of hars;
c. verpakkingen van overige gevaarlijke stoffen;
a. papier- en kunststofgeïsoleerde kabels en restanten daarvan;
b. glasvezelkabels;
elektrische en elektronische apparatuur, bedoeld in artikel 1, eerste
lid, onder d, van het Besluit beheer elektrische en elektronische
apparatuur.

2. Een wijziging van de bijlage bij beschikking nr. 2000/532/EG of van
bijlage III bij de Kaderrichtlijn afvalstoffen gaat voor de toepassing van het
eerste lid gelden met ingang van de dag waarop aan die wijziging
uitvoering moet zijn gegeven, tenzij bij ministerieel besluit, dat in de
Staatscourant wordt bekendgemaakt, een ander tijdstip wordt vastgesteld.
Artikel 2
In dit besluit en de daarop berustende regels wordt verstaan onder
stortplaats hetgeen daaronder wordt verstaan in artikel 8.47, eerste lid,
onder a, van de Wet milieubeheer.
Artikel 3
1. Het is verboden afvalstoffen als bedoeld in artikel 1, eerste lid, anders
dan voor het opslaan, op of in de bodem te brengen in inrichtingen als
bedoeld in categorie 28.1, onder d, van bijlage I, onderdeel C, bij het
Besluit omgevingsrecht.

Staatsblad 2012

466

4

2. Het eerste lid is niet van toepassing op afvalstoffen die worden
toegepast overeenkomstig het Besluit bodemkwaliteit.
Artikel 4
1. Gedeputeerde staten kunnen aan een omgevingsvergunning voor
een stortplaats het voorschrift verbinden dat voor daarbij aangewezen
afvalstoffen het in artikel 1, eerste lid, bedoelde verbod niet geldt indien
die afvalstoffen zijn aangewezen krachtens artikel 5, dan wel indien
daarvoor een verklaring geldt als bedoeld in artikel 6.
2. In een voorschrift als bedoeld in het eerste lid, bepaalt gedeputeerde
staten tevens dat door toepassing van dat voorschrift geen strijd mag
ontstaan met het ingevolge artikel 11f bepaalde.
3. Het eerste lid is niet van toepassing op de categorieën van afvalstoffen, genoemd in artikel 1, eerste lid, onder 1 tot en met 14.
Artikel 5
Bij regeling van Onze Minister kunnen categorieën van afvalstoffen,
genoemd in artikel 1, eerste lid, categorie 15 en volgende, of delen van die
categorieën worden aangewezen, waarvoor naar zijn oordeel in
Nederland geen andere wijze van afvalbeheer mogelijk is dan storten.
Artikel 6
1. Op verzoek van degene die een stortplaats drijft, kunnen gedeputeerde staten verklaren dat er naar hun oordeel in Nederland geen andere
wijze van afvalbeheer mogelijk is dan storten voor in artikel 1, eerste lid,
categorie 15 en volgende, genoemde afvalstoffen of voor een deel van
een zodanige categorie.
2. In de verklaring nemen gedeputeerde staten op dat de verklaring
geldt zolang de omstandigheden voor toepassing van het eerste lid
aanwezig zijn, nog gevolgd door een overgangsperiode van tien
werkdagen.
3. Met toepassing van artikel 28, eerste lid, laatste zinsnede, van de
Dienstenwet is paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet bestuursrecht niet
van toepassing op een verzoek om een verklaring als bedoeld in het
eerste lid.
4. Van een verklaring als bedoeld in het eerste lid, doen gedeputeerde
staten zo spoedig mogelijk mededeling aan Onze Minister.
Artikel 7
Bij regeling van Onze Minister worden regels gesteld omtrent de
gegevens die worden verstrekt aan gedeputeerde staten bij een verzoek
als bedoeld in artikel 6, eerste lid, en omtrent de gegevens die moeten
worden verstrekt aan Onze Minister na het storten van afvalstoffen
overeenkomstig de regeling bedoeld in artikel 5 en met een verklaring als
bedoeld in artikel 6.
Artikel 8
Het is verboden afvalstoffen te verdunnen of te vermengen om te
voldoen aan de voorschriften, bedoeld in artikel 11f, eerste lid, onder c.
Artikel 9
Bij regeling van Onze Minister worden de gevallen aangewezen, waarin
straalgrit niet reinigbaar is.

Staatsblad 2012

466

5

Artikel 10
Voor een inrichting waarvoor een verbod als bedoeld in de artikelen 1,
eerste lid, of 3, eerste lid, gaat gelden en waarin in de periode van drie
maanden voorafgaand aan het tijdstip waarop dat verbod gaat gelden,
handelingen plegen te worden verricht, waarop dat verbod betrekking
heeft, blijft dat verbod met betrekking tot die handelingen buiten
toepassing gedurende drie maanden na dat tijdstip.
B
Artikel 11a wordt als volgt gewijzigd:
1. In de alfabetische rangschikking van de begripsbepalingen wordt het
volgende begrip en de bijbehorende begripsomschrijving ingevoegd:
biologisch afbreekbare afvalstoffen: afvalstoffen die aëroob of anaëroob
kunnen worden afgebroken;.
2. De begripsbepaling «stortplaats» en de bijbehorende omschrijving
vervallen.
C
Aan artikel 11f worden twee leden toegevoegd, luidende:
6. Het verbod, bedoeld in het eerste lid, aanhef en onder c, onder 3°,
geldt niet voor metallisch kwik met een kwikgehalte hoger dan 99,9
gewichtsprocent.
7. Bij regeling van Onze Minister worden nadere regels gesteld met
betrekking tot de aanvaardingsprocedures voor en de wijze van de
tijdelijke opslag van metallisch kwik op stortplaatsen als bedoeld in artikel
11c, eerste lid, onder a, onder 3° en 4°.

ARTIKEL II
1. Een voorschrift dat is verbonden aan een omgevingsvergunning voor
een inrichting, en dat toepassing geeft aan artikel 4, eerste lid, van het
Besluit stortplaatsen en stortverboden afvalstoffen, zoals dat luidde
onmiddellijk voorafgaande aan het tijdstip waarop dit besluit in werking
treedt en daarmee in strijd is, blijft van kracht tot drie maanden na dat
tijdstip.
2. Indien in de periode, bedoeld in het eerste lid, een aanvraag is
gedaan tot wijziging van het voorschrift overeenkomstig artikel 8 van het
Besluit stortplaatsen en stortverboden afvalstoffen, blijft dit voorschrift, in
afwijking van het eerste lid, van kracht tot de beschikking op die aanvraag
van kracht is geworden.

ARTIKEL III
Artikel 2 van het Besluit vrijstellingen stortverbod buiten inrichtingen
wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt onderdeel f geletterd tot c en worden onderdelen g en h geletterd tot d en e.
2. In het eerste lid, onderdeel c (nieuw), onder 1, wordt «vliegas»
vervangen door: materiaal.

Staatsblad 2012

466

6

3. In het derde lid wordt «artikel 1 van het Besluit stortplaatsen en
stortverboden afvalstoffen» vervangen door: artikel 1, eerste lid, van het
Besluit stortplaatsen en stortverboden afvalstoffen.
4. Het vijfde lid vervalt.

ARTIKEL IV

Het advies van de Afdeling advisering van de
Raad van State wordt met de daarbijbehorende stukken openbaar gemaakt door publicatie in de Staatscourant.

De artikelen van dit besluit treden in werking op een bij koninklijk
besluit te bepalen tijdstip, dat voor de verschillende artikelen of onderdelen daarvan verschillend kan worden vastgesteld.
Lasten en bevelen dat dit besluit met de bijbehorende nota van
toelichting in het Staatsblad zal worden geplaatst.
’s-Gravenhage, 26 september 2012
De Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu,
J. J. Atsma
Uitgegeven de vijftiende oktober 2012
De Minister van Veiligheid en Justitie,
I. W. Opstelten

stb-2012-466
ISSN 0920 - 2064
’s-Gravenhage 2012

Staatsblad 2012

466

7

NOTA VAN TOELICHTING
I Algemeen
Hoofdstuk 1 Inleiding
1.1 Aanleiding
Diverse redenen liggen ten grondslag aan het besluit tot evaluatie en
herziening van de voormalige paragraaf 1 van het Besluit stortplaatsen en
stortverboden afvalstoffen (hierna: Bssa). De aanleiding was de parlementaire discussie over het openen van de landsgrenzen voor het ter
verwijdering verbranden van niet-gevaarlijk afval. Een mogelijk negatief
effect van deze beleidswijziging zou toename zijn van storten van uit
Nederland zelf afkomstig brandbaar afval. Als afvalverbrandingsinstallaties hun ovens geheel of grotendeels vullen met buitenlands brandbaar
afval, zou er immers te weinig verbrandingscapaciteit overblijven voor het
Nederlandse afval. In reactie daarop ontstond een discussie over een
absoluut stortverbod voor brandbaar afval. Deze flankerende maatregel
zou toename van het storten van brandbaar afval kunnen voorkomen. Het
was echter duidelijk dat een dergelijke maatregel door de daarvoor
noodzakelijke wijziging van het Bssa niet snel gerealiseerd kon worden.
Tevens bleek het niet gewenst deze maatregel acuut in te stellen, wegens
het ontbreken van feitelijke gegevens over het optreden van eventuele
negatieve gevolgen. De toenmalige staatssecretaris heeft echter wel
aangekondigd het Bssa zodanig te willen wijzigen dat, zo nodig in kort
tijdsbestek, een absoluut stortverbod zou kunnen worden afgekondigd
(Kamerstukken II 2006/2007 nr. 45).
Als vervolg op deze aankondiging hebben in 2008 diverse gesprekken
plaatsgevonden met de provincies, de stortbranche, de recyclingbranche
en de afvalverbranders over de werking en mogelijke verbeterpunten van
het Bssa. Hieruit zijn de volgende breed gedeelde voorstellen naar voren
gekomen:
• meer aansluiting tussen de stortverboden uit het Bssa en de sectorplannen van het Landelijk afvalbeheerplan;
• vereenvoudiging van de werkwijze bij afwijken van het stortverbod;
• schrappen van overbodige regels, zoals de Regeling merkteken
niet-herbruikbaar en niet-verbrandbaar bouw- en sloopafval1 en de
Regeling niet-herbruikbaar en niet-verbrandbaar bouw- en sloopafval;
• betere omschrijving van de categorieën van afvalstoffen waarvoor een
stortverbod geldt en de daarbij behorende vrijstellingen;
• koppeling tussen de stortverboden en euralcodes.

1
Deze regeling is per 1 december 2009
vervallen.

Het voorstel tot zodanige wijziging van het Bssa zodat in de toekomst
sneller een stortverbod kan worden ingevoerd, is anders uitgewerkt dan
oorspronkelijk beoogd. Dit voorstel zou namelijk een aanpassing van de
structuur van het Bssa inhouden, bestaande uit het verplaatsen van de
categorieën van afvalstoffen waarvoor stortverboden gelden van het
besluit naar een ministeriële regeling. Bij nader onderzoek van dit voorstel
is gebleken dat een dergelijke wijziging vanuit juridisch oogpunt niet
wenselijk is. Een lagere regeling mag niet een hoofdelement, namelijk de
werkingssfeer, van de hogere regeling (het Bssa) vaststellen. Daarnaast
wordt met verplaatsen van de stortverboden naar een ministeriële
regeling slechts beperkt tijdswinst geboekt bij het toevoegen van nieuwe
stortverboden. Ook die regelingen zijn immers onderworpen aan de
notificatieplicht van technische voorschriften voor producten aan de
Europese Commissie. Er is derhalve niet gekozen voor een structuurwijziging, maar voor het uitbreiden van het aantal absolute stortverboden.

Staatsblad 2012

466

8

Net als voorheen bepalen gedeputeerde staten wanneer bepaalde
afvalstoffen wel of niet gestort mogen worden.
Voor wat betreft de koppeling tussen de stortverboden en euralcodes,
geldt dat de categorieomschrijvingen van afvalstoffen niet één op één aan
euralcodes kunnen worden gekoppeld. Daarom is ervoor gekozen de
euralcodes niet op te nemen in het besluit maar in de nota van toelichting.
Net als in het Landelijk afvalbeheerplan 2009–2021 (hierna: LAP) zijn in de
nota van toelichting bij de beschrijving van de categorieën opgenomen
euralcodes indicatief.
1.2 Doel van dit besluit
Dit besluit betreft een herziening van de voormalige paragraaf 1 van het
Bssa. Deze herziening heeft ten doel om de stortverboden uit het Bssa
beter aan te laten sluiten op de minimumstandaarden uit het LAP.
Daarnaast is met deze wijziging beoogd de duidelijkheid van het Bssa te
vergroten. Hiertoe zijn onderdelen geschrapt, geïntegreerd en geherformuleerd. Ook heeft deze herziening ten doel het Bssa te vereenvoudigen
en waar mogelijk de bestuurlijke en administratieve lasten af te laten
nemen. Dit komt onder meer tot uiting in een hernieuwde werkwijze bij
het afwijken van stortverboden. Verder zijn er enkele wijzigingen van
ondergeschikte aard aangebracht in de artikelen 11a en 11k van het Bssa
en zijn er onder andere als gevolg van de wijziging van het Bssa wetstechnische wijzigingen aangebracht in het Besluit vrijstellingen stortverbod
buiten inrichtingen.
1.3 Afstemming
Over het ontwerp van dit besluit hebben in de periode 2009–2011
diverse overleggen plaatsgevonden met vertegenwoordigers van de
provincies. Op 13 mei 2011 is het ontwerpbesluit in het kader van de Code
Interbestuurlijke verhoudingen voorgelegd aan het Interprovinciaal
Overleg (IPO) en de Vereniging Nederlandse Gemeenten. De reactie van
het IPO op het ontwerpbesluit is ontvangen op 4 juli 2011.
1.4 Belangrijkste wijzigingen als gevolg van dit besluit
Het gewijzigde Bssa onderscheidt 45 categorieën van afvalstoffen
waarvoor stortverboden gelden. Een aantal categorieën is ongewijzigd
gebleven, een aantal is geheel nieuw en diverse categorieën zijn beter
gespecificeerde bestaande categorieën.
Een deel van de categorieën betreft afvalstoffen die nooit gestort
mogen worden (categorieën 1 tot en met 14). Het aantal afvalstromen
waarvoor dit geldt, is uitgebreid in vergelijking met het Bssa zoals dat tot
nu toe luidde.
Net als voorheen kan het in sommige gevallen noodzakelijk zijn om
afvalstoffen in afwijking van het stortverbod toch te storten. In artikel 4
(nieuw) is, net als voorheen in artikel 4, eerste lid, de mogelijkheid
opgenomen dat gedeputeerde staten aan de omgevingsvergunning voor
een stortplaats het voorschrift verbinden dat voor daarbij aangewezen
afvalstoffen het in artikel 1, eerste lid, (nieuw) bedoelde verbod niet geldt
nadat gedeputeerde staten (op grond van artikel 6 Bssa) hebben verklaard
dat geen andere wijze van afvalbeheer mogelijk is voor de betreffende
afvalstof(fen) of de minister, middels de ministeriele regeling op grond
van artikel 5 Bssa, een afvalstof heeft aangewezen, waarvoor naar zijn
oordeel in Nederland geen andere wijze van afvalbeheer mogelijk is dan
storten. De afweging of het milieuhygiënisch gezien verantwoord is om
die afvalstof(fen) – indien noodzakelijk – te storten heeft dus al plaatsge-

Staatsblad 2012

466

9

vonden bij de besluitvorming op de aanvraag om vergunning voor de
stortplaats. De mogelijkheid van afwijking van bepaalde stortverboden is
derhalve reeds in de omgevingsvergunning vastgelegd. Het voorschrift
als bedoeld in artikel 4 krijgt echter pas betekenis als zich de omstandigheid voordoet dat een verklaring wordt afgegeven dat geen andere
wijze van beheer voor een afvalstof mogelijk is.
Voor de afgifte van de verklaring is een nieuwe werkwijze opgesteld. In
de oude situatie gaf de minister de verklaring af dat geen andere wijze van
afvalbeheer mogelijk is. Hierna kon de provincie aan de stortplaatsexploitant toestemming verlenen om te storten. Deze werkwijze is thans met
dit besluit gewijzigd. Nu bepaalt de provincie zelfstandig of een afvalstof
in afwijking van het stortverbod mag worden gestort. De verklaring van de
minister is niet meer nodig. Daarnaast krijgt de minister de mogelijkheid
om bij ministeriele regeling afvalstoffen waarvoor structureel een tekort
aan verwerkingscapaciteit is of afvalstoffen die door een calamiteit met
spoed moeten worden verwijderd, aan te wijzen, waarvoor naar zijn
oordeel geen andere wijze van afvalbeheer mogelijk is dan storten.
De Regeling niet-herbruikbaar en niet-verbrandbaar bouw- en sloopafval is thans overbodig. In het gewijzigde Bssa is daarvoor geen
rechtsbasis meer opgenomen. De Regeling verklaring stortverbod
afvalstoffen wordt vervangen door een regeling op grond van artikel 7
(nieuw) Bssa.

Hoofdstuk 2 Europeesrechtelijke aspecten
2.1 Melding in het kader van de notificatierichtlijn
Op 29 november 2011 is een ontwerp van dit besluit gemeld aan de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (notificatienummer
2011/0614/NL) ter voldoening aan artikel 8, eerste lid, van Richtlijn
nr. 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese
Unie van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied
van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten
van de informatiemaatschappij (PbEG 1998, L 204/37), zoals gewijzigd bij
Richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998
(PbEG 1998, L 217/18). De notificatieperiode heeft tot 1 maart 2012
geduurd. Er is geen reactie ontvangen van de Europese Commissie over
dit besluit.

Hoofdstuk 3 Inhoud van dit besluit
3.1 De stortverboden
Er zijn enkele wijzigingen aangebracht in de stortverboden. Allereerst
zijn de stortverboden afgestemd op de minimumstandaarden uit het LAP.
Om een zo hoogwaardig mogelijke wijze van afvalverwerking te bereiken,
zijn in het LAP zogenaamde minimumstandaarden vastgesteld. De
minimumstandaard geeft de minimale hoogwaardigheid aan van de
verwerking van een bepaalde afvalstof of categorie van afvalstoffen en is
bedoeld om te voorkomen dat afvalstoffen laagwaardiger worden
verwerkt dan wenselijk is. De standaard is dus een invulling van de
voorkeursvolgorde voor afvalbeheer (lopend van preventie als meest
gewenste vorm van afvalbeheer tot veilige verwijdering als minst
gewenste vorm), zoals vastgelegd in artikel 10.4, eerste lid, van de Wet
milieubeheer. De minimumstandaard vormt op die manier een referentie-

Staatsblad 2012

466

10

niveau bij vergunningverlening en het opstellen van algemene regels voor
afvalactiviteiten.
Dat betekent dat voor de afvalstoffen waarvoor de minimumstandaard
«verbranden als vorm van verwijderen» of één of meerdere treden hoger
in de voorkeursvolgorde voor afvalbeheer is, in principe een stortverbod
geldt. Voor enkele afvalstoffen en -stromen is een uitzondering gemaakt.
Deze zijn niet of slechts gedeeltelijk in de stortverboden opgenomen. In
onderstaande opsomming is vermeld om welke afvalstoffen en -stromen
het gaat.
Ook in de formulering van de categorieën van afvalstoffen waarvoor
een stortverbod geldt, is zoveel mogelijk aangesloten op de sectorplannen
van het LAP. Dat geldt echter niet voor alle stortverboden. Sommige
afvalstoffen met elk een eigen sectorplan zijn in de stortverboden tot één
categorie samengevoegd. De reden hiervoor is dat de stromen visueel
niet van elkaar te onderscheiden zijn en/of dezelfde verwerkingsroute
volgen. Er zijn er ook verschillende afvalstoffen die onder één sectorplan
vallen, maar juist in de stortverboden in aparte (sub-) categorieën zijn
benoemd. Hiervoor is gekozen om te voorkomen dat – indien er moet
worden afgeweken van het stortverbod wanneer er geen andere wijze van
afvalbeheer mogelijk is – onnodig ook andere stromen die tot hetzelfde
sectorplan behoren en waarvoor wel verwerking beschikbaar is, gestort
kunnen worden.
Ondanks de hogere minimumstandaard zijn niet als stortverbod
opgenomen:
• Procesafhankelijk industrieel afval. Deze benaming uit het LAP is zo
breed dat hier diverse afvalstoffen onder kunnen vallen, die niet hergebruikt en/of verbrand kunnen worden en dus alleen in aanmerking komen
voor storten. Er is daarom voor gekozen in het Bssa geen algemeen
stortverbod op te nemen voor procesafhankelijk industrieel afval.
Oxykalkslik, die onder deze categorie valt, is wel opgenomen. Dit is een
afvalstof waarvoor bij de inwerkingtreding van het Bssa al een stortverbod gold.
• Scheepsafvalstoffen. Scheepsafvalstoffen mogen alleen aan vergunde
inzamelaars en verwerkers van scheepsafval worden afgegeven en
worden niet bij stortplaatsen aangeboden. Scheepsafvalstoffen zijn ook
overwegend vloeibaar en vallen derhalve onder het absolute stortverbod
voor vloeibare afvalstoffen. Nadat inzamelaars en verwerkers de
scheepsafvalstoffen geaccepteerd hebben, worden deze afvalstoffen niet
langer aangemerkt als scheepsafvalstoffen maar als bedrijfsafvalstoffen.
Er zijn stortverboden voor allerlei soorten bedrijfsafval.
• Sloopschepen. Sloopschepen worden niet voor verwijdering
aangeboden op stortplaatsen.
• Actief kool. Voor actief kool geldt naar gelang de samenstelling als
minimumstandaard verbranden of storten. Uit het meldingssyteem van
het Landelijk Meldpunt Afvalstoffen blijkt dat tussen 2006 en 2009
gemiddeld 47% van het actieve kool gestort is. Op basis van deze
gegevens is besloten geen stortverbod op te nemen voor actief kool.
• Klein gevaarlijk afval en klein chemisch afval (KGA en KCA). KGA en
KCA zijn verzameltermen voor een breed scala aan afvalstoffen. In het
LAP hebben KGA en KCA een eigen sectorplan omdat er regels gelden
met betrekking tot de inzameling en afgifte van deze afvalstoffen. Er geldt
echter geen minimumstandaard voor KGA en KCA omdat KGA en KCA uit
een diversiteit van gevaarlijke afvalstoffen bestaat. Voor de diverse
stromen die onder KGA en KCA vallen wordt verwezen naar de desbetreffende sectorplannen, bijvoorbeeld het sectorplan kwikhoudend afval. Voor

Staatsblad 2012

466

11

die stromen waar de minimumstandaard een hogere verwerkingstrede uit
de voorkeursvolgorde voor afvalbeheer dan storten voorschrijft, is een
stortverbod opgenomen. Dit maakt het apart opnemen van een stortverbod voor KGA en KCA overbodig.
• Zwerfafval. Zwerfafval heeft weliswaar een eigen sectorplan maar op
het moment dat het is verzameld, valt het onder het sectorplan afval van
onderhoud van openbare ruimten. De stromen die daar weer onder
vallen, zijn als stortverbod opgenomen.
Samenvoeging van meerdere sectorplanstromen in één stortverbod:
• Gasflessen, drukhouders en brandblussers. In het LAP zijn dit drie
aparte sectorplannen.
• Huishoudelijk restafval en daarmee vergelijkbaar restafval van
bedrijven. Dit is een samenvoeging van twee sectorplannen namelijk:
huishoudelijk restafval en restafval van bedrijven.
• Reststoffen van de composterings- of vergistingsinstallaties. Deze
stromen vallen onder de sectorplannen huishoudelijk restafval, restafval
van bedrijven, markt- drijf- en zwerfafval en gescheiden ingezameld
groente-, tuin- en fruitafval, organisch bedrijfsafval en groenafval.
• Metalen. Dit stortverbod omvat tevens afvalstoffen uit de sectorplannen ondergrondse tanks en LPG tanks.
• Kunststof- en rubberafval. Rubberafval heeft geen eigen sectorplan
maar is toegevoegd aan de categorie kunststof, omdat de rubberverwerkende industrie expliciet was vermeld in het artikel 1 van het oude Bssa.
Apart vermeld:
• Deelstromen/residuen afkomstig van de handmatige en mechanische
verwerking van huishoudelijk restafval en restafval van bedrijven. Deze
stromen vallen onder de sectorplannen (grof)huishoudelijk restafval en
restafval van bedrijven.
• Grof huishoudelijk restafval en deelstromen of residuen van de
handmatige en mechanische verwerking van grof huishoudelijk afval.
Deze stromen zijn onderdeel van het sectorplan huishoudelijk restafval.
• Slib van riool-, kolken- of gemalen, veegvuil, marktafval, drijfafval.
Deze stromen komen uit het sectorplan afval van het onderhoud van
openbare ruimten.
• Deelstromen of residuen van de handmatige en mechanische
verwerking van bouw- en sloopafval. Deze stroom valt onder het
sectorplan bouw- en sloopafval.
• Bitumineus dakafval, teerhoudend dakafval, composieten van dakleer
en met teer en bitumen verkleefd dakgrind. Deze stromen komen uit het
sectorplan dakafval.
• A-hout, B-hout en C-hout. Deze komen uit het sectorplan hout.
3.2 De uitzonderingen
Voorheen waren de uitzonderingen op de stortverboden in een apart
artikel opgenomen. In het gewijzigde Bssa zijn deze uitzonderingen
geïntegreerd in de beschrijvingen van de categorieën waarvoor stortverboden gelden (artikel 1 (nieuw)). De uitgezonderde afvalstoffen kunnen
zonder verklaring worden gestort.
Eén van de uitzonderingen betreft afvalstoffen die als verontreinigde
grond met een verklaring van niet-reinigbaarheid worden aangeboden. De
verklaring van niet-reinigbaarheid wordt afgegeven door de minister op
grond van de Regeling beoordeling reinigbaarheid grond 2006. Deze
regeling is gebaseerd op artikel 28a van de Wet bodembescherming en
artikel 2, onderdeel e, juncto artikel 1, onderdeel 24 (oud) van het Bssa
zoals dat tot nu toe luidde (met deze wijziging verplaatst naar artikel 1,

Staatsblad 2012

466

12

eerste lid, onder 31, (nieuw)). De desbetreffende regeling wordt aangepast
aan het gewijzigde Bssa.
Overigens zal op korte termijn via een wijziging van het Bssa worden
vastgelegd dat indien verontreinigde grond koud immobiliseerbaar is,
deze grond niet gestort mag worden. Het onderhavige besluit kon niet
worden samengevoegd met de aangekondigde wijziging van het Bssa
inzake koude immobilisatie van verontreinigde grond. Voor die aangekondigde wijziging van het Bssa geldt een andere tijdsplanning dan voor het
onderhavige besluit. In de artikelsgewijze toelichting bij artikel IV van deze
nota van toelichting wordt ingegaan op het belang van een spoedige
inwerkingtreding van het onderhavige besluit. De aangekondigde
wijziging van het Bssa inzake koude immobilisatie van verontreinigde
grond moet op het moment van vaststelling van het onderhavige besluit
nog vrijwel de gehele wetgevingsprocedure door, waaronder de
verplichte melding op grond van de notificatierichtlijn (zie paragraaf 2.1
van deze nota van toelichting voor die melding van het onderhavige
besluit).
3.3 Afwijken van het stortverbod
Voorheen was in artikel 4 (oud) van het Bssa de mogelijkheid opgenomen om in bepaalde gevallen in afwijking van het stortverbod een
afvalstof te kunnen storten. Het bevoegd gezag moest beoordelen of een
aanvraag aan artikel 4 (oud) voldeed. Voordat het bevoegd gezag
toestemming kon verlenen, moest de minister verklaren dat er geen
andere wijze van afvalbeheer mogelijk was. Voor bepaalde brandbare
afvalstoffen werd dit door de minister structureel onderzocht via de
zogeheten «vollastinventarisatie» bij bedrijven die brandbaar afval kunnen
verwerken. Het ging hierbij om het inventariseren van de restcapaciteit bij
afvalverbrandingsinstallaties (AVI), sorteerbedrijven, composteerbedrijven, vergisters en drooginstallaties. Deze informatie werd schriftelijk
bekend gemaakt aan het bevoegd gezag en wekelijks bijgewerkt op de
website van Agentschap NL.
Bij de herziening is ervoor gekozen om voor de in artikel 1, eerste lid,
(nieuw) genoemde afvalstoffen, de provincie zelfstandig te laten verklaren
dat er geen andere wijze van afvalbeheer mogelijk is dan storten (artikel 6,
eerste lid (nieuw)). Zij neemt deze beslissing op basis van een verzoek van
de stortplaatsexploitant. De verklaring van de minister uit de oude situatie
komt te vervallen. Omdat als belangrijkste criterium voor het toestaan van
storten in afwijking van het stortverbod geldt dat er geen andere wijze van
afvalbeheer mogelijk is, moet het verzoek dit voldoende aannemelijk
maken. De bewijslast hiervoor ligt primair bij de aanvrager, de provincie
controleert de gegevens die de exploitant verstrekt en neemt op basis van
de verstrekte gegevens een besluit. Overigens blijft Agentschap NL de
vollastinventarisatie uitvoeren, zodat deze beschikbaar is voor onder
andere gedeputeerde staten. Op deze wijze kunnen stortplaatshouders en
provincies actuele informatie over de verwerkingscapaciteit van bedrijven
die aan de inventarisatie meedoen raadplegen en gebruiken bij het
indienen of beoordelen van een aanvraag. In de nieuwe ministeriële
regeling op grond van artikel 7 (nieuw) Bssa wordt vastgesteld hoe de
verzoeker aannemelijk moet maken dat er geen andere wijze van
afvalbeheer mogelijk is en welke informatie het verzoek nog meer moet
bevatten.
Naast de bevoegdheid van de provincies om te beslissen op individuele
verzoeken van stortplaatsexploitanten, is in artikel 5 (nieuw) Bssa de
mogelijkheid gecreëerd voor de minister om per ministeriële regeling
categorieën van afvalstoffen (categorie 15 en volgende) aan te wijzen

Staatsblad 2012

466

13

waarvoor naar zijn oordeel in Nederland geen andere wijze van afvalbeheer mogelijk is dan storten. Een dergelijke regeling werkt landelijk en
geldt dus voor alle stortplaatsen. De landelijke verklaring van de minister
geldt indien de omgevingsvergunning dit, overeenkomstig artikel 4, eerste
lid, (nieuw), toestaat. Deze mogelijkheid is enerzijds toegevoegd voor die
gevallen waarvoor ten aanzien van specifieke afvalstoffen structureel een
tekort aan verwerkingscapaciteit is. Eén landelijke regeling kan in dit geval
de individuele aanvragen voor afwijken van een stortverbod vervangen
met als resultaat een afname in de administratieve en bestuurlijke lasten.
Anderzijds kan een regeling gebruikt worden in een situatie waarbij een
crisis of calamiteit snelle landelijke maatregelen voor de verwijdering van
bepaalde afvalstoffen noodzakelijk maakt. Zo kan het zijn dat bij uitbraak
van een ernstig overdraagbare dierziekte, verwijdering van de kadavers
van preventief geruimde dieren door middel van storten noodzakelijk is.
Het initiatief en de verantwoordelijkheid voor dergelijke maatregelen ligt
bij de Rijksoverheid. Het ligt dan ook voor de hand om de minister de
mogelijkheid te geven in dergelijk gevallen op landelijk niveau maatregelen rondom het stortverbod te treffen.
Als basis voor het afwijken van een stortverbod, overeenkomstig de
artikelen 5 en 6 (nieuw) Bssa, geldt nog steeds dat de omgevingsvergunning van de stortplaatsexploitant hier de mogelijkheid toe moet
bieden (artikel 4 (nieuw) Bssa. Zonder een daartoe bedoeld voorschrift in
de vergunning mag niet van een stortverbod worden afgeweken. Voor
bepaalde afvalstoffen is het in geen enkel geval mogelijk om van het
stortverbod af te wijken. Het stortverbod is voor deze afvalstoffen
absoluut. Het betreft de in artikel 1, eerste lid, (nieuw) genoemde
categorieën 1 tot en met 14.
3.4 Toelichting per categorie
Algemeen
Zoals hiervoor al is aangegeven, sluiten de stortverboden aan bij het
LAP. Dat wil zeggen dat na de deze wijziging in het Bssa de categorieën
waarvoor een stortverbod geldt, in het LAP als minimumstandaard
minimaal het verbranden als vorm van verwijderen hebben. In sommige
gevallen volgt het stortverbod echter niet uit het LAP, maar uit Richtlijn
nr. 1999/31/EG van de Raad van de Europese Unie van 26 april 1999
betreffende het storten van afvalstoffen (PbEG 1999, L 182/1) (hierna:
richtlijn storten). De categorieën van afvalstoffen waarvoor het stortverbod volgt uit de richtlijn storten, kunnen overlap hebben met de
categorieën die volgen uit het LAP. Omdat er bij de desbetreffende
afvalstoffen sprake is van absolute stortverboden, heeft dat voor de
uitvoering geen gevolgen.
De hieronder genoemde euralcodes zijn, zoals eerder aangegeven,
indicatief. Voor de minimumstandaarden zij verwezen naar het LAP.
Voor een aantal stromen (categorieën 17a en b, 30 en 31) geldt een
uitzondering op het stortverbod, indien de betreffende afvalstroom kan
worden gekwalificeerd als grond en bij de stortplaats wordt aangeboden
onder overlegging van een verklaring van de minister waaruit blijkt dat
het materiaal niet reinigbaar is.

Staatsblad 2012

466

14

Onderdelen van artikel 1, eerste lid – de stortverboden
1 Vloeibare afvalstoffen
Omschrijving
Vloeibare afvalstoffen zijn afvalstoffen in vloeibare vorm, met inbegrip
van afvalwater, maar met uitzondering van slib.
Op grond van artikel 5, derde lid, aanhef en onder a, van de richtlijn
storten is het verboden vloeibare afvalstoffen op een stortplaats te
bergen.
Een stortverbod voor vloeibare afvalstoffen is reeds geldend recht.
Verordening (EG) nr. 1102/2008 van het Europees Parlement en de Raad
van 22 oktober 2008 inzake het verbod op de uitvoer van metallisch kwik
en andere kwikverbindingen en -mengsels en de veilige opslag van
metallisch kwik (PbEU 2008, L 304/75) bepaalt dat in afwijking van artikel
5, derde lid, aanhef en onder a, van de richtlijn storten metallisch kwik dat
als afval wordt beschouwd op stortplaatsen tijdelijk mag worden
opgeslagen, gedurende meer dan een jaar.
Euralcodes
Voor deze categorie zijn geen euralcodes opgenomen omdat de
categorie betrekking heeft op de aggregatietoestand van een afvalstof,
niet de samenstelling. Het betreft alle afvalstoffen die vloeibaar zijn (vele
tientallen) met uitzondering van het bovengenoemde metallisch kwik
2 Bepaalde afvalstoffen die infectueus zijn
Omschrijving
Deze categorie omvat afval van de gezondheidszorg bij mens of dier
en/of verwant onderzoek en gescheiden ingezamelde geneesmiddelen.
Deze categorie omvat niet het keuken- en restaurantafval dat rechtstreeks
van de gezondheidszorg afkomstig is.
Euralcodes
De desbetreffende euralcodes zijn in de tekst van het Bssa zelf
opgenomen (artikel 1, eerste lid).
3 Afvalstoffen die ontplofbaar, corrosief, oxiderend, licht
ontvlambaar of ontvlambaar zijn, zoals omschreven in bijlage III
bij de Kaderrichtlijn afvalstoffen
Eén van de uitgangspunten van de richtlijn storten is dat afvalstoffen
die op stortplaatsen worden gestort, geen reacties met elkaar mogen
aangaan die nadelige gevolgen kunnen hebben voor de voorzieningen op
de stortplaats en de arbeidsomstandigheden van de medewerkers van de
stortplaats. Indien afvalstoffen onder de op een stortplaats heersende
omstandigheden ontplofbaar, corrosief, oxiderend, licht ontvlambaar of
ontvlambaar zijn, kunnen nadelige gevolgen voor de voorzieningen en de
arbeidsomstandigheden niet worden uitgesloten. De richtlijn storten geeft
in artikel 5, derde lid, aanhef en onder b, dan ook aan dat deze afvalstoffen
niet op een stortplaats mogen worden geaccepteerd.

Staatsblad 2012

466

15

Euralcodes
Voor deze categorie zijn geen euralcodes opgenomen omdat de
categorie betrekking heeft op de gevaarseigenschappen van afvalstoffen,
niet de samenstelling.
4 Niet-geïdentificeerde of nieuwe chemische stoffen die
afkomstig zijn van onderzoek, ontwikkelingsactiviteiten of
onderwijs en waarvan de effecten op de volksgezondheid of het
milieu niet bekend zijn
De richtlijn storten schrijft in artikel 5, derde lid, onder c, voor dat er een
stortverbod dient te worden opgenomen voor afvalstoffen, behorende tot
categorie 14 (bijlage I, deel A) van Richtlijn nr. 91/689/EEG van de Raad
van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PbEG 1999,
L 377/20). Het betreft «niet-geïdentificeerde en/of nieuwe chemische
stoffen afkomstig van onderzoek, ontwikkelingsactiviteiten en onderwijs
en waarvan de effecten op de mens of het milieu niet bekend zijn
(bijvoorbeeld laboratoriumafval, enz.).»
Euralcodes
Voor deze categorie bestaan geen euralcodes.
5 Kwikhoudend afval met een gehalte aan kwik van meer dan
50 mg/kg droge stof
Omschrijving
Kwikhoudende afvalstoffen zijn afvalstoffen als kwikhoudende
voorwerpen (bijvoorbeeld thermometers en schakelaars), amalgaamhoudend afval, aardgasslib, kwikseleenresidu, met kwik verontreinigde
filters, staal en kwikhoudend A-cokes.
Kwik(oxide)houdende batterijen, (met kwik verontreinigd) actief kool,
fluorescentiepoeder, kwikhoudend afvalwater en metallisch kwik als
bedoeld in categorie A1, vallen niet onder dit stortverbod.
Kwikhoudende grond valt onder categorie 31 van artikel 1, eerste lid
(nieuw).
Euralcodes
050701*, 060404*, 060703*, 101401*, 160108*, 160603*, 170901*,
180110*, 200121*
6 Voorwerpen en preparaten die CFK’s HCFK’s, HFK’s of halonen
bevatten
Omschrijving
CFK’s, HCFK’s en HFK’s zijn stoffen die gebruikt worden als koudemiddel
in bijvoorbeeld koel- en vriesapparatuur en klimaatregelingsapparatuur.
Halonen zijn stoffen die bestand zijn tegen zeer hoge temperaturen en
daarom vooral te vinden in brandbeveiligingsapparatuur. De (H)CFK’s,
Halonen en HFK’s zijn wegens hun ozonafbrekende of aardopwarmende
vermogens gereguleerde stoffen die vallen onder de Verordening (EG)
nr. 1005/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september
2009 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen ((H)CFK’s en halonen)
(PbEU 2009, L 286/1) en de Verordening (EG) nr. 842/2006 van het

Staatsblad 2012

466

16

Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 inzake bepaalde
gefluoreerde broeikasgassen (HFK’s) (PbEU 2006, L 161/1) inzake bepaalde
gefluoreerde broeikasgassen.
De Europese Verordening betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen
(PbEU 2009, L 286/1) heeft tot doel een beperking van onder andere het
gebruik, de handel, productie van (H)CFK’s te realiseren. De Europese
Verordening inzake bepaalde gefluoreerde broeikasgassen (PbEU 2006,
L 161/1) heeft ten doel de emissies van in het Protocol van Kyoto
opgenomen gefluoreerde broeikasgassen te beheersen, te voorkomen en
daardoor te verminderen.
Euralcodes
140601*, 160121*, 160211*, 160213*, 160215*, 160504*
7 Gasontladingslampen of onderdelen daarvan, met uitzondering
van niet-herbruikbaar fluorescentiepoeder dat overblijft na het
ontkwikken
Omschrijving
Gasontladingslampen zijn lampen die licht geven doordat een
elektrische stroom door een met gas gevulde buis gaat. Bij dit proces
ontstaat elektromagnetische straling die wordt omgezet in zichtbaar licht
of UV-straling. Gebruikte gassen zijn onder andere kwik, neon, argon,
helium, xenon en krypton. Daarnaast zijn deze buizen gevuld met natrium
of metaalhalogenides. Er bestaan lagedruk- en hogedruklampen.
Hogedruklampen worden veelal voor professionele toepassingen gebruikt
en onder meer ingezet voor de verlichting van etalages, straten, sportterreinen en beamers. Voorbeelden van lagedruklampen zijn neonlampen,
spaarlampen en tl-lampen. In de laatste twee is fluorescentiepoeder
aangebracht als een laag. Deze laag zet UV-straling die bij de ontlading
ontstaat, om in zichtbaar licht. Fluorescentiepoeder komt vrij bij de
verwerking van tl-lampen en spaarlampen. Er bestaan verschillende
soorten fluorescentiepoeder:
• standaard fluorescentiepoeder: bestaande uit calciumhalofosfaat met
als dope-elementen antimoon en mangaan;
• speciale fluorescentiepoeders: bestaande uit diverse stoffen: de
belangrijkste vertegenwoordiger in deze groep is fluorescentiepoeder op
basis van zogenaamde zeldzame aardmetalen zoals Yttrium, Europium en
Terbium.- deze poeders worden gebruikt voor de productie van hoogwaardige lampen, de zogenaamde kleur-80.
Standaard fluorescentiepoeder is niet herbruikbaar en kan na ontkwikken alleen gestort worden. Ontkwikt niet herbruikbaar fluorescentiepoeder
is daarom uitgezonderd van het stortverbod.
Euralcodes
060315*, 060316, 060404*, 200121*
8 Oliefilters
Omschrijving
Oliefilters worden toegepast voor de zuivering van smeerolie en
hydraulische oliën in voertuigen, vaartuigen en machines. Het oliefilter
zuivert de olie van zwevende deeltjes. Tijdens het gebruik wordt de olie
aangetast door onder andere roet, metaaldeeltjes en stof. Het oliefilter

Staatsblad 2012

466

17

raakt na enige tijd verzadigd en wordt vervangen. Oliefilters bestaan uit
metaal, papier/karton, olie en kunststof/rubbers.
Euralcodes
150202*, 160107*
9 Batterijen en accu’s
Omschrijving
Een batterij of accu is een bron van door rechtstreekse omzetting van
chemische energie verkregen elektrische energie. Batterijen en accu’s
kunnen zuren en zware metalen, zoals zink, cadmium, nikkel, kwik en
lood(verbindingen) bevatten.
Euralcodes
090111*, 090112, 160601*, 160602*, 160603*, 160604, 160605, 200133*,
200134
10 PCB-houdende voorwerpen en preparaten
Omschrijving
Het betreft onder andere apparaten die PCB’s bevatten of hebben bevat
en niet zijn gereinigd, alsmede andere PCB-houdende voorwerpen of
preparaten in het afvalstadium. PCB’s komen voor in transformatoren,
condensatoren, hydraulische apparatuur en met olie gevulde verwarmingsradiatoren. Daarnaast komen PCB’s voor in (geïmporteerde)
producten als verf, rubber, inkten en lijmen. Tot slot kan tijdens werkzaamheden verontreiniging van gebruikte producten met PCB’s optreden
(poetsdoeken, slibben, etc).
PCB-houdende grond en waterig afval dat PCB’s bevat, vallen niet onder
dit stortverbod.
PCB’s worden in regelgeving gedefinieerd als: polychloorbifenylen,
polychloorterfenylen (PCT’s), monomethyltetrachloordifenylmethaan,
monomethyldichloordifenylmethaan, monomethyldibroomdifenylmethaan, en alle mengsels van bovengenoemde stoffen, voor zover het
totale gehalte aan bovengenoemde stoffen hoger is dan 0,5 mg/kg per
congeneer 28, 52, 101, 118, 138, 153 en 180.
Euralcodes
160109*, 160209*, 160210*
11 Vast fotografisch afval
Omschrijving
Vast fotografisch afval bestaat in hoofdzaak uit niet-ontwikkelde film of
fotopapier voor zwart-wit afdrukken.
Euralcodes
090106*, 090108

Staatsblad 2012

466

18

12 Gasflessen, drukhouders en brandblussers, met uitzondering
van bluspoeder
Omschrijving
Een gasfles is een verplaatsbare drukhouder met een waterinhoud van
niet meer dan 150 liter. Een drukhouder is een verzamelterm die flessen,
grote cilinders, drukvaten, gesloten cryo-houders en flessenbatterijen
omvat.
Bij brandblussers wordt onderscheid gemaakt in schuimblussers,
koolzuurblussers, poederblussers (met BC- of ABC-poeder) en halonblussers. Daarnaast worden zeer kleine blusapparaten op de markt
gebracht (inhoud < 1 kg) met diverse andere stoffen en/of gassen.
Voor bluspoeder geldt een uitzondering van het stortverbod. De
minimumstandaard voor bluspoeder is materiaalhergebruik en indien
hergebruik niet mogelijk is verwijderen door storten. In de praktijk is
slechts een klein gedeelte van het bluspoeder geschikt voor hergebruik,
derhalve geldt er vrijstelling op het stortverbod.
Voor de vraag of gasflessen, drukhouders of brandblussers gevaarlijk
afval zijn, is de samenstelling van de inhoud van belang. Indien deze
inhoud op grond van de Europese Afvalstoffenlijst1 als gevaarlijk moet
worden beschouwd is het geheel gevaarlijk afval. Voorbeelden van
gassen, vloeistoffen en poeders uit drukhouders die als gevaarlijk moeten
worden aangemerkt, zijn propaan en halonen. ABC-bluspoeder en
BC-bluspoeder zijn geen gevaarlijk afval. De inhoud van schuimblussers
kan zowel gevaarlijk afval als niet-gevaarlijk afval zijn.
Eenvoudig afgelaten drukhouders zijn per definitie niet leeg. Zonder
spoelen blijft een rest van de inhoud achter met een dampspanning die
vrijwel gelijk is aan die van de atmosfeer waarin wordt afgelaten. Niet
geheel lege, in het afvalstadium geraakte drukhouders en brandblussers
die gevuld waren met gevaarlijke stoffen, worden dan ook aangemerkt als
gevaarlijk afval.
Uit veiligheidsoverwegingen mogen drukhouders en brandblussers
slechts in het circuit voor materiaalhergebruik worden gebracht, nadat zij
zijn geleegd en – als de inhoud een gevaarlijke afvalstof was – zijn
gereinigd. Gespecialiseerde bedrijven richten zich op het leegzuigen van
drukhouders. De geleegde drukhouders worden na controle hergebruikt
door de leverancier van drukhouders.

1
Zoals opgenomen in de bijlage bij
Beschikking nr. 2000/532/EG van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van
3 mei 2000 tot vervanging van Beschikking
94/3/EG houdende vaststelling van een lijst
van afvalstoffen overeenkomstig artikel 1,
onder a), van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad
van de Europese Gemeenschappen betreffende afvalstoffen en Beschikking 94/904/EG
van de Raad van de Europese Unie tot
vaststelling van een lijst van gevaarlijke
afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, lid 4,
van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van de
Europese Gemeenschappen betreffende
gevaarlijke afvalstoffen (PbEG L 226/3).

In het afvalstadium geraakte brandblussers worden door de producenten of leveranciers onklaar gemaakt en ontmanteld. Bij demontage van
onbruikbare brandblusmiddelen wordt onderscheid gemaakt in brandblussers onder druk en brandblussers voorzien van een ingebouwd
drukgaspatroon. In het eerste geval moet de druk worden afgelaten, in het
tweede geval wordt de patroon (veelal gevuld met koolzuurgas)
verwijderd en zo mogelijk hergebruikt. Indien de patroon niet kan worden
hergebruikt, moet de druk worden afgelaten en het metaal in het
hergebruikcircuit worden gebracht. De lege brandblusser moet worden
afgevoerd voor nuttige toepassing.
In het LAP zijn gasflessen en drukhouders enerzijds en brandblussers
anderzijds ondergebracht in twee verschillende sectorplannen. Gezien de
overeenkomsten tussen de apparaten en het feit dat voor alle drie een
absoluut stortverbod geldt, zijn ze in het gewijzigde Bssa samengevoegd
in één categorie.

Staatsblad 2012

466

19

Euralcodes
150111*, 160116, 160504*, 160505
13 Autowrakken, zijnde motorrijtuigen op meer dan twee wielen
die een afvalstof zijn in de zin van artikel 1.1 van de Wet milieubeheer, of onderdelen daarvan
Omschrijving
Autowrakken zijn wrakken van voertuigen op meer dan twee wielen,
inclusief de daarin aanwezige materialen, vloeistoffen en onderdelen.
Materialen, onderdelen en vloeistoffen die vrijkomen bij demontage van
wrakken en reparatie en onderhoud van voertuigen, vallen niet onder dit
stortverbod.
Euralcodes
160104*, 160106
14 Banden, afkomstig van motorrijtuigen en aanhangwagens als
bedoeld in artikel 1 van de Wegenverkeerswet 1994
Omschrijving
Op grond van artikel 5, derde lid, aanhef en onder d, van de richtlijn
storten geldt een stortverbod voor hele en versnipperde gebruikte
banden, met uitzondering van fietsbanden en banden met een buitendiameter van meer dan 1400 mm. Voor de omzetting van de richtlijn storten
was reeds een stortverbod in de regelgeving opgenomen voor banden
van motorvoertuigen en aanhangwagens als bedoeld in artikel 1 van de
Wegenverkeerswet 1994. Dit stortverbod omvatte derhalve meer banden
dan het stortverbod in de richtlijn storten. Het oude stortverbod is
onveranderd overgenomen in artikel 1 (nieuw).
Euralcode
160103
15a Huishoudelijk restafval en daarmee vergelijkbaar restafval
van bedrijven
Omschrijving
Huishoudelijk restafval en daarmee vergelijkbaar restafval van bedrijven
is gemengd afval dat overblijft bij particuliere huishoudens en bedrijven
uit de handel, diensten en overheidssector, nadat stromen gescheiden zijn
aangeboden. Tevens omvat deze categorie ongescheiden procesonafhankelijk industrieel afval en niet specifiek ziekenhuisafval.
Deze categorie omvat niet de gescheiden ingezamelde deelstromen van
huishoudens en bedrijven, zoals bijvoorbeeld glas en papier. Ook grof
huishoudelijk afval en groente-, fruit- en tuinafval vallen niet onder dit
stortverbod.
Huishoudelijk restafval en daarmee vergelijkbaar restafval van bedrijven
is een samenvoeging van de oude categorieën 30, onder a, 31 onder a en
32 onder a, van artikel 1, eerste lid, (oud) van het Bssa en heeft betrekking
op twee sectorplannen, te weten huishoudelijk restafval en restafval van
bedrijven. Er is voor een samenvoeging in één categorie gekozen omdat

Staatsblad 2012

466

20

de stromen visueel niet van elkaar te scheiden zijn en bovendien dezelfde
verwerkingsroute volgen.
Euralcodes
180101, 180104, 180201, 180203, 200301, 200307
15b Deelstromen of residuen afkomstig van de mechanische
verwerking van stromen als bedoeld onder categorie 15a
Omschrijving
Deze categorie heeft betrekking op al dan niet gemengde deelstromen
of residuen die ontstaan bij het verkleinen, scheiden, sorteren of het
samenpersen (handmatige en mechanische verwerking van huishoudelijk
restafval of restafval van bedrijven (categorie 15, onder a, van artikel 1,
eerste lid)). Voorbeelden van deze categorie zijn refuse derived fuel (RDF)
ofwel uit afvalstoffen vervaardigde brandstof, en de organisch natte
fractie (ONF).
Deze categorie is in grote lijnen een samenvoeging van de oude
categorieën 30, onder b en c, 31, onder b en c, en 32 onder b en c, van
artikel 1, eerste lid, (oud) van het Bssa. Alleen de technieken composteren
of vergisten, die voorheen onder de genoemde categorieën vielen, zijn
apart genoemd in de categorie «reststoffen van composterings- of
vergistingsinstallaties».
Euralcodes
191210, 191211*, 191212
16a Grof huishoudelijk restafval
Omschrijving
Grof huishoudelijk restafval bestaat uit huishoudelijke afvalstoffen die te
groot en/of te zwaar zijn om op dezelfde wijze als «gewone» huishoudelijke afvalstoffen aan een inzameldienst te worden aangeboden. Grof
huishoudelijk afval wordt apart (op straat) ter inzameling aangeboden of
ingeleverd bij een milieustraat. Het gaat hierbij meestal om afgedankte
huisraad zoals matrassen en meubels. Grof huishoudelijk afval heeft een
eigen minimumstandaard en derhalve een eigen stortverbod.
Euralcode
200307
16b Deelstromen of residuen van de sortering van grof huishoudelijk afval
Omschrijving
Het betreft residuen afkomstig van het scheiden, sorteren of anders
verwerken van grof huishoudelijk afval. Het verwerken kan plaatsvinden
door milieustraten of door sorteerinrichtingen. Dit stortverbod omvat
zowel gemengde residuen als monostromen voor zover deze niet
eenduidig onder een andere categorie te vatten zijn zoals bijvoorbeeld
matrassen.

Staatsblad 2012

466

21

Deze categorie valt in het LAP onder het sectorplan huishoudelijk
restafval, maar is in het Bssa als aparte categorie opgenomen omdat het
soms partijen afvalstoffen betreft die wegens hun grootte of samenstelling moeilijk te verwerken zijn (technisch niet brandbaar). Wanneer is
vastgesteld dat er geen andere manier van afvalbeheer beschikbaar is,
kan op basis van artikel 6 (nieuw) een verzoek om een verklaring de
betreffende afvalstof te mogen storten bij het bevoegd gezag worden
ingediend.
Euralcode
200307
17a Slib van riolen, kolken of gemalen, niet zijn riool-, kolken- of
gemalenslib dat als grond kan worden gekwalificeerd en bij de
stortplaats wordt aangeboden onder overlegging van een
verklaring van de minister, waaruit blijkt dat de grond niet
reinigbaar is
Omschrijving
Dit afval komt vrij bij de reiniging van riolen, kolken en gemalen (ofwel
RKG-slib). In het LAP valt deze categorie onder het sectorplan afval van
onderhoud van openbare ruimten.
Het stortverbod is niet van toepassing op slib waarvoor met een
verklaring van de minister, op grond van de Regeling beoordeling
reinigbaarheid grond 2006, wordt aangetoond dat dit slib niet minimaal
tot de bodemkwaliteitsklasse industrie gereinigd kan worden en daarmee
niet nuttig toepasbaar is.
Het Besluit bodemkwaliteit definieert grond als vast materiaal,
bestaande uit minerale delen met een maximale korrelgrootte van
2 millimeter en organische stof in een verhouding en met een structuur
zoals deze in de bodem van nature wordt aangetroffen, alsmede van
nature in de bodem voorkomende schelpen en grind met een korrelgrootte van 2 tot 63 millimeter, met uitzondering van baggerspecie.
Euralcode
200306
17b Veegvuil, niet zijnde veegvuil dat als grond kan worden
gekwalificeerd en aan de stortplaats wordt aangeboden onder
overlegging van een verklaring van de minister, waaruit blijkt dat
de grond niet reinigbaar is
Omschrijving
Veegvuil is afval afkomstig van het vegen van openbare terreinen,
straten en stranden en het legen van openbare afvalbakken.
Het stortverbod is niet van toepassing op veegvuil waarvoor met een
verklaring van de minister, op grond van de Regeling beoordeling
reinigbaarheid grond 2006, wordt aangetoond dat dit veegvuil niet
minimaal tot de bodemkwaliteitsklasse industrie gereinigd kan worden en
daarmee niet nuttig toepasbaar is.

Staatsblad 2012

466

22

Het Besluit bodemkwaliteit definieert grond als vast materiaal,
bestaande uit minerale delen met een maximale korrelgrootte van
2 millimeter en organische stof in een verhouding en met een structuur
zoals deze in de bodem van nature wordt aangetroffen, alsmede van
nature in de bodem voorkomende schelpen en grind met een korrelgrootte van 2 tot 63 millimeter, met uitzondering van baggerspecie.
Euralcode
200303
17c Marktafval
Omschrijving
Marktafval is afval van markten en evenementen, met uitzondering van
het afval dat door marktlieden en exploitanten van evenementen zelf is
ingezameld.
Euralcode
200302
17d Drijfafval
Omschrijving
Drijfafval is afval dat afkomstig is van het reinigen van havens, kanalen,
sloten, grachten en vijvers.
Euralcode
200399
18a Groente-, fruit- en tuinafval
Omschrijving
Het gaat hierbij om groente-, fruit- en tuinafval van huishoudens
(gft-afval) en bestaat in hoofdzaak (niet limitatief) uit schillen en resten
van groenten, fruit en aardappelen, resten van gekookt eten, graten,
botjes, plantaardige olie, gestold vet en onkruid, takjes en bladeren (fijn
tuinafval).
Euralcode
200108
18b Organisch bedrijfsafval
Omschrijving
Organisch bedrijfsafval bestaat hoofdzakelijk uit (gekookt) keukenafval
en etensresten (swill) dat vrijkomt bij handel, diensten en overheden en
veilingen. Naar aard en samenstelling is dit afval vergelijkbaar met
gft-afval.
Euralcode
200108

Staatsblad 2012

466

23

18c Groenafval
Omschrijving
Het gaat bij deze categorie om groenafval dat vrijkomt bij de aanleg en
onderhoud van openbaar groen, bos- en natuurterreinen. Het betreft
tevens afval dat hiermee te vergelijken is, zoals grof tuinafval, berm- en
slootmaaisel, afval van hoveniersbedrijven, agrarisch afval en afval dat
vrijkomt bij aanleg en onderhoud van terreinen van instellingen en
bedrijven. Ook grof tuinafval van huishoudens valt onder deze categorie.
Euralcodes
020103, 020107, 200201
19 Dierlijke bijproducten en afgeleide producten daarvan
Omschrijving
Dierlijk bijproducten en daarvan afgeleide producten vallen onder de
werkingssfeer van Verordening (EG) 1069/2009 tot vaststelling van
gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie
bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten (hierna: Verordening dierlijke bijproducten).
Dierlijke bijproducten zijn hele kadavers, of delen van dieren of
producten van een dierlijke oorsprong of producten die uit dieren zijn
verkregen, en die niet voor menselijke consumptie geschikt zijn.
Afgeleide producten zijn producten die zijn verkregen door een of
meerdere behandelingen, omzettingen of verwerkingsfasen van dierlijke
bijproducten.
In de Verordening dierlijke bijproducten wordt een driedeling in dierlijke
bijproducten gehanteerd op basis van gezondheids- en veterinaire risico’s,
te weten categorie 1-, 2- en 3-materiaal. Het onderscheid tussen de
groepen is gebaseerd op een afnemend risico voor mens en dier.
Categorie 1-materiaal bevat het grootste risico voor mens en dier.
Binnen deze categorie vallen onder andere gespecificeerd risicomateriaal
(o.a. ruggenmerg, hersenen van herkauwers) en kadavers die dit materiaal
bevatten, kadavers (en delen daarvan) van (wilde) dieren waarvan wordt
vermoed dat die met een op mens of dier overdraagbare ziekte zijn
besmet, keukenafval en etensresten uit internationale transport van
vervoer en mengsels met categorie 1-materiaal.
Categorie 2-materiaal bevat materialen die minder gevaarlijk worden
geacht, maar zeker niet in de voedselketen terecht moeten komen. Te
denken valt aan mest en inhoud van het maagdarmkanaal en producten
met residuen van diergeneesmiddelen. Ook kadavers die niet onder
categorie 1-materiaal vallen, worden beschouwd als categorie 2-materiaal.
Categorie 3-materiaal is materiaal dat, al dan niet na bewerking, in een
aantal gevallen geschikt wordt geacht om als grondstof voor veevoer te
dienen. Belangrijke stromen zijn onder andere vlees, ongeschikt of (om
commerciële redenen) niet bestemd voor menselijke consumptie,
voormalige voedingsmiddelen van dierlijke oorsprong en keukenafval
afkomstig van huishoudens en horeca.

Staatsblad 2012

466

24

Euralcodes
020102, 020201, 020202, 020203, 020299
20 Reststoffen van composterings- of vergistingsinstallaties
Omschrijving
Deze categorie omvat residuen of reststromen van de compostering of
vergisting van
a) deelstromen uit de mechanische verwerking van huishoudelijk
restafval of restafval van bedrijven;
b) deelstromen uit de mechanische verwerking van RKGV-slib,
marktafval, drijfafval of zwerfafval;
c) groente- fruit- en tuinafval, organisch bedrijfsafval, groenafval.
Compost en digestaat zijn de meest voorkomende stromen binnen deze
categorie.
Euralcodes
190501, 190502, 190503, 190599, 190604, 190606, 190699
21 Slib, afkomstig van de biologische reiniging van afvalwater
Omschrijving
Waterzuiveringsslib is slib dat vrijkomt bij de biologische zuivering van
afvalwater in:
– rioolwaterzuiveringsinstallaties (RWZI’s),
– industriële afvalwaterzuiveringsinstallaties (AWZI’s).
Euralcodes
020204, 020305, 020403, 020502, 020603, 020705, 030311, 040106,
040107, 040219*, 040220, 050109*, 050110, 060502*, 060503, 070111*,
070112, 070211*, 070212, 070311*, 070312, 070411*, 070412, 070511*,
070512, 070611*, 070612, 070711*, 070712, 100120*, 100121, 101213,
190805, 190811*, 190812, 191105*, 191106
22 Reststoffen van de drinkwaterbereiding
Omschrijving
Reststoffen van drinkwaterbereiding zijn overwegend anorganisch en
bestaan in hoofdzaak uit kalkkorrels, waterijzer, filtergrind, slibben en
zand. Reststoffen van de drinkwaterbereiding die niet als bouwstof
kunnen worden toegepast of wegens de arseenconcentratie niet voor
andere vormen van recycling in aanmerking komen, moeten worden
gestort. Per jaar wordt ongeveer 5000 ton aan reststoffen uit de drinkwaterbereiding gestort. Omdat dit een klein percentage van de hoeveelheid
vrijkomende reststoffen bij drinkwaterbereiding is, is besloten geen
uitzondering op het stortverbod op te nemen om misbruik te voorkomen.
Alvorens dit afval gestort mag worden, zal het bevoegd gezag moeten
verklaren dat er geen andere wijze van afvalbeheer mogelijk is. Hiervoor
zal de stortplaatsexploitant een verzoek moeten indienen.
Euralcodes
190901, 190902, 190903, 190905, 190906, 190999

Staatsblad 2012

466

25

23a AVI-bodemas
Omschrijving
Bodemas van een afvalverbrandingsinstallatie (AVI) is de bodemas die
resteert na verbranding in een inrichting die in hoofdzaak of uitsluitend is
bestemd voor het verbranden van huishoudelijke afvalstoffen en
bedrijfsafvalstoffen in een roosteroven of een wervelbedoven.
Euralcodes
190111*, 190112
23b Deelstromen of residuen van de mechanische en/of fysische
verwerking van de stromen AVI-bodemas, bedoeld onder
categorie 23a
Omschrijving
Verwerking van AVI-bodemassen is om verschillende redenen in
ontwikkeling. Het kan daarbij gaan om het terugwinnen van componenten
als metalen, maar ook om het zodanig behandelen van de minerale fractie
dat de stabiliteit verbetert en/of de uitloging vermindert. Het betreft dan
bij voorbeeld mechanische handelingen als breken, zeven, magneetscheiden en sorteren. Naast het optimaliseren van de inzet van deze al
langer toegepaste technieken is er ook steeds meer aandacht voor de
inpassing van technieken als fractionering, natte reiniging, versnelde
veroudering en dichtheidsscheiding. Voor de bij beide soorten handelingen met AVI-bodemas vrijkomende deelfracties geldt een stortverbod.
Overigens is begin maart 2012 tussen de Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu en een aantal afvalenergiecentrales (AEC) de «Green
deal» Verduurzaming nuttige toepassing AEC-bodemas gesloten.
Onderdeel van de «Green deal» is dat residuen die vrijkomen bij de
opwerking van AEC-bodemas mogen worden gestort. Daarvoor zal te
zijner tijd een landelijke verklaring worden afgegeven.
Euralcodes
190102, 191202, 191203, 191209, 191211*, 191212
24 Reststoffen van de slibverbranding
Omschrijving
Reststoffen van slibverbranding zijn assen die resteren na verbranding
van afvalstoffen in een slibverbrandingsinstallatie.
Euralcodes
190107*, 190113*, 190114, 190115*, 190116
25 Reststoffen van kolengestookte energiecentrales
Omschrijving
Reststoffen van kolengestookte energiecentrales bestaan in hoofdzaak
uit poederkoolvliegas, bodemas, vliegas van kolenvergassing, slakken van
kolenvergassing en rookgasontzwavelingsgips.

Staatsblad 2012

466

26

Euralcodes
100101, 100102, 100103, 100104*, 100105, 100107, 100113*, 100114*,
100115, 100116*, 100117, 100118*, 100119, 100124
26a Zuurteer dat vrijkomt bij de petrochemische industrie
Omschrijving
Zuurteer resteert na behandeling van koolwaterstoffen (met name olie)
met zwavelzuur in de petrochemische industrie. Bij deze behandeling
ontstaan relatief grote hoeveelheden zuurteer(slib), dat een sterk zuur is,
een hoog percentage zwavel bevat (4 tot 8% van de behandelde massa
aan afgewerkte olie) en verontreinigd is met (hoge) concentraties PAK,
olietoevoegingen, organische stoffen en zware metalen. Grofweg worden
twee typen zuurteer onderscheiden, te weten zuurteer dat bestaat uit
zwavelzuur en koolwaterstofteer en wordt gekenmerkt door hoge
PAK-concentraties, en zuurteer dat bestaat uit zwavelzuur en bitumineuze
olieverbindingen en wordt gekenmerkt door lage PAK-concentraties.
Euralcodes
050107*, 050601*, 191102*
26b Zwavelhoudend afval
Omschrijving
Zwavelhoudend afval met meer dan 5% zwavel, niet zijnde zwavelzuur
of zuurteer, is afval dat vooral ontstaat bij olieraffinage, aardgaszuivering
of verbranding van fossiele brandstoffen. Ook in de chemische industrie
en de aardolieverwerkende industrie (kunstvezelindustrie en polymeerindustrie) komt dit afval vrij.
Euralcodes
050116, 050702, 060602*, 060603
27a Shredderafval
Omschrijving
Shredderafval resteert na het verkleinen van samengestelde producten
in installaties die in hoofdzaak autowrakken, welvaartschroot (afgedankte
elektrische en elektronische apparatuur, fietsen, kinderwagens, meubilair)
en lichtere delen van industrieel metaalschroot shredderen.
Shredderafval bestaat uit een lichte fractie (restfractie van het
afgezogen deel uit een shredderinstallatie) en een zware fractie (niet
afgezogen grote brokken bestaande uit kunststof, rubber en dergelijke).
Euralcodes
191003*, 191004, 191005*, 191006

Staatsblad 2012

466

27

27b Gemengde deelstromen of residuen van de handmatige en
mechanische verwerking van de stromen bedoeld onder a
Voor bij de verwerking van shredderafval vrijkomende stromen geldt
eveneens een stortverbod. Dit geldt ook voor de stroom die overblijft na
verwerking in de Post Shredder Technologie (PST)-installatie. Hiervoor is
de minimumstandaard thermische verwerking.
Euralcodes
191202, 191203, 191204, 191205, 191208, 191209, 191210, 191211,
191212
28 Oxykalkslik
Omschrijving
Oxykalkslik komt vrij bij de hoogovens. Het is het residu van de stof- en
rookgasreiniging dat vrijkomt bij de productie van staal.
Euralcodes
100207*, 100208
29a Gemengd bouw- en sloopafval, met uitzondering van partijen
waarvan de concentratie serpentijnasbest, vermeerderd met tien
maal de concentratie amfiboolasbest, meer bedraagt dan
100 mg/kg droge stof
Omschrijving
Bouw- en sloopafval komt vrij bij het bouwen, renoveren en slopen van
gebouwen en andere bouwwerken, waaronder ook die in de weg- en
waterbouw. Dit stortverbod omvat gemengd bouw- en sloopafval,
aangeboden door bedrijven uit de bouwsector, maar ook daarmee in
samenstelling vergelijkbaar bedrijfsafval en huishoudelijk restafval, zoals
afval dat ongescheiden vrijkomt bij het bouwen, verbouwen of slopen
door particuliere huishoudens.
Een uitzondering op het stortverbod geldt voor gemengd bouw- en
sloopafval waarvan de concentratie serpentijnasbest, vermeerderd met
tien maal de concentratie amfiboolasbest, meer bedraagt dan 100 mg/kg
droge stof. Onder dit gehalte kan het materiaal namelijk nuttig worden
toegepast in overeenstemming met de regels op grond van het Besluit
bodemkwaliteit.
Euralcodes
170106*, 170107, 170204*, 170603, 170604, 170801*, 170802, 170901*,
170902*, 170903*, 170904

Staatsblad 2012

466

28

29b Deelstromen of residuen van de handmatige en mechanische
verwerking van de stromen als bedoeld onder a, met uitzondering
van partijen waarvan de concentratie serpentijnasbest,
vermeerderd met tien maal de concentratie amfiboolasbest, meer
bedraagt dan 100 mg/kg droge stof
Omschrijving
Al dan niet gemengde fracties, waaronder sorteerresidu, blijven over na
handmatige en mechanische verwerking van bouw- en sloopafval en
daarmee in samenstelling vergelijkbaar bedrijfsafval en gemengd
verbouwingsafval.
Een uitzondering op het stortverbod geldt voor fracties uit bouw-en
sloopafval waarvan de concentratie serpentijnasbest, vermeerderd met
tien maal de concentratie amfiboolasbest, meer bedraagt dan 100 mg/kg
droge stof. Onder dit gehalte kan het materiaal namelijk nuttig worden
toegepast in overeenstemming met de regels op grond van het Besluit
bodemkwaliteit.
Euralcodes
191211*, 191212
30 Zeefzand, met uitzondering van zeefzand dat als grond kan
worden gekwalificeerd, en op de stortplaats wordt aangeboden
onder overlegging van een verklaring van de minister waaruit
blijkt dat de grond niet reinigbaar is
Omschrijving
Zeefzand bestaat voornamelijk uit sorteerzeefzand en brekerzeefzand.
Sorteerzeefzand ontstaat bij het afzeven van het fijne materiaal in
sorteerinstallaties voor bouw- en sloopafval. Brekerzeefzand ontstaat bij
het voorzeven van steenachtige fracties uit bouw- en sloopafval in
puinbreekinstallaties. Het stortverbod is niet van toepassing op zeefzand
waarvoor met een verklaring van de minister, overeenkomstig de
Regeling beoordeling reinigbaarheid grond 2006, wordt aangetoond dat
het zeefzand niet minimaal tot de bodemkwaliteitsklasse industrie
gereinigd kan worden en daarmee niet nuttig toepasbaar is.
Het Besluit bodemkwaliteit definieert grond als vast materiaal,
bestaande uit minerale delen met een maximale korrelgrootte van
2 millimeter en organische stof in een verhouding en met een structuur
zoals deze in de bodem van nature wordt aangetroffen, alsmede van
nature in de bodem voorkomende schelpen en grind met een korrelgrootte van 2 tot 63 millimeter, met uitzondering van baggerspecie.
Euralcodes
191209, 191211*, 191212

Staatsblad 2012

466

29

31 Grond, met uitzondering van grond die op een stortplaats
wordt aangeboden onder overlegging van een verklaring van de
minister waaruit blijkt dat de grond niet reinigbaar is
Omschrijving
Grond komt vrij bij het ontgraven van bodem bij bodemsanering of
grondverzet, bij activiteiten als de aanleg van infrastructurele werken en
herinrichting van gebieden. Grond kan verontreinigd zijn met diverse
stoffen, bijvoorbeeld (zware) metalen, PAK, minerale olie, PCB’s of asbest.
Het onderhavige stortverbod ziet toe op al deze soorten grond en
verontreinigingen.
Het Besluit bodemkwaliteit definieert grond als vast materiaal,
bestaande uit minerale delen met een maximale korrelgrootte van
2 millimeter en organische stof in een verhouding en met een structuur
zoals deze in de bodem van nature wordt aangetroffen, alsmede van
nature in de bodem voorkomende schelpen en grind met een korrelgrootte van 2 tot 63 millimeter, met uitzondering van baggerspecie.
Het stortverbod geldt voor schone en verontreinigde grond. Het
stortverbod is niet van toepassing op grond waarvoor met een verklaring
van de minister, op grond van de Regeling beoordeling reinigbaarheid
grond 2006, wordt aangetoond dat de grond niet minimaal tot de
bodemkwaliteitsklasse industrie gereinigd kan worden en daarmee niet
nuttig toepasbaar is.
PCB-houdende grond en asbesthoudende grond vallen ook onder het
stortverbod. Grond is PCB-houdend wanneer het totale gehalte aan
polychloorbifenylen, polychloorterfenylen, monomethyltetrachloordifenylmethaan, monomethyldichloordifenylmethaan en monomethyldibroomdifenylmethaan hoger is dan 0,5 mg/kg per congeneer 28, 52, 101, 118, 138,
153 en 180.
Grond wordt als asbesthoudend aangemerkt als de concentratie
serpentijnasbest, vermeerderd met tien maal de concentratie amfiboolasbest, bepaald overeenkomstig een in de Productenregeling asbest
vastgestelde methode, hoger is dan 100 mg/kg droge stof.
Euralcodes
170503*, 170504, 191301*,191302, 200202
32 Straalgrit, met uitzondering van straalgrit dat in de ministeriële regeling op grond van artikel 9 is aangewezen als niet
reinigbaar
Omschrijving
Straalgrit komt vrij bij het stralen van bijvoorbeeld gevels en metalen
oppervlaktes door het afschieten van fijne korrels. Dit afval bestaat
hoofdzakelijk uit minerale deeltjes, kunststofdeeltjes of stalen deeltjes of
slakken, eventueel vervuild met resten van het gestraalde voorwerp.
Een deel van het straalgrit kan op grond van de Regeling niet-reinigbaar
straalgrit als niet-reinigbaar worden beschouwd. Dat straalgrit mag wel
worden gestort.

Staatsblad 2012

466

30

Euralcodes
120116*, 120117
33
Categorie 33 betreft het stortverbod voor hechtgebonden asbestcement
of asbestcementproducten en zal op een later moment in werking treden.
Categorie 33 kan pas in werking treden als de verwerkingstechniek voor
deze categorie afvalstoffen operationeel is. De inwerkingstredingsbepaling bij dit besluit maakt dit mogelijk. Ingevolge artikel IV van dit besluit
treden de artikelen van dit besluit in werking op een bij koninklijk besluit
te bepalen tijdstip, dat voor de verschillende artikelen of onderdelen
daarvan verschillend kan worden vastgesteld.
De omschrijving van deze categorie 33 luidt als volgt:
Hechtgebonden asbestcement of asbestcementproducten
Omschrijving
Asbest komt in hechtgebonden en niet-hechtgebonden vorm voor. Bij
hechtgebonden asbest zijn de asbestvezels verankerd in het dragermateriaal. Dit geldt voor allerlei bouwmaterialen, zoals bij asbestcement
golfplaten, rioleringen of waterleidingen en vlakke asbestcementplaten.
Deze hechtgebonden materialen komen vrij bij asbestsaneringen die
vooraf gaan aan renovaties of slopen van gebouwen, bouwwerken en
wegen. De verplichting tot het vooraf verwijderen en afvoeren van
asbesthoudende materialen is beschreven in het Asbestverwijderingsbesluit 2005.
Het stortverbod is niet van toepassing op niet-hechtgebonden asbest.
Deze asbestvezels zijn niet of nauwelijks gebonden aan het dragermateriaal. Voorbeelden van niet-hechtgebonden asbest zijn spuitasbest dat in
het verleden regelmatig is gebruikt als isolatiemateriaal en als brandwerende laag op allerlei dragermateriaal (veelal) staalconstructies is
aangebracht. Ook in asbesthoudende vloerbedekking zijn vezels
niet-hechtgebonden.
Op dit moment is storten nog de enige optie voor hechtgebonden
asbestcementproducten. Inmiddels zijn er initiatieven bij het bedrijfsleven,
waarbij de asbestvezel in een thermisch proces wordt vernietigd en
nieuwe grondstoffen ontstaan: het denatureren van hechtgebonden
asbestcement. Zodra dit proces operationeel is, zal het stortverbod gaan
gelden voor alle hechtgebonden asbestcement producten, omdat deze
geschikt zijn voor denaturering. Voor niet-hechtgebonden asbest is deze
methode niet geschikt.
Euralcodes
160111* 170601* 170605*
34a Steenachtige materialen
Omschrijving
Steenachtig materiaal bestaat in hoofdzaak uit beton- en metselwerk,
tegels, dakpannen, stenen en steengruis, ballastgrind, en niet-teerhoudend asfalt.

Staatsblad 2012

466

31

Euralcodes
101314, 170101, 170102, 170103, 170106*, 170107, 170302, 170507*,
170508, 191209, 191211*
34b Teerhoudend asfalt
Omschrijving
Teerhoudend asfalt komt vrij bij (herstel)werkzaamheden aan wegen en
onderlagen van wegen. Asfalt bestaat uit een mengsel van grind,
steenslag (incidenteel fosforslak of staalslak), zand, vulstof en bitumen als
bindmiddel. Teerhoudend asfalt bevat als bindmiddel steenkoolteer wat
door het hoge gehalte aan polycyclische aromatische koolwaterstoffen
(PAK) een risico is voor de volksgezondheid (kankerverwekkend) en het
milieu. Naast PAK bevat teerhoudend asfalt nog andere stoffen als fenol
en soms zware metalen.
Om vast te stellen of asfalt aangemerkt moet worden als teerhoudend,
moet worden bepaald of de concentratie van zogenaamde kritische
parameters groter is dan de samenstellingswaarde in bijlage A van de
Regeling bodemkwaliteit. De samenstellingwaarde is de toepassingsnorm
op basis waarvan afvalstof nog mag in beginsel worden toegepast als
bouwstof of halffabricaat. Kritische parameters zijn stoffen waarvan
bekend is dat ze een vergrote kans hebben om de hergebruiksnorm te
overschrijden. Voor asfalt wordt PAK10 (de som van de 10 verschillende
PAK’s, door IenM geselecteerd als maatgevende PAK’s voor het vaststellen
van het PAK-gehalte) als de kritische parameter beschouwd. Asfalt wordt
beschouwd als teerhoudend als de concentratie aan PAK10 groter is dan
de samenstellingwaarde uit de Regeling bodemkwaliteit (75 mg/kg).
Overigens is 75 mg/kg een tijdelijke verhoging van de maximale samenstellingswaarde, zie noot 4 bij tabel 2, bijlage A van de Regeling bodemkwaliteit. De eigenlijke maximale samenstellingswaarde ligt op 50 mg/kg.
Euralcodes
170301*, 170303*
35 Gips
Omschrijving
Gips komt vrij bij het bouwen, renoveren en slopen van gebouwen en
bouwwerken. Gips komt in hoofdzaak vrij als puur gips in de vorm van
gipsblokken, gipsplaten en pleisterwerk.
Euralcodes
170801*, 170802
36 Dakafval
Omschrijving
Dakafval ontstaat bij het bouwen, renoveren, herstellen of slopen van
gebouwen en bouwwerken. Afhankelijk van de aard van de activiteit is het
dakafval onderdeel van een gemengde stroom waarna een verdere
bewerking nodig is, of is het een monostroom (bij selectief slopen of
demonteren).

Staatsblad 2012

466

32

Dakafval bestaat uit de volgende deelstromen:
– bitumineus dakafval
– teerhoudend dakafval (concentratie PAK10 ≥75 mg/kg droge stof)
– composieten van bitumineus of teerhoudend dakafval en
– dakgrind verkleefd met teer of bitumen.
Asbesthoudend dakafval valt niet onder de reikwijdte van dit stortverbod.
Onder asbesthoudend dakafval wordt in dit kader verstaan teerhoudend
of bitumineus dakafval (of mengsels daarvan) vermengd/verkleefd met
asbestcement waarin voor het totale mengsel de concentratie serpentijnasbest, vermeerderd met tien maal de concentratie amfiboolasbest,
meer dan 100 milligram per kilogram droge stof is.
Euralcodes
170301*, 170302,170303*
36a Bitumineus dakafval
Omschrijving
Bitumineus dakafval is dakafval van daken met een bitumenafwerking,
dat niet verkleefd is met dakgrind, hout, metaal of andere materialen en
niet vermengd is met teermastiek.
36b Teerhoudend dakafval
Omschrijving
Onder teerhoudend dakafval wordt teermastiek verstaan met een
PAK10-gehalte van 75 mg/kg droge stof of meer. Teermastiek is dakbedekkingmateriaal dat geproduceerd is op basis van een steenkooldestillaat en
bevat PAK. Producten op basis van steenkoolteer worden in Nederland
niet meer toegepast voor dakbedekkingsdoeleinden. Teermastiekhoudend
afval ontstaat dan ook met name bij het slopen en renoveren van daken.
Puur teermastiek komt zeer weinig vrij. Bij sloop of renovatie wordt veelal
een mengsel van teermastiek, bitumen, grind, resten isolatiemateriaal en
houtfracties afgevoerd.
Overigens is 75 mg/kg een tijdelijke verhoging van de maximale
samenstellingswaarde, zie noot 4 bij tabel 2, bijlage A van de Regeling
bodemkwaliteit. De eigenlijke maximale samenstellingswaarde ligt op
50 mg/kg.
36c Composieten van dakafval
Omschrijving
Onder composiet dakafval wordt in dit kader verstaan:
– mengsels van teerhoudend- of bitumineus dakafval, bijvoorbeeld
omdat tijdens dakonderhoud één van beide vormen op de ander is
aangebracht;
– bitumineus dakafval vermengd/verkleefd met «dakbedekking vreemd»
materiaal (zoals beton, hout, metaal. isolatiemateriaal, etc.);
– teerhoudend dakafval vermengd/verkleefd met «dakbedekking
vreemd» materiaal (zoals beton, hout, metaal. isolatiemateriaal, etc.);
– mengsels van teerhoudend- en bitumineus dakafval vermengd/
verkleefd met «dakbedekking vreemd» materiaal (zoals beton, hout,
metaal. isolatiemateriaal, etc.).

Staatsblad 2012

466

33

36d Met teer of bitumen verkleefd dakgrind
Omschrijving
Met teer of bitumen verkleefd dakgrind is dakafval van daken met
bitumenafwerking of teermastiek verkleefd met dakgrind.
37 Houtafval
Omschrijving
Houtafval komt onder andere vrij bij het bouwen, renoveren en slopen
van gebouwen en bouwwerken, ook bij de weg- en waterbouw. Hieronder
vallen ook spoorbielzen, die vrijkomen bij onderhoudswerkzaamheden
aan het spoor. Houtafval kan vrijkomen als monostroom na het mechanisch verwerken van afvalstoffen zoals bouw- en sloopafval of als bewust
afgescheiden stroom.
Euralcodes
030104*, 030105, 030301, 150103, 170201, 170204*, 191206*, 191207,
200137*, 200138
37a A-Hout
Omschrijving
A-hout is ongeverfd en onbehandeld hout.
37b B-Hout
Omschrijving
B-hout is niet onder A- en C-hout vallend hout, waaronder geverfd,
gelakt en verlijmd hout.
37c C-hout
Omschrijving
C-hout is geïmpregneerd hout, zijnde behandeld hout waar stoffen, al
dan niet onder druk, zijn ingebracht om de gebruiksduur te verlengen, te
weten:
– gecreosoteerd hout (met koolwaterstoffen en teren bewerkt);
– gewolmaniseerd hout (CC- en CCA-hout); CCA-hout bevat naast koper
en chroom ook arseen; CC-hout bevat wel koper en chroom, maar geen
arseen;
– hout dat met andere middelen (fungiciden, insecticiden, boorhoudende verbindingen, quaternaire ammoniumverbindingen) is behandeld.
Er geldt een uitzondering op het stortverbod voor gewolmaniseerd
hout.
38 Metalen
Omschrijving
Metaalafval bestaat uit ferro en non-ferro metaalafvalstoffen. Het zijn
metalen in het afvalstadium en grotendeels uit metalen bestaande vaste
afvalstoffen, zoals (metaal)schroot (inclusief gereinigde tanks), roestvast
staal, restanten zink, aluminium, koper, lood en legeringen, metaalstoffen,

Staatsblad 2012

466

34

edele metalen en katalysatoren. Ook metaalafval dat is ontstaan na
mechanisch verwerken van afvalstoffen, valt onder dit stortverbod.
Onderhavige categorie heeft tevens betrekking op lege ondergrondse
tanks en lege LPG-tanks. Het betreft hierbij immers eveneens metaal
waardoor dezelfde minimumstandaard geldt.
Euralcodes
020101, 100210, 120101, 120102, 120103, 120104, 120113, 150104,
160117, 160118, 170401, 170402, 170403, 170404, 170405, 170406, 170407,
190102, 191001, 191002, 191202, 191203, 200140
39 Papier en karton
Omschrijving
Deze categorie heeft betrekking op zowel gescheiden ingezameld papier
en karton van huishoudens als bedrijven als papieren en kartonnen
deelstromen, afkomstig van de mechanische verwerking van afvalstoffen,
zoals huishoudelijk restafval of bouw- en sloopafval. Deze afvalstroom
bestaat in hoofdzaak uit kranten, drukwerk, tijdschriften, grafisch papier,
papieren en kartonnen verpakkingen en snijafval.
Euralcodes
150101, 200101
40 Kunststof- en rubberafval
Omschrijving
Kunststof- en rubberafval komt in hoofdzaak vrij bij de productie,
verwerking of het gebruik van kunststof, rubber of producten van deze
materialen. Ook gescheiden ingezameld kunststof- of rubberafval en
kunststof- en rubberafval dat ontstaat bij sloop-, demontage-, scheidingsen sorteerwerkzaamheden vallen onder dit stortverbod alsmede
deelstromen van kunststof of rubber afkomstig van de mechanische
verwerking van andere afvalstoffen, zoals (grof) huishoudelijk restafval en
bouw- en sloopafval. Voorbeelden van stromen zijn folies uit de land- en
tuinbouw, kunstgras en kunststof kozijnen.
Rubberafval viel voorheen niet onder één van de sectorplannen in het
LAP. Omdat rubber echter reeds deel uitmaakte van het van het stortverbod voor kunststof in het Bssa is er voor gekozen deze lijn vast te
houden.
Euralcodes
020104, 070213, 120105, 150102, 160119, 170203, 170204*, 200139
41 Glas
Omschrijving
Deze categorie bevat zowel gescheiden glas als de bij nascheiding
verkregen glasfractie. Gescheiden ingezameld vlakglas komt in hoofdzaak
vrij in de woning- en utiliteitsbouw. Daarnaast komt veel (verpakkingen)
glas vrij bij huishoudens.

Staatsblad 2012

466

35

Euralcodes
170202, 170204*, 191205, 200102
42 Textiel
Omschrijving
Gescheiden ingezameld textiel is afkomstig van gescheiden inzameling
bij particuliere huishoudens en bedrijven. Textiel dat vrijkomt bij
huishoudens, bestaat vooral uit kleding, schoeisel, lakens, dekens, grote
lappen stof en gordijnen. Bij bedrijven komt afgedragen bedrijfskleding
vrij en bij bedrijven die textiel produceren of met textiel werken komt
textiel vrij in de vorm van snijafval en garenrestanten. Verder worden ook
restanten van de textielveredelingsindustrie gescheiden ingezameld.
Euralcodes
150109, 200110, 200111
43a Verpakkingen, niet zijnde verpakkingen als bedoeld onder b
of c
Omschrijving
Het betreft bij deze categorie gescheiden ingezameld verpakkingsafval
en via nascheiding als aparte fractie verkregen verpakkingsafval. Het gaat
om schud- schrap- en schraaplege verpakkingen. Verpakkingen van verf,
lijm, kit, hars of andere gevaarlijke stoffen vallen onder een van de in de
categorieën 43, onder b, en 43, onder c, genoemde stortverboden.
De minimumstandaard voor de be- en verwerking van verpakkingsafval
is nuttige toepassing in de vorm van materiaalhergebruik. Voor papieren
verpakkingsafval waarvoor materiaalhergebruik niet mogelijk is, bijvoorbeeld omdat het nat of sterk is vervuild, is de minimumstandaard
verbranden als vorm van verwijdering. Voor kunststof verpakkingsafval
waarvoor materiaalhergebruik niet mogelijk is, bijvoorbeeld omdat het te
sterk is verontreinigd of is verkleefd met andere materialen, is de
minimumstandaard nuttige toepassing. Voor houten verpakkingsafval
waarvoor materiaalhergebruik niet mogelijk is, bijvoorbeeld omdat het te
sterk is verontreinigd, is verbonden met andere materialen of omdat het
sterk is beschadigd of verouderd, is de minimumstandaard nuttige
toepassing.
Euralcodes
150101, 150102, 150103, 150104, 150105, 150106, 150107, 150109
43b Verpakkingen van verf, lijm, kit of hars
Omschrijving
Het betreft hierbij verpakkingen die resten verf, lijm, kit en/of hars
bevatten of daarmee zijn verontreinigd. Het gaat voornamelijk om
kunststofverpakkingen, metalen verpakkingen en spuitbussen (inclusief
resten verf, lijm, kit of hars) in het afvalstadium. Het betreft zowel
gescheiden ingezamelde verpakkingen als verpakkingen die vrijkomen bij
het verwerken van gemengde afvalstromen. Verpakkingen die schud-,
schrap- en schraapleeg zijn en lege spuitbussen vallen onder het
stortverbod uit categorie 43, onder a (nieuw). Verpakkingen van andere

Staatsblad 2012

466

36

gevaarlijke stoffen dan hier genoemd vallen onder het stortverbod uit
categorie 43, onder c (nieuw).
Euralcodes
080111*, 080112, 080117*, 080118, 080121*, 150110*, 200127*, 200128
43c Verpakkingen van overige gevaarlijke stoffen
Omschrijving
Verpakkingen, waaronder spuitbussen, van andere gevaarlijke stoffen
dan verf, lijm, kit of hars, bevatten resten van bijvoorbeeld bestrijdingsmiddelen, halogeenhoudende chemicaliën en laboratoriumchemicaliën, of
zijn daarmee verontreinigd. Het kan zowel gaan om gescheiden ingezamelde verpakkingen als om verpakkingen die vrijkomen bij het verwerken
van gemengde afvalstromen.
Euralcodes
150110*, 200127*, 200128
44a Papier- en kunststofgeïsoleerde kabels en restanten daarvan
Omschrijving
Papier- of kunststofgeïsoleerde kabels bestaan uit met papier en lood
omhulde metalen kabels, vaak geïmpregneerd met olieachtige materialen
of uit met kunststof omhulde metalen kabels en snoeren. Deze kabels
kennen een toepassing in onder- en bovengrondse kabelnetwerken voor
telecommunicatie, transport en energie of als snoeren/kabels van
elektrische en elektronische apparatuur. Onder deze categorie vallen
tevens garnituren zoals verbindingen en eindafsluitingen en oliedrukkabels (kabels die olie, koolteer of andere gevaarlijke stoffen bevatten).
Papier- of kunststofgeïsoleerde kabels komen vrij bij het aanleggen,
onderhouden, vervangen en verwijderen van deze kabels. Ook komen ze
vrij bij het ontmantelen en/of scheiden van afgedankte elektrische en
elektronische apparatuur.
Euralcodes
170410*, 170411
44b Glasvezelkabels
Omschrijving
Glasvezelkabels bestaan in hoofdzaak uit kunststoffen, glas en metalen.
Met name in de oude generatie glasvezelkabels zijn metalen als koper en
staal toegepast. Deze worden tegenwoordig veelal vervangen door kabels
zonder metalen vanwege de kwetsbaarheid bij blikseminslag. Als
vochtbarrière wordt aluminium nog wel toegepast. Glasvezelkabels
worden in hoofdzaak gebruikt in onder- en bovengrondse kabelnetwerken
voor met name telecommunicatie.
Glasvezelkabelrestanten komen vrij bij de productie van kabels en bij
het aanleggen, onderhouden, vervangen en verwijderen van bekabeling.

Staatsblad 2012

466

37

Euralcode
170411
45 Elektrische en elektronische apparatuur
Omschrijving
Bij elektrische of elektronische apparaten gaat het in feite om alle
apparaten waar een stekker aan zit of die op batterijen werken. Het betreft
zowel consumentenapparaten als professioneel gebruikte apparaten.
Euralcodes
160211*, 160212*, 160213*, 160214, 160215*, 160216, 200123*, 200135*,
200136

Hoofdstuk 4 Gevolgen van dit besluit
4.1 Milieueffecten
Voor de meeste afvalstromen, genoemd in artikel 1, eerste lid, (nieuw)
van het met het dit besluit herziene Bssa, gold al een stortverbod of werd
de afvalstof, hoewel er geen stortverbod gold, toch al niet gestort. Voor
een enkele afvalstroom wordt het stortverbod dat reeds in het LAP is
opgenomen, met deze herziening wettelijk vastgelegd. Dit betekent dat
voor bepaalde afvalstoffen een andere wijze van beheer beschikbaar is of
binnen afzienbare tijd komt. Omdat storten van afvalstoffen de minst
gewenste wijze van beheer is, is sprake van een gunstige ontwikkeling.
De categorieomschrijvingen in artikel 1, eerste lid, zijn preciezer
geformuleerd en meer afgestemd op de praktijk dan de omschrijvingen
zoals die voorheen in artikel 1 van het Bssa waren opgenomen. Dit kan als
gunstig milieueffect hebben dat bij afwijking van een stortverbod per
saldo minder afval gestort wordt dan in de oude situatie, omdat er minder
soorten afval onder een bepaalde categorie geschaard kunnen worden.
4.2 Effecten voor het bevoegd gezag, waaronder bestuurlijke lasten
De wijziging van de omschrijvingen van de stortverboden in het Bssa
heeft tot gevolg dat de omgevingsvergunningen van de stortplaatsen in
een aantal gevallen moeten worden aangepast. Dit betreft een minimale
aanpassing van bepaalde acceptatievoorschriften.
Het gewijzigde Bssa zal de bestuurlijke lasten verlichten op het moment
dat sprake is van een landelijk tekort aan verwerkingscapaciteit en de
minister een landelijke regeling treft op grond van artikel 5 (nieuw) van
het Bssa. In dat geval is het niet langer noodzakelijk individuele verzoeken
in te dienen om te mogen afwijken van het stortverbod. Deze besparing
zal met name gelden voor afvalstoffen waar ten tijde van deze herziening
van het Bssa nog onvoldoende verwerkingscapaciteit voor is. Deze
besparing zal echter minder zijn dan ten tijde van de voorpublicatie van
het ontwerpbesluit werd aangenomen. Voor een aantal afvalstoffen, met
name de diverse soorten dakafval, werd verwacht dat een landelijke
regeling noodzakelijk zou zijn. Inmiddels is hard gewerkt aan realisatie van
voldoende verwerkingscapaciteit. Verwacht wordt dat het afgeven van
verklaringen voor dakafval niet meer nodig is. De verwachte besparing is
daarmee vervallen. Vanzelfsprekend is er nog wel sprake van een
besparing voor de provincies, er hoeven immers minder verklaringen te

Staatsblad 2012

466

38

worden afgegeven, maar deze besparing is niet meer toe te rekenen aan
de wijziging van het Bssa.
Voor individuele verzoeken wordt de procedure eenvoudiger, omdat de
verklaring van de minister is vervallen. Dit levert een kleine besparing op
voor de provincies, omdat verzoeken om een verklaring niet meer naar de
minister behoeven te worden gezonden.
4.3 Lasten voor het bedrijfsleven, waaronder administratieve lasten
De lasten voor het bedrijfsleven (de stortplaatsen) zullen licht
toenemen. Voor de aanvragen die moeten worden ingediend, zal de
bewijslast voor het aantonen dat er geen andere wijze van afvalbeheer
mogelijk is, bij de stortplaatsexploitant en de ontdoener van de afvalstof
komen te liggen. Dit zal leiden tot een toename in administratieve lasten
van ongeveer € 4000,– uitgaande van 32 aanvragen (aantal in 2010) per
jaar.
Daarnaast zijn in de stortverboden genoemd in de categorieën 34a en
37c van artikel 1, eerste lid, uitzonderingen opgenomen voor cellenbeton
en gewolmaniseerd hout. Voorheen moest voor deze stromen
toestemming worden gevraagd om ze te mogen storten. Nu dit niet langer
noodzakelijk is zal dit de lasten voor het bedrijfsleven iets verlichten.

Hoofdstuk 5 Toezicht en handhaving
De VROM-Inspectie, thans de Inspectie voor Leefomgeving en Transport
(ILT), heeft aangegeven geen redenen te zien voor het uitvoeren van een
toets op de handhaafbaarheid, uitvoerbaarheid en fraudebestendigheid
(HUF-toets) van de wijziging van het Bssa.
Op 1 januari 2012 is de stortbelasting vervallen. Dit heeft als mogelijk
effect dat het storten van afval toeneemt. Op basis hiervan vreest het IPO
dat de handhaving op stortplaatsen geïntensiveerd moet worden.
Conform toezeggingen aan de Tweede Kamer worden de ontwikkelingen rond het storten van afval intensief gevolgd. In de brief van 6 juni
2012 van de Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu aan de Tweede
Kamer (Kamerstukken II 2011/12, 30 872, nr. 112, blz. 5) is aangegeven hoe
die ontwikkelingen zullen worden gevolgd. Maandelijks wordt het verloop
van het storten van afval in de vorm van een grafiek bekend gemaakt
(www.LAP2.nl). Hiertoe dienen de gegevens van het Landelijk Meldpunt
Afvalstoffen. De cijfers laten zien dat in de eerste vijf maanden na het
afschaffen van de stortbelasting het storten van afval is toegenomen. Dit
is grotendeels terug te voeren op een tweetal stromen, te weten grondreinigingsresidu en avi-bodemas. Beide stromen mogen op basis van het
(oude) Bssa zonder toestemming van het bevoegd gezag gestort worden.
De toename van het storten van grondreinigingsresidu is waarschijnlijk
toe te schrijven aan het bufferen van deze afvalstof in de laatste maanden
van 2011 in de wetenschap dat storten op 1 januari 2012 goedkoper zou
worden. In juni 2012 is een daling geconstateerd ten opzichte van de vijf
voorafgaande maanden. Dit duidt mogelijk op het slinken van de
gebufferde voorraden. Voor de avi-bodemassen geldt dat deze zijn ingezet
bij de afwerking van één specifieke stortplaats. De stortcijfers van de
eerste zes maanden van 2012 geven geen aanleiding tot overleg met de
stortbranche en het bevoegd gezag over naleving van het bssa. In lijn
hiermee lijkt er op dit moment geen aanleiding te zijn om het toezicht op
stortplaatsen te intensiveren.

Staatsblad 2012

466

39

Hoofdstuk 6 Inspraakreacties
Het ontwerp van dit besluit is voorgepubliceerd in de Staatscourant van
24 november 2011. Naar aanleiding van de voorpublicatie zijn schriftelijke
reacties ontvangen van de Vereniging Afvalbedrijven (hierna: VA), BAG
B.V., Reststoffenunie Waterleidingbedrijven B.V.(hierna: Reststoffenunie),
de Vereniging van waterbedrijven in Nederland (hierna: VEWIN), ARN
Holding B.V.(hierna: ARN), de Vereniging voor Aannemers in de Sloop
(hierna: VERAS), de Branchevereniging Breken en Sorteren (hierna: BRBS)
en het IPO.
Het IPO merkt, evenals de VA en de BRBS, op dat de provincies in het
ontwerpbesluit een taak opgelegd krijgen die zij niet behoren uit te
voeren, te weten de beoordeling of geen andere wijze van verwerking
voor een bepaalde afvalstroom mogelijk is. Individuele provincies kunnen
zich geen volledig beeld vormen van alle verwerkingsmogelijkheden in
Nederland. Het maken en bewaken van een nationaal beeld van verwerkingsmogelijkheden van afvalstoffen hoort een rijkstaak te zijn. Bovendien
werkt decentralisering een ongelijk speelveld in de hand.
Het is juist dat het beoordelen van de aanvragen door een centraal
orgaan de uniformiteit van de verklaringen zou bevorderen. Echter, vóór
deze wijziging van het Bssa namen gedeputeerde staten ook al het besluit
dat geen andere wijze van verwerking van de afvalstof, waarvoor de
verklaring wordt gevraagd, beschikbaar is. De informatie op basis
waarvan de verklaring door de minister werd afgegeven (de zogenaamde
vollastinventarisatie uitgevoerd door AgentschapNL), blijft in de toekomst
beschikbaar voor gedeputeerde staten. Agentschap NL zal dezelfde
inventarisaties blijven uitvoeren, alleen dan direct ten behoeve van de
besluitvorming door gedeputeerde staten. De tussenkomst van de
minister is geschrapt om de bestuurlijke lasten te verlagen. Voor meer
informatie over de afgifte van de verklaring wordt verwezen naar de
toelichting onder paragraaf 3.3. van dit besluit.
De VA vindt het te ver gaan van de aanvrager van een verklaring een
volledige beoordeling van de landelijke afvalmarkt te eisen. Het oordeel
dat geen andere wijze van beheer beschikbaar is zou bovendien niet aan
individuele stortplaatsen gekoppeld moeten worden.
In de regeling op grond van artikel 7 (nieuw) Bssa is vastgelegd welke
informatie de aanvrager moet overleggen. Een beoordeling heeft
uitsluitend betrekking op reële alternatieven. Soms zijn deze alternatieven
er in het geheel niet. Bovendien blijft, zoals hierboven vermeld, de
vollastinventarisatie beschikbaar voor gedeputeerde staten. Indien er
sprake is van een landelijk tekort aan verwerkingscapaciteit, geeft de
minister, middels de ministeriële regeling op grond van artikel 5 (nieuw)
Bssa, aan dat er naar zijn oordeel in Nederland geen andere wijze van
afvalbeheer mogelijk is dan storten voor een bepaalde afvalstof. Dit geldt
voor alle stortplaatsen. In een dergelijk geval is derhalve geen sprake van
een verklaring gekoppeld aan een individuele stortplaats. Indien er geen
sprake is van een landelijk tekort, ligt het voor de hand dat alleen aan die
stortplaats, waar het afval daadwerkelijk zal worden gestort, een
verklaring wordt afgegeven.
Het IPO wijst erop dat een provincie een verzoek op basis van door de
stortplaatsexploitant verstrekte gegevens moet beoordelen. Per 1 januari
2012 hebben zowel de ontdoener als de stortplaatsexploitant, met het
vervallen van de stortbelasting, een groter financieel voordeel dan
voorheen bij het storten van een afvalstof. Verder merkt het IPO op dat er
sprake zal zijn van een lastenverzwaring voor de provincies, zonder dat
daar een financiële compensatie vanuit het Rijk tegenover staat.

Staatsblad 2012

466

40

Zoals hiervoor al is aangegeven, voerden gedeputeerde staten deze
beoordeling ook uit vóór deze wijziging van het Bssa. De vollastinventarisatie uitgevoerd door Agentschap NL blijft beschikbaar voor gedeputeerde staten. De wijziging van het Bssa brengt daar geen verandering in.
Degene die om de verklaring verzoekt, de stortplaatsexploitant, moet de
gegevens aanleveren waaruit blijkt dat er geen andere wijze van beheer
mogelijk is dan storten. In de praktijk zal de stortplaatsexploitant een
groot deel van de benodigde gegevens ten behoeve van de verklaring, dat
geen andere wijze van afvalbeheer dan storten mogelijk is voor de
betreffende afvalstoffen, ontvangen van degene die de betreffende
afvalstoffen wil aanbieden op de stortplaats (de ontdoener), die de
gebruikelijke of wenselijke wijze van verwerking niet beschikbaar vindt en
ook geen redelijk ander alternatief kan vinden. Overigens moet deze
ontdoener een deel van de informatie ook verstrekken op het moment dat
deze de afvalstoffen aanbiedt op de stortplaats op grond van artikel 10.39,
eerste lid, onder a, van de Wet milieubeheer, jo artikel 10, tweede en
derde lid, van het Besluit melden bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke
afvalstoffen. Op grond van artikel 10, derde lid, van het Besluit melden
bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen dient de ontdoener een
beschrijving te geven van de behandeling van de afvalstof die is
toegepast of, bij het ontbreken daarvan, een motivering waarom geen
behandeling is toegepast.
Voor de categorieën 1 tot en met 14 van artikel 1, eerste lid, (nieuw)
Bssa geldt een absoluut stortverbod. Deze afvalstoffen kunnen derhalve
ook niet met een verklaring van gedeputeerde staten worden gestort.
Daarnaast wordt een groot deel van de overige in artikel 1, eerste lid,
opgenomen afvalstoffen nooit of alleen na een calamiteit op een
stortplaats aangeboden. In het geval van een calamiteit zal het over het
algemeen snel duidelijk zijn dat er geen andere wijze van verwerking
mogelijk is. Voor een aantal stromen (bijvoorbeeld dakafval), die tot op
heden met een verklaring gestort worden, wordt op dit moment gewerkt
aan een alternatieve wijze van verwerking. Het aantal verzoeken om een
verklaring zal derhalve nog verder afnemen. De overblijvende afvalstoffen
vallen voor een deel onder de vollastinventarisatie van Agentschap Nl. Dit
houdt in dat het aantal gevallen dat gedeputeerde staten zonder ondersteuning door het AgentschapNL een beslissing moet nemen, beperkt is.
Van een lastenverzwaring zal dan ook nauwelijks sprake zijn.
Het IPO en de VA voeren aan dat de voorgestelde overgangsregeling zal
leiden tot onnodige administratieve procedures voor zowel de provincies
als de stortplaatsexploitanten, omdat in de overgangsbepaling is
opgenomen dat de huidige voorschriften voor de met een verklaring te
storten afvalstoffen komen te vervallen. Het IPO en de VA verzoeken de
overgangsregeling zo aan te passen dat de huidige voorschriften, mits
niet strijdig, kunnen worden gecontinueerd.
Naar aanleiding van het bovenstaande is de voorgestelde overgangsregeling aangepast. De overgangsregeling heeft nu alleen betrekking op
vergunningsvoorschriften die toepassing geven aan artikel 4, eerste lid
(oud), én in strijd zijn met het onderhavige besluit. Deze voorschriften
blijven drie maanden van kracht na inwerkingtreding van het onderhavige
besluit tenzij in deze periode van drie maanden een aanvraag is gedaan
tot wijziging van het voorschrift. In dat geval blijft het voorschrift van
kracht tot de beschikking op die aanvraag van kracht is geworden. Door
de overgangsbepaling aan te passen nemen de lasten voor de provincies
en de stortplaatsen nog iets af, nu de stortplaatsexploitanten niet in alle
gevallen een aanvraag tot wijziging van voorschriften behoeven te doen
en het aantal besluiten van gedeputeerde staten beperkt blijft.

Staatsblad 2012

466

41

In de nota van toelichting wordt volgens het IPO voorbijgegaan aan de
verzwaring van de administratieve en bestuurlijke lasten voor de
provincies, mede door de te verwachten intensivering van het toezicht in
verband met het schrappen van de stortbelasting per 1 januari 2012.
In hoofdstuk5 van de nota van toelichting is een passage gewijd aan de
gevolgen van het afschaffen van de stortbelasting voor het storten van
afval en de mogelijke consequenties voor de handhaving van het besluit.
Vooralsnog lijkt er geen aanleiding om het toezicht op stortplaatsen te
intensiveren en kan dus geen inschatting gemaakt worden van een
mogelijke toename van de bestuurlijke lasten.
Overigens is handhaving van het bssa een op zichzelf staande taak, los
van het wel of niet bestaan van andere instrumenten om het storten van
afval te minimaliseren. Het is aan gedeputeerde staten een afweging te
maken waarop zij de beschikbare handhavingscapaciteit inzetten.
BAG B.V. stelt voor aan categorie 31, betreffende het stortverbod voor
grond, het onderdeel «baggerspecie» toe te voegen.
De stortverboden zijn gekoppeld aan het LAP. In het LAP is geen beleid
ten aanzien van baggerspecie opgenomen. Tevens geldt er ook geen
stortverbod voor alle soorten baggerspecie op grond van ander beleid.
BAG B.V. geeft aan dat het zeefzand van de scheiding van bouw- en
sloopafval onder categorie 30 valt en het zeefzand van de sortering /
scheiding van grof huishoudelijk afval onder categorie 16b valt. Voor
beide categorieën geldt dus een stortverbod. In de praktijk worden de
installaties waarmee genoemde afvalstoffen worden gesorteerd, ook vaak
«gevoed» met bedrijfscontainerafval. BAG B.V. stelt dat voor deze
residuen geen stortverbod bestaat. Dit leidt tot onduidelijkheden en
mogelijkheden voor het ontwijken van de stortverboden onder categorieën 30 en 16b.
Naar aanleiding van deze reactie is de omschrijving van het stortverbod
in artikel 1, eerste lid, categorie 15b (nieuw) aangepast. Nu is het duidelijk
dat ook voor dit zeefzand een stortverbod bestaat.
BAG B.V. geeft vervolgens aan dat in de nota van toelichting aangegeven wordt dat er geen stortverbod komt voor procesafhankelijk
industrieel afval. BAG B.V. verwerkt al jaren grote hoeveelheden snijzand,
lasslakken, niet-reinigbaar straalgrit en straalstof, rookgasreinigingsresiduen en diverse katalysatoren. Voorgesteld wordt een verbod op te
nemen voor procesindustrieel afval in algemene zin. Een verklaring kan
dan worden afgegeven als de ontdoener kan aantonen dat de afvalstof
niet voor een bepaalde prijs kan worden gerecycled.
Onder procesafhankelijk industrieel afval vallen vele afvalstromen. Gelet
op het feit dat er voor bepaalde afvalstromen in sommige gevallen wel
een alternatief voor storten beschikbaar is, maar voor een groot deel dit
alternatief niet beschikbaar is, is er daarom voor gekozen in het Bssa geen
algemeen stortverbod op te nemen voor procesafhankelijk industrieel
afval. Het opnemen van tientallen afvalstromen waarvoor wel een
stortverbod zou kunnen gelden, zou het Bssa onleesbaar en onwerkbaar
maken. Voor stromen procesafhankelijk industrieel afval die evident
geschikt zijn voor recycling, leidt de minimumstandaard in het LAP er toe
dat storten (of verbranden) niet vergunbaar is. Er vindt dan een casusspecifieke afweging plaats. Op deze manier wordt eveneens bereikt dat het
afval niet wordt gestort of verbrand.
Reststoffenunie, VEWIN, de VA en VERAS hebben bezwaar tegen het
voornemen om (op dit moment) een stortverbod in te stellen voor
asbestcement. De volgende argumenten worden aangevoerd.
Een proces van thermische denaturatie voor de vernietiging van
hechtgebonden asbestcement is reeds aanvaard als de nieuwe minimum-

Staatsblad 2012

466

42

standaard, zonder dat deze techniek aan een algemeen kritisch oordeel
onderworpen is geweest. Er heeft geen afweging plaatsgevonden met
andere technieken die in milieuhygiënisch opzicht wellicht beter scoren.
De aanbieder van de nieuwe techniek krijgt een monopoliepositie en kan
daardoor in rekening brengen wat hij wil, temeer omdat uitvoer van
asbestcement op grond van het LAP verboden is. De kosten van denaturering zijn vele malen hoger dan storten. Een stortverbod ligt, gelet op
hetgeen het LAP daarover zegt, daarom niet voor de hand.
Het proces van thermische denaturatie heeft het risico dat ook na
behandeling nog niet alle vezels voldoende zijn gedenatureerd.
Daarnaast moet er een afzetmarkt zijn voor het eindproduct van
denaturering.
Reststoffenunie stelt dat het storten van asbesthoudend afval wordt
aangemerkt als beste beschikbare techniek. Een stortverbod ligt derhalve
niet voor de hand.
Bovendien mogen milieu en klimaat geen schade lijden ten gevolge van
de nieuwe techniek. Reststoffenunie verzoekt om asbestcementbuizen uit
te sluiten van het stortverbod. Reststoffenunie wijst er tevens op dat na
instellen van een stortverbod voor asbestcement, uitvoer ten behoeve van
nuttige toepassing op grond van Europees recht niet meer kan worden
tegengegaan. Verder stellen de VA en VERAS vragen over de acceptatievoorwaarden van de nieuwe verwerkingsinrichting, de arbeidsomstandigheden, de bedrijfszekerheid van de nieuwe installatie, ontheffingen,
logistiek van verwijderen en het transporteren van asbest en handhaving.
Indien voor onbrandbare en niet herbruikbare afvalstromen een
verwerkingstechniek anders dan storten wordt ontwikkeld, is het gewenst
de betreffende afvalstof toe te voegen aan de stortverboden van het Bssa.
Denaturering van asbestcement is zo’n verwerkingstechniek. Alvorens een
stortverbod voor asbestcement wordt ingesteld, moet aan een aantal
voorwaarden, opgenomen in het LAP, voldaan worden. Als het gaat om
het denatureringsproces dient te worden vastgesteld dat deze techniek
voor wat betreft het energieverbruik minder gunstig scoort dan storten.
Uit een oogpunt van risicobeheersing en volksgezondheid verdient de
nieuwe techniek echter de voorkeur. Hieruit blijkt overigens dat er wel
degelijk een afweging heeft plaats gevonden. Uit diverse onderzoeken
blijkt dat de asbestvezels door het denatureringsproces worden
vernietigd.
Daarnaast dient er een afzetmarkt te zijn voor de materialen die na de
verwerking overblijven, dienen de kosten van de nieuwe verwerkingstechniek voor de ontdoener van de afvalstof niet meer dan een bepaald
bedrag per ton (genoemd in het LAP) te bedragen en dient de nieuwe
verwerkingstechniek naar behoren te functioneren en kan hiermee ten
minste 75 procent van de jaarlijkse vrijkomende hoeveelheid van deze
afvalstof verwerkt worden. Omdat aan de laatste voorwaarden nog niet is
voldaan – de bouw van de installatie moet nog plaats vinden – is het de
verwachting dat het stortverbod voor hechtgebonden asbestcement of
asbestcementproducten (artikel 1, eerste lid, categorie 33) pas op een later
moment van kracht wordt. De inwerkingtredingbepaling van dit besluit
maakt dit mogelijk. Ook is artikel 1, eerste lid, categorie 29, aangepast,
zodat duidelijk is dat bouw- en sloopafval dat boven een bepaalde waarde
verontreinigd is serpentijnasbest, wel gestort mag (blijven) worden.
Vanaf het moment dat het stortverbod asbestcement of asbestcementproducten in werking is getreden, kan bij de afgifte van de verklaringen op
dezelfde wijze worden gehandeld als bij de andere afvalstromen waarvoor
een stortverbod geldt. Zolang er nog capaciteit beschikbaar is bij de
denatureringsinstallatie, kan geen verklaring worden afgegeven om van
het stortverbod af te wijken.

Staatsblad 2012

466

43

De reactie van de Reststoffenunie met betrekking tot het stortverbod
voor asbestcement in relatie tot het verbod op uitvoer, zal in overweging
worden genomen bij de komende wijziging van het LAP.
Een aantal zaken, bijvoorbeeld voor wat betreft de acceptatievoorwaarden, dient in de omgevingsvergunning voor de denatureringsfabriek
te worden vastgelegd. De denatureringsfabriek zal gericht zijn op het,
zonder mechanische verkleining vooraf, thermisch (op ca 1.000 graden
Celsius) denatureren van cementgebonden asbestproducten. Dit zijn
overwegend asbestcement dakplaten, wandplaten en buizen.
Met betrekking tot de zienswijze over arbeidsomstandigheden wordt
vermeld dat daar waar mensen in de uitoefening van hun beroep of
bedrijf in aanraking kunnen komen met asbestvezels, voldaan moet
worden aan de wetgeving met betrekking tot arbeidsomstandigheden.
Het bezwaar van Reststoffenunie dat andere manieren van verwerking
van asbesthoudend afval nu terzijde worden geschoven is onterecht.
Indien een initiatiefnemer kan aantonen dat een andere techniek net zo
goed of beter scoort dan denaturering, zal voor die nieuwe techniek ook
ruimte worden gecreëerd in het LAP. Reststoffenunie refereert in haar
inspraakreactie aan het zogenaamde BREF-document (Reference
Document on Best Available Techniques for the Waste Treatments
Industries), waarin volgens Reststoffenunie staat vermeld dat storten van
asbestcement de voorgeschreven oplossing is.
Over het algemeen omvat de BREF geen keuzen voor bepaalde
be-/verwerkingstechnieken of een niveau van be-/verwerking voor
specifieke afvalstromen, zoals in de minimumstandaarden uit het LAP. De
beste beschikbare technieken in de BREF betreffen een beperking van
milieueffecten gegeven een bepaalde be-/verwerking. Overigens wordt in
de BREF aangegeven dat asbesthoudend afval meestal wordt gestort,
maar dat ook andere wijzen van bewerking mogelijk zijn.
Het verzoek van Reststoffenunie om asbestcementbuizen uit te sluiten
van het stortverbod, is niet gehonoreerd. Deze afvalstroom lijkt bij uitstek
geschikt om verwerkt te worden in de denatureringsinstallatie.
De VA plaatst kanttekeningen bij het stortverbod voor het residu van
kunststofsortering en refereert in haar zienswijze aan de in opdracht van
de VA uitgevoerde LCA (Life-cycle assessment)-studie betreffende
kunststof verpakkingen. In deze studie is kort aandacht gegeven aan het
effect van storten van het residu van kunststofsortering.
Als reactie hierop wordt medegedeeld dat uit het onderzoek geen
eenduidige conclusie kan worden getrokken ten aanzien van de beste
wijze van verwerking. Het stortverbod wordt derhalve niet geschrapt.
De VA plaatst vraagtekens bij het nut van een stortverbod voor
kwikhoudend afval.
Het stortverbod voor kwikhoudend afval heeft alleen betrekking op afval
met een gehalte aan kwik van meer dan 50mg/kg droge stof. Het beleid
(waaronder de Europese kwikstrategie) is erop gericht kwik zoveel
mogelijk uit het milieu te halen en geconcentreerd te bergen op speciaal
daarvoor geschikte locaties.
Afval dat onder het stortverbod valt (bijvoorbeeld NAM-slibben, actief
kool, tandartsboxen) wordt bewerkt. Alleen materiaal dat is ontkwikt en
waar nog hele kleine hoeveelheden kwik in zijn achtergebleven, wordt op
de stortplaats aangeboden. Echter, ook daarvoor geldt het stortverbod
niet. Een heel enkele keer wordt kwikhoudend afval aangeboden, dat niet
kan worden verwerkt. In een dergelijk geval kan het afval met een
verklaring worden gestort.

Staatsblad 2012

466

44

De VA stelt voor het stortverbod voor reststoffen van slibverbranding te
beperken tot vliegas van slibverbranding.
De minimumstandaard voor reststoffen van slibverbranding is nuttige
toepassing. Er zijn de afgelopen jaren geen verklaringen aangevraagd
voor het storten van deze stroom. Een uitzondering op het stortverbod is
derhalve niet nodig.
Daarnaast heeft de VA vragen over de afgifte van een verklaring voor
bepaalde monostromen. Ook is niet duidelijk of bepaalde residuen onder
een stortverbod vallen.
Naar aanleiding van deze zienswijze is een aantal stortverboden
verduidelijkt, zodat duidelijk is of deelstromen, mengstromen of residuen
onder het stortverbod vallen. Indien een verklaring is afgegeven voor een
bepaalde categorie zijnde een monostroom, mag de verklaring tevens
worden gebruikt voor dezelfde afvalstroom die bij het sorteren van een
andere afvalstroom vrijkomt.
De VA wenst opheldering over de criteria voor afgifte van een
verklaring.
In antwoord hierop wordt medegedeeld dat er op dit moment slechts
één criterium is voor afwijken van het stortverbod en dat is dat er geen
andere wijze van beheer mogelijk is voor de desbetreffende afvalstof. Dit
criterium omvat de criteria uit het Bssa, zoals dit luidde voorafgaande aan
het tijdstip waarop dit besluit in werking treedt. Als geen sprake is van een
afvalstof, mag het materiaal niet gestort worden.
Indien aannemelijk is dat een afzetmarkt voor grond- of bouwstoffen
binnen afzienbare tijd weer beschikbaar komt, ligt tijdelijke opslag in
afwachting van het aantrekken van de markt meer voor de hand.
De VA verzoekt de residuen van de opwerking van AVI-bodemas,
overeenkomstig de Green deal, uit te zonderen van het stortverbod.
Naar aanleiding van deze zienswijze is het stortverbod voor
AVI-bodemas, in lijn met de Green deal, aangevuld met de residuen die
vrijkomen bij de verwerking van AVI-bodemas. Daarmee is duidelijk dat
ook deze onder het stortverbod vallen. Indien dat te zijner tijd nodig of
wenselijk is, zal de minister middels een ministeriele regeling afvalstoffen
aanwijzen, waarvoor naar zijn oordeel in Nederland geen andere wijze van
afvalbeheer mogelijk is dan storten.
De VA en de BRBS merken op dat in de nota van toelichting staat dat de
minister een landelijke ontheffing kan geven voor bijvoorbeeld shredderafval, teerhoudend dakafval en composieten. Gelet op het feit dat voor
deze stromen alternatieven voor storten waarschijnlijk op korte termijn
beschikbaar zijn, zijn de VA en de BRBS van mening dat met de bedoelde
tekst een verkeerd signaal wordt afgegeven.
Deze opmerking is terecht. De desbetreffende passages zijn uit de nota
van toelichting geschrapt.
De BRBS pleit daarnaast voor een permanent toezicht op stortplaatsen.
Op dit verzoek kan niet worden ingegaan gelet op het feit dat gedeputeerde staten verantwoordelijk zijn voor het toezicht op de stortplaatsen.
De ARN verzoekt ook een stortverbod in te stellen voor gemengde
deelstromen of residuen van de sortering van shredderafval om te
voorkomen dat na een (minimale) verwerking bruikbare deelstromen of
residuen alsnog gestort worden. Het residu uit een installatie voor post
shredder techniek (PST-installatie) moet niet onder het stortverbod vallen.
De VA verzoekt om duidelijkheid omtrent de reikwijdte van het stortverbod
voor shredderafval.

Staatsblad 2012

466

45

Artikel 1, eerste lid, categorie 27 (nieuw) zoals opgenomen in artikel I,
onderdeel A, van dit besluit, is conform de wens van ARN aangepast. Er is
een categorie 27b toegevoegd voor gemengde deelstromen of residuen
van de verwerking van shredderafval. Daarbij is overigens geen uitzondering gemaakt voor de stroom uit de PST-installatie van ARN. De
minimumstandaard voor deze stroom wordt thermische verwerking.
De zienswijzen hebben ook geleid tot een aantal verduidelijkingen. Zo is
artikel 1, eerste lid, categorie 11 (nieuw) aangepast. De oude omschrijving
luidde: «fotografisch afval met een zilvergehalte groter dan 50 mg/kg
droge stof». Dit wekte de suggestie dat afval met een kleiner zilvergehalte
wel zou mogen gestort. Dit is echter niet het geval, omdat dit afval onder
andere stortverboden valt, namelijk die van huishoudelijk restafval en
restafval van bedrijven. Ter verduidelijking is de omschrijving van het
stortverbod gewijzigd in: fotografisch afval.
Een andere verduidelijking betreft artikel 1, eerste lid, categorie 29,
(nieuw). Aan deze categorie is, mede naar aanleiding van de zienswijzen
van Veras en de VA over de acceptatiecriteria van de asbestdenatureringsfabriek, toegevoegd dat het stortverbod niet geldt voor partijen bouw- en
sloopafval en deelstromen daarvan waarvan de concentratie serpentijnasbest, vermeerderd met tien maal de concentratie amfiboolasbest,
meer bedraagt dan 100 mg/kg droge stof. Onder dit gehalte kan het
materiaal nuttig worden toegepast in overeenstemming met de regels op
grond van het Besluit bodemkwaliteit.
Hierboven is aangegeven op welke manier het ontwerpbesluit is
aangepast naar aanleiding van de inspraakreacties uit de voorpublicatie
van het besluit. Naast deze aanpassingen is het ontwerpbesluit ook op
andere punten verduidelijkt en waar nodig gewijzigd. Zo is de grondslag
voor de ministeriële regeling, artikel 7 (nieuw) Bssa, aangevuld met een
zinsnede over het verstrekken van gegevens door de stortplaatsexploitant
na het storten met een verklaring. De verplichting tot het verstrekken van
gegevens over de eigenschappen en de hoeveelheid van in afwijking van
het stortverbod gestorte afvalstoffen, was opgenomen in de verklaring die
de minister afgaf. Gelet op het feit dat met de wijziging van het Bssa de
verklaring van de minister is vervallen, is de verplichting tot het doen van
de opgave aan de minister thans opgenomen in de Regeling verklaring
stortverbod afvalstoffen 2013. Door de verplichting voor de stortplaatsexploitant om elk kalenderkwartaal opgave te doen van de hoeveelheid met
verklaring gestorte afvalstoffen blijft het mogelijk de ontwikkelingen
hieromtrent te volgen.

II De artikelen

Artikel I
Onderdeel A
Omwille van de duidelijkheid wordt de gehele eerste paragraaf van het
Bssa vervangen door een nieuwe paragraaf. Op het nieuwe systeem is
ingegaan in het algemene deel van deze nota van toelichting.
Artikel 1, eerste lid
Voorheen waren de stortverboden opgenomen in artikel 1 (oud) van het
Bssa en de uitzonderingen op de stortverboden in artikel 2 (oud) Bssa.
Thans zijn de uitzonderingen vermeld en geïntegreerd in de stortverboden

Staatsblad 2012

466

46

zoals opgenomen in artikel 1, eerste lid (nieuw). Er is zoveel mogelijk
gekozen voor aanduidingen die in de praktijk gebruikelijk zijn.
Artikel 1, tweede lid
Deze bepaling is opgenomen in verband met de dynamische verwijzingen naar een communautair besluit in de omschrijving van de
categorieën afvalstoffen.
Bij dynamische verwijzing wordt verwezen naar Europese bepalingen
inclusief de toekomstige wijzigingen of aanvullingen daarvan.
Dynamische verwijzing biedt het voordeel dat wijzigingen in de desbetreffende EU-regelgeving niet steeds aanpassing van de nationale regelgeving nodig maken. Bij dynamische verwijzing werken toekomstige
wijzigingen in de desbetreffende EU-regelgeving namelijk automatisch
door in de nationale wetgeving. Wel moet daarvoor worden aangegeven
op welk tijdstip de wijzigingen gaan gelden. Deze bepaling bevat hiervoor
de standaardformulering.
Artikel 2
Gelet op het feit dat de begripsbepaling van «stortplaats» thans van
toepassing is op het gehele Bssa, is deze begripsbepaling van paragraaf 2
van het besluit verplaatst naar de eerste paragraaf.
Artikel 3
De bepaling in artikel 3, eerste lid (nieuw), komt overeen met het oude
artikel 3, eerste lid. Het verbod regelt dat de categorieën van afvalstoffen
uit artikel 1, eerste lid, niet onder een andere noemer dan opslag op of in
de bodem kunnen worden gebracht in inrichtingen voor het anderszins op
of in de bodem brengen van afvalstoffen. Daarmee wordt voorkomen dat
de afvalstoffen die onder de stortverboden vallen voor andere doeleinden
op of in de bodem worden gebruikt. Hierbij kan gedacht worden aan de
aanleg van geluidswallen met behulp van afvalstoffen of het injecteren
van afvalstoffen in de bodem. De afvalstoffen waar op grond van het Bssa
een stortverbod voor geldt, mogen in dit soort inrichtingen alleen worden
opgeslagen.
In het tweede lid is – net als in het oude artikel 3 van het Bssa – een
uitzondering gemaakt voor toepassingen conform het Besluit bodemkwaliteit, met dien verstande dat nu de uitzondering niet meer beperkt is tot
een aantal (in het Bssa aangewezen) categorieën van artikel 1, eerste lid.
Zij geldt voor alle toepassingen overeenkomstig het Besluit bodemkwaliteit.
Artikel 4
In de vergunning kunnen gedeputeerde staten de mogelijkheid creëren
om afvalstoffen, die in beginsel onder een van de stortverboden vallen, te
storten als de desbetreffende categorie afvalstoffen bij ministeriële
regeling op grond van artikel 5 van het Bssa is aangewezen of voor die
categorie afvalstoffen een verklaring van gedeputeerde staten op grond
van artikel 6 van het Bssa is afgegeven. Deze mogelijkheid bestaat alleen
voor de categorieën van afvalstoffen (of delen daarvan) die zijn genoemd
in artikel 1, eerste lid, categorieën 15 en volgende. Voor de eerste 14
categorieën in de opsomming geldt een absoluut stortverbod.
Het tweede lid komt inhoudelijk overeen met artikel 4, zesde lid (oud).
Hoewel uit de rechtstreekse formulering van artikel 11f (nieuw) reeds
volgt dat de handelingen in kwestie verboden zijn, is toch ervoor gekozen

Staatsblad 2012

466

47

in artikel 4 de verwijzing naar artikel 11f wederom op te nemen, zodat er
geen misverstand over kan bestaan dat de verboden in artikel 11f niet
opzij gezet kunnen worden door een voorschrift dat ingevolge artikel 4,
eerste lid (nieuw), aan een vergunning wordt verboden.
Artikel 5
In samenhang met artikel 4 (nieuw) is hier geregeld dat categorieën
afvalstoffen of delen daarvan die vallen onder artikel 1, eerste lid,
categorie 15 en volgende, in afwijking van het stortverbod gestort kunnen
worden, indien de minister bij ministeriële regeling aangeeft dat er in
Nederland geen andere wijze van afvalbeheer mogelijk is dan storten.
Deze mogelijkheid zal vooral gebruikt kunnen worden voor afvalstoffen
waarvoor er landelijk onvoldoende verwerkingscapaciteit is. Indien uit
onderzoek blijkt dat voor een bepaalde categorie afvalstoffen of een deel
daarvan onvoldoende verwerkingscapaciteit is, kan de minister per
regeling categorieën van afvalstoffen aanwijzen, waarvoor naar zijn
oordeel in Nederland geen andere wijze van afvalbeheer mogelijk is dan
storten. Indien aan een vergunning voor een stortplaats een voorschrift
als bedoeld in artikel 4, eerste lid (nieuw), is verbonden, waarin de
acceptatie van de betreffende afvalstof is geregeld, kan de afvalstof
worden gestort zolang de regeling geldt. Een regeling wordt in de
Staatcourant aangekondigd en vervolgens gepubliceerd op de website
van Agentschap NL.
Artikel 6
In het eerste lid van artikel 6 is, in samenhang met artikel 4 (nieuw),
geregeld dat, wanneer gedeputeerde staten op verzoek van degene die de
stortplaats drijft verklaren dat er geen andere wijze van afvalbeheer
mogelijk is voor een bepaalde categorie afvalstoffen of een deel daarvan,
deze in afwijking van het stortverbod op die stortplaats kan worden
gestort. Dit geldt voor alle categorieën genoemd in artikel 1, eerste lid,
categorie 15 en volgende, mits dit in de vergunning is toegestaan.
Er is sprake van «geen andere wijze van afvalbeheer mogelijk zijn» als
er door bijvoorbeeld het uitvallen van een installatie of een overschot aan
de afvalstof te weinig verwerkingscapaciteit beschikbaar is. Daarnaast kan
het zo zijn dat door een ongewoon voorval of calamiteit de samenstelling
van de afvalstof zo is gewijzigd dat deze stroom niet meer op de voorgenomen wijze kan worden verwerkt. Er zal door de stortplaatsexploitant
moeten zijn aangetoond dat er geen alternatieve wijze van afvalbeheer
beschikbaar is of dat de mogelijke alternatieve verwerking zo duur is in
vergelijking tot het tarief van de reguliere verwerking, dat dit als onevenredig is te beschouwen. Een indicatie van wat als onevenredig moet
worden beschouwd staat beschreven in het LAP. Bij het vinden van
alternatieven hoeft de verzoeker alleen verwerkingsmogelijkheden op de
Nederlandse markt te onderzoeken.
In artikel 6, tweede lid, (nieuw) is geregeld dat de verklaring van de
provincie komt te vervallen zodra er een andere wijze van afvalbeheer dan
storten voor de betreffende afvalstof mogelijk is. De stortplaatsexploitant
wordt geacht dit zelf in de gaten te houden op basis van informatie
verstrekt vanuit de vollastinventarisatie, informatievoorziening door de
provincie of informatievoorziening vanuit de markt of ontdoeners van
afvalstoffen. Omdat het niet mogelijk is om direct afvalstoffen af te buigen
naar andere verwerkers, is het redelijk een termijn van tien werkdagen
aan te houden voor het treffen van de benodigde maatregelen om de
afvalstof elders te laten verwerken.

Staatsblad 2012

466

48

Volgens artikel 6, derde lid, (nieuw) is het besluit van gedeputeerde
staten uitgezonderd van de zogenaamde Lex Silencio Positivo, omdat dit
gerechtvaardigd is vanwege de bescherming van het milieu, de volksgezondheid en de openbare veiligheid. Het vereiste van een besluit is
noodzakelijk om de risico’s voor het milieu, de volksgezondheid en de
openbare veiligheid te toetsen.
Artikel 7
In de ministeriële regeling op grond van artikel 7 (nieuw) Bssa wordt
vastgelegd welke gegevens de stortplaatsexploitant moet aanleveren bij
zijn verzoek om een verklaring, als bedoeld in artikel 6. Het gaat hier om
informatie over onder andere de hoeveelheid en de aard en samenstelling
van de afvalstof en een motivering met bewijsstukken, waaruit blijkt dat er
voor de aan de stortplaats aangeboden afvalstof geen andere wijze van
verwerking mogelijk is dan storten. Op grond van artikel 7 wordt in de
regeling tevens de verplichting opgenomen voor de stortplaatsexploitant
om regelmatig een overzicht te verstrekken aan de minister van de met
een verklaring gestorte afvalstoffen. Deze verplichting werd voorheen
standaard opgenomen in de verklaringen die de minister afgaf. Deze
gegevens worden gebruikt om een jaarlijkse rapportage te maken over de
afvalverwerking in Nederland, die samen met het bedrijfsleven wordt
opgesteld. Door de verplichting voor de stortplaatsexploitant om elk
kalenderkwartaal opgave te doen van de in afwijking van de stortverboden gestorte afvalstoffen blijft het mogelijk de ontwikkelingen
hieromtrent te volgen.
Artikel 8
Dit artikel komt overeen met het oude artikel 1, vierde lid, van het Bssa.
Artikel 9
Dit artikel komt overeen met het oude artikel 7 van het Bssa. De
gevallen waarin straalgrit niet reinigbaar is, zijn aangegeven in de
Regeling niet reinigbaar straalgrit.
Artikel 10
Dit artikel komt overeen met het oude artikel 11 van het Bssa. Het heeft
betrekking op afvalstoffen waar voor de wijziging van het Bssa geen
stortverbod voor gold. Gekozen is voor een periode van drie maanden,
omdat het moet gaan om een reguliere activiteit en niet om een activiteit
die ooit in het verleden (al dan niet incidenteel) heeft plaatsgevonden.
Onderdeel B
In artikel 11a (nieuw) van het Bssa is de begripsbepaling van biologisch
afbreekbare afvalstoffen toegevoegd. Deze is overgenomen uit de richtlijn
storten. In deze richtlijn is aangegeven dat onder dit begrip wordt
verstaan: afvalstoffen die aëroob of anaëroob kunnen worden afgebroken,
zoals voedsel- en tuinafval, en papier en karton. De toevoeging na «zoals»
bevat voorbeelden, die kunnen helpen bij de uitleg van de eigenlijke
definitie. Zij zijn niet in de definitiebepaling van artikel 11a (nieuw)
opgenomen.
De begripsbepaling van «stortplaats» is verplaatst naar artikel 2 (nieuw).

Staatsblad 2012

466

49

Onderdeel C
Aan artikel 11f van het Bssa zijn een zesde en zevende lid toegevoegd.
Die twee leden dienen om de omzetting van richtlijn 2011/97/EU van de
Raad van 5 december 2011 tot wijziging van Richtlijn 1999/31/EG met
betrekking tot specifieke criteria voor opslag van metallisch kwik dat als
afval wordt beschouwd (PbEU L328) mogelijk te maken. In de genoemde
Europese richtlijn zijn de procedures voor de acceptatie van metallisch
kwik op stortplaatsen opgenomen en is bepaald op welke wijze de opslag
dient te geschieden. Ten gevolge van deze richtlijn is in het zesde lid van
artikel 11f van het Bssa bepaald dat het verbod van het eerste lid van dat
artikel om afvalstoffen op een stortplaats te accepteren op bepaalde
stortplaatsen niet geldt voor metallisch kwik met een kwikgehalte hoger
dan 99,9 gewichtsprocent. In het zevende lid van artikel 11f van het Bssa is
bepaald dat ter omzetting van de genoemde Europese richtlijn regels
worden gesteld over de acceptatieprocedures en de wijze van opslag van
metallisch kwik. Die regels zullen vóór de implementatiedatum van
13 maart 2013 van de genoemde richtlijn in de Regeling acceptatie
afvalstoffen op stortplaatsen worden opgenomen.
Artikel II
Indien van toepassing heeft een bedrijf drie maanden de tijd om een
aanvraag te doen voor wijziging van het vergunningvoorschrift overeenkomstig de onderhavige wijziging van het Bssa. Als tijdig een aanvraag
voor wijziging wordt gedaan, blijft het oude voorschrift van kracht tot het
is vervangen door een voorschrift overeenkomstig het onderhavige
besluit, dan wel tot de afwijzing van de daartoe strekkende wijziging in
werking is getreden. Als een bedrijf toepassing wenst te laten geven aan
het gewijzigde voorschrift, zal het dit tijdig dienen aan te kaarten, zodat
het bevoegd gezag de daarvoor nodige verklaring kan afgeven.
Artikel III
Met de onder 1 genoemde wijzigingen worden de onderdelen in artikel
2, eerste lid, van het Besluit vrijstellingen stortverbod buiten inrichtingen
verletterd als gevolg van inmiddels vervallen onderdelen. De onder 2
genoemde wijziging betreft, naast de verlettering, de vervanging van het
woord «vliegas» door : materiaal. In de wijziging van het Besluit vrijstellingen op 28 juli 2000 (wijziging in verband met avi-bodemas, Stb. 2000,
352) is de betreffende bepaling opgenomen. Per abuis is met de publicatie
van het Besluit bodemkwaliteit, waarbij ook het Besluit vrijstellingen
stortverbod buiten inrichtingen is gewijzigd, «materiaal» vervangen door
«vliegas». Deze fout wordt nu hersteld. Met de wijziging onder 4 tenslotte
vervalt het vijfde lid van artikel 2 van het in dit artikel III aangepaste
besluit. Dit artikellid is overbodig geworden, omdat in het Besluit
bodemkwaliteit reeds aangegeven is in welke gevallen (afval)stoffen
mogen worden toegepast conform dat besluit.
Artikel IV
Bij de inwerkingtreding van dit besluit wordt rekening gehouden met
het beleid inzake de vaste verandermomenten van wetgeving. Dit zal dan
hetzij met ingang van 1 januari, hetzij met ingang van 1 juli moeten zijn.
Het beleid inzake de vaste verandermomenten van wetgeving houdt
tevens in dat er een termijn van ten minste twee of drie maanden moet
zijn tussen publicatie van het onderhavige besluit en de inwerkingtreding
daarvan. Er geldt ten aanzien van het onderhavige besluit een termijn van
drie maanden omdat het direct relevant is voor provincies. Het besluit
treedt in werking op een bij koninklijk besluit vast te stellen tijdstip. Naar

Staatsblad 2012

466

50

verwachting zal de inwerkingtredingdatum 1 januari 2013 zijn. De termijn
van drie maanden zo veel als mogelijk in acht worden genomen. Een
spoedige inwerkingtreding van het onderhavige besluit is van belang
omdat met dit besluit wordt voorkomen dat er meer afval wordt gestort
vanwege de afschaffing van de afvalstoffenbelasting per 1 januari 2012.
Indien de termijn van drie maanden tussen publicatie en inwerkingtreding
betekent dat 1 juli 2013 de eerst volgende mogelijkheid tot inwerkingtreding is, zal vanwege het belang van een spoedige inwerkingtreding
gekozen worden voor de inwerkingtreding per 1 januari 2013.
Artikel IV bevat de mogelijkheid om voor artikelen of onderdelen
daarvan een andere datum van inwerkingtreding te bepalen. Hierdoor kan
bijvoorbeeld voor hechtgebonden asbestcement of asbestcementproducten, genoemd in artikel 1, eerste lid, categorie 33, (nieuw) Bssa, het
stortverbod pas ingaan als de verwerkingstechniek voor deze categorie
afvalstoffen operationeel is.
De Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu,
J. J. Atsma

Staatsblad 2012

466

51