Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2019–2020

35 300 VII

Vaststelling van de begrotingsstaten van het
Ministerie van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2020

Nr. 88

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN
KONINKRIJKSRELATIES
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 9 december 2019
Met deze brief informeer ik uw Kamer over mijn reactie op het rapport
«Zoeken naar waarheid: over waarheidsvinding in de democratie in het
digitale tijdperk» van de Raad voor het Openbaar Bestuur (hierna: de
Raad). Op 8 februari 2018 vroeg ik de Raad om een advies over het
onderwerp Digitalisering en Democratie (Kamerstuk 34 775 VII, nr. 52). Op
9 mei jl. is dit advies aan mij aangeboden.
Ik verzocht de Raad om de kansen en gevaren van digitalisering te
analyseren en hierin een handelingsperspectief te schetsen. De Raad heeft
daarbij gekozen voor de focus op waarheidsvinding, omdat dit proces een
belangrijke rol speelt bij het bepalen, bekritiseren en bijsturen van de
koers van beleid. Voor de democratie is het cruciaal dat iedereen naar
waarheid kan blijven zoeken. Denk aan politici die elkaar op feiten
bevragen, wetenschappers die feiten onderzoeken en journalisten die
feiten onthullen. Aan dit proces geeft digitalisering mede richting en kan
het zowel een belofte als een bedreiging zijn.
Digitalisering wordt echter steeds vaker ook als een bedreiging voor de
democratie gezien. Nepnieuws, filterbubbels en manipulatie komen de
democratie niet ten goede. Zo kan digitalisering waarheidsvinding onder
druk zetten. De Raad roept daarom de regering en Staten-Generaal op
tegenmachten te organiseren, bijvoorbeeld door transparantie af te
dwingen over de manier van beïnvloeding op digitale platforms. De VNG
heeft recent ook positief gereageerd op het advies1.
Ik dank de Raad van harte voor haar waardevolle advies.

1

kst-35300-VII-88
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2019

https://vng.nl/files/vng/20190729-vngadvies-raad-openbaar-bestuur.pdf.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 300 VII, nr. 88

1

Samenvatting van het advies
Waarheidsvinding, het proces om waarheid te achterhalen, is van belang
voor een goed geïnformeerde democratische gedachtewisseling en het
vertrouwen van burgers, wetenschappers en journalisten in dit proces is
van onschatbare waarde.
In het advies wordt gesproken over twee soorten waarheid, namelijk
«waarheid als wenselijkheid» en «waarheid als werkelijkheid». De eerste
stelt dat iets waar is wanneer het overeenstemt met de gewenste
werkelijkheid, en de tweede dat iets waar is wanneer het overeenstemt
met de werkelijkheid zoals die is. De Raad constateert dat het vaak lastig is
het onderscheid tussen deze twee te maken. Daarom moet waarheidsvinding naar de werkelijkheid zoals die is, mogelijk blijven. Burgers
moeten zich er bewust van zijn dat het selecteren van feiten vaak een
politieke of ideologische keuze is. Bovendien nemen mensen vaak de
werkelijkheid waar via anderen, zoals journalisten, politici en wetenschappers. Zij moeten het goede voorbeeld geven, zodat mensen op ze
kunnen blijven vertrouwen. Ook constateert de Raad dat er in politiek en
beleid «waarheidsschroom» is: het niet durven spreken over waarheid en
waarheidsvinding. Voor een goede democratische gedachtewisseling wil
de Raad deze graag wil doorbreken door het openbaar bestuur aan te
sporen zich meer uit te spreken in termen van «waarheid als werkelijkheid».
De Raad stelt dat de zorgen over de invloed van media op democratische
gedachtewisseling niet nieuw zijn. Maar digitalisering is anders omdat het
de structuur van het democratisch debat verandert. In de eerste plaats
wordt informatievergaring en -verspreiding laagdrempeliger. Verder
komen veel mensen door digitalisering veel makkelijker direct met veel
andere mensen in contact. Tot slot wordt er online in toenemende mate
gestuurd met data. Online platforms kunnen informatie aanpassen aan de
voorkeuren van gebruikers. Dit kan zorgwekkend zijn voor de democratie
wanneer het voor burgers door deze ontwikkelingen moeilijker wordt om
goed geïnformeerd te zijn.
De betrouwbaarheid van het veel grotere en vaak ook betere aanbod van
informatie online is daardoor vaak lastig te beoordelen.
Ontsporing van waarheidsvinding
Op basis van haar analyse benoemt de Raad drie digitale beproevingen:
Desinformatie: de vrees dat dat door digitalisering desinformatie sneller
vervaardigd en gericht verspreid kan worden. De Raad definieert
desinformatie daarbij als informatie die – doelbewust – een valse
weergave is van de werkelijkheid om het proces van waarheidsvinding te
verstoren;
Desintegratie: het risico dat door digitalisering parallelle werelden
ontstaan die niet meer met elkaar kunnen worden verbonden;
Despotisme: het gevaar dat burgers door digitalisering makkelijker
heimelijk beïnvloed kunnen worden zonder dat zij dit door hebben, zoals
bij (heimelijke) micro-targeting, en zo in hun keuzes worden beperkt.
De Raad constateert verder dat Nederland wordt gekenmerkt door een
uniek hoog vertrouwen in het functioneren van de Nederlandse
democratie en media.
De Raad geeft vijf aanbevelingen:
1. Vergroot het vertrouwen in instituties voor waarheidsvinding;
2. Maak burgers weerbaar voor desinformatie;
3. Investeer in plekken voor democratische gedachtewisseling;

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 300 VII, nr. 88

2

4. Laat gebruikers zelf beschikken over hun data en dwing transparantie
af over de beïnvloeding online en pak machtsmisbruik aan door wetten
te handhaven; en
5. Voer het gesprek over digitalisering en waarheidsvinding.
Kabinetsreactie op hoofdconclusies
Het kabinet onderschrijft de conclusie van de Raad dat Nederland het nog
steeds goed doet, terwijl de internationale gemeenschap wordt gekenmerkt door een neerwaartse spiraal van vertrouwen in media en democratische waarheidsvinding2. In Nederland is het vertrouwen in de media
relatief groot en de zorgen van burgers over de invloed van desinformatie
zijn in vergelijking met andere landen laag. Tegelijkertijd is de mate van
adoptie van digitale technologie bijna nergens zo hoog als in Nederland,
terwijl het aantal geautomatiseerde accounts dat desinformatie verspreidt
in Nederland laag is in vergelijking met andere landen.3
Wat bijdraagt aan het relatief hoge vertrouwen van Nederlanders in de
Nederlandse democratie is het landschap van spelers dat bijdraagt aan
democratische waarheidsvinding. Hierbij valt te denken aan journalisten,
wetenschappers, en politici, alsook adviesraden en kennisinstellingen. Zo
functioneert in Nederland een stelsel van waarheidsvinding dat essentieel
is voor goed geïnformeerde democratische gedachtewisseling.
Ook het publieke omroepsysteem en de commerciële media zijn om te
koesteren. Naast hoogwaardig onafhankelijk nieuws zijn er omroepen en
zenders met verschillende maatschappelijke en ideologische kleuren. Deze
pluriformiteit is dan ook een kernwaarde in de Nederlandse Mediawet,
omdat deze positief bijdraagt aan de politieke vertegenwoordiging van
burgers en hun ideeën.
Het kabinet onderkent, net als de Raad, het ontegenzeggelijke belang van
het streven naar waarheid en van een goed geïnformeerde democratische
gedachtewisseling. Maar gezien het unieke Nederlandse landschap vindt
het kabinet het gepast dat de overheid, anders dan de Raad stelt, zich niet
primair uitspreekt in termen van «de waarheid als werkelijkheid». Grote
delen van «waarheid als werkelijkheid» worden door onafhankelijke
instituten mede-gedefinieerd, zoals door het CBS, de planbureaus, de
universiteiten, en de journalistiek. Dat geeft journalisten, politici en
burgers de ruimte om zich op tegenspraak en op de waarheid als
wenselijkheid te richten.
Digitale platforms kunnen dit landschap verrijken. Ze kunnen nog meer
stemmen laten horen en innovaties aanjagen. Het is belangrijk dat deze
digitale kansen voor democratie met innovaties verder worden gebracht
in de wetenschap, journalistiek en in politieke partijen.
Het kabinet onderschrijft verder de analyse van de Raad dat digitalisering
democratie ook kan bedreigen. Waarden als autonomie en privacy kunnen
worden bedreigd door het gangbare advertentie-gedreven verdienmodel
in de digitale economie. In dat model vinden constante razendsnelle
biedingen op basis van persoonsgegevens plaats in ruil voor gepersonaliseerde advertentieruimte. Daarbij wordt geprobeerd de aandacht van de
gebruiker zo lang mogelijk vast te houden. Indien politieke advertenties
enkel zichtbaar zijn voor de verzender, ontvanger en de commerciële
2

https://freedomhouse.org/report/freedom-media/freedom-media-2019, https://www.eiu.com/
topic/democracy-index, https://www.v-dem.net/en/.
3
Mediamonitor 2019, Reuters Institute Digital News Report Nederland 2019, Commissariaat voor
de Media, p. 7, p. 60–68.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 300 VII, nr. 88

3

dienstverlener, kunnen politieke advertenties ook een bedreiging vormen
voor een open en eerlijk verkiezingsproces en onafhankelijke en pluriforme media.
Het kabinet is verder met de Raad van mening dat te grote machtsconcentraties in de technologiesector de marktwerking kunnen verstoren. Dit kan
een nadelig effect hebben op de totstandkoming van verantwoorde
innovaties en de keuzevrijheid van burgers.
Reactie op de aanbevelingen
Het kabinet is het eens met de aanbevelingen van de Raad en wil het
gesprek over dit onderwerp blijven voeren. Nieuwe ontwikkelingen, zoals
«deepfakes»4, vragen ons allen om telkens alert te blijven. In het
afgelopen jaar heeft het kabinet, in lijn met dit advies, al veel beleid
ontwikkeld en gerealiseerd.
Aanbeveling 1: Vergroot het vertrouwen in instituties voor
waarheidsvinding; en
Aanbeveling 4: Laat gebruikers zelf beschikken over hun data en
dwing transparantie af over de beïnvloeding online en pak
machtsmisbruik aan door wetten te handhaven
Het kabinet zet in op het borgen van privacy en transparantie en op het
beperken van marktmacht van technologiebedrijven. Dit draagt bij tot
groter vertrouwen in instituties (aanbeveling 1). Digitale media moeten
transparanter zijn over de keuzes die ze maken in het ontwerp van hun
technologie, en de persoonlijke autonomie van burgers, zoals uiteengezet
in de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG), moet beter
worden gewaarborgd. Meer transparantie helpt burgers geïnformeerde
keuzes te maken, en zorgt dat de digitale economie open blijft staan voor
nieuwe spelers. Betere bescherming van persoonlijke autonomie geeft
burgers meer controle over hun keuzes, en maakt hen minder afhankelijk
van sturing door data (aanbeveling 4). Hier ligt naast een primaire rol voor
de technologiesector ook een rol voor de overheid en het openbaar
bestuur.
Zelfbeschikkingsrecht
Bescherming van het zelfbeschikkingsrecht van burgers en hun privacy is
versterkt met de totstandkoming van de AVG. Vanwege de consequenties
van de implementatie van de AVG heeft het kabinet het budget van de
Autoriteit persoonsgegevens (AP) meer dan verdubbeld. Aan het budget
is vanaf 2018 structureel € 5 miljoen toegevoegd en vanaf 2019 nog eens
structureel € 2 miljoen. In de Voorjaarsnota 2019 is een verdere structurele verhoging van het budget met € 3,4 miljoen opgenomen5. Het
budget van de AP komt daarmee in 2019 op € 18,6 miljoen. Bij brief van
16 september 2019 heeft de Minister voor Rechtsbescherming de Kamer
geïnformeerd over een extern onderzoek naar de grondslagen van de
financiering en het budget van de AP, dat in gezamenlijkheid met de AP
zal worden verricht. Het kabinet onderzoekt daarbovenop of de eisen in de
AVG ten aanzien van grote techbedrijven kunnen worden aangescherpt
om de hoeveelheden gegevens die zij over personen verwerken te
4

Deep fake is een verzamelnaam voor software waarmee je nepvideo’s kunt maken die bijna niet
van echt te onderscheiden zijn. Met deepfakes kan je in video’s personen iets laten zeggen of
doen wat iemand nooit heeft gezegd of gedaan. Zie https://www.mediawijsheid.nl/deep-fake/.
5
«Verwerking en bescherming persoonsgegevens». 16 september 2019, Kamerstuk 32 761,
nr. 149.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 300 VII, nr. 88

4

beteugelen. Het wil daarnaast wettelijke voorschriften die specifieker zijn
dan die in de AVG om risico’s van profilering tegen te gaan. Daarbij moet
gedacht worden aan risico’s dat personen op basis van een profiel van
(het aanbieden van) producten en diensten worden uitgesloten of
daarvoor hogere prijzen moeten betalen, zonder dat daarvoor een
terechte grond bestaat. Het kabinet zal dit onderdeel laten zijn van de
evaluatie van de AVG, die in mei 2020 moet zijn afgerond.
In de recente kamerbrief over «regie op gegevens»6 worden verschillende
beleidspaden uiteengezet die de burger in staat stellen om de rechten die
voortvloeien uit de AVG bij de overheid uit te oefenen en de overheid te
controleren op het gebruik van persoonsgegevens. In deze brief geeft het
kabinet aan dat burgers hun eigen gegevens bij de overheid digitaal
moeten kunnen delen met private partijen (zoals woningcorporatie,
schuldhulpverlening of zorgverlener). Het kabinet zal deze ontwikkeling
actief stimuleren en hiervoor (wettelijke) kaders ontwikkelen.
We onderschrijven daarom de conclusie van de Raad dat het van belang is
dat burgers meer grip krijgen op het gebruik van hun persoonsgegevens,
zowel door de overheid alsook door derden. Dit kan helpen bij het
tegengaan van de dreigingen van despotisme en desinformatie, zoals
heimelijke beïnvloeding. Meer grip op persoonsgegevens draagt ook in
positieve zin bij aan het vertrouwen van burgers in de verschillende
instituties.
Transparantie
In het regeerakkoord staat dat het kabinet eraan hecht dat de overheid
transparant en open is. Overheidsinformatie wordt goed vindbaar en
toegankelijk gemaakt in de vorm van open data. Meer transparantie over
de werking en invloed van algoritmen begint ook bij de overheid zelf. Op
8 oktober jl. heeft de Minister voor Rechtsbescherming mede namens de
Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties een brief
aan de Tweede Kamer verzonden over waarborgen tegen risico’s van
data-analyses door de overheid en met richtlijnen voor toepassing van
algoritmes door overheden7. In deze waarborgen staan transparantie,
essentieel voor vertrouwen, en toetsbaarheid centraal.
Het transparantielab van BZK zal deze richtlijnen toetsen en verder
operationaliseren in een online applicatie die de gebruiker ondersteunt bij
het toepassen van de richtlijnen. Ook organiseert het kabinet samen met
de Tweede Kamer en Open State Foundation tegenspraak door middel
van hackathons, zoals de jaarlijkse «Accountability Hack» in de Tweede
Kamer.
De techbedrijven hebben ook een verantwoordelijkheid in de aanpak van
online desinformatie. Op 18 oktober jl. heb ik een brief aan uw Kamer
aangeboden waarin ik terug- en vooruitkijk op de aanpak van desinformatie (Kamerstuk 30 821, nr. 91). In deze brief wordt nog eens benadrukt
dat transparantie over de herkomst en verspreiding van informatie
essentieel is om heimelijke beïnvloeding tegen te gaan, en vindt u de
actielijn van het beleid. Het is goed dat alle sociale media platforms
inmiddels een zogenaamde «ad library» hebben, waarin politieke
advertenties inzichtelijk zijn. In dit licht is het ook relevant dat de Autoriteit
Consument en Markt (ACM) partijen als Google en Facebook heeft
verplicht in app-stores en op de platforms inzichtelijk te maken of en hoe

6
7

Beleidsbrief «Regie op Gegevens», 11 juli 2019, Kamerstuk 32 761, nr. 147.
«Waarborgen tegen risico’s van data-analyses door de overheid», 8 oktober 2019, Kamerstukken 26 643 en 32 761, nr. 641.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 300 VII, nr. 88

5

persoonlijke data verkocht wordt en aan wie.8 En dat Twitter recent nieuw
beleid heeft aangekondigd over het toestaan van betaalde politieke
advertenties. Alle wetenschappers, journalisten, burgers en politici
moeten op basis van ideeën en overtuiging kunnen bijdragen aan de
waarheidsvinding over digitalisering, en alternatieven kunnen ontwerpen
en voorstellen. Daarvoor moeten zij onder bepaalde voorwaarden
structurele toegang hebben tot de noodzakelijke gegevens, en moeten
digitale platformen doen wat ze hebben beloofd in de Europese
gedragscode.9
Het kabinet streeft er verder naar om in de aangekondigde Wet Politieke
Partijen voorschriften inzake de transparantie van digitale campagnevoering en micro-targeting op te nemen. Deze wet wordt in het voorjaar
van 2020 in procedure gebracht. Giften van buiten de Europese Unie aan
Nederlandse politieke partijen en hun nevenstellingen zullen worden
verboden. Alle giften uit andere EU-lidstaten moeten openbaar gemaakt
gaan worden.
Marktmacht
In de recente beleidsbrief aan de Tweede Kamer over mededinging in de
digitale economie10 zijn drie maatregelen aangekondigd om de blijvende
dominante positie van digitale platforms met een «poortwachtersfunctie»
te voorkomen. Blijvende dominantie belemmert de toetreding van nieuwe
bedrijven en beperkt de online keuzevrijheid van consumenten en
ondernemers. Het wordt voor toezichthouders als eerste mogelijk om
sneller online marktdominantie aan te pakken. Als de toezichthouder kan
aantonen dat een bedrijf niet voldoende openheid of toegang tot
essentiële data of diensten biedt, moet het bedrijf verplicht kunnen
worden om die toch te bieden. Verder wordt het mogelijk om bij het
goedkeuren van fusies niet alleen rekening te houden met de omzet. De
huidige fusiedrempel houdt het veelvuldig opkopen van – nog kleine –
toekomstige concurrenten door grote platforms niet tegen. Daarom wil
het kabinet dat er beter passende criteria komen voor het melden van een
overname. Bijvoorbeeld door naast omzet, ook rekening te houden met de
transactiewaarde van een overname, zodat fusies als die tussen Whatsapp
en Facebook in de toekomst wel boven de fusiedrempel uitkomen. De
richtsnoeren, waarin de toepassing van mededingingsregels is
vastgelegd, moeten ook worden aangepast. Bijvoorbeeld door ook de rol
van data mee te wegen bij het beoordelen van concurrentievraagstukken
bij platforms. Voor deze drie maatregelen pleit het kabinet voor veranderingen op Europees niveau.
Aanbeveling 2: Maak burgers weerbaar voor desinformatie
Het kabinet onderneemt langs verschillende lijnen actie om burgers en de
maatschappij als geheel weerbaar te maken tegen desinformatie, en
kritisch te doen blijven op digitalisering. Op dit moment werken leraren en
schoolleiders aan een integrale herziening van het onderwijscurriculum
voor het primair en voortgezet onderwijs; hun voorstellen zijn op
10 oktober openbaar gemaakt, waarna ze dienen als basis voor
vernieuwde onderwijsdoelen. Hierbij hebben relevante thema’s als
mediawijsheid (kritisch en bewust gebruik maken van digitale technologie) en informatievaardigheden (het vinden en op waarde beoordelen
8

https://www.acm.nl/nl/publicaties/facebook-past-voorwaarden-aan-het-voordeel-vanconsumenten en https://www.acm.nl/nl/publicaties/acm-initieert-internationale-oproep-aanapple-en-google-over-appstores.
9
https://ec.europa.eu/digital-single-market/en/news/code-practice-disinformation.
10
Kamerstukken 27 879 en 26 643, nr. 71.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 300 VII, nr. 88

6

van informatie) een plaats binnen het leergebied digitale geletterdheid. In
de afgelopen periode is er daarnaast een veelheid aan initiatieven
ontplooid gericht op volwassenen inzake online weerbaarheid en de
risico’s van online desinformatie. Daarnaast bestaan er ook meer
structurele samenwerkingsverbanden, zoals het Netwerk Mediawijzer en
de Alliantie Digitaal Samenleven die de maatschappelijke behoeften in
beeld brengen en in samenwerking met partners uit de private en
semipublieke sector ondersteuning bieden. Per brief van 15 november jl.11
is uw Kamer geïnformeerd over de aanpak ten aanzien van mediawijsheid
voor jongeren en volwassenen zoals het kabinet die voorstaat.
Aanbeveling 3: Investeer in plekken voor democratische
gedachtewisseling
De overheid bouwt zelf ook aan digitale platforms voor publieke democratische gedachtewisseling. Nog tot het einde van het jaar loopt de
proeftuin «lokale digitale democratie» als onderdeel van een samenwerkingsprogramma tussen het Ministerie van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties, verschillende partijen en de Vereniging Nederlandse
Gemeenten12. Vanuit de proeftuin worden lokale overheden geholpen bij
de implementatie van open source participatietools. Amsterdam heeft
haar eigen «Open Stad» platform ontwikkeld, en Den Haag heeft een deel
hiervan overgenomen en toegepast. Recent is in Nederland de Stichting
Consul opgericht, waarin het meest gebruikte digitaal democratische open
source platform wereldwijd wordt onderhouden en doorontwikkeld. Dit
initiatief wordt ondersteund door het Innovatiebudget van het Ministerie
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
Het kabinet deelt de constatering dat er onvoldoende gebruik wordt
gemaakt van het instrument «internetconsultatie»13. Inzet van het kabinet
is om het bereik van internetconsultatie te verbeteren. Om het gebruik van
internetconsultatie, en daarmee de participatie, door alle burgers te
bevorderen, zet het kabinet onder meer in op meer, en op doelgroepen
gerichte, communicatie via online en offline media. Ook zijn in het JenV
«Startup in Residence»-programma via de challenge «Innovatie in
consultatie» nieuwe mogelijkheden verkend om het bereik van de site te
vergroten.
Nederland kent een kwalitatief sterke en pluriforme nieuwsvoorziening
maar er zijn – zoals de Raad terecht opmerkt – ook aandachtspunten, met
name op gebied van onderzoeksjournalistiek, regionale en lokale
journalistiek. Het kabinet maakt werk van een duidelijke wettelijke taak
voor NOS en de Nederlandse Publieke Omroep ten aanzien van nieuwsvoorziening. Eerder is uw Kamer geïnformeerd over de toekenning van
5 mln. euro extra middelen voor onderzoeksjournalistiek.14 Daarnaast
komt incidenteel 15 mln. euro vrij om de samenwerking tussen regionale
en lokale omroepen te versterken.
Aanbeveling 5: Voer het gesprek over digitalisering en
waarheidsvinding
Ook wordt onderzoek naar waarheidsvinding, digitalisering en democratie
verder gestimuleerd om het gesprek gaande te houden. Het experimen11

Kamerstuk 35 300 VIII, nr. 106.
https://www.lokale-democratie.nl/lokaledigitaledemocratie.
13
Zie Kabinetsstandpunt eindrapport staatscommissie parlementair.
Stelsel, 26 juni 2019, Kamerstuk 34 430, nr. 10.
14
«Besteding van de middelen uit het regeerakkoord voor onderzoeksjournalistiek», 22 juni
2018, Kamerstuk 32 827, nr. 126.
12

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 300 VII, nr. 88

7

teren met digitale publieke platforms is een expliciete doelstelling van
onderzoeks-subsidies van de Vereniging van Nederlandse Universiteiten
en de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek. Er is
3 mln. euro beschikbaar voor NWO en VSNU onderzoek rondom «digital
society», en verschillende ministeries hebben recent een vergelijkbaar
bedrag extra geïnvesteerd met NWO in nieuw onderzoek voor maatschappelijk verantwoord innoveren voor publieke waarden in de digitale wereld.
Het kabinet is met de Raad van mening dat burgers, journalisten,
wetenschappers en politici in staat moeten blijven om razendsnelle
technologische ontwikkelingen te begrijpen, om er kritisch op te kunnen
reflecteren en om deel te blijven nemen aan democratische waarheidsvinding. Met bovenstaande inspanningen wil het kabinet hiertoe blijven
bijdragen en dit thema hoog op de politieke agenda laten staan.
De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
R.W. Knops

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 300 VII, nr. 88

8