Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2015–2016

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1049
Vragen van de leden Anne Mulder en Duisenberg (beiden VVD) aan de
Ministers van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en van Onderwijs, Cultuur en
Wetenschap over de Wet werk en zekerheid (ingezonden 11 november 2015).
Antwoord van Minister Asscher (Sociale Zaken en Werkgelegenheid), mede
namens de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (ontvangen
7 januari 2016)
Vraag 1
Bent u bekend met het opinie artikel «Vooral jonge wetenschappers dupe van
nieuwe Wet Werk en Zekerheid»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2 en 3
Wat vindt u ervan dat wetenschappers onderzoek waarvoor zij een beurs
hebben ontvangen door de Wet Werk en Zekerheid niet bij hun eigen
universiteit kunnen uitvoeren?
Bent u bereid de Wet Werk en Zekerheid aan te passen om dit probleem op
te lossen? Zo ja, waarom? Zo neen, waarom niet?
Antwoord 2 en 3
In het betreffende artikel worden drie kwesties aangekaart:
In de eerste plaats: de toename van de tweede en derde geldstroom ten
opzichte van de eerste geldstroom waardoor de omvang van tijdelijke
projectmatige financiering toeneemt. In de «Wetenschapsvisie 2025», is
aangekondigd dat de stabiliteit en de voorspelbaarheid van de financiële
middelen van universiteiten worden vergroot in lijn met de aanbeveling van
het IBO2. Universiteiten kunnen daarmee beter voorzien wat de omvang van
hun eerste geldstroom de komende jaren zal zijn. Hierdoor ontstaat voor de
universiteiten de mogelijkheid om meer vaste aanstellingen te realiseren.
Daarnaast zorgen de middelen die beschikbaar komen door invoering van het

1
2

ah-tk-20152016-1049
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2016

De jonge akademie, 21 oktober 2015
Het interdepartementaal beleidsonderzoek wetenschappelijk onderzoek uit 2014 (Kamerstuk
29 338, nr. 136)

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

1

studievoorschot voor meer zekerheid en financiële armslag bij de instellingen,
waardoor er minder vaak gekozen zal worden voor tijdelijke aanstellingen.
De tweede kwestie is dat vanwege de Wet werk en zekerheid (Wwz) in de cao
Universiteiten nog maar ten hoogste vier jaar gebruik kan worden gemaakt
van elkaar opvolgende tijdelijke contracten. Daarna ontstaat een contract voor
onbepaalde tijd. Dat heeft volgens de schrijvers van het artikel tot gevolg dat
een zogenoemde Veni-laureaat die al een tijdelijk dienstverband heeft met
een universiteit niet in staat is zijn onderzoek aan die universiteit uit te
kunnen voeren omdat daardoor een contract voor onbepaalde tijd zal
ontstaan.
In de derde plaats wordt in het artikel benoemd dat een contract voor
bepaalde tijd van vier jaar (de gebruikelijke onderzoeksperiode) niet kan
worden verlengd met een nieuw tijdelijk contract om een periode gedurende
welke door omstandigheden niet aan het onderzoek kan worden gewerkt te
compenseren (zodat het onderzoek alsnog kan worden afgerond). Er ontstaat
dan een nieuw tijdelijk contract.
Naar aanleiding van de twee laatst benoemde kwesties merken wij op dat
daar waar als gevolg van het sluiten van een tweede tijdelijk contract een
contract voor onbepaalde tijd ontstaat een dergelijk contract met toestemming van UWV, of met wederzijds goedvinden, kan worden beëindigd als een
project afloopt en er geen mogelijkheden zijn een werknemer langer in dienst
te houden. Hierdoor is er geen aanleiding voor een Veni-laureaat om op zoek
te gaan naar een andere universiteit en hoeft een periode waarin het
onderzoek door omstandigheden niet kan worden uitgevoerd, evenmin tot
problemen te leiden. Wij zullen dat onder de aandacht van de VSNU brengen.
Wij zien dan ook geen aanleiding om de Wwz, meer in het bijzonder de
zogenoemde ketenbepaling, aan te passen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

2