Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2008–2009

21 501-34

Raad voor Onderwijs, Jeugdzaken en Cultuur

Nr. 117

BRIEF VAN DE MINISTER VOOR JEUGD EN GEZIN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 17 maart 2009
Op 4 en 5 februari jl.vond in Praag (Tsjechië) een Informele bijeenkomst
van EU gezinsministers plaats. Het Tsjechisch voorzitterschap koos als
thema «Europese werkgelegenheidstrategie en kinderopvang».
De bijeenkomst werd voorgezeten door de Tsjechische minister van
Sociale Zaken, Peter Necas. De Europese Commissie werd vertegenwoordigd door Eurocommissaris Vladimir Spidla. Nederland was ambtelijk
vertegenwoordigd vanuit het ministerie voor Jeugd en Gezin.
Het Voorzitterschap had een tekst opgesteld die in essentie vroeg om een
herwaardering/beloning voor vrouwen die zich volledig wijden aan de
zorg voor hun kleine kinderen. Het Voorzitterschap gaf aan een open
discussie te wensen over de streefcijfers voor kinderopvang in de lidstaten, waarover tijdens de Europese raad in Barcelona 2002 afspraken
zijn gemaakt. Doel is dat de lidstaten zorg dragen voor een opvangaanbod
van:
• tenminste 33% voor kinderen tot drie jaar;
• tenminste 90% voor kinderen van drie tot de leerplichtige leeftijd.
Deze «open discussie» werd gevoerd met als uitgangspunten het belang
van het kind, de kwaliteit van de kinderopvang en de vrijheid van gezinnen om zelf te kunnen kiezen. Het Voorzitterschap wilde vooral bepleiten
dat het werk van vrouwen die thuis zelf hun kinderen opvoeden als een
volwaardig alternatief wordt gezien voor een professionele carrière.
Zowel de oude als de nieuwe lidstaten bestempelen het creëren van voorwaarden voor het combineren van werk en gezin als een prioriteit. Vooral
bij de oude lidstaten speelde het belang van de keuzevrijheid van zowel
de ouders als lidstaten een belangrijke rol in het debat. Voorts bleek dat
de lidstaten van mening verschillen over hoe ze het kunnen combineren
van arbeid en zorg willen ondersteunen. Deze verschillen hangen vooral
af van de culturele, historische en politieke achtergronden van de
lidstaten. Daarbij speelde voor de meeste lidstaten de economische crisis

KST129144
0809tkkst21501-34-117
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 21 501-34, nr. 117

1

en de hoge werkloosheid een rol. Een ander punt van zorg was dat de
geboortecijfers in de meeste landen te laag zijn in het licht van de
komende vergrijzing van de bevolking.
Een groot aantal lidstaten gaf aan de Barcelona doeleinden te willen
blijven nastreven, maar verwachtte niet dat dat in 2010 zal zijn gelukt.
Enkele Oost-Europese landen benadrukten de behoefte om de verdeling
van arbeid en zorg of juist de specialisatie van arbeid (de man) en zorg (de
vrouw) aan de lidstaten en de gezinnen zelf over te laten.
Er was een algemene consensus over het belang van het kind, als
uitgangspunt om het beleid voor het combineren van arbeid en zorg te
beoordelen. Deze consensus betrof vooral het belang van een goede
kwaliteit van de opvang. Zodra het echter wat specifieker werd, bleken er
toch de hiervoor genoemde grote verschillen tussen de lidstaten te
bestaan. Opvallend was dat – behalve dat Nederland dit inbracht – de
mogelijkheid om parttime te kunnen werken geen rol speelde in deze
discussie.
De discussie krijgt binnen de EU een vervolg in de bijeenkomsten van de
ministers van Sociale zaken en Werkgelegenheid als het gaat om onderwerpen als gelijke kansen en gelijke behandeling.
De minister voor Jeugd en Gezin,
A. Rouvoet

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 21 501-34, nr. 117

2