Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

22 112

Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven
van de lidstaten van de Europese Unie

Nr. 2715

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 23 oktober 2018
Overeenkomstig de bestaande afspraken ontvangt u hierbij 3 fiches, die
werden opgesteld door de werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen (BNC).
Fiche: Verordening Europese Grens- en Kustwacht
Fiche: Gewijzigd voorstel Verordening EU-Asielagentschap (Kamerstuk
22 112, nr. 2716)
Fiche: Herziening Terugkeerrichtlijn (Kamerstuk 22 112, nr. 2717)
De Minister van Buitenlandse Zaken,
S.A. Blok

kst-22112-2715
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2018

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 22 112, nr. 2715

1

Fiche: Verordening Europese Grens- en Kustwacht
1. Algemene gegevens
a) Titel voorstel
Voorstel voor een Verordening van het Europees parlement en de Raad
betreffende de Europese Grens- en Kustwacht en tot intrekking van
Gemeenschappelijk Optreden 97/700/JBZ van de Raad, Verordening (EU)
nr. 1052/2013 van het Europees parlement en de Raad en Verordening
(EU) 2016/1624 van het Europees parlement en de Raad.
b) Datum ontvangst Commissiedocument
12 september 2018
c) Nr. Commissiedocument
COM/2018/631 final
d) EUR-Lex
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/
?qid=1537449341023&uri=CELEX:52018PC0631
e) Nr. impact assessment Commissie en Opinie Raad voor Regelgevingstoetsing
Niet van toepassing
f) Behandelingstraject Raad
Raad Justitie en Binnenlandse Zaken
g) Eerstverantwoordelijk ministerie
Ministerie van Justitie en Veiligheid
h) Rechtsbasis
Artikel 77 lid 2 onder b en d juncto artikel 79 lid 2 onder c VWEU
i) Besluitvormingsprocedure Raad
Gekwalificeerde meerderheid
j) Rol Europees parlement
Medebeslissing
2. Essentie voorstel
a) Inhoud voorstel
Nadat onder het Nederlandse voorzitterschap van de Raad van de EU in
zeer korte tijd een akkoord is bereikt over de verordening betreffende de
Europese Grens- en Kustwacht (EGKW), is eind 2016 het nieuwe Europese
Grens- en Kustwacht Agentschap (EGKWA) gelanceerd.
Tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad (ER) van 28 juni 2018
hebben de regeringsleiders en staatshoofden van de EU-lidstaten

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 22 112, nr. 2715

2

gewezen op het belang van een effectieve controle van de buitengrenzen
van de EU en de ambitie van de Europese Commissie verwelkomd om
met voorstellen te komen om het EGKWA verder te versterken. Het
voorliggende voorstel is hiervan de uitwerking.
Voortbouwend op twee jaar EGKWA en in reactie op de oproep van de ER,
heeft de Commissie daarom voorgesteld om het EGKWA uit te rusten met
een operationele capaciteit en bevoegdheden die nodig zijn voor een
doeltreffende ondersteuning van de lidstaten op dit terrein (zie onderstaand). Een permanent korps van 10.000 operationele personeelsleden
met uitvoerende bevoegdheden moet de EU de capaciteit verschaffen om
te worden ingezet waar en wanneer dat nodig is, zowel aan de buitengrenzen van de EU als in derde landen. Het permanente korps zal bestaan
uit drie categorieën. Het meest opvallende element daarvan is de eerste
categorie (het statutair personeel), dat met een eigen uitrusting en onder
de verantwoordelijkheid van het Agentschap zou gaan opereren. Het
voorstel bevat ook een sterker mandaat inzake terugkeer 1 en een
nauwere samenwerking met het nieuwe Asielagentschap van de EU2. Het
permanente korps moet ertoe bijdragen dat de EU over de nodige
middelen beschikt om haar gemeenschappelijke buitengrenzen te
beschermen; kan reageren op toekomstige uitdagingen; en de Schengenruimte op de lange termijn kan handhaven.
Het voorstel omvat een aantal elementen:
Een permanent korps voor betrouwbare inzet interventiemacht.
De Commissie heeft op basis van de ervaringen met operaties in de
periode 2016 -2018 geconstateerd dat de afhankelijkheid van vrijwillige
bijdragen van lidstaten van personeel en materieel heeft geresulteerd in
aanhoudende gebreken die de effectiviteit van gezamenlijke operaties
beïnvloeden. De Commissie wil hier met het permanente korps een einde
aan maken door zowel eigen personeel te werven, als lidstaten te
verplichten nationale experts voor korte en lange termijndetacheringen
beschikbaar te stellen. Hier staat een betere financiering van deze
gedetacheerden tegenover. De Commissie beoogt tegen 2020 volledig
operationeel te zijn, met 10.000 personeelsleden. Geleidelijk moet het
aantal nationale personeelsleden die voor een korte termijn worden
ingezet, afnemen. Zij worden vervangen door statutair («eigen»)
personeel van het Agentschap en door personeelsleden die voor langere
tijd door de lidstaten worden gedetacheerd. Op die manier kan het
Agentschap werken met de nodige voorspelbaarheid en flexibiliteit.
Een sterker mandaat inzake terugkeer. Het Agentschap zal de
lidstaten op eigen initiatief ondersteuning kunnen bieden bij alle fasen
van de terugkeerprocedures van illegaal verblijvende vreemdelingen –
met volledige inachtneming van de grondrechten – met name wat betreft:
– het bieden van technische en operationele ondersteuning aan de
lidstaten om tot een geïntegreerd terugkeersysteem binnen de
lidstaten te komen;
– het bieden van ondersteuning wanneer een lidstaat met uitdagingen
voor wat betreft de terugkeer van illegaal verblijvende vreemdelingen
geconfronteerd wordt;
– de identificatie van irregulier verblijvende migranten (inclusief het
verkrijgen van reisdocumenten);
– het organiseren, promoten en coördineren van activiteiten voor wat
betreft uitwisseling informatie en verzamelen en verspreiden van
best-practices;
– het (co-)financieren van terugkeeroperaties, interventies en andersoortige activiteiten m.b.t. terugkeer.
1
2

Zie Kamerstuk 22 112, nr. 2717
Zie Kamerstuk 22 112, nr. 2716

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 22 112, nr. 2715

3

Het Agentschap zal ook derde landen kunnen helpen met hun activiteiten
inzake terugkeer naar andere (derde) landen.
Versterkte samenwerking met derde landen. Om de buitengrenzen
van de EU te beschermen, is steun voor en samenwerking met derde
landen van cruciaal belang. Anders dan nu het geval is, moet het
Agentschap op grond van zijn nieuwe mandaat ook gezamenlijke
operaties kunnen opzetten en personeel kunnen inzetten in andere landen
buiten de EU dan de aangrenzende landen. Doel is bijstand te verlenen bij
grens- en migratiebeheer en bij terugkeeroperaties. Wanneer in een derde
land personeel wordt ingezet of er op een andere manier wordt samengewerkt, moet daarover eerst overeenstemming worden bereikt tussen de
EU en het betrokken land.
Volledig opgeleid personeel en strenge professionele normen. Het
operationele personeel van de EGKWA zal een gemeenschappelijke
opleiding krijgen om ervoor te zorgen dat zij de strengste professionele
normen hanteren en dat er een gemeenschappelijke operationele cultuur
ontstaat.
Een beter situationeel bewustzijn en een groter reactievermogen.
Het Europees grensbewakingssysteem (Eurosur) zal volledig worden
geïntegreerd in de werking van de EGKW. Eurosur is volgens de
Commissie van cruciaal belang voor het verkrijgen van een snel en
volledig situationeel inzicht van incidenten en migratiestromen. Daarnaast
zorgt het voor een gedeelde risicoanalyse en een reactiemechanisme op
lokaal, regionaal, nationaal en EU-niveau.
Nauwere samenwerking met het Asielagentschap van de EU. De
EGKW moet intensiever gaan samenwerken met het versterkte Asielagentschap van de Europese Unie bij het inzetten van ondersteuningsteams voor migratiebeheer, met name in hotspots en gecontroleerde
centra. Zij zullen waar nodig geïntegreerde steun op het gebied van
grenzen, asiel en terugkeer verlenen.
Antennebureaus. Het Agentschap zal tijdelijke antennebureaus kunnen
opzetten in de gastlidstaten waar het operationele activiteiten verricht,
met het oog op een nauwe samenwerking met nationale instanties en een
goed verloop van de operaties van het Agentschap.
Financiering van een solide en responsieve macht. De Europese
Commissie raamt de totale kosten voor het opzetten van het permanente
korps, de aanschaf van de eigen uitrusting van het Agentschap en de
uitvoering van de bestaande en nieuwe taken, bedragen op € 1,3 miljard
voor de periode 2019–2020. Voor de periode 2021–2027 is in totaal € 11,3
miljard nodig voor alle aangepaste taken en functies van het Agentschap.
Daarnaast zullen de autoriteiten van de lidstaten steun kunnen ontvangen
uit het Fonds voor geïntegreerd grensbeheer ter waarde van € 9,3 miljard
dat de Commissie heeft voorgesteld voor het volgende Meerjarig
Financieel Kader (MFK) dat loopt van 2021–2027.
b) Impact assessment Commissie
Niet opgesteld.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 22 112, nr. 2715

4

3. Nederlandse positie ten aanzien van het voorstel
a) Essentie Nederlands beleid op dit terrein
Nederland heeft belang bij een effectief beheer van de buitengrenzen van
de lidstaten van de Europese Unie en bij een doeltreffende preventie en
bestrijding van irreguliere migratie. In het regeerakkoord en de integrale
migratieagenda3 wordt het belang van effectief beheer van de buitengrenzen in Europa benadrukt. De activiteiten van het EGKWA aan de
Europese buitengrenzen dragen bij aan deze beleidsdoelen.
b) Beoordeling + inzet ten aanzien van dit voorstel
Algemeen. Het kabinet is voorstander van een sterke EGKW, die
gevormd wordt door lidstaten en het EGKW-Agentschap gezamenlijk. Het
EGKWA moet over voldoende operationele capaciteit beschikken om te
borgen dat grenscontroles aan alle Europese buitengrenzen goed worden
uitgevoerd. Het kabinet verwelkomt het voorstel als onderdeel van de
integrale aanpak van migratie. Het kabinet is positief over de versterking
van de EGKW op het terrein van samenwerking met derde landen en op
terugkeer. Het kabinet zou op het gebied van governance graag zien dat
de Commissie meer een brug slaat naar het politieke niveau door de koers
van het EGKWA ook te bespreken in het Coreper en de JBZ-Raad, naast de
regelmatige bijeenkomsten van de Bestuursraad van de EGKW.
Over het algemeen is het kabinet van mening dat de voorgestelde
maatregelen een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan een effectiever
beheer van de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie en
aan een doeltreffende preventie en bestrijding van irreguliere migratie.
Echter, op onderdelen zijn de waarborgen voor Nederland onvoldoende
aanwezig of uitgewerkt. Dit geldt met name voor onderstaande punten.
Een nieuw permanent korps van 10.000 operationele personeelsleden.
– Het kabinet is geen voorstander van statutair personeel binnen het
EGKWA met zelfstandige bevoegdheden en eigen uitrusting die onder
verantwoordelijkheid van de EGKW wordt ingezet. Inzet moet
plaatsvinden onder verantwoordelijkheid en met respect voor de
soevereiniteit van de lidstaten.
– Het kabinet kan de wens voor extra operationeel ondersteunend
personeel steunen maar is kritisch ten aanzien van de verhogingvan
10.000 operationele personeelsleden. Dit aantal moet geen doel op
zichzelf zijn, maar dient vraaggestuurd te zijn. Er ligt momenteel geen
duidelijke behoeftestelling aan ten grondslag en gaat volgens het
kabinet daarmee verder dan noodzakelijk.
– De verhoging van de personele capaciteit van het EGKWA moet ook
niet leiden tot een toenemende druk op de personele capaciteit van de
nationale grenswacht- en terugkeerdiensten. Gelet op de toename van
het aantal reizigers en uitdagingen aan de grens m.b.t. irreguliere
migratie en veiligheid, is die capaciteit van verschillende lidstaten ook
onder druk komen te staan.
– Tenslotte zal gekeken moeten worden in hoeverre de verschillende
JBZ-agentschappen gezamenlijk capaciteit kunnen gebruiken.
Terugkeer. Het kabinet is van mening dat het Agentschap een rol heeft in
alle fasen van het terugkeerproces. Daarmee ziet het kabinet ook een rol
voor het Agentschap met betrekking tot vrijwillige terugkeer en
re-integratie-ondersteuning. Naar het oordeel van het kabinet ontbreken
deze twee elementen van terugkeer in de verordening. Daarnaast is het
3

Integrale Migratieagenda, 29 maart 2018, Kamerstuk 19 637, nr. 2375

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 22 112, nr. 2715

5

kabinet van mening dat het initiatief voor de inzet van terugkeerinterventieteams of Management Migration Support Teams bij de lidstaten moet
liggen. Ook heeft het kabinet enige bedenkingen bij het centrale systeem
dat door het Agentschap ontwikkeld zal worden en gekoppeld moet
worden aan het nationale terugkeermanagementsysteem. Het doel en de
toegevoegde waarde van de koppeling tussen deze systemen is niet op
voorhand duidelijk.
Financiering. Het is voor het kabinet cruciaal dat niet vooruit wordt
gelopen op het volgende MFK (2021–2027). De financiële gevolgen voor
na 2020 dienen derhalve deel uit te maken van de onderhandelingen over
het nieuwe MFK. De financiële gevolgen voor 2019 en 2020 dienen deel uit
te maken van de onderhandelingen over de EU-jaarbegroting 2019,
respectievelijk de EU-jaarbegroting 2020, en dus te worden meegenomen
in de Amending Letter. Gelet op de algemene MFK-inzet moeten ook in
het huidige MFK geen stappen gezet worden die niet zijn aan te passen in
de onderhandelingen over het volgende MFK. Dit geldt in het bijzonder
voor de omvang en het tempo van de verhoging van het permanente
korps. Zie ook onder 5.
c) Eerste inschatting van krachtenveld
Met het voorstel wordt nadere invulling gegeven aan de conclusies van de
Europese Raad van 28 juni 2018 over migratie. Een groot aantal lidstaten
verwelkomt de versterkte rol voor het EGKWA op terugkeer en richting
derde landen. Een meerderheid van de lidstaten is terughoudend ten
aanzien van de bevoegdheidsverdeling tussen het EGKWA en de lidstaten
en het aantal personeelsleden in combinatie met de tijdlijn. De noodzaak
om het budget in MFK-kader te bezien, wordt breed gedeeld.
4. Beoordeling bevoegdheid, subsidiariteit en proportionaliteit
a) Bevoegdheid
De Commissie baseert het voorstel op de bevoegdheid op artikel 77,
tweede lid, onder b en d juncto artikel 79, tweede lid onder c van het
Verdrag inzake de Werking van de Europese Unie (VWEU). Op grond van
deze artikelen heeft de EU de bevoegdheid regels te stellen ten aanzien
van het stellen van grenscontroles en de geleidelijke invoering van een
geïntegreerd systeem van beheer van buitengrenzen alsmede de
bevoegdheid regels te stellen ter verwijdering en repatriëring van illegaal
verblijvende personen. Het kabinet kan zich vinden in de gekozen
rechtsgrondslag.
b) Subsidiariteit
Het voorstel van de Commissie ziet toe op een Europees geïntegreerd
beheer van de buitengrenzen van de EU, teneinde een doeltreffend beheer
van migratie en een hoog niveau van veiligheid in de EU te waarborgen,
alsmede de versterking van het mandaat van het EGKWA inzake
terugkeer. Het kabinet beoordeelt de subsidiariteit positief, omdat de
lidstaten afzonderlijk niet kunnen zorgen voor coherente en geharmoniseerde regelgeving inzake het beheer van de buitengrenzen van de EU en
een effectieve terugkeer van illegaal in de EU verblijvende personen. De
taken die in dit voorstel voor het Europese Kust- en Grenswacht Agentschap voorzien zijn, dragen bij aan het bereiken van deze doelstellingen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 22 112, nr. 2715

6

c) Proportionaliteit
De proportionaliteit van het voorstel wordt als positief met kanttekening
beoordeeld. Het kabinet acht de nieuwe taken van het EGKWA, bijvoorbeeld op het gebied van ondersteuning van lidstaten bij hun grensbeheer
of terugkeer, noodzakelijk om te komen tot een betere beheersing van de
migratieproblematiek. Tegelijkertijd is het kabinet kritisch ten aanzien van
het permanente korps van 10.000 operationele personeelsleden voor het
EGKWA. Hier lijkt geen duidelijke behoeftestelling aan ten grondslag te
liggen en gaat volgens het kabinet dus verder dan noodzakelijk. Dit aantal
lijkt bovendien niet proportioneel in het licht van het uitgangspunt dat
lidstaten zelf primair verantwoordelijk zijn voor hun grensbeheer. Het
EGKWA heeft de taak om lidstaten te ondersteunen.
5. Financiële implicaties, gevolgen voor regeldruk en administratieve lasten
a) Consequenties EU-begroting
De totale kosten voor het opzetten van het permanente korps, de aanschaf
van de eigen uitrusting van het Agentschap en de aanpak van de
bestaande en nieuwe taken, bedragen € 1,3 miljard voor de periode
2019–2020. Voor de periode 2021–2027 is in totaal € 11,3 miljard nodig
voor alle aangepaste taken en functies van het Agentschap. Daarnaast
zullen de autoriteiten van de lidstaten steun kunnen ontvangen uit het
Fonds voor geïntegreerd grensbeheer ter waarde van € 9,3 miljard dat de
Commissie heeft voorgesteld voor de komende begrotingsperiode
(2021–2027).
Het kabinet is van mening dat de EU-middelen gevonden dienen te
worden binnen de in de Raad afgesproken financiële kaders van de
EU-begroting 2014–2020 en dat deze moeten passen bij een prudente
ontwikkeling van de EU-jaarbegroting. Zoals vastgelegd in de Kamerbrief
van 1 juni 2018 over de Kabinetsappreciatie van het Commissie
MFK-voorstel, maken de onderhandelingen over de toekomst van EGKW
voor wat betreft de financiële aspecten, integraal onderdeel uit van de
onderhandelingen over het Meerjarig Financieel Kader (MFK) 2021–2027.
Nederland hecht eraan dat besprekingen over de toekomst van EGKW niet
vooruitlopen op de integrale besluitvorming betreffende het MFK. De
beleidsmatige inzet van Nederland bij de nieuwe EGKW-verordening zal
ondersteunend moeten zijn aan de Nederlandse inzet in de
MFK-onderhandelingen zoals hierboven toegelicht, te weten een
ambitieus gemoderniseerd en financieel houdbaar MFK. Dit vraagt
scherpe keuzes, én bezuinigingen. Om het vertrek van het Verenigd
Koninkrijk op te kunnen vangen en nieuwe prioriteiten te kunnen
financieren moeten substantiële bezuinigingen worden doorgevoerd.
Binnen dit kader blijft vanzelfsprekend de ruimte bestaan om op de
inhoud actief in te spelen op het verloop van de onderhandelingen.
b) Financiële consequenties (incl. personele) voor rijksoverheid en/ of
decentrale overheden
Het voorstel van de Commissie van 10.000 personeelsleden houdt in dat
het op langere termijn de bedoeling is dat personeelsleden van lidstaten
voor langere periodes bij het EGKWA gedetacheerd worden en dat
lidstaten financieel gecompenseerd worden voor de afwezigheid van deze
personeelsleden. Het voorstel spreekt van een nader uit te werken
«financial support system». Het kabinet zal de Commissie vragen precies
aan te geven wat de (nationale) financiële gevolgen van dit voorstel zullen
zijn. Eventuele nationale financiële gevolgen dienen te worden ingepast

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 22 112, nr. 2715

7

op de begroting van de beleidsverantwoordelijke departementen,
conform de regels budgetdiscipline.
c) Financiële consequenties (incl. personele) voor bedrijfsleven en burger
Niet van toepassing
d) Gevolgen voor regeldruk/administratieve lasten voor rijksoverheid,
decentrale overheden, bedrijfsleven en burger
Niet van toepassing
e) Gevolgen voor concurrentiekracht
Niet van toepassing
6. Implicaties juridisch
a) Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving en/of
sanctionering beleid (inclusief toepassing van de lex silencio positivo)
De verordening is verbindend in al zijn onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in de lidstaten overeenkomstig het VWEU. Desalniettemin kan
de verordening mogelijk nopen tot nationale uitvoeringsmaatregelen,
zoals de aanwijzing van voor uitvoering van de verordening verantwoordelijke autoriteiten en toekenning van bevoegdheden in dat kader.
b) Gedelegeerde en/of uitvoeringshandelingen, incl. NL-beoordeling
daarvan
Artikel 8, vierde lid van het voorstel geeft de Commissie de gedelegeerde
bevoegdheid om (meerjarige) beleidsprioriteiten en strategische
richtsnoeren voor een Europees geïntegreerd grensbeheer vast te stellen.
Deze gedelegeerde handeling geeft de Commissie een vergaande
bevoegdheid om prioriteiten te benoemen waar lidstaten ook hun eigen
nationale strategieën en inzet op moeten baseren. Hoewel in artikel 118 is
voorzien is in deelname van experts van lidstaten aan de vergaderingen
van deskundigengroepen van de Commissie, en de Raad en Europees
parlement tijdig en gelijktijdig alle relevante documenten ontvangen en
daartegen binnen een tijdvak van 2 maanden bezwaar kunnen maken,
concludeert het kabinet dat lidstaten zeer beperkte zeggenschap in
vaststelling van de meerjarige beleidsprioriteiten. Het kabinet acht deze
gedelegeerde handeling op dit beleidsterrein te vergaand. De Nederlandse inzet zal zijn de beleidsprioriteiten en strategische richtsnoeren
voor een Europees geïntegreerd grensbeheer vast te stellen door de Raad
in samenwerking met de Commissie.
In artikel 43 van het voorstel is geregeld dat de Commissie op basis van
een uitvoeringshandeling kan vaststellen dat er maatregelen getroffen
kunnen worden als er, in een urgente situatie, een gevaar dreigt voor het
Schengengebied, omdat het grenstoezicht aan de buitengrens niet goed
functioneert. De Commissie kan op grond van dit artikel lidstaten ook
verplichten operationeel personeel te leveren. Ook hier geldt dat het
kabinet van mening is dat dit een te vergaande bevoegdheid is voor de
Commissie. De concrete tenuitvoerlegging van het grenstoezicht wordt als
een zeer belangrijk onderdeel van de nationale soevereiniteit ervaren. In
de huidige EGKW-verordening ligt de bevoegdheid tot het treffen van dit
besluit bij de Raad. Het kabinet staat op het standpunt dat dit zo moet
blijven.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 22 112, nr. 2715

8

In artikel 25 wordt voorgesteld dat de details van de informatielaag van de
nationale situatiebeelden door de Commissie worden vastgesteld door
middel van een uitvoeringshandeling. In artikel 80 wordt het beheer van
de Valse en authentieke documenten online (FADO) database bij het
EGKWA belegd (voorheen neergelegd in gemeenschappelijk optreden
98/700/JBZ) en wordt de Commissie op basis van een uitvoeringshandeling de mogelijkheid geboden om regels te stellen voor de technische
specificaties en de verificatie. Het kabinet acht het opportuun deze
handelingen op deze wijze te beleggen gezien het technische karakter en
het belang van uniforme regels voor zowel de situatiebeelden als de
FADO. De commissie zal om nadere toelichting worden gevraagd voordat
akkoord kan worden gegaan met de voorgestelde werkwijze. Het intrekken
door de Commissie van het gemeenschappelijk optreden 98/700/JBZ is
neergelegd in artikel 119 derde lid. Dit is opportuun gezien het technische
karakter van de uitvoeringshandeling.
c) Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen), dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en besluiten) met
commentaar t.a.v. haalbaarheid
De verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie met
uitzondering van die bepalingen die zien het permanente korps. Het
kabinet heeft bedenkingen bij het realiseren van de voorgestelde
implementatietermijn en de haalbaarheid, met name met betrekking tot
het aantal van 10.000 voor het permanente korps voor 2020.
d) Wenselijkheid evaluatie-/horizonbepaling
Het voorstel bevat een evaluatiebepaling die voorziet in een evaluatie elke
na vier jaar. Deze periodieke evaluatie sluit aan bij de evaluatiebepalingen
in de thans van toepassing zijnde regelgeving. Het kabinet ziet geen
aanleiding op dit punt een verandering door te voeren. Een horizonbepaling is niet van toepassing op de voorgestelde regeling.
7. Implicaties voor uitvoering en/of handhaving
Het kabinet zet vraagtekens bij de uitvoerbaarheid van het voorstel inzake
de realisatie van 10.000 personeelsleden in 2020 en het afgeleide te
realiseren aantal voor Nederland.
8. Implicaties voor ontwikkelingslanden
Actieve samenwerking met derde landen is een belangrijk onderdeel van
de aanpak voor een effectief beheer van de Europese buitengrenzen. Het
kabinet steunt het uitvoeren van gezamenlijke operaties aan de buitengrenzen van het Schengengebied en in derde landen. In de
EGKW-verordening is aan het Agentschap het mandaat gegeven om
operaties uit te voeren in derde landen. Hiertoe moet er echter eerst een
«Status Agreement» worden afgesloten met het betreffende derde land,
waarin onder andere bepalingen zijn opgenomen die de status vaststellen
van het personeel dat door het EGKWA wordt uitgezonden. In de EGKW
Management Board van 19 en 20 september heeft het EGKWA aangegeven zich in 2020 te richten op de regio’s: Westelijke Balkan, NoordAfrika, West-Afrika, Hoorn van Afrika en Zijderoute-regio. Het kabinet
steunt in principe het voornemen om dergelijke overeenkomsten met
meerdere landen af te sluiten, conform de uitgangspunten van de
integrale migratieagenda. Het kabinet onderschrijft het belang van
activiteiten in voornoemde regio’s, echter bij het afsluiten van dergelijke

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 22 112, nr. 2715

9

overeenkomsten zal er altijd een actuele, individuele beoordeling gemaakt
moeten worden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 22 112, nr. 2715

10