Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1716
Vragen van het lid De Pater-van der
Meer (CDA) aan de ministers van
Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties en van Justitie
over het bericht dat
zedendelinquenten een VOG kunnen
blijven krijgen nadat ze verhuisd zijn.
(Ingezonden 16 december 2009)
1
Hebt u kennisgenomen van de
uitzending van Peter R. de Vries
waarin aan de orde wordt gesteld hoe
veroordeelde zedendelinquenten
steeds opnieuw in het bezit van een
verklaring omtrent het gedrag (VOG)
kunnen komen?1
2
Zijn de feiten in deze uitzending
correct? Zo nee, waarom niet?

regio zonder dat er sprake is van een
goed volgsysteem?

verwijs ik u naar de antwoorden op
de vragen 3 en 4.

6
Zou de bewaartermijn van alle (oude
en nieuwe) politiedossiers volgens u
moeten worden gelijkgesteld aan de
maximale verjaringstermijn van
delicten?

3 en 4
De VOG werd tot 1 april 2004
verstrekt door de burgemeester van
de woonplaats van de aanvrager.
Vanaf 1 april 2004 wordt de VOG op
grond van de Wjsg verstrekt door de
minister van Justitie. De Wjsg stelt
geen termijn na ommekomst
waarvan een zedendelinquent in
aanmerking kan komen voor een
VOG. De Wjsg bepaalt derhalve ook
niet dat een zedendelinquent na
verloop van vijf jaren weer een VOG
kan krijgen. Het beoordelingskader
voor aanvragen van een VOG is
neergelegd in de artikelen 28 en 35
van de Wjsg en is nader uitgewerkt in
de Beleidsregels VOG NP-RP 20081.
Alhoewel het COVOG zeer
terughoudend was met het
verstrekken van de VOG aan
zedendelinquenten, waren de
beleidsregels tot die tijd minder
streng. Tot dat moment kon het dus
voorkomen dat een zedendelinquent
na verloop van een aantal jaar,
afhankelijk van het delict in
combinatie met tijdsverloop en de
omstandigheden, wederom een VOG
kreeg. Met de nieuwe beleidsregels,
die conform brief van 9 januari 20072
van de Minister van Justitie zijn
aangepast, is het beoordelingskader
ten aanzien van zedendelinquenten
dusdanig aangescherpt dat bij
zedendelicten zeer terughoudend

1

Uitzending Peter R. de Vries, 13 december
2009.

Antwoord
Antwoord van minister Hirsch Ballin
(Justitie), mede namens de minister
van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties (ontvangen
23 februari 2010)
1
Ja.

5
Is het waar dat zedendelinquenten
kunnen verhuizen naar een andere

2
Indien uw vraag betrekking heeft op
de veroordelingen kunnen wij deze
vraag niet beantwoorden. De Wet
justitiële en strafvorderlijke gegevens
(Wjsg) laat ons niet toe u justitiële
gegevens te verstrekken. Ik kan zoals
aangegeven bij de antwoorden op uw
vragen 3 en 4 niet uitsluiten dat tot
januari 2007 door de burgemeester
van de woonplaats van de aanvrager
en sinds 2004 door het Centraal
Orgaan Verklaringen Omtrent Gedrag
(COVOG) een VOG is verstrekt aan
een persoon met een zedendelict,
waar dat nu niet meer zou gebeuren.
Voor het beleid vanaf januari 2007

KVR39532
2009Z24734
0910tkkvr1716
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

3
Hoe beoordeelt u het dat
veroordeelde zedendelinquenten
aanspraak kunnen maken op een
verklaring omtrent het gedrag, terwijl
zij daar volgens de wet niet voor in
aanmerking komen?
4
Is het waar dat volgens de wet een
zedendelinquent na vijf jaar weer een
verklaring omtrent het gedrag kan
krijgen?

3671

wordt omgegaan met het verstrekken
van de VOG. Afhankelijk van de wijze
waarop de strafzaak is afgedaan komt
een zedendelinquent gedurende een
termijn van tien jaren, twintig jaren
dan wel in het geheel niet meer in
aanmerking voor afgifte van een VOG
voor een functie waarin sprake is van
een afhankelijkheidsrelatie. Slechts in
het uitzonderlijke geval dat de
weigering van een VOG evident
disproportioneel is, kan deze worden
verstrekt. Voor de precieze regeling
verwijzen wij u naar de genoemde
brief van 9 januari 2007 en de
beleidsregels VOG NP-RP 2008.
5
Voor het antwoord op deze vraag zijn
twee situaties te onderscheiden.
De eerste is de situatie waarbij er
sprake is van een Justitiële titel ten
aanzien van de delinquent. De
reclassering houdt daarop toezicht.
Verhuist die persoon, dan verhuist
het dossier met hem mee. Het
toezicht wordt in dat geval
overgenomen door de reclassering in
zijn nieuwe woonplaats. Wij wijzen u
in dit verband ook op de brief van
8 oktober 20093 van de Minister van
justitie. Daarin heeft hij u gemeld dat
in het kader van een gerichte aanpak
bij de terugkeer van pedoseksuelen
de reclasseringsorganisaties
inmiddels in 18 politieregio’s
convenanten hebben gesloten met de
politie voor de invulling van een
kwalitatief beter toezicht. Hierbij zijn
afspraken gemaakt over het
verstrekken van gegevens over
zedendelinquenten, die in een
ambulante modaliteit verblijven. In
het kader van dit zogenaamde
«zedenvolg-systeem» houdt de politie
aanvullend toezicht op de
zedendelinquent. De buurtagent kan
zonodig actie ondernemen als
maatschappelijke onrust ontstaat bij
bijvoorbeeld slachtoffers. De andere
regio’s zullen dit jaar volgen.
Bovendien wordt, indien de
delinquent gedetineerd is, tegen het
einde van de detentie de
burgemeester geïnformeerd. Hierover
heb bent u geïnformeerd bij brief van
29 juni 20094 van de Minister van
Justitie. Deze informatievoorziening
wordt in de vorm van een pilot bij
17 gemeenten uitgevoerd.
De tweede situatie is als er geen
Justitiële titel is. In dat geval resteert
alleen de mogelijkheid van het
hierboven genoemde informeren van
de burgemeester tegen het einde van
de detentieperiode. In dat geval kan

de burgemeester, op grond van
artikel 52 van de Wjsg gegevens met
het oog op de uitvoering van de taak
waarvoor de gegevens aan hem zijn
verstrekt, daartoe genoodzaakt deze
gegevens doorverstrekken aan de
burgemeester van de nieuwe
woonplaats. In dit geval zal de
burgemeester derhalve elke keer een
afweging moeten maken. Overigens
zijn de gegevens wel aan
bewaartermijnen onderworpen. Deze
worden in het kader van de
bovengenoemde pilot in overleg met
betrokken gemeenten onderzocht.
6
Gelet op de bovenstaande
beantwoording achten wij dat niet
noodzakelijk.
1

Staatscourant, 24 juni 2008, nr. 119.
Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007,
30 800, nr. 40.
3
Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010,
32 123 VI, nr. 9.
4
Tweede kamer, vergaderjaar 2008–2009,
29 452, nr. 116.
2

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

3672