Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2018–2019

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

3745
Vragen van het lid Van den Berg (CDA) aan de Minister voor Medische Zorg
over de ambulancezorg in Woerdense Verlaat (ingezonden 24 juni 2019).
Antwoord van Minister Bruins (Medische Zorg) (ontvangen 30 augustus 2019).
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van de zorgen die de dorpsraad van Woerdense
Verlaat opnieuw heeft geuit over de aanrijtijden van ambulances?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Kunt u bevestigen dat van de veertien spoedinzetten in Woerdense Verlaat in
2018 er in ieder geval elf ritten waren waarin de ambulance niet binnen
vijftien minuten aanwezig was?
Antwoord 2
De Regionale Ambulancevoorziening (RAV) Hollands Midden heeft de
volgende gegevens met mij gedeeld:
in heel 2018 zijn er ongeveer 30.000 spoedritten afgehandeld in de gehele
regio, waarvan er 14 spoedritten in Woerdense Verlaat waren;
de responstijden (tijd tussen melding en aankomst) waren minder dan 15
minuten (3), tussen 15 en 20 minuten (6), 20 tot 30 minuten (4) en meer dan
30 minuten (1);
in 1 geval heeft de RAV Kennemerland (als toevallige passerende ambulance)
de RAV Hollands Midden geholpen. Die ambulance was er binnen 5 minuten.
Omdat de ambulance van RAV Hollands Midden er 21 minuten over deed is
hier feitelijk onterecht een tijdsoverschrijding geregistreerd.
Concluderend kan ik vaststellen dat in 2018 bij tien spoedinzetten in
Woerdense Verlaat de ambulance niet binnen 15 minuten aanwezig was.

1

ah-tk-20182019-3745
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2019

Algemeen Dagblad, «Zijn onze levens dan minder waard?», 3 juni 2019.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

1

Vraag 3, 4
Klopt het dat bij deze spoedritten die zijn uitgevoerd door de Regionale
Ambulance Voorziening (RAV) Hollands Midden er geen enkele keer «burenhulp» door een andere ambulancedienst is ingezet, ondanks dat de
15-minutennorm niet gehaald kon worden?
Kunt u aangegeven welke andere ambulances beschikbaar waren op het
moment van die elf ritten? Was er op deze momenten überhaupt burenhulp
beschikbaar?
Antwoord 3, 4
Zoals hierboven aangegeven heeft in één geval de RAV Kennemerland als
toevallige passant ambulancezorg verleend in Woerdense Verlaat.
Tijdens de overige tien spoedinzetten in Woerdense Verlaat, stond er in één
geval een wagen van de RAV Utrecht (RAVU) vrij in Woerden. De responstijd
van de RAV Hollands Midden was op dat moment echter 15:24 min. De RAV
Hollands Midden geeft aan dat de RAVU in dit specifieke geval misschien iets
sneller aanwezig had kunnen zijn, maar dat zij, gezien de kleine overschrijding ten opzichte van de 15 minuten, de overweging van de meldkamer om
in dit geval geen gebruik te maken van burenhulp voorstelbaar vindt. In de
overige negen gevallen was er geen ambulance van een andere RAV ten tijde
van de spoedmelding in de buurt en beschikbaar.
Vraag 5
Deelt u de mening dat hieruit geconcludeerd kan worden dat een ambulance
voor Woerdense Verlaat vanuit Hollands Midden een standaard aanrijtijd
heeft van meer dan vijftien minuten? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 5
Zoals reeds geantwoord op Kamervragen van het Kamerlid Van Gerven (SP)2
is in de informatie aangeleverd door RAV Hollands Midden te lezen dat in
2018 de gemiddelde responstijd naar Woerdense Verlaat in geval van
spoedritten 18:24 minuten was. Dit is meer dan 15 minuten. Het gaat hierbij
om een zeer beperkt aantal ritten.
Vraag 6
Is het waar dat de enige reden dat de wettelijke prestatienorm voor
A1-spoedritten op 95% staat, is omdat realistisch gezien niet te voorkomen is
dat in incidentele, onvoorziene gevallen de 15-minutennorm niet gehaald
wordt en daarmee een 100%-prestatienorm niet realistisch is?
Antwoord 6
Dit is gedeeltelijk waar.
In de vroegere Kwaliteitswet Zorginstellingen stond dat het veld zichzelf
normen kon opleggen voor verantwoorde zorg. De sector ambulancezorg
heeft dit gedaan in de «Nota Verantwoorde Ambulancezorg». In dit document
is voor A1-ritten destijds een veldnorm vastgelegd: een ambulance moet
binnen 15 minuten na melding van een spoedrit ter plaatse bij de patiënt
kunnen zijn. Er werd bij die eerste veldnorm geen percentage gehanteerd.
Wel gaf de sector zelf aan dat het niet mogelijk was om 100% van de
inwoners binnen 15 minuten te bereiken, al was het alleen maar door
overmacht zoals slecht weer of een onvindbaar adres. Daarnaast werd
aangegeven dat een ambulance een schaars goed is, de capaciteit niet
onuitputtelijk is en door gelijktijdigheid van hulpvragen zich altijd een situatie
kan voordoen waarin op korte termijn geen ambulance beschikbaar is. Dus
naast incidentele, onvoorziene gevallen zoals mevrouw Van den Berg stelt, is
er ook sprake van enige mate van doelmatigheid waar rekening mee werd
gehouden.
De 95% geldt onder normale omstandigheden3, dus exclusief de bijzondere
omstandigheden. De responstijden worden in de praktijk onder alle omstandigheden gemeten. Het is voor RAV’s ondoenlijk om de «niet-normale

2
3

Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2018–2019, nr. 2814
De Regionale Ambulancevoorziening zorgt ervoor dat onder normale omstandigheden in ten
minste 95% van de A1-meldingen een ambulance binnen 15 minuten na aanname van de
melding ter plaatse is

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

2

omstandigheden» van tevoren uitputtend te definiëren om vervolgens de
ritstatistieken van de RAV’s op basis daarvan op te schonen. Als een RAV een
aantal keer per jaar te maken heeft met niet-normale omstandigheden, heeft
dit een dermate negatief effect op de responstijden, dat dit in de rest van het
jaar bijna niet meer te herstellen is.
Vraag 7, 8
Deelt u de mening dat daarom het hanteren van de wettelijke 95%-norm niet
mag betekenen dat voor bepaalde gebieden waar minder mensen wonen bij
voorbaat geldt dat een ambulance daar überhaupt (bijna) nooit binnen vijftien
minuten kan komen, omdat daarmee nog steeds binnen de gehele RAV-regio
aan de 95%-norm kan worden voldaan? Zo nee, waarom niet?
Op welke wijze kan gewaarborgd worden dat ambulances wel standaard
binnen vijftien minuten in Woerdense Verlaat aan kunnen rijden? Wanneer
kan deze oplossing er komen voor de inwoners van Woerdense Verlaat?
Antwoord 7, 8
De 15 minutennorm geldt op regionaal niveau, dus daar sturen RAV’s en
zorgverzekeraars onder andere op. Zij zorgen er samen voor dat de capaciteit
zo goed mogelijk wordt ingezet in de gehele (veiligheids)regio, zodat met de
beschikbare mensen en middelen het grootst aantal inwoners binnen 15
minuten bereikt kan worden. Hierbij houden zij ook rekening met de algehele
gebiedsdekking. Voorts verwijs ik u naar mijn Kamerbrief van 29 maart
jongstleden4 waarin ik heb toegelicht hoe ik met alle betrokken partijen de
komende periode blijf werken aan het behalen van de wettelijke norm en
daarbij oog blijf houden voor het bredere kwaliteitskader van de ambulancezorg.
Vraag 9
Zijn er bij u meer (4-cijferige) postcodegebieden bekend waar relatief weinig
de 15-minutennorm wordt gehaald? Blijkt hieruit dat het sturen op regionale
normen en «opofferen» van gebieden zich in de breedte voordoet?
Antwoord 9
Ja, die postcodegebieden zijn mij bekend. Hieruit blijkt de mijns inziens
complexe keuze die RAV’s dagelijks moeten maken met betrekking tot waar
ze hun geringe capaciteit aan ambulancezorgverleners inzetten. Hierbij
moeten RAV’s enerzijds een risico inschatting maken en kiezen voor die
locaties in hun regio waarbij de kans het grootst is dat er een vraag naar
spoedeisende ambulancezorg komt, terwijl anderzijds nog steeds rekening
wordt gehouden met minimale spreiding van ambulances ten behoeve van
algehele gebiedsdekking.
Indien er alleen gestuurd zou worden op de regionale norm, zoals mevrouw
Van den Berg oppert, zouden de ambulances juist uitsluitend in dichtbevolkte
gebieden worden geplaatst teneinde de norm te halen en voorzie ik dat
daardoor de responstijden juist dichter bij de 95% zouden liggen dan nu het
geval is. Het is de vraag of de patiëntveiligheid en de kwaliteit van zorg
hiermee zijn gediend. Daarom ben ik blij dat RAV’s en verzekeraars, naast het
streven om de regionale wettelijke norm te halen, een goed besef hebben
van de door hen te leveren kwaliteit van zorg en sturing op de levering van
die kwaliteit5. Het kwaliteitskader ambulancezorg helpt om die kwaliteit
meetbaar en inzichtelijk te maken. Een eerste versie van het kwaliteitskader
ambulancezorg zal – met enige vertraging – na de zomer worden vastgesteld
door betrokken partijen.

4
5

Kamerstuk 29 247, nr. 270
Zie ook de passage «beeld van de sector volgens de IGJ» in de Kamerbrief over de stand van
zaken in de ambulancezorg van 29 maart jongstleden (Kamerstuk 29 247, nr. 270)

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

3