Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2443
Vragen van het lid Peters (GroenLinks) aan de minister van Economische
Zaken en de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over het
behoud van analoge tv (ingezonden 16 april 2010).
Antwoord van minister Van der Hoeven (Economische Zaken), mede namens
de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (ontvangen 17 mei
2010).
Vraag 1
Hebt u kennisgenomen van het artikel «Op bres voor behoud analoge tv»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Deelt u de mening dat het onwenselijk is dat kabelbedrijven hun klanten
kunnen dwingen over te stappen van analoge naar digitale televisie? Zo ja,
welke stappen kunt en wilt u ondernemen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 2
Analoge omroepdistributie is, in vergelijking met digitale omroepdistributie,
een inefficiënte techniek en biedt daarom minder ruimte voor innovatieve
digitale diensten als HDTV en 3DTV en nieuwe businessmodellen (video-ondemand en interactieve diensten). Dat verklaart dat er, voor zover het gaat
om televisiedistributie, sprake is van een duidelijke trend van digitalisering.
Zo is in de nacht van 10 op 11 december 2006 de analoge ethertelevisie in
Nederland al afgeschakeld. Sindsdien zijn de landelijke publieke omroep
(Nederland 1, 2 en 3) en de regionale publieke omroep enkel nog via digitale
ethertelevisie zonder abonnement beschikbaar. Ook via de satelliet zijn al
enige jaren alleen nog digitale uitzendingen te ontvangen. Distributeurs van
televisie via ADSL of glasvezel bieden van meet af aan digitale televisie aan
hun klanten. KPN heeft als uitzondering nog enige tijd analoge televisie via
glasvezel doorgegeven, maar is daar op 1 januari van dit jaar mee gestopt.
Van alle omroepdistributeurs bieden dus alleen de kabelbedrijven nog
analoge televisie, maar ook zij hebben aangegeven op termijn te zullen
overschakelen.

1

ah-tk-20092010-2443
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2010

De Telegraaf, 13 april 2010.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

1

De opmars van digitale televisie is ook cijfermatig goed zichtbaar2. In het
vierde kwartaal van 2009 zijn er 7.312.579 huishoudens in Nederland. Daarvan
ontvangt 77% kabel (analoog en digitaal), 12% satelliet, 12% ether en 5%
IPTV3. Inmiddels ontvangen 4 653 000 huishoudens (64%) een vorm van
digitale televisie (kabel, satelliet, ether, IPTV). Het aantal huishoudens dat
digitale kabel heeft is 2 345 000. Dat is 32% van het aantal huishoudens in
Nederland en 42% van het aantal kabelhuishoudens.
De keuze van het kabelbedrijf is, in het licht van deze trend van digitalisering,
dan ook begrijpelijk. Dat neemt niet weg dat de klant die geen behoefte heeft
aan een digitaal kabelaanbod en toch televisie wil blijven kijken, gedwongen
wordt voor een vorm van digitale televisie te kiezen. Het staat de klant
natuurlijk vrij om gebruik te maken van een andere distributeur van televisie
(satelliet, ether of IPTV). De Mediawet 2008 bevat geen verplichting voor een
kabelbedrijf om een analoog programma-aanbod door te geven. Er zijn dan
ook geen wettelijke mogelijkheden om daartegen stappen te ondernemen.
Vraag 3
Is bekend of ook andere kabelbedrijven van plan zijn te stoppen met het
doorgeven van het analoge signaal? Zo ja, welke kabelbedrijven zijn dat?
Antwoord 3
Naast Caiway heeft ook Rekam aangekondigd per 10-10-2010 te stoppen met
het doorgeven van het analoge signaal.
Vraag 4
Hoeveel huishoudens worden er getroffen door dit besluit en eventuele
toekomstige besluiten?
Antwoord 4
Caiway heeft volgens opgave van NLkabel 151 000 abonnees. Daarvan kijkt
blijkens eigen onderzoek van Caiway in 2009 86 procent digitaal. Dit
percentage is inmiddels waarschijnlijk gestegen. Rekam heeft volgens
NLkabel 25 000 abonnees. Volgens de website van Rekam kijkt daarvan meer
dan 80 procent digitaal. Bij deze twee kabelbedrijven is het percentage
huishoudens dat digitale kabel heeft dus aanzienlijk hoger dan het landelijk
beeld laat zien (42% van het aantal kabelhuishoudens).
Volgens informatie van NLkabel heeft Caiway in 2005 aan alle abonnees een
standaardmodel digitale ontvanger aangeboden tegen een bijdrage in de
verzendkosten. Een vergelijkbaar aanbod is door Caiway gedaan in gebieden
waar dit kabelbedrijf later radio en televisie is gaan aanbieden, en door
Rekam in 2007. Van dergelijke aanbiedingen is op grote schaal gebruik
gemaakt. Verder zijn digitale ontvangers ook als onderdeel van andere
verkoopacties aangeboden aan bestaande en nieuwe abonnees. Caiway en
Rekam werken er derhalve aan om de overgang voor de klanten die nog naar
analoge televisie kijken, soepel te laten verlopen.
Vraag 5
Is het kabelbedrijven toegestaan om het analoge signaal niet door te geven?
Wordt daarmee niet ingegaan tegen de wettelijke bepaling dat de basiszenders via de ether en de kabel doorgegeven moeten worden?
Antwoord 5
Zoals hiervoor in het antwoord op vraag 2 is aangegeven, bevat de Mediawet
2008 geen verplichting voor kabelbedrijven om een analoog programmaaanbod door te geven. Wel bepaalt artikel 6.13 van deze wet dat, als er een
analoog programma-aanbod door een kabelbedrijf wordt doorgegeven en
een significant aantal aangeslotenen dit analoge programma-aanbod
ontvangt, er wat televisie betreft ten minste 15 zenders moeten worden
doorgegeven, waaronder de zogenoemde «must carry zenders». Caiway en
Rekam voldoen aan deze eis. Zodra een kabelbedrijf stopt met de analoge
2

3

Bron: Marktrapportage Elektronische Communicatie mei 2010. Deze rapportage is vanaf eind
mei 2010 volledig beschikbaar.
De genoemde percentages voor de verschillende vormen van televisie komen opgeteld
boven de 100 % uit. Dit komt doordat er huishoudens zijn die verschillende vormen van
televisie tegelijk ontvangen (bijvoorbeeld via de kabel en de ether).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

2

doorgifte en volledig overschakelt op digitale doorgifte, ontvangt een
significant aantal aangeslotenen (immers 100% van het aantal aangeslotenen
op dat kabelnetwerk) het digitale programma-aanbod en moet dat kabelbedrijf de 15 zenders, waaronder de «must carry zenders» digitaal doorgeven.
De must carry verplichting is voor het digitale programma-aanbod overigens
uitgebreider dan voor analoge programma-aanbod. Naast de regionale
publieke omroep van de «eigen provincie» moeten namelijk ook de regionale
publieke omroepen van de aangrenzende provincies worden doorgegeven. Er
is geen wettelijke bepaling die ertoe verplicht dat het hiervoor genoemde
wettelijke minimumpakket ook via de ether moet worden doorgegeven.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

3