1/2

Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

A

32 170 (R 1896)

Verdrag tussen de Regering van het Koninkrijk
der Nederlanden en de Regering van Canada
inzake wederzijdse administratieve bijstand in
douanezaken; Ottawa, 14 augustus 2007 (Trb.
2007, 183)

Nr. 1

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN
Aan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der
Staten-Generaal
Den Haag, 8 september 2009

Ter griffie van de Eerste en van de Tweede
Kamer der Staten-Generaal ontvangen op
12 oktober 2009.
De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke
goedkeuring van de Staten-Generaal wordt
onderworpen kan door of namens een van de
Kamers of door ten minste vijftien leden van
de Eerste Kamer dan wel dertig leden van de
Tweede Kamer of door de Gevolmachtigde
Ministers van de Nederlandse Antillen
onderscheidenlijk van Aruba te kennen
worden gegeven uiterlijk op 11 november
2009.

Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste en tweede lid, en artikel
5, eerste en tweede lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking
verdragen, de Raad van State van het Koninkrijk gehoord, heb ik de eer u
hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen het op 14 augustus
2007 te Ottawa totstandgekomen verdrag tussen de Regering van het
Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van Canada inzake wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken en de op 28 april 2009 te
Ottawa totstandgekomen briefwisseling betreffende de uitbreiding van
het verdrag tot de Nederlandse Antillen en Aruba (Trb. 2007, 183 en Trb.
2009, 91).
Een toelichtende nota bij dit verdrag en deze briefwisseling treft u
eveneens hierbij aan.
De goedkeuring wordt voor de Nederlandse Antillen en Aruba gevraagd.
Aan de Gouverneurs van de Nederlandse Antillen en van Aruba is
verzocht hogergenoemde stukken op 9 oktober 2009 over te leggen aan
de Staten van de Nederlandse Antillen en de Staten van Aruba.
De Gevolmachtigde Ministers van de Nederlandse Antillen en van Aruba
zijn van deze overlegging in kennis gesteld.
De minister van Buitenlandse Zaken,
M. J. M. Verhagen

KST135679
0910ekkst32170-R1896-1
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Staten-Generaal, vergaderjaar 2009–2010, 32 170 (R1896), A en nr. 1

1

TOELICHTENDE NOTA
Algemeen
Het advies van de Raad van State van het
Koninkrijk wordt niet openbaar gemaakt,
omdat het zonder meer instemmend luidt
(artikel 25a, vijfde lid j° vierde lid, onder b, van
de Wet op de Raad van State).

Op 14 augustus 2007 is te Ottawa tot stand gekomen het Verdrag tussen
de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van
Canada inzake wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken. Het
Verdrag is uitsluitend voor Nederland ter goedkeuring aan het parlement
voorgelegd (zie Kamerstukken II 2007/2008, 31 381, nr. 1).
De toepassing van het Verdrag kan op grond van artikel 22, tweede en
derde lid, worden uitgebreid tot de Nederlandse Antillen en Aruba. Beide
landen wensen die medegelding en derhalve wordt thans de goedkeuring
gevraagd voor de Nederlandse Antillen en Aruba van zowel het Verdrag
als het bij briefwisseling tot stand gebrachte uitbreidingsverdrag.
Het Verdrag strekt tot het wederzijds verlenen van administratieve
(bestuurlijke) bijstand:
– ter verzekering van de juiste naleving van de wettelijke bepalingen en
voorschriften inzake de in-, uit-, en doorvoer van goederen; en
– met het oog op het voorkomen, onderzoeken en bestrijden van
inbreuken op de hiervoor bedoelde bepalingen en voorschriften.
Het Verdrag regelt nauwkeurig hoever de samenwerking strekt en beperkt
zich daarbij tot maatregelen die voor een doeltreffende samenwerking
noodzakelijk zijn. Het ziet alleen op de administratieve samenwerking en
bestrijkt niet het terrein van de tussen de gerechtelijke autoriteiten te
verlenen internationale rechtshulp in strafzaken.
De douanesamenwerking in het Carïbische gebied met Canada is op dit
moment gebaseerd op het Memorandum of Understanding, dat in het
kader van de «Caribbean Customs Law Enforcement Council» is
afgesloten. Een verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in
douanezaken biedt echter betere mogelijkheden, omdat het Memorandum
niet toelaat dat beschermde informatie wordt vrijgegeven; evenmin geeft
het Memorandum voldoende mogelijkheden als het erom gaat zaken voor
een gerechtelijke instantie te bewijzen. Een verdrag is tevens een
hulpmiddel bij de intensivering van de bestrijding van terrorisme en
criminaliteit, met inbegrip van de bestrijding van inbreuken op het
merkenrecht en de bescherming van bedreigde diersoorten.
De uitbreiding van het Verdrag met Canada betekent een voortzetting van
de beleidslijn om meer met andere douaneadministraties te gaan
samenwerken. Partijen onderhouden belangrijke betrekkingen op
handelsgebied; er is een intensief goederen- en personenverkeer. Partijen
hebben er belang bij, dat het toezicht op de naleving van de douanewetgeving zo effectief mogelijk geschiedt. Dit geldt evenzeer voor het
voorkomen, het onderzoeken en het bestrijden van inbreuken op hun
douanewetgeving.
De uitbreiding van het Verdrag tot de Nederlandse Antillen ligt ook in de
lijn van de verdragen die terzake reeds mede voor dat land gelden.
Laatstelijk betreft dit het op 15 juni 2005 te ’s-Gravenhage totstandgekomen Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek
Chili inzake wederzijdse administratieve bijstand ten behoeve van de
juiste toepassing van de douanewetgeving en de voorkoming, opsporing
en bestrijding van inbreuken op de douanewetgeving (Trb. 2005, 1991),
dat op 30 augustus 2007 bij briefwisseling is uitgebreid tot de Nederlandse Antillen (zie Trb. 2007, 196).

Staten-Generaal, vergaderjaar 2009–2010, 32 170 (R1896), A en nr. 1

2

De uitbreiding wordt conform artikel 22, derde lid, van het Verdrag
geëffectueerd door de op 28 april 2009 te Ottawa totstandgekomen
briefwisseling terzake tussen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van Canada (Trb. 2009, 91), die een verdrag in de
zin van de Grondwet vormt. Hoewel in het uitbreidingsverdrag, evenals in
het Verdrag, de Regeringen als verdragssluitende partijen worden
aangemerkt, zal het uiteraard tussen de betrokken landen gelden.
In de briefwisseling zijn de wijzigingen van het Verdrag vervat, die in de
verdragsrelatie tussen Canada en de Nederlandse Antillen respectievelijk
Aruba zullen gelden. Deze wijzigingen zijn overigens van ondergeschikte
aard.
Puntsgewijze toelichting op het uitbreidingsverdrag
1. De term «douaneadministratie» heeft in het Verdrag een gekwalificeerde betekenis. Voor wat betreft de Nederlandse Antillen en Aruba
wordt omschreven welke de taakgebieden zijn van de betrokken
centrale diensten. Dit is aldus geformuleerd, omdat de bevoegdheden
met betrekking tot de implementatie van de douanewetgeving, met
inbegrip van de heffing en inning van douanerechten (waaronder ook
de omzetbelasting bij invoer valt) aan verschillende organisatieonderdelen toekomen.
2. De artikelen 2, derde en vierde lid, en 17, vierde lid, van het Verdrag
hebben betrekking op de verplichtingen van Nederland binnen de
Europese Unie en zijn derhalve niet van toepassing op de Nederlandse
Antillen en Aruba.
3. Niet alle bilaterale en multilaterale verdragen zijn eveneens van
toepassing op de Nederlandse Antillen en Aruba; daarom wordt hier
de uitbreiding van het Verdrag beperkt tot de verdragen die gelden
voor de Nederlandse Antillen en Aruba.
4. In artikel 18 van het Verdrag worden regels gegeven voor de
bescherming van persoonsgegevens. Aangezien de Nederlandse
Antillen en Aruba nog geen eigen wetgeving kennen op dit gebied,
omvat de nationale wetgeving zoals bedoeld in artikel 18 tevens
hoofdstuk 3 van de Rijkswet administratieve bijstand douane tot het
moment dat de Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse wet- en
regelgeving op dit gebied in werking is getreden. De met wetgeving
belaste centrale autoriteiten van de Nederlandse Antillen en Aruba zijn
thans ver gevorderd met wetsvoorstellen voor nationale wetgeving op
dit gebied. Conform artikel 18, tweede lid, van het Verdrag worden
partijen geïnformeerd wanneer deze wetgeving van kracht wordt.
Koninkrijkspositie
Uit het bovenstaande volgt, dat de gelding van het Verdrag van 2007 zal
worden uitgebreid tot de Nederlandse Antillen en Aruba met inachtneming van de wijzigingen, vervat in de briefwisseling met Canada, die
een verdrag ten behoeve van de Nederlandse Antillen en Aruba vormt.
Voor wat de Nederlandse Antillen betreft, zullen na de staatkundige
hervorming het Verdrag en het uitbreidingsverdrag overgenomen worden
door Curaçao en Sint Maarten. Daarnaast zullen deze verdragen blijven
gelden in de BES-eilanden (Bonaire, Sint Eustatius, Saba).
De Minister van Buitenlandse Zaken,
M. J. M. Verhagen

Staten-Generaal, vergaderjaar 2009–2010, 32 170 (R1896), A en nr. 1

3