Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

21 501-30

Raad voor Concurrentievermogen

Nr. 327

BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 14 mei 2014
Hierbij bied ik u, mede namens de Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschap, de geannoteerde agenda aan voor de Raad voor
Concurrentievermogen (RvC) van 26 mei 2014. De Raad bestaat uit een
deel over interne markt en industrie, een deel over ruimtevaart en een
deel over onderzoek. Al deze delen van de RvC zullen op één dag
plaatsvinden in Brussel.
Tijdens het deel over interne markt en industrie worden er algemene
oriëntaties aangenomen over de richtlijn bescherming bedrijfsgeheimen
en over de verordening inzake «type-goedkeuringseisen» voor de uitrol
van het eCall- boordsysteem. Daarnaast zal het voorzitterschap twee
voortgangsrapportages presenteren, over de modernisering van het
merkenrechtstelsel en over pakketreizen en geassisteerde reisarrangementen. Het Griekse voorzitterschap heeft vooralsnog geen lunchdiscussie ingepland.
Tijdens het deel over ruimtevaart is de Raad voornemens Raadsconclusies
aan te nemen over de relaties tussen de Europese Unie en de European
Space Agency (ESA).
Tijdens het onderzoeksdeel beoogt de Raad conclusies aan te nemen over
ESFRI (Europees Strategie Forum voor Onderzoeksinfrastructuren). Verder
voert de Raad een beleidsdebat over de Euro-Mediterrane samenwerking.
Onder het agendapunt diversen in het deel over interne markt en industrie
zal het voorzitterschap de Raad informeren over het unitair octrooi en het
eengemaakt octrooigerecht en zal de Commissie de Raad informeren over
staatssteun, de sleuteltechnologieën en grondstoffen. Nederland heeft,
samen met negen andere gelijkgezinde lidstaten, een notitie over het
Frontrunnersinitiatief voor de interne markt onder het agendapunt
«diversen» ingediend en zal dit samen met Zweden tijdens de Raad
presenteren.

kst-21501-30-327
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 21 501-30, nr. 327

1

Tijdens het deel over ruimtevaart zal de Commissie de Raad onder het
agendapunt diversen informeren over de lancering van de Copernicus
Sentinel 1A-satelliet.
Tijdens het onderzoeksdeel zal het voorzitterschap onder het agendapunt
diversen de Raad informeren over het Innovatie Investeringspakket, en
samen met de Commissie de stand van zaken schetsen met betrekking tot
de Europese Innovatiepartnerschappen (EIP). De Commissie zal de Raad
informeren over innovatie in de publieke sector. Verder zal een rapport
van het Strategisch Forum voor internationale samenwerking voor
Wetenschap en Technologie (SFIC) worden gepresenteerd door de
voorzitter van SFIC. Tot slot zal de Italiaanse delegatie de Raad informeren
over het werkprogramma van het inkomend voorzitterschap.
De Minister van Economische Zaken,
H.G.J. Kamp

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 21 501-30, nr. 327

2

INDUSTRIE EN INTERNE MARKT
Richtlijn bescherming bedrijfsgeheimen
Algemene oriëntatie
De Raad is voornemens een algemene oriëntatie aan te nemen ten
aanzien van de richtlijn bescherming bedrijfsgeheimen. Het voorstel
beoogt de harmonisatie in de EU van de bescherming van bedrijfsgeheimen (vertrouwelijke bedrijfsinformatie). De richtlijn definieert wat
onder een bedrijfsgeheim moet worden verstaan1, tegen welke vormen
van inbreuk (onrechtmatige verkrijging, openbaarmaking of gebruik) kan
worden opgetreden en welke maatregelen, procedures en rechtsmiddelen
daarvoor kunnen worden ingezet. Deze maatregelen stemmen veelal
overeen met de maatregelen die zijn opgenomen in de Richtlijn
handhaving intellectuele eigendomsrechten.
Nederland ondersteunt het richtlijnvoorstel en het daarmee beoogde doel
van een betere bescherming van bedrijfsgeheimen. Deze kan op innovatie
gerichte (grensoverschrijdende) samenwerking tussen bedrijven
onderling en tussen bedrijven en onderzoeksinstellingen bevorderen.
Gevoelige informatie kan met meer vertrouwen worden ingebracht, in de
wetenschap dat tegen inbreuken effectiever kan worden opgetreden. Dit
draagt bij aan het concurrentievermogen van Nederlandse en Europese
bedrijven en aan een goede werking van de interne markt. De door het
voorstel beoogde harmonisatie biedt een oplossing voor de huidige
versnippering binnen de EU ten aanzien van de mogelijkheden om
vertrouwelijke bedrijfsinformatie effectief te beschermen, hetgeen het
beste op EU-niveau kan worden gerealiseerd. Tijdens de behandeling in
Raadskader is gebleken dat alle lidstaten het beoogde doel van de richtlijn
(bedrijfsgeheimen beter beschermen) ondersteunen.
Wel dienen de voorschriften aangaande maatregelen zo lastenarm
mogelijk te worden vormgegeven. Zo is het oorspronkelijke voorstel op
verzoek van een aantal lidstaten, waaronder Nederland, aangepast om
een aantal voorschriften, met name ten aanzien van te treffen maatregelen, minder dwingend voor te schrijven. Het risico bestond dat
nationale regelingen dreigden te worden doorkruist. Ook is Nederland van
mening dat het voorstel nauwer moet aansluiten bij wat al geregeld is in
de Richtlijn handhaving intellectuele eigendomsrechten. De verwachting
is dat het Europees Parlement (EP) kritisch zal zijn op het voorstel. Het EP
zal waarschijnlijk de klemtoon leggen op een evenwichtige benadering
van de belangen van alle partijen die bij de bescherming van bedrijfsgeheimen betrokken zijn.
Voorstellen van de Europese Commissie voor een modernisering
van het bestaande nationale en EU merkenstelsel (wijziging
Gemeenschapsmerkenverordening en herschikking merkenrichtlijn)
Tweede voortgangsrapport
Het voorzitterschap zal een tweede voortgangsrapport presenteren over
de op 27 maart 2013 gepubliceerde voorstellen tot wijziging van de
1

Vertrouwelijke informatie kan een technisch / technologisch karakter hebben, maar kan ook
«zachte» informatie betreffen, zoals informatie met een commercieel en / of personeel karakter,
die met name voor bedrijven in de dienstensectoren van groot belang kan zijn. Het kan dus
gaan om meer en andere informatie dan die informatie die voor (de ontwikkeling van)
Intellectuele Eigendom van belang is.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 21 501-30, nr. 327

3

Gemeenschapsmerkenverordening en de herschikking van de Merkenrichtlijn. Deze voorstellen maken deel uit van één pakket waarmee de
Europese Commissie beoogt het bestaande merkenstelsel, zowel in de EU
als op nationaal niveau, te moderniseren om merkenstelsels doeltreffender, efficiënter en meer samenhangend te maken. Beide voorstellen
hebben met name betrekking op het verbeteren en stroomlijnen van de
bestaande bepalingen over het verkrijgen van merken, de werkingssfeer
en grenzen hiervan en het bevorderen van de samenwerking tussen het
Bureau voor Harmonisatie in de Interne Markt (BHIM) en de nationale
merkenbureaus/ diensten. Daarnaast worden in de verordening
voorstellen gedaan om BHIM in overeenstemming te brengen met de
gemeenschappelijke aanpak van de gedecentraliseerde agentschappen en
de bevoegdheden van de Commissie die voortvloeien uit het verdrag van
Lissabon. Onderdeel van het pakket is ook een discussie over de hoogte
van de taksen, dat wil zeggen de kosten die voor het aanvragen van
merken, en andere handelingen hieromtrent, door BHIM in rekening
worden gebracht. De hoogte van de verschillende taksen hebben directe
invloed op het aantal aangevraagde nationale merken.
De Raad staat positief tegenover deze voorstellen die, mits als één pakket
beschouwd, passen binnen het streven naar co-existentie en complementariteit tussen de Unie en de nationale merksystemen. Door het systeem
te stroomlijnen en te actualiseren zal het rechtszekerheid bieden aan de
gebruikers ervan en kan het bijdragen aan economische groei en
innovatie. Inmiddels zijn beide voorstellen in de Raadswerkgroep
Intellectuele eigendom/merken besproken en heeft het Litouwse voorzitterschap een compromisvoorstel met betrekking tot de Merkenrichtlijn
opgesteld en het Griekse voorzitterschap een compromisvoorstel met
betrekking tot de Merkenverordening. Ook die voorstellen zijn inmiddels
besproken. Het Griekse voorzitterschap heeft op 2 mei jl. een tweede
compromistekst voor beide voorstellen verspreid. Inmiddels is op een
groot aantal, met name technische, onderdelen van de voorstellen
voorlopige overeenstemming bereikt. Op een aantal andere onderdelen is
nader overleg nodig. Dit betreffen onder andere bepalingen met
betrekking tot parallelimport en goederen in transit, het bestuur van het
BHIM, de voorgestelde delegatiebepalingen en de hoogte van de taksen.
Op 25 februari jl. heeft het EP tijdens een plenaire vergadering in eerste
lezing het verslag over de herziening van de Gemeenschapsmerkenverordening respectievelijk de Merkenrichtlijn met grote meerderheid aangenomen. Uit de ingenomen standpunten blijkt dat ook het EP positief staat
tegenover de voorstellen van de Commissie en van mening is dat de «één
pakket»-benadering zal zorgen voor harmonisatie van het merkensysteem.
Daarnaast moet het systeem simpel en flexibel zijn waardoor gebruikers,
waaronder het mkb, de toegang tot bescherming van hun merk vinden die
past bij hun behoeften.
Nederland staat positief tegenover het moderniseren van de nationale
merkenstelsels en die van de EU. Nederland heeft veel baat bij een goed
functionerend merkensysteem. Veel Nederlandse bedrijven, organisaties
en burgers maken hier gebruik van door bijvoorbeeld naam, logo en vorm
van hun innovaties te beschermen en zo hun concurrentiekracht te
vergroten. De herziening van het merksysteem sluit goed aan bij het
kabinetsbeleid. De inzet van Nederland ten aanzien van het pakket richt
zich met name op de verbetering van de gebruiksvriendelijkheid van het
stelsel. Hoewel het belang van een goede handhaving wordt onderkend,
heeft Nederland bezwaar tegen de introductie van de mogelijkheid voor
houders van merkrechten om onverkort goederen van derden die zich in
doorvoer (zgn. transit) in het douanegebied bevinden, te verhinderen.
Tenslotte is Nederland voorstander van het behouden van een goede

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 21 501-30, nr. 327

4

balans tussen Commissie en lidstaten ten aanzien van de positie van
BHIM, de opgenomen delegatiebepalingen en de oplossingen omtrent
financiering die in de voorstellen zijn opgenomen.
Richtlijn pakketreizen en geassisteerde reisarrangementen
Voortgangsrapportage
Het voorzitterschap zal tijdens de Raad de voortgang van de onderhandelingen over het onderwerp richtlijn pakketreizen en geassisteerde
reisarrangementen toelichten. Uw Kamer is hierover eind 2013 geïnformeerd door een BNC-fiche (TK 22 112, nr. 1695).
De voorgestelde richtlijn moderniseert de huidige Europese regelgeving
voor pakketreizen. Daarnaast wordt de reikwijdte van de richtlijn uitgebreid. Naast de «klassieke pakketreizen», vallen ook online geboekte
«klassieke pakketreizen», «pakketreizen op maat» en zogenaamde
«geassisteerde reisarrangementen» onder het nieuwe toepassingsbereik.
Ook wordt de verplichting tot het treffen van maatregelen ter bestrijding
van de gevolgen van insolventie (faillissement van een reisaanbieder,
hierna ook: garantiemaatregelen) verbreed naar een grotere groep
ondernemers. De garantiemaatregelen zien toe op het stellen van
zekerheid voor effectieve en snelle terugbetaling van de door de reiziger
reeds betaalde bedragen en – voor zover personenvervoer in de
pakketreis is inbegrepen –, op repatriëring van de reiziger. Ten slotte
wordt voorgesteld in iedere lidstaat een nationaal contactpunt in te
richten voor de administratieve samenwerking bij het toezicht op de
naleving van de insolventiemaatregelen.
Tijdens de onderhandelingen hebben veel lidstaten vragen gesteld bij de
gehanteerde definities, de precieze vormgeving van de aansprakelijkheid
en het bereik van de Richtlijn, met name de uitbreiding tot geassisteerde
reisovereenkomsten. Er heeft zich nog geen duidelijk krachtenveld
afgetekend.
Het voorzitterschap heeft nog geen compromisvoorstellen gepresenteerd
en zal zich in de Raad beperken tot de presentatie van een voortgangsrapportage waarin het commentaar van alle lidstaten per artikel is
opgenomen. Het EP heeft inmiddels (12 maart 2014) plenair gestemd over
de voorstellen. Een groot aantal amendementen is aangenomen.
Het kabinet is voorstander van de herziening van de huidige Europese
regelgeving inzake pakketreizen, maar is onder meer kritisch ten aanzien
van de reikwijdte van de voorstellen, de gehanteerde definities, de
voorgestelde nationale contactpunten voor insolventieregelingen en de
verhouding met andere EU-wetgeving.
De regeling dient gemoderniseerd te worden, zodat deze beter afgestemd
wordt op de huidige marktomstandigheden waarbij verkoop via het
internet belangrijker is geworden. Hierdoor zijn nieuwe vormen van
pakketreizen ontstaan, hetgeen aanpassing van de definities vereist. Het
voorstel dient voor zowel het bedrijfsleven als de reiziger meerwaarde en
helderheid te bieden.
Een regime dat ervoor zorgt dat een reiziger precies weet welke partij
aansprakelijk is en tevens insolventiebescherming regelt, is wenselijk. Een
richtlijn die voldoende rekening houdt met de huidige bedrijfsmodellen en
die ook in belangrijke mate toekomstbestendig is, is eveneens wenselijk.
In lijn hiermee is Nederland voorstander van de uitbreiding van het
toepassingsbereik van de huidige richtlijn tot die pakketreizen waarbij, net
als bij de «klassieke pakketreis», sprake is van risico’s ten aanzien van
insolventie en aansprakelijkheid. Het is zeer de vraag of bij een geassisteerd reisarrangement dat – conform het voorstel – bestaat uit afzonder-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 21 501-30, nr. 327

5

lijke overeenkomsten met de verschillende dienstverleners, een reiziger
dezelfde risico’s loopt op een faillissement van de ondernemer. De reiziger
heeft immers niet te maken met één partij die optreedt voor andere
partijen, en (vooruit)betalingen zullen rechtstreeks aan de diverse
dienstverleners worden gedaan. In deze situatie loopt de reiziger geen
risico bij een eventueel faillissement van de doorverkoper. Door
toevoeging van de geassisteerde reisarrangementen aan de reikwijdte van
de richtlijn, biedt de richtlijn een pakketreis-«plus» regime. Nederland
heeft grote bedenkingen bij het concept van de geassisteerde
reisovereenkomst.
Voorstel voor een besluit en verordening Emergency Call (eCall)
Algemene oriëntatie
Het voorzitterschap is voornemens tot een algemene oriëntatie te komen
over het door de Commissie op 13 juni 2013 gepubliceerde pakket inzake
eCall.
Emergency Call (eCall) is een systeem dat in voertuigen kan worden
ingebouwd en dat na een ernstig ongeval automatisch 112 belt. De
Europese Commissie schat in dat dit systeem in de EU 2500 verkeersdoden per jaar kan voorkomen (ongeveer 10–15 verkeersdoden in
Nederland) door kortere aanrijtijden van hulpdiensten. Invoering van eCall
zou ook de vervolgschade voor andere verkeersdeelnemers beperken
(met name voertuigverliesuren), doordat ongevallocaties eerder beveiligd
en opgeruimd worden.
Het pakket bestaat uit twee voorstellen:
• Een besluit tot «invoering van interoperabele eCall». Dit betreft het
aanpassen van de nodige infrastructuur voor een correcte ontvangst
en behandeling van eCalls in noodoproep-centrales om de compatibiliteit, interoperabiliteit en continuïteit van eCall-diensten in de EU te
garanderen.
• Een verordening inzake «type-goedkeuringseisen» voor de eisen aan
het eCall-systeem dat in de voertuigen moet worden ingebouwd. De
verordening wordt nu in de RvC besproken met als doel een algemene
oriëntatie te bereiken, waarna de triloog met het EP kan beginnen.
Het besluit is in maart in de Transportraad behandeld en aangenomen na
stemming van het EP op 15 april jl. Er lijkt een meerderheid in de Raad te
zijn voor de verordening. De voornaamste bespreekpunten betreffen het
tijdspad van invoering (streefdatum was oktober 2015, maar is reeds
bijgesteld naar oktober 2017) alsmede de mogelijkheid voor derde partijen
om als alternatief voor het eCall-systeem in aanmerking te komen. In
plenaire stemming heeft het EP op 26 februari 2014 aangegeven in te
kunnen stemmen met de verordening, waarmee de kans groot is dat een
akkoord op korte termijn binnen handbereik is.
Nederland is positief over de verplichte invoering van eCall in de EU. eCall
kan een bijdrage leveren aan een verbetering van de noodhulp door
middel van kortere aanrijtijden bij incidenten, omdat de exacte locatie
bekend is. Nederland wil wel dat het systeem of de autobestuurder alleen
de hulpdiensten waarschuwt als dat echt nodig is, om zo onnodig
uitrukken te voorkomen. Nederland steunt ook de mogelijkheid dat derde
partijen alternatieven voor eCall kunnen aanbieden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 21 501-30, nr. 327

6

Diversepunt «Frontrunnersinitiatief» voor de interne markt
Nederland heeft samen met Denemarken, Zweden, Verenigd Koninkrijk,
Tsjechië, Litouwen, Ierland, Malta, Estland en Letland een discussienotitie
over het Frontrunnersinitiatief onder «diversen» op de agenda van de
Raad geplaatst. Het doel van deze notitie in de Raad is om dit initiatief ook
op Raadsniveau te delen. Dit stelt andere lidstaten in de gelegenheid zich
aan te sluiten.
Het Frontrunnersinitiatief voor de interne markt is een initiatief van een
groep van gelijkgestemde lidstaten, gestart door het Verenigd Koninkrijk,
Zweden, Denemarken en Nederland, met als doel de werking van de
interne markt verder te verbeteren. Nederland acht dit van groot belang,
juist in tijden van beginnend economisch herstel. De Frontrunners beogen
een verbeterde werking van de interne markt te bereiken door zich te
richten op verbeterde coördinatie tussen lidstaten en uitwisseling van
«best practices» in de vorm van «business cases» die andere lidstaten
eenvoudig kunnen overnemen.
De betrokken lidstaten nemen zodoende de verantwoordelijkheid om
barrières op nationaal niveau weg te nemen, daar waar zij daartoe
nationaal bevoegd zijn, teneinde grensoverschrijdend verkeer van
goederen, diensten, kapitaal en personen te faciliteren en daarmee het
economisch potentieel tussen de deelnemende landen verder te ontwikkelen. Het Frontrunnersinitiatief is daarmee complementair aan het
traditionele wetgevingsproces op EU niveau ten aanzien van interne
marktwetgeving.
Momenteel werken de Frontrunners aan vier concrete projecten.
Nederland werkt aan het opzetten van een Single Market Centre, Zweden
aan het faciliteren van grensoverschrijdende e-commerce, Denemarken
aan het verbeteren van de Points of Single Contact en het Verenigd
Koninkrijk werkt aan het samenwerken ten aanzien van de wederzijdse
evaluatie van gereglementeerde beroepen. Eind 2014 zullen de eerste
resultaten in de RvC worden gepresenteerd.
RUIMTEVAART
EU-ESA relaties
Raadsconclusies
Na behandeling van een voortgangsrapportage tijdens de afgelopen Raad
voor Concurrentievermogen van 20–21 februari jl., is de Raad voornemens
Raadsconclusies met betrekking tot de relaties tussen de EU en ESA aan
te nemen. Over de relaties tussen EU en ESA is vaker gediscussieerd,
onder andere tijdens de ESA-Ministersconferentie in november 2012 en in
eerdere Raden voor Concurrentievermogen.
Zoals al eerder aan uw Kamer gemeld, is de Europese Unie al jaren actief
in de ruimtevaart. Voorbeelden hiervan zijn de programma’s Galileo,
EGNOS (beide satellietnavigatieprogramma’s) en GMES/Copernicus
(aardobservatieprogramma). Met het Verdrag van Lissabon heeft de Unie
met de lidstaten een gedeeld mandaat gekregen op het gebied van
ruimtevaartbeleid. De European Space Agency (ESA, met als grootste
vestiging ESTEC in Nederland en al 50 jaar bezig met Europese ruimtevaartactiviteiten) is een intergouvernementele organisatie waarin
ruimtevaartactiviteiten van de deelnemende landen gezamenlijk worden
vormgegeven. ESA realiseert in opdracht van de EU bovengenoemde
programma’s tot deze volledig ontplooid zijn en klaar zijn voor exploitatie.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 21 501-30, nr. 327

7

Vanwege het verschil in karakter tussen de EU (met 28 lidstaten) en dat
van ESA (met 20 lidstaten, waaronder ook de niet-EU lidstaten
Noorwegen en Zwitserland), hebben de EU en ESA ook verschillende
besluitvormingsstructuren en regels.
Tijdens de zitting van de Raad in februari 2014 spraken vrijwel alle
lidstaten zich uit voor verbeterde samenwerking op korte termijn.
Daarnaast wilden vele lidstaten een gezamenlijke analyse door EU, ESA
en de lidstaten om de mogelijkheden van een EU-kolom binnen ESA te
verkennen.
Nederland acht het van belang dat bij het aannemen van de Raadsconclusies de eerdere uitkomsten van de Raad en de ESA-Ministerconferentie
van 20 en 21 november 2012 als uitgangspunt gelden. Daarnaast moet
duplicatie in activiteiten van de EU en ESA zoveel mogelijk worden
voorkomen en dient programmatische samenwerking tussen beide
organisaties centraal te staan. Nederland is van mening dat er een
gezamenlijke analyse van EU en ESA op zowel de verbeterde samenwerking als de verkenning van een EU-kolom moeten komen. Nederland
zal naar verwachting in kunnen stemmen met het goedkeuren van de
Raadsconclusies.
ONDERZOEK
European Strategy Forum for Research Infrastructures
Raadsconclusies
De Raad zal naar verwachting conclusies aannemen over de brief van
ESFRI (European Strategy Forum for Research Infrastructures). Deze
conclusies betreffen de prioritering van grootschalige onderzoeksfaciliteiten op de ESFRI-roadmap. De Europese Commissie heeft voor deze
geprioriteerde projecten extra middelen gereserveerd binnen het
werkprogramma 2014–2015 van Horizon 2020.
ESFRI heeft aan de Raad aangegeven welke drie projecten de meeste
prioriteit zouden moeten hebben en welke projecten daarnaast baat
zouden hebben bij extra middelen om versneld van start te kunnen gaan.
De doelstelling van deze prioritering is om bij te dragen aan het doel om
60% van de ESFRI-roadmap geïmplementeerd te krijgen in 2015. De
Raadsconclusies verwijzen verder naar de actualisatie van de ESFRIroadmap die in 2016 zal plaatsvinden.
Nederland steunt de voorliggende Raadsconclusies, omdat het advies van
ESFRI over de prioritering van de projecten bijdraagt aan een snellere
implementatie van de projecten op de huidige ESFRI-roadmap. Daarmee
worden ook onderzoeksfaciliteiten ondersteund die op de Nederlandse
roadmap voor grootschalige onderzoeksfaciliteiten staan. Het gaat onder
andere over een faciliteit voor aardobservatie en seismologie, een faciliteit
voor het opslaan en toegankelijk maken van life science data en een
faciliteit voor taal- en spraaktechnologie.
Euro-Mediterrane samenwerking
Beleidsdebat
Tijdens het onderzoeksdeel van de informele Raad in Athene van 13 mei jl.
heeft een gedachtewisseling plaatsgevonden over Euro-Mediterrane
samenwerking en het voorstel tot een nieuw op te richten artikel

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 21 501-30, nr. 327

8

185-initiatief2 «Partnership in Research and Innovation in the Mediterranean Area» (PRIMA).
U bent over dit samenwerkingsverband waarmee de aangesloten landen3
een geïntegreerde aanpak ontwikkelen op het gebied van onderzoek ten
behoeve van gezondheid, duurzaamheid en ontwikkeling in de
mediterrane regio, inhoudelijk geïnformeerd met de geannoteerde agenda
voor de informele Raad (TK 21 501-30, nr. 325). Naar verwachting zal de
discussie hierover worden vervolgd in het onderzoeksdeel van de Raad op
26 mei aanstaande. Het komende Italiaanse voorzitterschap zal de
uitwerking van het PRIMA-initiatief na de bespreking in de Raad verder
oppakken. De verwachting is dat de Commissie in 2015 met een voorstel
komt, waarna een triloogprocedure zal plaatsvinden met de Raad, het EP
en de Europese Commissie.
Zoals eerder aangegeven vindt Nederland investeringen in onderzoek en
technologische ontwikkeling belangrijk om te komen tot nieuwe inzichten
en innovatieve producten, processen en diensten die bijdragen aan
oplossingen voor maatschappelijke uitdagingen. De gecombineerde inzet
van de deelnemende lidstaten, geassocieerde of andere derde landen en
de Commissie in de artikel 185-initiatieven kan zorgen voor focus,
kritische massa en geharmoniseerde en grensoverschrijdende financiering. Aan de hand van het voorstel van de Europese Commissie zal
Nederland een positie bepalen ten aanzien van het PRIMA-initiatief.
Daarover wordt uw Kamer te zijner tijd geïnformeerd door middel van een
BNC-fiche. Nederland vindt het in ieder geval van belang dat de
Euro-Mediterrane onderzoekssamenwerking aanvullend is op andere
acties binnen Horizon 2020 en voldoet aan de criteria die voor artikel
185-initiatieven gelden in Horizon 2020, in het bijzonder de Europese
meerwaarde.

2

Publiek-publieke samenwerking gebaseerd op artikel 185 van het Verdrag betreffende de
Werking van de Europese Unie (VWEU)
3
Betrokken landen zijn Algerije, Duitsland, Egypte, Frankrijk, Griekenland, Israël, Italië, Jordanië,
Libanon, Malta, Marokko, Portugal, Spanje, Tunesië en Turkije.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 21 501-30, nr. 327

9