Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2019–2020

35 471

Regels inzake de organisatie, beschikbaarheid
en kwaliteit van ambulancevoorzieningen (Wet
ambulancevoorzieningen)

Nr. 2

VOORSTEL VAN WET
Wij Willem-Alexander, bij de gratie Gods, Koning der Nederlanden,
Prins van Oranje-Nassau, enz. enz. enz.
Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:
Alzo, Wij in overweging genomen hebben, dat de continuïteit en
permanente beschikbaarheid van ambulancezorg van goede kwaliteit
gewaarborgd moeten zijn;
Zo is het, dat Wij, de Afdeling advisering van de Raad van State
gehoord, en met gemeen overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze:

HOOFDSTUK 1. ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel 1
1. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder:
– Onze Minister: Onze Minister voor Medische Zorg;
– ambulance: een voor het verlenen van zorg aan en vervoer van zieken
of gewonden ingericht motorvoertuig, vaartuig of helikopter;
– ambulancevoorzieningen: alle voorzieningen die nodig zijn voor het
uitoefenen van ambulancezorg, bedoeld in artikel 5;
– meldkamer: een meldkamer als bedoeld in artikel 25a, eerste lid, van
de Politiewet 2012;
– meldkamerfunctie: de meldkamerfunctie, bedoeld in artikel 25b, eerste
lid, van de Politiewet 2012, ten behoeve van de ambulancezorg;
– regio: regio als bedoeld in artikel 8 van de Wet veiligheidsregio’s;
– ROAZ: regionaal overleg acute zorgketen.
2. Deze wet is niet van toepassing op ambulancezorg met gebruikmaking van militaire ambulances.

kst-35471-2
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 471, nr. 2

1

Artikel 2
Voor de toepassing van deze wet is het grondgebied van Nederland
verdeeld in regio’s overeenkomstig de verdeling, bedoeld in artikel 8 van
de Wet veiligheidsregio’s.

HOOFDSTUK 2. DE ORGANISATIE VAN DE AMBULANCEVOORZIENINGEN
Artikel 3
1. Onze Minister draagt zorg voor de duurzame veiligstelling van
ambulancevoorzieningen.
2. De duurzame veiligstelling van ambulancevoorzieningen geldt als een
dwingende reden van groot openbaar belang.
Artikel 4
1. De zorg voor permanente beschikbaarstelling van voldoende en
kwalitatief goede ambulancevoorzieningen berust bij de Regionale
Ambulancevoorzieningen, die bevoegd en verplicht zijn tot het verlenen of
doen verlenen van ambulancezorg, bedoeld in artikel 5.
2. Onze Minister wijst per regio een rechtspersoon als Regionale
Ambulancevoorziening aan.
3. Onze Minister doet in de Staatscourant mededeling welke rechtspersoon in een regio als Regionale Ambulancevoorziening is aangewezen.
Artikel 5
1. Ambulancezorg is zorg die beroepsmatig wordt verleend, die bestaat
uit:
a. het zorg dragen voor het uitvoeren van de meldkamerfunctie door
een ambulancezorgprofessional;
b. het zorg dragen voor het ontvangen, registreren en beoordelen van
elke aanvraag van zorg, bedoeld in de onderdelen c, d en e, en zo nodig
het besluiten door wie en op welke wijze deze zorg zal worden verleend,
niet zijnde de meldkamerfunctie;
c. het met een speciaal daartoe uitgerust en als zodanig herkenbaar
voertuig snel ter plaatse brengen van een ambulancezorgprofessional om
aldaar zorg te verlenen, in verband met een ervaren of geobserveerde
mogelijk ernstige of een op korte termijn levensbedreigende situatie als
gevolg van een gezondheidsprobleem of letsel dat plotseling is ontstaan
of verergert;
d. het door een ambulancezorgprofessional verlenen van zorg die erop
gericht is een zieke of gewonde ter zake van zijn aandoening of letsel, in
verband met een ervaren of geobserveerde mogelijk ernstige of een op
korte termijn levensbedreigende situatie als gevolg van een gezondheidsprobleem of letsel dat plotseling is ontstaan of verergert, per ambulance
te vervoeren; of
e. het door een ambulancezorgprofessional verlenen van zorg op het
woon- of verblijfsadres van een patiënt of verlenen van zorg in combinatie
met vervoer van een patiënt tussen het woon- of verblijfadres en een
zorginstelling met het oog op diagnostiek, behandeling, opname of
ontslag met een ambulance.
2. Bij ministeriële regeling worden voor aan de Regionale Ambulancevoorziening voorbehouden ambulancezorg verschillende categorieën
ambulancezorgprofessionals aangewezen, waaraan verschillende
opleidings- of deskundigheidseisen gesteld kunnen worden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 471, nr. 2

2

3. In de regeling, bedoeld in het tweede lid, kan voor de zorgverlening
door verschillende categorieën ambulancezorgprofessionals onderscheid
gemaakt worden tussen en binnen verschillende vormen van ambulancezorg, bedoeld in het eerste lid.
Artikel 6
1. Het is anderen dan de Regionale Ambulancevoorziening verboden
ambulancezorg te verlenen.
2. Het is verboden ambulancezorg te verlenen zonder opdracht van een
Regionale Ambulancevoorziening of met een voertuig dat niet geregistreerd is bij de Regionale Ambulancevoorziening.
3. Het eerste lid geldt niet voor degenen die krachtens een overeenkomst met de Regionale Ambulancevoorziening ambulancezorg verlenen,
met uitzondering van het uitvoeren van de meldkamerfunctie anders dan
door leden van een Regionale Ambulancevoorziening die de vorm heeft
van een coöperatie.
4. Voor zover de Regionale Ambulancevoorziening de ambulancezorg,
dan wel een deel ervan, laat uitvoeren door een derde, zorgt de Regionale
Ambulancevoorziening ervoor dat deze derde handelt volgens de eisen
die aan de Regionale Ambulancevoorziening zijn gesteld.
Artikel 7
De Regionale Ambulancevoorzieningen in het werkgebied van een
meldkamer sluiten een convenant, dat in ieder geval afspraken bevat over
de uitvoering van de meldkamerfunctie.

HOOFDSTUK 3. EISEN AAN DE REGIONALE AMBULANCEVOORZIENINGEN
Paragraaf 3.1 Nadere eisen
Artikel 8
1. Bij ministeriële regeling worden eisen vastgesteld waaraan de
Regionale Ambulancevoorziening voldoet. De eisen kunnen per regio
verschillen.
2. Voor zover de eisen, bedoeld in het eerste lid, betrekking hebben op
de uitvoering van de meldkamerfunctie door de Regionale Ambulancevoorziening met betrekking tot de voorbereiding op en het daadwerkelijk
optreden bij ongevallen, rampen en crises, stelt Onze Minister deze vast
overeenkomstig de eisen die het bestuur van de veiligheidsregio of de
besturen van de veiligheidsregio’s in een werkgebied hebben vastgesteld
op grond van artikel 35, vierde lid, van de Wet veiligheidsregio’s.
Paragraaf 3.2 Eisen met betrekking tot de kwaliteit van de ambulancezorg
Artikel 9
1. Het uitvoeren van artikel 4 gaat gepaard met de systematische
bewaking, beheersing en verbetering van de kwaliteit van de werkzaamheden en de verlening van ambulancezorg.
2. Ter uitvoering van het eerste lid draagt de Regionale Ambulancevoorziening in elk geval zorg voor:
a. het op systematische wijze verzamelen en registreren van gegevens
betreffende de kwaliteit van de werkzaamheden en de verlening van
ambulancezorg, zoals vastgelegd in de kwaliteitskaders voor de Regionale
Ambulancevoorzieningen en de kwaliteitsgegevens die de minister op

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 471, nr. 2

3

basis van artikel 12 opvraagt;
b. het aan de hand van de gegevens, bedoeld onder a, op systematische
wijze toetsen in hoeverre de wijze van uitvoering van artikel 4 leidt tot een
verantwoorde uitvoering van de werkzaamheden;
c. het op basis van de uitkomst van de toetsing, bedoeld onder b, zo
nodig verbeteren van de wijze waarop artikel 4 wordt uitgevoerd.
3. De Regionale Ambulancevoorziening draagt er zorg voor dat eenmaal
in de vijf jaar een visitatie door een visitatiecommissie wordt verricht.
4. Het bestuur van de Regionale Ambulancevoorziening zendt aan Onze
Minister het rapport van de visitatiecommissie, samen met het standpunt
van het bestuur van de Regionale Ambulancevoorziening daarover. Het
bestuur van de Regionale Ambulancevoorziening maakt het rapport en
zijn standpunt openbaar.
Artikel 10
1. De Regionale Ambulancevoorziening ontvangt van afdelingen
spoedeisende hulp van ziekenhuizen ten behoeve van kwaliteitsbewaking,
-beheersing en – bevordering van de ambulancezorg in het kader van
artikel 4, kosteloos alle daartoe noodzakelijke gegevens, waaronder
persoonsgegevens, waaronder begrepen gegevens over de gezondheid
als bedoeld in artikel 4, onderdeel 15, van de Algemene verordening
gegevensbescherming van de cliënt.
2. De Regionale Ambulancevoorziening is bevoegd om de in het eerst
lid bedoelde gegevens te verwerken voor de in het eerste lid omschreven
doeleinden.
3. De Regionale Ambulancevoorziening is voor de in het eerste lid
bedoelde gegevens verwerkingsverantwoordelijk.
4. Bij algemene maatregel van bestuur wordt bepaald:
a. welke gegevens, bedoeld in het eerste lid, door de Regionale
Ambulancevoorziening worden ontvangen; en
b. wat de bewaartermijn van de op grond van het eerste lid aan de
Regionale Ambulancevoorziening verstrekte gegevens is.
Artikel 11
1. De Regionale Ambulancevoorziening is verantwoordelijk voor een
adequate en integrale inbedding van de medische verantwoordelijkheid in
de organisatie.
2. De medische verantwoordelijkheid heeft betrekking op het medisch
inhoudelijk beleid, het vaststellen van de bekwaamheid van ambulancezorgprofessionals, de inhoud van de scholing en het toegepast wetenschappelijk onderzoek.
3. Bij ministeriële regeling kunnen opleidings- of deskundigheidseisen
worden gesteld aan de medisch verantwoordelijken.
Paragraaf 3.3 Eisen met betrekking tot de transparantie
Artikel 12
1. De Regionale Ambulancevoorziening verstrekt Onze Minister ten
behoeve van zijn zorg voor de duurzame veiligstelling van ambulancevoorzieningen op verzoek gegevens over het verrichten van ambulancezorg.
2. Bij ministeriële regeling kunnen nadere eisen worden gesteld over de
gegevens, bedoeld in het eerste lid, alsmede eisen worden gesteld over
de wijze van verstrekking.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 471, nr. 2

4

Artikel 13
1. Indien de Regionale Ambulancevoorziening andere activiteiten, dan
de taak genoemd in artikel 4, eerste lid, verricht, onderscheidt zij, in
afwijking van artikel 40a van de Wet marktordening gezondheidszorg, in
ieder geval in financiële zin die activiteiten van de activiteiten ter
uitvoering van haar taak, bedoeld in artikel 4, eerste lid.
2. In de financiële administratie van de Regionale Ambulancevoorziening zijn ontvangsten en betalingen traceerbaar naar bron en
bestemming en is duidelijk wie op welk moment welke verplichtingen
voor of namens de Regionale Ambulancevoorziening is aangegaan.
3. De baten die de Regionale Ambulancevoorziening behaalt met de
uitvoering van de taak, bedoeld in artikel 4, eerste lid, worden niet
gebruikt voor financiering van de andere activiteiten, bedoeld in het eerste
lid.
4. De Regionale Ambulancevoorziening heeft schriftelijk en inzichtelijk
vastgelegd hoe de ambulancevoorzieningen georganiseerd worden, van
welke andere organisatorische verbanden daarbij gebruik wordt gemaakt
en wat de aard is van de relaties met die andere verbanden, waaronder
begrepen verantwoordelijkheden, taken en beslissingsbevoegdheden.
5. Het eerste, tweede en derde lid zijn van overeenkomstige toepassing
voor de leden van de Regionale Ambulancevoorzieningen die de vorm
van een coöperatie hebben.
Paragraaf 3.4 Eisen met betrekking tot de interne organisatie van de
Regionale Ambulancevoorzieningen
Artikel 14
1. De Regionale Ambulancevoorziening met privaatrechtelijke rechtspersoonlijkheid wordt bestuurd door het bestuur onder toezicht van een
interne toezichthouder.
2. De interne toezichthouder draagt er zorg voor dat het bestuur als
orgaan goed en evenwichtig is samengesteld en geschikt is en blijft voor
het besturen van de Regionale Ambulancevoorziening.
3. De interne toezichthouder houdt toezicht op het beleid van het
bestuur en op de algemene gang van zaken in de Regionale Ambulancevoorziening en staat het bestuur met raad terzijde.
4. Geen persoon kan tegelijk deel uitmaken van de interne toezichthouder en het bestuur.
5. De interne toezichthouder is zodanig samengesteld dat de leden ten
opzichte van elkaar, het bestuur en welk deelbelang dan ook onafhankelijk
en kritisch kunnen opereren.
6. De statuten kunnen aanvullende bepalingen omtrent de taak en de
bevoegdheden van de interne toezichthouder bevatten, alsmede de wijze
waarop conflicten tussen de interne toezichthouder en het bestuur
worden geregeld.
Artikel 15
1. Het bestuur van de Regionale Ambulancevoorziening met privaatrechtelijke rechtspersoonlijkheid verstrekt de interne toezichthouder de
voor de uitoefening van diens taak noodzakelijke inlichtingen.
2. De volgende besluiten van het bestuur zijn aan de goedkeuring van
de interne toezichthouder onderworpen:
a. de vaststelling van de begroting, het bestuursverslag, de jaarrekening
en de resultaatbestemming, tenzij deze bevoegdheid aan de algemene
vergadering toekomt;
b. de vaststelling van strategische beleidsplannen van de Regionale
Ambulancevoorziening;

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 471, nr. 2

5

c. de vaststelling van de randvoorwaarden en waarborgen voor een
adequate invloed van belanghebbenden;
d. het aangaan of verbreken van een duurzame samenwerking van de
Regionale Ambulancevoorziening met andere rechtspersonen of
vennootschappen indien deze samenwerking of verbreking van ingrijpende betekenis is voor de Regionale Ambulancevoorziening;
e. het bestuursreglement van het bestuur;
f. een voorstel tot ontbinding van de Regionale Ambulancevoorziening;
g. aangifte van faillietverklaring en aanvraag van surseance van
betaling;
h. gelijktijdige beëindiging of beëindiging binnen een kort tijdsbestek
van de arbeidsovereenkomst van een aanmerkelijk aantal werknemers, of
van het verbreken van een overeenkomst met een aanmerkelijk aantal
personen dat als zelfstandige of als samenwerkingsverband werkzaam is
voor de Regionale Ambulancevoorziening.
Artikel 16
Artikel 15, tweede lid is van overeenkomstige toepassing op Regionale
Ambulancevoorzieningen met publiekrechtelijke rechtspersoonlijkheid,
voor zover het de uitoefening van de ambulancezorg door de Regionale
Ambulancevoorziening betreft, met dien verstande dat voor «de interne
toezichthouder» wordt gelezen «het algemeen bestuur» en voor «het
bestuur» telkens «het dagelijks bestuur».
Paragraaf 3.5 Eisen met betrekking tot de zeggenschap over een
Regionale Ambulancevoorziening
Artikel 17
De Regionale Ambulancevoorziening meldt aan Onze Minister het
wijzigen van de statuten of gemeenschappelijke regeling en het sluiten
van een overeenkomst waardoor de zeggenschap over de Regionale
Ambulancevoorziening geheel of gedeeltelijk door of tezamen met derden
wordt uitgeoefend, dan wel waardoor deze feitelijk daartoe in de
gelegenheid worden gesteld, voordat het rechtsgevolg krijgt.
Artikel 18
1. Het is verboden een rechtshandeling te verrichten, die tot gevolg
heeft dat middellijk of onmiddellijk, alleen of tezamen met derden, door
anderen geheel of gedeeltelijk zeggenschap wordt verkregen over een
Regionale Ambulancevoorziening of een deel daarvan, dan wel over de
bedrijfsvoering van een Regionale Ambulancevoorziening of een deel van
die bedrijfsvoering.
2. Een Regionale Ambulancevoorziening fuseert niet met een andere
Regionale Ambulancevoorziening of wijzigt niet van rechtsvorm zonder
voorafgaande toestemming van Onze Minister.
Artikel 19
1. De Regionale Ambulancevoorziening verkeert in een dusdanige
financiële staat dat deze de continuïteit van de ambulancezorg als bedoeld
in artikel 4, eerste lid en het voldoen aan de bij of krachtens deze wet
gestelde eisen niet in gevaar brengt.
2. Indien de Regionale Ambulancevoorziening andere activiteiten, dan
de taak genoemd in artikel 4, eerste lid, verricht, of het verlenen van
ambulancezorg als bedoeld in artikel 4, eerste lid, uitbesteedt, zorgt zij
ervoor dat dit de continuïteit van de ambulancezorg als bedoeld in artikel

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 471, nr. 2

6

4, eerste lid en het voldoen aan de bij of krachtens deze wet gestelde
eisen niet in gevaar brengt.
3. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels
gesteld worden aan het uitkeren van winst door de Regionale Ambulancevoorziening of haar onderaannemers.

HOOFDSTUK 4. BIJZONDERE AMBULANCEZORG
Artikel 20
Bij ministeriële regeling kan, ten aanzien van bij de regeling aangewezen ambulancezorg en onder bij de regeling vast te stellen eisen,
vrijstelling worden verleend van bepalingen van deze wet.

HOOFDSTUK 5. TOEZICHT EN HANDHAVING
Artikel 21
1. Met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens
deze wet met uitzondering van artikel 10, tweede, derde en vierde lid, zijn
belast de ambtenaren van de Inspectie gezondheidszorg en jeugd.
2. In afwijking van het eerste lid, zijn met het toezicht op de naleving
van het bepaalde in artikel 13 en het bepaalde bij of krachtens artikel 19
belast de ambtenaren van de Nederlandse Zorgautoriteit, met dien
verstande dat met het toezicht op de naleving van het bepaalde in artikel
19, eerste en tweede lid, tevens de in het eerste lid bedoelde ambtenaren
belast zijn.
Artikel 22
1. Indien Onze Minister van oordeel is dat het bepaalde bij of krachtens
deze wet niet of in onvoldoende mate of op onjuiste wijze wordt
nageleefd, kan hij de Regionale ambulancevoorziening een schriftelijke
aanwijzing geven.
2. In de aanwijzing geeft Onze Minister met redenen omkleed aan op
welke punten het bepaalde bij of krachtens deze wet niet of in onvoldoende mate of op onjuiste wijze wordt nageleefd, de in verband daarmee
te nemen maatregelen, alsmede de termijn waarbinnen de Regionale
ambulancevoorziening aan de aanwijzing moet voldoen.
3. Indien het nemen van maatregelen in verband met gevaar voor de
gezondheid redelijkerwijs geen uitstel kan lijden, kan de ingevolge artikel
21 met het toezicht belaste ambtenaar een schriftelijk bevel geven. Het
bevel heeft een geldigheidsduur van zeven dagen, welke door Onze
Minister telkens met eenzelfde periode kan worden verlengd zolang naar
het oordeel van Onze Minister het gevaar voor de gezondheid niet is
geweken.
4. De Regionale Ambulancevoorziening is verplicht volledig en binnen
de daarbij gestelde termijn aan de aanwijzing onderscheidenlijk onmiddellijk aan het bevel te voldoen.
5. Indien de Regionale Ambulancevoorziening inzake het vierde lid in
gebreke blijft waardoor het verlenen van ambulancezorg in de regio in
gevaar komt, kan Onze Minister een bewindvoerder over de Regionale
Ambulancevoorziening aanstellen.
6. Onze Minister regelt bij de aanstelling de bevoegdheden en beloning
van de bewindvoerder. Artikel 2:22, derde tot en met zesde lid, van het
Burgerlijk Wetboek, is van overeenkomstige toepassing, met dien
verstande dat voor «de rechter» telkens wordt gelezen «Onze Minister».

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 471, nr. 2

7

Artikel 23
1. Onze Minister is bevoegd tot het opleggen van een last onder
dwangsom ter handhaving van het bepaalde bij of krachtens de artikelen
4, eerste lid, 6, eerste lid, 7, 8, 12, 18, 20 en 25, vierde lid.
2. Onze Minister is bevoegd tot oplegging van een last onder bestuursdwang ter handhaving van de bij artikel 22, vierde lid en de bij artikel 5:20,
eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht gestelde verplichtingen.
Artikel 24
1. Onze Minister is bevoegd tot het opleggen van een bestuurlijke boete
ter handhaving van artikel 6, tweede lid.
2. De op grond van het eerste lid op te leggen bestuurlijke boete
bedraagt ten hoogste het bedrag dat is vastgesteld voor de vierde
categorie, bedoeld in artikel 21, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht.
Artikel 25
1. Onze Minister kan de aanwijzing, bedoeld in artikel 4, tweede lid,
wijzigen of intrekken indien:
a. de Regionale Ambulancevoorziening daarom verzoekt;
b. de Regionale Ambulancevoorziening de taak, bedoeld in artikel 4,
eerste lid, niet of niet verantwoord vervult of het bepaalde bij of krachtens
deze wet niet naleeft;
c. naar het oordeel van Onze Minister het belang van permanente
beschikbaarstelling van voldoende en kwalitatief goede ambulancevoorzieningen zulks vordert; dan wel
d. een bijzondere omstandigheid daartoe aanleiding geeft.
2. Onze Minister doet in de Staatscourant mededeling van de wijziging
of intrekking van de aanwijzing.
3. Voordat Onze Minister een aanwijzing intrekt, vraagt Onze Minister de
zorgverzekeraars in de zin van de Zorgverzekeringswet die in de regio de
andere zorgverzekeraars representeren, het bestuur van de veiligheidsregio en het traumacentrum als organisator van het ROAZ om advies.
4. Indien Onze Minister een aanwijzing intrekt, draagt de Regionale
Ambulancevoorziening waarvan de aanwijzing wordt ingetrokken, ervoor
zorg dat zij:
a. uitvoering blijft geven aan artikel 4, eerste lid, in de overgangsperiode
tot aan het moment dat een andere rechtspersoon voor die regio als
Regionale Ambulancevoorziening functioneert,
b. op verzoek van Onze Minister in de overgangsperiode, bedoeld onder
a, aan de door Onze Minister aangewezen rechtspersoon alle informatie
verschaft die deze nodig heeft om als Regionale Ambulancevoorziening
voor die regio te functioneren,
c. de medewerkers overdraagt aan de nieuw aangewezen rechtspersoon.
5. Voordat Onze Minister een andere rechtspersoon aanwijst als
Regionale Ambulancevoorziening na intrekking van een aanwijzing,
vraagt Onze Minister de zorgverzekeraars in de zin van de Zorgverzekeringswet die in de regio de andere zorgverzekeraars representeren, het
bestuur van de veiligheidsregio en het traumacentrum als organisator van
het ROAZ om advies.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 471, nr. 2

8

HOOFDSTUK 6. WIJZIGINGS-, OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN
Artikel 26
Aan categorie D. Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en sport van
Bijlage I. bedoeld in artikel 124b, eerste lid, van de Gemeentewet wordt
een onderdeel toegevoegd, luidende:
6. Wet ambulancevoorzieningen.
Artikel 27
In artikel 1 van de Wet Veiligheidsregio’s komt het onderdeel Regionale
Ambulancevoorziening te luiden:
Regionale Ambulancevoorziening: de rechtspersoon, bedoeld in artikel
4, tweede lid, van de Wet ambulancevoorzieningen.
Artikel 28
In artikel 25a, vijfde lid, van de Politiewet 2012, wordt «bedoeld in artikel
1 van de Tijdelijke wet ambulancezorg» vervangen door «bedoeld in
artikel 5, eerste lid, van de Wet ambulancevoorzieningen».
Artikel 29
De Wet marktordening gezondheidszorg wordt als volgt gewijzigd:
A
Onder vervanging van de punt aan het slot van artikel 16, onderdeel n,
door een puntkomma, wordt een onderdeel toegevoegd, luidende:
o. toezicht op de naleving van artikel 13 en het bepaalde bij of krachtens
artikel 19 van de Wet ambulancevoorzieningen.
B
Voor artikel 79 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 78g
De zorgautoriteit kan uit hoofde van haar taak, bedoeld in artikel 16,
onderdeel o, een aanwijzing geven aan een Regionale Ambulancevoorziening als bedoeld in artikel 4, tweede lid, van de Wet ambulancevoorzieningen, erop gericht dat aan de naleving van het in dat onderdeel
genoemde artikel 13 en het bepaalde bij of krachtens artikel 19 van de Wet
ambulancevoorzieningen wordt voldaan.
C
In artikel 79, eerste lid, wordt «de artikelen 76 tot en met 78f» vervangen
door «de artikelen 76 tot en met 78g».
D
Na artikel 81a wordt een artikel ingevoegd, luidende:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 471, nr. 2

9

Artikel 81b
1. Indien een Regionale Ambulancevoorziening als bedoeld in artikel 4,
tweede lid, van de Wet ambulancevoorzieningen niet binnen de termijn,
bedoeld in artikel 79, tweede lid, aan een krachtens artikel 78g gegeven
aanwijzing voldoet, is de zorgautoriteit bevoegd:
a. een last onder bestuursdwang op te leggen; of
b. ter openbare kennis te brengen, zo nodig onder vermelding van de
overwegingen die tot de kennisgeving hebben geleid:
1°. dat de Regionale Ambulancevoorziening in strijd handelt met artikel
13 of het bepaalde bij of krachtens artikel 19 van de Wet
ambulancevoorzieningen;
2°. dat aan de Regionale Ambulancevoorziening een aanwijzing is
gegeven dan wel een last onder dwangsom is opgelegd.
2. Artikel 80, tweede tot en met zesde lid en achtste lid, is van overeenkomstige toepassing.
E
Na artikel 84a wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 84b
De zorgautoriteit kan een Regionale Ambulancevoorziening als bedoeld
in artikel 4, tweede lid, van de Wet ambulancevoorzieningen, een last
onder dwangsom opleggen ter zake van overtreding van artikel 13 en het
bepaalde bij of krachtens artikel 19 van de Wet ambulancevoorzieningen.
F
Artikel 91 komt te luiden:
Artikel 91
1. De zorgautoriteit kan een Regionale Ambulancevoorziening als
bedoeld in artikel 4, tweede lid, van de Wet ambulancevoorzieningen, een
bestuurlijke boete opleggen ter zake van overtreding van artikel 13 en het
bepaalde bij of krachtens artikel 19 van de Wet ambulancevoorzieningen.
2. Artikel 85, tweede lid en derde lid, is van overeenkomstige
toepassing.
Artikel 30
In artikel 7:3, vierde lid, onder a, van de Wet verplichte geestelijke
gezondheidszorg wordt de zinsnede «bedoeld in artikel 1 van de Tijdelijke
wet ambulancezorg» vervangen door «bedoeld in artikel 5, eerste lid,
onder c, d en e, van de Wet ambulancevoorzieningen».
Artikel 31
Aanwijzingen verleend bij of krachtens artikel 6 van de Tijdelijke wet
ambulancezorg, gelden na inwerkingtreding van deze wet als aanwijzing
per regio van de Regionale Ambulancevoorziening, bedoeld in artikel 4,
tweede lid.
Artikel 32
Deze wet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen
tijdstip, dat voor de verschillende artikelen of onderdelen daarvan
verschillend kan worden vastgesteld.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 471, nr. 2

10

Artikel 33
Deze wet wordt aangehaald als: Wet ambulancevoorzieningen.

Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst en
dat alle ministeries, autoriteiten, colleges en ambtenaren die zulks
aangaat, aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.
Gegeven

De Minister voor Medische Zorg,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 471, nr. 2

11