Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

28 286

Dierenwelzijn

Nr. 422

BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN
VOEDSELKWALITEIT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 7 juli 2010
Op 17 april 2009 heb ik uw Kamer geïnformeerd over de uitkomsten van
een analyse van Wageningen-UR van de welzijnsknelpunten voor de
sectoren schapen, geiten, konijnen, kalkoenen en eenden (TK 2008–2009,
28 286, nr. 286). In deze brief heb ik ook mijn ambitie en aanpak voor deze
sectoren vastgelegd.
In dat kader heb ik de commerciële konijnenhouderij verzocht een plan
van aanpak op te stellen ter verbetering van de geconstateerde welzijnsknelpunten. De Land- en tuinbouworganisatie (LTO) Vakgroep Konijnenhouderij heeft onlangs het plan van aanpak aan mij overhandigd.
Conform mijn toezegging aan uw Kamer stuur ik u hierbij dit plan van
aanpak met mijn reactie daarop.1
De Nederlandse konijnenhouderij is een relatief kleine sector, die reeds
veel inspanningen heeft verricht om het welzijn te verbeteren.
In 2006 heeft de konijnenhouderij de Verordening welzijnsnormen
konijnen (PPE) (hierna: de welzijnsverordening) ingevoerd met normen
voor het welzijn van commercieel gehouden konijnen. De welzijnsverordening bepaalt onder andere dat alle konijnenhouders in 2016 de
voedsters en vleeskonijnen huisvesten in grotere hokken met een
platform. Middels deze verordening loopt de sector, wat het welzijn van
de konijnen betreft, voorop in de Europese Unie.
De konijnenhouderij erkent in haar plan van aanpak de geconstateerde
welzijnsproblemen. Voor alle relevante welzijnsproblemen formuleert de
konijnenhouderij acties voor de korte en lange termijn. Deze acties
worden grotendeels verankerd in de welzijnsverordening. De sector
betrekt de Dierenbescherming en mijn ministerie bij de jaarlijkse evaluatie
van de welzijnsverordening.

1

Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt van de Tweede Kamer der StatenGeneraal.

Een van de belangrijkste acties is dat de konijnenhouderij voortvarend aan
de slag gaat met het ontwikkelen van welzijnsvriendelijke huisvestingsys-

kst-28286-422
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 28 286, nr. 422

1

temen, bijvoorbeeld op basis van volledige groepshuisvesting. Hiertoe is
sinds begin dit jaar gestart met een herontwerptraject.
Op basis van ontwerpschetsen zal de konijnenhouderij actief aan de slag
gaan met het beproeven in de praktijk van nieuwe huisvestingsconcepten
die meer tegemoetkomen aan de behoeften van konijnen. De konijnenhouderij zal overschakelen naar een welzijnsvriendelijk huisvestingssysteem zodra deze voldoende beproefd is en met inachtneming van een
economische afschrijvingstermijn van de bestaande huisvestingssystemen. Dit zal door de konijnenhouderij worden vastgelegd in een
aanpassing van de welzijnsverordening.
Als tussenstap wil de konijnenhouderij vanaf 2016 alle konijnen
huisvesten in semi-groepshuisvesting. Semi-groepshuisvesting is een
gedeeltelijke groepshuisvesting en gedeeltelijke individuele huisvesting,
waarbij konijnen meer van hun natuurlijke gedrag kunnen uiten. Dit is op
korte termijn de meest haalbare welzijnsverbetering. Een beperkende
factor voor brede toepassing in de praktijk is de agressie die optreedt in
dit systeem. De komende twee jaren voert de konijnenhouderij onderzoek
uit gericht op het beperken van agressie. Medio 2012 zal de sector met de
Dierenbescherming en mijn ministerie de uitkomsten van het onderzoek
evalueren. Op basis daarvan zal blijken of het vanuit welzijn en
management verantwoord is om vanaf 2016 gebruik te maken van
semi-groepshuisvesting. Bij een aanpassing van de welzijnsverordening
zal de sector geen economische afschrijvingstermijn hanteren omdat
semi-groepshuisvesting kan worden gerealiseerd door de bestaande
hokken aan te passen.
Andere belangrijke acties in het plan van aanpak zijn het vanaf 2012
gebruikmaken van verrijkingsmaterialen die op een nog op te stellen
positieflijst zijn geplaatst, het stimuleren van het gebruik van natuurlijk
nestkastmateriaal, het vanaf 2016 gebruik maken van een kunststof matje
op de gaasbodem om voetzoolverwondingen te voorkomen en diverse
acties gericht op het monitoren en het verminderen van uitval.
Het plan van aanpak voldoet aan de ambitie zoals ik die heb geformuleerd
in mijn eerdergenoemde brief aan uw Kamer over de ongeriefanalyse. De
konijnenhouderij toont hiermee aan dat zij zelf haar verantwoordelijkheid
neemt in het stapsgewijs verder verbeteren van het dierenwelzijn. Ik
ondersteun de konijnenhouderij bij de uitvoering van het plan van aanpak
door financieel bij te dragen aan onderzoeken en het herontwerptraject en
via de ter beschikking staande innovatie- en investeringsregelingen.
Daarnaast zal ik bezien of met ingang van 2011 de konijnenhouderij op
basis van de Maatlat duurzame veehouderij gebruik kan gaan maken van
de fiscale regelingen (MIA en VAMIL).
De minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,
G. Verburg

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 28 286, nr. 422

2