Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

31 066

Belastingdienst

Nr. 228

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 2 februari 2015
Tijdens het VAO Belastingdienst op 17 december 2014 heb ik uw kamer
toegezegd een brief te sturen waarin inzicht wordt gegeven over de
verstrekking van informatie over rulings (Handelingen II 2014/15, nr. 38,
item 18). Met deze brief kom ik aan die toezegging tegemoet.
We kennen in Nederland een robuuste rulingpraktijk, die wordt toegepast
binnen de kaders van wet, beleid en jurisprudentie. Deze praktijk heeft
veel nut voor belastingplichtigen en de Belastingdienst. Het geheel draagt
bij aan een gunstig vestigingsklimaat voor bedrijven. Uiteraard moet het
parlement in de gelegenheid zijn daarop controle uit te oefenen. Ik wil dan
ook zoveel mogelijk openheid geven, temeer omdat over de Nederlandse
rulingpraktijk vragen bestaan. Deze openheid mag de belangen van de
belastingplichtige echter niet schaden.
Democratische controle op de Nederlandse rulingpraktijk, met
inachtneming van vertrouwelijkheid
Het parlementaire recht op informatie is een belangrijke pijler in ons
democratisch stelsel. Daarbij kan spanning optreden tussen het recht op
informatie en de fiscale geheimhoudingsplicht. Mijn ambtsvoorganger
heeft u hierover al in 2012 een brief gestuurd.1 Om uw controlerende taak
goed te kunnen uitvoeren, heeft u bepaalde informatie nodig. Dit kan ook
informatie betreffen die onder de fiscale geheimhoudingsplicht valt. In het
geval uw verzoek dergelijke informatie betreft, moeten de belangen
worden afgewogen; enerzijds het democratisch belang van informatie
voor het parlement, anderzijds het belang van het vertrouwelijk behandelen van gegevens van de belastingplichtige.2 Dit betekent in de praktijk
dat deze gegevens in ieder geval niet in het openbaar worden verstrekt.
1
2

kst-31066-228
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Kamerstuk 33 003, nr. 83.
Er hoeft geen beroep te worden gedaan op de uitzonderingsgrond van artikel 67, derde lid,
Algemene wet inzake rijksbelastingen. Artikel 68 Grondwet kent zijn eigen juridisch kader,
daaraan wordt getoetst.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 31 066, nr. 228

1

De geheimhoudingsplicht is daarvoor van een te groot belang voor het
vertrouwen in de Belastingdienst en de Nederlandse overheid als geheel.
Uiteraard kunnen zich kwesties voordoen waarbij de behandeling van een
specifieke belastingplichtige centraal staat in de beoordeling door uw
Kamer van de wetsuitvoering door het kabinet. In zulke gevallen kan het
noodzakelijk zijn om uw Kamer vertrouwelijk inzage te geven in de
relevante gegevens rond een specifieke belastingplichtige. Dat is in het
verleden dan ook gebeurd en dat blijft ook in de toekomst mogelijk.
Daarmee zie ik echter nog geen reden om u systematisch, dus zonder
specifieke aanleiding, inzage te geven in willekeurige, of in alle rulings.
Systematische toezending van rulings, ook al is dit vertrouwelijk, schaadt
het vertrouwen van de belastingplichtige in de Nederlandse Belastingdienst en daarmee het vertrouwen in Nederland als vestigingsland.
Feit blijft dat de Kamer haar controlerende taak moet kunnen uitvoeren,
ook waar het gaat om een correcte wetstoepassing in de rulingpraktijk.
Om die reden heeft uw Kamer vorig jaar aan de Algemene Rekenkamer
gevraagd de rulingpraktijk door te lichten. De ARK heeft alle gegevens
kunnen inzien, en is op basis daarvan tot een eigen oordeel gekomen. Een
andere vorm van informeren, die ook goed recht doet aan de complexiteit
van dit onderwerp, is een besloten technische briefing. Daarbij worden
geen individuele rulings besproken, maar geven deskundigen van de
Belastingdienst aan de hand van een case uitleg over de inhoud van deze
rulings en de context waarin deze worden afgegeven. Dat garandeert
hoogwaardige informatieoverdracht aan het parlement zonder inbreuk op
de geheimhouding. Ik ben daarom graag bereid om de leden van de vaste
commissie voor Financiën in een besloten en vertrouwelijke technische
briefing verder te informeren over de werkwijze van de Belastingdienst op
dit gebied. In deze brief geef ik u vooruitlopend daarop toelichting op onze
rulingpraktijk en op mijn voornemen om bij internationale gegevenswisseling over rulings een voortrekkersrol te vervullen.
Rulings van belang voor bedrijven en voor de Belastingdienst
Voor bedrijven
De Nederlandse Belastingdienst biedt nationaal- en internationaal
opererende bedrijven, maar ook individuen en kleine ondernemers de
mogelijkheid om binnen de kaders van de wet- en regelgeving, jurisprudentie en beleid vooraf zekerheid te krijgen over de fiscale duiding van
voorgenomen (rechts)handelingen. Onderdeel van deze manier van
werken is de mogelijkheid tot het afsluiten van Advance Pricing Agreements (APA) en Advance Tax Rulings (ATR). Een APA of ATR geeft een
bedrijf zekerheid vooraf over de reguliere wetstoepassing.
De (uitleg van) fiscale wet- en regelgeving is voor een APA of ATR
hetzelfde als voor een belastingplichtige die geen zekerheid vooraf vraagt.
De waarde van een ruling zit voor een bedrijf dus in de zekerheid vooraf,
niet in een fiscale gunst. Of het oordeel van de inspecteur nu vooraf of
achteraf wordt gegeven, de Belastingdienst volgt altijd de wet. Buitenwettelijke afspraken over tarieven of vrijstellingen worden nooit gemaakt.
Voor bedrijven is deze duidelijkheid in een vroeg stadium erg belangrijk.
Dit biedt een Nederlandse concernvennootschap bepaalde zekerheden,
wanneer de productie, marketing en verkoop over verschillende landen en
vennootschappen zijn verspreid. Zo kan een Nederlandse concernvennootschap van tevoren nagaan of de toerekenbare winst in Nederland
voldoet aan de internationaal geldende regels voor transfer pricing. Ook
krijgen belastingplichtigen zekerheid vooraf of de deelnemingsvrijstelling

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 31 066, nr. 228

2

in Nederland van toepassing is, wanneer een dochtervennootschap
dividend uitkeert aan een Nederlandse vennootschap.
Met deze handelwijze draagt de Belastingdienst bij aan een aantrekkelijk
vestigingsklimaat voor nationale- en internationale bedrijven. Bedrijven
kiezen er eerder voor om zich te vestigen in een land waar ze weten waar
ze aan toe zijn, dan in een land waar veel onzekerheden zijn. In het
verleden is gebleken dat onze aanpak wat betreft afspraken met belastingplichtigen als voorbeeld heeft gediend voor andere Europese landen.
Voor de Belastingdienst
De Nederlandse Belastingdienst heeft als uitgangspunt niet alleen in beeld
te komen als controleur, heffer en inner van belastingen. Zij probeert het
ook voor bedrijven in Nederland zo gemakkelijk mogelijk te maken om te
voldoen aan hun wettelijke verplichtingen. Hierbij valt te denken aan
vooraf ingevulde aangiften, horizontaal toezicht, maar ook aan het sluiten
van APA’s en ATR’s. Het aantal correcties dat de Belastingdienst achteraf
moet maken, wordt op deze manier verminderd. Door middel van
gerichter toezicht kan de capaciteit van de Belastingdienst daarmee
efficiënter worden ingezet. Deze aanpak past in de bredere werkwijze van
de Belastingdienst, waarbij zoveel mogelijk wordt gestuurd op zekerheid
en controle vooraf. Hierdoor worden onnodige geschillen achteraf
voorkomen.
Zekerheid vooraf, maar altijd binnen de wet
De APA-/ATR praktijk is in Nederland gecentraliseerd in één team van de
Belastingdienst/Grote Ondernemingen (kantoor Rotterdam). Hiervoor is
gekozen om te garanderen dat alle bedrijven die zekerheid vooraf vragen,
hetzelfde worden behandeld. In dit team is veel kennis aanwezig,
waardoor het gemakkelijker is om de aanvragen te beoordelen. Een
gecentraliseerd team heeft ook een beter overzicht van de wijze waarop
internationale concerns zijn vormgegeven en hoe hun werkzaamheden
worden uitgevoerd.
Tevens bestaat een «aanspreekpunt buitenlandse investeerders» dat zich
speciaal bezighoudt met buitenlandse multinationals die zich in Nederland
willen vestigen. De organisatie en competentie van het APA-/ATR-team en
het aanspreekpunt buitenlandse investeerders is vastgelegd in een
beleidsbesluit.3
Een APA- dan wel ATR-verzoek dient te worden gericht aan de inspecteur
waaronder de belastingplichtige ressorteert. Een buitenlands bedrijf dat
zich nog niet eerder vestigde in Nederland, kan zijn verzoek doorgaans
richten aan het «aanspreekpunt buitenlandse investeerders». De
inspecteur legt vervolgens het verzoek voor bindend advies voor aan het
APA-/ATR-team van de Belastingdienst/Grote Ondernemingen. Het
verzoek wordt naast de lokale inspecteur beoordeeld door minimaal twee
personen. Het APA-/ATR-team stemt waar nodig ook af met het Ministerie
van Financiën en verschillende kennis- en coördinatiegroepen zoals de
Coördinatiegroep Verrekenprijzen. Hiermee is de eenheid van beleid en
uitvoering geborgd.
De Algemene Rekenkamer heeft in opdracht van de Tweede Kamer
onderzoek gedaan naar de APA-/ATR praktijk en de beoordeling en

3

Besluit DGB 2014/296M (Stcrt. 2014, 15954)

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 31 066, nr. 228

3

afhandeling van verzoeken van belastingplichtigen4 . Het oordeel luidde
dat dit «zorgvuldig en conform de opzet» plaatsvindt. De voorwaarden
voor het maken van dergelijke afspraken met de Belastingdienst zijn
helder vastgelegd5 . Ook de Europese Commissie heeft een onderzoek
ingesteld naar rulings in verschillende lidstaten en concludeerde over de
APA-/ATR-praktijk het volgende: «In particular, the Commission notes that
The Netherlands seem to generally proceed with a thorough assessment
based on comprehensive information required from the tax payer. The
Commission therefore does not expect to encounter systematic irregularities in tax rulings.»6 Zowel de Algemene Rekenkamer als de Europese
Commissie bevestigt hiermee dat de APA-/ATR-praktijk, zoals vormgegeven in Nederland, een solide en transparante uitvoering van Nederlandse wet- en regelgeving is. Het onderzoek dat de Europese Commissie
doet naar een specifieke APA, doet geen afbreuk aan het positieve oordeel
over de organisatie van de praktijk in zijn geheel.
Om uw kamer een inzicht te geven in de aard van APA’s en ATR’s die
worden afgegeven, volgen hieronder een aantal voorbeelden. In de
bijlagen vindt u tevens enkele voorbeeldteksten die worden gebruikt,
aangevuld met een overzicht van de aantallen en soorten die zijn
afgegeven7. De rechtsvragen waarover vooraf zekerheid wordt gegeven,
gaan over toepassing van de Nederlandse fiscale wetgeving en zijn geen
specifiek uitvloeisel van de APA-/ATR-praktijk. Vaak wordt verzocht om
zekerheid over één of een combinatie van onderstaande rechtsvragen:
Deelnemingsvrijstelling en dividendbelasting
In de deelnemingsvrijstelling zijn anti-misbruik bepalingen
opgenomen die de toepassing van de deelnemingsvrijstelling
uitsluiten in het geval de dochtermaatschappij geen actieve
onderneming drijft en in het land van vestiging niet aan een reële
belastingheffing is onderworpen. Een ATR kan de belastingplichtige
zekerheid geven dat de anti-misbruik bepalingen in de deelnemingsvrijstelling niet op hem van toepassing zijn. Wanneer zekerheid
vooraf wordt gevraagd, moet de moedermaatschappij in Nederland
bovendien voldoen aan substance eisen. Vaak wordt een verzoek om
de deelnemingsvrijstelling gecombineerd met een verzoek om
zekerheid over de dividendbelasting voor het geval de Nederlandse
moedermaatschappij haar winst later als dividend wil uitbetalen aan
haar moeder in het buitenland. Ook hier zijn anti-misbruik
bepalingen opgenomen voor het geval er geen onderneming wordt
gedreven.8 Zekerheid vooraf over de inhoudingsplicht voor
Nederlandse dividendbelasting kan ook worden gevraagd ten
aanzien van Coöperaties. Coöperaties zijn in Nederland doorgaans
niet inhoudingsplichtig voor de dividendbelasting. In de wet zijn
anti-misbruik bepalingen opgenomen die er toe kunnen leiden dat
een coöperatie wel inhoudingsplichtig wordt. Om zekerheid te
krijgen of een coöperatie niet onder deze anti-misbruik wetgeving
valt, kan hierover een ATR verzoek worden gedaan.9

4

Kamerstuk 25 087, nr. 78; Algemene Rekenkamer 2014, Belastingontwijking; Een verdiepend
onderzoek naar belastingontwijking in relatie tot de fiscale regels en het verdragennetwerk.
P.83
5
Ik ben mij ervan bewust dat de Tweede Kamer een groot aantal vragen over dit rapport heeft
gesteld. Ik verwacht deze vragen op afzienbare tijd te kunnen beantwoorden.
6
Europese Commissie persbericht 11 juni 2014.
7
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl
8
Artikel 4 Wet op de dividendbelasting 1965
9
Artikel 1, zevende lid, Wet op de dividendbelasting 1965

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 31 066, nr. 228

4

Vaste inrichting en buitenlandse belastingplicht
Niet in Nederland gevestigde vennootschappen kunnen in Nederland
buitenlands belastingplichtig worden in verband met bepaalde
activiteiten die zij in Nederland verrichten of bepaalde inkomsten die
zij uit Nederland ontvangen. De belangrijkste twee bronnen van
buitenlandse belastingplicht zijn de aanwezigheid van een vaste
inrichting in Nederland en de inkomsten uit een aanmerkelijk belang
in een in Nederland gevestigde vennootschap.10 Voor het bedrijfsleven is het cruciaal om in een vroeg stadium uitsluitsel te krijgen
over de vraag of er een vaste inrichting in Nederland bestaat.
Belastingplichtigen vragen vaak zekerheid van het APA-/ATR-team of
er een vaste inrichting in Nederland bestaat, of er een vaste
inrichting op de BES-eilanden bestaat en, wanneer er een vaste
inrichting in Nederland bestaat, of aandelen in een andere vennootschap aan deze vaste inrichting kunnen worden toegerekend. Bij het
antwoord op die vragen hanteert het APA-/ATR-team de criteria die
in de wet en in het van toepassing zijnde belastingverdrag gelden.
De buitenlandse belastingplicht bij inkomsten uit een aanmerkelijk
belang is een anti-misbruik maatregel. In principe worden aandeelhouders alleen daar belast waar ze gevestigd zijn. Echter, wanneer
buitenlandse aandeelhouders een aanmerkelijk belang in een
Nederlandse vennootschap houden met als voornaamste doel de
heffing van inkomstenbelasting of dividendbelasting bij een ander te
ontgaan en dit aanmerkelijk belang niet behoort tot het vermogen
van een onderneming, wordt de (buitenlandse) aandeelhouder in
Nederland belast. Bij een verzoek om zekerheid vooraf wordt daarom
getest of de buitenlandse aandeelhouder een onderneming drijft en
of het ontgaan van belasting het voornaamste doel is.
Kwalificatie van een financiering
In de fiscaliteit worden eigen vermogen en vreemd vermogen
verschillend behandeld.
Dividenden (eigen vermogen) kunnen niet worden afgetrokken van
de winst van de uitkerende vennootschap en worden onder de
deelnemingsvrijstelling niet belast in de winst van de ontvangende
vennootschap. Per saldo wordt de winst die leidt tot het dividend
één keer belast, en wel bij de uitkerende vennootschap.
Rentelasten (vreemd vermogen) kunnen bij de uitkerende vennootschap worden afgetrokken van de winst maar zijn bij degene die de
lening verstrekt belast. Per saldo ontstaat zo een symmetrische
behandeling.
Wanneer een belastingplichtige zeker wil weten of de financiering
kwalificeert als eigen vermogen of als vreemd vermogen kan hij een
ATR vragen, waarbij aan de hand van de criteria uit wet en jurisprudentie zekerheid wordt gegeven over de behandeling als dividend of
rente in Nederland. Hierbij kan de Nederlandse vennootschap als
ontvangende partij of als betalende partij fungeren.

10

Artikel 17, derde lid, Wet op de Vennootschapsbelasting 1969

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 31 066, nr. 228

5

Kwalificatie van een entiteit
Buiten de rechtsvormen BV en NV bestaan in Nederland verschillende andere rechtspersonen en samenwerkingsverbanden. Ook het
buitenland heeft verschillende rechtsvormen. Sommige van deze
rechtsvormen zullen naar Nederlands recht als fiscaal transparant
worden gekwalificeerd. Als naar Nederlandse maatstaven sprake is
van een transparante entiteit, wordt de winst rechtstreeks aan de
participanten toegerekend en bij de participanten belast. Om zeker te
weten of een rechtsvorm naar Nederlandse maatstaven al dan niet
transparant is kan zekerheid vooraf worden gevraagd. De criteria
hiervoor zijn vastgelegd in de Nederlandse wet en in het besluit
kwalificatie buitenlandse samenwerkingsverbanden11
Beloning voor functies, gelopen risico’s en gebruikte activa
Op basis van het arm’s length beginsel dient elke belastingplichtige
in Nederland van verbonden partijen een zakelijke beloning te
krijgen voor de uitgeoefende functies, voor gelopen risico’s en voor
de gebruikte activa.12 Steeds meer multinationals zijn in de
afgelopen decennia van lokaal geïntegreerde organisaties geëvolueerd naar centraal aangestuurde organisaties waarbij functies per
land zijn geclusterd en centraal worden aangestuurd. Iedere
vennootschap in ieder land heeft een eigen functie binnen de
multinational. Voor elk van deze functies zal een zakelijke beloning
moeten worden vastgesteld. De hoogte daarvan wordt gebaseerd op
de prijs die onafhankelijke partijen onder vergelijkbare omstandigheden zouden zijn overeengekomen. Dit principe geldt voor alle
activiteiten. Behalve productie kan in Nederland bijvoorbeeld ook
een financieringsfunctie zitten of een vennootschap die intellectueel
eigendom creëert of bezit. Elke vennootschap in Nederland moet
voldoen aan het arm’s length beginsel. Transfer pricing is echter
geen exacte wetenschap. Voor belastingplichtige kan het daarom
van belang zijn om vooraf zekerheid te krijgen of de interne
verrekenprijzen inderdaad voldoen aan het arm’s length beginsel.13
Hiermee geeft een ruling alleen uitsluitsel over bovenstaande fiscale
vragen waar anders, zonder een ruling, achteraf een zelfde oordeel van de
inspecteur over zou zijn gegeven. Rulings gaan dus nooit over afwijkende
tarieven, grondslagvoordelen, fiscale vakanties of andere buitenwettelijke
toezeggingen.
Naar een voortrekkersrol van Nederland in uitwisseling van
informatie
Zoals gezegd, rulings zijn van belang voor het bedrijfsleven en voor de
Belastingdienst en dragen bij aan een gunstig vestigingsklimaat. Het
voordeel van een ruling komt niet voort uit een speciaal gunstige fiscale
behandeling, maar uit de zekerheid die hij biedt.
Wij moeten ons echter wel bewust zijn dat de Nederlandse Belastingdienst uitsluitend zekerheid vooraf biedt over de uitleg van het Nederlandse recht.
Een ruling van de Nederlandse Belastingdienst heeft geen enkele invloed
op de toepassing van het recht van een andere staat. Dit betekent
bijvoorbeeld dat, anders dan vaak wordt geschreven, met behulp van een
11

Besluit van 11 december 2009, nr. CPP2009/519M
Artikel 8b Wet op de vennootschapsbelasting 1969
13
Artikel 8b Wet op de Vennootschapsbelasting 1969 en de OECD Transfer Pricing Guidelines for
Multinational Enterprises and Tax Administrations
12

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 31 066, nr. 228

6

ruling geen winst kan worden verplaatst naar Nederland. De autoriteiten
in een andere staat blijven immers volledig competent om op basis van
het belastingrecht daar de winst vast te stellen.
Dit betekent bijvoorbeeld ook dat een standpunt van de Nederlandse
belastingdienst over de kwalificatie van een vermogensverstrekking
evenmin de autoriteiten in de andere staten bindt. Die autoriteiten kunnen
tot een andere conclusie komen. Een dergelijke zogenoemde mismatch
kan leiden tot uitholling van de wereldwijde belastbare grondslag. Dat is
één van de knelpunten waarvoor in het kader van het Base Erosion and
Profit Shifting (BEPS) project van de OESO een oplossing wordt gezocht.
Ook in het kader van de Europese Unie worden hiertegen maatregelen
genomen zoals de aanpassing van de «Moeder Dochter Richtlijn» in juni
2014. Om het risico op kwalificatieverschillen zoveel mogelijk te
voorkomen is een standaard onderdeel van een APA en ATR, dat de
belastingplichtige in Nederland verklaart dat hij de autoriteiten in een
andere staat een juist en volledig beeld geeft over zijn activiteiten en de
fiscale behandeling daarvan in Nederland.
Dergelijke problemen bij internationale belastingheffing zijn dus niet het
gevolg van het afgeven van rulings, maar worden veroorzaakt doordat de
rechtssystemen van de verschillende landen niet op elkaar zijn afgestemd
en dat niet alle landen op de hoogte zijn van alle feiten. Belangrijker en
effectiever dan eenzijdige maatregelen van Nederland hiertegen, zijn
maatregelen in internationaal verband. In het kader van het BEPS project
van OESO, binnen de G20 en binnen de Europese Unie wordt daarom
gezocht naar oplossingen voor het uiteenlopen van de systemen.
Uitkomsten daarvan worden in het najaar verwacht. Ik zal u daarover
blijven informeren.
Een belangrijke bijdrage aan de oplossing kan bestaan uit het delen van
relevante informatie tussen Belastingdiensten van verschillende landen.
Nederland wil, waar het kan, de ervaring die onze Belastingdienst heeft bij
het afgeven van rulings gebruiken om bij de ontwikkeling van effectieve
en evenwichtige afspraken daarover een voortrekkersrol te spelen. Op dit
moment loopt op dat gebied al een aantal belangrijke initiatieven.
Hieronder geef ik u een samengevat overzicht hiervan:
OESO/BEPS: Actiepunt 5 Herleving van het Forum on
Harmful Tax Practices
Het Forum on Harmful Tax Practices zet zich in om transparantie te
verbeteren bij preferentiële regimes. In het kader hiervan is besloten
dat landen spontaan rulings dienen uit te wisselen die zien op
preferentiële regimes. Tot dusver zijn innovatieboxen aangemerkt als
preferentiële regimes.
OESO/BEPS: Actiepunt 13 Country by Country-rapportage
Onder dit Actiepunt is een template ontwikkeld op basis waarvan
multinationals jaarlijks per land gaan rapporteren over hun winsten
en belastingafdracht. In dat kader wordt ook gewerkt aan het
inzichtelijk maken van APA’s voor andere belastingdiensten.
EU: Modelinstructie voor de spontane uitwisseling van
rulings en unilaterale APA’s
Het Committee on Administrative Cooperation for Taxation (CACT)
en het EU Joint Transfer Pricing Forum hebben in opdracht van de
EU-Gedragscodegroep (Code of Conduct for business taxation) een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 31 066, nr. 228

7

modelinstructie inzake de spontane uitwisseling van informatie over
ATR’s en unilaterale APA’s opgesteld.
EU: Code of Conduct documentatieverplichtingen
In 2006 heeft het EU Joint Transfer Pricing Forum een code of
conduct voor transfer pricing documentatie ontwikkeld waarin een
documentatieverplichting voor transfer pricing is opgenomen.
Multinationals kunnen een master file aanleveren met een lijst van
APA’s die lidstaten raken. Nederland heeft deze code of conduct
geïmplementeerd in het verrekenprijsbesluit14 .
EU: richtlijnvoorstel voor de automatische uitwisseling van
informatie over rulings
In het werkprogramma van de Europese Commissie voor 2015
kondigt de Commissie een richtlijnvoorstel aan met het oog op de
verplichte uitwisseling van informatie over grensoverschrijdende
rulings. Voorts heb ik begrepen dat de Europese Commissie nadenkt
over regels voor de inhoud en de procedure bij het verstrekken van
rulings.
Ondanks dat de hiervoor genoemde initiatieven binnen de EU en de OESO
op het gebied van transparantie over APA’s en ATR’s nog volop in
ontwikkeling zijn, heeft het kabinet in de brief van 1 december 201415
aangekondigd informatie over rulings uit te gaan wisselen met andere
landen. Nederland loopt hiermee voorop. De eerste stap is al gezet. Met
Duitsland zijn inmiddels concrete afspraken gemaakt over de uitwisseling
van informatie over rulings. Binnenkort worden deze afspraken
neergelegd in een Memorandum of Understanding. Daarna kan de eerste
uitwisseling van start gaan. De uitwisseling van informatie over rulings
met Duitsland kan worden gezien als een pilot. De ervaring die met deze
pilot wordt opgedaan, kan worden gebruikt voor een effectieve uitwisseling van informatie met andere landen.
Gebrek aan afstemming tussen wettelijke systemen moet met internationaal overleg opgelost worden. Systematische uitwisseling van rulings
draagt eraan bij dat in elk geval in alle landen de feiten hetzelfde worden
uitgelegd. Uitwisseling van rulings tussen landen zal bovendien naar
verwachting alle andere landen blijvend motiveren om bij afspraken
vooraf de wet te blijven volgen. Daarmee zal de geur van fiscale
douceurtjes voor eeuwig tot het verleden behoren.
De Staatssecretaris van Financiën,
E.D. Wiebes

14
15

Besluit IFZ 2013–184M (Stcrt. 2013, 32854), paragraaf 14.
Kamerstuk 25 087, nr. 80

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 31 066, nr. 228

8