Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2014–2015

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

61
Vragen van de leden Schouw en Sjoerdsma (beiden D66) aan de
Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie over een foutief uitzetbericht van de
Dienst Terugkeer en Vertrek (ingezonden 26 augustus 2014).
Antwoord van Staatssecretaris Teeven (Veiligheid en Justitie) (ontvangen
22 september 2014) Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2014–2015,
nr. 31.
Vraag 1
Wat is uw reactie op het bericht «Fout Justitie bij uitzetten tolk»1, waaruit
blijkt dat Abdul Ghafoor Ahmadzai het onjuiste bericht ontving dat hij op
3 september 2014 zou worden uitgezet?
Vraag 2
Hoe en wanneer heeft u de heer Ahmadzai op de hoogte gebracht van de
«ambtelijke fout»?
Vraag 3
Heeft u de heer Ahmadzai verzekerd dat er geen uitzetting zal plaatsvinden
zolang de vragen uit de Kamer over zijn casus niet zijn beantwoord?
Vraag 4
Welke procedure wordt doorlopen in aanloop naar de berichtgeving van een
uitzetting?
Vraag 5
Is deze zogenaamde «ambtelijke fout» veroorzaakt door menselijk handelen,
door een geautomatiseerde handeling of door een combinatie van beiden?
Vraag 6
Zijn er in het verleden vaker dergelijke «ambtelijke fouten» gemaakt?
Vraag 7
Hoe zult u garanderen dat dergelijke fouten in de toekomst niet meer
voorkomen?

1

ah-tk-20142015-61
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2014

Telegraaf van 23 augustus 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

1

Antwoord 1 t/m 7
Het is uw Kamer bekend dat ik het niet wenselijk acht informatie te verstrekken uit individuele dossiers. Omdat de betrokken vreemdeling zelf publiciteit
heeft gezocht is, mede gelet op de inhoud van de vragen, beantwoording van
uw vragen mogelijk. Verder acht ik van belang te benadrukken dat het stellen
van Kamervragen uitvoeringshandelingen, waaronder de uitzetting van de
vreemdeling, of zijn overdracht naar een andere Dublin-lidstaat, niet opschort.
In deze specifieke zaak had ik echter besloten de overdracht van betrokkene
aan Noorwegen niet te laten plaatsvinden voordat ik uw vragen over deze
zaak had beantwoord. Dit was mogelijk ook omdat de uiterlijke termijn
waarbinnen een vreemdeling op grond van de Dublin-verordening moet
worden overgedragen nog niet dreigde te verstrijken.
Op 22 augustus 2014 is niettemin abusievelijk een brief gestuurd aan de
gemachtigde met de mededeling dat zijn cliënt op 3 september 2014 zou
worden overgedragen aan Noorwegen. Dit is een menselijke fout geweest,
die zijn oorzaak vond in een onvolledige vakantie-overdracht van een
betrokken medewerker. De vlucht van 3 september 2014 is vervolgens
geannuleerd.
Hoewel in deze zaak foutief een vlucht is geboekt voor 3 september 2014, zijn
er naar mijn opvatting voldoende waarborgen in het werkproces die
voorkomen zouden hebben dat betrokkene ook daadwerkelijk op 3 september
2014 zou zijn overdragen. In de eerste plaats is het standaardprocedure dat
op het moment dat een vlucht is geboekt, de gemachtigde van de betrokken
vreemdeling hierover zo spoedig mogelijk wordt geïnformeerd. Dat is ook
gebeurd in deze zaak. De gemachtigde kan vervolgens contact opnemen met
de DT&V om een beletsel voor de overdracht onder de aandacht van de
DT&V te brengen. Daarnaast vindt standaard twee dagen voor de geplande
vlucht nog een toets plaats door de DT&V. Deze houdt in dat aan de IND
wordt gevraagd na te gaan of er nog lopende procedures zijn of andere
bijzonderheden die er toe leiden dat een geplande vlucht geen doorgang kan
vinden.
Uiteraard kan ik niet garanderen dat een fout, zoals gemaakt in deze zaak,
zich niet meer zal voordoen. In organisaties waar mensen werken worden nu
eenmaal fouten gemaakt. Iedereen die werkzaam is in de vreemdelingenketen
probeert uiteraard het aantal fouten tot een minimum te beperken. Daarnaast
is het systeem zo gebouwd dat er voldoende waarborgen zijn om te zorgen
dat, mochten zich toch menselijke fouten voordoen, deze geen onherroepelijke gevolgen hebben voor de vreemdeling. Het belangrijkste voorbeeld
daarvan is dat gewaarborgd is dat voorafgaand aan belangrijke handelingen
persoonlijk contact tussen de diensten plaatsvindt en niet enkel op grond van
gegevens in informatiesystemen wordt gehandeld.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

2