Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2010–2011

26 448

Structuur van de uitvoering werk en inkomen
(SUWI)

Nr. 467

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN
WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 27 juni 2011
De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft mij
afgelopen maand verzocht te reageren op het artikel «Wie helpt de arme
nugger?» uit het blad «Binnenlands Bestuur» van 4 december 2009.
In het artikel komen drie hoofdpunten aan bod: de dienstverlening aan
niet-uitkeringsgerechtigden (hierna:nuggers), de afspraak uit het
Bestuurlijk Akkoord Participatie met de VNG van 2007 om 35 000 nuggers
aan werk te helpen en mensen die na afloop van WW-rechten nugger
worden.
Ik ga in deze brief achtereenvolgens in op deze drie punten.
Dienstverlening aan nuggers
In de Wet werk en bijstand is aan gemeenten expliciet de opdracht
gegeven om te zorgen voor de re-integratie van niet-uitkeringsgerechtigden. Voor de nuggers staan daartoe dezelfde middelen open als
voor bijstandsgerechtigden. Het is aan de gemeente om te bepalen óf
betrokkene daadwerkelijk een traject nodig heeft om op de arbeidsmarkt
aan de slag te komen, en zo ja, welk aanbod passend is. Hierbij geldt, net
als voor de uitkeringsgerechtigde, dat het moet gaan om de kortste weg
naar duurzame arbeidsparticipatie. Nuggers vallen dus niet tussen de wal
en het schip. Mensen hebben echter bovenal een eigen verantwoordelijkheid en daarin past dat wie dat kan, op eigen kracht werk moet kunnen
vinden. Voor wie dit niet mogelijk is, hebben gemeenten en UWV de taak
om nuggers ondersteuning te geven om tot de arbeidsmarkt toe treden.
En dat doen zij ook, zo blijkt uit de evaluatie van de afspraak uit het
Bestuurlijk Akkoord Participatie.

kst-26448-467
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 26 448, nr. 467

1

Bestuurlijk Akkoord Participatie
In 2007 hebben SZW en VNG een Bestuurlijk Akkoord Participatie gesloten
rond de gezamenlijke doelstelling om de participatiegraad te verhogen.
Eén van de afspraken is het begeleiden door gemeenten van in totaal
25 000 nuggers naar werk of maatschappelijke participatie. In oktober
2008 is met de VNG overeengekomen om dit getal te verhogen naar
35 000. Op 27 april 2011 is de tweede evaluatieronde van het Bestuurlijk
Akkoord aan uw Kamer aangeboden. In onderstaand overzicht memoreer
ik de cijfers tot nu toe, waarbij het jaar 2007 als nulmeting geldt. Deze
cijfers (van het CBS) laten zien dat (ondanks de crisis) het aantal
niet-uitkeringsgerechtigden dat maatschappelijk actief wordt of aan het
werk gaat toeneemt.
Ambitie
Aantal nuggers dat aan het begin van het
jaar via een lopend re-integratietraject
maatschappelijk participeert.
Aantal nuggers dat via het starten van een
re-integratietraject maatschappelijk
participeert.
Aantal nuggers dat na een
re-integratietraject is uitgestroomd naar
werk.

2007

2008

2009

14 120

9 910

11 370

3 410

4 140

5 470

2 070

1 680

1 970

Naast gemeenten begeleidt ook UWV nuggers naar werk. Het betreft hier
mensen die zich bij het Werkplein melden maar géén re-integratieondersteuning nodig hebben. In 2009 zijn 9 463 nuggers via het UWV naar
werk geleid en in 2010 waren dat er 12 884.
Het kabinet kiest voor maatregelen die eraan bijdragen dat iedereen zo
veel mogelijk naar vermogen participeert in de samenleving. Doel is om
mensen perspectief te geven op werk en inkomen, het draagvlak te
versterken onder onze sociale voorzieningen en het bestrijden van
dreigende personeelstekorten. Gelet op de krapte die in de toekomst op
de arbeidsmarkt dreigt, kiest het kabinet ervoor geen extra stimuleringsmaatregelen voor nuggers in te zetten.
Nuggers na WW-rechten
Als de WW-uitkering eindigt doordat de maximale duur is bereikt en er
bijvoorbeeld door het inkomen van de partner of een te hoog eigen
vermogen géén recht op bijstand bestaat, kan een inkomensachteruitgang
voor het huishouden ontstaan. Ik heb begrip voor het feit dat dit een
vervelende situatie is maar de sociale zekerheid in Nederland is er niet op
gericht om de levensstandaard die eerst op eigen inzet werd bereikt,
onbeperkt op peil te houden. Ik wijs erop dat de WW, afhankelijk van het
arbeidsverleden reeds tot maximaal 3 jaar en 2 maanden een recht op
uitkering creëert die is gerelateerd aan het eerder met werken bereikte
salaris. Het is de plicht van iedere werkloze om tijdens de WW, en na
afloop, zelf te voorzien in het verwerven van arbeid teneinde de afhankelijkheid van een uitkering tot het uiterste te beperken. Mensen die na
afloop van de WW géén recht op bijstand of een andere uitkering hebben
en niet op eigen kracht werk kunnen vinden (via bijvoorbeeld een
uitzendbureau), kunnen zich als niet-uitkeringsgerechtigde bij de
gemeente melden. Dit kan vooral het geval zijn na een lange(re)
WW-uitkeringsduur omdat de afstand tot arbeidsmarkt dan reeds relatief
groot is en men niet geheel op eigen kracht weer aan het werk komt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 26 448, nr. 467

2

Conclusie
Het artikel in Binnenlands Bestuur is gedateerd en geschreven in de
tijdgeest van de crisis in de tweede helft van 2009. Ik deel de pessimistische teneur in het artikel niet.
Gemeenten zijn verantwoordelijk voor het re-integratiebeleid van
nuggers. Ik heb naar aanleiding van de evaluatie van het Bestuurlijk
Akkoord Participatie echter niet het beeld dat de ondersteuning van
nuggers, zelfs ten tijde van de crisis, minder krachtig is. De aanscherping
van het begrip passende arbeid in de WW per 1 juli 2009 is een stimulans
voor WW-gerechtigden om te voorkomen dat men de status van nugger
bereikt.
De staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
P. de Krom

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 26 448, nr. 467

3