EUROPESE COMMISSIE

Brussel, 16.9.2011
COM(2011) 560 definitief
2011/0242 (COD)

Voorstel voor een
VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
tot wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 teneinde te voorzien in
gemeenschappelijke regels inzake de tijdelijke herinvoering van het grenstoezicht aan de
binnengrenzen in uitzonderlijke omstandigheden

TOELICHTING
1.

ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

1.1.

Schengengovernance – versterking van de ruimte zonder toezicht aan de
binnengrenzen

Voor een beschrijving van de achtergrond van en de redenen voor de in dit voorstel
opgenomen wijzingen alsmede een uitvoerige uitleg over de beoogde werking in de praktijk
zij verwezen naar de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het
Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's getiteld "Schengen governance
– versterking van de ruimte zonder toezicht aan de binnengrenzen", die tegelijk met dit
voorstel wordt goedgekeurd.
1.2.

Wijziging van de regelgeving

Om te voorzien in het rechtskader dat nodig is om gehoor te geven aan het verzoek van de
Europese Raad van 23 en 24 juni 2011 om een mechanisme voor werkelijk kritieke situaties,
dient de bij Verordening (EG) nr. 562/2006 ingestelde Schengengrenscode, die enerzijds de
regels inzake het grenstoezicht aan de buitengrenzen bevat en anderzijds voorziet in de
opheffing van het grenstoezicht aan de binnengrenzen en in de mogelijkheid om dit toezicht
in een beperkt aantal gevallen opnieuw in te voeren, te worden gewijzigd.
Aangezien het vrij verkeer van personen binnen de ruimte zonder binnengrenzen een van de
belangrijkste verwezenlijkingen is van de Unie, die ten goede komt aan allen die in deze
ruimte wonen, zou een besluit moeten worden genomen op het niveau van de Unie, indien aan
dit vrije verkeer afbreuk zou kunnen worden gedaan door een unilateraal en wellicht
ondoorzichtig nationaal besluit.
Daarom dient, als algemene regel, de herinvoering van het toezicht aan de binnengrenzen te
worden gebaseerd op een besluit dat door de Commissie als uitvoeringshandeling wordt
voorgesteld en vastgesteld, nadat de lidstaten hun standpunten naar voren hebben gebracht in
de onderzoeksprocedure van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en
de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die
van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de
uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren1. In het besluit moet worden
bepaald waar bij wijze van uitzondering grenstoezicht aan de binnengrenzen tijdelijk opnieuw
mag worden ingevoerd voor verlengbare perioden van 30 dagen en met een maximum van zes
maanden. Deze periode kan uitsluitend worden verlengd ingeval de herinvoering van het
grenstoezicht aan de binnengrenzen voortvloeit uit een negatieve bevinding in het kader van
het Schengenevaluatiemechanisme in verband met het aanhoudend verzuim van een lidstaat
om zijn deel van de buitengrens afdoende te beschermen.
Het blijft de lidstaten echter vrijstaan om bij onvoorzienbare gebeurtenissen unilateraal over
te gaan tot herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen, indien onmiddellijk
optreden is geboden. Een dergelijk besluit wordt onmiddellijk van kracht en moet ter kennis
worden gebracht van de Commissie, het Europees Parlement en de overige lidstaten. De

1

NL

PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13.

1

NL

herinvoering van het grenstoezicht aan de binnengrenzen is in zulke omstandigheden echter
beperkt tot vijf dagen. In dergelijke gevallen kan de Commissie alle lidstaten raadplegen om
de gepastheid van de maatregel te beoordelen. Het besluit van de lidstaat wordt door een
dergelijke raadpleging niet opgeschort. De herinvoering van het grenstoezicht aan de
binnengrenzen kan zo nodig worden verlengd, maar moet in dat geval worden gebaseerd op
een besluit van de Commissie dat overeenkomstig de urgentieprocedure van artikel 8 van
Verordening (EU) nr. 182/2011 wordt als een uitvoeringshandeling vastgesteld.
Bij een goed gecoördineerde respons van de EU kan rekening worden gehouden met alle
Europese belangen, zowel voor situaties waarin een lidstaat te maken heeft met een
bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid die vooral lokaal en van korte
duur is, als voor situaties met grootschaliger en langduriger gevolgen. In beide gevallen is een
gecoördineerde Europese respons gerechtvaardigd, omdat elk besluit tot herinvoering van het
grenstoezicht aan de binnengrenzen – zelfs voor een korte periode en een beperkt gebied –
onherroepelijk persoonlijke en economische gevolgen heeft die ook merkbaar zijn buiten de
lidstaat die het toezicht herinvoert. Een gecoördineerde Europese aanpak is nog belangrijker
wanneer een deel van de buitengrens van de EU onverwacht onder zware druk komt te staan
of wanneer een lidstaat gedurig verzuimt afdoende toezicht te houden op zijn deel van de
buitengrens en de omstandigheden op nationaal of EU-niveau een ernstige bedreiging vormen
voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid. Een besluit tot herinvoering van
grenstoezicht aan de binnengrenzen heeft directe gevolgen voor alle reizigers en de
gemeenschappelijke belangen van alle lidstaten.
De herinvoering van het grenstoezicht aan de binnengrenzen dient alleen als laatste redmiddel
te worden ingezet, en alleen totdat andere maatregelen zijn genomen om de situatie aan de
buitengrens te stabiliseren en ervoor te zorgen dat de gemeenschappelijke regels beter worden
nageleefd. Dit kunnen maatregelen op Europees niveau zijn, in een geest van solidariteit,
en/of op nationaal niveau.
2.

RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN DE BELANGHEBBENDE
PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING

In haar mededeling over migratie2 suggereerde de Commissie dat er een mechanisme zou
kunnen worden ingesteld dat het mogelijk maakt op Europees niveau een besluit te nemen om
te bepalen welke lidstaten bij wijze van uitzondering opnieuw grenstoezicht aan de interne
grenzen kunnen uitvoeren en hoe lang. De mededeling bevatte ideeën over de mogelijkheid
om een mechanisme in te stellen waarmee op uitzonderlijke omstandigheden kan worden
gereageerd. Het ging onder meer om een op EU-niveau gecoördineerde tijdelijke herinvoering
van het grenstoezicht aan de binnengrenzen, als laatste redmiddel.
Deze ideeën vielen in goede aarde bij de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken van
12 mei 2011 en bij de Europese Raad van 23 en 24 juni 2011, die pleitte voor de invoering
van een mechanisme "om te kunnen reageren op buitengewone omstandigheden die een
bedreiging vormen voor de Schengensamenwerking in haar algemeenheid, zonder dat het
beginsel van vrij personenverkeer in gevaar wordt gebracht."

2

NL

COM(2011) 248 van 4.5.2011.

2

NL

3.

JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

Artikel 77, leden 1 en 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is de
rechtsgrondslag van het onderhavig voorstel.
Dit voorstel strekt tot wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees
Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code
betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode), die was
gebaseerd op de overeenkomstige bepalingen van het Verdrag tot oprichting van de Europese
Gemeenschap, namelijk artikel 62, punt 1, (binnengrenzen) en punt 2, onder a),
(buitengrenzen).
4.

GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

De voorgestelde wijziging heeft geen gevolgen voor de EU-begroting.

NL

3

NL

2011/0242 (COD)
Voorstel voor een
VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
tot wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 teneinde te voorzien in
gemeenschappelijke regels inzake de tijdelijke herinvoering van het grenstoezicht aan de
binnengrenzen in uitzonderlijke omstandigheden

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77,
leden 1 en 2,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,
Overwegende hetgeen volgt:

NL

(1)

De totstandbrenging van een ruimte met vrij verkeer van personen over binnengrenzen
is een van de belangrijkste verwezenlijkingen van de Europese Unie. In een dergelijke
ruimte zonder toezicht aan de binnengrenzen is in situaties die een bedreiging vormen
voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid van de Europese Unie of van een
of meer lidstaten gemeenschappelijk optreden noodzakelijk, onder andere door in
uitzonderlijke omstandigheden toestemming te geven voor herinvoering van het
grenstoezicht aan de binnengrenzen, zonder evenwel het beginsel van vrij
personenverkeer in gevaar te brengen. Een gemeenschappelijke respons van de Unie is
dan ook geboden, gelet op de gevolgen die dergelijke laatste redmiddelen kunnen
hebben voor alle personen met het recht van vrij verkeer binnen deze ruimte zonder
grenstoezicht aan de binnengrenzen.

(2)

Vrij verkeer binnen de ruimte zonder toezicht aan de binnengrenzen is een van de
belangrijke verwezenlijkingen van de Unie. Aangezien tijdelijke herinvoering van het
grenstoezicht aan de binnengrenzen gevolgen heeft voor het vrij verkeer, dient een
besluit hiertoe te worden genomen op het niveau van de Unie. Tot herinvoering van
het grenstoezicht aan de binnengrenzen dient uitsluitend te worden overgegaan bij
wijze van laatste redmiddel, voor een strikt beperkte toepassing en tijdsduur, op basis
van specifieke objectieve criteria en van een op het niveau van de Unie te maken
beoordeling van de noodzaak. Ingeval de ernstige bedreiging van de openbare orde of
de binnenlandse veiligheid onmiddellijk optreden vereist, dient een lidstaat over te
kunnen gaan tot herinvoering van het grenstoezicht aan zijn binnengrenzen voor een
periode van ten hoogste vijf dagen; voor een verlenging van deze periode is een besluit
op het niveau van de Unie nodig.

4

NL

NL

(3)

Wanneer besluiten over de herinvoering van het grenstoezicht aan de binnengrenzen
worden genomen, dient te worden afgewogen of de maatregel noodzakelijk en
evenredig is, gelet op de bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse
veiligheid naar aanleiding waarvan het verzoek om herinvoering van het grenstoezicht
aan de binnengrenzen is ingediend, en dienen alternatieve op nationaal en/of EUniveau te treffen maatregelen te worden overwogen, alsmede de gevolgen daarvan
voor het vrij verkeer binnen de ruimte zonder binnengrenzen.

(4)

De herinvoering van het grenstoezicht aan de binnengrenzen kan bij uitzondering
nodig zijn bij een ernstige bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse
veiligheid op nationaal of EU-niveau, met name na terroristische incidenten en bij
dreiging van georganiseerde criminaliteit.

(5)

Er kan een probleem ontstaan wanneer grote groepen onderdanen van een derde land
de buitengrens van een of meer lidstaten overschrijden. Dit zou kunnen leiden tot
onverwachte, aanzienlijke secundaire bewegingen van onderdanen van derde landen
die illegaal op het grondgebied van een of meer andere lidstaten verblijven. Gelet op
het aantal lidstaten dat onverwacht te maken krijgt met deze aanzienlijke secundaire
bewegingen, alsook op de algehele gevolgen van deze toename voor de
migratiesituatie in de Unie of in een individuele lidstaat, kan het noodzakelijk worden
geacht om over te gaan tot tijdelijke herinvoering van het grenstoezicht aan de
binnengrenzen, wanneer de omstandigheden op nationaal of EU-niveau een ernstige
bedreiging zouden vormen voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid. Het
overschrijden van de buitengrens door een groot aantal onderdanen van derde landen
kan, in uitzonderlijke omstandigheden, de onmiddellijke herinvoering van bepaalde
controles aan binnengrenzen rechtvaardigen, indien een dergelijke maatregel nodig is
om de openbare orde en binnenlandse veiligheid op nationaal en EU-niveau voor een
ernstige en acute dreiging te behoeden.

(6)

Met de tijdelijke herinvoering van bepaalde binnengrenscontroles zouden ook ernstige
gebreken kunnen worden aangepakt die zijn vastgesteld in Schengenevaluaties
overeenkomstig artikel 15 van de verordening betreffende de instelling van een
evaluatie- en toezichtmechanisme voor de controle van de toepassing van het
Schengenacquis, wanneer de omstandigheden op nationaal of EU-niveau een ernstige
bedreiging vormen voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid.

(7)

Voordat een besluit wordt genomen over de tijdelijke herinvoering van bepaalde
controles aan binnengrenzen, dient eerst ten volle worden onderzocht of er
maatregelen kunnen worden getroffen om de onderliggende situatie aan te pakken,
bijvoorbeeld door bijstand via EU-organen als Frontex of Europol en maatregelen
voor technische en financiële ondersteuning op nationaal en/of EU-niveau. Bovendien
dient een besluit over de herinvoering van het toezicht aan de binnengrenzen te
worden gebaseerd op gestaafde informatie, die kan worden verstrekt door de lidstaten
die om de herinvoering verzoeken of uit andere bronnen afkomstig kan zijn, zoals
controlebezoeken.

(8)

Om te zorgen voor eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening
dienen aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden te worden verleend. Deze
bevoegdheden dienen te worden uitgeoefend volgens Verordening (EU) nr. 182/2011
van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de
algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de

5

NL

lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie
controleren3. Volgens artikel 2, lid 2, onder b), punt iii), van die verordening is,
behalve in spoedgevallen, de onderzoeksprocedure van toepassing.
(9)

De Commissie dient onmiddellijk toepasbare uitvoeringshandelingen vast te stellen
indien, in goed gemotiveerde gevallen die betrekking hebben op een acute bedreiging
van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid op nationaal of EU-niveau,
dwingende redenen van urgentie hiertoe nopen.

(10)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese
Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte protocol
betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken niet deel aan de
aanneming van deze verordening; deze is bijgevolg niet bindend voor, noch van
toepassing in Denemarken. Aangezien deze verordening voortbouwt op het
Schengenacquis overeenkomstig titel V van het derde deel van het Verdrag
betreffende de werking van de Europese Unie, dient Denemarken overeenkomstig
artikel 4 van het bovengenoemde protocol binnen een termijn van zes maanden na de
aanneming van deze verordening te beslissen of het dit instrument in zijn nationale
wetgeving zal omzetten.

(11)

Deze verordening houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het
Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk overeenkomstig Besluit
2000/365/EG van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de
bepalingen van het Schengenacquis, niet deelneemt4. Het Verenigd Koninkrijk neemt
derhalve niet deel aan de aanneming van deze verordening; deze verordening is dan
ook niet bindend voor noch van toepassing in het Verenigd Koninkrijk.

(12)

Deze verordening houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het
Schengenacquis waaraan Ierland overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad
van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan
bepalingen van het Schengenacquis, niet deelneemt5. Ierland neemt derhalve niet deel
aan de aanneming van deze verordening; deze verordening is dan ook niet bindend
voor noch van toepassing in Ierland.

(13)

Wat Noorwegen en IJsland betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de
bepalingen van het Schengenacquis als bedoeld in de Overeenkomst tussen de Raad
van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de
wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing
en de ontwikkeling van het Schengenacquis6.

(14)

Wat Zwitserland betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de
bepalingen van het Schengenacquis als bedoeld in de Overeenkomst tussen de
Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze

3

PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13.
PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43.
PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20.
PB L 176 van 10.7.1999, blz. 36.

4
5
6

NL

6

NL

waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de
ontwikkeling van het Schengenacquis7.
(15)

Wat Liechtenstein betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de
bepalingen van het Schengenacquis als bedoeld in het Protocol tussen de Europese
Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom
Liechtenstein betreffende de toetreding van het Vorstendom Liechtenstein tot de
Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse
Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de
toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis8.

(16)

Wat Cyprus betreft, vormt deze verordening een rechtshandeling die voortbouwt op
het Schengenacquis of anderszins daaraan is gerelateerd in de zin van artikel 3, lid 2,
van de Toetredingsakte van 2003.

(17)

Wat Bulgarije en Roemenië betreft, vormt deze verordening een rechtshandeling die
voortbouwt op het Schengenacquis of anderszins daaraan is gerelateerd in de zin van
artikel 4, lid 2, van de Toetredingsakte van 2005.

(18)

Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met
name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn vastgelegd, met
inbegrip van de vrijheid van verkeer en van verblijf. Deze verordening moet worden
uitgevoerd met inachtneming van die rechten en beginselen.

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD :
Artikel 1
Verordening (EG) nr. 562/2006 wordt als volgt gewijzigd:
(1)

De artikelen 23 tot en met 26 komen als volgt te luiden:
"Artikel 23
Algemeen kader voor de tijdelijke herinvoering van het grenstoezicht aan de
binnengrenzen
1.

7
8

NL

Als zich in de ruimte zonder grenstoezicht aan de binnengrenzen op nationaal
of EU-niveau een ernstige bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse
veiligheid voordoet, kan het grenstoezicht aan de binnengrenzen bij wijze van
uitzondering opnieuw worden ingevoerd aan alle of bepaalde delen van de
binnengrenzen van een of meerdere lidstaten voor een beperkte periode van ten
hoogste dertig dagen of voor de voorzienbare duur van de ernstige bedreiging
als deze de periode van dertig dagen overschrijdt. De omvang en de duur van
dit toezicht blijven beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om op de ernstige
bedreiging te reageren.

PB L 53 van 27.2.2008, blz. 52.
PB L 160 van 18.6.2011, blz. 19.

7

NL

2.

Het grenstoezicht aan de binnengrenzen kan alleen opnieuw worden ingevoerd
volgens de procedures van de artikelen 24, 25 en 26 van deze verordening.
Telkens wanneer herinvoering van het grenstoezicht aan de binnengrenzen
wordt overwogen, moet rekening worden gehouden met de criteria van artikel
23 bis.

3.

Indien de ernstige bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse
veiligheid op nationaal of EU-niveau langer duurt dan de in lid 1 vastgestelde
periode, kan, rekening houdend met de criteria van artikel 23 bis, het
grenstoezicht aan de binnengrenzen op dezelfde gronden als die welke in lid 1
worden genoemd, en rekening houdend met eventuele nieuwe elementen,
steeds gedurende een periode van ten hoogste dertig dagen worden verlengd.

4.

De totale periode gedurende welke het grenstoezicht aan de binnengrenzen
wordt heringevoerd, mag, uitgaande van een eerste periode overeenkomstig lid
1 en verlengingen overeenkomstig lid 3, niet langer zijn dan zes maanden.
Ingeval er aanhoudende ernstige gebreken met betrekking tot het toezicht aan
de buitengrenzen of terugkeerprocedures worden vastgesteld overeenkomstig
artikel 15 van de verordening betreffende de instelling van een evaluatie- en
toezichtmechanisme voor de controle van de toepassing van het
Schengenacquis, kan de Commissie besluiten deze periode te verlengen.
Artikel 23 bis

Criteria voor de tijdelijke herinvoering van het grenstoezicht aan de binnengrenzen
1.

NL

Bij het besluiten over de tijdelijke herinvoering van het grenstoezicht aan een
of meer binnengrenzen of delen daarvan beoordeelt de Commissie of de
betrokken lidstaat in de gevallen bedoeld in artikel 25, lid 1, in hoeverre een
dergelijke maatregel de bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse
veiligheid op nationaal of EU-niveau kan verhelpen, en of de maatregel
evenredig is met die bedreiging. Deze beoordeling wordt uitgevoerd op basis
van de gedetailleerde gegevens die door de betrokken lidstaat of lidstaten
worden verstrekt en op basis van eventuele andere informatie, waaronder
informatie verkregen krachtens lid 2. Daarbij wordt met name rekening
gehouden met:
(a)

de geschatte impact van bedreigingen voor de openbare orde of de
binnenlandse veiligheid op nationaal of EU-niveau, onder meer na
terroristische incidenten bij dreiging van georganiseerde criminaliteit;

(b)

de beschikbaarheid van technische of financiële ondersteunende
maatregelen die zijn of kunnen worden getroffen op nationaal en/of
Europees niveau, inclusief bijstand van EU-instanties als Frontex, het
EASO of Europol, en de mate waarin de bedreiging met dergelijke
maatregelen adequaat kan worden aangepakt;

(c)

de huidige en de verwachte toekomstige impact van ernstige gebreken
met betrekking tot het toezicht aan de buitengrenzen of
terugkeerprocedures die zijn vastgesteld in Schengenevaluaties
overeenkomstig de verordening betreffende de instelling van een

8

NL

evaluatie- en toezichtmechanisme voor de controle van de toepassing van
het Schengenacquis;
(d)
2.

de verwachte impact van de maatregel op het vrije verkeer binnen het
gebied zonder toezicht aan de binnengrenzen.

Voordat zij een besluit neemt, kan de Commissie
(e)

de lidstaten, Frontex, Europol, Eurojust, het Bureau voor de grondrechten
of een ander orgaan van de Unie om aanvullende gegevens verzoeken,

(f)

controlebezoeken uitvoeren, ondersteund door deskundigen uit de
lidstaten en van Frontex, Europol en andere Europese organen, met het
oog op het verkrijgen of verifiëren van gegevens die van belang zijn voor
een besluit tot tijdelijke herinvoering van het grenstoezicht aan
binnengrenzen.
Artikel 24

Procedure voor de tijdelijke herinvoering van grenstoezicht aan binnengrenzen
1.

Wanneer een lidstaat van mening is dat herinvoering van grenstoezicht aan
binnengrenzen uit hoofde van 23, lid 1, geboden is, dient hij uiterlijk zes weken
vóór de geplande herinvoering, of later, indien de omstandigheden die tot
herinvoering van grenstoezicht aan binnengrenzen nopen minder dan zes
weken voor de geplande herinvoering bekend worden, een verzoek in bij de
Commissie, en verstrekt hij de volgende informatie:
(a)

de redenen voor de voorgenomen herinvoering, waarbij alle relevante
gegevens worden vermeld over de gebeurtenissen die een ernstige
bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid op
nationaal of EU-niveau inhouden;

(b)

het toepassingsgebied van de voorgestelde herinvoering, dat wil zeggen
het deel of de delen van de binnengrenzen waaraan het grenstoezicht
opnieuw wordt ingevoerd;

(c)

de namen van de aangewezen grensdoorlaatposten;

(d)

de datum en de duur van de voorgenomen herinvoering;

(e)

in voorkomend geval, de maatregelen die de andere lidstaten zouden
moeten treffen.

Een dergelijk verzoek kan ook worden ingediend door twee of meer lidstaten samen.

NL

2.

Tegelijk met het indienen van het verzoek wordt de in lid 1 bedoelde
informatie ook voorgelegd aan de lidstaten en het Europees Parlement.

3.

De Commissie besluit naar aanleiding van een uit hoofde van lid 1 ingediend
verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief, op basis van de gegevens
bedoeld in de punten a) tot en met e) van dat lid, over de herinvoering van het

9

NL

grenstoezicht aan de binnengrenzen. Deze uitvoeringshandelingen worden
vastgesteld volgens de in artikel 33 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.
4.

De Commissie besluit over verlenging van het grenstoezicht aan de
binnengrenzen. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in
artikel 33 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.

5.

Om naar behoren gemotiveerde redenen van urgentie die betrekking hebben op
situaties waarin de omstandigheden die tot verlenging van het grenstoezicht
aan de binnengrenzen overeenkomstig lid 4 nopen, minder dan tien dagen voor
de voorgenomen verlenging bekend worden, stelt de Commissie onmiddellijk
toepasbare uitvoeringshandelingen vast overeenkomstig de procedure van
artikel 33 bis, lid 3.
Artikel 25
Specifieke procedure voor gevallen die onmiddellijk optreden vereisen

1.

Wanneer een ernstige bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse
veiligheid in een lidstaat onmiddellijk optreden vereist, kan de betrokken
lidstaat bij wijze van uitzondering onmiddellijk overgaan tot herinvoering van
het grenstoezicht aan de binnengrenzen, voor een beperkte periode van ten
hoogste vijf dagen.

2.

De lidstaat die grenstoezicht aan de binnengrenzen opnieuw invoert, stelt
terzelfder tijd de andere lidstaten en de Commissie hiervan in kennis en deelt
de in artikel 24, lid 1, bedoelde informatie alsmede de redenen voor de
toepassing van deze procedure mee. De Commissie kan de andere lidstaten
onmiddellijk na ontvangst van de kennisgeving raadplegen.

3.

Indien de ernstige bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse
veiligheid langer duurt dat de in lid 1 vastgestelde periode, besluit de
Commissie over een verlenging van het grenstoezicht aan de binnengrenzen.
Aangezien na het verstrijken van de in lid 1 vastgestelde periode onmiddellijk
optreden geboden is, hetgeen een dwingende reden van urgentie inhoudt, stelt
de Commissie onmiddellijk toepasbare uitvoeringshandelingen vast
overeenkomstig de procedure van artikel 33 bis, lid 3.
Artikel 26
Specifieke procedure voor aanhoudende ernstige gebreken

1.

NL

Ingeval de Commissie constateert dat er aanhoudende ernstige gebreken met
betrekking tot het toezicht aan de buitengrenzen of terugkeerprocedures
worden vastgesteld overeenkomstig artikel 15 van de verordening betreffende
de instelling van een evaluatie- en toezichtmechanisme voor de controle van de
toepassing van het Schengenacquis, en deze gebreken op nationaal of EUniveau een ernstige bedreiging vormen voor de openbare orde of de
binnenlandse veiligheid, kan het grenstoezicht aan de binnengrenzen worden
heringevoerd voor een periode van ten hoogste zes maanden. Deze periode kan
worden verlengd met nog eens een periode van ten hoogste zes maanden,

10

NL

indien de ernstige gebreken niet zijn verholpen. Een dergelijke verlenging is
maximaal drie keer mogelijk.

(2)

2.

De Commissie besluit over de herinvoering van het grenstoezicht aan de
binnengrenzen. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in
artikel 33 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.

3.

De Commissie besluit over de verlenging van het grenstoezicht aan de
binnengrenzen. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in
artikel 33 bis, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.

4.

Om naar behoren gemotiveerde redenen van urgentie die betrekking hebben op
situaties waarin de omstandigheden die tot verlenging van het grenstoezicht
aan de binnengrenzen overeenkomstig lid 3 nopen, minder dan tien dagen voor
de voorgenomen verlenging bekend worden, stelt de Commissie onmiddellijk
toepasbare uitvoeringshandelingen vast overeenkomstig de procedure van
artikel 33 bis, lid 3."

Artikel 27 komt als volgt te luiden:
"Artikel 27
Inlichten van de wetgevers
De Commissie en de betrokken lidstaat of lidstaten stellen het Europees Parlement en
de Raad zo snel mogelijk in kennis van redenen waardoor de artikelen 23 tot en met
26 van toepassing zouden kunnen worden."

(3)

De artikelen 29 en 30 komen als volgt te luiden:
"Artikel 29
Verslag over de herinvoering van het grenstoezicht aan de binnengrenzen
Uiterlijk vier weken na de opheffing van het grenstoezicht aan de binnengrenzen
dient de lidstaat die het grenstoezicht aan de binnengrenzen heeft toegepast bij het
Europees Parlement, de Raad en de Commissie een verslag in over de herinvoering
van het grenstoezicht aan de binnengrenzen, waarin met name wordt ingegaan op het
beheer van de controles en de doeltreffendheid van de herinvoering van het
grenstoezicht aan de binnengrenzen.
Artikel 30
Inlichten van het publiek
De Commissie stelt het publiek in kennis van een besluit tot herinvoering van het
grenstoezicht aan de binnengrenzen en vermeldt met name de begin- en einddatum
van een dergelijke maatregel, tenzij er dwingende veiligheidsredenen zijn om hiervan
af te zien."

(4)

NL

Een nieuw artikel 33 bis wordt toegevoegd:

11

NL

"Artikel 33 bis
Comitéprocedure
1.

De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dit comité is een comité in
de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

2.

Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr.
182/2011 van toepassing.

3.

Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 8 van Verordening (EU)
nr. 182/2011, in samenhang met artikel 5 daarvan, van toepassing."
Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in
het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in de
lidstaten overeenkomstig de Verdragen.
Gedaan te Brussel,

Voor het Europees Parlement
De voorzitter

NL

Voor de Raad
De voorzitter

12

NL