Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2016–2017

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1330
Vragen van het lid Yücel (PvdA) aan de Minister van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid over het bericht «Vrouwen werken al op jonge leeftijd vaak
in deeltijd» (ingezonden 2 februari 2017).
Antwoord van Minister Bussemaker (Onderwijs, Cultuur en Wetenschap)
mede namens de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (ontvangen
2 maart 2017)
Vraag 1
Bent u bekend met het bericht «Vrouwen werken al op jonge leeftijd vaak in
deeltijd»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Hoe beoordeelt u het nieuws dat jonge vrouwen minder vaak fulltime werken
dan mannen en daarmee vele malen minder economisch zelfstandig zijn dan
mannen? Hoe kan naar uw idee worden verklaard dat jonge vrouwen, ook
zonder jonge kinderen, minder vaak fulltime werken?
Antwoord 2
Deze trend dat jonge vrouwen al vóór de komst van kinderen minder fulltime
werken dan jonge mannen is eerder geconstateerd door het Sociaal en
Cultureel Planbureau (SCP) en het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) in
de Emancipatiemonitor (2014, 2016) uitgevoerd in opdracht van het Ministerie
van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW). Dit was mede de aanleiding
voor de Minister van OCW om samen met het SCP een Europees project te
starten naar de economische zelfstandigheid bij jong volwassenen bij hun
overgang van onderwijs naar arbeidsmarkt. Economische zelfstandigheid is
een belangrijke doelstelling van het emancipatiebeleid. Het is daarom
belangrijk om te weten hoe en waarom deze aansluiting tussen onderwijs en
arbeidsmarkt verschillend verloopt voor vrouwen en mannen en welke
aanknopingspunten er zijn voor beleid om dit te veranderen.
Het bericht dat u aanhaalt, heeft betrekking op de eerste resultaten van dit
project: een gedetailleerde kwantitatieve beschrijving van de situatie en een

1

ah-tk-20162017-1330
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2017

http://www.nu.nl/werk-en-prive/4430658/vrouwen-werken-al-jonge-leeftijd-vaak-in-deeltijd.html

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

1

vergelijking met andere Europese landen. Deze zullen binnenkort worden
besproken op een Europese expertmeeting van onderzoekers en beleidsmakers. In de tweede fase van het project ligt de nadruk op het verklaren van de
geconstateerde verschillen via kwalitatief onderzoek (onder meer focusgroepen met jongeren en werkgevers en een tweede Europese expertmeeting).
Vraag 3
Hoe beoordeelt u de berichtgeving dat vrouwen gemiddeld minder positief
zijn over hun loopbaanperspectief dan mannen?
Antwoord 3
Dat vind ik zorgelijk. De perceptie van het loopbaanperspectief van jonge
vrouwen en -mannen is een van de onderwerpen die zeker aan bod zullen
komen in het tweede deel van het onderzoek, waarbij het SCP op zoek zal
gaan naar mogelijke verklaringen voor dit verschil in economische zelfstandigheid.
Vraag 4
Welke instrumenten heeft het kabinet om de financiële onafhankelijkheid van
vrouwen te stimuleren?
Antwoord 4
Dit kabinet heeft de economische zelfstandigheid van vrouwen weer hoog op
de agenda gezet, zowel via beleid gericht op werkgevers (verlofregelingen,
campagne ter bestrijding van arbeidsmarktdiscriminatie, gelijk loon, charter
talent naar de top) als op vrouwen zelf. Op het gebied van de belastingwetgeving wijs ik op de inkomensafhankelijke combinatiekorting, die 300 miljoen is
verhoogd (2016).
Als Minister voor Emancipatie bevorder ik de economische zelfstandigheid
voor een groot deel door het (mede)financieren van projecten op lokaal en
regionaal niveau. Voor economische zelfstandigheid is het van belang dat
vrouwen zich bewust worden van de waarde hiervan, dat zij toegerust
worden om stappen richting arbeidsmarkt te zetten, dat er daadwerkelijke
kansen voor nieuwkomers op de arbeidsmarkt zijn, en dat zij (voldoende
uren) kunnen blijven werken als zij kinderen krijgen en/of mantelzorg
verlenen.
De afgelopen jaren zijn in dit kader succesvolle projecten en methodieken
gefinancierd zoals Eigen Kracht (gericht op vrouwen met een afstand tot de
arbeidsmarkt), Kracht on Tour (gericht op bewustwording en op het sluiten
van deals met lokale organisaties en bedrijven), EVA (gericht op het aanleren
van basisvaardigheden zoals lezen en schrijven), How 2 Spend It (gericht op
het vergroten van het financiële bewustzijn en financiële vaardigheden van
vrouwen) en Single SuperMom (gericht op het activeren van alleenstaande
moeders, onder meer door het vormen van een onderling netwerk).
Eind 2016 liep de financiering van een aantal van deze projecten af. Voor het
jaar 2017 konden de centrumgemeenten van de arbeidsmarktregio’s
cofinanciering aanvragen voor projecten gericht op het vergroten van de
economische zelfstandigheid van vrouwen. Op die manier kunnen ze hun
aanpak beter aansluiten bij de lokale situatie. 25 van de centrumgemeenten
nemen aan deze regeling deel.
Het Europese project, waaronder het voornoemde onderzoek, is gestart om
concrete handvatten te ontwikkelen voor beleidsinterventies specifiek gericht
op het vergroten van economische zelfstandigheid van zowel jonge mannen
als vrouwen.
Vraag 5
Deelt u de mening dat economische zelfstandigheid een essentieel onderdeel
is voor de emancipatie van vrouwen? Zo ja, welke concrete stappen bent u
voornemens te zetten om die economische zelfstandigheid onder vrouwen te
versterken? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 5
Ja.
Economische zelfstandigheid is van groot belang omdat het vrouwen minder
afhankelijk maakt van een partner of van een uitkering. Het is een van de
speerpunten in het emancipatiebeleid van dit kabinet.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

2

In de recente kabinetsbrief over arbeid en zorg2, en in mijn brief van
20 januari jl. over het emancipatiebeleid3, staat hoe wij de economische
zelfstandigheid van vrouwen verder bevorderen en de combinatie van werk
met (mantel) zorgtaken ondersteunen.

2
3

Kamerstuk 32 855, nr. 33
Kamerstuk 30 420, nr. 257

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

3