Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2008–2009

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1984
Vragen van het lid Pechtold (D66)
aan de minister van Justitie over het
innen van gemeentelijke belastingen
en gefiscaliseerde parkeerboetes in
het buitenland. (Ingezonden
23 januari 2009)
1
Wat is het beleid ten aanzien van de
incasso van gemeentelijke
belastingen en gefiscaliseerde
parkeerboetes op in het buitenland
wonende belastingschuldigen?1
2
Nemen de parketten nog
dwangbevelen en andere exploten
(dwangbevelen, hernieuwde bevelen,
overbetekeningen van
derdenbeslagen, overbetekeningen
van beslagen op onroerende zaken
enz.) aan in het buitenland wonende
belastingschuldigen met betrekking
tot gemeentelijke belastingen en
gefiscaliseerde parkeerboetes aan
van de belastingdeurwaarder?
3
Werken de parketten uniform als de
belastingdeurwaarder komt met
exploten die betrekking hebben op de
inning van gemeentelijke belastingen
en gefiscaliseerde parkeerboetes op
in het buitenland wonende
belastingschuldigen?

gemeentelijke belastingen en
gefiscaliseerde parkeerboetes aan in
het buitenland wonende
belastingschuldigen die aangenomen
worden door de baliemedewerker
van het parket?
5
Bent u ervan op de hoogte dat in het
buitenland geen beslag kan worden
gelegd voor gemeentelijke
belastingen en gefiscaliseerde
parkeerboetes ten aanzien van in het
buitenland wonende
belastingschuldigen?
6
Wat gaat u daaraan doen?
7
Weet u dat een melding in het
opsporingsregister inzake de inning
van gemeentelijke belastingen en
gefiscaliseerde parkeerboetes op in
het buitenland wonende
belastingschuldigen wordt
geweigerd?
8
Kunt u een nadere toelichting geven
op de rol die politie, het Openbaar
Ministerie en het Centraal Justitieel
Incasso Bureau spelen inzake het
incasseren van gemeentelijke
belastingen en gefiscaliseerde
parkeerboetes op in het buitenland
wonende belastingschuldigen?

parkeerboetes niet te verhalen zijn op
in het buitenland wonende
belastingschuldigen?
10
Deelt u de mening dat, met het oog
op vervagende grenzen tussen
Europese landen, het ongewenst is
dat er regelgeving ontbreekt om
gemeentelijke belastingen en
gefiscaliseerde parkeerboetes
daadwerkelijk op in het buitenland
wonende belastingschuldigen te
kunnen verhalen? Zo ja, hoe wilt u
voor verandering gaan zorgen?
1

Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
2008–2009, nr. 989.

Antwoord
Antwoord van minister Hirsch Ballin
(Justitie), mede namens de
staatssecretarissen van Financiën en
van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties (ontvangen
18 maart 2009), Zie ook Aanhangsel
Handelingen, vergaderjaar
2008–2009, nr. 1474
1
Het is van belang de strafrechtelijke
handhaving van het parkeerbeleid
door politie en justitie, waarbij
parkeerboetes in het kader van de
Wet administratiefrechtelijke
handhaving verkeersvoorschriften
(Wet-Mulder) worden geïnd door het
Centraal Justitieel Incasso Bureau
(CJIB), te onderscheiden van de
handhaving van gemeentelijk

4
Is er een grens gesteld (minimaal
bedrag) aan exploten voor

9
Hoeveel geld wordt er jaarlijks
misgelopen doordat gemeentelijke
belastingen en gefiscaliseerde

KVR35485
2080910660
0809tkkvr1984
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

4171

parkeerbeleid met behulp van heffing
en invordering van
parkeerbelastingen. Het
invorderingstraject van gemeentelijke
(parkeer)belastingen wordt
uitgevoerd door de gemeentelijke
belastingdienst. De gemeente is zelf
verantwoordelijk voor de controle, de
heffing en de invordering van de
belastingen.
Op grond van de Invorderingswet van
1990 kunnen gemeenten per post een
dwangbevel betekenen. Dit kan ook
bij belastingschuldigen die in het
buitenland wonen. Gemeenten
moeten hiervoor wel beschikken over
de adresgegevens van de
belastingschuldige. Voorts kent de
Gemeentewet aan gemeenten de
bevoegdheid toe om gebruik te
maken van technische hulpmiddelen
(zoals wielklemmen) om betaling van
parkeerbelastingen af te dwingen.
Deze bevoegdheid geldt ook voor
buitenlandse voertuigen. Het is aan
de gemeenten om te bepalen op
welke wijze van de haar ter
beschikking staande instrumenten
voor de handhaving van hun
parkeerbeleid gebruik wordt gemaakt.
Op dit moment zijn de Nederlandse
invorderingsverdragen met Duitsland
en België (het Nederlands-Duits
bijstandsverdrag (Trb. 1999, 113) en
het Benelux Invorderingsverdrag
(Trb. 1952, 137) ), die voorzien in de
wederzijdse bijstand bij de
invordering van belastingen, niet van
toepassing op het invorderen van
gemeentelijke belastingen.
2 en 3
In antwoorden op uw eerdere vragen
over dit onderwerp (Aanhangsel
Handelingen, vergaderjaar
2008–2009, nr. 989), heb ik
aangegeven dat het Openbaar
Ministerie (OM) volgens het Haags
Betekeningsverdrag van 1969 een
taak heeft bij de betekening van
stukken in het buitenland waar het
gaat om burgerlijke zaken en
handelszaken. Voorts kan volgens
artikel 3 van de Europese
Rechtshulpovereenkomst wederzijdse
rechtshulp voor bestuursrechtelijke
overtredingen worden gevraagd en
gegeven, op voorwaarde dat tegen de
beslissingen beroep openstaat bij een
ook in strafzaken bevoegde rechter.
Bij het invorderen van gemeentelijke
belastingen heeft het OM echter,
zoals hierboven aangegeven, geen
rol. De gang naar het parket is niet
nodig voor betekening van

dwangbevelen; op basis van artikel
13 van de Invorderingswet 1990 komt
die bevoegdheid toe aan de
gemeenten.
Gezien bovengenoemde taken van
het OM bij het betekenen van stukken
in het buitenland kan het voorkomen
dat de administratie van sommige
parketten ook deurwaardersexploten
aanneemt die betrekking hebben op
gemeentelijke belastingen. Dit is met
name het geval wanneer niet op
voorhand duidelijk is op welk type
procedure het stuk betrekking heeft.
4
Nee. Het OM vervult geen enkele rol
bij het invorderen van gemeentelijke
(parkeer)belastingen, Een dergelijke
grens is dan ook niet gesteld.
5 en 6
Ik ben hiervan op de hoogte.
Uitgangspunt bij overtredingen van
gemeentelijke parkeerverordeningen
door buitenlanders is dat de sanctie
ter plaatse dient te worden voldaan.
De gemeente is op basis van de
Gemeentewet bevoegd hierbij
technische hulpmiddelen, zoals de
wielklem, in te zetten. Gemeenten
hebben tevens de vrijheid om contact
op te nemen met buitenlandse
instellingen, die – zoals de
Nederlandse Rijksdienst voor het
Wegverkeer – in bepaalde gevallen,
en tegen vergoeding van gemaakte
kosten, bereid zijn om gegevens zoals
naam, adres en woonplaats van de
bezitters van voertuigen met
kentekens uit hun land ter
beschikking te stellen. Daartoe
zouden de Nederlandse gemeenten
die daarbij een belang hebben
gezamenlijk een overeenkomst met
de betrokken buitenlandse
instellingen kunnen sluiten. Aan de
hand van de gegevens van
buitenlandse bezitters van
voertuigen, kunnen gemeenten een
gerechtelijke procedure starten
teneinde de beschikking te krijgen
over civielrechtelijke dwangmiddelen
om in Nederland verschuldigde
parkeerbelastingen alsnog betaald te
krijgen. Het is aan gemeenten zelf om
te bepalen op welke wijze van deze
mogelijkheden gebruik wordt
gemaakt.
Voor zover invordering niet reeds
langs deze weg kan worden
gerealiseerd, zouden oplossingen
kunnen worden gezocht in de richting
van internationale samenwerking. Dat
stuit echter op een aantal belangrijke
praktische belemmeringen. Hoewel

voor gemeentelijke
parkeerbelastingen kan worden
gedacht aan uitbreiding van de
invorderingsverdragen met Duitsland
en België, is voor de verwezenlijking
daarvan op de eerste plaats de
medewerking van de betrokken
landen vereist. Gebleken is dat bij die
landen vooralsnog te weinig
bereidheid bestaat om de
werkingssfeer van de
invorderingsverdragen uit te breiden
naar de gemeentelijke
parkeerbelastingen. Als belangrijkste
reden daarvoor geldt dat voor de
invordering van de gemiddeld zeer
bescheiden bedragen van
parkeerbelastingen relatief hoge
kosten in het kader van het verlenen
van administratieve bijstand bij de
invordering van belastingschulden
moeten worden gemaakt. Mede om
die reden wordt onder het
Nederlands-Duitse bijstandsverdrag
en onder het Benelux
Invorderingsverdrag geen bijstand bij
invordering van belastingschulden
verleend voor belastingvorderingen
van € 708 of minder.
Voorts wijs ik erop dat aan een
eventuele uitbreiding van de
reikwijdte van bovengenoemde
bijstandsverdragen naar de
gemeentelijke belastingen steeds de
voorwaarde verbonden zou zijn dat
de gemeente, die een verzoek om
bijstand bij invordering doet, eerst
alle haar ter beschikking staande
middelen heeft benut dan wel heeft
uitgeput. Deze voorwaarde geldt voor
alle vormen van internationale
administratieve bijstandsverlening. In
dat kader zou een verzoek om
bijstand bij invordering van
gemeentelijke parkeerbelastingen
door een ander land kunnen worden
afgewezen als de desbetreffende
gemeenten geen gebruik maken van
de technische hulpmiddelen die hen
ten dienste staan bij de invordering.
Opgemerkt wordt overigens dat er
een voorstel ligt van de Europese
Commissie tot wijziging van de
richtlijn 2008/55/EG van de Raad van
26 mei 2008 (betreffende de
wederzijdse bijstand bij de
invordering van schuldvorderingen
die voortvloeien uit bepaalde
bijdragen, rechten en belastingen,
alsmede uit andere maatregelen
inzake invorderingsbijstand), dat
ertoe strekt bepaalde gemeentelijke
belastingen onder de werkingssfeer
van deze richtlijn te brengen. Op dit
moment vallen de gemeentelijke

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

4172

belastingen niet onder de
werkingssfeer van deze richtlijn. Een
eventuele wijziging van de richtlijn
treedt op zijn vroegst met ingang van
1 januari 2010 in werking. Als
genoemd voorstel door de
EU-lidstaten wordt aanvaard zal nog
wel moeten worden bezien hoe een
dergelijke wijziging zich verhoudt tot
artikel 25 van de Verordening EG
1179/2008. In dat artikel is bepaald
dat geen verzoek om bijstand kan
worden ingediend wanneer het totale
bedrag van de betrokken
schuldvordering(en) minder dan
€ 1500 bedraagt, dit omdat bij
kleinere schuldvorderingen de
verhouding tussen de kosten van het
invorderen en het in te vorderen
bedrag zodanig is dat invordering een
onevenredige inspanning van de
aangezochte autoriteiten vergt.
Bovendien kan ook onder de huidige
Richtlijn van de Raad van 26 mei 2008
de verzoekende partij slechts een
verzoek om bijstand bij invordering
indienen als zij in de lidstaat waarin
zij is gevestigd, de haar ter
beschikking staande
invorderingsprocedures heeft
ingesteld (artikel 7, tweede lid, onder
b). In het voorstel van de Commissie
wordt dit uitgangspunt in beginsel
gehandhaafd.
Gelet op het vorenstaande lijkt
vooralsnog geen aanleiding te
bestaan om de werkingssfeer van het
bijstandsverdrag met Duitsland en
het Benelux Invorderingsverdrag uit
te breiden tot gemeentelijke
(parkeer)belastingen. Dit geldt temeer
daar in het wijzigingvoorstel van de
Commissie is voorzien dat
wederzijdse invorderingsbijstand
tussen de lidstaten met betrekking tot
schuldvorderingen die onder het
toepassingsgebied van de richtlijn
vallen, uitsluitend geschiedt op basis
van deze richtlijn en niet op basis van
bilaterale of multilaterale
overeenkomsten.

gefiscaliseerde parkeerboetes, spelen
de minister van Justitie en de onder
hem ressorterende organisaties geen
rol.
9
Er valt geen nauwkeurig inzicht te
geven in de omvang van de
geschetste problematiek. Artikel 225
van de Gemeentewet geeft
gemeenten de keuze om al dan niet
gebruik te maken van het instrument
fiscaal parkeren. Welke gemeenten
van deze mogelijkheid gebruik maken
is niet landelijk geregistreerd. Wel
wordt door het CBS jaarlijks
vastgesteld wat de totale
parkeerbelastingopbrengst is. In 2008
was dat € 467 miljoen euro. Hoeveel
daarvan wordt opgelegd aan in het
buitenland wonende of verblijvende
personen en hoeveel geld er wordt
misgelopen door het niet voldoen
van dergelijke boetes door deze
groep, is echter niet bekend.
10
Het is van belang dat een na een
zorgvuldige procedure opgelegde
sanctie, eenmaal onherroepelijk, ook
daadwerkelijk ten uitvoer kan worden
gelegd. Om hierin te voorzien hebben
gemeenten de bevoegdheid om
gebruik te maken van technische
hulpmiddelen bij het afdwingen van
betaling van parkeerboetes en staat
voor hen de mogelijkheid open om
contact op te nemen met
buitenlandse instellingen om daar
persoonsgegevens van de bezitters
van voertuigen op te kunnen vragen.
Voor een nadere toelichting op een
eventuele uitbreiding van de
mogelijkheden tot het innen van
gemeentelijke belastingen in het
buitenland bij inwerkingtreding van
het nieuwe voorstel van de Europese
Commissie tot wijziging van
EU-richtlijn 2008/55/EG inzake
invorderingsbijstand, verwijs ik u
naar mijn antwoorden op de vragen 5
en 6.

7
Ja. Uit het register kunnen alleen
gegevens worden verkregen ten
behoeve van inning van
parkeerboetes op grond van de
Wet-Mulder, en niet voor het innen
van gemeentelijke
(parkeer)belastingen. Het OPS wordt
dan ook niet gebruikt door de
gemeentelijke belastingdienst.
8
Bij het innen van gemeentelijke
belastingen, waaronder ook

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

4173