Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2021–2022

35 394

Wijziging van de Participatiewet en enkele
andere wetten in verband met het verbeteren
van de regeling voor loonkostensubsidie en
enkele andere wijzigingen (uitvoeren breed
offensief)

Nr. 20

DERDE NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 5 april 2022
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel I, onderdelen 0A, Ca, Ga, H0a, Ha, Hb en L, vervallen.
B
Artikel I, onderdeel F, wordt als volgt gewijzigd:
1. Onderdeel 3 komt te luiden:
3. In het tiende lid wordt «zijn woonplaats verplaatst naar een andere
gemeente» vervangen door «zijn woonplaats verplaatst naar een andere
lidstaat van de Europese Unie of een andere staat die partij is bij de
Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte of
Zwitserland».
2. In onderdeel 4 wordt «Het twaalfde lid komt te luiden:» vervangen
door «Er wordt een lid toegevoegd, luidende:».
C
Artikelen II en III vervallen.
Toelichting
Deze nota van wijziging brengt enige technische wijzigingen aan in
verband met het overhevelen van een aantal maatregelen van het
onderhavige wetsvoorstel naar de Verzamelwet SZW 2022 en bevat een
inhoudelijke wijziging ten aanzien van de verantwoordelijkheid van het
college bij de verlening van loonkostensubsidie indien betrokkene
verhuist naar een andere lidstaat van de Europese Unie (EU), Europese
Economische Ruimte (EER) of Zwitserland.

kst-35394-20
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2022

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 394, nr. 20

1

Technische wijzigingen in verband met de Verzamelwet SZW 2022
Dit betreft allereerst de wijzigingen in de Participatiewet, de Ziektewet
en de Wet arbeid en Zorg in verband met het wegnemen van administratieve knelpunten rond de no-riskpolis voor werkgevers. Deze wijzigingen
zijn bij derde nota van wijziging op het wetsvoorstel Verzamelwet SZW
20221 in dat wetsvoorstel meegenomen en met ingang van 1 januari 2022
in werking getreden. De tweede wijziging betreft de herziening van de
studietoeslag, deze herziening is bewerkstelligd door het amendement
Maatoug en Gijs van Dijk op de Verzamelwet SZW 2022.2 Hiermee kunnen
deze onderdelen in het onderhavige wetsvoorstel komen te vervallen. Dit
wordt geregeld voor wat betreft de no-riskpolis in onderdelen A (vervallen
van artikel I, onderdeel L), B, onder 2,(wijziging artikel I, onderdeel F,
onder 2) en C (vervallen van artikelen II en III), en voor wat betreft de
studietoeslag in onderdeel A (vervallen van artikel I, onderdelen 0A, Ca,
Ga, H0a, Ha, Hb en L) van deze nota van wijziging.
Loonkostensubsidie bij verhuizing naar andere lidstaat van de EU, EER, of
Zwitserland
Met deze wijziging, vervat in onderdeel B, onder 1, van deze nota van
wijziging, wordt geregeld dat artikel 10d, tiende lid, van de Participatiewet,
zoals dat per 1 januari 2015 in werking is getreden, blijft bestaan voor
diegene die werkt in een dienstbetrekking in Nederland waarbij loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d wordt verleend, als diegene naar
een andere EU-lidstaat, EER of Zwitserland verhuist en zijn dienstbetrekking in Nederland in stand blijft.
In voorliggend wetsvoorstel wordt voorgesteld artikel 10d, tiende lid,
van de Participatiewet te schrappen. In genoemd artikellid wordt geregeld
dat ingeval van verhuizing van een werknemer van de ene gemeente naar
de andere gemeente, de gemeente die oorspronkelijk loonkostensubsidie
aan een werkgever toekende verantwoordelijk hiervoor blijft zolang de
dienstbetrekking duurt. Met het schrappen van artikel 10d, tiende lid, van
de Participatiewet gaat de verantwoordelijkheid voor loonkostensubsidie
over naar de gemeente waar iemand is gaan wonen. Dit is in lijn met de
artikelen 40, eerste lid, en 1, onderdeel b, van de Participatiewet; het
college van de woonplaats van belanghebbende is verantwoordelijk voor
bijstand en ondersteuning. De maatregel om de verantwoordelijkheid
voor loonkostensubsidie over te laten gaan naar de gemeente waar
iemand is gaan wonen, is op verzoek van gemeenten in het wetsvoorstel
opgenomen. Reden van het verzoek was dat hiermee de verantwoordelijkheid voor alle voorzieningen bij één gemeente komt: de gemeente
waar iemand woont. Dit voorkomt onduidelijkheid en misverstanden. De
nieuwe woongemeente staat dichtbij de belanghebbende en kan op dat
moment het beste beoordelen wat iemand nodig heeft. De maatregel richt
zich op gemeenten in Nederland. Na indiening van het wetsvoorstel bij de
Tweede Kamer kwam vanuit de praktijk echter de vraag wat de maatregel
betekent als de werknemer verhuist naar een andere lidstaat van de EU,
EER of Zwitserland en de dienstbetrekking in Nederland in stand blijft.
Gelet op het recht van vrij verkeer van werknemers die in een andere
lidstaat van de EU, EER of Zwitserland gaan wonen, maar blijven werken
bij hun in Nederland gevestigde werkgever moet loonkostensubsidie
worden gecontinueerd. Dit geldt ook voor andere ondersteuningsvoorzieningen. Anders is sprake van strijd met artikel 45 van het Verdrag
1

Kamerstukken II 2021/22, 35 897, nr. 12, zie nader paragraaf 2.6 van de toelichting bij deze nota
van wijziging.
2
Kamerstukken II 2021/22, 35 897, nr. 24.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 394, nr. 20

2

betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 7 van Verordening
nr. 492/2011 van de Europese Unie.3 Met het schrappen van artikel 10d,
tiende lid, wordt de vraag expliciet welke gemeente in deze situaties voor
die voorzieningen verantwoordelijk is. Aangezien de Verordening zich
richt op het continueren van de voorzieningen ligt het voor de hand dat de
gemeente die de voorzieningen heeft toegekend hier ook verantwoordelijk
voor blijft. De wijziging, vervat in onderdeel B, onder 1, van deze nota van
wijziging regelt die verantwoordelijkheid voor het continueren van de
verlening van loonkostensubsidie bij verhuizing van de werknemer naar
een andere lidstaat van de EU, EER of Zwitserland. Sinds 1 januari 2022 is
geregeld dat de financiering van loonkostensubsidies wordt gebaseerd op
realisaties door gemeenten. De financiering vormt dan ook geen
belemmering voor de wijziging die is opgenomen in deze nota van
wijziging.
De Minister voor Armoedebeleid, Participatie en Pensioenen,
C.J. Schouten

3

Verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011
betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie (PbEUL 2011,141/2).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 394, nr. 20

3