STAATSCOURANT

Nr. 40211
9 september
2021

Officiële uitgave van het Koninkrijk der Nederlanden sinds 1814.

Regeling van de Minister van Justitie en Veiligheid van 2 september 2021,
nr. 3512514, houdende regeling van de tegemoetkoming in de waterschade
in Limburg en het onbedijkte gebied langs de Maas in Noord-Brabant in juli
2021 (Regeling tegemoetkoming waterschade in Limburg en het onbedijkte
gebied langs de Maas in Noord-Brabant in juli 2021)
De Minister van Justitie en Veiligheid,
Handelende in overeenstemming met de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties, de
Minister van Economische Zaken en Klimaat, de Minister van Financiën, de Minister van Infrastructuur
en Waterstaat en de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit;
Gelet op de artikelen 1, onderdeel d, 4, eerste lid, onderdelen e en f, en tweede lid, 6, tweede tot en
met vijfde lid, en 7, eerste lid, van de Wet tegemoetkoming schade bij rampen en de artikelen 2,
tweede lid, en 3, derde lid, van het Besluit tegemoetkoming schade bij rampen;
Besluit:

§ 1. Algemene bepalingen
Artikel 1 Begripsbepalingen
In deze regeling wordt verstaan onder:
afstromend water: water, veroorzaakt door extreem zware regenval in heuvelachtig terrein, dat niet
afgevoerd kan worden door de verzadigde aanwezige riolering en andere afvoermiddelen zoals beken
en stroompjes, en dat zich daardoor over land verplaatst naar lagergelegen delen;
AGVV: Verordening (EU) Nr. 651/2014 van de Europese Commissie van 17 juni 2014, waarbij bepaalde
categorieën steun op grond van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie met de interne markt verenigbaar worden verklaard, Algemene Groepsvrijstellingsverordening (PbEU 2014, L 187);
besluit: Besluit tegemoetkoming schade bij rampen;
eigen risico: het verschil tussen de som van de schade- en kostenbedragen en de tegemoetkoming die
daarvoor wordt verleend op basis van de artikelen 7, 8, 9, 10, 12 en 14, van deze regeling;
kostenbedrag: de gemaakte kosten, vastgesteld door een schade-expert, waarop in mindering zijn
gebracht de kosten, bedoeld in artikel 4, derde lid, van de wet juncto artikel 5 van het besluit;
LVV: Verordening (EU) Nr. 702/2014 van de Europese Commissie van 25 juni 2014 waarbij bepaalde
categorieën steun in de landbouw- en de bosbouwsector en in plattelandsgebieden op grond van de
artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie met de interne
markt verenigbaar worden verklaard, Landbouwvrijstellingsverordening (PbEU 2014, L 193);
RVO: Rijksdienst voor Ondernemend Nederland van het Ministerie van Economische Zaken en
Klimaat;
schadebedrag: de omvang van de schade, vastgesteld door een schade-expert, waarop in mindering
zijn gebracht de schades of tegemoetkomingen, bedoeld in artikel 4, derde lid, van de wet juncto
artikel 5 van het besluit;
wet: de Wet tegemoetkoming schade bij rampen.
Artikel 2 Reikwijdte regeling, schadegebied en hardheidsclausule
1. Deze regeling is van toepassing op de schade en kosten als bedoeld in artikel 4 van de wet en in
artikel 5 die in de periode van 13 juli 2021 tot en met 20 juli 2021 in het schadegebied zijn ontstaan
als rechtstreeks en onmiddellijk gevolg van overstromingen door zoet water als bedoeld in
artikel 1, onderdeel b, onder 2, juncto artikel 2 van de wet en van afstromend water.
2. De gebieden, die zijn ingekleurd op de kaart die is opgenomen als bijlage bij deze regeling, worden
aangewezen als het schadegebied, bedoeld in artikel 1, onderdeel d, van de wet.
3. De Minister van Justitie en Veiligheid kan afwijken van het eerste lid, voor zover een beperking tot
het schadegebied, gelet op het belang om aan gedupeerden een tegemoetkoming in de schade en
de kosten toe te kennen, zal leiden tot een onbillijkheid van overwegende aard.

1

Staatscourant 2021 nr. 40211

9 september 2021

§ 2. Hoogte van de tegemoetkoming
Artikel 3 Schade aan de woning, woonwagen of woonschip
De hoogte van de tegemoetkoming in de schade, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel a, van de
wet, bedraagt 90% van het schadebedrag.
Artikel 4 Schade aan inboedel
De hoogte van de tegemoetkoming in de schade, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel b, van de
wet, bedraagt 90% van het schadebedrag doch ten hoogste € 32.400.
Artikel 5 Schade aan personenauto’s
1. In geval van schade aan een personenauto als bedoeld in artikel 1.1 van de Regeling voertuigen,
van een particulier die vanuit economisch oogpunt redelijkerwijs alleen WA of WA+ verzekerd was
en die technisch gezien total loss is, wordt voorzien in een tegemoetkoming in de schade op basis
van artikel 4, tweede lid, van de wet.
2. De hoogte van de tegemoetkoming in de schade als bedoeld in het eerste lid bedraagt € 2.700
voor een personenauto die aantoonbaar WA verzekerd was of die WA+ verzekerd was maar
waarbij de verzekeraar de claim heeft afgewezen.
Artikel 6 Schade aan openbare infrastructurele voorzieningen
De hoogte van de tegemoetkoming in de schade, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel c, van de
wet, bedraagt 58,5% van het schadebedrag.
Artikel 7 Schade aan vaste en vlottende activa
1. De hoogte van de tegemoetkoming in de schade, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel d, van
de wet, bedraagt 65% van het schadebedrag. Deze schade wordt berekend in overeenstemming
met artikel 50, vierde lid, van de AGVV of voor de landbouwsector in overeenstemming met
artikel 30, zesde lid, van de LVV.
2. In afwijking van het eerste lid wordt de tegemoetkoming in de schade, bedoeld in artikel 4, eerste
lid, onderdeel d, van de wet, voor een gedupeerd kerkgenootschap, een gedupeerde vereniging of
een gedupeerde stichting vastgesteld overeenkomstig de artikelen 4 en 6, tenzij de stichting of
vereniging een zorginstelling of onderneming in stand houdt.
3. In afwijking van het eerste lid, eerste volzin, bedraagt de hoogte van de tegemoetkoming in de
schade, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel d, van de wet, voor een gedupeerd openbaar
lichaam 58,5% van het schadebedrag.
Artikel 8 Teeltplanschade bij agrarische bedrijven
1. De hoogte van de tegemoetkoming in de schade, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel e, van
de wet, bedraagt 65% van het schadebedrag. Deze schade wordt berekend in overeenstemming
met artikel 30, zevende lid, van de LVV.
2. De gedupeerde heeft slechts recht op een tegemoetkoming in teeltplanschade, voor zover deze
schade bestaat uit een productieverlies van meer dan 20% ten opzichte van de gemiddelde
opbrengst in de betrokken productierichting op het betreffende bedrijf in de drie jaren voorafgaande aan het jaar waarin de productieverliezen zich voordoen, met dien verstande dat:
a. in voorkomend geval een voorafgaand jaar waarin reeds een zodanig productieverlies is
geleden, de berekening in de betrokken productierichting kan worden gedaan als gemiddelde
opbrengst van drie van de vijf jaren voorafgaand aan 13 juli 2021, waarbij de hoogste en de
laagste productie niet meegerekend worden;
b. indien de productieverliezen zich over meerdere jaren zullen doen gevoelen, deze verliezen in
het eerste jaar ten minste 10% moeten bedragen en het percentage van het productieverlies in
het eerste jaar, vermenigvuldigd met het aantal jaren waarin productieverlies zal worden
geleden, ten minste uitkomt op 20%.
3. Indien een gedupeerde op grond van het tweede lid geen recht heeft op een tegemoetkoming in
teeltplanschade, wordt deze schade niet meegenomen bij de berekening van het drempelbedrag
en het eigen risico, bedoeld in artikel 14.

2

Staatscourant 2021 nr. 40211

9 september 2021

Artikel 9 Bedrijfsschade bij agrarische bedrijven
De hoogte van de tegemoetkoming in de schade, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel f, van de
wet, bedraagt 65% van het schadebedrag. Deze schade wordt berekend in overeenstemming met
artikel 30, zevende lid, van de LVV.
Artikel 10 Opstartkosten
De hoogte van de tegemoetkoming in de kosten, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel g, van de
wet, bedraagt 65% van de kosten.
Artikel 11 Evacuatiekosten
1. De hoogte van de tegemoetkoming in de kosten, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel h, van
de wet als gevolg van een door het bevoegd gezag geboden of geadviseerd verlaten van de woonof vestigingsplaats, bedraagt 100% van het kostenbedrag tot een maximum van € 597, doch ten
minste € 304.
2. De hoogte van de tegemoetkoming in de kosten, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel h, van
de wet als gevolg van een door het bevoegd gezag geboden of geadviseerd verlaten van de woonof vestigingsplaats bedraagt voor een onderneming, een openbaar lichaam alsmede voor een
stichting of vereniging die een zorginstelling of onderneming in stand houdt bedraagt 100% van
het kostenbedrag doch ten minste € 901.
Artikel 12 Bereddings- en opruimingskosten
De hoogte van de tegemoetkoming in de kosten, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdelen i en j, van
de wet, gemaakt ter voorkoming, beperking of opruiming van schade als bedoeld in de artikelen 3 tot
en met 9, bedraagt 65% van het kostenbedrag.
Artikel 13 Drempelbedragen
1. Indien de som van de schade- en kostenbedragen, bedoeld in de artikelen 3, 4, en 12, voor
particulieren meer bedraagt dan € 667, heeft de gedupeerde recht op een tegemoetkoming in de
schade en kosten.
2. Indien de som van de schade- en kostenbedragen, bedoeld in de artikelen 6, 7, 8, 9, 10 en 12 meer
bedraagt dan € 1.322, heeft de gedupeerde, niet zijnde een particulier, recht op een tegemoetkoming in de schade en kosten.
3. In afwijking van het tweede lid heeft een gedupeerd kerkgenootschap, een gedupeerde vereniging
of een gedupeerde stichting recht op een tegemoetkoming in de schade en kosten, indien de som
van de schade- en kostenbedragen, bedoeld in de artikelen 7, tweede lid, en 12, meer bedraagt dan
€ 667.
Artikel 14 Maximering eigen risico
Het eigen risico als gevolg van het resultaat van de berekeningen, genoemd in de artikelen 7, 8, 9, 10
en 12, bedraagt voor bedrijven niet meer dan € 6.014.

§ 3. Berekeningsgrondslag
Artikel 15
De schadetermijn voor de teeltplanschade, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel e, van de wet, en
de bedrijfsschade, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel f, van de wet, wordt gerekend vanaf 13 juli
2021 tot het moment waarop het bedrijf redelijkerwijs in staat moet worden geacht op zijn normale
productieniveau te werken, rekening houdend met de geteelde gewassen of de gehouden diersoorten,
met een maximum van 52 weken.
Artikel 16
Het uurloon, bedoeld in de artikelen 2, tweede lid, en 3, derde lid, van het besluit, wordt vastgesteld
op € 22,11 bruto per mensuur.

3

Staatscourant 2021 nr. 40211

9 september 2021

§ 4. Procedure
Artikel 17
1. Degene die aanspraak wenst te maken op een tegemoetkoming in de schade of kosten meldt dit
uiterlijk 15 december 2021 bij RVO door middel van het daartoe bestemde Wtsschademeldingsformulier, dat kan worden aangevraagd bij RVO.
2. Degene die aanspraak wenst te maken op een tegemoetkoming in de schade of kosten en die voor
inwerkingtreding van deze regeling reeds een ‘Centrale Registratie Aangerichte Schade’-formulier
heeft ingediend bij de gemeente, hoeft geen Wts-schademeldingsformulier in te zenden aan RVO.
3. Na ontvangst door RVO van een formulier als bedoeld in het eerste en tweede lid draagt RVO zorg
voor de taxatie van de gemelde schade of kosten door een schade-expert die daartoe van RVO
opdracht krijgt.
4. De aanvraag tot verlening van een tegemoetkoming in schade of kosten wordt ingediend door
middel van het door de schade-expert, na overleg met de aanvrager, ingevulde en door de
aanvrager ondertekende Wts-aanvraagformulier. De aanvraag wordt ingediend bij RVO binnen 14
dagen nadat de schade-expert het Wts-aanvraagformulier aan de gedupeerde heeft verstrekt.
Artikel 18
De Minister van Justitie en Veiligheid beslist binnen dertien weken na ontvangst van de aanvraag,
bedoeld in artikel 17, vierde lid.
Artikel 19
De beschikking op een aanvraag bevat in ieder geval:
a. de omvang van de schade, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdelen a tot en met f, van de wet,
berekend met inachtneming van het schaderapport, bedoeld in artikel 5 van de wet;
b. de in aanmerking te nemen kosten, bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdelen g, h, i en j, van de
wet, berekend met inachtneming van het schaderapport, bedoeld in artikel 5 van de wet;
c. de omvang van de schade en kosten, bedoeld in artikel 4, derde lid, onderdelen a tot en met e, van
de wet, berekend met inachtneming van het schaderapport, bedoeld in artikel 5 van de wet;
d. de berekening en het bedrag van de tegemoetkoming waaronder in voorkomend geval de
tegemoetkoming in de schade als bedoeld in artikel 5.

§ 5. Slotbepalingen
Artikel 20
Deze regeling treedt in werking met ingang van de dag na de datum van uitgifte van de Staatscourant
waarin zij wordt geplaatst, met dien verstande dat voor de landbouwsector de regeling met ingang
van 13 september 2021 werkt.
Artikel 21
Deze regeling wordt aangehaald als: Regeling tegemoetkoming waterschade in Limburg en het
onbedijkte gebied langs de Maas in Noord-Brabant in juli 2021.
Deze regeling zal met de toelichting in de Staatscourant worden geplaatst.
De Minister van Justitie en Veiligheid,
F.B.J. Grapperhaus

4

Staatscourant 2021 nr. 40211

9 september 2021

TOELICHTING
1. Inleiding
De Wet tegemoetkoming schade bij rampen (Wts) geeft gedupeerden onder voorwaarden recht op
een tegemoetkoming in de schade en kosten die zijn ontstaan door een ramp, veroorzaakt door een
overstroming of aardbeving van een bepaalde omvang. De Wts kan daarnaast van toepassing worden
verklaard in geval van een ramp die van ten minste vergelijkbare orde is als overstroming door zoet
water. Van deze mogelijkheid is, in verband met schade geleden door ondernemingen als gevolg van
afstromend water, gebruik gemaakt bij koninklijk besluit van 1 september 2021 (Stb. 2021, 419).

2. De feitelijke omstandigheden in de periode van 13 juli tot en met 20 juli 2021
Medio juli 2021 zijn gebieden in de provincie Limburg en het gebied in de provincie Noord-Brabant
langs de Maas vanaf de grens met de provincie Limburg tot aan Boxmeer, waar geen primaire of
anderszins gereglementeerde waterkeringen aanwezig zijn (het onbedijkte gebied in Noord-Brabant
langs de Maas) overstroomd. Gedurende de periode was er eveneens sprake van het buiten de oevers
treden van verschillende andere wateren waar geen primaire of anderszins gereglementeerde
keringen aanwezig zijn. Gedurende de periode van 15 juli tot en met 20 juli zijn in de Maas waterstanden gemeten die hoger zijn dan de hoogwaterstanden, veroorzaakt door een rivierafvoer met een
gemiddelde kans van voorkomen van minder dan 1/10 per jaar.
De Brabantse oever van de Maas stroomafwaarts tot aan Boxmeer wordt eveneens tot het schadegebied door overstroming gerekend. Tot Boxmeer is de Maas onbedijkt (evenals de rechteroever tot
Mook). Vanaf Boxmeer ligt van oudsher al een primaire kering.
Gelet op deze feitelijke situatie is artikel 2 van de Wts van toepassing voor die gedeelten van de Maas
waar geen gereglementeerde waterkeringen, zoals kades of andere voorzieningen ter kering van het
water, aanwezig zijn en waar waterstanden zijn gemeten die hoger zijn dan hoogwaterstanden,
veroorzaakt door een rivierafvoer met een gemiddelde kans van voorkomen van minder dan 1/10 per
jaar.
In de periode van 13 juli tot en met 15 juli 2021 is er in het zuidoosten van Nederland, in Duitsland en
in België extreem veel neerslag gevallen. Het zwaartepunt lag in Zuid-Limburg. Op 14 juli heeft het
KNMI code rood afgegeven. In het zuidoosten van Limburg is zelfs binnen twee dagen tijd een
hoeveelheid regen gevallen die een herhalingstijd heeft tussen de 100 en 1.000 jaar. Ter vergelijking:
bij de toepassing van de Wts voor de extreme regenval in 1998 was sprake van een hoeveelheid regen
met een herhalingstijd van 125 jaar.
In verband met de samenval met de overstromingen wordt met betrekking tot het schadegebied in het
zuidoosten van Limburg uitgegaan van een regenval binnen twee dagen met een herhalingstijd van
100 jaar.
De extreme regenval heeft ertoe geleid dat de Maas een zeer hoge waterstand heeft bereikt en dat
verschillende wateren waar geen primaire of anderszins gereglementeerde keringen aanwezig zijn,
zoals beken en zijrivieren in Limburg ver buiten hun oevers zijn getreden. Zuid-Limburg heeft een
heuvelachtig landschap en door de extreem zware regenval is bovendien afstromend water ontstaan
dat schade heeft aangericht die vergelijkbaar is met overstromingsschade.
Met name in de provincie Limburg heeft bovenstaande geleid tot grote wateroverlast met zeer veel
schade en kosten tot gevolg en (verplichte) evacuatie op veel plekken. Op 16 juli 2021 heeft het kabinet
besloten de Wts toe te passen en de uit te keren bedragen te dekken uit de algemene middelen.
De contouren van het schadegebied zijn weergegeven op de kaart in de bijlage. Deze kaart is
opgesteld op grond van de ten tijde van het opstellen van deze regeling beschikbare informatie van
betrokken organisaties, zoals het Ministerie van IenW/Rijkswaterstaat, de provincie Limburg, de
veiligheidsregio’s Zuid-Limburg en Limburg-Noord, het waterschap Limburg, het waterschap Aa en
Maas en het KNMI.
Gebleken is dat ook door zogenoemd kwelwater schade is ontstaan. De artikelen 1 en 2 van de Wts
bieden echter geen basis om geleden schade als gevolg van kwelwater voor een tegemoetkoming in
aanmerking te laten komen.

3. Aspecten van staatssteun
Wanneer een tegemoetkoming aan een onderneming wordt verleend kan sprake zijn van staatssteun

5

Staatscourant 2021 nr. 40211

9 september 2021

in de zin van artikel 107, eerste lid van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie
(hierna: VWEU).
Deze steun aan ondernemingen wordt geacht verenigbaar te zijn en is derhalve toegestaan, voor zover
de tegemoetkoming voldoet aan de (materiële en procedurele) eisen in de Algemene Groepsvrijstellingsverordening (AGVV) of, voor zover de tegemoetkoming ziet op de landbouwsector, de Landbouwvrijstellingsverordening (LVV). De AGVV en LVV zijn van toepassing op steun voor het herstel van de
schade als gevolg van natuurrampen (artikel 1, eerste lid, onder g, AGVV resp. artikel 1, eerste lid,
onder c, LVV), zoals in dit geval de overstromingen (artikel 50 AGVV resp. artikel 2, onder 9, LVV)
waaronder mede wordt verstaan afstromend water. Er is verder sprake van transparante steun in de
vorm van een in deze regeling beschreven tegemoetkoming (artikel 5 AGVV en artikel 5 LVV). Alle
bedragen die voor de berekening van de steunintensiteit en de in aanmerking komende kosten
worden gebruikt, zijn bedragen vóór aftrek van belastingen of andere heffingen. De in aanmerking
komende kosten worden gestaafd met bewijsstukken die duidelijk, specifiek en actueel zijn (artikel 7
AGVV resp. artikel 7, eerste lid, LVV). In overeenstemming met artikel 8 AGVV en artikel 8 LVV wordt
op basis van de betreffende vrijstellingsverordeningen geen tegemoetkoming toegekend indien er
sprake is van ongeoorloofde cumulatie.
Deze regeling voldoet aan de voorwaarden die volgen uit artikel 50 AGVV en artikel 30 LVV: het kabinet
heeft de overstromingen en afstromend water in de periode van 13 juli tot en met 20 juli 2021 formeel
als natuurramp erkend, en de tegemoetkoming vereist een rechtstreeks oorzakelijk verband tussen de
natuurramp en de schade die de onderneming heeft geleden (artikel 2). De steun wordt rechtstreeks
betaald aan de betrokken onderneming. Deze regeling is ingesteld binnen drie jaar nadat de overstromingen hebben plaatsgevonden en de steun wordt binnen vier jaar na die datum betaald. Conform
artikel 50, vierde lid, AGVV en artikel 30, vijfde lid, LVV vereist deze regeling een taxatie van de
gemelde schade door een schade-expert (artikel 17, derde lid). De taxateur zal zijn taxatie baseren op
de berekeningen zoals beschreven in artikel 50 AGVV en artikel 30 LVV (artikelen 6 tot en met 8).
Overcompensatie wordt vermeden. De compensatie zal niet méér bedragen dan wat nodig is om de
begunstigde in staat te stellen terug te keren naar de situatie zoals die vóór de ramp bestond, en er
wordt hiermee ook voldaan aan de eisen met betrekking tot de steunintensiteit.
Nu aan de voorwaarden van de AGVV en LVV wordt voldaan, is deze steunregeling verenigbaar met
de interne markt in de zin van artikel 107, tweede of derde lid, van het Verdrag en geldt niet de
verplichting van voorafgaande goedkeuring door de Europese Commissie.
Conform artikel 9 AGVV en artikel 11 LVV zullen de uit deze verordeningen voortvloeiende publicatieverplichtingen worden nageleefd. Ter voldoening aan de eis van artikel 11 AGVV respectievelijk
artikel 11 LVV wordt de regeling ook gepubliceerd op https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/
staatssteun/documenten. Op basis van artikel 9 AGVV en artikel 9 LVV zullen kennisgevingen met
betrekking tot deze regeling worden verstuurd aan de Europese Commissie.

4. De systematiek van de regeling
Voor de systematiek van deze regeling, waaronder de hoogtes van de tegemoetkomingen, de
berekeningsgrondslagen en de aanvraagprocedure, is aansluiting gezocht bij de regelingen die in het
verleden zijn getroffen ter uitvoering van de Wts. In 1998 zijn twee regelingen getroffen om tegemoetkoming te kunnen verlenen in de schade en kosten als gevolg van extreem zware regenval (Stcrt.
1998, 208 en 244). Ook in 2003 zijn twee regelingen getroffen: één regeling voor tegemoetkoming in
schade en kosten als gevolg van overstroming van de Maas (Stcrt. 2003, 9) en één regeling als gevolg
van de dijkdoorbraak te Wilnis (Stcrt. 2003, 202). In 2011 is een regeling getroffen als gevolg van
overstroming van de Maas (Stcrt. 2011, 12398). De systematiek van de regelingen uit het verleden is
beproefd en maatschappelijk geaccepteerd.
Alleen ten aanzien van in de wet opgesomde categorieën schade en kosten bestaat een recht op
tegemoetkoming. Schade die het gevolg is van gederfde omzet, komt in ieder geval niet in aanmerking voor een tegemoetkoming. Op grond van artikel 4, tweede lid, van de wet kunnen bij ministeriële
regeling ook andere categorieën van schade en kosten worden aangewezen als schade en kosten
waarvoor een recht op tegemoetkoming geldt. Gelet op de ernst van de situatie gedurende 13 tot en
met 20 juli en om mogelijk schrijnende gevallen te voorkomen, heeft het kabinet besloten om van
vorenbedoelde bevoegdheid gebruik te maken en schade aan een personenauto van een particulier
dat vanuit economisch oogpunt redelijkerwijs niet allrisk verzekerd was, voor een tegemoetkoming in
aanmerking te laten komen.
In onderhavige regeling is de vaststelling van de hoogte van de tegemoetkoming geregeld per
schade- en kostencategorie, zoals die in de wet zijn opgesomd. In algemene zin geldt dat een bepaalde
doelgroep slechts in aanmerking komt voor een tegemoetkoming in een bepaalde categorie schade.
Zo kunnen alleen particulieren in aanmerking komen voor een tegemoetkoming in de schade aan de
woning, de inboedel en personenauto’s, en alleen openbare lichamen voor schade aan infrastructurele

6

Staatscourant 2021 nr. 40211

9 september 2021

voorzieningen. Uitzondering op deze regel vormt de schade aan vaste en vlottende activa. Naast
bedrijven kunnen ook kerkgenootschappen, stichtingen, verenigingen en openbare lichamen schade
hebben aan vaste en vlottende activa. Ook voor evacuatiekosten geldt dat deze kosten door meerdere
categorieën gedupeerden kunnen zijn gemaakt.
Indien er feiten of omstandigheden zijn waarvan de Minister van Justitie en Veiligheid redelijkerwijs
niet op de hoogte kon zijn en op grond waarvan de tegemoetkoming lager zou zijn vastgesteld, kan de
beschikking tot het toekennen van een tegemoetkoming worden gewijzigd of ingetrokken (artikel 10
van de wet). In dezelfde bepaling wordt verwezen naar artikel 5:20 van de Algemene wet bestuursrecht, op grond waarvan eenieder verplicht is om alle medewerking te verlenen die redelijkerwijs kan
worden gevorderd.

5. De hoogte van de tegemoetkoming
a. Algemeen
Artikel 4, derde lid, van de wet bepaalt onder meer dat er geen tegemoetkoming is voor schade en
kosten die redelijkerwijs verzekerbaar zijn of waarvoor uit anderen hoofde een tegemoetkoming is
verkregen of kan worden verkregen, en evenmin voor schade die is veroorzaakt door eigen schuld of
doordat de gedupeerde onvoldoende maatregelen heeft getroffen ter voorkoming of beperking van de
schade en kosten, dan wel voor schade aan bouwwerken die na 1 april 1996 zijn gerealiseerd in de
winterbedding van de Maas. De hoogte van de tegemoetkoming wordt derhalve bepaald op grond van
het totale schade- en kostenbedrag, onder aftrek van de schade en kosten die om voornoemde
redenen niet in aanmerking komen voor een tegemoetkoming. Het schadebedrag en het kostenbedrag
zijn als zodanig gedefinieerd in artikel 1.
Hoe de vaststelling van het schade- en kostenbedrag plaatsvindt, moet voor de gedupeerde inzichtelijk
zijn. Daarom dienen ook de schade en kosten die om voornoemde redenen niet in aanmerking komen
voor een tegemoetkoming, in de beschikking van de Minister te worden opgenomen (artikel 19).
De schadebedragen zijn ten opzichte van de bedragen in de regelingen uit 2011 geïndexeerd, met
17%, conform de consumentenprijsindex.

b. Particulieren
De artikelen 3, 4 en 5 bepalen de hoogte van de tegemoetkoming voor schade van particulieren. Het
betreft de schade aan de woning, woonwagen en woonschip (artikel 3), schade aan de inboedel
(artikel 4) en schade aan personenauto’s (artikel 5).
De hoogte van de tegemoetkoming voor de schade aan de inboedel bedraagt 90% van het gemaximeerde schadebedrag, zijnde € 36.000,–.
Voor personenauto’s die, mede gelet op de leeftijd van het voertuig, vanuit economisch oogpunt
redelijkerwijs alleen WA of WA+ verzekerd konden worden, geldt het volgende. Om voor een
tegemoetkoming in aanmerking te komen moet een gedupeerde een kopie van de verzekeringspolis
overleggen, een afwijzingsbrief van de verzekeraar (in geval van een WA+ verzekering), en een
vrijwaringsbewijs of ander bewijs waaruit blijkt dat de personenauto technisch gezien total loss is. De
tegemoetkoming bedraagt € 2.700, zijnde 90% van het gemaximeerde schadebedrag van € 3.000. Dit
bedrag is gebaseerd op een advies ter zake van het Nederlands Instituut Van Register Experts (NIVRE).
De tegemoetkoming in bereddings- en opruimingskosten is geregeld in artikel 12.
Uitsluitend indien de som van de schade- en kostenbedragen (met uitzondering van de evacuatiekosten) meer bedraagt dan € 667 is er recht op een tegemoetkoming (artikel 13, eerste lid). Dit is het
zogeheten drempelbedrag.
Alleen indien er een bevolen of geadviseerde evacuatie heeft plaatsgevonden, worden evacuatiekosten vergoed. In lijn met de eerdere tegemoetkomingregelingen geldt een vast bedrag: € 304 per
risico-adres. Indien wordt aangetoond dat een hoger bedrag met de evacuatie was gemoeid, worden
de kosten vergoed tot een maximum van € 597 (artikel 11, eerste lid).

c. Kerkgenootschappen, verenigingen en stichtingen
Voor kerkgenootschappen, verenigingen en stichtingen is de hoogte van de tegemoetkoming gelijk
aan die voor particulieren. Schade voor kerkgenootschappen, verenigingen en stichtingen aan de
vaste en de vlottende activa (zie artikel 7, tweede lid) is vergelijkbaar met de schade voor particulieren
aan respectievelijk de woning en de inboedel. Aan verenigingen en stichtingen die een zorginstelling

7

Staatscourant 2021 nr. 40211

9 september 2021

of onderneming in stand houden wordt de tegemoetkoming verstrekt conform de systematiek die
geldt voor ondernemers aangaande vaste en vlottende activa. De tegemoetkoming in de gemaakte
bereddings- en opruimingskosten is op 65% bepaald (artikel 12). Uitsluitend indien de som van de
schade- en kostenbedragen (met uitzondering van de evacuatiekosten) meer bedraagt dan € 667 is er
recht op een tegemoetkoming (artikel 13, derde lid).
Voorts geldt ook voor deze gedupeerden dat zij aanspraak kunnen maken op een tegemoetkoming in
de evacuatiekosten indien er een bevolen of geadviseerde evacuatie heeft plaatsgevonden (artikel 11).
Daarbij geldt het volgende:
− aan verenigingen en stichtingen en aan kerkgenootschappen wordt een vast bedrag uitgekeerd
van € 304 (eerste lid). Indien wordt aangetoond dat een hoger bedrag dan € 304 met de bevolen of
geadviseerde evacuatie was gemoeid, worden de kosten tot een maximum van € 597 vergoed.
− voor ondernemingen, openbare lichamen en voor zover verenigingen en stichtingen een zorginstelling of onderneming in stand houden is de tegemoetkoming € 901 (tweede lid). Indien wordt
aangetoond dat een hoger bedrag met de bevolen of geadviseerde evacuatie was gemoeid,
worden ook die meerdere kosten vergoed.

d. Gemeenten, provincies, waterschappen en andere openbare lichamen
De schade aan infrastructurele voorzieningen en vaste en vlottende activa wordt voor 58,5% van het
schade- en kostenbedrag vergoed (artikelen 6 en 7, derde lid). Daarnaast hebben ook openbare
lichamen recht op een tegemoetkoming in de evacuatiekosten bij een geboden of geadviseerde
evacuatie (artikel 11, eerste lid) en in de gemaakte kosten voor beredding en opruiming (artikel 12).
Uitsluitend indien de som van de schade- en kostenbedragen (met uitzondering van de evacuatiekosten) meer bedraagt dan € 1.322 (artikel 13, tweede lid) is er recht op tegemoetkoming.

e. Bedrijven
Alle bedrijven komen in aanmerking voor een tegemoetkoming in de schade aan vaste en vlottende
activa (artikel 7, eerste lid) en voor een tegemoetkoming in de opstartkosten (artikel 10). Agrarische
bedrijven komen ook in aanmerking voor een tegemoetkoming in de teeltplanschade (artikel 8) en
bedrijfsschade waaronder begrepen de evacuatie van vee (artikel 9).
Ten aanzien van teeltplanschade geldt dat de schade uit een productieverlies ten minste 20% dient te
bedragen. In de Regeling tegemoetkoming schade bij overstroming van de Maas in januari 2011 is als
schadedrempel voor teeltplanschade opgenomen 30%. Daarmee volgde deze regeling de schadedrempel die ook gold in een andere regeling voor teeltplanschade, de subsidieregeling Brede
weersverzekering. Die regelingen waren vervolgens gebaseerd op de destijds daarvoor geldende
Europese steunkaders. In de subsidieregeling Brede weersverzekering is de schadedrempel in 2020
verlaagd van 30% naar 20%. Reden hiervoor is dat de huidige subsidieregeling is gebaseerd op
artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 inzake steun voor plattelandsontwikkeling, welk artikel
per 1 januari 2018 is gewijzigd, waarbij de schadedrempel is verlaagd van 30% naar 20%. Het
uitgangspunt van deze regeling is om wederom de parallel met de Brede weersverzekering aan te
houden, waarbij de schadedrempel voor teeltplanschade op 20% gesteld wordt.
Voor de berekening van het normale productieniveau wordt aangesloten bij artikel 30 LVV, tevens de
systematiek bij de Brede weersverzekering. Hier wordt uitgegaan van het gemiddelde van 3 jaar of een
zogenoemd olympisch gemiddelde: het gemiddelde over 5 jaar waarvan de hoogste en de laagste
productie niet worden meegerekend.
Als de teeltplanschade meer bedraagt, wordt de totale teeltplanschade conform het vergoedingspercentage van 65% meegenomen in de tegemoetkoming. Is het productieverlies lager dan 20%, dan
wordt de teeltplanschade niet vergoed. Het vorenstaande vloeit voort uit artikel 30 LVV.
Daarnaast hebben bedrijven recht op een tegemoetkoming in de evacuatiekosten (artikel 11, eerste lid)
en de kosten voor beredding en opruiming (artikel 12). Uitsluitend indien de som van de schade- en
kostenbedragen (met uitzondering van de evacuatiekosten) meer bedraagt dan € 1.322 (artikel 13,
tweede lid) is er recht op tegemoetkoming.

f. Maximering eigen risico
Op grond van de hiervoor beschreven rekenwijzen wordt niet voor het geheel van de berekende
schade en kosten een tegemoetkoming gegeven. Het verschil tussen de berekende schade en kosten
enerzijds, en de tegemoetkoming op basis van deze regeling anderzijds, vormt het eigen risico dat de
gedupeerde zelf dient te dragen.
Het eigen risico is voor bedrijven wel aan een maximum gebonden en bedraagt ingevolge artikel 14
maximaal € 6.014. Dit betekent dat de schade en gemaakte kosten die uitstijgen boven het bedrag van

8

Staatscourant 2021 nr. 40211

9 september 2021

het eigen risico (35% van het totale schade- en kostenbedrag maar met een maximum van € 6.014)
worden vergoed. Ter illustratie dient het volgende voorbeeld.
Schade vaste en vlottende activa (artikel 7): € 30.000. Teeltplanschade (artikel 8): € 50.000. Samen
€ 80.000. Het eigen risico zou in casu dus € 28.000 zijn (35% van € 80.000), maar bedraagt op grond
van artikel 14 maximaal € 6.014. De tegemoetkoming wordt daardoor: € 80.000 -/- € 6.014 = € 73.986.

6. Berekeningsgrondslagen
De berekeningsgrondslagen voor (extra) ‘arbeid in eigen beheer’ en voor de schades als bedoeld in de
artikelen 3, 4 en 6 van deze regeling, zijn neergelegd in het Besluit tegemoetkoming schade bij
rampen. De berekening van de materiële schade als bedoeld in artikel 3 gebeurt, in overeenstemming
met artikel 50 AGVV en artikel 30 LVV, op basis van de reparatiekosten of de economische waarde van
het betrokken actief vóór de situatie van de wateroverlast. Dit berekende schadebedrag mag niet
groter zijn dan de reparatiekosten of de daling van de billijke marktwaarde als gevolg van de situatie
van de wateroverlast.
In lijn met artikel 30 LVV, wordt de volgende formule gehanteerd voor de berekening van teeltplanschade: (als bedoeld in artikel 8):
a) de hoeveelheid landbouwproducten die is geproduceerd in het jaar van de natuurramp of in elk
volgend jaar waarin de weerslag van de volledige of gedeeltelijke vernietiging van de productiemiddelen voelbaar was, vermenigvuldigd met de in dat jaar verkregen gemiddelde verkoopprijs;
af te trekken van:
b) de gemiddelde jaarlijkse hoeveelheid landbouwproducten die is geproduceerd in de drie jaren
voorafgaand aan de natuurramp of het gemiddelde van drie van de vijf jaren voorafgaand aan de
periode 13 juli 2021 tot en met 20 juli 2021, de hoogste en de laagste productie niet meegerekend,
vermenigvuldigd met de gemiddelde verkregen verkoopprijs. Dat bedrag kan worden verhoogd
met andere kosten die de begunstigde heeft gemaakt wegens de situatie als gevolg van de
wateroverlast. Het bedrag wordt verlaagd met de kosten die, als gevolg van de wateroverlast, niet
zijn gemaakt.
De schadetermijn voor teeltplanschade en bedrijfsschade dient bij ministeriële regeling te worden
vastgesteld. Deze is vastgesteld op een termijn waarop het bedrijf redelijkerwijs in staat moet worden
geacht op zijn normale productieniveau te kunnen werken, tot maximaal 52 weken (artikel 15).
De arbeid in eigen beheer in verband met beredding en de extra arbeid in eigen beheer in verband
met opruiming worden als gevolg van respectievelijk de artikelen 2, tweede lid, en 3, derde lid, van het
Besluit tegemoetkoming schade bij rampen bepaald op het aantal uren vermenigvuldigd met een bij
ministeriële regeling vast te stellen uurloon. Dit uurloon is vastgesteld op € 22,11 per mensuur
(artikel 16). Het uurloon is ten opzichte van de regelingen uit 2011 geïndexeerd, met 17% (stijging
gemiddelde brutolonen in de marktsector).
Indien de aanvrager de omzetbelasting niet kan verrekenen met de door hem af te dragen omzetbelasting, worden – voor het bepalen van de hoogte van de tegemoetkoming – de schade en kosten in
aanmerking genomen met inbegrip van de omzetbelasting.
Opgemerkt zij nog dat de op grond van deze regeling uitbetaalde vergoedingen geen aanleiding
geven tot het heffen van omzetbelasting over die vergoedingen.

7. Uitvoering
De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) van het Ministerie van Economische Zaken en
Klimaat is belast met de uitvoering van de regeling. Het Besluit mandaat Rijksdienst voor Ondernemend Nederland voor de uitvoering van de Wet veiligheidsregio’s en van de Wet tegemoetkoming
schade bij rampen (Stcrt. 2020, 10742) ziet reeds op uitvoering van de voorliggende regeling.

8. Aanvraagprocedure
Artikel 17 beschrijft de aanvraagprocedure. Gedupeerden die in aanmerking wensen te komen voor
een tegemoetkoming, kunnen bij RVO een Wts-schademeldingsformulier indienen. Dit kan via de
website van RVO.nl en, indien gewenst, kan een papieren versie van het formulier worden opgevraagd. Hierover zal nader worden gecommuniceerd in het schadegebied. Een ingediend ‘Centrale
Registratie Aangerichte Schade’-formulier wordt ook gezien als melding van de schade; degene die
een dergelijk formulier heeft ingediend, hoeft geen Wts-schademeldingsformulier in te dienen.

9

Staatscourant 2021 nr. 40211

9 september 2021

Het Wts-schademeldingsformulier wordt uiterlijk 15 december 2021 bij RVO ingediend, ook indien nog
niet alle schade zich heeft gemanifesteerd, zoals bij mogelijke teeltplanschade en bedrijfsschade. Bij
de melding dient te worden aangegeven in welke categorie de schade valt en welke soort kosten zijn
gemaakt. Meldingen van schade en kosten buiten het vastgestelde schadegebied en meldingen
gedaan na 15 december 2021 worden afgewezen.
Als de melding voldoet aan de voorwaarden, zal in opdracht van RVO een onafhankelijke schadeexpert de schade taxeren. RVO zet voor de taxatie Register-Experts in. Deze schade-expert neemt de
schade zo snel mogelijk na de melding op. Er kan wachttijd ontstaan tussen het moment van het doen
van de melding en het moment waarop de schade-expert de schade opneemt. Het aantal schademeldingen en het aantal beschikbare schade-experts kunnen hierbij een rol spelen. Indien de schade zich
naar verwachting pas op een later moment zal manifesteren, kan in overleg met de gedupeerde de
taxatie van die schade op een later moment, maar binnen 52 weken na 20 juli 2021, plaatsvinden.
Na de taxatie reikt de schade-expert aan de gedupeerde een ingevuld Wts-aanvraagformulier inclusief
taxatie uit.
Indien de gedupeerde het eens is met de taxatie dient het voor akkoord ondertekend te worden. Het
door de gedupeerde ondertekende Wts-aanvraagformulier bevat de taxatie van de niet-verzekerbare
schade en wordt door de schade-expert langs elektronische weg bij RVO ingediend. Als de gedupeerde dit zelf wil indienen, kan dat ook. In dat geval dient de gedupeerde de aanvraag in binnen 14
dagen na het uitreiken van het Wts-aanvraagformulier. Als het Wts-aanvraagformulier niet tijdig wordt
ingediend, wordt de aanvraag afgewezen.
Artikel 18 bepaalt dat de Minister van Justitie en Veiligheid uiterlijk binnen 13 weken na ontvangst van
het Wts-aanvraagformulier beslist op de aanvraag. RVO streeft ernaar om binnen een termijn van vier
tot zes weken na ontvangst van het Wts-aanvraagformulier een beslissing te nemen en de tegemoetkoming daarmee ook uit te betalen. Indien de beslissing op de aanvraag niet binnen deze termijn van
13 weken kan worden gegeven, wordt de gedupeerde, conform artikel 4:14, eerste lid, van de
Algemene wet bestuursrecht, daarvan in kennis gesteld en wordt daarbij tevens een zo kort mogelijke
termijn genoemd waarbinnen de beslissing wel kan worden tegemoetgezien.
Indien de gedupeerde het niet eens is met de taxatie dient het formulier voor ‘niet akkoord’ ondertekend te worden. Ook dit Wts-aanvraagformulier wordt door de schade-expert, dan wel de gedupeerde,
ingediend bij RVO. De gedupeerde ontvangt vervolgens een voorgenomen besluit op de ingediende
aanvraag. De gedupeerde heeft dan de keuze om binnen een redelijke termijn alsnog akkoord te gaan
met de taxatie dan wel om een hertaxatie te verzoeken. Indien de gedupeerde alsnog akkoord gaat, of
niet tijdig reageert, wordt het voorgenomen besluit omgezet naar een definitieve beslissing op de
aanvraag. Indien de gedupeerde een hertaxatie verzoekt, zal in opdracht van RVO een tweede
onafhankelijke schade-expert de schade taxeren. Bij indiening van het verzoek om een hertaxatie kan
ook om een voorschot op de tegemoetkoming van 70% van de in het voorgenomen besluit genoemde
tegemoetkoming worden verzocht. Dit voorschot zal worden verrekend met de na hertaxatie vastgestelde tegemoetkoming.
De hertaxatie zal de basis zijn voor de uiteindelijke beslissing, ook indien een lagere waarde wordt
vastgesteld dan bij de eerste taxatie. De gedupeerde heeft niet nogmaals de mogelijkheid om een
hertaxatie aan te vragen indien hij niet akkoord is. Na deze hertaxatie zal de schade-expert het
taxatierapport aan RVO sturen en zal beslist worden op de aanvraag. Als uit de hertaxatie volgt dat de
omvang van de schade en kosten bij de eerste taxatie juist was, komen de kosten van de hertaxatie
voor rekening van de gedupeerde (artikel 5, vierde lid, van de wet).

9. Slot
Bij koninklijk besluit van 14 oktober 2010 (Stcrt. 2010, 16528) is het beleidsterrein veiligheid overgeheveld van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties naar het Ministerie van
Veiligheid en Justitie. Daardoor valt onder meer het toepassen van de Wts en het opstellen van
tegemoetkomingsregelingen niet langer onder de verantwoordelijkheid van de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (hoewel dat nog zo in de Wts staat), maar onder de verantwoordelijkheid van (inmiddels) de Minister van Justitie en Veiligheid.
Deze regeling treedt in werking met ingang van de dag na de datum van uitgifte van de Staatscourant
waarin zij wordt geplaatst. Hiermee wordt afgeweken van de vaste verandermomenten. Dit gebeurt in
het belang van de inwoners en ondernemers in de getroffen gebieden. De verbijzondering voor de
landbouwsector vloeit voort uit de in artikel 9 LVV voorgeschreven termijn van tien werkdagen na

10

Staatscourant 2021 nr. 40211

9 september 2021

kennisgeving van de voorgenomen regeling aan de Europese Commissie.
De Minister van Justitie en Veiligheid,
F.B.J. Grapperhaus

11

Staatscourant 2021 nr. 40211

9 september 2021

BIJLAGE ALS BEDOELD IN ARTIKEL 2, TWEEDE LID, VAN DE REGELING
TEGEMOETKOMING WATERSCHADE IN LIMBURG EN HET ONBEDIJKTE GEBIED LANGS DE
MAAS IN NOORD-BRABANT IN JULI 2021 HOUDENDE DE CONTOUREN VAN HET
SCHADEGEBIED

12

Staatscourant 2021 nr. 40211

9 september 2021