Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

35 218

Wijziging van de Bekendmakingswet en andere
wetten in verband met de elektronische
publicatie van algemene bekendmakingen,
mededelingen en kennisgevingen (Wet
elektronische publicaties)

Nr. 5

VERSLAG
Vastgesteld 10 juli 2019
De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer als volgt Verslag uit
te brengen van haar bevindingen.
Onder het voorbehoud dat de regering op de gestelde vragen en de
gemaakte opmerkingen tijdig en genoegzaam zal hebben geantwoord,
acht de commissie de openbare beraadslaging over dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid.
Inhoudsopgave
1.
2.
3.
4.
5.

Strekking en doelstelling van het wetsvoorstel
Achtergronden van het wetsvoorstel
Uitgangspunten van het wetsvoorstel
Organisatorische, technische en financiële gevolgen
Verwerking van de consultatie en adviezen over dit wetsvoorstel

blz.
1
3
4
5
5

1. Strekking en doelstelling van het wetsvoorstel
De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het Wetsvoorstel Wijziging van de Bekendmakingswet en andere
wetten in verband met de elektronische publicatie van algemene
bekendmakingen, mededelingen en kennisgevingen. Zij achten het een
goede zaak dat er eenheid wordt gebracht in de publicatievoorschriften en
dat er straks sprake is van een uniforme digitale algemene bekendmaking,
mededeling en kennisgeving door de overheid. Het is goed dat alle
wettelijk voorgeschreven bekendmakingen, mededelingen en kennisgevingen van (voorgenomen) besluiten, die niet tot een of meer belanghebbenden zijn gericht, worden gedaan in de officiële elektronische publicatiebladen van de openbare lichamen waartoe de bestuursorganen
behoren en dat de publicatiebladen op gestandaardiseerde wijze moeten
worden gepubliceerd op www.officiëlebekendmakingen.nl.

kst-35218-5
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2019

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 218, nr. 5

1

De leden van de VVD-fractie constateren dat naast de elektronische
publicaties papieren publicaties mogelijk blijven. Dat is een aanvullende
service die met name van belang is voor burgers die over minder digitale
vaardigheden beschikken.
De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het voorliggende wetsvoorstel elektronische publicaties.
Zij waarderen de insteek van het voorliggende wetsvoorstel, dat burgers
en bedrijven in de nieuwe situatie volledig digitaal kunnen kennisnemen
van alle kennisgevingen en lokale bekendmakingen van de overheid.
Documenten bij kennisgevingen en lokale bekendmakingen (bijvoorbeeld
achterliggende onderzoeken of situatietekeningen) worden eveneens
gedigitaliseerd openbaar ontsloten. Burgers of bedrijven die in de huidige
situatie deze informatie willen inzien, dienen hiervoor in een groot aantal
gemeenten nog fysiek naar het gemeentehuis of provinciehuis te gaan (en
een afspraak te maken). Deze leden constateren echter dat dit ideaalbeeld
niet altijd overeenkomt met de digitale werkelijkheid. Op welke wijze
wordt geborgd, dat de digitale informatie volledig beschikbaar is, zo
vragen deze leden.
De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het voorstel voor een Wet elektronische publicaties. Digitalisering
biedt kansen en doet zich overal voor. Er is nauwelijks een gebied aan te
wijzen dat er niet door geraakt wordt. Dit betekent ook dat het contact met
de overheid verandert, waardoor digitalisering ook nieuwe kwetsbaarheden in de verhouding burger-overheid schept. Voor de leden van de
D66-fractie speelt digitale inclusie daarbij een grote rol: voor mensen die
niet in staat zijn om digitaal mee te doen, moet participatie in de samenleving mogelijk blijven. Daarnaast moeten digitale (overheids)diensten zo
toegankelijk mogelijk worden aangeboden. Uit dit wetsvoorstel blijkt dat
de regering en haar ambtenaren zich hebben ingespannen voor digitale
inclusie door een bruikbare wet te maken, opdat íedereen kan profiteren
van de voordelen van digitalisering. Dit verdient lof, want digitalisering in
combinatie met digitale inclusie vergt maatwerk, wat leidt tot verfijnde
regels, wat vervolgens de uitvoering weer complex maakt. De leden van
de D66-fractie hebben nog enkele vragen over deze wet.
Het wetsvoorstel bepaalt dat alle algemene kennisgevingen en bekendmakingen van de overheid voor burgers en bedrijven digitaal toegankelijk
worden. In de huidige situatie vindt publicatie deels elektronisch via
verschillende websites plaats en ook nog in dag-, nieuws- en huis-aanhuisbladen. In de memorie van toelichting staat dat deze digitaliseringsslag er nog niet toe heeft geleid dat een einde is gekomen aan
«gefragmenteerde informatievoorziening over overheidsbesluiten».
Daarom beoogt dit wetsvoorstel overheidspublicaties op één plaats aan te
bieden. De leden van de D66-fractie ondersteunen het uitgangspunt dat de
huidige fragmentatie onwenselijk is en tegengegaan moet worden. Maar
dergelijke standaardise-ring, uniformering en centralisering kunnen
echter, zo staat ook in het advies van de Afdeling advisering van de Raad
van State van 31 augustus 2018 inzake de effecten van digitalisering voor
de rechtsstatelijke verhoudingen, ertoe leiden dat maatwerk verloren gaat
en het contact met de overheid onpersoonlijker wordt. Hoe wordt geborgd
dat de dienstverlening op bijvoorbeeld het gemeentehuis óók nog
ingesteld is op mensen die om wat voor reden dan ook niet digitaal
vaardig zijn?
De leden van de GroenLinks-fractie hebben met interesse kennisgenomen
van het voorliggende wetsvoorstel. Zij delen het doel van het wetsvoorstel om de toegankelijkheid van (voorgenomen) overheidsbesluiten te
vergroten. Wel hebben deze leden nog een aantal vragen die ze graag aan
de regering willen voorleggen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 218, nr. 5

2

Voor deze leden is het van belang dat iedere burger op een toegankelijke
wijze kennis kan nemen van besluiten en voornemens van overheden. Het
is daarom goed dat het woud aan bekendmakingsroutes die er nu zijn
beter wordt gestroomlijnd en dat burgers via de digitale manieren snel
zelfs informatie kunnen vinden. Deze leden zien hierin echter ook direct
een zorg. Er zijn immers nog steeds veel mensen die niet digitaal vaardig
zijn en door het voorliggende wetsvoorstel juist minder toegang zullen
krijgen tot relevante overheidsinformatie. Deze leden zouden daarom
graag zien dat ook voor mensen die niet zo digitaal vaardig zijn er
voldoende manieren blijven bestaan om alle relevante informatie tot zich
te kunnen nemen. Kan de regering garanderen dat ook mensen die geen
of beperkte toegang hebben tot het internet ook na de invoering van het
voorliggende wetsvoorstel op een volwaardige manier kunnen blijven
meedoen aan de samenleving en toegang houden tot essentiële
overheidsinformatie die via de bekendmakingen tot hen komt? De
regering stelt dat het aan het verantwoordelijke bestuursorgaan is om af
te wegen hoe mensen die geen of beperkt gebruik kunnen maken van het
internet het best bereikt kunnen worden. De leden van de fractie van
GroenLinks onderschrijven het beginsel van subsidiariteit, maar willen
wel graag dat de regering waakt voor het feit dat wanneer decentrale
overheden onvoldoende aandacht besteden aan de toegang tot
overheidsinformatie van mensen die geen of beperkt gebruik kunnen
maken van het internet. Daarom vernemen deze leden graag hoe de
regering deze toegang zal gaan monitoren en hoe voorkomen wordt dat
juist mensen die al niet zo digitaal vaardig zijn ook nog eens een «strijd»
moeten gaan voeren met bijvoorbeeld hun gemeenten over een
laagdrempelige wijze van bekendmaking.
De leden van de GroenLinks-fractie begrijpen dat de regering wil dat
bekendmakingen voor burgers gemakkelijker digitaal te vinden worden.
Bij een laagdrempelige manier van bekendmaking hoort volgens de leden
van de fractie van GroenLinks ook dat de bekendmaking in de juiste taal
geschiedt. Deelt de regering deze opvatting? De bekendmakingen van de
provincie Friesland, het Wetterskip Fryslân, van gemeenten uit het Friese
taalgebied en van gemeenschappelijke regelingen tussen overheden waar
het Fries een officiële taal is zouden dus naast het Nederlands ook altijd in
het Fries te vinden moeten zijn. Voor de bekendmakingen van de
openbare lichamen in Caribisch Nederland geldt dat deze naast in het
Nederlands ook in het Papiaments (Bonaire) en het Engels (Sint-Eustatius
en Saba) te vinden zouden moeten zijn. Hoe gaat de regering borgen dat
alle bekendmakingen altijd in de juiste talen beschikbaar zijn?
2. Achtergronden van het wetsvoorstel
De leden van de VVD-fractie signaleren dat door beschikbaarstelling van
de bekendmakingen etc. als open data de informatie ook door andere
partijen toegankelijk kan worden gemaakt en in allerlei gebruikerstoepassingen kan worden verwerkt. In hoeverre zal daar met deze wet straks
sprake van zijn? Zijn de systemen daarvoor al geschikt? Zijn er bewerkingen van de publicaties die niet zijn toegestaan? Zo ja, welke? Gaarne
krijgen de leden van de VVD-fractie een reactie.
De regering constateert, zo merken de leden van de CDA-fractie op, dat
oplage en bereik van gedrukte media al jaren een dalende tendens
vertonen, door de opkomst van elektronische media. In dit verband noemt
de regering de volgende cijfers. «Het bereik van de gezamenlijke
landelijke dagbladen bedraagt nog 24% van de bevolking, het bereik van
de regionale bladen nog 20%. Het bereik van de gedrukte huis-aanhuisbladen steekt hier gunstig bij af, maar vertoont eveneens een
neerwaartse tendens en daalde van 62% in 2016 naar 53% in 2018.»
Daartegenover stelt de regering, dat het gebruik van internet sterk

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 218, nr. 5

3

gegroeid is. «In 2017 had 97,1% van de Nederlanders boven de twaalf jaar
toegang tot internet en maakte 93,4% hier ook daadwerkelijk gebruik
van.» Bedoelt de regering hiermee, dat met een overheidspublicatie op
internet 93,4% van de bevolking wordt bereikt en met een publicatie in
een huis-aan-huisblad 53%? De regering stelt vast, dat de toename van
het gebruik van de attenderingsservice geen gelijke tred met het
verdwijnen van de traditionele publicaties. Welke consequenties trekt de
regering uit deze constatering, zo vragen de leden van de CDA-fractie.
In dit verband vragen de leden van de CDA-fractie wat de financiële
consequenties van het voorliggende wetsvoorstel zijn voor de essentiële
infrastructuur van huis-aan-huisbladen. Deze leden constateren dat de
levensvatbaarheid van deze vorm van lokale journalistiek onder druk
staat. Publicaties van (onder andere) gemeenten in deze kranten leveren
behoorlijke inkomsten op, die lokale kranten levensvatbaar houden. Hoe
heeft de regering dit aspect meegewogen, zo vragen deze leden.
De leden van de GroenLinks-fractie lezen dat het in stand houden van
lokale en regionale media geen doel van het voorliggende wetsvoorstel is.
Dat begrijpen deze leden. Het wegvallen van publicaties van decentrale
overheden kan evenwel gevolgen hebben voor het voortbestaan van
bijvoorbeeld huis-aan-huis bladen en daarmee voor lokale en regionale
journalistiek. Deze leden vernemen daarom graag van de regering hoe
voorkomen wordt dat het voorliggende wetsvoorstel (onbedoelde)
negatieve effecten heeft op het voortbestaan en de kwaliteit van lokale en
regionale media.
3. Uitgangspunten van het wetsvoorstel
In de memorie van toelichting lezen de leden van de VVD-fractie dat het
voor de hand ligt om MijnOverheid in te zetten voor de verspreiding van
algemene bekendmakingen, mededelingen en kennisgevingen van de
overheid. Daartoe zal aan MijnOverheid een onderdeel worden toegevoegd waarin deze worden gepresenteerd. Wat is de stand van zaken als
het gaat om de voorberei-dingen om MijnOverheid daarvoor in te zetten,
zo vragen de leden van de VVD-fractie. Wanneer moet MijnOverheid
daartoe technisch gereed zijn? Gaarne krijgen zij een reactie.
Net als bij de berichtenbox zal het mogelijk worden om per e-mail
geattendeerd te worden op nieuwe bekendmakingen, mededelingen en
kennisgevingen die vallen binnen het vastgestelde profiel. Bij verhuizing
zal de presentatie in MijnOverheid en de werking van de attenderingsmail
automatisch worden aangepast aan de hand van het nieuwe BRP-adres.
Hoe is geborgd dat dat proces zorgvuldig verloopt? In hoeverre kunnen
mensen ook zelf aangeven van welke publicaties zij wel of niet op de
hoogte worden gesteld? Kan bijvoorbeeld iemand die in Zaltbommel
woont ook de publicaties van de gemeente Winschoten krijgen? In
hoeverre zou de online identiteit en de daarvan deel uitmakende digitale
kluis, zoals voorgesteld in de Initiatiefnota «Online identiteit en regie op
persoonsgegevens» (Kamerstuk 34 993) daarbij behulpzaam kunnen zijn?
Gaarne krijgen de leden van de VVD-fractie een reactie.
De leden van de CDA-fractie constateren, dat digitalisering van informatie
en processen bijna altijd meer verplichte zelfwerkzaamheid oplevert voor
de gebruikers. Zo worden meer drempels opgeworpen voor degenen die
daar minder vaardig in zijn. Deze leden zijn van mening, dat het belang
van de burger uitgangspunt dient te zijn van het voorliggende
wetsvoorstel. Deze leden vinden het onwenselijk, als via dit wetsvoorstel
wordt aangestuurd op het afsluiten van analoge mediakanalen om
burgers te bereiken met publicaties. Deelt de regering de opvatting van
deze leden, dat juist een zogenoemde multikanaalbenadering noodzakelijk
is om alle burgers te bereiken?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 218, nr. 5

4

De leden van de CDA-fractie zijn van mening, dat digitalisering en aanbod
op één plek in potentie voordelen heeft voor burgers en bedrijven. Deze
leden voegen daaraan toe, dat veel afhangt van de manier waarop dit
geregeld wordt. De gebruiksonvriendelijke ingangen als de «Berichtenbox
MijnOverheid» stemmen niet hoopvol. Deelt de regering de mening van
deze leden, dat het beschikbaar stellen van informatie iets anders is dan
de zorgplicht dat deze ook aankomt bij de belanghebbenden? Zo nee,
waarom niet? Zo ja, welke maatregelen neemt de regering om juist die
zorgplicht vorm te geven?
De leden van de CDA-fractie vragen de regering nader in te gaan op het
punt van eigenaarschap. Deze leden constateren, dat overheden de
neiging hebben om zich alleen verantwoordelijk te voelen voor informatie
die van hun eigen organisatie afkomstig is. Een van de gevolgen is
verkokering waardoor belanghebbenden geen idee hebben waar ze
terecht kunnen zodra ze een wat breder probleem hebben of als ze inzicht
willen hebben in wat hen zou kunnen raken. Deze leden constateren, dat
het «slechts» samenbrengen van publicaties op één plek niets afdoet aan
het oplossen van dit probleem. Deelt de regering de mening van deze
leden dat dat wel mogelijk zou zijn? In dit verband vragen deze leden de
regering in te gaan op de vraag, wie de burger nog kan helpen, als die
plek straks alleen virtueel beschikbaar is?
4. Organisatorische, technische en financiële gevolgen
Als het onderhavige wetsvoorstel straks kracht van wet heeft, zal dat
gevolgen hebben voor het systeem achter de website www.officiëlebekendmakingen.nl.
De leden van de VVD-fractie vragen naar de stand van zaken van de
voorbereidingen om deze website straks goed te kunnen laten functioneren. Wanneer gaat de vernieuwde website van start? Kortom, wat is de
stand van zaken als het gaat om de digitale infrastructuur die nodig is
voor deze wet? Gaarne krijgen de leden van de VVD-fractie een reactie van
de regering.
Voorts krijgen de leden van de VVD-fractie graag meer inzicht in de
kosten. Wat zullen de jaarlijkse kosten van de vernieuwde website zijn
t.o.v. de huidige website? Gaarne krijgen de leden van de VVD-fractie een
reactie van de regering.
De leden van de GroenLinks-fractie vragen aandacht voor het feit dat voor
medeoverheden geen aansluitplicht geldt voor MijnOverheid.nl. De
regering schrijft evenwel dat voor attenderingen bij de Bekendmakingswet wel gebruik zal gaan worden gemaakt van MijnOverheid.nl.
Graag ontvangen de leden van de fractie van GroenLinks hier een nadere
toelichting op. Hoe zorgt de regering ervoor dat dit in de praktijk geen
problemen gaat opleveren bij medeoverheden die niet aangesloten zijn bij
MijnOverheid.nl?
5. Verwerking van de consultatie en adviezen over dit
wetsvoorstel
De leden van de VVD-fractie merken op dat de Unie van Waterschappen
heeft laten weten achter het wetsvoorstel te staan, maar dat het voor de
waterschappen ook een groot knelpunt oplevert. De Unie wijst erop dat in
diverse algemeen verbindende voorschriften en beleidsregels dwingend
wordt verwezen naar nationale (NEN), Europese (NEN-EN) en Internationale (NEN-ISO) normbladen, waarin nadere toe te passen regels zijn
opgenomen. Doordat op deze normbladen auteursrecht rust, mogen deze
niet (elektronisch) worden gepubliceerd. In de huidige regelgeving is
bepaald dat deze normbladen ter inzage kunnen worden gelegd in plaats
van gepubliceerd. Met het voorliggende wetsvoorstel komt deze regeling

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 218, nr. 5

5

te vervallen, zo stelt de Unie. De Unie pleit dan ook voor behoud van de
mogelijkheid om bijlagen ter inzage te kunnen leggen in plaats van alleen
elektronisch te publiceren. Er zou dan in het voorliggende wetsvoorstel
een uitzondering opgenomen moeten worden, zoals ook is gebeurd voor
de luchtvaart (artikel 7.11). De leden van de VVD-fractie vragen de
regering in te gaan op datgene wat de Unie van Waterschappen naar
voren heeft gebracht. In hoeverre lopen andere overheden en uitvoeringsorganisaties, die met deze wet te maken hebben, hier ook tegen aan?
Gaarne krijgen de leden van de VVD-fractie een reactie van de regering.
De leden van de CDA-fractie constateren, dat in diverse algemeen
verbindende voorschriften en beleidsregels dwingend wordt verwezen
naar nationale (NEN), Europese (NEN-EN) en Internationale (NEN-ISO)
normbladen, waarin nadere toe te passen regels zijn opgenomen. Doordat
op deze normbladen auteursrecht rust, mogen deze niet (elektronisch)
gepubliceerd worden door waterschappen. Voor Europese en Internationale normen geldt dat dit auteursrecht niet afgekocht kan worden.
Binnen de huidige wettelijke voorschriften is toch een rechtsgeldige wijze
van bekendmaking mogelijk door dat in artikel 73, derde lid van de
Waterschapswet, is geregeld dat deze normbladen in plaats van publicatie
ter inzage gelegd kunnen worden. Met voorliggend wetsvoorstel zou deze
regeling komen te vervallen. Onderkent de regering dat dit zou betekenen
dat waterschappen de van belang zijnde stukken niet meer correct kunnen
bekendmaken, zo vragen deze leden. Welke gevolgen zou dit hebben?
Hoe beoordeelt de regering het pleidooi van de waterschappen voor
behoud van de mogelijkheid om bijlagen ter inzage te kunnen leggen in
plaats van alleen elektronisch te publiceren? Dit kan geregeld worden
door behoud van het huidige artikel 73, lid 3 van de Waterschapswet of
een vergelijkbare uitzondering op te nemen in het wetsvoorstel. Een
dergelijke uitzondering is in artikel 7.11 wetsvoorstel ook gecreëerd voor
de luchtvaart, die blijkens de toelichting met soortgelijke problematiek
kampt.
De leden van de CDA-fractie constateren voorts met het Adviescollege
toetsing regeldruk (ATR), dat de potentie van digitale overheidsdienstverlening alleen kan worden benut als voldoende aandacht bestaat voor
het gebruikersperspectief van de digitale voorzieningen. Digitalisering van
over-heidsdienstverlening vormt geen garantie voor (ervaren) regeldrukvermindering in de dagelijks praktijk van burgers en bedrijven.
Het college besteedt in het bijzonder aandacht aan die aspecten die van
belang zijn voor de mate waarin het voorliggende wetsvoorstel zijn doel
bereikt. Belangrijk daarbij is het uitgangspunt dat álle gebruikers van de
informatievoorziening (zowel burgers als bedrijven) op een eenvoudige en
begrijpelijke wijze moeten kennis kunnen nemen van en geïnformeerd
worden door de overheid over lokale bekendmakingen. Gelet op de
informatiepositie en het handelingsperspectief van burgers en bedrijven
voorziet het college een voorname rol voor de overheid om zorg te dragen
voor passende informatie. De leden van de CDA-fractie vragen de
regering, op welke wijze het voorliggende wetsvoorstel ertoe bijdraagt dat
de overheid haar informatiepositie maximaal benut, zodat burgers en
bedrijven daadwerkelijk verbetering van dienstverlening ervaren?
De leden van de D66-fractie stellen vast dat de complexiteit van de
noodzakelijke aanpassingen in de werkprocessen door dit wetsvoorstel
door de Staatssecretaris wordt erkend en dat daarom aan de VNG
implementatiesteun in de vorm van een stappenplan en handreiking
worden toegezegd, evenals een financiële compensatie. Wat is de rol van
de regering bij het opstellen van dit stappenplan en de handreiking?
Wanneer moeten dit stappenplan en de handreiking gereed zijn?
De aan het woord zijnde leden lezen in de toelichting dat bij «het
publicerende bestuursorgaan» de verantwoordelijkheid ligt wat betreft de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 218, nr. 5

6

afweging of met maatwerk een speciale doelgroep kan worden bereikt die
anders misschien buiten de boot valt. Deze leden vragen aan de regering
of dit niet te vrijblijvend is? Hoe wordt geborgd dat er niemand buiten de
boot valt?
De regering wijst op mogelijke algemene maatregelen, zoals computers in
bibliotheken. Kan de regering aangeven welke publicerende bestuursorganen er zijn en of/ hoe die onderdeel uitmaken van/ betrokken zijn bij het
implementatietraject? Voor de leden van de D66-fractie is niet duidelijk of
dit punt expliciet in het implementatietraject is opgenomen of een
onderdeel vormt van het stappenplan en de handreiking die de VNG moet
opstellen.
Verder is in de memorie van toelichting te lezen dat «met behulp van
gebruikersonderzoek» de kwaliteit en gebruiksvriendelijkheid van de
attenderingsservice wordt verbeterd. Wordt er dan ook gekeken naar de
mogelijkheid om een wekelijkse attendering in plaats van een dagelijkse
attendering te krijgen, conform het advies van de Autoriteit Toetsing
Regeldruk (ATR)? Of wordt de keuze voor het (laten) maken van maatwerkoplossingen bij de beheerder van de fysieke infrastructuur gelaten?
Kortom, hoe gaat de regering erop toezien dat bestuursorganen zich
bewust zijn van deze taak en daar waar nodig hun informatievoorziening
aanpassen? Worden bijvoorbeeld «best practices» kenbaar gemaakt, zodat
bestuursorganen deze kunnen delen? En wie is uiteindelijk verantwoordelijk voor dit implementatietraject, neemt de regering hierin het
voortouw?
Ook vragen de leden van de D66-fractie om een reactie van de regering op
het standpunt van de Autoriteit Persoonsgegevens dat ongevraagde
attendering wat betreft de inbreuk die gemaakt wordt op de persoonlijke
levenssfeer vergelijkbaar is met ongevraagde elektronische communicatie
voor commerciële doeleinden. Kan de regering de noodzaak van
ongevraagde elektronische communicatie nader motiveren? Hoe beziet de
regering de optie die de AP suggereert om af te zien van ongevraagde
attendering en juist vrijwillig gebruik van de service intensiever onder de
aandacht te brengen en daarbij de drempel om zelf een interesseproflel in
te vullen zoveel mogelijk te verlagen?
De leden van de D66-fractie lezen dat «over de invoeringstermijn van de
elektronische terinzagelegging met de koepels van de decentrale
overheden overleg zal worden gevoerd». Wat is volgens de regering een
haalbare invoeringstermijn van de elektronische terinzagelegging? En hoe
ziet de regering toe op een voortvarend verloop van deze overleggen?
De ATR heeft aanbevolen, zo merken de leden van de D66-fractie op, om
een evaluatiebepaling op te nemen. Uit de toelichting blijkt dat dit advies
niet wordt overgenomen, omdat «het publicatieproces en de attendering»
voortdurend worden gemonitord. De leden van de D66-fractie zijn hier blij
mee, maar begrijpen niet waarom dit niet kan worden vastgelegd in een
evaluatiebepaling. Dan is immers sprake van een kenbaar moment,
waarop zowel de regering als de Tweede Kamer ook kan toezien. Ook
vragen de leden van de D66-fractie zich af waarom de monitoring zich
beperkt tot «het publicatieproces en de attendering». Waarom wordt niet
de gehele praktische uitwerking van dit wetsvoorstel doorlopend
gemonitord en geëvalueerd?
De leden van de D66-fractie vragen aandacht voor het rapport van de
Nationale ombudsman over informatieverstrekking rondom vergunningen, dat op 8 maart 2019 verscheen. Die informatieverstrekking zou
beter kunnen. Kan de regering hierop een reactie geven? Worden de
aandachtspunten die de Ombudsman noemt, meegenomen bij dit
wetsvoorstel?
De leden van de GroenLinks-fractie lezen dat dit wetsvoorstel geen
bezui-nigingsdoelstelling kent en decentrale overheden over middelen
blijven beschikken om de gedrukte publicaties bij wijze van service in een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 218, nr. 5

7

wat beknoptere vorm voort te zetten of om burgers op een andere wijze
extra te informeren. Deze leden vragen de regering om deze stelling nader
te onderbouwen. Want is het niet zo dat decentrale overheden bij
invoering van het voorliggende wetsvoorstel kosten gaan maken om
besluiten digitaal bekend te gaan maken? Deze gelden kunnen dan niet
ingezet worden voor gedrukte bekendmaking. Dus wanneer decentrale
overheden beide varianten van bekendmaking willen (blijven) gebruiken,
zullen zij extra kosten moeten maken. Graag ontvangen deze leden hier
een nadere reactie op van de regering.
Tot slot vragen de leden van de fractie van GroenLinks nog specifiek
aan-dacht voor een zorg die vanuit de waterschappen is geuit. De
waterschappen hebben hun zorgen geuit over de gevolgen van het
wetsvoorstel voor de inning van de waterschapsbelasting. Zij vrezen dat
auteursrechtelijke bescherming van normbladen het hen onmogelijk
maakt om via digitale weg op correcte wijze tot bekendmaking over te
kunnen gaan van belangrijke besluiten rondom de belastingheffing. De
leden van de fractie van GroenLinks begrijpen deze zorgen en zouden
graag een specifieke reactie van de regering op dit punt ontvangen. Naast
een algemene reactie op deze zorgen van de waterschappen zouden deze
leden graag ook specifiek antwoord willen op de volgende vragen: Wat
heeft de regering gedaan met de zorgen vanuit de waterschappen? Wat
vindt de regering van de door de waterschappen geschetste mogelijke
oplossing (behoud van het huidige artikel 73, lid 3 van de Waterschapswet
of een vergelijkbare uitzondering op te nemen in het wetsvoorstel. De
waterschappen verwijzen hierbij specifiek naar de uitzondering voor de
luchtvaart zoals geregeld in artikel 7.11 van het voorliggende
wetsvoorstel)? Wat zijn de eventuele juridische gevolgen van het niet
aanpassen van het voorliggende wetsvoorstel? En tot slot, wat zijn de
eventuele financiële gevolgen voor de waterschappen van het niet
aanpassen van het voorliggende wetsvoorstel?
De voorzitter van de commissie,
Ziengs
De adjunct-griffier van de commissie,
Hendrickx

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 218, nr. 5

8