Inventarisatie van knelpunten in het
vervoer voor rolstoelgebonden
cliënten en kinderen

Enschede, 16 september 2013
SV/13/1380/okrv
dr. Patrick Jansen
ir. Susan Veldhuis

Inhoudsopgave
Samenvatting ................................................................................ 3
1.
1.1
1.2
1.3

Inleiding .............................................................................. 5
Doelstelling ................................................................................. 5
Onderzoeksaanpak ......................................................................... 6
Leeswijzer .................................................................................. 7

2.
2.1
2.2
2.3

Achtergrond.......................................................................... 8
Tariefmaatregel ............................................................................ 8
Kenmerken van AWBZ-vervoer ........................................................... 9
Overige vervoersstromen ................................................................. 9

3.
3.1
3.2
3.3

Knelpunten en maatregelen voor het vervoer van rolstoelgebonden
cliënten en kinderen ............................................................. 11
Doelgroepen .............................................................................. 11
Inventarisatie knelpunten .............................................................. 12
Verbetermogelijkheden in de organisatie van het vervoer ....................... 18

4.

Conclusie ........................................................................... 24

Bijlage 1.
Bijlage 2.

SV/13/1380/okrv

Gebruikte documentatie deskresearch ............................... 26
Vragenlijst Vervoer rolstoelgebonden cliënten en kinderen ...... 27

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 2 van 30

Samenvatting
Als gevolg van de hoge kosten voor zorg en vervoer in de AWBZ heeft het ministerie
van VWS een tariefmaatregel voor het medisch noodzakelijk vervoer van en naar
dagbesteding ingesteld. In verband met deze tariefmaatregel is de contracteerruimte
voor 2013 verlaagd. Daarnaast is de mogelijkheid om kosten voor vervoer op te
nemen in de nacalculatie geschrapt. Als gevolg van deze maatregel zijn deze
vervoerstarieven met gemiddeld 56% gekort.
Op verzoek van de NZa hebben we een onderzoek verricht naar de knelpunten die
zich door deze maatregel voordoen voor het vervoer van rolstoelgebonden cliënten
en kinderen. We hebben hiervoor deskresearch verricht en interviews gehouden met
diverse deskundigen uit het veld. Het onderzoek is niet gericht op het in beeld
brengen van de kosten van het vervoer.
Maatregelen
Door de tariefmaatregel voor vervoer is een prikkel geïntroduceerd om het AWBZvervoer efficiënter te organiseren. In het verleden ontbrak de (financiële) noodzaak
om hier kritisch naar te kijken. De betrokken partijen zien de urgentie van het
optimaliseren van het vervoer en zijn hier dan ook, samen met vervoerders, reeds
mee bezig. Maatregelen die op dit moment worden genomen:
●
Dagbesteding dichterbij de cliënt organiseren.
●
Efficiëntere inzet van de vervoermiddelen door het verruimen van de
openingstijden van de dagbestedingslocaties, het verminderen van de
tussentijdse vervoersbewegingen en het aanbieden van hele dagen dagbesteding.
●
Samenwerking tussen vervoerders en zorgaanbieders verbeteren.
●
Inzet van vrijwilligers om te besparen op chauffeurskosten.
●
Eigen bijdrage van cliënten1.
●
Centrale regie en uitvoering van het vervoer.
●
Overige maatregelen, zoals eigen vervoer stimuleren, OV-training, technische
ondersteuning, vaste opstapplaatsen creëren, OV-fietsen inzette, in gesprek
blijven met cliënten(vertegenwoordigers) en kritisch kijken naar de aanspraken
en declaraties.
Knelpunten
Door de hierboven beschreven maatregelen worden de vervoerskosten lager, maar
verwachten diverse zorgaanbieders niet dat ze uitkomen met de nieuwe vervoerstarieven. Dit wordt mede veroorzaakt doordat de genoemde maatregelen slechts in
beperkte mate van toepassing zijn voor de twee specifieke cliëntgroepen.
●
Vanwege de specialistische zorg en begeleiding vervullen deze dagbestedingslocaties een regiofunctie, waardoor de reisafstanden lang zijn.
●
Voor een groot deel van deze cliënten worden speciale kwaliteitseisen gesteld
aan rolstoelbussen (code VVR).

1

Zorgaanbieders overwegen om eigen bijdragen te vragen. Het betreft hier (met name) een eigen
bijdrage aan cliënten indien ze zelf voor een andere dagbesteding kiezen terwijl er dichtbij ook een goed
alternatief beschikbaar is.

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 3 van 30

●
●
●
●

Voor een groot deel van deze cliënten worden specifieke (kwaliteits-)eisen aan
de chauffeurs gesteld.
Combinatie van vervoer met andere doelgroepen is beperkt mogelijk.
Cliënten moeten thuis worden opgehaald.
De maximaal mogelijke reistijd is voor deze cliënten in veel gevallen beperkt.

Consequenties
De verlaagde tarieven voor het vervoer kunnen daardoor op termijn verschillende
negatieve consequenties hebben:
●
Cliënten ontvangen minder dagbesteding.
●
De dagbesteding is minder passend.
●
Cliënten gaan (een groot deel van) de vervoerskosten zelf betalen indien een
cliënt de voorkeur heeft voor een andere locatie dan de dichtstbijzijnde.
●
Specialistische dagbestedingslocaties voor rolstoelgebonden cliënten en kinderen
gaan op korte of lange termijn sluiten.
●
Een deel van de rolstoelgebonden cliënten en kinderen blijft thuis met als gevolg
een groter beroep op mantelzorg en thuiszorg. Voor een deel van deze cliënten
leidt dit tot een intramurale opname, omdat de draagkracht van de mantelzorg
voor deze nieuwe situatie niet voldoende is.
Omdat vanaf 1 januari 2015 de extramurale begeleiding, inclusief de dagbesteding en
het vervoer in de Wmo wordt ondergebracht (met een budgetkorting van 25%), is het
van belang gemeenten goed te informeren over de ervaren knelpunten, maatregelen
en consequenties. De gemeenten kunnen deze informatie dan gebruiken om te komen
tot kostendekkende tarieven en het vervoer vanuit een centrale regie te
optimaliseren in combinatie met de andere vervoersvormen waarvoor gemeenten
verantwoordelijk zijn, zoals leerlingenvervoer, Regiotaxi en Wmo-vervoer.

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 4 van 30

1. Inleiding
AWBZ-vervoer is voor cliënten met een indicatie voor dagbesteding of dagbehandeling.
De wettelijke basis hiervoor ligt in de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ).
Een cliënt met een indicatie voor dagbesteding kan gebruikmaken van vervoer uit de
AWBZ als hiervoor een medische noodzaak is en het CIZ hiervoor een indicatie afgeeft.
Het vervoer valt onder de verantwoordelijkheid van de zorginstellingen die de
dagbesteding en dagbehandeling leveren.
De volgende cliëntgroepen komen in aanmerking2 voor AWBZ-vervoer:
●
Extramurale cliënten met een indicatie voor dagbesteding/dagbehandeling;
●
Intramurale cliënten die zijn geïndiceerd voor of aangewezen op een ZZP VG,
ZZP LG, ZZP ZG of ZZP GGZ inclusief dagbesteding.
●
Intramurale cliënten die zijn geïndiceerd voor, of aangewezen op een ZZP LVG of
ZZP SGLVG.
Voor deze cliënten kan per aanwezigheidsdag een vergoeding worden gegeven voor
het vervoer van en naar de locatie van de dagbesteding of -behandeling.
Tariefmaatregel
Het Rijk heeft per 1 januari 2013 twee wijzigingen doorgevoerd in de bekostigingssystematiek van het AWBZ-vervoer: een korting op het vervoer van en naar de
dagbesteding van totaal € 150 miljoen, inclusief afschaffing van de nacalculatie
waardoor extra kosten niet achteraf alsnog vergoed kunnen worden. Deze wijzigingen
hebben tot gevolg dat de normtarieven voor het vervoer ongeveer zijn gehalveerd.
Vanwege de knelpunten die zorgaanbieders hebben aangegeven bij de organisatie van
vervoer is medio 2013 door het Rijk € 25 miljoen extra beschikbaar gesteld voor het
vervoer van rolstoelgebonden cliënten en kinderen. Hierdoor zijn de maximale
vergoedingen voor deze cliëntgroepen niet verlaagd.
De NZa heeft bureau HHM gevraagd om onderzoek te doen om meer inzicht te krijgen
in de knelpunten die zich als gevolg van de tariefmaatregelen in 2013 en 2014
voordoen in het vervoer voor rolstoelgebonden cliënten en kinderen. In deze
rapportage beschrijven we de resultaten.

1.1 Doelstelling
Met dit onderzoek wil de NZa inzicht krijgen in eventuele knelpunten die zich
voordoen bij het vervoer van rolstoelgebonden cliënten in de gehandicaptenzorg en
kinderen. Het betreft zowel intramuraal als extramuraal verblijvende cliënten. De
resultaten van het onderzoek kan de NZA gebruiken om met het ministerie van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) in gesprek te gaan over de tarieven voor het
vervoer voor rolstoelgebonden cliënten en kinderen vanaf 2014.
In dit onderzoek beantwoorden we de volgende hoofdvragen:
1. Welke specifieke kenmerken onderscheiden het vervoer van rolstoelgebonden
cliënten en kinderen van het reguliere AWBZ-vervoer?

2

www.nza.nl/137706/142055/567517/CA-300-541.pdf

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 5 van 30

2. Welke knelpunten ervaart men in het vervoer voor rolstoelgebonden cliënten en
kinderen, als gevolg van de tariefmaatregel?
3. Welke maatregelen nemen zorginstellingen om knelpunten in het vervoer te
verminderen?
Het onderzoek is allereerst gericht op het in beeld brengen van de knelpunten in het
vervoer voor rolstoelgebonden cliënten en kinderen. Daarnaast biedt het onderzoek
ook inzicht in mogelijke maatregelen om deze knelpunten (deels) op te lossen. Het
onderzoek is niet gericht op het in beeld brengen van de kosten van vervoer.

1.2 Onderzoeksaanpak
Bij de uitvoering van het onderzoek hebben we de volgende stappen verricht.
Stap 1: Deskresearch
Om de achtergrond van de vraagstelling te verkennen, hebben we deskresearch
uitgevoerd. Hierdoor hebben we de aard van de knelpunten als gevolg van de
tariefmaatregel in het vervoer en de acties die reeds door diverse partijen zijn
uitgezet scherp gekregen. In bijlage1 presenteren we een overzicht van de gebruikte
bronnen.
Stap 2: Verkenning knelpunten in het vervoer bij zorginstellingen
Om de aard en omvang van de knelpunten in het vervoer voor rolstoelgebonden
gehandicapte cliënten en kinderen in kaart te brengen hebben we interviews
afgenomen met zorginhoudelijke - en vervoersdeskundigen van enkele zorginstellingen die zorg leveren aan deze cliëntgroepen. Hierdoor hebben we ook inzicht
gekregen in de aard van de zorg aan deze cliëntgroepen. We hebben in deze stap in
totaal elf interviews afgenomen, waarbij we rekening hebben gehouden met de
diversiteit in type instelling.
Parallel aan deze interviews hebben we een digitale enquête uitgezet onder 170
zorgaanbieders die zorg leveren aan rolstoelgebonden cliënten en/of kinderen. Deze
lijst is gebaseerd op de instellingen die in het voorjaar van 2013 een aanvraag hebben
gedaan bij de NZA voor verhoogde tarieven voor dit vervoer.
Uit informatie die we van de NZa hebben ontvangen blijkt dat in november 2012 356
(locaties van) zorgaanbieders een aanvraag hebben gedaan voor vervoer in de
gehandicaptenzorg (de sector waarop dit onderzoek zich richt). Hiervan hebben 282
(locaties van) zorginstellingen (80%) een aanvraag gedaan voor nieuwe tarieven in
mei 2013. Deze 282 instellingen hebben gezamenlijk 94% van het totale GZvervoersbudget aangevraagd3, exclusief de verhoogde tarieven. Voor het uitzetten
van de digitale enquête hebben we de lijst van 282 (locaties van) aanbieders
teruggebracht tot de hoofdlocaties van deze zorgaanbieders (170).
Van 70 zorgaanbieders (41%) hebben we een ingevulde enquête ontvangen. Dit
betekent dat de resultaten een betrouwbaarheid hebben van 90%. De voornaamste
reden van non respons was de afwezigheid van betreffende deskundigen vanwege de
3

We vergelijken hiervoor het totale GZ-vervoersbudget (excl. verhoogde tarieven) in mei 2013
aangevraagd door 282 aanbieders, met het totale GZ-vervoersbudget in november 2012.

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 6 van 30

zomervakantie. Uit de resultaten in hoofdstuk 3 blijkt, dat we met de respons van
deze 70 aanbieders een eenduidig beeld hebben gekregen in de aard, omvang en
urgentie van de knelpunten in het vervoer voor de twee cliëntgroepen (vanwege het
eenduidige beeld was er geen noodzaak tot het verhogen van de respons). Tevens
hebben we via deze zorgaanbieders inzicht gekregen in goede voorbeelden om de
knelpunten te verminderen, waardoor we een compleet overzicht met maatregelen in
deze rapportage kunnen opnemen.
Stap 3: Verkenning knelpunten in het vervoer bij overige betrokken partijen
Om inzicht te krijgen in knelpunten in het vervoer die andere betrokken partijen
herkennen en ervaren hebben we zeven aanvullende interviews afgenomen. We
spraken met drie vervoersbedrijven, twee zorgkantoren, de brancheorganisatie (VGN)
en een cliëntenorganisatie. Met deze informatie hebben we een volledig beeld
gekregen van het veld waarin deze vervoersknelpunten zich voordoen.
Stap 4: Rapportage en presentatie resultaten
De uitkomsten hebben we in deze rapportage verwerkt en in conceptvorm voorgelegd
aan de NZa, waarna we nog enkele aanpassingen hebben gedaan. De rapportage geeft
inzicht in de knelpunten als gevolg van de tariefmaatregel in het vervoer voor
rolstoelgebonden cliënten en kinderen en beschrijft mogelijke oplossingen om deze
knelpunten te verminderen.

1.3 Leeswijzer
Hoofdstuk 2 geeft meer informatie over de aanleiding en achtergrond van dit
onderzoek. In hoofdstuk 3 presenteren we informatie over knelpunten in het vervoer
voor rolstoelgebonden cliënten en kinderen, waarna we aansluitend aandacht
besteden aan mogelijkheden om deze knelpunten te verminderen. Tot slot
formuleren we in hoofdstuk 4 enkele conclusies.

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 7 van 30

2. Achtergrond
In dit hoofdstuk gaan we nader in op de aanleiding van dit onderzoek. Hiervoor
beschrijven we allereerst de tariefmaatregel voor vervoer. Aansluitend gaan we
beknopt in op de kenmerken van AWBZ-vervoer en overige vervoersvormen.

2.1 Tariefmaatregel
Tarieven in 2013
De contracteerruimte voor 2013 is met € 91 miljoen verlaagd in verband met de
tariefmaatregel op medisch noodzakelijk vervoer van en naar de dagbesteding.
Daarnaast is de mogelijkheid om kosten voor vervoer op te nemen in de nacalculatie
geschrapt (hiermee is een bedrag van € 59 miljoen gemoeid). De taakstelling op
vervoer bedraagt daarmee in totaal € 150 miljoen. Als gevolg van deze maatregel zijn
de tarieven voor het medisch noodzakelijk vervoer van en naar de dagbesteding met
gemiddeld 56% gekort.
Bij de budgetronde 2013 van 1 november 2012 hebben ruim 150 zorgaanbieders een
beroep gedaan op de bevoegdheid van de NZa om van de geldende beleidsregels af te
wijken en hogere tarieven vast te stellen (artikel 4:84 Algemene wet bestuursrecht).
Deze zorgaanbieders verzochten om hogere tarieven voor het vervoer vanwege
bijzondere omstandigheden en onevenredige gevolgen.
Op basis van de informatie uit deze verzoeken heeft de NZa in januari 2013 het
ministerie van VWS geadviseerd middelen aan de contracteerruimte toe te voegen om
zo de tarieven voor het vervoer van twee specifieke doelgroepen te verhogen. Het
betreft het vervoer van rolstoelgebonden cliënten en kinderen.
Voor deze twee aangepaste tarieven is - na de eerdere tariefmaatregel - aan de
contracteerruimte eenmalig € 25 miljoen toegevoegd. Hiermee kan een tijdelijke
verhoging van de tarieven voor het vervoer van rolstoelgebonden cliënten en
kinderen worden bekostigd. Met een extra budgetronde in mei 2013 zijn alle
betreffende zorgaanbieders in de gelegenheid gesteld deze tijdelijk verhoogde
tarieven aan te vragen.
De tarieven voor het vervoer van rolstoelgebonden cliënten en kinderen zijn met dit
bedrag vastgesteld op € 19,- per aanwezigheidsdag4. De tarieven voor het overige
AWBZ-vervoer variëren van € 6,58 tot € 7,94 per aanwezigheidsdag.
Tarieven in 2014
Medio juni 2013 heeft de staatsecretaris van VWS de voorlopige contracteerruimte
AWBZ voor 2014 bekendgemaakt5. De contracteerruimte 2014 is gebaseerd op de
beschikbaar gestelde contracteerruimte 2013. De € 25 miljoen die in 2013 eenmalig
voor vervoer is toegevoegd aan de contracteerruimte wordt hierop in mindering
gebracht. De verhoogde tarieven (€ 19,- per aanwezigheidsdag) voor rolstoelgebonden
4

Het eenmalige bedrag van € 25 miljoen is naar verwachting ontoereikend om aan alle aanvragen
voor de verhoogde tarieven te voldoen. Dit betekent waarschijnlijk dat het werkelijke tarief onder
€ 19 uitkomt.

5

www.nza.nl/137706/142055/567517/CA-300-593.pdf

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 8 van 30

cliënten en kinderen blijven in 2014 bestaan. Het zal blijken in hoeverre het mogelijk
is om zonder de extra middelen in 2014 de tarieven van € 19,- per aanwezigheidsdag te
kunnen garanderen.

2.2 Kenmerken van AWBZ-vervoer
Zorginstellingen zijn verantwoordelijk voor de uitvoering van het AWBZ-vervoer. Veel
instellingen hebben ervoor gekozen om dit vervoer uit te besteden aan een vervoersbedrijf. De vervoerders van AWBZ-vervoer moeten voldoen aan de wettelijke eisen
die gelden voor het taxivervoer, zoals het bezit van een rijbewijs en chauffeurspas.
Ook moeten de vervoerders voldoen aan een aantal kwaliteitscriteria, waaronder:
●
TX-keur: het landelijke kwaliteitskeurmerk voor taxivervoer;
●
Code VVR: code veilig vervoer rolstoelinzittenden.
Voor het AWBZ-vervoer worden meestal taxibussen ingezet, variërend van twee tot
acht zitplaatsen. Voor het vervoer van rolstoelgebonden cliënten worden speciale
rolstoelbussen ingezet.
Aanvullend aan de wettelijke eisen stellen zorginstellingen in het aanbestedingstraject vaak aanvullende eisen, zoals:
●
Een vaste chauffeur en bij diens afwezigheid een vaste vervanger.
●
De chauffeur moet beschikken over een EHBO-diploma en soms ook een
verklaring omtrent gedrag.
●
De chauffeur moet bekend zijn met de doelgroep.
●
Maximale ritduur (enkele reis) variërend van 45 tot 75 minuten.
●
(Real time) inzicht in de planning en uitvoering van de ritten, of periodiek een
overzicht van de uitvoering (route, bezetting, kilometers, prijzen).
●
Kwaliteitseisen vervoermiddel, bijvoorbeeld lage instap voor oudere cliënten.
Het AWBZ-vervoer vindt plaats van de woonlocatie van de cliënt naar de
dagbestedingslocatie. De woonlocatie van de cliënt kan - naast de thuissituatie - ook
een intramurale zorginstelling zijn. Ook kan er vervoer plaatsvinden op een instellingsterrein (indien zowel de woon- als de dagbestedingslocatie zich op hetzelfde terrein
bevinden).

2.3 Overige vervoersstromen
Naast AWBZ-vervoer zijn er diverse andere vervoersstromen. Het merendeel hiervan
wordt uitgevoerd onder verantwoordelijkheid van de gemeente of de
Zorgverzekeringswet (Zvw). Omdat in de mogelijkheden voor de (re)organisatie van
het AWBZ-vervoer deze vervoersstromen (deels) ter sprake komen geven we
hieronder een opsomming van de overige vervoersvormen:
●
Leerlingenvervoer: Vervoer van en naar school voor kinderen die niet zelfstandig
naar school kunnen door bijvoorbeeld een handicap, en voor kinderen die naar
het speciaal onderwijs gaan. Leerlingenvervoer valt onder verantwoordelijkheid
van de gemeente.
●
Wmo-vervoer: Vervoer in de regio voor mensen die slecht ter been zijn en niet
met het openbaar vervoer kunnen reizen (bijvoorbeeld de taxibus of een
scootmobiel).
SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 9 van 30

●
●

●
●

Regiotaxi: Een vorm van openbaar vervoer, van deur tot deur en voor iedereen
toegankelijk.
Zittend ziekenvervoer: Vervoer in verband met het ontvangen van zorg of
diensten, die krachtens de zorgverzekering verzekerd zijn, dan wel in verband
met een aanspraak op grond van de AWBZ. Het gaat om zowel vervoer per
ambulance als vervoer per auto of openbaar middel (bus, taxi).
Valys: sociaal-recreatief taxivervoer buiten de regio voor mensen met een
mobiliteitsbeperking.
Particulier (taxi)vervoer: taxivervoer voor particulieren, vervoer van en naar het
vliegveld, busvervoer.

Voor de bovengenoemde vervoersstromen is in de meeste gevallen een indicatie
nodig. Deze indicatie moet de cliënt aanvragen bij de gemeente. Daarnaast gelden
speciale eisen en restricties bij de uitvoering van dit vervoer.

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 10 van 30

3. Knelpunten en maatregelen voor het vervoer van
rolstoelgebonden cliënten en kinderen
In dit hoofdstuk beschrijven we de knelpunten rondom het vervoer voor twee
specifieke doelgroepen, rolstoelgebonden cliënten en kinderen. Hiervoor geven we
eerst een beschrijving van deze doelgroep, vervolgens gaan we in op knelpunten
specifiek voor deze doelgroepen. Aansluitend geven we een overzicht van (mogelijke)
maatregelen die zorgaanbieders en andere partijen nemen om deze knelpunten te
verminderen of op te lossen.

3.1 Doelgroepen
Rolstoelgebonden cliënten
Binnen de groep rolstoelgebonden cliënten kunnen we verschillende cliënten
onderscheiden. De cliënten zijn allemaal rolstoelgebonden en - indien ze een
indicatie voor dagbesteding en/of dagbehandeling hebben - aangewezen op
rolstoelgebonden vervoer van en naar de dagbestedingslocatie. We onderscheiden
drie cliëntgroepen.
Kinderen en volwassenen met een ernstig meervoudige complexe beperking
De cliënten in deze groep zijn ernstig meervoudig complex gehandicapt. Ze hebben
een ernstige tot zeer ernstige verstandelijke beperking. Daarnaast zijn ze lichamelijk
beperkt. Zelfstandig voortbewegen is niet of nauwelijks mogelijk. Vaak hebben ze
ondersteuning en hulpmiddelen, zoals een rolstoel, nodig. De meeste cliënten kunnen
slechts liggen of met veel steun zitten.
Volwassenen met een auditieve en/of visuele beperking, rolstoelgebonden
Mensen met ernstige fysieke/motorische beperkingen en meervoudige problemen op
(bijna) alle levensgebieden. Deze cliënten vinden het moeilijk om regie te voeren
over hun leven en ondervinden soms ook problemen bij communicatie. Daarnaast is
hun mobiliteit beperkt vanwege de motorische en zintuiglijke beperkingen.
Mensen met niet aangeboren hersenletsel, rolstoelgebonden
Cliënten hebben weinig structuurvermogen en ziekte-inzicht en zijn daardoor
moeilijk te benaderen door hulpverleners. Ze hebben beperkingen opgelopen door
een gebeurtenis, zoals een ongeval of hersenbloeding, maar realiseren zich
onvoldoende wat dit betekent voor hun functioneren. Dit heeft ook gevolgen voor hun
sociale contacten; vanuit de omgeving wordt soms met onbegrip op deze cliënten
gereageerd.
Kinderen
Binnen de doelgroep kinderen (0-18 jaar) kunnen we verschillende cliëntgroepen
onderscheiden. De rolstoelgebonden kinderen positioneren we onder de doelgroep
rolstoelgebonden cliënten, die we hierboven hebben beschreven.
Kinderen met ernstig probleemgedrag
De cliënten in deze groep hebben een matige of ernstige verstandelijke beperking
waarbij de gedragsproblematiek voorop staat. Het kan daarbij gaan om ernstige
vormen van autisme. Voor vrijwel alle cliënten in deze groep moet vervoer worden
SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 11 van 30

georganiseerd. Sommige cliënten met gedragsproblematiek kunnen niet met andere
cliënten worden vervoerd.
Kinderen met een auditieve of visuele beperking
Kinderen die vanwege hun zintuiglijke beperking niet kunnen deelnemen aan regulier
onderwijs en daardoor naar een speciale vorm van onderwijs of dagbesteding moeten
dat bovenregionaal is georganiseerd. Naast de zintuiglijke beperking zijn er bij het
merendeel van de cliënten geen andere bijzondere omstandigheden.
Kinderen met een psychiatrische stoornis
Het merendeel van de kinderen in deze groep heeft AD(H)D en/of een autisme
spectrum stoornis, al dan niet in combinatie met andere stoornissen. AD(H)D en
PDD NOS komen vaak gecombineerd voor. Zowel de psychiatrische stoornis als ook de
combinatie van deze stoornissen kan voor (ernstige) gedrags- en ontwikkelingsproblemen zorgen6. Bij de kinderen komt ook vaak autisme voor in combinatie met
een verstandelijke beperking.
Veel kinderen volgen speciaal onderwijs of hebben een ‘rugzakje’ en krijgen
gespecialiseerde hulp op school of dagbesteding. Soms is sprake van uitval in het
onderwijs en gedeeltelijke ontheffing van de leerplicht; deze jongeren volgen bij
volledige leerplichtontheffing geen onderwijs meer en krijgen AWBZ-zorg ter
vervanging van onderwijs, naast zorg in en buiten de thuissituatie. Bij gedeeltelijke
ontheffing is de school verantwoordelijk voor het bieden van een alternatief voor de
momenten dat geen onderwijs wordt gevolgd.
Kinderen met een verstandelijke beperking
De kinderen in deze cliëntgroep variëren van kinderen van 1 tot 2 jaar - waarvan de
diagnose nog niet helder is en waar nog veel ontwikkeling in zit – tot jongeren van
17 en 18 jaar – waar meer wordt gewerkt aan het toekomstperspectief en waar het
gedrag nogal eens voor problemen zorgt. De verstandelijke beperking kan zijn
gecombineerd met lichamelijke problematiek, gedragsproblematiek of bijvoorbeeld
autisme of andere psychiatrische problematiek.
Het gaat in deze cliëntgroep om kinderen met een matige of ernstige verstandelijke
beperking die ondersteuning krijgen in de gezinssituatie (opvoedondersteuning), op
een KDC en in het kader van BSO, vakantieopvang en logeren. Het merendeel van de
jongeren bezoekt speciaal onderwijs, bijvoorbeeld een ZMLK school.

3.2 Inventarisatie knelpunten
In deze paragraaf gaan we in op de knelpunten in het vervoer van rolstoelgebonden
cliënten en kinderen. Hierbij geven we eerst een beeld van de aard en omvang van
de zorginstellingen en de organisatie van vervoer, gebaseerd op de zorginstellingen
die de enquête hebben ingevuld. Aansluitend gaan we in op de inventarisatie van de
knelpunten in het vervoer.

6

Hierdoor ontstaat er enige overlap met de doelgroep kinderen met ernstig probleemgedrag.

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 12 van 30

Aard en omvang zorginstellingen
In totaal hebben 70 zorginstellingen de enquête ingevuld en teruggestuurd7. Op basis
van deze resultaten kunnen we een beeld geven van de zorginstellingen die vervoer
leveren aan rolstoelgebonden cliënten en kinderen. Figuur 1 geeft een overzicht van
het aantal cliënten dat zorg ontvangt binnen deze instellingen, inclusief het aandeel
rolstoelgebonden cliënten en kinderen.

2500
2000
1500
1000
500
0
1 3 5 7 9 11 13 15 17 19 21 23 25 27 29 31 33 35 37 39 41 43 45 47 49 51 53 55 57 59 61 63 65 67 69
Kinderen

Rolstoel

Overig

Figuur 1: Aantal cliënten per zorginstelling
Uit figuur 1 blijkt dat de grootte van de zorginstellingen die de enquête hebben
ingevuld varieert van 88 tot 1.968 cliënten. Gemiddeld is 23% van het totaal aantal
cliënten per zorginstelling kinderen, en 24% rolstoelgebonden. Dit percentage
verschilt per instelling. Er zijn enkele instellingen die enkel zorg leveren aan
rolstoelgebonden cliënten en of kinderen, zoals instelling 13 en 24 uit de figuur. Van
het totaal aantal cliënten dat in deze instellingen zorg ontvangt is ruim 34%
rolstoelgebonden en/of kind.
Van de 69 respondenten is bij 21 instellingen de helft of meer cliënten rolstoelgebonden of kinderen. Daarnaast is voor tien instellingen het percentage
rolstoelgebonden cliënten of kinderen lager dan 20% van het totaal aantal cliënten.
Deze percentages, evenals het absolute aantal rolstoelgebonden cliënten en kinderen
per instelling, zijn mogelijk van invloed op de overige antwoorden van deze
instellingen.
Organisatie van vervoer
Zorginstellingen zijn verantwoordelijk voor de uitvoering van het AWBZ-vervoer. Een
groot deel van de instellingen heeft het vervoer uitbesteed aan vervoersbedrijven.
Uit de enquête blijkt dat ongeveer 80% van de respondenten (56 van de 70) het

7

Eén instelling heeft onjuiste cliëntaantallen ingevuld, deze hebben we uitgesloten in de analyse van de
aantallen.

8

Dit verschil kan verklaard worden doordat enkele instellingen alleen de gegevens (en aantal cliënten)
van de locatie met rolstoelgebonden cliënten en/of kinderen hebben aangeleverd.

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 13 van 30

vervoer heeft uitbesteed. Daarnaast heeft een aantal instellingen een deel van het
vervoer uitbesteed en een deel van het vervoer in eigen beheer.
De instellingen die het vervoer hebben uitbesteed hebben gemiddeld met twee
vervoerders een contract afgesloten. Enkele instellingen hebben met meer vervoersbedrijven contractafspraken. Eén instelling heeft met 13 vervoersbedrijven
contractafspraken.
Bij het aanbesteden van het vervoer maakt de zorginstelling diverse (kwaliteits-)
afspraken. Uit de respons van de enquête blijken dit onder meer de volgende
afspraken te zijn.

(Kwaliteits-) afspraken

Percentage van
zorginstellingen

Eisen vervoerder (bereikbaarheid, overleg, registratie e.d.)

43%

Eisen chauffeurs (opleidingsniveau, gedragsregels,
bekendheid met doelgroep, vaste chauffeur e.d.)

55%

Eisen voertuigen (wettelijke veiligheidseisen, veilig
vastzetten rolstoelen en zitplaatsen e.d.)

43%

Afspraken bezetting (maximale groepsgrootte, kinderen en
volwassenen bij elkaar)

50%

Afspraken reis- en haal-/brengtijden (maximale reistijd,
afmelden, aanrijtijd, wachttijd e.d.)

79%

Tabel 1. Genoemde kwaliteitseisen en – afspraken
Naast deze afspraken worden ook, op verschillende manieren, prijsafspraken
gemaakt. De kosten voor het vervoer worden veroorzaakt door vier parameters:
●
Reisafstand (brandstof)
●
Vervoermiddel (afschrijving)
●
Reistijd (chauffeur)
●
Kwaliteits- en opleidingseisen
De prijsafspraken variëren van een vaste prijs per rit, een vaste prijs per cliënt of
vaste prijzen per vervoermiddel. Daarnaast zijn er zorginstellingen die flexibele
prijsafspraken maken, zodat bij mutaties zoals afwezigheid van cliënten de kosten
niet worden doorberekend.
Uit de verdiepende interviews blijkt tevens dat de zorginstellingen steeds nauwer
samenwerken met de vervoersbedrijven. Samen met de vervoerders kijkt men naar
mogelijkheden om het vervoer efficiënter te organiseren. Op deze manier wordt ook
gekeken naar mogelijkheden om het vervoer voor meerdere zorgaanbieders te
combineren en als zorgaanbieder met een beperkt aantal vervoersbedrijven
contracten af te sluiten.
Knelpunten
Van de 70 zorginstellingen die de enquête hebben ingevuld hebben 64 instellingen
(91%) gebruikgemaakt van de mogelijkheid om de nieuwe tarieven voor het vervoer
SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 14 van 30

van kinderen en rolstoelgebonden cliënten aan te vragen. 67 instellingen geven aan
dat ze knelpunten ervaren bij het uitvoeren van het vervoer voor deze cliënten.
De instellingen die we hebben geïnterviewd hebben allemaal gebruikgemaakt van de
tariefaanvraag. Hierbij geven ze aan dat de nieuwe tarieven niet kostendekkend zijn
voor de uitvoering van het vervoer (van rolstoelgebonden cliënten, kinderen en
overige cliënten), ook niet als de organisatie en uitvoering van het vervoer wordt
geoptimaliseerd.
Zowel met behulp van de digitale enquête als de verdiepende interviews met
zorginstellingen hebben we de huidige (en toekomstige) knelpunten geïnventariseerd.
Zie tabel 2 voor de resultaten van de inventarisatie vanuit de enquête. Hierin hebben
we per knelpunt aangegeven welk percentage van de zorginstellingen dit knelpunt
wel, niet of deels ervaart. Daarbij maken we onderscheid tussen de knelpunten voor
rolstoelgebonden cliënten en knelpunten in het vervoer van kinderen.
Ja,
voor een groot deel
van deze cliënten

Ja,
voor een klein deel
van deze cliënten

Nee,
voor vrijwel geen
van deze cliënten

Rolstoel

kind

Rolstoel

kind

rolstoel

kind

Het zorgaanbod voor deze cliënten
is vaak regionaal georganiseerd
waardoor de reisafstand lang is

58%

66%

32%

9%

10%

26%

Er is voor deze cliënten geen
andere passende (dagbestedings-)
locatie dichterbij beschikbaar

59%

63%

25%

10%

16%

27%

Er worden specifieke (kwaliteits-)
eisen gesteld aan het
vervoermiddel

68%

49%

17%

13%

14%

39%

Er worden specifieke (kwaliteits-)
eisen gesteld aan de chauffeur

67%

61%

20%

10%

13%

29%

Het is niet mogelijk om het vervoer
van deze cliënten te combineren
met vervoer van andere doelgroepen

46%

44%

36%

21%

17%

34%

Het vervoer vindt plaats vanuit de
thuissituatie van de cliënt, waardoor de reisafstand lang(er) is en
minder efficiënt kan worden
georganiseerd

62%

67%

29%

11%

9%

21%

De maximaal mogelijke reistijd
voor deze cliënten ligt lager dan
voor cliënten in andere doelgroepen

28%

33%

38%

23%

35%

44%

Tabel 2. Knelpunten rolstoelgebonden cliënten GHZ (incl. rolstoelgebonden
kinderen) en kinderen N=69

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 15 van 30

Regiofunctie
Uit de enquête blijkt dat 58% van de instellingen voor een groot deel van de cliënten
knelpunten ervaart in het rolstoelgebonden vervoer als gevolg van het regionaal
georganiseerde zorgaanbod. Voor het vervoer van kinderen ervaart 66% van de
zorginstelling dit knelpunt voor een groot deel van de cliënten.
In het verleden werden zorginstellingen gestimuleerd om een regionale functie te
beoefenen. Dit geldt met name voor een aantal specifieke doelgroepen, zoals EMGkinderen. Voor deze doelgroepen zijn specifieke voorzieningen noodzakelijk (zoals
aangepast sanitair, tilliften, prikkelarme ruimtes), die - indien ze lokaal moeten
worden gerealiseerd - niet rendabel zijn vanwege de beperkte omvang van de
doelgroep.
Als gevolg van deze regionale organisatie zijn de vervoersafstanden die deze cliënten
afleggen vaak langer dan de gemiddelde vervoersafstanden. Dit heeft direct effect op
de reistijd van en naar de dagbestedingslocatie, maar ook op de bezetting van het
vervoersmiddel (relatief lage bezetting).
Passende dagbesteding
Uit de enquête blijkt dat 59% van de instellingen voor een groot deel van de cliënten
knelpunten ervaart in het rolstoelgebonden vervoer, omdat er geen passende
dagbestedingslocatie dichterbij is. Voor het vervoer van kinderen ervaart 63% van de
zorginstelling dit knelpunt voor een groot deel van de cliënten.
Aanbieders zijn verplicht om kwalitatief verantwoorde basiszorg te bieden die
doelmatig moet zijn. De cliënt moet meewerken aan de doelmatige invulling. Daarbij
heeft de zorgaanbieder de plicht om passende zorg zoals in de indicatie staat aan te
bieden zonder meerkosten voor de cliënt. Als daaraan wordt voldaan, is er vanuit de
regelgeving geen bezwaar om extra wensen van de cliënt die boven de basiszorg
uitstijgen en de aanbieder niet bekostigd krijgt vanuit de AWBZ, tegen bijbetaling (op
basis van kostprijs) aan te bieden. Het CVZ wil de ruimte voor individuele afspraken
behouden en daarom geen exacte invulling aan de aanspraken geven. Voor de
aanspraken met betrekking tot vervoer geldt dezelfde gedachte.9
Voor specifieke doelgroepen, waaronder rolstoelgebonden cliënten en kinderen is het
zorgaanbod regionaal georganiseerd, wat impliceert dat er geen passende dagbestedingslocatie dichterbij is.
Kwaliteitseisen vervoersmiddel
Eén van de knelpunten die uit de hoorzittingen naar voren is gekomen is dat het
vervoersmiddel aan specifieke kwaliteitseisen moet voldoen, waardoor de kosten van
het vervoer stijgen. Uit de enquête blijkt dat 68% van de instellingen dit knelpunt
ervaart voor een groot deel van zijn rolstoelgebonden cliënten, 47% van de
instellingen ervaart dit knelpunt voor een groot deel van de kinderen.
Voor het vervoeren van rolstoelgebonden cliënten worden speciale rolstoelbussen
ingezet. Deze bussen zijn uitgerust met een laadklep om de rolstoelen in- en uit te
laden. Daarnaast kunnen de rolstoelen in deze bussen worden vastgezet. Er worden
9

www.vgn.nl/artikel/14526

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 16 van 30

speciale kwaliteitseisen gesteld aan rolstoelbussen (code VVR). Deze specifieke
kwaliteitseisen brengen extra kosten met zich mee voor het vervoer van deze
cliënten.
Voor kinderen worden minder specifieke eisen aan het vervoersmiddel gesteld. Wel
zijn er bijvoorbeeld stoelverhogers over driepuntsgordels nodig om de kinderen veilig
te kunnen vervoeren.
(Kwaliteits-)eisen chauffeur
Een groot deel van de instellingen (67% voor rolstoelgebonden cliënten en 61% voor
kinderen) geeft aan dat extra kosten ontstaan door de kwaliteitseisen waaraan de
chauffeur moet voldoen. Tevens moeten de chauffeurs over aanvullende
competenties beschikken, waardoor deze chauffeurs minder flexibel zijn in te zetten.
Chauffeurs van rolstoelbussen moeten over aanvullende opleidingseisen voldoen.
Daarnaast moeten ze extra handelingen verrichten voor het inladen en vastzetten van
rolstoelgebonden cliënten waardoor de ritten meer tijd kosten. De doelgroep heeft
vaak stabiliteit en herkenning nodig. Voor deze cliënten betekent dit dat dezelfde
routes gereden moeten worden, dezelfde cliënten tijdens de rit, maar ook
herkenning van de chauffeur. Hierdoor is het lastig verschillende chauffeurs in te
zetten voor dezelfde routes, wat kan zorgen voor minder flexibiliteit bij het plannen
van de verschillende vervoersstromen.
De extra kwaliteitseisen, aanvullende competenties en verlies aan flexibiliteit door
de inzet van specifieke chauffeurs leidt tot hogere kosten van het vervoer voor deze
doelgroepen.
Combineren vervoer met andere doelgroepen
Door de complexiteit van de problematiek bij deze doelgroepen is er relatief veel
ziekte en afwezigheid bij de dagbesteding. Dit leidt tot onvoorziene mutaties in de
bezetting van de dagelijkse vervoersstromen. Veel operationele mutaties zorgen voor
minder efficiënte routes. De bezetting van het vervoermiddel wordt lager, of de af te
leggen route verandert. Tevens is het hierdoor lastig om het vervoer te combineren
met geplande vervoersstromen (met weinig mutaties).
Binnen de doelgroep rolstoelgebonden cliënten en kinderen komt gedragsproblematiek (bijvoorbeeld autisme) relatief vaker voor dan bij andere doelgroepen
(zoals ouderen). Hierdoor is het vervoer minder flexibel te organiseren. Kinderen en
volwassenen met gedragsproblemen kunnen voor onrust zorgen bij andere cliënten.
Dit kan bijvoorbeeld leiden tot ongewenste lichamelijke interactie. Daarnaast worden
voor deze situaties aanvullende competenties van de chauffeur gevraagd, evenals de
vraag om vaste chauffeurs tijdens het vervoer (zie één van de vorige knelpunten).
Naast gedragsproblematiek lopen vervoersstromen voor kinderen vaak anders dan het
reguliere AWBZ-vervoer. Naast het vervoer vanaf de thuissituatie worden kinderen
ook vervoerd naar de BSO, het logeeradres en het speciaal onderwijs. Voor deze
vervoersvormen gelden speciale eisen en bestaan verschillende methoden van
financiering. Het bestaan van deze verschillende regelingen maakt de organisatie van
het vervoer van kinderen complexer dan het vervoer voor andere doelgroepen en
belemmert een optimalisatie van het vervoer voor deze doelgroep.
SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 17 van 30

Vervoer van en naar de thuissituatie
Eén van de knelpunten die naar voren is gekomen is het feit dat het vervoer vanuit de
thuissituatie plaatsvindt, waardoor de reistijd lang is en minder efficiënt te
organiseren. Uit de enquête blijkt dat 62% van de instellingen dit knelpunt ervaart
voor een groot deel van zijn rolstoelgebonden cliënten, 67% van de instellingen
ervaart dit knelpunt voor een groot deel van de kinderen.
Voor rolstoelgebonden cliënten is de tijd om in en vast te zetten langer dan cliënten
die mobiel zijn. Dit betekent automatisch dat de reistijd langer wordt, ook voor
cliënten die op dat moment al in het vervoermiddel aanwezig zijn.
Voor kinderen geldt dat het merendeel (circa 88% van het totaal aantal kinderen dat
wordt vervoerd) in de thuissituatie (extramuraal) verblijft en iedereen dus op een
ander adres moet worden opgehaald. Ter vergelijking, 48% van de rolstoelgebonden
cliënten uit de deelnemende zorginstellingen verblijft extramuraal en 42% van de
overige cliënten. Indien cliënten in een instelling verblijven is de woonlocatie gelijk,
waardoor meer cliënten vanaf hetzelfde adres kunnen worden vervoerd.
Maximale reisafstand
Voor het vervoer van cliënten van- en naar de dagbestedingslocaties maken de
zorginstellingen afspraken met vervoerders over de maximale reistijd voor individuele
cliënten. Eén van de knelpunten die tijdens de hoorzittingen naar voren is gekomen is
dat de maximale reistijd voor rolstoelgebonden cliënten en kinderen korter moet zijn
dan voor overige cliënten. Uit de enquête blijkt dat binnen dit knelpunt minder
onderscheid wordt gemaakt tussen deze cliëntgroepen en de overige cliëntgroepen.
Circa 30% van de instellingen geeft aan dat dit knelpunt voor een groot deel van zijn
rolstoelgebonden cliënten en/of kinderen geldt. Een aantal instellingen geeft hierbij
aan dat het met name voor cliënten met hersenletsel zeer belastend is om langer te
reizen.

3.3 Verbetermogelijkheden in de organisatie van het vervoer
Door de tariefmaatregel voor vervoer heeft het ministerie van VWS een prikkel
geïntroduceerd om het AWBZ-vervoer efficiënter te organiseren. In het verleden
ontbrak de (financiële) noodzaak om hier kritisch naar te kijken. Via de digitale
enquête en de interviews hebben de betrokken partijen aangegeven dat ze diverse
mogelijkheden zien om tot verbetering te komen.
De betrokken partijen zien de urgentie van het optimaliseren van het vervoer. Veel
instellingen zijn hier dan ook, samen met vervoerders, reeds mee bezig. Hierbij geeft
men aan dat de tariefmaatregel een belangrijke prikkel is, maar dat de
veranderingen en maatregelen niet ten koste moeten gaan van de kwaliteit van de
zorg en het vervoer. De snelheid waarmee de zorginstellingen maatregelen moeten
nemen en doorvoeren kunnen wel ongewenste consequenties hebben.
Om grip te krijgen op de vervoersproblematiek en zicht op het effect van mogelijke
verbetervoorstellen is goede kennis en inzicht in het huidige vervoersproces (met wie
heb ik contractafspraken, wat is de inhoud van deze afspraken, welke cliënten
worden vervoerd, hoe verloopt dit vervoer, et cetera) noodzakelijk. Door dit inzicht
is het mogelijk om te bepalen waar mogelijke bottlenecks, en dus ook verbeterSV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 18 van 30

punten zitten. Tevens dient periodiek een evaluatie en bijsturing plaats te vinden.
Ook hiervoor is inzicht noodzakelijk. Deze inzichten leiden tot bewustwording van de
situatie. Er moeten duidelijke afwegingen worden gemaakt tussen (medisch)
noodzakelijk vervoer en de kosten hiervoor.
In deze paragraaf beschrijven we de maatregelen die genomen kunnen worden (en
voor een deel al genomen zijn) om het vervoer voor deze doelgroepen efficiënter te
organiseren. Deze maatregelen gelden niet specifiek voor de rolstoelgebonden
cliënten en kinderen, maar zijn ook toepasbaar in de organisatie van het vervoer voor
de overige doelgroepen. Na een korte beschrijving van de inhoud van de diverse
maatregelen geven we aan in welke mate deze wel of niet toepasbaar zijn voor de
twee specifieke doelgroepen.
Dagbesteding dichterbij
Eén van de aspecten die invloed heeft op de kosten van het vervoer is de lengte van
de rit. Om de vervoersafstand te verkorten moet gekeken worden naar de
mogelijkheid om passende dagbesteding dichterbij de woonlocatie van de cliënt te
organiseren. Hiervoor zijn door de zorginstellingen diverse mogelijkheden
aangegeven:
●
Veel zorginstellingen beschikken over diverse locaties waar dagbesteding wordt
geboden. In overleg met cliënten worden zij geplaatst op een locatie dichter bij
het woonadres.
●
Daarnaast kan dit betekenen dat een cliënt mogelijk dichterbij op een locatie
van een andere zorgaanbieder zorg kan afnemen.
●
Door dagbesteding niet meer doelgroepgericht aan te bieden maar postcodegericht kunnen cliënten mogelijk dichterbij de woonlocatie naar de
dagbesteding.
●
Door meer inzicht in de woonlocaties van cliënten te krijgen kan het efficiënt
zijn om een dagbestedingslocatie te openen in bijvoorbeeld een wijk waar veel
cliënten woonachtig zijn.
Het hanteren van een afstandslimiet voor de afstand tussen de woonlocatie en
dagbestedingslocatie kan betekenen dat de keuzevrijheid van de cliënt kleiner wordt.
Uit de respons van de enquête blijkt dat deze maatregelen voor rolstoelgebonden
cliënten en kinderen maar beperkt toepasbaar zijn. De dagbestedingslocaties voor
rolstoelgebonden cliënten zijn voor deze cliënten aangepast, dit heeft vaak veel geld
gekost. Daarnaast kan in bepaalde situaties in overleg met de cliënt gekeken worden
naar rolstoelvriendelijke locaties dichterbij de woonlocatie van de cliënt Voor
kinderen zijn de dagbestedingslocaties regionaal georganiseerd om de noodzakelijke
deskundigheid te kunnen garanderen. Door deze zorg kleinschaliger te organiseren en
aan te bieden wordt de omvang van de groep te klein waardoor het niet mogelijk is
om deze zorg efficiënt en kwalitatief goed te kunnen leveren.
Bezettingsgraad
Een tweede aspect dat invloed heeft op de kosten van het vervoer is (de
bezettingsgraad van) het vervoersmiddel. Hoe hoger de bezettingsgraad van het
vervoersmiddel, hoe lager de uiteindelijke kosten voor de vervoerder en
zorginstelling. Dit is voor zorginstellingen deels afhankelijk van de afspraken die ze

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 19 van 30

hebben gemaakt met de vervoerder, dit kunnen namelijk ook vaste ritprijzen per
vervoermiddel zijn.
Om de bezettingsgraad van het vervoermiddel te verhogen kunnen de volgende
maatregelen worden genomen:
●
Cliënten niet meer halve dagen naar de dagbesteding. Dit betekent dat er alleen
’s ochtends en ‘s middags cliënten vervoerd worden. Indien het zorginhoudelijk
voor een cliënt niet mogelijk is om hele dagen naar de dagbesteding te gaan, is
het mogelijk om deze cliënten zoveel mogelijk op dezelfde halve dag te laten
komen, zodat het vervoermiddel zo goed mogelijk bezet is. Het aanbieden van
hele dagen heeft naast een verhoging van de bezettingsgraad ook positieve
gevolgen voor het aantal vervoersbewegingen.
●
Naast de vervoersbewegingen tussen de woonlocatie en de dagbestedingslocatie
zijn er cliënten die tussentijds worden vervoerd. Dit zijn vervoersbewegingen
naar bijvoorbeeld andere activiteitencentra of uitstapjes voor cliënten. Dit
betreft dus geen vervoer vanaf de woonlocatie van de cliënt. Door deze te
verminderen zal het aantal vervoersbewegingen afnemen, met een positief
effect op de totale vervoerskosten.
●
Kritisch kijken naar het vervoersschema. In bepaalde gevallen kunnen de routes
aangepast worden zodat de bezetting in de bus hoger wordt. Dit kan voor
bepaalde cliënten wel betekenen dat ze langer in de bus moeten zitten.
●
Openingstijden van de dagbesteding verruimen. Op deze manier wordt het
mogelijk dat één taxibus eerst voor het leerlingenvervoer wordt ingezet en
aansluitend voor AWBZ-vervoer of dat voor het AWBZ-vervoer een “extra lus”
gereden wordt (terwijl daarvoor in de huidige situatie twee verschillende
taxibusjes tegelijkertijd worden ingezet). Dit kan als gevolg hebben dat de
organisatie van de zorg (zowel extramuraal als de zorg die geleverd wordt op de
dagbestedingslocatie) hierop aangepast moet worden. De thuiszorg kan
bijvoorbeeld op andere tijden plaatsvinden omdat de cliënt eerder naar de
dagbesteding gaat. Daarnaast moet de dagbestedingslocatie meer personeel
inzetten om de langere openingstijden te kunnen realiseren (dit betekent een
verhoging van kosten voor de personeelsinzet).
●
Met nieuwe cliënten worden in overleg de dagen bepaald waarop ze naar de
dagbesteding gaan, waarbij rekening wordt gehouden met het vervoer, zodat
een optimale bezetting kan worden behaald.
Een deel van deze maatregelen is ook van toepassing voor het vervoer van rolstoelgebonden cliënten en kinderen. Echter, voor een deel van deze cliënten is het
zorginhoudelijk niet mogelijk om een hele dag naar de dagbesteding te gaan of langer
naar de dagbesteding te moeten reizen. Dit geldt met name voor mensen met
hersenletsel. Daarnaast zijn er een aantal uitzonderingssituaties waarin cliënten
individueel of in klein verband vervoerd moeten worden. Met name bij kinderen kan
sprake zijn van (zeer) ernstige gedragsproblemen waardoor het niet mogelijk is om
hen met anderen te vervoeren en een lage bezettingsgraad onvermijdelijk is.
Samenwerken en afspraken
Veel zorgaanbieders bekijken samen met de vervoerder of deze kan rijden voor een
lager tarief, of door aanpassingen in bijvoorbeeld planning of organisatie efficiencywinst kan boeken. Ook een goede controle en aansturing van de vervoerder kan bij
SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 20 van 30

zorgaanbieders resulteren in een besparing op de vervoerkosten. Hierbij kijken
aanbieders ook kritisch naar verschillen tussen de vervoerders, wat vaak leidt tot een
vermindering of verandering van het aantal vervoerders waarmee men een contract
afsluit.
Naast het herzien van afspraken met vervoersbedrijven wordt ook de mogelijkheid
tot samenwerken met andere zorgaanbieders onderzocht. In deze samenwerking
wordt gekeken of er mogelijk vervoersstromen van de verschillende zorginstellingen
kunnen worden gecombineerd, om zo tot efficiënter vervoer te komen.
Uit de enquête en interviews blijkt dat het merendeel van de zorginstellingen nauw
contact heeft met de vervoerders en samen de mogelijkheden voor goedkoper
vervoer bekijkt. De samenwerking met andere zorgaanbieders is in veel gevallen nog
niet opgezet. De reden die hiervoor wordt gegeven is dat voor de twee doelgroepen
de dagbestedingslocaties vaak ver uit elkaar liggen (vanwege het beperkte, maar
regionale aanbod), en dat het vervoer nauwelijks gecombineerd kan worden zonder
de reistijd te verlengen.
Inzet vrijwilligers
Een derde aspect dat invloed heeft op de kosten van het vervoer is de inzet van de
chauffeur. Hoe langer de reistijd en hoe meer ritten er gemaakt worden, hoe hoger
de kosten van de chauffeur. Daarnaast moeten chauffeurs over specifieke
competenties, maar ook kwaliteitseisen beschikken, welke aanvullende kosten met
zich meebrengen. Doordat rolstoelen steeds meer op maat gemaakt worden, moet
ook de chauffeur hier continu van op de hoogte blijven (bijvoorbeeld vastzetsystemen).
Om deze kosten te verlagen kiezen enkele zorginstellingen ervoor om het vervoer uit
te laten voeren door vrijwilligers. Deze zorginstellingen hebben het vervoer dan in
eigen beheer. Ook voor de begeleiding tijdens het vervoer worden vrijwilligers
ingezet. Daarnaast schakelen zij ouders van kinderen of mantelzorgers in om de
cliënt (eventueel in uitzonderingssituaties) van en naar de dagbesteding te
vervoeren.
Deze maatregel is zowel voor rolstoelgebonden cliënten als kinderen beperkt
toepasbaar. Voor het vervoeren van rolstoelgebonden cliënten moeten chauffeurs
over specifieke opleidingseisen beschikken, evenals aangepast vervoer. Om de
kwaliteit en veiligheid van dit vervoer te garanderen dient aan deze eisen voldaan te
worden. Voor het vervoer van kinderen wordt in de enquête aangegeven dat ouders
hier voor een deel een rol in kunnen spelen. Dit geldt echter niet voor het vervoer
van kinderen met complexe, meervoudige problematiek. Voor het vervoer van deze
kinderen geldt dat er specialistische, medische begeleiding nodig is. Het inzetten van
vrijwilligers hiervoor kan negatieve consequenties hebben voor de kwaliteit en
veiligheid van het vervoer.
Eigen bijdrage
Naast het terugdringen van de kosten door een andere organisatie en uitvoering van
het vervoer wordt door enkele instellingen aangegeven dat ze mogelijk een eigen
bijdrage van de cliënt gaan vragen om het vervoer te kunnen blijven uitvoeren. Deze
SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 21 van 30

eigen bijdrage kan (standaard) worden ingevoerd voor elke cliënt, maar er zijn ook
zorginstellingen die de hoogte van de eigen bijdrage baseren op de lengte van de rit,
of een overschrijding van de maximale reisafstand ( is voor een cliënt mogelijk om
naar een dagbestedingslocatie dichterbij te gaan, maar als hij de voorkeur geeft aan
een locatie die op grotere afstand ligt, kan voor deze aanvullende afstand extra
kosten bij de cliënt in rekening worden gebracht).
Deze maatregel is voor rolstoelgebonden cliënten en kinderen mogelijk. Echter, de
zorginstellingen geven in de enquête en tijdens de interviews wel aan dat deze
maatregel niet direct genomen gaat worden, maar dat ze eerst kijken of de andere
maatregelen kunnen leiden tot voldoende kostenbesparing.
Centrale regie en uitvoering
Op dit moment zijn zorgaanbieders verantwoordelijk voor het uitvoeren van het
vervoer voor hun eigen cliënten. Het combineren van het AWBZ-vervoer voor cliënten
uit meerdere instellingen, evenals het combineren met andere vormen van vervoer,
kan leiden tot lagere vervoerskosten.
Om dit te realiseren is het wenselijk om alle vervoersvragen te bundelen, zodat hier
centrale regie ontstaat. Vanuit dit regiecentrum kunnen vervoersvragen worden
gecombineerd en kan het vervoer efficiënter worden georganiseerd. Gelet op de
toekomstige ontwikkelingen (het extramurale AWBZ-vervoer valt vanaf januari 2015
onder de verantwoordelijkheid van de gemeente, evenals een aantal andere
vervoersstromen, zie hoofdstuk 2), zijn de financieringsvormen van de verschillende
vervoersstromen meer gestroomlijnd. Hierdoor is het mogelijk om ook in de
uitvoering naar combinaties te zoeken.
In de enquête en de interviews plaatsen de betrokken partijen een aantal
kanttekeningen bij deze ontwikkelingen. Deze ontwikkelingen worden deels positief,
maar ook deels negatief beoordeeld:
●
Het AWBZ-vervoer voor deze doelgroepen is minder planbaar dan de overige
vervoersstromen. Het combineren van deze vervoersstromen kan negatieve
(plannings-) effecten hebben op de overige vervoersbewegingen, omdat deze
vervoersstromen, welke nu efficiënt en gestructureerd worden ingepland,
worden beïnvloed door de hoge mutatiegraad van het AWBZ-vervoer.
●
Het beleggen van de regie en uitvoering bij een centrale partij resulteert vaak in
langere lijnen in het contact tussen de zorgaanbieder en de vervoerder. In het
AWBZ-vervoer, waar veel mutaties plaatsvinden, zorgt deze afstemming (de
korte lijnen) er vaak voor dat ondanks de hoge mutatiegraad het vervoer (waar
mogelijk) efficiënt wordt geregeld.
●
Het combineren van verschillende vervoersvormen levert schaalvoordelen in de
uitvoering. Bij het stellen van de juiste randvoorwaarden levert dit naar
verwachting een besparing in de kosten van het vervoer.
●
Kinderen maken momenteel vaak gebruik van diverse vervoersregelingen, die
onderling niet op elkaar zijn afgestemd. Hierdoor zit er nog veel inefficiëntie in
het systeem. Door centrale regie op alle vervoersbewegingen in een regio kan
meer efficiëntie worden bereikt.

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 22 van 30

Overige maatregelen
Naast de beschreven maatregelen zijn er enkele andere maatregelen die organisaties
nemen om het totale vervoer efficiënter te organiseren:
●
Het eigen vervoer stimuleren.
●
Het geven van OV-trainingen om de zelfredzaamheid van de cliënt te stimuleren
zodat ze met het openbaar vervoer kunnen reizen.
●
Technische ondersteuning en/of inzet van domotica in het vervoer (bijvoorbeeld
GPS voor het signaleren van cliënten die zelfstandig naar de dagbesteding gaan).
●
Vaste op- en uitstapplaatsen creëren.
●
OV-fietsen en of elektrische fietsen inzetten.
●
In gesprek gaan/blijven met cliënten en hun vertegenwoordigers om bewustwording en begrip te creëren voor de situatie en te zoeken naar passende
maatregelen.
●
Kritisch kijken naar de aanspraken voor vervoer, zodat het volume wordt beperkt
tot de cliënten die het vervoer daadwerkelijk nodig hebben.
●
Kritisch kijken naar de declaratie van vervoer, waarbij declaratie alleen mogelijk
is voor cliënten die daadwerkelijk gebruikmaken van vervoer.
Ook het merendeel van deze maatregelen is in uitzonderingsgevallen van toepassing
voor de twee cliëntgroepen. Voor de rolstoelgebonden cliënten zijn deze mogelijkheden beperkt vanwege de noodzakelijk aanpassingen waarover het vervoersmiddel
moet beschikken. Voor kinderen zijn deze mogelijkheden erg afhankelijk van de
individuele mogelijkheden en beperkingen van het betreffende kind.

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 23 van 30

4. Conclusie
Door de tariefmaatregel voor vervoer is een prikkel geïntroduceerd om het AWBZvervoer efficiënter te organiseren. In het verleden ontbrak de (financiële) noodzaak
om hier kritisch naar te kijken. De betrokken partijen zien de urgentie van het
optimaliseren van het vervoer en zijn hier dan ook, samen met vervoerders, reeds
mee bezig.
Door het treffen van verschillende maatregelen worden de vervoerskosten lager,
maar verwachten diverse zorgaanbieders dat ze niet uitkomen met de nieuwe
vervoerstarieven. Voor de rolstoelgebonden cliënten en kinderen zijn er verschillende
redenen waardoor het minder eenvoudig is om maatregelen te treffen om het vervoer
efficiënter te organiseren:
●
Regiofunctie. Voor deze doelgroepen zijn specifieke voorzieningen noodzakelijk
(zoals aangepast sanitair, tilliften, prikkelarme ruimtes), die indien ze lokaal
moeten worden gerealiseerd niet rendabel zijn, vanwege de beperkte omvang
van de doelgroep (58% van de instellingen ervaart dit als knelpunt voor een groot
deel van de rolstoelgebonden cliënten en 66% voor een groot deel van de
kinderen).
●
Kwaliteitseisen vervoersmiddel. Er worden speciale kwaliteitseisen gesteld aan
rolstoelbussen (code VVR). Deze specifieke kwaliteitseisen brengen extra kosten
met zich mee voor het vervoer van deze cliënten (68% van de instellingen
ervaart dit als knelpunt voor een groot deel van de rolstoelgebonden cliënten en
47% voor een groot deel van de kinderen).
●
(Kwaliteits-)eisen chauffeur. De extra kwaliteitseisen, aanvullende competenties
en verlies aan flexibiliteit door de inzet van specifieke chauffeurs leidt tot
hogere kosten van het vervoer voor deze doelgroepen (67% van de instellingen
ervaart dit als knelpunt voor een groot deel van de rolstoelgebonden cliënten en
61% voor een groot deel van de kinderen).
●
Combineren van vervoer met andere doelgroepen. Door de complexiteit van de
problematiek bij deze doelgroepen is er relatief veel ziekte en afwezigheid bij
de dagbesteding. Daarnaast komt gedragsproblematiek (bijvoorbeeld autisme)
relatief vaker voor dan bij andere doelgroepen, zoals ouderen (46% van de
instellingen ervaart dit als knelpunt voor een groot deel van de rolstoelgebonden
cliënten en 44% voor een groot deel van de kinderen).
●
Vervoer van en naar de thuissituatie. Het vervoer vindt in grote mate vanuit de
thuissituatie plaats, waardoor de reistijd lang is en minder efficiënt kan worden
georganiseerd(62% van de instellingen ervaart dit als knelpunt voor een groot
deel van de rolstoelgebonden cliënten en 67% voor een groot deel van de
kinderen).
●
Maximale reisafstand. De maximale reistijd is voor deze cliënten in veel gevallen
korter, waardoor er minder efficiënt gepland kan worden (28% van de
instellingen ervaart dit als knelpunt voor een groot deel van de rolstoelgebonden
cliënten en 33% voor een groot deel van de kinderen).
Op basis van de knelpunten en maatregelen die we tijdens dit onderzoek hebben
verzameld kunnen de verlaagde vervoerstarieven op termijn nadelige consequenties
hebben voor rolstoelgebonden cliënten en kinderen:

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 24 van 30

●
●

●

●

●

Cliënten kunnen dichterbij hun woonadres dagbesteding ontvangen, maar die zal
vaak minder passend zijn.
Indien een cliënt de voorkeur heeft voor een andere locatie dan de dichtstbijzijnde, dan kan aan cliënten worden gevraagd om aan een (groot) deel van de
vervoerskosten bij te dragen.
Cliënten ontvangen minder dagbesteding, omdat zorgaanbieders financiële
middelen die nu worden besteed aan dagbesteding en zorg gaan besteden aan
vervoer.
Specialistische dagbestedingslocaties voor rolstoelgebonden cliënten en kinderen
gaan op korte of lange termijn sluiten, omdat er minder cliënten komen en de
zorgaanbieder daardoor de noodzakelijke kwaliteit en deskundigheid niet meer
kan bieden.
Een deel van de rolstoelgebonden cliënten en kinderen blijft thuis waardoor een
groter beroep wordt gedaan op de mantelzorg en thuiszorg. Voor een deel van
deze cliënten kan dit tot een intramurale opname leiden, omdat de draagkracht
van de mantelzorg voor deze nieuwe situatie niet voldoende is.

Omdat vanaf 1 januari 2015 de extramurale begeleiding, inclusief de dagbesteding en
het vervoer in de Wmo wordt ondergebracht (met een budgetkorting van 25%), is het
van belang gemeenten goed te informeren over de ervaren knelpunten, maatregelen
en consequenties. De gemeenten kunnen deze informatie dan gebruiken om te komen
tot kostendekkende tarieven en het vervoer vanuit een centrale regie te
optimaliseren in combinatie met de andere vervoersvormen waarvoor gemeenten
verantwoordelijk zijn, zoals leerlingenvervoer, Regiotaxi en Wmo-vervoer.

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 25 van 30

Bijlage 1.

Gebruikte documentatie deskresearch
Brief Ministerie van VWS aan de Nederlandse Zorgautoriteit, betreft Aanwijzing in verband met
tariefmaatregel vervoer dagbesteding specifieke groepen, Den Haag, 23 april 2013, kenmerk
112320-102565-MC
Brief Nederlandse Zorgautoriteit aan de besturen van AWBZ-zorgaanbieders en de zorgkantoren,
betreft Extra budgetronde vervoer dagbesteding Care-AWBZ, Utrecht, 25 april 2013, kenmerk
Care/AWBZ/13/04c
Brief Nederlandse Zorgautoriteit aan de Staatssecretaris van VWS, betreft Tariefmaatregel
vervoer dagbesteding, Utrecht, 24 januari 2013, kenmerk 0028713/35375
Brief Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland aan de Tweede Kamer, betreft bezwaar
Lenteakkoord, Algemeen Overleg Toekomst AWBZ, Utrecht, 29 juni 2012, kenmerk B290612/MK
Brief Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland aan de Tweede Kamer, betreft Tarieven AWBZgehandicaptenvervoer dagbesteding, Utrecht, 14 maart 2013, kenmerk B13032013HC
Brief Ministerie van VWS aan de Nederlandse Zorgautoriteit, betreft Voorlopige contracteerruimte
2014, Den Haag, 12 juni 2013, Kenmerk 105007a
Factsheet Maatregelen AWBZ-vervoer, Quick scan gewijzigde bekostigingssystematiek
Kennisplatform Verkeer en Vervoer, Ede
Factsheet Vervoer, Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland
Brief Ministerie van VWS aan de Tweede Kamer, betreft Tariefmaatregelen vervoer dagbesteding
specifieke groepen, Den Haag, 15 maart 2013, kenmerk DLZ-U-3156527
Tweede Kamer der Staten-Generaal, Kamerstuk 30 597; Toekomst AWBZ, Nr. 267 – Staatssecretaris
van VWS, Den Haag, 3 oktober 2012
Tweede Kamer der Staten-Generaal, Kamerstuk 25 847; Evaluatie Wet voorzieningen
gehandicapten, Nr.113 - Motie van de leden Bergkamp en Otwin Van Dijk, Den Haag, voorgesteld 4
april 2013
Rapportage Onderzoek vervoerskosten, in opdracht van de Nederlandse Zorgautoriteit,
PricewaterhouseCoopers, maart 2012
Brief Triade aan de Nederlandse Zorgautoriteit, betreft Afwijkende aanvraag AWBZ-budget 2013
voor vervoerstarieven 2013, Triade VG (NZa nummer 300-2019), Lelystad, 31 oktober 2012
Kenmerk 12.125 MA/AS
Uitspraken kortgeding en hoger beroep VGN, betreft De vraag of de door de Staat (meer in het
bijzonder door de Staatssecretaris/de Minister) voorgenomen Aanwijzing onmiskenbaar
onrechtmatig is jegens VGN, zaak- /rolnummer: 422231/KG ZA 12-670
Factsheet knelpuntenbudget De Noorderbrug, kenmerk 012-166. Ontvangen van het zorgkantoor.

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 26 van 30

Bijlage 2.

Vragenlijst Vervoer rolstoelgebonden cliënten en kinderen
Algemeen

_________________________________________

Naam instelling

_________________________________________

Locatie instelling

_________________________________________

Contactpersoon instelling

_________________________________________

Functie contactpersoon

_________________________________________

E-mailadres contactpersoon

_________________________________________

Telefoonnummer contactpersoon

_________________________________________

Cliënten en vervoer
1. Hoeveel cliënten hebben in 2012 gebruikgemaakt van geïndiceerd vervoer van en naar
dagbesteding?
(Indien u geen exacte aantallen weet, wilt u dan een schatting van het aantal cliënten geven?)

Aantal cliënten met vervoer in 2012
Intramuraal: _______ Rolstoelgebonden cliënten GHZ (incl. rolstoelgebonden kinderen)
Intramuraal: _______ Kinderen
Intramuraal: _______ Overige cliënten
Extramuraal: _______ Rolstoelgebonden cliënten GHZ (incl. rolstoelgebonden kinderen)
Extramuraal: _______ Kinderen
Extramuraal: _______ Overige cliënten
2. Heeft uw instelling/locatie het vervoer in eigen beheer?
 Ja
 Nee
Zo nee, wat is de naam van de vervoerder(s) waar u een contract mee heeft?

Kunt u in het kort de afspraken met deze vervoerder(s) omschrijven?
(Denk aan kwaliteit, bezetting, maximale reistijd en/of afstand, etc.)

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 27 van 30

3. Heeft u gebruikgemaakt van de mogelijkheid om nieuwe tarieven aan te vragen voor het
vervoer van kinderen en rolstoelgebonden cliënten (extra budgetronde AWBZ-vervoer 2013)?
 Ja
 Nee

Knelpunten
Tot op heden hebben zich bij de Nza 152 zorgaanbieders gemeld die een knelpunt ondervinden
van de huidige tariefmaatregel. Hiervan hebben 121 aanbieders gebruik gemaakt van de
mogelijkheid om hun verzoek tot hogere tarieven nader toe te lichten in een hoorzitting. De
knelpunten die door deze zorgaanbieders zijn aangedragen betreffen knelpunten ten gevolge van
de tariefmaatregel voor alle cliënten met een indicatie voor vervoer. Tijdens deze hoorzittingen
hebben aanbieders aangegeven dat voor twee cliëntgroepen de huidige kwaliteit van dagbesteding
in het geding is als de huidige vervoerstarieven worden gecontinueerd. Dit betreft kinderen en
rolstoelgebonden cliënten GHZ.
De volgende vragen gaan specifiek in op knelpunten en mogelijke alternatieven voor deze twee
cliëntgroepen.
4. Ervaart u op dit moment knelpunten bij het uitvoeren van het vervoer voor deze cliënten?
 Ja
 Nee
5a. Knelpunten rolstoelgebonden cliënten GHZ (incl. rolstoelgebonden kinderen)
Ja,
voor een groot deel
van deze cliënten

Ja,
voor een klein deel
van deze cliënten

Nee,
voor vrijwel geen
van deze cliënten

Het zorgaanbod voor deze cliënten is
vaak regionaal georganiseerd
waardoor de reisafstand lang is.







Er is voor deze cliënten geen andere
passende (dagbestedings) locatie
dichterbij beschikbaar.







Er worden specifieke (kwaliteits)
eisen gesteld aan het vervoermiddel







Er worden specifieke (kwaliteits)
eisen gesteld aan de chauffeur







Het is niet mogelijk om het vervoer
van deze cliënten te combineren met
vervoer van andere doelgroepen







Het vervoer vindt plaats vanuit de
thuissituatie van de cliënt, waardoor
de reisafstand lang(er) is en minder
efficiënt kan worden georganiseerd







De maximaal mogelijke reistijd voor
deze cliënten ligt lager dan voor
cliënten in andere doelgroepen







SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 28 van 30

5b. Knelpunten kinderen
Ja,
voor een groot deel
van deze cliënten

Ja,
voor een klein deel
van deze cliënten

Nee,
voor vrijwel geen
van deze cliënten

Het zorgaanbod voor deze cliënten is
vaak regionaal georganiseerd
waardoor de reisafstand lang is.







Er is voor deze cliënten geen andere
passende (dagbestedings) locatie
dichterbij beschikbaar.







Er worden specifieke (kwaliteits)
eisen gesteld aan het vervoermiddel







Er worden specifieke (kwaliteits)
eisen gesteld aan de chauffeur







Het is niet mogelijk om het vervoer
van deze cliënten te combineren met
vervoer van andere doelgroepen







Het vervoer vindt plaats vanuit de
thuissituatie van de cliënt, waardoor
de reisafstand lang(er) is en minder
efficiënt kan worden georganiseerd







De maximaal mogelijke reistijd voor
deze cliënten ligt lager dan voor
cliënten in andere doelgroepen







6. Zijn er knelpunten in de organisatie en uitvoering van vervoer voor deze specifieke
cliëntgroepen die nog niet zijn genoemd?
 Ja
 Nee
Zo ja, kunt u een omschrijving van deze knelpunten geven?
Denk aan tijd, afstand, kwaliteit, bezettingsgraad, financieel et cetera.

7. De tarieven zijn per 1 januari 2013 voor een groot deel van het vervoer gewijzigd en naar
beneden bijgesteld. Welke maatregelen heeft u reeds getroffen om deze tariefkorting op te
vangen?

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 29 van 30

8. Welke van deze maatregelen zijn ook van toepassing op het vervoer voor rolstoelgebonden
cliënten en kinderen?

9. Zijn er daarnaast nog specifieke maatregelen voor deze cliëntengroep die u gaat toepassen?

SV/13/1380/okrv

16 september 2013

© bureau HHM

Pagina 30 van 30