Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

124
Vragen van de leden Kuiken, Recourt en Spekman (PvdA) aan de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Justitie over het opslaan
van gestolen of gevaarlijke goederen in professionele opslagplaatsen
(ingezonden 11 augustus 2010).
Antwoord van minister Hirsch Ballin (Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties en Justitie) (ontvangen 4 oktober 2010). Zie ook Aanhangsel
Handelingen, vergaderjaar 2009–2010, nr. 3308.
Vraag 1
Kent u het artikel «Het is mis in de opslagbranche»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Zijn professionele opslagbedrijven inderdaad plaatsen «waar een groot deel
van de criminelen zijn goederen opslaat»?
Antwoord 2
Het is mij niet bekend dat het opslaan van goederen van criminelen in
professionele opslagplaatsen structureel gebeurt.
Vraag 3
Deelt u de mening dat het beeld dat in het genoemde artikel wordt geschetst
voor de regio Utrecht ook kan gelden voor de rest van Nederland?
Antwoord 3
Er is onvoldoende informatie beschikbaar om hierover een oordeel te vellen.
Vraag 4
Heeft er reeds onderzoek plaatsgevonden door een fraude-interventieteam
naar de opslagbedrijven? Zo ja, wat waren de resultaten en aanbevelingen?
Zo nee, bent u bereid in overleg met de verschillende participanten een
dergelijk landelijk onderzoek op te starten?

1

ah-tk-20102011-124
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2010

Secondant: Tijdschrift van het Centrum voor Criminaliteitspreventie en veiligheid, juliaugustus 2010.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

Antwoord 4
Er heeft ter zake geen onderzoek door een fraude-interventieteam onder
leiding van het Openbaar Ministerie plaatsgevonden. Indien er concrete
aanwijzingen zijn van strafbare feiten kunnen politie (lokale en bovenregionale recherche) en Openbaar Ministerie een strafrechtelijk onderzoek naar
opslagbedrijven verrichten. Er is vooralsnog geen aanleiding om een dergelijk
onderzoek landelijk op te starten.
Vraag 5
Is de kans dat gestolen dan wel gevaarlijke goederen in professionele
opslagplaatsen worden opgeslagen zonder te worden opgemerkt groter dan
in andere opslagplaatsen zoals bedrijfspanden of woningen? Zo ja, waar blijkt
dit uit?
Antwoord 5
Ik kan daar in algemene zin geen uitspraak over doen. Die kans zal van
meerdere factoren afhangen, zoals bijvoorbeeld de mate van laagdrempeligheid van de betreffende opslagruimte, het aangesloten zijn bij een brancheorganisatie en de criteria waaraan aangesloten opslagbedrijven moeten
voldoen en de eventuele connecties van de huurder in het criminele milieu.
Vraag 6
Is het voor opsporingsdiensten of brandweer moeilijker om inzicht te
verkrijgen in wat er in professionele opslagplaatsen wordt opgeslagen dan in
opslagplaatsen in andere bedrijfspanden? Zo ja, waarom is dat het geval en
acht u het wenselijk om dat te veranderen?
Antwoord 6
Nee. De bevoegdheden en positie van opsporingsdiensten en de brandweer
zijn in beide gevallen gelijk. Zie verder het antwoord op vraag 7.
Vraag 7
Welke bevoegdheden hebben opsporingsdiensten en brandweer om in
professionele opslagplaatsen onderzoek te doen? Worden deze bevoegdheden in voldoende mate gebruikt? Zijn er naar uw mening lacunes in deze
bevoegdheden?
Antwoord 7
De controlebevoegdheid van de Douane beperkt zich tot locaties als
spoorwegemplacementen, havens, haventerreinen, luchthavens en plaatsen
bestemd voor distributie en overslag van goederen die over de weg worden
vervoerd. Op andere locaties is de Douane slechts bevoegd te controleren
indien er een redelijk vermoeden van een strafbaar feit bestaat.
Controle door de politie of de FIOD/ECD kan alleen plaatsvinden als er sprake
is van een redelijk vermoeden van een strafbaar feit. Het periodiek houden
van handhavingcontroles door de politie of de FIOD/ECD is wettelijk niet
toegestaan.
De brandweer heeft te allen tijde toegang tot alle plaatsen, voor zover zij het
betreden daarvan voor een goede vervulling van de taak die hun in de wet is
toebedeeld, noodzakelijk acht (Brandweerwet art. 20).
De officier van Justitie mag in geval van ontdekking op heterdaad van een
strafbaar feit of een verdenking van een strafbaar feit waarvoor voorlopige
hechtenis is toegelaten een opslagruimte doorzoeken. Bij dringende
noodzakelijkheid kan de hulpofficier van Justitie van de opsporingsdienst
deze bevoegdheid uitoefenen (art. 96c Sv). Buiten deze gevallen kan de
officier van Justitie bij de rechter-commissaris vorderen om ter inbeslagneming elke plaats, dus ook een opslagruimte, te doorzoeken (art. 110 Sv).
De Wet wapens en munitie (WWM) biedt een ruimer bemeten doorzoekingsbevoegdheid. Op grond van art. 49 WWM kunnen opsporingsambtenaren te
allen tijde plaatsen waar zij redelijkerwijze kunnen vermoeden dat wapens of
munitie aanwezig zijn, ter inbeslagneming doorzoeken.
Art. 9 Opiumwet bevat een soortgelijke bevoegdheid.
Daarnaast bevat het Wetboek van Strafvordering enkele bijzondere opsporingsbevoegdheden die kunnen worden ingezet als sprake is van een
verdenking van een feit waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten, zoals de
betreding van besloten plaatsen – waaronder opslagruimtes – en aanwending

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2

van een technisch hulpmiddel om die plaats op te nemen of de aanwezigheid
en verplaatsing van een goed te kunnen vastleggen (art 126k Sv.).
Tot slot hebben opsporingsambtenaren op grond van art. 20 Wet Economische Delicten (WED) in het belang van het onderzoek toegang tot elke plaats,
in het kader van het onderzoek naar in de WED opgenomen delicten. Zij
kunnen voorts zaken onderzoeken en monsters nemen en aan opneming
onderwerpen (art. 21 WED). Deze bevoegdheden kunnen worden toegepast
zonder dat sprake is van een concrete verdenking.
Ik heb geen aanwijzingen dat de Douane, FIOD-ECD en politie hun opsporingsbevoegdheden in onvoldoende mate gebruiken. De mate waarin
periodieke controles worden uitgevoerd door de brandweer wordt bepaald
door het lokaal bestuur, die de vrijheid heeft om hier lokaal passend beleid
op vast te stellen.
Naar mijn mening voldoen de bevoegdheden van de genoemde instanties.
Vraag 8
Wat is uw oordeel over de mening van de in het artikel genoemde directeur
van een opslagbedrijf die vindt «dat de onderzoeksinstanties de mogelijkheid
moeten hebben om de (opslag)ruimten te bekijken»? Wilt u bevorderen dat er
snel een protocol komt tussen de politie en de opslagbranche?
Antwoord 8
Het is wettelijk niet toegestaan voor onderzoeksinstanties om opslagruimtes
te bekijken zonder verdenking van een strafbaar feit. De directeur vindt dat dit
(wettelijk) mogelijk gemaakt zou moeten worden. Naar mijn mening treden
onderzoeksinstanties in te grote mate in de persoonlijke levenssfeer van
burgers als er zonder aanleiding opslagruimtes kunnen worden betreden en
doorzocht.
Wat betreft het afsluiten van een protocol tussen politie en de opslagbranche
is dit een onderwerp dat op regionaal niveau onderwerp van gesprek kan zijn,
aangezien de inzet van de politie moet passen in de regionale prioriteitenstelling.
Vraag 9
Acht u het in het kader van brandveiligheid gewenst dat de brandweer wel
weet «wat er bij een bedrijf als DSM ligt opgeslagen, maar niet in een
opslagplaats»? Zo nee, wat gaat u doen om dit verschil op te heffen? Zo ja,
waarom?
Antwoord 9
Ik vind de vergelijking tussen beide locaties niet opgaan in termen van het
risico van brandveiligheid. Immers een bedrijf als DSM werkt met brandgevaarlijke stoffen in zijn primaire productieproces en die stoffen zijn daar in
zeer grote getale aanwezig. Het ligt niet in de lijn der verwachtingen dat
vergelijkbare hoeveelheden brandgevaarlijke stoffen ook in opslagplaatsen
zijn opgeslagen.
Vraag 10
Deelt u de mening dat verhuurders van professionele opslagplaatsen een
grotere verantwoordelijkheid moeten krijgen ten aanzien van de controle van
goederen die in hun panden worden opgeslagen? Zo ja, op welke manier
moet die verantwoordelijkheid worden vergroot? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 10
Nee, ik acht het niet nodig om de verantwoordelijkheid van verhuurders van
professionele opslagplaatsen ten aanzien van de controle van opgeslagen
goederen te vergroten.
Immers, verhuurders zijn niet geëquipeerd om gestolen goederen dan wel
brandgevaarlijke stoffen te herkennen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

3