Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

29 507

Regels voor de financiële dienstverlening (Wet
financiële dienstverlening)

Nr. 106

BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 24 november 2011
In de brief van 7 juni jl. is de in de bijlage opgenomen feitelijke weergave
op hoofdlijnen van het flankerend beleid van de grote verzekeraars, zoals
zij voornemens zijn dat uit te voeren1, aangekondigd.2 In deze brief wordt
de best of class van het flankerend beleid toegelicht.Het uitgangspunt
blijft daarbij dat het om privaatrechtelijke geschillen gaat. Verder heeft uw
Kamer verzocht in te gaan op «het bericht dat de Ombudsman Financiële
Dienstverlening alle klachten met betrekking tot de woekerpolissen
onbemiddelbaar heeft verklaard en eigenlijk het loket sluit.» In deze brief
wordt daar eveneens aandacht aan besteed.
Problematiek beleggingsverzekeringen
In het verleden zijn beleggingsverzekeringen afgesloten waarvan
terugkijkend gezegd kan worden dat deze niet in alle opzichten voldeden
aan wat de klant op dat moment mocht verwachten. Er bestaan drie
soorten problemen bij beleggingsverzekeringen: A. te hoge en intransparante kosten, B. te beperkte mogelijkheden om het product voor de
toekomst te verbeteren en C. problemen gerelateerd aan de informatievoorziening en advisering over beleggingsverzekeringen.
A. De totale kosten waren te hoog en intransparant.

1
Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.
2
Kamerstukken 2010/11, 29 507, nr. 105.
3
Het inteereffect of hefboomeffect doet zich
voor wanneer de verzekeringspremie
(overlijdensrisico) afhangt van het beleggingsresultaat. Bij goede beleggingsrendementen
dalen de verzekeringspremies, bij tegenvallende rendementen stijgen de verzekeringspremies.

kst-29507-106
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Om dit probleem aan te pakken zijn (op basis van de aanbeveling van de
Ombudsman Financiële Dienstverlening) door de Stichtingen Verliespolis
en Woekerpolisclaim met individuele verzekeraars akkoorden voor
kostencompensatie voor consumenten gesloten. Deze akkoorden bieden
breed gedragen oplossingen voor te hoge en intransparante kosten en
voor schrijnende gevallen (zoals bij het optreden van het hefboom- en
inteereffect3).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 29 507, nr. 106

1

B. De mogelijkheden om producten naar de toekomst toe te
verbeteren waren te beperkt.
Klanten die een beleggingsverzekeringen hebben, hebben die afgesloten
met het oog op een bepaald doel (zoals aflossing van hun eigenwoningschuld of een oudedagsvoorziening). Belangrijk is dat er in aanvulling op
de compensatieregelingen door verzekeraars flankerend beleid wordt
ontwikkeld dat zodanig is ingericht dat de uitgangspositie van deze
klanten om die doelen te bereiken weer wordt verbeterd. In deze brief
wordt het best-of-class-flankerend beleid weergegeven. Alle verzekeraars
zouden op dat niveau flankerend beleid moeten uitkomen. In de bijlage is
de informatie van de zes grote verzekeraars over hun flankerend beleid
opgenomen.
C. Er is in het verleden bij het informeren en adviseren van
klanten teveel misgegaan (zorgplichtproblemen).
Het gaat daarbij om diverse aspecten waarover niet adequaat is geïnformeerd of geadviseerd. Regelgeving en toezicht zijn de afgelopen jaren
dusdanig aangescherpt dat voor de toekomst dergelijke problemen
voorkomen kunnen worden. Voor het verleden is het vrijwel ondoenlijk
om deze kwesties te veralgemeniseren. Bij verschillende verzekeraars,
producten, adviseurs en consumenten kan op verschillende wijze iets mis
zijn gegaan. Mensen waarbij in het verleden iets mis is gegaan kunnen
hun zaak aan Kifid of de rechter voorleggen. Op die manier kan bij iedere
individuele klant recht worden gedaan aan zijn situatie. Ook in het
flankerend beleid is daar aandacht aan besteed. Zo hebben verzekeraars
inmiddels verklaard geen kwijting meer te vragen bij uitbetaling van de
compensatie. Verder zouden verzekeraars zich bijvoorbeeld niet moeten
verschuilen achter mogelijke verjaring van claims. Het recht moet zijn
beloop krijgen. Belangrijkste blijft hier de toegang tot Kifid of de rechter
die op individueel niveau recht kan doen aan de omstandigheden van de
zaak. Later in deze brief wordt ingegaan op de berichten over de
Ombudsman Financiële Dienstverlening.
Aanleiding best of class flankerend beleid
De beleggingsverzekering is afgesloten tussen klant en verzekeraar.
Hoewel ik geen partij ben en daarmee geen middelen heb om in deze
bestaande contracten in te grijpen, vind ik dat het belang van de klant ook
in dit dossier centraal moet staan. Daarom is het flankerend beleid in kaart
gebracht. De zes grote verzekeraars hebben de feitelijke informatie over
hun flankerend beleid verstrekt voor het opstellen van het bijgaande
overzicht. In deze brief is de best of class in een pakket van tien onderdelen opgenomen. Deze best of class verbetert het uitgangspunt voor de
toekomst voor klanten met een beleggingsverzekering. Ten opzichte
vande eerste inventarisatie van het flankerend beleid hebben verzekeraars
hun flankerend beleid beduidend verbeterd. Zo blijken de meeste
verzekeraars inmiddels bereid de compensatie nu al in de polis te storten.
Ook zijn de meeste bestaande overstapbelemmeringen weggenomen. De
best of class flankerend beleid is naar mijn mening compleet en
overtuigend. De bijlage maakt transparant op welke punten welke
verzekeraars nog niet voldoen aan de best of class. Hoewel er, zoals
hierboven weergegeven, geen directe middelen zijn om in te grijpen in
bestaande overeenkomsten, kan deze transparantie bijdragen aan verdere
verbeteringen van het flankerend beleid van individuele verzekeraars.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 29 507, nr. 106

2

Drie stappen best of class flankerend beleid
De sleutel voor toekomstgerichte verbeteringen van beleggingsverzekeringen ligt bij verzekeraars. Van verzekeraars wordt in dit kader een
aanzienlijke inspanning verwacht. Op die verantwoordelijkheid zijn zij
aangesproken. Vanuit het perspectief van de klant moeten drie belangrijke
stappen worden gezet:
1. Klant weet wat hij heeft
Om verbeteringen in de situatie van de klant aan te brengen is ten eerste
van belang dat de klant volstrekt duidelijk heeft wat de eventuele
compensatie voor zijn product betekent en wat de vooruitzichten zijn bij
het product. De meeste klanten hebben deze informatie inmiddels van
hun verzekeraar gekregen of krijgen deze informatie op korte termijn. Ook
moet de klant daarbij expliciet en uitvoerig worden gewezen op de
mogelijkheden voor aanpassing van het product. Daarnaast leveren
verzekeraars een extra inspanning door internettools te ontwikkelen
waarmee hun klanten laagdrempelig inzicht krijgen in hun mogelijkheden.
Dit is een positieve ontwikkeling. De klant kan zichzelf hierdoor laagdrempelig informeren en vervolgens de mogelijkheden bespreken met een
adviseur. Hierbij is het ook van belang dat de klant de mogelijkheid moet
hebben om onafhankelijk advies in te winnen over wat het beste in zijn
situatie is. Vooral wanneer er sprake is van bijvoorbeeld een sterk
gewijzigde persoonlijke situatie is het inwinnen van een separaat
onafhankelijk advies daarover verstandig. De verzekeraar stelt proactief
de informatie die nodig is voor een passend advies, zoals informatie over
het product, de compensatie en de aanvullende mogelijkheden voor de
klant, aan de adviseur beschikbaar.
Een aantal verzekeraars gaat op dit punt verder en ondersteunt de
betrokken adviseurs door bijvoorbeeld een vergoeding te geven per
adviesgesprek met betrokken klanten of door inhoudelijke ondersteuning.
De beleggingsverzekering is destijds of rechtstreeks aan de klant verkocht
of via een adviseur. Als er destijds een adviseur was, is die adviseur de
aangewezene om de klant weer te adviseren. De adviseur heeft destijds
immers een vergoeding ontvangen voor zijn rol bij het afsluiten van de
verzekeringen of ontvangt deze zelfs nog steeds. Uitvloeisel van de rol die
de adviseur destijds op zich heeft genomen en waarvoor hij ook beloond
is, is dat dezelfde adviseur nu ook (kostenloos) de klant adviseert over
aanpassingen van datzelfde product. Als de klant geen adviseur (meer)
heeft of om wat voor reden dan ook niet meer naar de adviseur die
destijds de beleggingsverzekering heeft geadviseerd wil, bieden de
meeste verzekeraars daar oplossingen voor, bijvoorbeeld door middel van
een helpdesk van de verzekeraar zelf. De verzekeraar brengt daarvoor de
klant geen kosten in rekening. Ook kan de verzekeraar de klant die geen
adviseur (meer) heeft wijzen op alternatieve adviesmogelijkheden.
De adviseur heeft bij de advisering over deze polissen een eigen taak. De
organisatie van tussenpersonen, AdFiz, heeft haar leden opgeroepen om
onafhankelijke adviezen over aanpassingen van bestaande producten aan
te bieden zonder aanvullende kosten aan de klant in rekening te brengen.
De kwaliteit van het advies dient ongeacht of de verzekeraar dit organiseert of een intermediair, geborgd te worden, zodat de klant bij de
advisering centraal staat. De AFM ziet toe op de kwaliteit van advisering.
Box 1. Best of class «klant weet wat hij heeft»:
–

Verzekeraars verstrekken hun klanten begrijpelijke en bruikbare,
individuele informatie over wat de eventuele compensatie voor

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 29 507, nr. 106

3

–

–

–

het product betekent. Verzekeraars informeren de klant over de
mogelijkheden voor verbetering van hun situatie, bijvoorbeeld
door aanpassing van het product, waarbij de klant zoveel
mogelijk geactiveerd wordt om goed te bekijken wat in zijn
situatie het beste is om te doen;
Verzekeraars ontwikkelen laagdrempelige informatiemogelijkheden voor hun klanten, zodat zij zelf kunnen onderzoeken wat hun
mogelijkheden zijn (bijvoorbeeld internettools);
Adviseurs geven bij lopende polissen advies over aanpassingen
van deze polis zonder daarvoor aanvullende kosten in rekening te
brengen;
Als de klant geen adviseur (meer) heeft bieden verzekeraars daar
oplossingen voor, bijvoorbeeld door middel van een helpdesk. De
verzekeraar brengt daarvoor de klant geen kosten in rekening.
Ook kan de verzekeraar de klant wijzen op alternatieve
adviesmogelijkheden.

2. Klant weet wat hij krijgt
Met betrekking tot het maximeren van het kostenniveau van beleggingsverzekeringen zijn akkoorden gesloten tussen de stichtingen en verzekeraars. Deze akkoorden regelen dat alle klanten bij verzekeraars die
collectieve akkoorden hebben gesloten compensatie krijgen als hun
beleggingsverzekering een te hoog kostenniveau had. Daarnaast is het
belangrijk dat de klant op een gegeven moment het verleden kan afsluiten
en verder kan. Het streven is daarbij dat het doel dat de klant oorspronkelijk voor ogen had weer dichterbij komt. Overigens is een beter en
duidelijk goedkoper product niet altijd een ander product, ook producten
die klanten al hebben kunnen worden verbeterd. De betaling van de
compensatie mag niet worden aangegrepen om voor het verleden de
gang naar de rechter af te sluiten. Voor de toekomst moeten verzekeraars
het vertrouwen hebben dat ze goede producten aan hun klanten bieden.
Verzekeraars die het vertrouwen van hun klanten willen terugwinnen
vragen geen finale kwijting. In de bijlage is te zien dat de meeste
verzekeraars inmiddels geen kwijting meer vragen bij het geven van de
compensatie. Deze aanpak zou breed navolging moeten krijgen. Ook
wanneer een klant, bijvoorbeeld bij een afgesloten polis waarvoor al
compensatie is gegeven, in het verleden al heeft getekend voor kwijting
zou het verzekeraars sieren hier geen beroep op te doen.
Naast de duidelijkheid die beschreven is onder stap 1, is het voor de klant
ook prettig en duidelijk om zo snel mogelijk de tot nu toe verschuldigde
compensatie in de polis gestort te krijgen. Dan kan de klant, met de
compensatie (tot dat moment) in een definitief bedrag in euro’s in zijn
polis gestort, vervolgens zijn blik weer op de toekomst richten. Dit staat
overigens los van de mogelijkheden van de klant om over te stappen. Bij
afkoop is immers nu ook al compensatie mogelijk. De bedoeling van
storting nu is het bieden van duidelijkheid. Daarom is nu de compensatie
toevoegen aan de beleggingsverzekering best of class. Steeds meer
verzekeraars voegen nu de compensatie toe aan de beleggingsverzekering, in plaats van aan het einde van de looptijd. Daarbij staat buiten kijf
dat bij het berekenen van de waarde van de compensatie nu, in plaats van
aan het einde van de looptijd, de te hanteren berekeningsmethode en
aannames kwalitatief ten minste aansluiten op reeds met de stichtingen
gesloten akkoorden. Individuele verzekeraars infomeren de klanten over
de berekeningswijze en laten deze door bijvoorbeeld een accountant
toetsen. Op deze wijze wordt gewaarborgd dat door de herberekening de
belangen van deze klanten niet geschaad worden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 29 507, nr. 106

4

Box 2. Best of class «klant weet wat hij krijgt»:
–
–

Verzekeraar vraagt geen kwijting bij uitbetaling compensatie;
De tot nu toe verschuldigde compensatie wordt in de polis
gestort.

3. Klant is voor de toekomst beter af
De belangrijkste stap is uiteindelijk toekomstgerichte verbetering van het
product zodat dit beter aansluit bij de huidige wensen en behoeften van
de klant. Dat kan op verschillende manieren: door verbetering van de
beleggingsverzekering die de klant al heeft of door de klant goede
mogelijkheden te bieden om over te stappen naar een ander(soortig)
product. Het is belangrijk dat verzekeraars alle mogelijkheden open
houden. Deze groep klanten is al teleurgesteld door de verzekeraar en
verkeert in onzekerheid. Deze klanten mogen daarom op geen enkele
wijze belemmeringen ervaren. Bij deze stap moeten alle mogelijkheden
eenvoudig en (financieel) drempelloos zijn en vooral een verbetering van
de mogelijkheden voor de klant om zijn oorspronkelijke doel te bereiken
dichterbij brengen.
Daarbij is het niet altijd noodzakelijk of wenselijk om van het lopende
product af te stappen. Aanpassing van het lopende product kan gewenst
zijn voor bijvoorbeeld klanten die gebruik maken van een gunstiger fiscaal
regime uit het verleden of wanneer het product een garantie bevat. Bij de
verbetering van lopende producten is het van belang dat de verschillende
componenten van de beleggingsverzekering beter aansluiten bij de
wensen en behoeftes van de klant. Binnen de beleggingsverzekeringen is
het van belang dat beduidend goedkopere fondsen worden aangeboden
en dat de klant ten minste eenmalig gratis kan wisselen van beleggingsfonds als de keuze die de klant in het verleden heeft gemaakt nu toch niet
aansluit bij zijn voorkeuren. Ook de overlijdensrisicodekking die destijds is
overeengekomen kan inmiddels niet meer passen bij de wensen van de
klant. Het moet daarom ook mogelijk zijn om desgewenst de overlijdensrisicodekking aan te passen zonder extra kosten. Bij lopende producten is
het belangrijk dat, wisselen naar (beduidend goedkopere) fondsen of van
risicodekking zonder kosten mogelijk is.
Ook is het mogelijk dat klanten een beleggingsverzekering hebben maar
dat ze nu, al dan niet samen met hun adviseur, tot de conclusie komen dat
een ander(soortig) product beter bij hun voorkeuren past. Ook in dat geval
moet de verzekeraar geen belemmeringen opwerpen voor de klant. In het
verleden waren vaak afkoopkosten verschuldigd wanneer de klant van een
beleggingsverzekering af wilde. Hoewel tegenover deze afkoopkosten
reële kosten voor administratie en dergelijke kunnen staan, hebben de
meeste verzekeraars bij deze polissen besloten geen afkoopkosten in
welke vorm dan ook meer toe te passen (ook verkoopkosten of verrekening van eerste kosten kunnen immers een drempel opleveren bij
afkoop). Dergelijke belemmeringen zijn moeilijk uit te leggen bij verzekeraars die het vertrouwen hebben dat hun (andere) producten toekomstbestendig en concurrerend zijn. Verzekeraars die hun klanten vrijheid geven
om zonder belemmeringen te kiezen voor het beste product zullen
uiteindelijk juist daarmee het vertrouwen van hun klanten terugwinnen.
Geen afkoopbelemmeringen is best of class.
Verder is het van belang dat verzekeraars andere mogelijkheden bieden
voor klanten die nu willen kiezen voor een ander(soortig) product. Dat kan
een product zijn dat binnen of buiten het concern wordt aangeboden. De
klant moet de mogelijkheid hebben om voor alternatieve producten van
dezelfde verzekeraar of een andere financiële onderneming te kiezen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 29 507, nr. 106

5

zonder dat dat door overstapkosten wordt bemoeilijkt. Bij overstap naar
een product binnen het eigen aanbod van de verzekeraar worden immers
ook geen overstapkosten gerekend.
Het is primair de verantwoordelijkheid van verzekeraars om te zorgen dat
hun nieuwe producten beter zijn. De meeste verzekeraars hebben
inmiddels processen ingericht voor goedkeuring van nieuwe producten en
binnenkort zal de AFM daarop ook toezicht kunnen houden.
Box 3. Best of class «klant is voor de toekomst beter af»:
–

–
–

–

Binnen het lopende product is wisselen naar goedkopere fondsen
of van risicodekking eenmalig of binnen de periode van uitvoering van het flankerend beleid, zonder kosten mogelijk;
Een aanbieder biedt goedkopere en betere alternatieve producten
aan;
Als de klant voor een alternatief product kiest bij dezelfde of een
andere aanbieder, worden er geen kosten als gevolg van de
overstap berekend.
Aanbieders onderwerpen de nieuwe en aangepaste producten
aan grondige analyse door middel van hun review- en
productontwikkelingsprocessen.

Conclusie best of class flankerend beleid
Het flankerend beleid van verzekeraars moet draaien om de klant.
Verzekeraars kunnen met goed flankerend beleid laten zien dat de klant
centraal staat en dat ze lessen hebben geleerd uit het verleden. Binnen de
drie stappen om de positie van de klant te verbeteren is de best of class in
de boxen 1 tot en met 3 beschreven. In het feitenoverzicht in de bijlage is
voor de zes grote verzekeraars weergegeven in hoeverre zij aan de best of
class voldoen. Het Verbond van Verzekeraars heeft laten weten dat de niet
in de bijlage opgenomen aanbieders van beleggingsverzekeringen positief
staan tegenover de in deze brief geformuleerde uitgangspunten voor
flankerend beleid. Deze aanbieders zullen op korte termijn via hun website
of anderszins openbaar maken op welke wijze zij dit op hun eigen
portefeuille toepassen of reeds hebben toegepast. Ook de in de bijlage
opgenomen verzekeraars zullenop korte termijn op hun website rapporteren over de precieze invulling van hun flankerend beleid.
De communicatie door verzekeraars richting klanten is al in gang gezet en
moet zo snel mogelijk worden voltooid. Klanten hebben recht op snelle
duidelijkheid. De uitvoering van de overige elementen dient zo spoedig
mogelijk ter hand genomen te worden. Verzekeraars gaan de meeste
maatregelen in de eerste helft van 2012 implementeren en uiterlijk in 2012
het geheel toepassen voor alle betrokken klanten. Daarbij dient dan ook
door verzekeraars duidelijkheid gegeven te worden over voor welke
polishouders het flankerend beleid wordt toegepast en hoe wordt
omgegaan met andere polishouders, bijvoorbeeld zij die voor die tijd
hebben afgekocht.
Ik roep verzekeraars op om de gehele best of class toe te passen in hun
flankerend beleid. Een gezonde verzekeringssector is van groot belang
voor verzekeraars én verzekerden. Het is aan verzekeraars om zich
daarvoor in te zetten. Er moet daarom nu snel een einde gemaakt worden
aan de onzekerheden waarin klanten zich bevinden én voor de toekomst
moeten goede (verbeterings)mogelijkheden worden aangeboden. Dit zal
leiden tot een nieuwe en betere uitgangspositie van de klanten om hun
doelstellingen voor vermogensopbouw te bereiken, en daar draait het
uiteindelijk om.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 29 507, nr. 106

6

Kifid
Toegang tot Kifid of de rechter moet voor alle individuele gevallen
gewaarborgd zijn. Kifid of de rechter kunnen recht doen aan alle omstandigheden van specifieke gevallen. De Ombudsman Financiële Dienstverlening heeft laten weten dat alle klachten met betrekking tot beleggingsverzekeringen nog steeds aan Kifid (zowel de Ombudsman als de
Geschillencommissie) kunnen worden voorgelegd. Het loket is dus zeker
niet gesloten.
De Ombudsman van Kifid beoordeelt voor elke binnengekomen klacht of
hij als bemiddelaar een resultaat kan bereiken. Hij zal dat in de toekomst
voor iedere individuele klacht blijven doen. Klachten die buiten de door
consumentenstichtingen en verzekeraars getroffen compensatieregelingen vallen behandelt hij op de gebruikelijke wijze, dat wil zeggen dat hij
bemiddelt bij de totstandkoming van een schikking. Als dit traject niet tot
een succesvolle schikking tussen partijen leidt, kan de klacht vervolgens
worden voorgelegd aan de Geschillencommissie van Kifid, tenzij de klager
dit niet wenst. Deze commissie doet een juridische uitspraak over een
zaak.
Ten aanzien van een aantal binnengekomen klachten over de kostenvergoedingen, die onderdeel zijn van de compensatieregelingen, heeft de
Ombudsman geconcludeerd dat hij in deze zaken geen ander bemiddelingsresultaat kan bereiken dan in die regelingen is neergelegd, en dat
verdere bemiddeling daardoor niet zinvol is. De Ombudsman voert zijn
taak onafhankelijk uit en is naar eigen inzicht tot deze conclusie gekomen.
In de statuten van Kifid en het reglement van de Ombudsman is
neergelegd dat de Ombudsman van niemand instructies aanneemt over
de uitoefening van zijn functie.
De klachten waarin de Ombudsman in verband met de bestaande
compensatieregelingen onvoldoende bemiddelingsruimte ziet, zal hij
direct doorgeleiden naar de Geschillencommissie van Kifid, tenzij de
klager dit niet wenst. Zo wordt onnodig tijdsverlies voorkomen. Klachten
worden bij de Geschillencommissie door drie of vijf deskundigen
beoordeeld en er wordt een juridische (bindende) uitspraak gedaan over
de klacht. Ook voor klachten over de compensatieregelingen kunnen
consumenten dus wel degelijk nog terecht bij Kifid.
Daarnaast breng ik u hierbij graag op de hoogte van de laatste stand van
zaken met betrekking tot de aanpassingen bij Kifid, waaronder de
hervorming van de governance structuur. Zoals in de brief van 30 juni jl.1
is aangegeven, heb ik een voorkeur voor een private vormgeving van Kifid
met publiekrechtelijke waarborgen. Deze keuze is gebaseerd op het feit
dat dit scenario op korte termijn te realiseren valt, niet op gespannen voet
staat met het kabinetsbeleid om een compacte rijksoverheid te realiseren
en met significant minder administratieve lasten gepaard gaat, terwijl
tegelijkertijd de onafhankelijkheid op gelijkwaardige wijze als bij de
publiekrechtelijke variant wordt gewaarborgd. Dit onder meer door de
vergaande bevoegdheden die de minister van Financien krijgt ten aanzien
van benoeming van bestuursleden, de Ombudsman en goedkeuring van
de begroting.
Als randvoorwaarde bij dit scenario had ik in mijn brief (van 30 juni 2011)
opgenomen dat Kifid de nodige aanpassingen in de statuten moest
realiseren voor 1 oktober 2011. Dat heeft Kifid inderdaad gedaan. Zoals u
ook in de brief van Kifid zelf heeft kunnen lezen, hebben marktpartijen hun
bestuurszetels opgegeven. Ook zijn de nieuwe bevoegdheden van de
1

Kamerstukken II 2010/2011, 31 980, nr. 52.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 29 507, nr. 106

7

minister van Financiën in verband met het versterkte toezicht op Kifid
verankerd in de statuten.
Het bestuur van Kifid bestaat inmiddels dus geheel uit onafhankelijke
leden, die thans niet werkzaam zijn of de afgelopen drie jaar niet
werkzaam zijn geweest bij financiële ondernemingen of hun brancheorganisaties. De aangesloten marktorganisaties bij Kifid hebben ook geen
benoemingsrechten meer. Ikzelf zal voortaan moeten instemmen met de
benoeming van bestuursleden, net zoals met de benoeming van de
Ombudsman. Bij de benoeming van de Ombudsman kan bovendien
sprake zijn van raadpleging van uw Kamer. Verder zijn stappen gezet ten
aanzien van de financiering. Deze wordt voortaan bepaald door het
onafhankelijk bestuur, waarbij ik de begroting goedkeur. Ten slotte is de
informatie-uitwisseling met de toezichthouders beter geregeld. Kifid zal
pro-actief informatie verschaffen aan toezichthouders om mogelijke
misstanden in de markt tijdiger en effectiever te signaleren.
Kifid heeft op deze wijze haar onafhankelijkheid beter geborgd en het
mogelijk gemaakt om het scenario met publiekrechtelijke waarborgen
doorgang te laten vinden. Zo hebben consumenten een loket als
alternatief naast de rechter, waar zij terecht kunnen voor een laagdrempelige behandeling van hun klachten ten aanzien van financiële producten
en diensten.
De minister van Financiën,
J. C. de Jager

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 29 507, nr. 106

8