Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2015–2016

34 390

Wijziging van de wet tot wijziging van de
Mijnbouwwet, de Wet milieubeheer en de Wet
op de economische delicten in verband met
implementatie van richtlijn nr. 2013/30/EU van
het Europees Parlement en de Raad van 12 juni
2013 betreffende de veiligheid van offshore olieen gasactiviteiten en tot wijziging van richtlijn
2004/35/EG (PbEU 2013, L 178), en wijziging van
Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek in verband
met de omkering van de bewijslast bij schade
binnen het effectgebied van een mijnbouwwerk
in verband met aanpassing van de bepaling
inzake een wettelijk bewijsvermoeden voor
mijnbouwschade in Groningen en enkele andere
bepalingen (Wet bewijsvermoeden gaswinning
Groningen)

Nr. 17

TWEEDE NADER GEWIJZIGD AMENDEMENT VAN HET LID JAN
VOS C.S. TER VERVANGING VAN DAT GEDRUKT ONDER NR. 15
Ontvangen 5 juli 2016
De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:
I
In artikel I worden vóór onderdeel A twee onderdelen ingevoegd,
luidende:
A00
In het opschrift wordt «schade binnen het effectgebied van een
mijnbouwwerk» vervangen door: fysieke schade als gevolg van bodembeweging door mijnbouwwerkzaamheden ten behoeve van gaswinning uit
het Groningenveld.
A0
In de beweegreden wordt «schade binnen het effectgebied van een
mijnbouwwerk» vervangen door: fysieke schade als gevolg van bodembeweging door mijnbouwwerkzaamheden ten behoeve van gaswinning uit
het Groningenveld.

kst-34390-17
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 390, nr. 17

1

II
In artikel I, onderdeel B, wordt artikel 177a als volgt gewijzigd:
1. Het eerste lid komt te luiden:
1. Bij fysieke schade aan gebouwen en werken, die naar haar aard
redelijkerwijs schade door beweging van de bodem als gevolg van de
aanleg of de exploitatie van een mijnbouwwerk ten behoeve van het
winnen van gas uit het Groningenveld zou kunnen zijn, wordt vermoed
dat die schade veroorzaakt is door de aanleg of de exploitatie van dat
mijnbouwwerk.
2. Het derde lid vervalt.
Toelichting
In Duitsland is wettelijk geregeld dat de bewijslast voor de schade als
gevolg van mijnbouwactiviteiten bij de exploitant ligt. In Nederland is dit
niet het geval. Hierdoor is de bewijslast bij schade die veroorzaakt is door
onder andere gaswinning in Groningen neergelegd bij de slachtoffers.
Indieners vinden het onacceptabel dat mensen die toch al niet gevraagd
hadden om schade aan hun huis ook nog eens worden opgezadeld met de
last om aan te tonen dat deze schade veroorzaakt is door de winningsactiviteiten van bedrijven. Het gevolg van de huidige situatie is immers dat
burgers extra worden belast én dat er minder schade wordt vergoed. Deze
problemen zijn meer dan genoeg duidelijk geworden bij de gaswinning in
Groningen. Indieners stellen daarom een wettelijk bewijsvermoeden voor.
In eerdere debatten met de Minister van Economische Zaken erkende de
Minister de problemen wel die de huidige situatie oplevert voor de
slachtoffers, maar wees het voorstel om de bewijslast om te keren af. In
reactie op de motie-Ouwehand (TK 33 529 2014/15, nr. 78) heeft de
Minister gesteld (TK, vergaderjaar 2014–2015, Handelingen 12-8-1) dat hij
de bewijslast eigenlijk al bij de exploitant heeft gelegd door de Technische
commissie bodembeweging een oordeel te laten vellen over de vraag of
de schade is veroorzaakt door de aardbevingen en daarmee door de
aardgaswinning, of dat er iets anders aan de schade ten grondslag ligt. In
de praktijk blijkt dat deze route te weinig heeft opgelost voor de
gedupeerden. Dat kan ook niet, zolang het aan de gedupeerden zelf is om
te bewijzen dat zij recht hebben op een schadevergoeding.
Met dit amendement wordt tegemoet gekomen aan de opmerkingen in
de Voorlichting van de Afdeling advisering van de Raad van State. Ten
eerste wordt het schadebegrip eenduidiger omschreven met de formulering «fysieke schade aan gebouwen en werken, die naar haar aard
schade als gevolg van bodembeweging door de aanleg of exploitatie van
dat mijnbouwwerk zou kunnen zijn.» Ten tweede wordt aangesloten bij de
stelling van de Afdeling advisering van de Raad van State dat, indien «bij
een groot aantal gelijksoortige gevallen vaststaat dat verreweg het
grootste deel van die gevallen aan één bepaalde oorzaak moet worden
toegeschreven», dit een argument kan zijn om de bewijslast om te
draaien. De indieners veronderstellen dat dit het geval is bij grootschalige
gaswinning, zoals deze onder het Groningenveld plaatsvindt. Het betreft
hier schade in de provincie Groningen en in enkele gevallen in de
aangrenzende provincies. Daarmee wordt ook tegemoet gekomen aan de
derde opmerking van de Afdeling advisering van de Raad van State,
namelijk dat geografisch beter afgebakend zou moeten zijn waar het
bewijsvermoeden gaat gelden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 390, nr. 17

2

De onmiddellijke werking is buiten dit wetsvoorstel geregeld, namelijk
in artikel 68a van de Overgangswet nieuw Burgerlijk Wetboek. Dit wordt
dus ook niet apart in dit amendement meegenomen. Dit betekent dat het
bewijsvermoeden ook geldt voor lopende zaken die nog niet afgehandeld
zijn, en ook voor zaken die nog gestart moeten worden. Het bewijsvermoeden geldt in beginsel ook in hoger beroep.
Jan Vos
Wassenberg
Van Tongeren
Smaling

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 390, nr. 17

3