Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

35 713

Voorstel van de commissie voor de
Verzoekschriften en de Burgerinitiatieven tot
algehele herziening van het Reglement van de
commissie voor de Verzoekschriften en de
Burgerinitiatieven

Nr. 3

MEMORIE VAN TOELICHTING
I. ALGEMEEN
Dit voorstel voor een nieuwe Regeling van de commissie voor de
Verzoekschriften en de Burgerinitiatieven (hierna: de Regeling) strekt ertoe
het huidige reglement van die commissie te vervangen. De voorgestelde
nieuwe Regeling is afgestemd op de voorziene algehele herziening van
het Reglement van Orde van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.1 Van
de gelegenheid is gebruik gemaakt enige artikelen te herschikken om tot
een meer logische opbouw te komen. Zo zijn de ontvankelijkheidseisen en
de regels over de wijze van behandeling voor verzoekschriften enerzijds
en burgerinitiatieven anderzijds zoveel mogelijk gebundeld. Onderwerpen
die minder nauw met elkaar samenhangen, zoals de verslagen die de
commissie uitbrengt over verzoekschriften, burgerinitiatieven en
rapporten enerzijds en het jaarverslag van de commissie anderzijds, zijn
daarentegen in afzonderlijke artikelen uitgesplitst. Voor de opbouw en
indeling van de Regeling is voorts zoveel mogelijk aangeknoopt bij de
volgorde waarin onderwerpen in de praktijk aan de orde zullen komen.
Het Reglement van Orde van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
(hierna: RvOTK) bevat regels over de ontvankelijkheid en de wijze van
behandeling van aan haar gerichte verzoekschriften en voor burgerinitiatieven. Deze regels zijn thans neergelegd in de artikelen 20 (de grondslag
en taken van de commissie voor de Verzoekschriften en de Burgerinitiatieven), 131 en 132 (verzoekschriften) en 132a (burgerinitiatieven) van het
huidige RvOTK en het op artikel 20, eerste lid, van dat RvOTK berustende
Reglement van de commissie voor de Verzoekschriften en de Burgerinitiatieven. De regels zullen na de algehele herziening neergelegd zijn in de
artikelen 7.7 en 14.1 tot en met 14.4 van het herziene RvOTK. Voor een
toelichting op hetgeen daarin geregeld is, zij verwezen naar de toelichting
bij die artikelen van het herziene RvOTK.2 Volledigheidshalve wordt hier
nog opgemerkt dat artikel 7.7, achtste lid, van het herziene RvOTK voorziet
in de grondslag voor het in een afzonderlijke regeling vaststellen van

1
2

kst-35713-3
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2021

Zie Kamerstukken II 2019/2020, 35 322.
Kamerstukken II 2019/2020, 35 322, nr. 5, p. 28 en 95–96.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 713, nr. 3

1

nadere regels ten aanzien van de werkwijze van de commissie, zodat de
onderhavige regeling op dat lid berust.
De afzonderlijke bepalingen van de Regeling worden hieronder artikelsgewijs nader toegelicht. Daarbij wordt met name stilgestaan bij wijzigingen ten opzichte van het huidige reglement van de commissie.
II. ARTIKELSGEWIJS
Artikel 1. Begripsbepalingen
Dit artikel correspondeert met het huidige artikel 1. Het artikel strekt ertoe
definities te geven van in de Regeling terugkerende begrippen waarvan
onduidelijkheid over de betekenis zou kunnen bestaan, alsmede om
herhaling van omvangrijke beschrijvingen te voorkomen door een
verkorte aanduiding op te nemen. De begrippen zijn omwille van de
overzichtelijkheid in alfabetische volgorde gerangschikt.
Op grond van artikel 1.1, aanhef, van het herziene RvOTK werken de in dat
artikel opgenomen begripsbepalingen door in de op dat RvOTK berustende regelingen. In verband daarmee worden begrippen die reeds in het
RvOTK gedefinieerd zijn, niet opnieuw in de Regeling gedefinieerd.3
Door het opnemen van de zinsnede «tenzij anders is bepaald» in de
aanhef is voorts beoogd enige flexibiliteit te laten voor begrippen die in
een andere context gehanteerd worden.
De definitie van Kamer komt niet langer in de begripsbepaling terug,
omdat geen onduidelijkheid kan bestaan dat daarmee de Tweede Kamer
bedoeld is. Daar waar in de regeling gedoeld wordt op de Eerste Kamer,
wordt dit uitdrukkelijk bepaald (zie bijvoorbeeld artikel 2, tweede lid,
onder f).
De formulering van de definities van burgerinitiatief en verzoekschrift zijn
afgestemd op artikel 7.7, tweede lid, van het herziene RvOTK, nu
burgerinitiatieven en verzoekschriften in de praktijk zonder inhandenstelling aan de commissie worden doorgeleid. Derhalve wordt in deze
begripsbepalingen niet langer gesproken van een «in handen van de
commissie gesteld stuk», maar van een «door de commissie ontvangen
schriftelijk stuk», waarbij tevens een omschrijving wordt gegeven van de
inhoud van dat stuk. Bij een burgerinitiatief gaat het om een voorstel om
een onderwerp te behandelen gericht op de vervaardiging, wijziging of
intrekking van beleid of regelgeving, en bij een verzoekschrift gaat het om
een stuk waarin de taakvervulling door de overheid aan de orde gesteld
wordt in een aangelegenheid waarbij de verzoeker een persoonlijk belang
heeft.
De definitie van commissie is inhoudelijk gelijk gebleven, maar nauwkeuriger geformuleerd door een verwijzing op te nemen naar de grondslag
van de hier bedoelde commissie voor de Verzoekschriften en de Burgerinitiatieven uit artikel 7.7, eerste lid, van het herziene RvOTK.
De definities van initiatiefnemer en verzoeker zijn nieuw ten opzichte van
het huidige reglement, en strekken ertoe een duidelijker onderscheid aan
te brengen tussen de afzender van een burgerinitiatief (aangeduid met
«initiatiefnemer») enerzijds en van een verzoekschrift (aangeduid met
«verzoeker») anderzijds.
De definitie van overheid is inhoudelijk gelijk gebleven. Daarbij gaat het
om de openbare lichamen (rechtspersonen ingesteld krachtens publiekrecht, zoals de staat, provincies, gemeenten, waterschappen, de openbare
lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba en andere openbare lichamen)
en hun organen, alsmede om de voor rekening van deze lichamen
geëxploiteerde rechtspersonen.
3

Te denken valt bijvoorbeeld aan het begrip «Minister», waarbij uit artikel 1.1 van het RvOTK
reeds blijkt dat daaronder tevens een Staatssecretaris wordt gerekend.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 713, nr. 3

2

De definitie van ombudsman is nieuw ten opzichte van het huidige
reglement. Deze is opgenomen omdat daar waar in de regeling van
«ombudsman» gesproken werd, niet alleen gedoeld werd op de Nationale
ombudsman, maar ook op de substituut-ombudsmannen als bedoeld in
artikel 9, eerste lid, van de Wet Nationale ombudsman. Door deze allemaal
onder het begrip «ombudsman» te scharen, wordt onnodige herhaling
van deze meer omvangrijke beschrijving voorkomen.
De definitie van rapport is inhoudelijk gelijk gebleven, maar beknopter
geformuleerd door terug te verwijzen naar artikel 7.7, tweede lid, van het
herziene RvOTK.
Artikel 2. Vereisten verzoekschrift
Dit artikel correspondeert met de huidige artikelen 5, eerste lid, 6, tweede
lid, en 9. De vereisten waaraan de commissie toetst of een verzoekschrift
voor behandeling in aanmerking komt, zijn thans verspreid over die
artikel(led)en, en worden in het voorgestelde artikel 2 gebundeld.
Het eerste lid regelt dat een verzoekschrift door de verzoeker of zijn
gemachtigde moet zijn ondertekend, de naam en het adres van de
verzoeker moet bevatten, voorzien moet zijn van een motivering
(bestaande uit de redenen voor het indienen van het verzoekschrift en een
beschrijving van de aangelegenheid die daarin aan de orde wordt
gesteld), en een beschrijving van het persoonlijke belang van de verzoeker
bij behandeling van zijn verzoekschrift. Dit correspondeert met het huidige
artikel 9.
Het tweede lid bepaalt op welke aangelegenheden het verzoekschrift geen
betrekking kan hebben. Dit zijn in de eerste plaats aangelegenheden van
decentrale overheden (onderdeel a). Ter zake van dergelijke aangelegenheden is een petitie gericht tot die overheid aangewezen. Daarnaast
betreft het aangelegenheden waarvan de inwilliging in strijd zou zijn met
de wet (onderdeel b), omdat het in behandeling nemen van een dergelijk
verzoekschrift voorshands nergens toe kan leiden. Ook kan het verzoekschrift, in het licht van de machtenscheiding, geen betrekking hebben op
aangelegenheden waartegen enige rechtsgang open heeft gestaan
– ongeacht of daar gebruik van is gemaakt – of nog open staat (onderdelen c en d). In die gevallen is het immers aan het bevoegde bestuursorgaan of de rechter om een besluit te nemen onderscheidenlijk een
uitspraak te doen inzake de aangelegenheid. Hierbij kan worden
opgemerkt dat voor de bevoegdheid van de civiele rechter ingevolge de
leer van de objectum litis bepalend is in welk recht de eiser vraagt te
worden beschermd. Aangelegenheden die ingevolge artikel 9:18, eerste
lid, van de Awb in behandeling zijn bij de ombudsman (onderdeel e)
komen evenmin voor behandeling door de commissie aan aanmerking
zolang dat onderzoek loopt. Tot slot komen aangelegenheden waarover de
Eerste Kamer naar aanleiding van een verzoekschrift reeds heeft besloten,
of waarover de ombudsman reeds een rapport heeft uitgebracht
(onderdeel f), in beginsel evenmin voor behandeling in aanmerking. Dit is
slechts anders indien na die beslissing of dat rapport nieuwe feiten of
omstandigheden bekend zijn geworden waarvan de commissie meent dat
deze een nieuw onderzoek rechtvaardigen. De strekking van de in de
onderdelen a tot en met e opgenomen uitzonderingen correspondeert met
het huidige artikel 5, eerste lid, onder a tot en met f. De in onderdeel f
opgenomen uitzondering correspondeert inhoudelijk met het huidige
artikel 6, tweede lid. De onderdelen zijn waar mogelijk beknopter en
duidelijker geformuleerd.
Artikel 3. Behandeling verzoekschrift
Dit artikel correspondeert met de huidige artikelen 2, eerste lid, 5, tweede
en derde lid, 6, eerste lid, en 8. De regels over de behandeling van een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 713, nr. 3

3

verzoekschrift zijn thans verspreid over die artikelleden en worden in het
voorgestelde artikel 3 gebundeld.
Het eerste lid regelt dat de commissie een verzoekschrift in beginsel
slechts in behandeling neemt als dat voldoet aan de eisen, genoemd in
artikel 2. De commissie kan niettemin besluiten een verzoekschrift in
behandeling te nemen dat niet aan alle daaraan gestelde vereisten
voldoet, indien dit naar haar oordeel aangewezen is vanwege uitzonderlijke omstandigheden of het algemeen belang. Dit correspondeert
gedeeltelijk met de huidige artikelen 2, eerste lid, en 5, tweede lid, maar is
geherformuleerd om beter aan te sluiten bij de praktijk. Zo is het huidige
artikel 2, eerste lid, geformuleerd als zou het de commissie vrij staan een
verzoekschrift dat aan de vereisten voldoet al dan niet in behandeling te
nemen, terwijl verzoekschriften die aan de vereisten voldoen, behoudens
het bepaalde in het voorgestelde derde lid, steeds door de commissie in
behandeling worden genomen. Ook het in het huidige artikel 5, tweede
lid, vervatte voorschrift, waarin is bepaald dat de commissie de Kamer
kan voorstellen wegens uitzonderlijke omstandigheden of omwille van het
algemeen belang een verzoekschrift in behandeling te nemen dat niet aan
de vereisten voldoet, is geherformuleerd omdat een dergelijke beslissing
in de praktijk niet op voorstel van de commissie door de Kamer genomen
wordt, maar door de commissie zelf.
Het tweede lid is nieuw en bevat een voorziening voor het herstellen van
gebreken indien het verzoekschrift nog niet alle in artikel 2, eerste lid,
genoemde voorgeschreven elementen bevat. De commissie stelt de
verzoeker in de praktijk namelijk in de gelegenheid het verzoekschrift aan
te vullen binnen een door haar te stellen termijn.
Het derde lid regelt dat de commissie in ieder geval kan besluiten een
verzoekschrift niet in behandeling te nemen als dit betrekking heeft op een
aangelegenheid waarover de Kamer reeds een beslissing heeft genomen.
Deze mogelijkheid is overigens niet aan de orde indien het verzoekschrift
nieuwe, naar het oordeel van de commissie relevante, feiten of omstandigheden bevat: een dergelijk verzoekschrift, dat voldoet aan de overige in
artikel 2 genoemde eisen, wordt door de commissie in behandeling
genomen. De omstandigheden waaronder een verzoekschrift dat aan alle
vereisten voldoet buiten behandeling kan worden gelaten, zijn
niet-limitatief geformuleerd. De commissie kan ook om andere redenen
van oordeel zijn dat het niet aangewezen is een verzoekschrift in behandeling te nemen. Bijvoorbeeld omdat op basis van eerdere ervaringen
duidelijk is dat de kans van slagen nihil is, omdat de verzoeker de
commissie onbehoorlijk bejegent of omdat het belang te klein is. Het
derde lid correspondeert inhoudelijk met het huidige artikel 6, eerste lid,
eerste volzin, maar is geherformuleerd.
Het vierde lid schrijft voor dat de verzoeker door de commissie schriftelijk
op de hoogte gesteld wordt van de beslissing over de behandeling.
Hoewel het huidige artikel 6, eerste lid, laatste volzin, suggereert dat dit
thans alleen gebeurt indien het verzoekschrift niet in behandeling
genomen wordt omdat de Kamer reeds eerder een beslissing over de in
het verzoekschrift aan de orde gestelde aangelegenheid heeft genomen,
informeert de commissie de verzoeker in de praktijk in alle gevallen
schriftelijk over de behandeling van het verzoekschrift. Dit lid sluit
derhalve op die praktijk aan. Voorts bepaalt het vierde lid dat de
commissie de verzoeker kan informeren over openstaande rechtsmiddelen indien een verzoekschrift niet in behandeling worden genomen
omdat daarin een aangelegenheid aan de orde gesteld wordt waar nog
een rechtsgang voor openstaat. Het gaat hier aldus om verzoekschriften
die niet voldoen aan het vereiste, genoemd in artikel 2, tweede lid, onder
b of c. Dit correspondeert inhoudelijk met het huidige artikel 5, derde lid.
Het vijfde lid regelt dat de commissie, indien zij van oordeel is dat een
verzoekschrift voldoet aan alle daaraan gestelde vereisten, een afschrift

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 713, nr. 3

4

van dat verzoekschrift zendt aan de meest betrokken minister4 en daarbij
verzoekt inlichtingen aan de commissie te verstrekken. Dit correspondeert
met het huidige artikel 8, maar is hier imperatief geformuleerd omdat de
commissie steeds een verzoek om inlichtingen doet. Daarnaast suggereert
het huidige artikel 8 dat ook inlichtingen verzocht worden in het kader van
burgerinitiatieven en rapporten. In de praktijk gebeurt dit echter
uitsluitend in het kader van verzoekschriften. Derhalve is de grondslag
voor het verzoeken van inlichtingen opgenomen in dit artikel over de
behandeling van verzoekschriften.
Het zesde lid is nieuw en schrijft, in lijn met de werkwijze van de
commissie in de praktijk, voor dat de ontvangen inlichtingen aan de
verzoeker gezonden worden en dat de commissie verzoeker en meest
betrokken bewindspersoon vervolgens in de gelegenheid stelt over en
weer op elkaar te reageren.
Artikel 4. Vereisten burgerinitiatief
Dit artikel correspondeert met de huidige artikelen 9a en 10. In die
artikelen zijn thans de vereisten neergelegd waaraan een burgerinitiatief
moet voldoen om voor behandeling in aanmerking te komen. Deze
vereisten worden in het voorgestelde artikel 4 gebundeld.
Het eerste lid regelt dat burgerinitiatieven slechts ingediend of ondersteund kunnen worden door personen die gerechtigd zijn tot verkiezing
van de leden van de Tweede Kamer. Het gaat daarbij om personen die
voldoen aan de in artikel 54 van de Grondwet neergelegde vereisten:
personen met de Nederlandse nationaliteit die de leeftijd van 18 jaar
bereikt hebben, en die niet zijn uitgesloten van het kiesrecht. Dit lid
correspondeert inhoudelijk met het huidige artikel 10.
Het tweede lid regelt dat burgerinitiatieven door de initiatiefnemers
ondertekend moeten zijn, hun naam, adres, geboortedatum en nationaliteit moeten bevatten, vergezeld moeten gaan van een bijlage waaruit
blijkt dat het initiatief in het jaar voorafgaand aan ontvangst van het
initiatief door de commissie door ten minste 40.000 personen gesteund is
(eveneens onder vermelding van hun naam, adres, geboortedatum en
nationaliteit, alsmede de datum waarop de steun is gegeven), en tot slot
een nauwkeurige omschrijving en motivering moet bevatten van het
voorstel aan de Kamer om het onderwerp te behandelen. Dit lid correspondeert in overwegende mate met het huidige artikel 9a. De commissie
verlangt – om te kunnen beoordelen of aan de eis van kiesgerechtigdheid
voldaan is – echter ook dat de nationaliteit van de initiatiefnemers en
ondersteuners vermeld wordt. Dit vereiste ligt reeds impliciet in het
huidige artikel 10 besloten, maar wordt nu expliciet in het voorgestelde
tweede lid neergelegd. Daarnaast wordt in de praktijk vermelding van het
adres van de ondersteuners verlangd, wat ook in het voorgestelde tweede
lid is opgenomen. Tot slot wordt onder deze nieuwe Regeling vereist dat
de 40.000 steunverklaringen niet ouder mogen zijn dan een jaar, te
rekenen vanaf de datum waarop het burgerinitiatief door de commissie
ontvangen is. Steunverklaringen die ouder dan een jaar zijn, tellen niet
mee voor de vereiste 40.000 ondersteuningen. Om te kunnen verifiëren of
aan deze eis voldaan is, dient vermeld te worden op welke datum steun
gegeven is aan het initiatief.
Het derde lid is nieuw en correspondeert met de in artikel 14.2, tweede lid,
van het herziene RvOTK gestelde eisen. Omwille van de inzichtelijkheid
acht de commissie het wenselijk dat alle eisen die aan een burgerinitiatief
gesteld worden, in één bepaling in deze Regeling gebundeld zijn. Uit het
hier voorgestelde lid volgt dat een burgerinitiatief geen betrekking kan
hebben op aangelegenheden van decentrale overheden, vragen of
4

Dit kan tevens de meest betrokken Staatssecretaris betreffen. Dit volgt uit de begripsbepaling
voor «Minister» uit artikel 1.1 van het herziene RvOTK.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 713, nr. 3

5

klachten over, dan wel bezwaren tegen, het regeringsbeleid, onderwerpen
waarover de Kamer korter dan twee jaar voor indiening van het burgerinitiatief besloten heeft (behoudens substantiële en voldoende concrete,
nadien bekend geworden, feiten of omstandigheden), belastingen en
begrotingen en zaken die in strijd zijn met de Grondwet of de goede
zeden.
Artikel 5. Behandeling burgerinitiatief
Dit artikel correspondeert met het huidige artikel 2, tweede lid, dat
betrekking heeft op de behandeling van een burgerinitiatief, maar is
geherformuleerd en aangevuld om beter aan te sluiten op de praktijk.
Het eerste lid regelt dat de commissie onderzoekt of een burgerinitiatief
voldoet aan de eisen, gesteld in artikel 4. Dit correspondeert zijdelings met
het huidige artikel 2, tweede lid, waarin is bepaald dat de commissie een
onderzoek in kan stellen naar aangelegenheden, aan de orde gesteld in
burgerinitiatieven, maar is geherformuleerd om beter aan te sluiten bij de
praktijk. Zo is het huidige artikel 2, tweede lid, geformuleerd als zou het de
commissie vrij staan een onderzoek in te stellen naar een burgerinitiatief
dat aan de vereisten voldoet, terwijl het onderzoek door de commissie een
beoordeling van de ontvankelijkheid inhoudt, waarover vervolgens
verslag aan de Kamer wordt uitgebracht. Dat verslag bevat een voorstel
van de commissie aan de Kamer om het burgerinitiatief wel of niet
ontvankelijk te verklaren. Het voorgestelde lid beoogt deze werkwijze van
de commissie met betrekking tot burgerinitiatieven nauwkeuriger tot
uitdrukking te brengen. In het voorgestelde lid ligt aldus besloten dat de
commissie toetst of aan de vereisten voldaan is. Deze verificatie kan
bijvoorbeeld plaatsvinden via de basisregistratie personen, waartoe een
autorisatiebesluit van de Rijksdienst voor Identiteitsgegevens nodig is.
Het tweede lid is nieuw en schrijft voor dat initiatiefnemers door de
commissie schriftelijk op de hoogte gesteld worden van de beslissing
over de behandeling van het burgerinitiatief. Dit sluit aan bij de door de
commissie gehanteerde praktijk.
Artikel 6. Behandeling rapport
Dit artikel correspondeert met de huidige artikelen 2, derde lid, tweede
volzin, en 8. Daarin zijn regels neergelegd over de wijze waarop de
behandeling van rapporten geschiedt. Deze regels worden in het
voorgestelde artikel 6 gebundeld.
Het eerste lid regelt dat de commissie een afschrift van een rapport dat
voor behandeling in aanmerking komt, kan toezenden aan de meest
betrokken bewindspersoon, met het verzoek om de commissie inlichtingen te verstrekken. Dit correspondeert met het huidige artikel 8 voor
zover het rapporten betreft.
Het tweede lid regelt dat de commissie kan besluiten deze rapporten door
te geleiden naar een andere, naar het oordeel van de commissie voor de
Verzoekschriften en de Burgerinitiatieven meest aangewezen, commissie.
Dit correspondeert met het huidige artikel 2, derde lid, tweede volzin.
Artikel 7. Reikwijdte behandeling
Dit artikel correspondeert met de huidige artikelen 2, vijfde lid, en 3,
waarin is bepaald welke onderwerpen niet voor een onderzoek door de
commissie in aanmerking komen en waartoe het onderzoek zich wel kan
uitstrekken. Het artikel is geherformuleerd omdat het huidige artikel 3
suggereert dat de beperkingen zowel van toepassing zijn voor verzoekschriften als voor burgerinitiatieven en rapporten. In de praktijk gelden de
beperkingen die hier vervat zijn in het eerste lid alleen in het kader van de
behandeling van verzoekschriften, en geldt de verruiming van het hier

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 713, nr. 3

6

voorgestelde tweede lid voor verzoekschriften en rapporten. Het artikel
ziet niet op burgerinitiatieven.
Het eerste lid bepaalt welke zaken niet bij de behandeling van verzoekschriften betrokken mogen worden. Het gaat hierbij om de taakvervulling
van de beide Kamers en de Verenigde Vergadering, hun leden en
ambtenaren, de Algemene Rekenkamer en haar leden en ambtenaren, de
ombudsman en zijn ambtenaren, leden van de rechterlijke macht met
rechtspraak belast (als bedoeld in de artikelen 116 van de Grondwet
gelezen in samenhang met de artikelen 2 en 1, onderdeel c, van de Wet op
de rechterlijke organisatie) en andere personen of colleges met rechtspraak of arbitrage belast. Dit correspondeert met het huidige artikel 3.
Het tweede lid bepaalt dat bij de behandeling van verzoekschriften en
rapporten mede betrokken kan worden de vraag of de overheid in
bepaalde gevallen al dan niet een taak moet gaan vervullen. Dit correspondeert met het huidige artikel 2, vijfde lid.
Het bepaalde in het huidige artikel 2, vierde lid, keert in dit artikel niet
terug, omdat de eis van ministeriële verantwoordelijkheid voor de in een
verzoekschrift of rapport aan de orde gestelde aangelegenheid reeds
besloten ligt in de aard van deze stukken. Zo dient een verzoekschrift
ingevolge artikel 1 betrekking te hebben op de taakvervulling door de
overheid, waarbij de taakvervulling van de in het vierde lid van dit artikel
genoemde entiteiten overigens uitgezonderd is, en mag het ingevolge
artikel 2, tweede lid, onder a, niet gaan om een aangelegenheid van een
decentrale overheid.
Artikel 8. Verslag over verzoekschrift, burgerinitiatief of rapport
Dit artikel correspondeert met het huidige artikel 4, eerste en tweede lid,
waarin regels zijn opgenomen omtrent het door de commissie uitbrengen
van verslag over verzoekschriften, burgerinitiatieven en rapporten. De
formulering van deze regels is afgestemd op het bepaalde in het herziene
RvOTK, waarin in artikel 7.7, tweede en vierde lid, is neergelegd dat de
commissie aan de Kamer verslag uitbrengt over verzoekschriften en
burgerinitiatieven, en over rapporten van de ombudsman indien daartoe
aanleiding is, en dat in dat verslag een duidelijke conclusie of behandelvoorstel moet zijn neergelegd. Voorts kan de commissie ingevolge het
vijfde lid van dat artikel een andere commissie verzoeken verslag aan de
commissie voor de Verzoekschriften en de Burgerinitiatieven uit te
brengen, alvorens zij zelf aan de Kamer verslag uitbrengt.
Het eerste lid is daarop afgestemd en regelt dat ieder verslag van de
commissie als bedoeld in artikel 7.7, tweede lid, een conclusie of
behandelvoorstel bevat met de gronden waarop dat rust. Dit correspondeert grotendeels met de huidige artikelen 4, eerste lid, en 2, tweede lid,
eerste volzin, waarbij de zinsnede «tenzij de commissie daartoe geen
termen aanwezig acht» is geschrapt omdat uit artikel 7.7, tweede lid, van
het herziene RvOTK al volgt wanneer er al dan niet verslag dient te
worden uitgebracht. Het verslag van de commissie over een verzoekschrift pleegt een korte uiteenzetting van de kwestie te bevatten alsmede
een weergave van de argumenten die in het kader van de op grond van
artikel 3, zesde lid, toegepaste hoor en wederhoor over en weer zijn
aangedragen, en uit te monden in een voorstel van de commissie aan de
Kamer om het oordeel van de bewindspersoon al dan niet (geheel of
gedeeltelijk) te volgen, al dan niet met een uitnodiging tot handelen door
de bewindspersoon. Het verslag van de commissie over een burgerinitiatief pleegt een voorstel van de commissie aan de Kamer te bevatten om
dat burgerinitiatief al of niet ontvankelijk te verklaren
Het tweede lid bepaalt dat de commissie een verslag over een verzoekschrift of burgerinitiatief toezendt aan de verzoekers onderscheidenlijk de
initiatiefnemers. Dit correspondeert met het huidige artikel 4, tweede lid,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 713, nr. 3

7

waarbij de zinsnede «indien van toepassing» is geschrapt omdat dit in de
praktijk altijd plaatsvindt.
Voor de volledigheid wordt opgemerkt dat de in het huidige artikel 4,
vijfde lid, neergelegde verplichting om verslagen van de commissie
openbaar te maken, niet terugkeert in dit artikel. Uit artikel 7.25, derde lid,
van het herziene RvOTK volgt immers reeds dat verslagen na de
vaststelling openbaar worden gemaakt.
Artikel 9. Jaarverslag commissie
Dit artikel correspondeert met het huidige artikel 4, vierde lid, en bepaalt
dat de commissie ieder vergaderjaar een verslag uitbrengt over haar
werkzaamheden in het afgelopen vergaderjaar.
Artikel 10. Overgangsbepaling
Dit artikel voorziet met het eerste lid in de intrekking van het huidige
Reglement voor de commissie voor de verzoekschriften en de burgerinitiatieven, en bevat in het tweede lid een overgangsrechtelijke voorziening.
Op verzoekschriften en rapporten die door de commissie ontvangen zijn
voor de inwerkingtreding van deze Regeling blijft het huidige Reglement
van toepassing (onderdeel a). Voor burgerinitiatieven geldt dat het
huidige Reglement van toepassing blijft op initiatieven die binnen een jaar
na de inwerkingtreding van deze Regeling door de commissie ontvangen
zijn (onderdeel b). Dit geeft de initiatiefnemers van burgerinitiatieven ten
behoeve waarvan op het moment van inwerkingtreding nog steunverklaringen verzameld worden, voldoende gelegenheid om aan de in deze
Regeling geïntroduceerde eis dat deze steunverklaringen niet ouder
mogen zijn dan 12 maanden voor indiening, te voldoen.
Artikel 10. Inwerkingtreding
Dit artikel regelt dat de inwerkingtreding van deze regeling gelijktijdig
plaatsvindt met de algehele herziening van het Reglement van Orde van
de Tweede Kamer der Staten-Generaal.5
Koopmans
Özütok
Van Dam
Futselaar
Raemakers
Sazias
Stoffer
Jansen

5

Zie Kamerstukken II 2019/2020, 35 322.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 713, nr. 3

8