Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

35 547

Wijziging van de Wet op de beroepen in de
individuele gezondheidszorg in verband met de
organisatie van de regionale tuchtcolleges en
tot het aanbrengen van enkele andere
wijzigingen

Nr. 6

NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAG
Ontvangen 3 december 2020
Inhoudsopgave

blz.

Introductie
Leeswijzer
Wetsvoorstel
1. Algemeen
2. Inleiding
3. Hoofdlijnen van het voorstel
4. Overige wijzigingen
5. Uitvoeringsaspecten
6. Financiële gevolgen
7. Overig
Artikelsgewijs

1
1
2
2
2
4
9
12
12
13
14

Introductie
De regering heeft met belangstelling kennisgenomen van de vragen die
de leden van de hierna genoemde fracties hebben gesteld over dit
wetsvoorstel. In deze nota naar aanleiding van het verslag gaat de
regering in op de vragen en opmerkingen van de leden van die fracties.
Leeswijzer
Bij de beantwoording van de vragen is de volgorde van het verslag
aangehouden. De oorspronkelijke tekst van het verslag is integraal
opgenomen in deze nota en cursief weergegeven. De beantwoording van
de vragen heeft plaatsgevonden in gewone typografie. De vragen zijn ten
behoeve van de toegankelijkheid in de oorspronkelijke tekst van een
tussen haakjes geplaatst nummer voorzien. Bij de beantwoording van de
vragen wordt naar die nummers verwezen.

kst-35547-6
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 547, nr. 6

1

Wetsvoorstel
1. ALGEMEEN
De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de beroepen in de
individuele gezondheidszorg (BIG) in verband met de organisatie van de
regionale tuchtcolleges en tot het aanbrengen van enkele andere
wijzigingen.
De leden van de CDA-fractie hebben kennisgenomen van het voorstel
tot wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg. Deze leden hebben hier enkele vragen bij.
De leden van de D66-fractie hebben kennisgenomen van het
wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele
gezondheidszorg in verband met de organisatie van de regionale
tuchtcolleges en tot het aanbrengen van enkele andere wijzigingen. Zij
hebben in dit verband nog enkele vragen.
De leden van de fractie van GroenLinks hebben kennisgenomen van de
voorgenomen wijziging op de Wet BIG. Genoemde leden hebben hier nog
wel een aantal vragen over.
De leden van de SP-fractie hebben kennisgenomen van de Wijziging van
de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in verband met
de organisatie van de regionale tuchtcolleges en tot het aanbrengen van
enkele andere wijzigingen.
2. INLEIDING
(1) De leden van de CDA-fractie nemen de gelegenheid te baat om de
regering te vragen naar de stand van zaken op het gebied van de
algemene problematiek van erkenning zoals diploma-eisen en daarmee
eenduidigheid bij de functie-eisen van bijvoorbeeld anesthesiemedewerkers en doktersassistenten.
(1) Op 24 augustus 20201 heb ik uw Kamer mijn reactie op het verzoek van
de Nederlandse Vereniging van Anesthesiemedewerkers (NVAM) tot
opname van het beroep van anesthesiemedewerker in artikel 3 van de
Wet BIG gestuurd. Ook in het AO Arbeidsmarkt op 13 november jl. hebben
uw Kamer en ik hierover gesproken. Voor beroepenregulering bij of
krachtens de Wet BIG wordt getoetst aan de daarvoor geldende criteria.
Het verzoek van de NVAM heb ik ter advisering doorgeleid naar het
Zorginstituut. In mijn beleidsreactie aan uw Kamer heb ik aangegeven dat
ik naar aanleiding van de bevindingen van het advies van het Zorginstituut geen aanleiding zie om de anesthesiemedewerker in de artikel 3
van de Wet BIG op te nemen.
Ten aanzien van de erkenning van het beroep van doktersassistente in de
Wet BIG heb ik uw Kamer in onder andere de antwoorden op diverse
kamervragen over tekorten van doktersassistenten2 en verschillende
kamerdebatten geïnformeerd over de aanvraag tot regulering van het
beroep van doktersassistente door de Nederlandse Vereniging van
Doktersassistenten (hierna: NVDA) en op welke gronden ik het niet
noodzakelijk acht om de doktersassistente te reguleren.
1
2

Kamerstukken II 2019/20, 29 282, nr. 409.
Aanhangsel Handelingen II 2018/19, nr. 3299 en 3620.
Aanhangsel Handelingen II, 2019/20, nr. 117.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 547, nr. 6

2

Bij brief van 9 december 2019 (TK 29 282, 389) heb ik uw kamer een
reactie gegeven op een aangeboden petitie van de NVDA d.d. 29 oktober
2019. In de petitie gaf de NVDA aan, naar aanleiding van het rapport «B
van bekwaamheid» van de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving,
een eigen verplicht «kwaliteitsregister doktersassistent» in combinatie
met een openbaar individueel bekwaamhedenportfolio te willen onderzoeken. Ik vind het vooruitstrevend dat de NVDA naar aanleiding van dit
rapport een eigen verplicht «kwaliteitsregister doktersassistent» in
combinatie met een openbaar individueel bekwaamhedenportfolio wil
onderzoeken. Dit sluit aan bij mijn overtuiging dat de beroepsgroep de
kwaliteitsstandaarden en de verdere professionalisering zelf kan bevorderen zonder wettelijke regulering.
De leden van de D66-fractie constateren dat de regering stelt dat een
grotere omvang van de tuchtcolleges het beter mogelijk maakt om
ingewikkelde klachten en de daarvoor benodigde specialistische deskundigheid goed te faciliteren, en daarmee de toegankelijkheid van de
tuchtrechtspraak te verbeteren. Deze leden kunnen zich in beginsel in dat
idee vinden. (2) Wel zouden deze leden graag zien dat de regering wat
concreter en specifieker toelicht welke knelpunten de voorbije jaren
werkelijk werden ervaren bij de huidige tuchtcolleges. Hoe vaak waren er
bijvoorbeeld problemen met adequate vervanging? (3) Kan de regering
toelichten welke verschillen in de werkwijzen van de secretariaten zij
precies bedoelt, die de efficiëntie en de samenwerking niet ten goede
komen? (4) Kan de regering verder nader toelichten waarom de bevoegdheidsregeling zal worden geconcentreerd in de Wet BIG in plaats van
deels in de Wet BIG en deels in het Tuchtrechtbesluit BIG? (5) Voorts
vragen deze leden of de regering kan toelichten wat de toegevoegde
waarde is van de voorgestelde wijziging dat het aantal leden van een
tuchtcollege niet langer gefixeerd is, terwijl thans een lid-beroepsgenoot
van een tuchtcollege zich ook al kan laten vervangen door een plaatsvervangend lid dat het gewenste medisch specialisme uitoefent.
(2) Het is tot nu toe altijd mogelijk gebleken adequate zittingscolleges
samen te stellen voor de behandeling van klachten, ook in geval van
complexe of zeer specialistische problematiek, zij het soms op een langere
termijn. Dit resultaat wordt bereikt doordat er ook nu al in toenemende
mate leden bij andere colleges worden ingezet. Naar schatting heeft
ongeveer de helft van de leden al eens een zitting bijgewoond bij een
ander college. Zo zien we dat de praktijk zich weet aan te passen aan de
beperkingen die met een beperktere schaalomvang te maken hebben.
De schaalvergroting als gevolg van de reorganisatie heeft echter als
voordeel dat het aantal klachten per college zal toenemen. Bij een groter
zaaksvolume kunnen meer gelijksoortige klachten op één zitting worden
behandeld, wat bijdraagt aan een efficiëntere inzet van alle leden. Dit
brengt met zich mee dat het, bij specialistische klachten, met name tegen
artsen, gemakkelijker wordt om zittingscombinaties samen te stellen met
leden-artsen met datzelfde specialisme, in plaats van een combinatie van
verschillende artsen-specialisten. Dit komt de kwaliteit, het draagvlak bij
de zorgverleners en daarmee het gezag van het tuchtrecht ten goede. Ook
zullen bv. meer klachten tegen verpleegkundigen of fysiotherapeuten op
één zitting kunnen worden behandeld, wat efficiënt is voor de betreffende
leden-beroepsgenoten. Het is voor de kwaliteit van het tuchtrecht ook van
belang dat de leden met enige regelmaat zitting hebben en daar meer dan
één zaak beoordelen, zodat hun kennis en ervaring op peil blijft. Tenslotte
zal de uitwisseling van kennis en ervaring ertoe leiden dat de secretariaten
meer continuïteit kunnen garanderen in hun werkproces. De algehele
ondersteuning zal nog meer verbeteren en bij uitval van een medewerker
zal de organisatorische en inhoudelijke ondersteuning aan de leden
minder kwetsbaar zijn.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 547, nr. 6

3

(3) Tot nu toe hebben de regionale tuchtcolleges op veel terreinen een
deels verschillende werkwijze gehanteerd. Dat betreft zowel de administratieve afhandeling van de klachten als de inzet van de verschillende
processtappen, zoals de mogelijkheid een mondeling vooronderzoek te
houden met de partijen. Ook is de communicatie met partijen in de
tuchtcolleges niet uniform en blijven mogelijkheden onbenut om meer
efficiëntie te bereiken bij de planning van de verschillende zittingen,
raadkamers en vooronderzoeken. Deze verschillen in werkwijze leiden tot
verlies van efficiëntie en beperken de mogelijkheden om elkaars werk
over te nemen of bij elkaar in te vallen. De geplande concentratie van het
aantal colleges zal leiden tot kortere lijnen en betere voorwaarden tot
samenwerking.
(4) Thans is de in artikel 54, eerste lid van de Wet BIG opgenomen
hoofdregel dat een regionaal tuchtcollege bevoegd is wanneer de
beklaagde zijn woonplaats heeft binnen het rechtsgebied van dat college.
Wanneer een beklaagde geen bekende woon- of verblijfplaats in het
Europese deel van Nederland heeft of wanneer de klacht tegen meerdere
personen is gericht, stelt het Tuchtrechtbesluit BIG aanvullende regels.
Voor de gebruiker is niet praktisch dat samenhangende regels over de
relatieve bevoegdheid, zijn verspreid over meerdere wettelijke regelingen.
Door deze wetswijziging zijn zowel de hoofdregel van de bevoegdheid (de
woonplaats van de beklaagde is bepalend) als de afwijkingen van die
hoofdregel in één overzichtelijk artikel opgenomen.
(5) In de huidige opzet van de Wet BIG kent ieder regionaal tuchtcollege
naast de voorzitter één rechtsgeleerd lid en per beroepsgroep drie leden
en een niet wettelijk gelimiteerd aantal plaatsvervangende leden. Het
centrale tuchtcollege heeft naast de voorzitter twee rechtsgeleerde leden
en per beroepsgroep twee leden-beroepsgenoten en daarnaast eveneens
een niet wettelijk gelimiteerd aantal plaatsvervangende leden. Door de
samenvoeging van Den Haag met Amsterdam en Groningen met Zwolle
zou, zonder dat de wet daartoe wordt gewijzigd, dat maximum worden
overschreden. Indien onverkort vastgehouden zou worden aan het
maximum zouden bij die samenvoegingen de benoemingen van één
rechtsgeleerd lid en van drie leden-beroepsgenoten moeten worden
gewijzigd in benoemingen tot plaatsvervangende leden. Omdat in de
praktijk plaatsvervangers op basis van deskundigheid met de behandeling
van zaken worden belast, speelt het onderscheid tussen leden en
plaatsvervangende leden hoegenaamd geen rol meer. Om die reden is
ervoor gekozen het aantal leden niet langer te beperken tot drie per
beroepsgroep of één lid-jurist. Omdat zich bij het centrale tuchtcollege
een vergelijkbare situatie voordoet, is ervoor gekozen ook bij dat college
het aantal leden niet langer te maximeren. Omwille van de transparantie
over de wijze waarop de zittingscombinaties worden samengesteld, is in
het voorstel (art. 55ter) opgenomen dat de tuchtcolleges zelf een
reglement van orde vaststellen waarin wordt geregeld op basis van welke
criteria de toedeling van zaken plaatsvindt.
3. HOOFDLIJNEN VAN HET VOORSTEL
3.1 Van vijf naar drie regionale tuchtcolleges
De leden van de CDA-fractie lezen dat voor de duur van de behandeling
van dit wetsvoorstel in de Staten-Generaal de huidige zittingsplaatsen in
stand blijven. De secretariaten kunnen wel al worden verplaatst naar de
nieuwe zittingsplaatsen, zodat de beoogde voordelen van de concentratie
van de secretariaten al worden behaald voordat de voorgestelde
wetswijziging van kracht wordt. (6) Genoemde leden vragen waarom een
wetswijziging noodzakelijk is als de beoogde voordelen op deze wijze ook

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 547, nr. 6

4

zonder wijziging van het aantal regionale tuchtcolleges te behalen zijn.
(7) Is het voor het belang van fysieke bereikbaarheid voor de belanghebbenden niet beter om bijvoorbeeld het tuchtcollege in Groningen te
behouden?
(6) Het voorstel om het aantal tuchtcolleges terug te brengen van vijf naar
drie hangt samen met het relatief beperkte aantal klachten en de wens om
de werkzaamheden van de secretariaten meer te concentreren ten
behoeve van de continuïteit en de harmonisatie van de ondersteuning.
Het functioneren van de tuchtcolleges zou er niet mee gediend zijn als de
secretariaten structureel op een andere locatie werkzaam zouden zijn dan
in de zittingsplaats van een tuchtcollege. Het voornemen tot concentratie
van de secretariaten kan dan ook niet los worden gezien van de wijziging
van het aantal tuchtcolleges en zittingsplaatsen, hetgeen wetswijziging
vergt. In de context van de beoogde reductie van het aantal tuchtcolleges,
wordt er de voorkeur aan gegeven om te anticiperen op de wijziging en
zodoende vast de vruchten te plukken van de concentratie, in plaats van
het tijdelijk nog in stand houden van secretariaten in vijf zittingsplaatsen.
(7) Zoals in de memorie van toelichting is aangegeven gaat het om een
relatief beperkt aantal klachten. Soms zullen klagers en beklaagden wat
verder moeten reizen naar de zitting, maar niet zoveel verder dat daardoor
de toegang tot de tuchtrechtspraak in het geding komt. Dat geldt ook voor
personen die tot nu toe een klacht behandeld zagen worden in Groningen.
Daar komt bij dat de toegankelijkheid van de tuchtrechtspraak niet alleen
een fysieke, maar ook een kwalitatieve component heeft, zoals hiervoor
onder (2) reeds toegelicht. De grotere omvang van de tuchtcolleges
bevordert de deskundige beoordeling van technisch-inhoudelijk complexe
klachten en de daarvoor benodigde specialistische expertise.
In de praktijk is ook niet gebleken dat partijen afzien van het instellen van
hoger beroep tegen een tuchtrechtelijke uitspraak omdat daarvoor naar
Den Haag zou moeten worden gereisd. Daarnaast introduceert dit
wetsvoorstel (art. 53a, tweede lid) de mogelijkheid om de behandeling
van een zaak ook buiten de plaats van vestiging te laten plaatsvinden
indien dat in het belang van de zaak is. De memorie van toelichting geeft
aan dat zich dat bijvoorbeeld kan voordoen wanneer de klager in een
zorginstelling of penitentiaire inrichting verblijft.
De leden van de SP-fractie lezen in het voorliggende wetsvoorstel dat
het aantal regionale tuchtcolleges van vijf locaties wordt teruggebracht
naar drie locaties. Genoemde leden zijn bezorgd over het voorstel om
minder tuchtcolleges in te stellen, omdat zij vinden dat het recht voor
iedereen toegankelijk moet zijn.
Een aantal argumenten dat gegeven wordt betreft het beperkte aantal
behandelde klachten en de kleine omvang van de secretariaten, waardoor
in het geval van uitval van medewerkers de situatie kwetsbaar wordt.
(8) De leden van de SP-fractie vragen waarom bij een beperkt aantal
klachten dat jaarlijks behandeld wordt en de kleine omvang van secretariaten er niet gewerkt wordt met medewerkers die wisselen tussen de
tuchtcolleges en die waar nodig kunnen inspringen.
De leden van de SP-fractie lezen in het voorliggende wetsvoorstel dat de
regering stelt dat kleine secretariaten, verschillende werkwijzen, geen
adequate vervanging en de grote afstand maken dat dit de efficiëntie en
samenwerking niet ten goede komt. (9) Genoemde leden vragen waarom
overgegaan wordt tot concentratie op minder locaties. (10) Waarom wordt
er niet voor gekozen om de secretariaten uit te breiden en te komen tot
een eenduidig beleid en samenwerking tussen alle locaties? (11) Tevens
vragen deze leden, indien overgegaan wordt tot sluiting van de locaties in
Groningen en Den Haag en de verhuizing van de locatie Eindhoven naar
Den Bosch, wat dit betekent voor de medewerkers die werken bij de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 547, nr. 6

5

secretariaten. (12) Worden zij gedwongen ontslagen of komen zij terecht
in een traject voor werk-naar-werk begeleiding? (13) Kunnen alle
medewerkers overgaan naar andere locaties indien dat gewenst wordt?
De leden van de SP-fractie vinden het onverstandig dat de secretariaten al
tijdens de behandeling van het voorliggende wetsvoorstel kunnen worden
verhuisd, waardoor de uitvoering van dit wetsvoorstel al in gang wordt
gezet voordat deze is behandeld in de Staten-Generaal. (14) De leden van
de SP-fractie willen weten wie kan besluiten dat secretariaten kunnen
worden verplaatst als dat niet kan onder de Wet BIG en het Tuchtrechtbesluit BIG. Kan de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport dit
bepalen, of niet? (15) Genoemde leden wensen hier een reactie op. (16)
Voorts verzoeken deze leden om de verhuizing van de secretariaten uit te
(laten) stellen zolang het wetsvoorstel nog niet volledig is behandeld door
de Staten-Generaal.
(8, 9) De omvang van de huidige vijf secretariaten is afgestemd op de taak
die zij ten behoeve van het betreffende tuchtcollege vervullen. Daarbij
geldt in het algemeen dat kleinere organisatorische verbanden nu
eenmaal beperktere mogelijkheden hebben om extra capaciteit te creëren
die kan inspringen, nog afgezien van de omstandigheid dat de inspringende medewerkers gelet op de geografische spreiding soms op stel en
sprong van een ander tuchtcollege moeten komen en wellicht minder
bekend zijn met de ter plaatse geldende werkwijze. Naarmate de
secretariaten in aantal minder en in omvang groter zijn, ontstaat meer
ruimte om onderlinge vervanging te realiseren. Ook draagt de als gevolg
van de concentratie optredende harmonisatie van werkwijze bij aan de
vervangbaarheid.
(10) Uitbreiding van de secretariaten bij een gelijkblijvend aantal
zittingsplaatsen zou leiden tot een onnodige toename van de kosten, in
vergelijking met de situatie waarin het aantal zittingsplaatsen wordt
teruggebracht tot drie. Het stimuleren van eenduidig beleid en samenwerking tussen (vijf) locaties leidt daarnaast tot een grotere coördinatielast. In dit verband zij er nog op gewezen dat de concentratie van de
secretariaten niet op zichzelf staat, maar verband houdt met de vermindering van het aantal tuchtcolleges, zoals hiervoor in deze paragraaf is
aangegeven naar aanleiding van een vraag van de leden van de
CDA-fractie.
(11, 12, 13) Bij de reorganisatie en het in dat kader gevolgde medezeggenschapstraject is uiteraard veel aandacht besteed aan de gevolgen voor de
medewerkers van de secretariaten. Voor alle medewerkers is plaats op de
nieuwe locaties. In deze reorganisatie is voornamelijk sprake van
standplaatswijzigingen. Er vinden geen gedwongen ontslagen plaats. De
medewerkers die ervoor kiezen om niet mee te gaan met hun functie,
worden conform het Van Werk Naar Werk beleid van het Rijk, intensief
begeleid naar een nieuwe baan. Omdat vijf regionale colleges concentreren naar drie colleges zijn er nog drie plaatsen voor een (coördinerende) secretaris beschikbaar en vindt in die functie krimp plaats. Het
vervallen van de twee overige functies is zowel voor de organisatie als
voor de betreffende medewerkers op adequate wijze ondervangen.
(14,15, 16) De Minister voor Medische Zorg is verantwoordelijk voor een
zodanige ondersteuning van de tuchtcolleges, dat die hun taak naar
behoren kunnen vervullen. De Minister draagt er in dat kader zorg voor
dat de organisatie van de secretariaten die taakvervulling optimaal
faciliteert. Deze aangelegenheid wordt niet beheerst door de Wet BIG of
het Tuchtrechtbesluit BIG. De feitelijke verhuizing van zowel de tuchtcolleges als de secretariaten is mede afhankelijk van het tijdstip waarop de
beoogde kantoorruimtes beschikbaar zijn en bezet kunnen worden. Om te

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 547, nr. 6

6

bewerkstelligen dat het wetsvoorstel na parlementaire aanvaarding zo
spoedig mogelijk in werking zal treden, worden de voorbereidingen
daartoe intussen getroffen. Indien uit de parlementaire behandeling zou
blijken dat het wetsvoorstel mogelijk niet zal worden aanvaard, is wellicht
een nadere oriëntatie aan de orde op de wijze waarop het beoogde doel
kan worden gerealiseerd. Daarop kan thans niet vooruit worden gelopen.
Het uitgangspunt is dat tuchtcollege en secretariaat in dezelfde plaats
gevestigd zijn.
3.2 Overige wijzigingen die samenhangen met de herindeling
Door de voorgestelde wetswijziging zal het aantal leden van een tuchtcollege niet langer gefixeerd zijn. De regering geeft aan dat dit goed is om
het benodigde specialisme in te brengen. (17) De leden van de
CDA-fractie vragen of dit betekent dat het aantal leden bij een bepaalde
tuchtzaak onbeperkt kan zijn. (18) Wat betekent dit voor de structurele
kosten?
(17, 18) Artikel 55, eerste lid, van de Wet BIG bepaalt op dit moment dat
een tuchtcollege bestaat uit twee rechtsgeleerde leden en drie ledenberoepsgenoten. Naast deze vijf leden wordt het tuchtcollege gevormd
door plaatsvervangende rechtsgeleerde leden en plaatsvervangende
leden-beroepsgenoten.
Het voorstel om het aantal leden van een tuchtcollege niet langer te
fixeren (artikel 55, eerste lid) brengt tot uitdrukking dat het aantal leden
niet beperkt is tot twee (rechtsgeleerde) en drie leden (-beroepsgenoten).
Hierdoor kan worden geput uit een groter reservoir van leden en kan
optimaal rekening worden houden met de voor de betreffende zaak
vereiste specifieke deskundigheden (zoals het in de memorie van
toelichting genoemde voorbeeld van een arts die tevens cardioloog is). In
het aantal van vijf leden (of hun plaatsvervangers) dat aan de behandeling
van de zaak deelneemt, komt echter geen wijziging. Op grond van de
voorgestelde wijziging van artikel 55, tweede lid, wordt aan de behandeling van de zaak (net als nu) deelgenomen door twee rechtsgeleerde
leden en drie leden-beroepsgenoten, met de mogelijkheid van plaatsvervanging. Dit artikellid behoefde aanpassing omdat er thans in bepaald
wordt dat aan de behandeling van de zaak wordt deelgenomen door «de»
twee rechtsgeleerde leden en «de» drie leden-beroepsgenoten, hetgeen
niet langer aansluit bij het gewijzigde eerste lid van artikel 55. Aangezien
de leden en hun plaatsvervangers een vacatiegeld ontvangen voor hun
deelname aan de behandeling van een zaak, en er geen wijziging komt in
het aantal van vijf deelnemende leden of plaatsvervangers, heeft dit geen
effect op de kosten.
De leden van de SP-fractie constateren dat op dit moment de bevoegdheidsregeling voor een deel in de Wet BIG opgenomen is en deels in het
Tuchtrechtbesluit BIG. Genoemde leden merken op dat de bevoegdheidsregeling geconcentreerd wordt in de Wet BIG, maar dat de werkgebieden
van de regionale tuchtcolleges opgenomen worden in het Tuchtrechtbesluit BIG. (19) Deze leden vragen waarom hiervoor gekozen wordt.
(19) Thans is de regelgeving zodanig ingericht dat de uitzonderingen op
de hoofdregel dat de woonplaats van beklaagde bepalend is voor de
bevoegdheid is te vinden in de Wet BIG en dat de uitzonderingen op die
hoofdregel te vinden zijn in het Tuchtrechtbesluit BIG (bijvoorbeeld
wanneer een beklaagde niet in Nederland woont of geen bekende woonof verblijfplaats heeft). In het wetsvoorstel staan de hoofdregel en de
afwijkingen bij elkaar in één wettelijk bepaling,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 547, nr. 6

7

De samenstelling van de werkgebieden is van een andere orde en vormt
geen afwijking van de hoofdregel dat de woonplaats van de beklaagde
bepalend is voor de vraag welk regionaal tuchtcollege bevoegd is tot
behandeling van de zaak. Het bepaalt welke plaats van handeling of welke
woonplaats tot het rechtsgebied van welk tuchtcollege behoort.
(20) De leden van de CDA-fractie vragen wat het opheffen van het
regionale tuchtcollege in Groningen zal betekenen voor de hoogopgeleide
werkgelegenheid in Groningen.
(20) De behandeling van tuchtklachten in Zwolle in plaats van in
Groningen doet geen afbreuk aan de werkgelegenheid in Groningen. De
medewerkers van het tuchtcollege behouden hun werk, of worden
ondersteund bij het vinden van ander werk, als zij daar de voorkeur aan
geven. Ook voor leden van het tuchtcollege Groningen is er geen effect op
de werkgelegenheid, omdat zij dit lidmaatschap uitoefenen naast hun
hoofdfunctie en dit zullen blijven doen voor het nieuwe in Zwolle
gevestigde fusiecollege.
(21) De leden van de GroenLinks-fractie vragen of de reductie van het
aantal tuchtcolleges niet zal leiden tot een drempel voor patiënten om te
klagen. Omdat er sinds april 2019 een verschijningsplicht is geïntroduceerd, kan dit mogelijk te veel moeite worden voor mensen die ver van de
drie overgebleven tuchtcolleges af wonen. (22) Hoe kijkt de regering hier
tegenaan? (23) Zou het een oplossing kunnen zijn om verschijning ook
digitaal toe te staan?
De leden van de SP-fractie lezen dat de regering stelt dat klagers en
beklaagden onder omstandigheden soms verder moeten reizen naar de
zitting, maar niet zoveel verder dat de toegang tot de tuchtrechter of het
functioneren van de tuchtrechtspraak in het geding komen.
(24) Genoemde leden vragen waar de regering dit op baseert.
(21, 22, 23, 24) De mogelijkheid voor patiënten om een tuchtklacht in te
dienen wordt niet beperkt door de reductie van het aantal tuchtcolleges.
Onder omstandigheden kan het wel voorkomen dat de klager iets verder
moet reizen voor het vooronderzoek of de terechtzitting. Het gaat daarbij
echter geenszins om reisafstanden die feitelijk de uitoefening van het
klachtrecht in de weg zouden staan. Daarnaast is de indiening van een
tuchtklacht veelal een incidentele gebeurtenis, die niet zal leiden tot
frequente reisbewegingen. Een klager zal naar aanleiding van een
tuchtklacht in het algemeen niet frequent bij een tuchtcollege verschijnen.
De klager wordt in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. Van een
algemeen geldende verschijningsplicht is geen sprake. In artikel 67b Wet
BIG is die niet geïntroduceerd. Verschijning is slechts verplicht wanneer
de voorzitter dat op grond van artikel 67b, eerste lid, bepaalt. Onder druk
van de huidige gezondheidssituatie worden de mogelijkheden tot digitale
terechtzittingen uitgebreid en wordt daar de komende tijd ervaring mee
opgedaan. Die ervaringen leveren wellicht aanknopingspunten op om
zorgvuldig te bezien of het wenselijk is deze mogelijkheid op termijn een
structureler karakter te geven. En, zoals ik ook al in mijn antwoord op
vraag 7 aangaf, introduceert dit wetsvoorstel (art. 53a, tweede lid) de
mogelijkheid om de behandeling van een zaak in voorkomende gevallen
ook buiten de plaats van vestiging te laten plaatsvinden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 547, nr. 6

8

4. OVERIGE WIJZIGINGEN
4.1 Inleiding
De leden van de VVD-fractie lezen dat de overige wijzigingen van dit
voorstel drie wijzigingen betreffen die gedeeltelijk voortkomen uit de
tweede evaluatie van de Wet BIG. (25) Genoemde leden vragen in
hoeverre er nog andere wijzigingen voortvloeien uit de tweede evaluatie
van de Wet BIG met betrekking tot de deskundigheidsgebieden.
(26) Indien er andere wijzigingen voorzien zijn, welke zijn dit dan?
(25, 26) In het tweede evaluatierapport van de Wet BIG wordt geadviseerd
om de omschrijving van de deskundigheidsgebieden van alle beroepen, in
overleg met de betrokken beroepsorganisaties, te actualiseren. Met de
representatieve beroepsorganisaties is gesproken over de behoefte aan
actualisatie van het deskundigheidsgebied in de Wet BIG. Op basis
daarvan wordt voorgesteld het deskundigheidsgebied van de apotheker te
wijzigen. Bij de overige beroepsgroepen bestond geen behoefte aan
aanpassing van het betreffende deskundigheidsgebied.
(27) De leden van de CDA-fractie vragen waarmee het deskundigheidsgebied van de apotheker geactualiseerd wordt. (28) Zij vragen daarbij of
dit deskundigheidsgebied wordt uitgebreid. (29) Zo ja, welke deskundigheden komen erbij?
De regering schrijft dat is gebleken dat er beroepsbeoefenaren zijn die
zichzelf, juist voor het opleggen van de maatregel van doorhaling van de
inschrijving, laten doorhalen uit het register. Strikt genomen kan daardoor
momenteel de sanctie van doorhaling van de inschrijving (die in dat geval
in beginsel voor het leven is) niet worden opgelegd. (30) De leden van de
CDA-fractie vragen hoe vaak dit voorgekomen is. (31) Hebben deze
beroepsbeoefenaren zich op deze wijze later weer kunnen inschrijven in
het register? (32) Zijn deze beroepsbeoefenaren daarna weer aan het werk
gegaan? (33) Zijn hier concrete voorbeelden van te geven?
(27, 28, 29) In lijn met het evaluatierapport en in goed overleg met de
betrokken beroepsvereniging (Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter
bevordering der Pharmacie) wordt een actualisatie van het deskundigheidsgebied van de apotheker voorgesteld, alsmede de mogelijkheid dit
bij algemene maatregel van bestuur nader uit te werken. In de algemene
maatregel van bestuur zullen in ieder geval de aspecten van de deskundigheid van de apotheker, die in de huidige omschrijving van het
deskundigheidsgebied zijn opgenomen, terugkomen. Het betreft het
bereiden van geneesmiddelen, het bewaren van geneesmiddelen onder
de daarvoor volgens de stand van de wetenschap geschikte omstandigheden, het ter hand stellen, bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder ll, van de
Geneesmiddelenwet, het geven van advies aan patiënten over het gebruik
van geneesmiddelen en het bewaken van dat gebruik. Tevens dient het
deskundigheidsgebied, zoals uit te werken in de algemene maatregel van
bestuur, aan te sluiten bij het meeste recente raamplan Farmacie 2016. Dit
raamplan beschrijft de landelijke eindtermen van de universitaire
opleiding tot basisapotheker.
(30) In de afgelopen 3 jaren heeft zich één situatie voorgedaan waarbij de
betrokkene zich heeft laten doorhalen in het BIG-register voordat de
tuchtrechter deze persoon een doorhaling oplegde. Daarnaast heeft zich
ook één situatie voorgedaan waarbij betrokkene als gevolg van het niet
voldoen aan de voorwaarden voor periodieke registratie is doorgehaald
voordat de tuchtrechter deze persoon een doorhaling oplegde. Het is van
belang dat er voor die situaties een wettelijke grondslag is om de
doorhaling van de inschrijvingen in het BIG-register en op de online lijst

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 547, nr. 6

9

met maatregelen BIG te vermelden en te publiceren in een dagblad en in
de Staatscourant. Los van de mogelijkheid om de maatregel openbaar te
maken, geldt dat de maatregel van kracht is op grond van de uitspraak
van het tuchtcollege. Door de voorgestelde wetswijziging ontstaat er
duidelijkheid over de rechtsgevolgen wanneer zich, ook al is dat slechts
incidenteel, de situatie van voortijdige doorhaling voordoet.
(31) Nee, deze beroepsbeoefenaren hebben zich later niet weer kunnen
laten inschrijven in het BIG-register. Op grond van de wet kan de
inschrijving in die situaties worden geweigerd, omdat de doorhaling van
kracht is op grond van de tuchtrechtelijke uitspraak.
(32, 33) De inspectie ziet toe op de naleving van tuchtrechtelijke maatregelen. De inspectie heeft laten weten dat er volgens haar informatie geen
beroepsbeoefenaren in strijd met hun tuchtrechtelijke doorhaling het
beroep uitoefenen.
De leden van de D66-fractie hebben vragen over de overige wijzigingen
in dit wetsvoorstel, die gedeeltelijk voortkomen uit de tweede evaluatie
van de Wet BIG. (34) Deze leden vragen of er nog andere wijzigingen
voortvloeien uit de tweede evaluatie van de Wet BIG met betrekking tot de
deskundigheidsgebieden. Genoemde leden constateren dat in het
wijzigingsvoorstel de termijn voor de voorhangprocedure voor de
algemene maatregelen van bestuur (AMvB’s) waarbij toepassing wordt
gegeven aan de artikelen 8, 34 of 40 van de Wet BIG, wordt verkort naar
vier weken en dat het overleg met de representatieve beroepsorganisaties
is geschrapt (artikel 91 Wet BIG). Deze artikelen betreffen de eisen voor
herregistratie zoals nader geregeld is in het Besluit periodieke registratie,
de aanwijzing van artikel 34-beroepen en hun deskundigheidsgebied en
aanwijzingen omtrent de kwaliteit. (35) Ligt het volgens de regering niet in
de rede de representatieve beroepsorganisaties waarop de maatregel
betrekking heeft bij elk van deze aspecten te betrekken en tijdig te
consulteren? (36) Zo nee, waarom niet? (37) Kan voorts worden toegelicht
waarom de termijn van de voorhangprocedure op vier weken wordt
gesteld? (38) Zal voortaan steeds een internetconsultatie plaatsvinden met
inachtneming van een redelijke reactietermijn voor representatieve
beroepsorganisaties en andere belanghebbenden?
(34) Voor de beantwoording van deze vraag verwijs ik naar het antwoord
op vraag 25.
(35, 36) De regering kan de in de vraag besloten zorg wegnemen. Het is en
blijft bestaande praktijk dat overleg wordt gevoerd met representatieve
beroepsorganisaties voordat regelgeving wordt vastgesteld wanneer de
belangen van bepaalde categorieën van beroepsbeoefenaren daarmee
gemoeid zijn. Voor alle regelgeving geldt immers sinds jaar en dag dat die
altijd wordt opgesteld in overleg met degenen die de regelgeving moeten
uitvoeren of van wie de belangen om andere redenen aan de orde zijn, of
dat nu wel of niet wettelijk is voorgeschreven. De internetconsultatie is
daar onderdeel van, maar met de meest betrokken partijen wordt ook al
voorafgaande aan de internetconsultatie intensief overleg gevoerd.
(37) Het voorstel om de voorhangtermijn van artikel 91 op vier weken te
stellen is een modernisering, waarmee aangesloten wordt bij de Aanwijzingen voor de regelgeving (nummer 2.36) en die ook elders in de Wet BIG
al voorkomt.
In het voorstel komt de plaatsing in de Staatscourant niet terug; daarvoor
in de plaats kan dan de internetconsultatie worden gebruikt, wat staand
kabinetsbeleid is. De ervaring leert bovendien dat aan een oproep in de
Staatscourant aan het brede publiek om een zienswijze te geven, zelden of

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 547, nr. 6

10

nooit gehoor wordt gegeven. Dat ligt heel anders voor de internetconsultatie waarmee een ieder op eenvoudige wijze in de gelegenheid wordt
gesteld een zienswijze op ontwerp-regelgeving te geven. Hiervan wordt
veel gebruik gemaakt, die ervaring is er ook bij regelgeving op grond van
de Wet BIG. Daarbovenop ook nog een plaatsing in de Staatscourant om
nogmaals een ieder op te roepen zienswijzen te geven, is daarmee
overbodig geworden.
De standaardtermijn voor voorhang die de Aanwijzingen voor de
regelgeving (aanwijzing 2.36) geeft, bedraagt vier weken. Na het
verstrijken van die termijn wordt niet tot vaststelling van de voorgehangen regelgeving overgegaan voordat de behandeling in de beide
Kamers der Staten-Generaal is afgerond. Daardoor zijn de beide Kamers
altijd in de gelegenheid een standpunt te bepalen over het voorgenomen
ontwerp voordat een definitief besluit wordt genomen.
Een bijkomend voordeel van de voorgestelde herziening van artikel 91 is
ook dat de voorhang pas plaatsvindt nadat het overleg met de veldpartijen en de consultatie van het brede publiek is afgerond, waardoor een zo
voldragen mogelijk ontwerp aan de Kamers kan worden voorgelegd.
(38) Het is sinds jaar en dag staand kabinetsbeleid dat over voorgenomen
regelgeving internetconsultatie plaatsvindt. Standaard wordt daarvoor
een termijn van zes weken genomen. Die termijn kan afhankelijk van de
omstandigheden (bijvoorbeeld complexiteit, urgentie) worden verlengd of
bekort.
De leden van de fractie van GroenLinks hebben met betrekking tot de
wijziging in artikel 91 van de Wet BIG ook nog een enkele vraag. (39) Klopt
het dat de regering na deze wijziging niet meer met de relevante
beroepsorganisaties hoeft te overleggen bij het maken van een AMvB?
(40) Is de regering bereid om wel altijd met de relevante beroepsgroepen
in overleg te treden en niet alleen af te gaan op een internetconsultatie?
(39, 40) Voor de beantwoording van deze vragen verwijs ik naar de
antwoorden op de vragen 35 tot en met 38.
De leden van de SP-fractie lezen dat in het voorliggende wetsvoorstel
wordt voorgesteld de rechtspositie en het klachtrecht zo veel mogelijk
gelijk te trekken met de rechtspositie en het klachtrecht die gelden voor de
leden van de regionale tuchtcolleges en het centrale tuchtrechtcollege.
(41) Genoemde leden vragen wat nu de verschillen precies zijn en wat
precies verandert als rechtspositie en klachtrecht gelijk worden getrokken.
(41) Met de wijziging van artikel 10a van de Wet medisch tuchtrecht BES
wordt artikel 60 van de Wet BIG integraal opgenomen. Dat artikel heeft
betrekking op twee onderwerpen. In de eerste zin wordt het disciplinaire
ontslag van een tuchtrechter door de Hoge Raad geregeld. Daardoor kan
disciplinair ontslag van een lid van het tuchtcollege van Caribisch
Nederland niet meer door de Minister voor Medische Zorg plaatsvinden,
maar slechts – net als in Europees Nederland – door de Hoge Raad.
In de tweede zin van het gewijzigde artikel 10a Wet medisch tuchtrecht
BES, overeenkomend met de tweede zin van artikel 60 van de Wet BIG, is
de procedure geregeld die geldt wanneer iemand een klacht heeft over de
wijze waarop een tuchtrechter zich jegens hem in de uitoefening van zijn
functie heeft gedragen. Tot nu toe ontbrak de mogelijkheid om een
dergelijke klacht in te dienen. De verandering bestaat er derhalve in dat
het mogelijk wordt een klacht over de tuchtrechter in te dienen, dat voor
het onderzoek dezelfde procedure gaat gelden als in Europees Nederland
en dat de tuchtrechter over wie geklaagd wordt in de procedure die

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 547, nr. 6

11

betrekking heeft op de behandeling van de klacht, dezelfde rechtspositie
heeft als een in Europees Nederland werkzame tuchtrechter.
4.2. Wijziging van de Wet medisch tuchtrecht BES
(42) De leden van de CDA-fractie vragen of er door de wijzigingen van
de Wet medisch tuchtrecht BES extra kosten gemaakt worden.
(42) Met de wijziging van de Wet medisch tuchtrecht BES zijn een aantal
kleine wijzigingen aangebracht in dat tuchtrecht, zoals de wijze van
benoeming en ontslag van de leden van het tuchtrecht. Dit gaat niet
gepaard met extra kosten.
5. UITVOERINGSASPECTEN
5.1 Algemeen
De leden van de CDA-fractie constateren dat er geen internetconsultatie
heeft plaatsgevonden bij dit wetsvoorstel, maar wel bij het oorspronkelijke wetsvoorstel BIG-II. (43) Genoemde leden vragen wat de ingebrachte
punten waren uit het veld van de tuchtcolleges en hoe daarmee rekening
is gehouden.
(43) Bij de opstelling van dit wetsvoorstel heeft uiteraard goede en
vruchtbare afstemming plaatsgevonden met de regionale tuchtcolleges en
het centraal tuchtcollege. De geleverde inbreng is in samenspraak met de
tuchtcolleges verwerkt. Deels had de inbreng een technisch juridisch
karakter. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan de onderdelen van
het wetsvoorstel die betrekking hebben op de bevoegdheidsregeling, het
aantal leden en het overgangsrecht. Daarnaast had de inbreng betrekking
op aspecten als de reductie van het aantal regionale tuchtcolleges, de
indeling van de rechtsgebieden, de vestigingsplaatsen en in verband
daarmee de gevolgen voor de secretariaten. Op deze punten heeft het
wetsvoorstel een grote en rechtstreekse invloed op met name de
regionale tuchtcolleges, de secretariaten en hun werkwijze. Het
wetsvoorstel is niet uit de lucht komen vallen. In de aanloop en voorbereiding is intensief en constructief met de tuchtcolleges van gedachten
gewisseld over de wijze waarop de organisatie vorm zou moeten krijgen
om bij te dragen aan het behoud van de kwaliteit en de continuïteit van de
tuchtrechtspraak. Dat proces is in overleg met de tuchtcolleges uitgemond
in het onderhavige wetsvoorstel.
5.2 Regeldruk
De leden van de VVD-fractie constateren dat de afstand naar een
tuchtcollege van groter belang is geworden sinds de introductie van de
verschijningsplicht (artikel 67b Wet BIG) in april 2019. (44) Hoe is
onderzocht dat een (mogelijk) langere reisafstand in combinatie met de
verschijningsplicht een drempel gaat opleveren voor patiënten en/of
klagers om een procedure te starten?
(44) Voor de beantwoording van deze vraag verwijs ik naar de beantwoording van de vragen 21, 22, 23 en 24.
6. FINANCIËLE GEVOLGEN
(45) De leden van de CDA-fractie vragen of er een uitsplitsing kan
worden gegeven van de structurele en de incidentele kosten van de
reorganisatie van de regionale tuchtcolleges.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 547, nr. 6

12

(45) In paragraaf 5 van het algemeen deel van de memorie van toelichting
zijn de financiële gevolgen van de reorganisatie van de regionale
tuchtcolleges weergegeven. Het gaat vrijwel volledig om incidentele
reorganisatiekosten die verband houden met het Van Werk Naar
Werk-traject, eventueel hoger verloop, verhuizing en inrichting en tijdelijke
dubbele huurkosten. Slechts indien een vroegere medewerker lang
gebruik zou maken van de uit de VWNW regeling voortvloeiende
aanspraak op loonsuppletie en loongarantie, zouden die kosten voor dat
deel een structureel karakter kunnen krijgen. Deze kosten kunnen niet op
voorhand vastgesteld worden, maar zijn naar verwachting beperkt. De
inwerkingtreding van de Wet normalisering rechtspositie ambtenaren
(Wnra) leidde ertoe dat een aantal secretarissen, die voorheen op de basis
van vacatiegeld werden betaald, nu in dienstbetrekking werkzaam zijn. De
daaraan verbonden extra kosten (met name werkgeverslasten) hebben
een structureel karakter, maar staan eigenlijk los van de reorganisatie en
worden deels gecompenseerd doordat minder vacatiegeld wordt betaald.
Omdat de financiële gevolgen van de invoering van de Wnra en die van
de reorganisatie zich in min of meer dezelfde periode manifesteren, zijn
die kosten in het overzicht echter wel tezamen opgenomen. Samenvattend kan worden geconcludeerd dat de rechtstreeks uit de reorganisatie voortvloeiende structurele kosten nog niet bekend zijn, maar naar
verwachting laag zullen zijn.
7. OVERIG
De leden van de VVD-fractie lezen dat de overige wijzigingsvoorstellen
in dit voorstel onderdelen bevatten die zijn overgenomen uit het niet
ingediende wetsontwerp tot wijziging van de Wet BIG. (46) Genoemde
leden vragen een toelichting van de regering waarom de volgende
voorstellen niet zijn overgenomen in het onderhavige voorstel: Invoering
orthopedagoog-generalist, uitbreiden eisen periodieke registratie en de
adviestaak Zorginstituut Nederland. (47) In hoeverre is de regering
voornemens deze voorstellen nog voor te leggen aan de Kamer?
(46, 47) Bij de Wet van 10 juli 2019 tot wijziging van de Wet zorg en dwang
psychogeriatrische en verstandelijk gehandicapte cliënten en de Wet op
de beroepen in de individuele gezondheidszorg in verband met de
invoering van de Wzd-functionaris (Stb. 2019, 288) is het beroep van
orthopedagoog-generalist opgenomen in artikel 3 van de Wet op de
beroepen in de individuele gezondheidszorg.
In mijn brief van 19 december 20193 heb ik aangegeven dat in het
oorspronkelijke wetsvoorstel BIG II, waar de regieverpleegkundige
onderdeel van was, onderdelen zaten zoals het beleggen van de adviestaak inzake de beroepenregulering bij het Zorginstituut en het invoeren
van deskundigheidsbevordering als eis voor de herregistratie. Tijdens een
bestuurlijk overleg op 2 december 2020 is met vertegenwoordigers van de
artikel 3 Wet BIG beroepsverenigingen en de werkgevers besproken dat
deze onderdelen meegenomen gaan worden in de verkenning toekomstbestendigheid Wet BIG, alvorens een wettelijke regulering hiervan
eventueel voortgezet gaat worden. Dit om te voorkomen dat er onnodige
regeldruk ontstaat voor een relatief korte periode tot er nieuwe en bredere
plannen zijn in het kader van het traject Toekomstbestendigheid BIG.

3

Kamerstukken 2019/20, 29 282, nr. 392.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 547, nr. 6

13

ARTIKELSGEWIJS
Artikel I
De leden van de CDA-fractie lezen dat de termijn voor de voorhangprocedure voor algemene maatregelen van bestuur waarbij toepassing wordt
gegeven aan artikelen 8, 34 of 40 Wet BIG met dit wetsvoorstel wordt
verkort naar vier weken. Daarnaast wordt de verplichte plaatsing in de
Staatscourant en het overleg met de representatieve beroepsorganisaties
geschrapt (artikel 91 Wet BIG). Deze artikelen raken de kwaliteit van zorg
en de beroepsuitoefening van de betrokken beroepsgroepen in grote
mate. (48) De leden van de CDA-fractie vragen waarom de regering het
houden van een internetconsultatie bij het eventueel wijzigen van deze
AMvB’s voldoende vindt. (49) Is de regering bereid om in de wet op te
nemen dat voorafgaand aan deze internetconsultatie, tijdig overlegd
wordt met de representatieve beroepsorganisaties van het beroep waarop
de maatregel betrekking heeft?
(48, 49) Zoals uit de beantwoording van de vragen 35 tot en met 38 blijkt,
is het een misverstand dat de regering van oordeel zou zijn dat bij de
vaststelling van regelgeving de betrokkenheid van representatieve
organisaties beperkt zou kunnen worden tot hun inbreng bij een internetconsultatie. De bestaande praktijk is anders. Niet alleen bij de regelgeving
bedoeld in artikel 91 van de Wet BIG, maar meer in het algemeen bij alle
regelgeving wordt overleg gepleegd met representatieve beroepsorganisatie wanneer hun belangen aan de orde zijn. Ook bij de totstandkoming
van regelgeving die niet wordt genoemd in artikel 91 is de bestaande
praktijk dat met representatieve beroepsorganisaties overleg wordt
gevoerd, zodra hun belangen daarbij in het geding zijn. Overleg met
belangenorganisaties is een aspect van adequate beleidsvorming en van
een ordentelijk wetgevingsproces. Daarvoor is geen wettelijke bepaling
vereist. Het gebeurt ook (nu al) in de gevallen waarin dat niet in de wet is
opgenomen.
De Minister voor Medische Zorg,
T. van Ark

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 547, nr. 6

14