Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1162
Vragen van de leden De Mos en Dille (beiden PVV) aan de minister van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de uitzending van de Ombudsman
waaruit is gebleken dat passagiers vervoer geweigerd wordt, vanwege hun
handicap of hulpmiddel (ingezonden 11 november 2010).
Antwoord van staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner
(Volksgezondheid, Welzijn en Sport) (ontvangen 24 januari 2011).
Vraag 1
Bent u bekend met de uitzending «De Ombudsman» van 5 november 2010?
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Wat is uw oordeel over het feit dat een aantal passagiers geweigerd wordt
om te worden vervoerd vanwege hun handicap of hulpmiddel? Deelt u de
mening dat het absurd is om mensen met een handicap nog een keer te
beperken door hen te weigeren in een rolstoelbus? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 2
Ik maak onderscheid tussen een handicap en een hulpmiddel. Passagiers
worden nooit geweigerd vanwege hun handicap. Ten aanzien van hulpmiddelen streef ik er naar om iedereen die aan de toelatingscriteria voldoet een
goede vervoersvoorziening te bieden. Valys is bedoeld voor sociaalrecreatieve uitstapjes op bovenregionale afstanden voor mensen met een
mobiliteitsbeperking. Bij het streven om iedere pashouder een goede
vervoersvoorziening te bieden geldt wel een aantal beperkingen: personen
(en hun hulpmiddelen) moeten veilig kunnen worden vervoerd. Daarmee mag
geen risico worden genomen. Omdat Valys combinatievervoer is en de
bagageruimte grenzen heeft, kan men voorts niet onbeperkt bagage en
hulpmiddelen meenemen. Dat zou ten koste gaan van de mogelijkheid voor
andere pashouders om van Valys gebruik te maken.
Ondanks de mogelijkheden die de voorziening biedt om hulpmiddelen mee te
nemen, kan het een enkele keer voorkomen dat iemand niet kan worden
vervoerd. Ik streef er samen met Connexxion naar om dit zoveel mogelijk te
voorkomen door waar mogelijk maatwerk te bieden.

ah-tk-20102011-1162
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

Vraag 3
Deelt u de mening dat het probleem vooral ligt aan de tijd die het kost om
iemand met een handicap veilig vast te zetten, en dat dit Connexxion teveel
tijd en geld kost? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 3
Deze mening deel ik niet. Ik vind het juist belangrijk dat voldoende tijd
genomen wordt om mensen met een handicap veilig vast te zetten. Connexxion vindt dat ook. Daarom is het in- en uitrijden van een rolstoel,
inclusief inzittende of het vastzetten van scootmobiel of rollator een verplicht
onderdeel van de dienstverlening van de chauffeur en is dit ook vastgelegd in
de overeenkomst die ik met Connexxion heb afgesloten. Gelet op de
aandacht voor dit onderwerp zal ik met Connexxion in ons periodieke overleg
met elkaar en met de gebruikersorganisatiesover de uitvoering van het
vervoer extra stilstaan bij het veilig vastzetten van hulpmiddelen. Daarbij
betrek ik de brief die de Vereniging Spierziekten Nederland en de Stichting
Ombudsman naar mij hebben verzonden en waarvan de Kamer een afschrift
heeft ontvangen. In deze brief komt het onderwerp van het vastzetten en
meenemen van hulpmiddelen ook aan de orde.
Vraag 4
Als momenteel regels of, wetgeving in weg staan voor optimaal vervoer van
mensen met een handicap, bent u dan bereid deze regels c.q. wetgeving
subiet aan te passen, zodat mensen met een handicap te allen tijde vervoerd
kunnen worden met hun hulpmiddelen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 4
Nee, daar ben ik niet toe bereid. De wet- en regelgeving vormen, samen met
de financiële middelen die ik voor deze voorziening beschikbaar heb, de
voorwaarden waarbinnen ik een zo goed mogelijke (veilige) vervoersvoorziening mogelijk maak. Deze voorwaarden bieden daar ook voldoende ruimte
voor.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2