Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

33 669

Wijziging van de Natuurbeschermingswet 1998
(programmatische aanpak stikstof)

Nr. 72

NADER GEWIJZIGD AMENDEMENT VAN HET LID DIJKGRAAF C.S.
TER VERVANGING VAN DAT GEDRUKT ONDER NR. 15
Ontvangen 17 april 2014
Ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:
In artikel I wordt na onderdeel E een onderdeel ingevoegd, luidende:
E1
Aan hoofdstuk III, titel 2, paragraaf 1, wordt na artikel 19kc een artikel
toegevoegd, luidende:

Artikel 19kca
Onder «verslechteren» en «significant verstorende effecten» als bedoeld
in de artikelen 19d, eerste lid, en 19j, eerste lid, worden niet verstaan de
gevolgen van een project of een andere handeling, onderscheidenlijk van
in een plan voorziene projecten of andere handelingen, door het veroorzaken van stikstofdepositie op voor stikstofgevoelige habitats in een
Natura 2000-gebied, indien de stikstofdepositie die het project of de
andere handeling, onderscheidenlijk de in het plan voorziene projecten en
andere handelingen op de voor stikstof gevoelige habitats in een Natura
2000-gebied veroorzaakt, onderscheidenlijk veroorzaken, niet hoger is dan
0,3 mol stikstof per hectare per jaar.
Toelichting
De indieners stellen voor om projecten en plannen die mogelijk slechts
voor een zeer beperkte toename van de stikstofdepositie zorgen, vrij te
stellen van de vergunningplicht in het kader van de Natuurbeschermingswet. Gelet op de grote onzekerheden in de modelberekeningen en
het feit dat zeer beperkte depositietoenames tegen nul aan schuren,
vinden zij dat dergelijke projecten en plannen meegenomen moeten
worden in de autonome depositieontwikkeling en niet in de Programmatische Aanpak Stikstof (PAS) zelf.

kst-33669-72
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 669, nr. 72

1

Stikstofdeposities op Natura 2000 gebieden als gevolg van onder meer
bedrijfsuitbreidingen worden nauwkeurig berekend met rekenmodellen
als AAgro-Stacks en Aerius. De nauwkeurigheid van deze berekeningen
mogen niet verhullen dat er sprake is van een grote onzekerheidsmarge.
Zeer lage toenames van de berekende stikstofdepositie vallen in het niet
bij de onzekerheidsmarge en hebben in de praktijk daarom geen fysische
betekenis. De provincie Brabant heeft in haar stikstofverordening daarom
een drempelwaarde van 0,051 mol N/ha/jaar (afgerond 0,1 mol N/ha/jaar)
opgenomen. De Raad van State heeft deze werkwijze goedgekeurd. De
indiener vindt het van belang een dergelijke drempelwaarde voor alle
Natura 2000 gebieden te laten gelden. Bij dergelijke lage berekende
depositiewaarden kan niet meer gesproken worden over de aanwezigheid
van een negatief effect op natuurwaarden. Dan hoeven activiteiten daar
ook niet op afgerekend te worden. Het gaat veelal om projecten die op
grotere afstand van een Natura 2000 gebied liggen. Volgens de theoretische modellering veroorzaken projecten tot op oneindige afstanden
extra depositie. Daarbij geldt echter dat bij een met de afstand afnemende
depositie, de onzekerheid juist toeneemt.
De indieners willen verder wijzen op de verhouding tussen enerzijds de
hoogte van de achtergronddepositie en de kritische depositiewaarden en
anderzijds de berekende depositiebijdrage van bepaalde projecten of
activiteiten. Stikstofgevoelige habitattypen hebben een kritische depositiewaarde van minimaal 400 mol N/ha/jaar voor de meest kwetsbare
habitattypen. De achtergronddepositie kan 1.000 tot 4.000 mol N/ha/jaar
bedragen. De indieners zijn van mening dat zeer beperkte depositietoenames van 0,3 mol N/ha/jaar of lager daarbij in het niet vallen en geen
significante effecten kunnen veroorzaken, ook niet als rekening wordt
gehouden met mogelijke cumulatieve effecten.
De indieners willen ook wijzen op de wijze waarop Duitsland met
depositietoetsing omgaat in gevallen waar de achtergronddepositie hoger
is dan de kritische depositiewaarde. Bij een depositietoename onder de 7
mol N/ha/jaar wordt geen onderzoek gedaan, omdat effecten vanwege
onbetrouwbaarheid van berekeningen onder deze waarde niet meer te
bepalen zijn. Deze generieke drempelwaarde is ook wetenschappelijk
onderbouwd (Kieler Institut für Landschaftsökologie; Bewertung von
Stickstoffeinträgen im Kontext der FFH-Verträglichkeitsstudie; februari
2008). Bij een depositietoename beneden 3% van de kritische depositiewaarde worden mogelijke negatieve effecten onder bepaalde
voorwaarden (niet bij slechte staat van instandhouding, bij zeer hoge
achtergronddepositie) verwaarloosbaar geacht. Deze handelswijze wordt
door de hoogste rechterlijke instantie in Duitsland goedgekeurd. De
Europese Commissie heeft ook nog niet van zich laten horen, waaruit mag
worden afgeleid dat de Europese Commissie deze handelswijze ook
goedkeurt.
De indieners kiezen gelet op bovenstaande overwegingen voor een
drempelwaarde van 0,3 mol N/ha/jaar. De drempelwaarde van 0,3 mol ligt
ruimschoots onder de Duitse drempelwaarde, omdat de indieners
rekening willen houden met mogelijke cumulatieve effecten. De indieners
hebben mede gelet op de juridische houdbaarheid ervoor gekozen om
drempelwaarde rechtstreeks in de wet op te nemen.
Er is geen sprake van ongewenste interferentie met de PAS en het
voorliggende wetsvoorstel. In het wetsvoorstel zijn bepalingen
opgenomen waarmee ook een drempelwaarde vastgesteld zal worden.
Hierbij wordt gedacht aan een drempelwaarde van 1 mol per hectare per
jaar. Voor projecten die onder deze drempelwaarde vallen, zal binnen de
PAS depositieruimte gereserveerd worden. Omdat deze drempelwaarde
waarschijnlijk drie keer zo hoog zal worden als de door de indieners
voorgestelde drempelwaarde, is de vaststelling ervan door meerdere
randvoorwaarden omgeven. Dat maakt deze voorziening kwetsbaar. Het
doet ook onvoldoende recht aan de onzekerheden in de theoretische

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 669, nr. 72

2

modellering. De indieners kiezen daarom voor een (lage) drempelwaarde
buitenom de PAS in aanvulling op de (hoge) drempelwaarde binnen de
PAS. Deze vrijstelling wordt dan onderdeel van de achtergronddepositie
waarmee binnen de PAS gerekend wordt. Voor de mogelijke extra
depositie als gevolg projecten die tussen beide drempelwaarden vallen
wordt binnen de PAS depositieruimte gereserveerd.
Dijkgraaf
Geurts
Graus
Lodders

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 669, nr. 72

3