Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2008–2009

32 047

Goedkeuring van verdragen met het oog op het
voornemen deze toe te passen op Bonaire, Sint
Eustatius en Saba, en van het voornemen tot
opzegging van verdragen voor Bonaire, Sint
Eustatius en Saba

Nr. 3

MEMORIE VAN TOELICHTING
1. Inleiding/staatkundige hervorming
Tijdens de Start-Ronde Tafel Conferentie van november 2005 spraken de
drie landen van het Koninkrijk (Nederland, de Nederlandse Antillen en
Aruba) en de vijf eilanden van de Nederlandse Antillen (Curaçao, Sint
Maarten, Bonaire, Sint Eustatius en Saba) zich uit voor een gezamenlijke
toekomst binnen het Koninkrijk. Wel zou de Koninkrijksstructuur gewijzigd
moeten worden. Besloten werd dat het beoogde eindperspectief voor de
eilandgebieden Curaçao en Sint Maarten de status van land binnen het
Koninkrijk is, en voor de eilandgebieden Bonaire, Sint Eustatius en Saba
een nieuwe status van bijzondere aard (sui generis) binnen het Koninkrijk,
waarbij er een directe band is met Nederland.
Op 11 oktober 2006 bereikten de delegaties van Nederland, Bonaire, Sint
Eustatius en Saba, in aanwezigheid van de delegatie van de Nederlandse
Antillen, overeenstemming over de status van de eilanden in de nieuwe
structuur. Afgesproken is dat de drie eilanden een staatsrechtelijke positie
binnen het Nederlandse staatsbestel krijgen door de eilanden in te richten
als openbare lichamen in de zin van artikel 134 van de Grondwet. Aanvankelijk werd er vanuit gegaan dat de transitie op 1 januari 2011 zou plaatsvinden. Naar het zich thans laat aanzien, zal de transitie op een eerder
tijdstip, uiterlijk in oktober 2010, plaatsvinden.
2. Verdragen
De voorziene staatkundige hervormingen brengen ten aanzien van reeds
tot stand gebrachte verdragen geen verandering teweeg in de verdragspositie van Bonaire, Sint Eustatius en Saba (hierna: de BES-eilanden),
tenzij anders wordt bepaald. Daartoe dient dit wetsvoorstel.
Voor Nederland («het Europese deel van het Koninkrijk») geldt eveneens
dat de verdragsrechtelijke positie met ingang van de nieuwe staatkundige
structuur ongewijzigd blijft.
Wat de verdragspositie van de BES-eilanden betreft, zijn er vier categorieën van verdragen te onderscheiden. Ten eerste gaat het om de
verdragen die thans voor zowel het land Nederland als het land Nederlandse Antillen gelden. Die verdragen blijven na de transitie van toepas-

KST134299
0809tkkst32047-3
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

1

sing op de BES-eilanden1. Wel verschuift de uitvoeringsverantwoordelijkheid van de Nederlandse Antillen naar Nederland.
De tweede categorie betreft de verdragen die thans voor de Nederlandse
Antillen, maar niet voor Nederland, gelden2. Deze verdragen zijn eerder
parlementair goedgekeurd en vervolgens bekrachtigd door het Koninkrijk
der Nederlanden, met daarbij aangegeven dat zij voor een deel van het
Koninkrijk, in casu specifiek voor de Nederlandse Antillen, zullen gelden.
Aangezien deze verdragen thans voor het gehele grondgebied van de
Nederlandse Antillen gelden en er ten aanzien van de binding van de
BES-eilanden niets dient te veranderen, wordt ervan uitgegaan dat deze
verdragen zelf van toepassing blijven op de BES-eilanden. Deze verdragen
zullen in beginsel echter niet gaan gelden voor het Europese deel van het
Koninkrijk.
De derde categorie omvat de verdragen die wel voor Nederland, maar niet
voor de Nederlandse Antillen parlementair zijn goedgekeurd en daarna
bekrachtigd. De BES-eilanden gaan deel uitmaken van het Nederlandse
staatsbestel. Dat betekent echter niet dat deze eilanden op dit moment
wat betreft de verdragsrechtelijk beperkte territoriale werking zonder meer
gaan behoren tot het grondgebied van het land Nederland. De territoriale
werkingssfeer van de voor Nederland geldende verdragen blijft derhalve
vooralsnog beperkt tot het Europese deel van Nederland. Het is aan het
Koninkrijk om anderszins te besluiten. Indien uitbreiding van een verdrag
dat nu slechts is goedgekeurd en bekrachtigd voor Nederland, wenselijk
wordt geacht, zal de goedkeuring van het parlement daarvoor via de reguliere weg – een goedkeurings(wets)voorstel – gevraagd worden. Daartoe
dient artikel 1 van dit wetsvoorstel. Een aantal verdragen dat nu nog
alleen voor het Europese deel van het Koninkrijk geldt, zal ook van toepassing worden verklaard op de BES-eilanden.
De laatste categorie ziet op de verdragen die zowel voor Nederland, als
voor de Nederlandse Antillen parlementair zijn goedgekeurd, maar
waarvan een deel slechts voor Nederland is bekrachtigd en niet voor de
Nederlandse Antillen, bijvoorbeeld in afwachting van uitvoeringswetgeving. Van deze verdragen zullen enkele van toepassing worden
verklaard op de BES-eilanden (voor een overzicht zie bijlage 1). Aangezien
deze verdragen reeds voor de Nederlandse Antillen waren goedgekeurd,
behoeven zij niet meer ter parlementaire goedkeuring te worden aangeboden.
Het is de bedoeling dat rond de transitiedatum de depositarissen van
multilaterale verdragen en de wederpartijen van bilaterale verdragen op
de hoogte zullen worden gebracht van de toepassing van de reeds voor
de Nederlandse Antillen geldende verdragen specifiek op de BES-eilanden. Deze mededeling zal ook de verdragen betreffen die van toepassing
worden op de BES-eilanden, mits deze verdragen op basis van de alsdan
bestaande Nederlandse wetgeving kunnen worden uitgevoerd op die
eilanden.
3. Uitvoeringswetgeving

1

Overzicht apart ter informatie aan de StatenGeneraal aangeboden.
2
Overzicht apart ter informatie aan de
Staten-Generaal aangeboden.

Zoals aangegeven zal bij de verdragen die voor de Nederlandse Antillen
gelden en van toepassing blijven op de BES-eilanden, de uitvoeringsverantwoordelijkheid verschuiven van de Nederlandse Antillen naar
Nederland. Bij de verdragen die voor de Nederlandse Antillen zijn bekrachtigd, wordt geacht voldoende Nederlands-Antilliaanse uitvoeringswetgeving aanwezig te zijn. Ten aanzien van deze uitvoeringswetgeving is nagegaan of zij voldoet aan een blijvende toepassing op de BES-eilanden.
Waar dit niet voldoende is, wordt aan (aanvullende) Nederlandse wetgeving voor uitvoering op de BES-eilanden gewerkt.
Voor wat de verdragen betreft die alleen voor Nederland zijn bekrachtigd
en waarvan het voornemen bestaat deze toe te passen op de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

2

BES-eilanden, is geen Nederlands-Antilliaanse uitvoeringswetgeving
aanwezig. Bij deze verdragen is derhalve gekeken naar de Nederlandse
uitvoeringswetgeving die hoort bij het verdrag in kwestie en is tevens
bepaald of deze wetgeving voldoet voor een toepassing op de
BES-eilanden.
Informatie over eventuele aanpassingen in de Nederlandse wetgeving
teneinde aan verdragsverplichtingen te voldoen en de wijze waarop aan
de daarin opgenomen verplichtingen uitvoering wordt gegeven, is te
vinden in de memorie van toelichting bij het voorstel van wet houdende
aanpassing van wetten in verband met de nieuwe staatsrechtelijke positie
van Bonaire, Sint Eustatius en Saba als openbaar lichaam binnen Nederland (Aanpassingswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en
Saba).
Voor de wetgeving ten behoeve van de openbare lichamen Bonaire, Sint
Eustatius en Saba na de transitie, zal nog worden bekeken op welke
manier dit wordt ingebed als onderdeel van de Nederlandse wetgeving bij
de departementen.
Hieronder in paragraaf 4 worden de verdragen die in artikel 1 van dit
wetsvoorstel zijn opgenomen, nader toegelicht. Waar mogelijk wordt in de
onderstaande toelichting ook informatie gegeven over de voorbereidingen ten aanzien van de uitvoeringswetgeving op de BES-eilanden.
4. Het wetsvoorstel
Het Koninkrijk der Nederlanden is subject van volkenrecht. Dit betekent
dat verdragen altijd voor het Koninkrijk worden ondertekend. Als het
parlement een verdrag goedkeurt, gebeurt dit voor een bepaald deel of
bepaalde delen van het Koninkrijk. Overeenkomstig de strekking van
artikel 91 van de Grondwet zal een verdrag dus pas van toepassing
kunnen worden verklaard op de BES-eilanden indien en wanneer de parlementaire goedkeuring voor dat gebied is verkregen. Een dergelijke
vantoepassingverklaring komt immers neer op binding van (een deel van)
het Koninkrijk aan het verdrag in kwestie.
Het onderhavige voorstel van wet strekt ertoe het mogelijk te maken een
aantal verdragen dat voor Nederland, maar niet voor de Nederlandse
Antillen, parlementair is goedgekeurd en daarna is bekrachtigd, toe te
passen op de BES-eilanden (artikel 1). Verdragen die alleen voor Nederland zijn goedgekeurd kunnen, zoals gezegd, in de toekomst alleen dan
ook op de BES-eilanden gelden, indien daarvoor parlementaire goedkeuring is gevraagd en verkregen.
De aansluiting van de BES-eilanden bij Nederland betekent niet dat alle
thans voor Nederland, maar niet voor de Nederlandse Antillen, geldende
verdragen van toepassing moeten worden op de BES-eilanden;
internationaalrechtelijk bestaat een dergelijke verplichting niet. Het op
23 mei 1969 te Wenen totstandgekomen Verdrag van Wenen inzake het
verdragenrecht (Trb. 1972, 51) laat ruimte territoriale beperkingen te
creëren ten aanzien van de toepasselijkheid van die verdragen. Hiervan is
veelvuldig gebruik gemaakt. Vele verdragen die door het Koninkrijk zijn
aangegaan zijn immers nu ook niet voor Nederland, de Nederlandse
Antillen én Aruba geldend. De binding van het Koninkrijk aan verdragen
en de beperkingen die terzake worden gemaakt, is een aangelegenheid
die geregeld is in artikel 91 van de Grondwet en in de daarop gebaseerde
Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen. Dit betekent dat er
dan ook besloten kan worden om een verdrag vanwege de inhoud en
doelstelling, alsmede wegens insulaire omstandigheden niet toe te
passen op de BES-eilanden. Met betrekking tot de keuze welke verdragen
van toepassing moeten worden op de BES-eilanden, zijn onder meer als

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

3

uitgangspunt genomen de internationale verplichtingen van het Koninkrijk, in het bijzonder die van Nederland.
Het wetsvoorstel beoogt voorts de werking van twee verdragen die voor
de Nederlandse Antillen, maar niet voor Nederland, parlementair zijn
goedgekeurd en daarna zijn bekrachtigd, te beëindigen voor de
BES-eilanden (artikel 2).
Dit wetsvoorstel wordt wellicht nog door een of meer andere
goedkeuringsvoorstellen gevolgd. Met betrekking tot een aantal andere
verdragen is het namelijk nog niet duidelijk of deze van toepassing
moeten blijven of kunnen worden op de BES-eilanden. Dit kan bijvoorbeeld bij bilaterale verdragen afhangen van besprekingen met wederpartijen. Ook moet ten aanzien van een aantal verdragen nog nader worden
onderzocht welke implementatiewetgeving nodig zou zijn, indien deze
verdragen op de BES mede van toepassing zouden worden.
Indien een besluit over toepassing op de BES-eilanden genomen is, zal
een voornemen tot beëindiging of toepassing ter parlementaire goedkeuring worden aangeboden.

Artikel 1
Met betrekking tot de verdragen die in dit artikel worden genoemd,
bestaat het voornemen om deze verdragen toe te passen op de
BES-eilanden. De keuze voor deze verdragen sluit in sterke mate aan bij
de keuzes die gemaakt zijn ten aanzien van de nationale wetgeving die op
de BES-eilanden gaat gelden. Wanneer bijvoorbeeld besloten is om
wetgeving ter bescherming van persoonsgegevens in te voeren op de
BES-eilanden, ligt het in de rede ook verdragen op dit terrein te laten
gelden op de BES-eilanden. De verdragen genoemd in dit artikel zijn
geclusterd naar onderwerp (zie bijlage 2 met de desbetreffende kamerstuknummers).
In dit artikel komen bilaterale verdragen voor, waarvan het mogelijk is dat
een wederpartij een apart verdrag over de uitbreiding van de toepassing
op de BES-eilanden wenst. Een eventueel nieuw verdrag zal onderworpen
worden aan een parlementaire procedure, bijvoorbeeld die met betrekking
tot uitvoeringsverdragen (zie artikel, 7 onderdeel b, j° artikel 8 van de
Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen).

Beveiliging gegevens/militair - nrs. 1 t/m 4
De verdragen op het terrein van beveiliging van gegevens, zoals die met
betrekking tot militaire gegevens, beogen de onderlinge omgang met
gerubriceerde gegevens te reguleren. Zo worden de verschillende classificaties nader beschreven en dienen de landen binnen het kader van hun
nationale recht alle passende maatregelen ter beveiliging van gerubriceerde gegevens te treffen die krachtens de verdragen in kwestie worden
overgedragen of ontstaan als uitvloeisel van een aan enige leverancier
gegunde gerubriceerde opdracht. Om de bescherming van geclassificeerde gegevens te kunnen waarborgen dienen deze verdragen na de
transitie ook van toepassing te zijn op de BES-eilanden. Uitgangspunt is
dat deze gegevens worden beveiligd en beschermd in overeenstemming
met de hoogte van de rubricering. Voorts wordt die informatie uitsluitend
gebruikt voor doeleinden zoals neergelegd in het op 4 april 1949 te
Washington totstandgekomen Noord-Atlantisch Verdrag (Stb. 1949, 355)
en mag zij niet ter beschikking worden gesteld van derden zonder uitdrukkelijke toestemming van de opsteller. De behandeling van gerubriceerde
militaire gegevens verloopt primair via de reeds bestaande Defensieorganisatie in het Caribische Gebied. Aanvullende uitvoeringswetgeving
is vooralsnog niet vereist.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

4

Cultuur – nrs. 5 t/m 8
Door het Verdrag inzake de bescherming van culturele goederen in geval
van gewapend conflict en de daarbij behorende 1e en 2e Protocollen toe
te passen op de BES-eilanden wordt gegarandeerd dat de bescherming
van waardevol cultureel erfgoed (roerend en onroerend) onverkort geldt
in het gehele Nederlandse grondgebied, ook in de uitzonderlijke situatie
dat die eilanden bij gewapend conflict worden betrokken. Daarnaast biedt
het de mogelijkheid cultuurgoederen uit bezet gebied in bewaring te
nemen en terug te geven. Door de extra internationale bescherming
kunnen risico’s voor het betreffende (aangewezen) erfgoed verminderd
worden.
Het UNESCO-verdrag uit 1954 heeft in Nederland directe werking. Dit
zelfde zal ook het geval zijn bij een toepassing op de BES-eilanden. De
implementatie van het 1e Protocol bij het Verdrag zal op termijn met een
wet, vergelijkbaar met de Wet tot teruggave cultuurgoederen afkomstig
uit bezet gebied, geïmplementeerd moeten worden. Daarmee kan opgetreden worden in het geval dergelijk erfgoed wordt aangetroffen. Met het
opstellen van regelgeving voor de BES-eilanden zal gewacht worden tot
het grensverkeer voor goederen geregeld is en duidelijk is hoe het
toezicht in verband met erfgoed geregeld wordt voor de BES-eilanden.
Het 2e Protocol is in Nederland geïmplementeerd door strafbaarstelling in
de Wet Internationale Misdrijven. Deze wet is voor een toepassing op de
BES-eilanden opgenomen in het voornoemde voorstel «Aanpassingswet
openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba».
Wanneer het op 3 oktober 1985 te Granada totstandgekomen Verdrag
toegepast wordt op de BES-eilanden, wordt het mogelijk dezelfde
bescherming te bieden aan het architectonisch erfgoed die thans geldt
voor het Europese grondgebied. Implementatie van dit verdrag zal voor
Nederland inclusief de BES-eilanden plaatsvinden door het wetgevingstraject dat zal volgen op het project Modernisering Monumentenzorg.
Douane – nrs. 9 t/m 29
De onderhavige verdragen zijn relevant voor de regionale samenwerking
en informatie-uitwisseling in het Caribisch gebied op het terrein van
douanesamenwerking in het algemeen, evenals onder meer op het terrein
van drugs. Op de transitiedatum zal er voldoende juridische infrastructuur
en capaciteit zijn om de verdragen naar behoren te kunnen uitvoeren. De
uitvoering zal in handen komen van de Rijksbelastingdienst onder verantwoordelijkheid van de Minister van Financiën. De belastingdienst is bezig
met een analyse van de werkprocessen opdat alles en iedereen gereed zal
zijn voor het overnemen van de taken op de BES-eilanden. In dit verband
wordt nog verwezen naar het wetsvoorstel Douane- en Accijnswet BES,
waarmee een compleet nieuwe, gemoderniseerde douanewetgeving
speciaal voor de BES-eilanden tot stand wordt gebracht. In deze wetgeving wordt rekening gehouden met de onder de nummers 9 tot en met 29
vermelde verdragen. De wetgeving voorziet overigens ook in een implementatie van het op 26 juni 1999 te Brussel totstandgekomen Protocol tot
wijziging van de Internationale Overeenkomst inzake de vereenvoudiging
en harmonisatie van douaneprocedures (Trb. 2001, 162; zie ook nr. 2 in
bijlage 1 bij deze memorie van toelichting).
Eigendom, intellectuele en industriële – nrs. 30 t/m 41
Deze verdragen en wijzigingen van verdragen (waarvan enkele onderliggende verdragen destijds voor de Nederlandse Antillen zijn goedgekeurd
maar uiteindelijk toch niet voor dat land zijn bekrachtigd) dienen ook op
de BES-eilanden te gaan gelden. Hierdoor kan men ook op die eilanden
internationale bescherming van merken, tekeningen of modellen
verkrijgen danwel dat deze bescherming op het actuele niveau wordt
gebracht. Meer specifiek betreffen deze (gewijzigde) verdragen de internationale inschrijving van merken, de classificatie van waren en diensten ten

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

5

behoeve van de inschrijving van merken respectievelijk tekeningen of
modellen en de internationale classificatie van beeldbestanddelen van
merken.

Flora en Fauna/kweekprodukten - nrs. 42 t/m 45
De verdragen ten aanzien van de kweekprodukten dienen tot de
BES-eilanden te worden uitgebreid met het oog op toekomstige ontwikkelingen. Thans bestaat er geen kweeksector die zulks noodzakelijk maakt.
Met de opname van de verdragen inzake de kweekproducten in het onderhavige wetsvoorstel wordt de regering in staat gesteld zodra dit beleidsmatig noodzakelijk wordt geacht, over te gaan tot uitbreiding van de
toepassing van de verdragen voor de BES-eilanden.
Flora en Fauna/visserij – nrs. 46 en 47
Op termijn kan het wenselijk zijn de werking van het Verdrag inzake de
visserij en het Verdrag inzake de uitoefening van de visserij op de NoordAtlantische Oceaan uit te breiden tot de BES-eilanden. Dit is het geval als
er visserijactiviteiten in de Noord-Atlantische Oceaan worden ontwikkeld
door visserijondernemers die op de BES-eilanden zijn gevestigd. Thans
bestaat nog geen dergelijke ontwikkelde visserijsector op de
BES-eilanden. Wanneer het onderhavige wetsvoorstel wordt goedgekeurd
heeft de regering de bevoegdheid om de werking van het verdrag uit te
breiden tot de BES-eilanden zodra dat nodig of wenselijk wordt geacht.
Justitieel/staats- en bestuursrecht – nrs. 48 t/m 50
Nu er een wettelijke regeling tot bescherming van persoonsgegevens
voor de BES-eilanden tot stand wordt gebracht, die voldoet aan de
vereisten van het verdrag, kan dit verdrag gelding hebben op de
BES-eilanden. Wat betreft het aanvullend protocol bij dit verdrag, inzake
de toezichthoudende autoriteiten en het grensoverschrijdend verkeer, ligt
dit anders, in het bijzonder voor zover het gaat om de toezichthoudende
autoriteiten. Nadat er enige ervaringen zijn opgedaan met de nieuwe wet,
kan worden bekeken, hoe er op de meest effectieve wijze gestalte kan
worden gegeven aan dat toezicht. De toepassing van dit protocol zal
daarom op een later moment worden uitgebreid tot de BES-eilanden.
Justitieel/strafrecht - nrs. 51 t/m 61
Deze strafrechtelijke verdragen hebben betrekking op de internationale
samenwerking in strafzaken, zoals uitlevering, wederzijdse rechtshulp en
de overdracht van gevonniste personen. Verder verplichten enkele van
deze verdragen tot strafbaarstelling van nader omschreven gedragingen
met het oog op de bestrijding van specifieke vormen van ernstige criminaliteit, zoals fraude, corruptie en witwassen. In de benodigde uitvoeringswetgeving, die hoofdzakelijk betrekking heeft op de invoering van nieuwe
strafbepalingen, wordt voorzien door de aanpassingen van het Wetboek
van Strafrecht BES die zijn opgenomen in het eerdergenoemde voorstel
«Aanpassingswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba». In
de toelichting bij het artikel dat het Wetboek van Strafrecht BES beoogt te
wijzigen, wordt op diverse plaatsen gewag gemaakt van deze verdragen
en de wijze waarop aan de daarin opgenomen verplichtingen uitvoering
wordt gegeven. Op deze plaats zij daarnaar verwezen.
Wat betreft de verdragen die in artikel 1 van dit wetsvoorstel onder de
nummers 54 tot en met 58 worden genoemd, zij het volgende opgemerkt.
Het gaat hier om internationale rechtsinstrumenten die zijn opgesteld
binnen het kader van de Europese Unie en die strekken ter bescherming
van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen en ter
bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren van de Europese Gemeenschappen of van lidstaten van de Europese Unie betrokken zijn. Voorgesteld wordt deze verdragen toe te passen op de BES-eilanden vanwege
het grote belang van een doeltreffende strafrechtelijke bescherming tegen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

6

financiële fraude ten nadele van de Europese Unie. Nederland krijgt een
directe verantwoordelijkheid voor de rechtshandhaving in de
BES-eilanden. Voorkomen moet worden dat in de toekomst die eilanden
aantrekkelijk worden voor het plegen van gedragingen waardoor op frauduleuze wijze nadeel wordt toegebracht aan de financiële belangen van de
Europese Gemeenschappen omdat van het internationale instrumentarium, toegesneden op de bestrijding van deze vormen van criminaliteit,
geen gebruik gemaakt kan worden. Aangezien bedoelde verdragen geen
bepalingen bevatten op basis waarvan de gelding beperkt is tot het Europese gebied, kunnen zij, gelet ook op artikel 29 van het Verdrag van
Wenen inzake het verdragenrecht («Tenzij een andere bedoeling uit het
verdrag blijkt .....».), van toepassing worden verklaard op de BES-eilanden
indien en wanneer ter zake parlementaire goedkeuring is verkregen.
Verder zij vermeld dat ten aanzien van de onder de nummers 52, 55 en 57
genoemde verdragen destijds de parlementaire goedkeuring voor Nederland niet alleen de verdragen omvatte, maar ook een voorbehoud (zie Stb.
1986, 463, Stb. 2000, 615 en Stb. 2001, 315). Omdat de te maken voorbehouden voor de BES-eilanden materieel gezien overeenkomen met de
voorbehouden die nu al gelden bij deze verdragen voor Nederland, zal bij
de notificatie aan de depositaris dat de toepassing van deze verdragen
wordt uitgebreid tot de BES-eilanden, worden verklaard dat daarbij
dezelfde voorbehouden gelden als die welke gemaakt zijn bij de bekrachtiging van de verdragen voor Nederland.

Justitieel/burgerlijke stand – nrs. 62 en 63
In het kader van de Internationale Commissie voor de Burgerlijke Stand is
een aantal verdragen tot stand gebracht, dat tot doel heeft voor de burger
in internationaal verband procedures op het terrein van de burgerlijke
stand te vergemakkelijken. Hiertoe zijn met name internationale modelakten ontwikkeld, die voorzien zijn van vertalingen in de talen van de
andere verdragsstaten. Sommige van de verdragen hebben rechtstreeks
betrekking op de burger, in die zin dat deze het recht heeft op de verkrijging van een internationale akte, bijvoorbeeld een internationaal uittreksel
uit zijn geboorteakte; andere verdragen regelen de uitwisseling van gegevens op het terrein van de burgerlijke stand tussen autoriteiten van de
verdragslanden.
De verdragen onder de nummers 62 en 63 behoeven voor een toepassing
op de BES-eilanden parlementaire goedkeuring. Zij betreffen de nationaliteit en de afgifte van akten van de burgerlijke stand. Zo strekt de op
10 september 1964 te Parijs totstandgekomen Overeenkomst inzake het
uitwisselen van gegevens met betrekking tot het verkrijgen van nationaliteit ertoe om, indien onderdanen van een Overeenkomstsluitende Staat
de nationaliteit van een andere Overeenkomstsluitende Staat hebben
verkregen door naturalisatie of optie of deze nationaliteit hebben
herkregen, deze Staat ertoe te verbinden daarvan opgave te doen aan de
eerstbedoelde Staat. Dat geschiedt door middel van een modelformulier
waarop gegevens worden vermeld omtrent de betrokken persoon. De
benodigde uitvoeringscapaciteit en -expertise ter zake van dit verdrag zal
worden geborgd door de verantwoordelijkheid voor de uitvoering te
beleggen bij de Nederlandse Immigratie- en Naturalisatiedienst.
Verder bepaalt de op 8 september 1976 te Wenen totstandgekomen Overeenkomst betreffende de afgifte van meertalige uittreksels uit akten van
de burgerlijke stand dat burgers internationale uittreksels kunnen
verkrijgen uit akten van geboorte, huwelijk en overlijden. Deze zijn voorzien van vertalingen, waardoor het aantonen van hun burgerlijke staat ten
overstaan van een autoriteit in een ander verdragsland aanzienlijk wordt
vereenvoudigd. Dit verdrag noopt niet tot het maken van uitvoeringswetgeving voor de BES-eilanden. De uitvoering van het verdrag in praktische zin kan gefaciliteerd worden door de bestaande modellen, hetzij in

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

7

gedrukte vorm, hetzij in de vorm van software, die ter beschikking worden
gesteld aan de ambtenaren van de burgerlijke stand op de BES-eilanden.

Meeteenheden – nrs. 64 en 65
De toepassing van de Meterconventie dient uitgebreid te worden tot de
BES-eilanden. De Meterconventie behelst het internationale systeem van
eenheden (SI) dat in Nederland wordt gehanteerd. Door de uitbreiding
van de gelding wordt ook in de eilandengebieden dit internationaal
aanvaarde metrieke stelsel gehanteerd.
De IJkwet BES, zoals voorgesteld in artikel 5:13 van het eerdergenoemde
voorstel «Aanpassingswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en
Saba, voorziet in de vaststelling van de meeteenheden bij algemene maatregel van bestuur. Het Meeteenheden-besluit 2006 dat onder de
Metrologiewet is vastgesteld en waarin het SI-stelsel is opgenomen, kan
hieraan invulling geven. In dat besluit zal worden aangegeven dat het ook
zal gelden op Bonaire, Sint Eustatius en Saba.
Raad van Europa – nrs. 66 t/m 68
De op 16 mei 1972 te Bazel totstandgekomen Europese Overeenkomst
inzake de immuniteit van Staten, alsmede het Aanvullend Protocol
bevatten fundamentele regels die gelden voor het grondgebied van
Nederland, dat na de staatkundige hervorming uitgebreid wordt met de
BES-eilanden. Voorts, gezien de kenmerken van bestuurlijke inrichting en
lokale autonomie van de BES-eilanden (na transitie), ligt het in de rede om
het betreffende Europese Handvest ook daar van toepassing te verklaren.
Deze verdragen hebben rechtstreeks werkende bepalingen. Hierdoor is er
voor de uitbreiding van de toepassing van deze verdragen tot de
BES-eilanden geen nadere wetgeving nodig.
Scheepvaart – nr. 69
Het verdrag is onder auspiciën van de Internationale Maritieme Organisatie in nauwe samenwerking met het Internationaal Atoomenergie
Agenschap en het Europees Nucleair Energie Agenschap van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling tot stand
gebracht. Het verdrag geeft een aansprakelijkheidsregeling voor schade
veroorzaakt door het zeevervoer van nucleaire stoffen. Het doel van het
verdrag is om mogelijke strijdigheden en problemen te voorkomen door
gelijktijdige toepassing op nucleaire schade van bepaalde internationale
maritieme verdragen die toezien op de aansprakelijkheid van de scheepseigenaar en andere verdragen waarbij aansprakelijkheid voor schade van
nucleaire incidenten wordt gekanaliseerd naar de exploitanten van nucleaire installaties waarvandaan of waarnaartoe de betreffende nucleaire
stoffen worden vervoerd. Door het Verdrag dat op 30 oktober 1991 in
werking getreden is voor Nederland, uit te breiden tot de BES-eilanden
wordt de aansprakelijkheidsregeling ook op die eilanden van toepassing.
Het verdrag bevat rechtstreeks werkende bepalingen. Voor deze uitbreiding is geen aanvullende regelgeving ten aanzien van de BES-eilanden
benodigd.
Visumaangelegenheden – nrs. 70 t/m 72
Op grond van deze visa-verdragen kan men zonder een visum of zonder te
betalen voor een visum het grondgebied wederzijds betreden. Door de
toepassing van deze verdragen uit te breiden tot de BES-eilanden, wordt
aan de inwoners van die eilanden de mogelijkheid geboden zonder visabeperkingen te reizen. De uitbreiding heeft geen gevolgen voor de wetgeving. De verdragen bevatten rechtstreeks werkende bepalingen, in het
bijzonder instructies aan de grensbewaking. Doordat de inwoners van de
BES-eilanden houders zijn van Nederlandse paspoorten, waaronder diplomatieke en dienstpaspoorten, kunnen zij direct naar de landen in kwestie
reizen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

8

Verenigde Naties – nr. 73
Het op 31 maart 1953 te New York totstandgekomen Verdrag betreffende
de politieke rechten van de vrouw is een mensenrechtenverdrag dat op
28 oktober 1971 in werking is getreden voor Nederland. Dit verdrag
bepaalt dat vrouwen op gelijke voet als mannen het passief en actief
kiesrecht mogen uitoefenen en benoembaar zijn in publieke ambten. De
uitoefening van deze rechten op de BES-eilanden zal verankerd worden in
de Kieswet BES, de Wet openbare lichamen BES en de Wet materieel
ambtenarenrecht BES. Deze wetgevingen kennen ten aanzien van de
uitoefening van de hiervoor bedoelde rechten geen onderscheid naar
sexe.
Vluchtelingen – nrs. 74 t/m 77
Nu de BES-eilanden deel gaan uitmaken van Nederland vereist de Nederlandse internationaalrechtelijke positie dat ondergenoemde vluchtelingenverdragen die toentertijd alleen voor Nederland parlementair zijn goedgekeurd en daarna zijn bekrachtigd, ook op de BES-eilanden gaan gelden. De
juridische infrastructuur, benodigd voor de tenuitvoerlegging van het
hieronder als eerste vermelde Protocol, wordt verzekerd door middel van
aanpassing van de vreemdelingenwet- en regelgeving voor de
BES-eilanden. De benodigde uitvoeringscapaciteit en -expertise zal
worden geborgd doordat de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van
de toelatingstaken, vermeld in de Wet toelating en uitzetting BES, zal
worden gemandateerd aan de Nederlandse Immigratie- en Naturalisatiedienst. De overige hierna vermelde verdragen en protocol hebben rechtstreekse werking en behoeven derhalve geen implementatiewetgeving.
De verantwoordelijkheid voor de uitvoering daarvan zal bij de Nederlandse Immigratie- en Naturalisatiedienst komen te liggen.
Het op 31 januari 1967 te New York totstandgekomen Protocol betreffende
de status van vluchtelingen is voor Nederland in werking getreden op
29 november 1968. Het Protocol, waarin de bepalingen van het op 28 juli
1951 te Genève totstandgekomen Verdrag betreffende de status van
vluchtelingen (Trb. 1951, 131) worden geïncorporeerd, regelt de rechten
die toekomen aan vluchtelingen.
Het Protocol betreffende zeelieden-vluchtelingen van 1973 bevat een
opname van de artikelen 2 en 4 tot en met 13 van de op 23 november
1957 te »s-Gravenhage totstandgekomen Overeenkomst betreffende
zeelieden-vluchtelingen (Trb. 1958, 111). Het Protocol houdt nauw verband
met de toepassing van het eerdergenoemde vluchtelingenverdrag van
1951 en het desbetreffende protocol van 1967. Daarnaast bestaat het
voornemen om de Overeenkomst betreffende zeelieden-vluchtelingen
eveneens op de BES-eilanden toe te passen. Deze Overeenkomst wordt in
bijlage 1 bij deze toelichting onder nummer 34 genoemd.
De Europese Overeenkomst van 16 oktober 1980 inzake overdracht van
verantwoordelijkheid voor vluchtelingen is tot stand gekomen teneinde de
toepassing van artikel 28 van het vluchtelingenverdrag 1951 te kunnen
realiseren, in het bijzonder voor gevallen waarin sprake is van vluchtelingen die van verblijfplaats veranderen en zich rechtmatig op het grondgebied van een andere Overeenkomstsluitende partij vestigen.
De Overeenkomst betreffende de internationale samenwerking op het
gebied van administratieve bijstand aan vluchtelingen, ondertekend te
Bazel op 3 september 1985, regelt het kunnen uitvoeren van artikel 25 van
het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951, door
te komen tot een internationale administratieve samenwerking ter vaststelling van de identiteit en de burgerlijke staat van vluchtelingen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

9

Artikel 2
Dit artikel voorziet in de goedkeuring van het voornemen om twee
verdragen te kunnen opzeggen voor de BES-eilanden. Deze verdragen zijn
destijds voor de Nederlandse Antillen, maar niet voor Nederland, parlementair goedgekeurd en daarna bekrachtigd.
Met de briefwisseling die op 10 februari 1965 heeft plaatsgevonden, is een
verdrag tot stand gekomen houdende de erkenning van het zeemansboekje als reisdocument ten behoeve van de Nederlandse Antillen (zie
Trb. 1965, 57 en Kamerstukken 8127 (R490)). Het verdrag voorziet in de
mogelijkheid voor zeelieden van Spaanse nationaliteit om zonder visum
of vergunning tot verblijf of tijdelijk verblijf het grondgebied van de
Nederlandse Antillen te betreden. Doordat de BES-eilanden na de transitie
zich aansluiten bij Nederland, heeft het verdrag geen betekenis meer voor
die eilanden. Personen die burger zijn van de Europese Unie, zijn in de
regel namelijk vrijgesteld van onder meer visumplicht, wanneer zij op
Nederlands grondgebied binnenkomen en/of verblijven.
Ten aanzien van het op 17 mei 1994 te Parijs totstandgekomen Verdrag
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Franse Republiek inzake
personencontrole op de luchthavens op Sint Maarten (Trb. 1994, 144;
Kamerstukken 24 074 (R1531)), is de reden dat het verdrag in zijn gelding
en naar zijn aard beperkt is tot Sint Maarten.
De minister van Buitenlandse Zaken,
M. J. M. Verhagen
De staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
A. Th. B. Bijleveld-Schouten

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

10

Verdragen waarvan het voornemen bestaat om de toepassing uit
te breiden tot de BES-eilanden en waarvoor geen parlementaire
goedkeuring vereist is, omdat zij al voor de Nederlandse Antillen
zijn goedgekeurd

Cultuur
1. Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk
België inzake de Nederlandse Taalunie; Brussel, 9 september 1980
(Trb. 1980, 147; Kamerstukken 16 622 (R1155))
2. Overeenkomst inzake de middelen om de onrechtmatige invoer,
uitvoer en eigendomsoverdracht van culturele goederen te verbieden
en te verhinderen; Parijs, 14 november 1970 (Trb. 1972, 50; Kamerstukken 31 256 (R1836))
Douane
3. Protocol tot wijziging van de Internationale Overeenkomst inzake de
vereenvoudiging en harmonisatie van douaneprocedures; Brussel,
26 juni 1999 (Trb. 2001, 162; Kamerstukken 28 434 (R1723))
Eigendom, intellectuele en industriële
4. Overeenkomst van Locarno van 8 oktober 1968 tot instelling van een
internationale classificatie voor tekeningen en modellen van nijverheid; Locarno, 8 oktober 1968 (Trb. 1969, 235; Kamerstukken 14 023
(R1043))
5. Overeenkomst van Wenen tot instelling van een internationale classificatie van beeldbestanddelen van merken; Wenen, 12 juni 1973 (Trb.
1974, 208; Kamerstukken 14 024 (R1044))
6. Wijziging van de Overeenkomst van Wenen tot instelling van een
internationale classificatie van beeldbestanddelen van merken;
Genève, 1 oktober 1985 (Trb. 1986, 12; Kamerstukken 27 644 (R1679))
Flora en Fauna/visserij
7. Overeenkomst over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag
van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december
1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van
de grensoverschrijdende en de over grote afstanden trekkende
visbestanden; New York, 4 augustus 1995 (Trb. 1996, 277; Kamerstukken 27 892 (R 1693))
IAEA
8. Verdrag inzake de fysieke beveiliging van kernmateriaal; Wenen/New
York; 3 maart 1980 (Trb. 1980, 166; Kamerstukken 18 435 (R1259))
Justitieel/privaatrecht/burgerlijke stand
9. Overeenkomst betreffende de vaststelling van de familierechtelijke
betrekking tussen het onwettige kind en zijn moeder; Brussel,
12 september 1962 (Trb. 1963, 93; Kamerstukken 7545 (R392))
10. Overeenkomst strekkende tot het vergemakkelijken van huwelijkssluiting in het buitenland; Parijs, 10 september 1964 (Trb. 1965, 90;
Kamerstukken 8966 (R572))
11. Overeenkomst inzake beslissingen tot verbetering van akten van de
Burgerlijke Stand; Parijs, 10 september 1964 (Trb. 1965, 89; Kamerstukken 11 121 (R770))
12. Overeenkomst tot vrijstelling van legalisatie voor bepaalde akten en
documenten; Athene, 15 september 1977 (Trb. 1978, 19; Kamerstukken 14 972 (R1092))
13. Overeenkomst inzake het recht dat van toepassing is op geslachtsnamen en voornamen; München, 5 september 1980 (Trb. 1981, 72;
Kamerstukken 20 212 (R1333))
14. Verdrag betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

11

ontvoering van kinderen; ’s-Gravenhage, 25 oktober 1980 (Trb. 1987,
139; Kamerstukken 20 461 (R1345))
15. Verdrag inzake de bescherming van kinderen en de samenwerking op
het gebied van de interlandelijke adoptie; ’s-Gravenhage, 29 mei 1993
(Trb. 1993, 197; Kamerstukken 24 810 (R1577))
16. Verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning,
de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming van
kinderen; ’s-Gravenhage, 19 oktober 1996 (Trb. 1997, 299; Kamerstukken 29 981 (R1782))

Justitieel/staats- en bestuursrecht
17. Europese Overeenkomst inzake het verzenden van verzoeken om
rechtsbijstand; Straatsburg, 27 januari 1977 (Trb. 1989, 116; Kamerstukken 21 496 (R1386))
18. Verdrag inzake de toegang tot de rechter in internationale gevallen;
’s-Gravenhage, 25 oktober 1980 (Trb. 1989, 114; Kamerstukken 21 496
(R1386))
Justitieel/strafrecht
19. Europees Verdrag betreffende de niet-toepasselijkheid van verjaring
terzake van misdrijven tegen de menselijkheid en oorlogsmisdrijven;
Straatsburg, 25 januari 1974 (Trb. 1979, 69; Kamerstukken 15 668
(R1124))
20. Europees Verdrag tot bestrijding van terrorisme; Straatsburg,
27 januari 1977 (Trb. 1977, 63; Kamerstukken 15 971 (R1133))
21. Protocol tot bestrijding van wederrechtelijke daden van geweld op
luchthavens voor de internationale burgerluchtvaart bij het Verdrag
tot bestrijding van wederrechtelijke gedragingen tegen de veiligheid
van de burgerluchtvaart, gedaan te Montreal op 23 september 1971;
Montreal, 24 februari 1988 (Trb. 1988, 88; Kamerstukken 23 228
(R1475))
22. Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en Canada inzake
wederzijdse rechtshulp in strafzaken; ’s-Gravenhage, 1 mei 1991 (Trb.
1991, 85: Kamerstukken 22 489 (R1426))
23. Verdrag tot bestrijding van wederrechtelijke gedragingen gericht
tegen de veiligheid van de zeevaart; Rome, 10 maart 1988 (Trb. 1989,
17; Kamerstukken 21 625 (R1394))
24. Protocol tot bestrijding van wederrechtelijke gedragingen gericht
tegen de veiligheid van vaste platforms op het continentale plat;
Rome, 10 maart 1988 (Trb. 1989, 18; Kamerstukken 21 625 (R1394))
25. Verdrag inzake het merken van kneedspringstoffen ten behoeve van
de opsporing ervan; Montreal, 1 maart 1991 (Trb. 1991, 127; Kamerstukken 24 676 (R1570))
26. Internationaal Verdrag inzake de bestrijding van terroristische
bomaanslagen; New York, 15 december 1997 (Trb. 1998, 84; Kamerstukken 28 029 (R1700))
27. Verdrag inzake de bestrijding van omkoping van buitenlandse ambtenaren bij internationale zakelijke transacties; Parijs, 17 december 1997
(Trb. 1998, 54; Kamerstukken 26 468 (R1637))
28. Verdrag inzake de strafrechtelijke bestrijding van corruptie; Straatsburg, 27 januari 1999 (Trb. 2000, 130; Kamerstukken 27 509 (R1671))
29. Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk
Marokko inzake de overbrenging van gevonniste personen; Rabat,
30 november 1999 (Trb. 1999, 198; Kamerstukken 27 440 (R1666))
30. Internationaal Verdrag ter bestrijding van de financiering van terrorisme; New York, 9 december 1999 (Trb. 2000, 12; Kamerstukken
28 030 (R1701))
31. Facultatief Protocol inzake de verkoop van kinderen, kinderprostitutie

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

12

32.

33.

34.

35.

36.

37.

38.
39.

en kinderpornografie bij het Verdrag inzake de rechten van het kind;
New York, 25 mei 2000 (Trb. 2001, 63; Kamerstukken 30 158 (R1793))
Verdrag van de Verenigde Naties tegen grensoverschrijdende georganiseerde misdaad; New York, 15 november 2000 (Trb. 2001, 68;
Kamerstukken 29 512 (R1757))
Protocol inzake de voorkoming, bestrijding en bestraffing van
mensenhandel, in het bijzonder vrouwenhandel en kinderhandel, tot
aanvulling van het Verdrag van de Verenigde Naties tegen grensoverschrijdende georganiseerde misdaad; New York, 15 november
2000 (Trb. 2001, 69; Kamerstukken 30 157 (R1792))
Protocol tegen de smokkel van migranten over land, over zee en door
de lucht, tot aanvulling van het Verdrag van de Verenigde Naties
tegen grensoverschrijdende georganiseerde misdaad; New York,
15 november 2000 (Trb. 2001, 70; Kamerstukken 30 159 (R1794))
Protocol tegen de illegale vervaardiging van en handel in vuurwapens, hun onderdelen, componenten en munitie, tot aanvulling van
het Verdrag van de Verenigde Naties tegen grensoverschrijdende
georganiseerde misdaad; New York, 31 mei 2001 (Trb. 2004, 37;
Kamerstukken 29 830 (R1773))
Protocol tot wijziging van het Europees Verdrag tot bestrijding van
terrorisme; Straatsburg, 15 mei 2003 (Trb. 2003, 133; Kamerstukken
30 102 (R1787))
Aanvullend Protocol bij het Verdrag inzake de Strafrechtelijke Bestrijding van Corruptie; Straatsburg, 15 mei 2003 (Trb. 2004, 226; Kamerstukken 30 156 (R1791))
Verdrag van de Verenigde Naties tegen corruptie; New York,
31 oktober 2003 (Trb. 2004, 11; Kamerstukken 30 808 (R1815))
Verdrag van de Raad van Europa inzake het witwassen, de opsporing,
de inbeslagneming en de confiscatie van opbrengsten van misdrijven
en de financiering van terrorisme; Warschau, 16 mei 2005 (Trb. 2006,
104; Kamerstukken 31 455 (R1861))

Justitieel/vluchtelingen
40. Overeenkomst betreffende zeelieden-vluchtelingen; ’s-Gravenhage,
23 november 1957 (Trb. 1958, 111; Kamerstukken 5495 (R140))
Maritiem
41. Verdrag inzake beperking van aansprakelijkheid voor maritieme
vorderingen, 1976; Londen, 19 november 1976 (Trb. 1980, 23; Kamerstukken 19 769 (R1317))
42. Internationaal Verdrag inzake hulpverlening, 1989; Londen, 28 april
1989 (Trb. 1990, 109; Kamerstukken 24 798 (R1576))
43. Protocol van 1996 bij het Verdrag inzake de voorkoming van verontreiniging van de zee ten gevolge van het storten van afval en andere
stoffen van 1972; Londen, 7 november 1996 (Trb. 1998, 134; Kamerstukken 31 057 (R1828))
44. Protocol van 1997 tot wijziging van het Internationaal Verdrag ter
voorkoming van verontreiniging door schepen, 1973, zoals gewijzigd
door het Protocol daarbij van 1978; Londen, 26 september 1997 (Trb.
1999, 169; Kamerstukken 30 249 (R1799))
45. Internationaal Verdrag inzake de beperking van schadelijke aangroeiwerende verfsystemen op schepen; Londen, 5 oktober 2001 (Trb.
2004, 44; Kamerstukken 31 338 (R1845))
46. Protocol van 2003 bij het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een internationaal fonds voor vergoeding van schade door
verontreiniging door olie, 1992; Londen, 16 mei 2003 (Trb. 2004, 196;
Kamerstukken 29 705 (R1766))
Milieu
47. Verdrag van Bazel inzake de beheersing van de grensoverschrijdende

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

13

overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan;
Bazel, 22 maart 1989 (Trb. 1990, 12; Kamerstukken 21 598 (R1395))
48. Verdrag van Rotterdam inzake de procedure met betrekking tot voorafgaande geïnformeerde toestemming ten aanzien van bepaalde
gevaarlijke chemische stoffen en pesticiden in de internationale
handel; Rotterdam, 10 september 1998 (Trb. 1999, 30; Kamerstukken
27 002 (R1648))
49. Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen; Stockholm, 22 mei 2001 (Trb. 2001, 132; Kamerstukken
28 111 (R1706))

Militair/beveiliging gegevens
50. Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Franse
Republiek inzake de uitwisseling van beschermde en gerubriceerde
gegevens; Parijs, 28 juli 1992 (Trb. 1992, 139; Kamerstukken 23 927
(R1521))
Ontwapening
51. Verdrag inzake het verbod of de beperking van het gebruik van
bepaalde conventionele wapens die geacht kunnen worden buitensporig leed te veroorzaken of een niet-onderscheidende werking te
hebben; Genève, 10 oktober 1980 (Trb. 1981, 154; Kamerstukken
18 278 (R1248))
52. Protocol inzake niet-waarneembare deeltjes (Protocol I); Genève,
10 oktober 1980 (Trb. 1981, 154; Kamerstukken 18 278 (R1248))
53. Protocol inzake het verbod of de beperking van het gebruik van
mijnen, valstrikmijnen en andere mechanismen (Protocol II); Genève,
10 oktober 1980 (Trb. 1981, 154; Kamerstukken 18 278 (R1248))
54. Protocol inzake het verbod of de beperking van het gebruik van
brandwapens (Protocol III); Genève, 10 oktober 1980 (Trb. 1981, 154;
Kamerstukken 18 278 (R1248))
55. Aanvullend Protocol bij het Verdrag inzake het verbod of de beperking van het gebruik van bepaalde conventionele wapens die geacht
kunnen worden buitensporig leed te veroorzaken of een nietonderscheidende werking te hebben (Protocol IV); Wenen, 13 oktober
1995 (Trb. 1996, 261; Kamerstukken 25 925 (R1614))
56. Protocol inzake het verbod of de beperking van het gebruik van
mijnen, valstrikmijnen en andere mechanismen, zoals gewijzigd op
3 mei 1996 (Protocol II zoals gewijzigd op 3 mei 1996), gehecht aan
het Verdrag inzake het verbod of de beperking van het gebruik van
bepaalde conventionele wapens die geacht kunnen worden buitensporig leed te veroorzaken of een niet-onderscheidende werking te
hebben; Genève, 3 mei 1996 (Trb. 1996, 260; Kamerstukken 25 925
(R1614))
57. Verdrag inzake het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden,
de productie en de overdracht van anti-personeelmijnen en inzake de
vernietiging van deze wapens; Oslo, 18 september 1997 (Trb. 1998,
65; Kamerstukken 26 137 (R1620))
58. Wijziging van artikel 1 van het op 10 oktober 1980 te Genève tot stand
gekomen Verdrag inzake het verbod of de beperking van het gebruik
van bepaalde conventionele wapens die geacht kunnen worden
buitensporig leed te veroorzaken of een niet-onderscheidende
werking te hebben; Genève, 21 december 2001 (Trb. 2002, 169;
Kamerstukken 29 024 (R1740))
59. Protocol inzake ontplofbare oorlogsresten (Protocol V); Genève,
28 november 2003 (Trb. 2004, 227; Kamerstukken 29 848 (R1775))
Raad van Europa
60. Protocol bij het Verdrag inzake handel met voorkennis; Straatsburg,
11 september 1989 (Trb. 1993, 112; Kamerstukken 23 690 (R1501))

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

14

61. Verdrag inzake de erkenning van kwalificaties betreffende hoger
onderwijs in de Europese regio; Lissabon, 11 april 1997 (Trb. 2002,
113; Kamerstukken 31 284 (R1841)).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

15

Vindplaats in de Kamerstukken van toelichtingen op de in artikel
1 van het wetsvoorstel genoemde verdragen
Onderwerp

Artikel

Kamerstuk

Beveiliging gegevens/militair

1.1
1.2
1.3
1.4
1.5
1.6
1.7
1.8
1.9
1.10
1.11
1.12
1.13
1.14
1.15
1.16
1.17
1.18
1.19
1.20
1.21
1.22
1.23
1.24
1.25
1.26
1.27
1.28
1.29
1.30
1.31
1.32
1.33
1.34
1.35
1.36
1.37
1.38
1.39
1.40
1.41

15 059
19 119
26 337
28 113
5 110
5 110
22 386
30 894
18 746
19 265
24 620
25 182
26 372
26 595
27 114
27 183
27 272
28 132
28 427
28 514
28 513
30 059
30 003
30 485
30 905
31 741
31 150
30 889
31 381
Stb. 1913, 104
6 618
13 034
18 150 (R1240)1
31 424 (R1854)1
6 618
13 034
15 376
18 150 (R1240)1
31 424 (R1854)
31 424 (R1854)
31 424 (R1854)

Cultuur

Douane

Eigendom, intellectuele en industriële

1

R-nummer omdat het verdrag (alleen voor Nederland) werd meegenomen met andere
verdragen terzake goedkeuring voor het gehele Koninkrijk

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

16

Vindplaats in de Kamerstukken van toelichtingen op de in artikel
1 van het wetsvoorstel genoemde verdragen
Onderwerp

Artikel

Kamerstuk

Flora en Fauna/kweekprodukten

1.42
1.43
1.44
1.45
1.46
1.47
1.48
1.49
1.50
1.51
1.52
1.53
1.54
1.55
1.56
1.57
1.58
1.59
1.60
1.61
1.62
1.63
1.64
1.65
1.66
1.67
1.68
1.69
1.70
1.71
1.72
1.73
1.74
1.75
1.76
1.77

7 160 (R340)1
14 032
17 483
24 129
9 703
11 385
21 093
27 280
29 580
Stb. 1898, 29
18 128
23 062 (R1465)2
26 468 (R1637)3
26 468 (R1637)
26 468 (R1637)
27 509 (R1671)3
27 509 (R1671)
9 557 (R643)4
9 906 (R671)4
9 905 (R670)4
8 966 (R572)4
19 828
Stb. 1928, 466
Stb. 1928, 466
17 485
17 485
20 586
20 323
5 042
5 167
5 832
10 478 (R722)4
9 512
12 492
17 946
19 728 (R1315)5

Flora en Fauna/visserij
Justitieel/staats- en bestuursrecht

Justitieel/strafrecht

Justitieel/burgerlijke stand
Meeteenheden
Raad van Europa

Scheepvaart
Visumaangelegenheden

Verenigde Naties
Vluchtelingen

1

R-nummer i.v.m. goedkeuring voor Suriname.
R-nummer i.v.m. raken.
3
R-nummer omdat het verdrag (alleen voor Nederland) werd goedgekeurd bij rijkswet waarmee
ook andere verdragen werden goedgekeurd voor het gehele Koninkrijk.
4
R-nummer i.v.m. goedkeuring voor Suriname.
5
R-nummer i.v.m. goedkeuring voor Aruba.
2

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 047, nr. 3

17