Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2020–2021

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

3067
Vragen van het lid Van Nispen (SP) aan de Minister van Justitie en Veiligheid
over het bestaan van nudismewebsites die een toevluchtsoord voor
pedoseksuelen zouden zijn (ingezonden 7 mei 2021).
Antwoord van Minister Grapperhaus (Justitie en Veiligheid) (ontvangen 3 juni
2021). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2020–2021, nr. 2995.
Vraag 1
Bent u bekend met het bestaan van nudismewebsites met beelden van naakte
kinderen die voor pedoseksuelen een ideaal toevluchtsoord zouden zijn?
Klopt het dat veel van deze websites gehost staan in Nederland?1
Antwoord 1
Ik ben bekend met het bestaan van nudismewebsites en heb kennis genomen
van het artikel in de Volkskrant en de uitzending van «Danny’s wereld» waarin
aandacht wordt gevraagd voor het beschikbaar zijn van naaktfoto’s van
kinderen op deze sites en het ongewenste gebruik dat van deze foto’s wordt
gemaakt. Een aantal van deze websites worden in Nederland gehost.
Vraag 2
Op welke wijze heeft men zich vergewist dat betrokkenen toestemming
hebben gegeven voor het openbaar plaatsen van deze beelden?
Antwoord 2
Ik ben niet bekend met de wijze waarop men zich vergewist. Het is niet aan
mij als Minister om aan private partijen te vragen hoe zij toestemming voor
het plaatsen van bepaalde beelden verkrijgen.
Vraag 3
Waar ligt de grens tussen «onschuldige» (legale) afbeeldingen van naakte
kinderen en (illegale) kinderporno? Erkent u dat deze grens soms fragiel kan
zijn, en dat op genoemde websites deze grens zeer nadrukkelijk wordt
opgezocht? Kan er sprake zijn van een website voor nudisme en «nudistenfamiliekiekjes» als het op diezelfde website wemelt van de advertenties voor
pornowebsites?

1

ah-tk-20202021-3067
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2021

De Volkskrant: 5 mei 2021 «Nudismewebsites» zijn vrijplaats voor pedoseksuelen om foto’s van
blote kinderen te bekijken

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

1

Antwoord 3
Om te kunnen spreken van kinderpornografisch materiaal dient sprake te zijn
van een seksuele gedraging. Daarvan is in elk geval sprake als op de
afbeelding seksueel misbruik van een kind te zien is of als er ontuchtige
handelingen plaatsvinden. Kinderpornografisch is ook het zogenaamde
poseermateriaal. Hierbij gaat het om minder expliciete gedragingen, zoals het
(laten) aannemen van een seksualiserende houding, met daarbij eventueel
seksualiserende en niet bij de leeftijd van het kind of de situatie passende
kleding of voorwerpen, of een dusdanige houding waarbij de nadruk op
geslachtsdelen/billen/borsten wordt gelegd.
Bij afbeeldingen die onder «nudisme» of «naturisme» worden geschaard is
van seksueel misbruik, ontuchtige handelingen, poseren of bijkomende
seksualiserende elementen geen sprake.
Alleen indien dergelijke afbeeldingen op een dusdanige wijze tot stand zijn
gekomen dat de strekking ervan onmiskenbaar seksueel is geworden, blijkend
uit het afgebeelde zelf, al dan niet in combinatie met de seksuele motivatie
van de maker ervan, is sprake van een afbeelding als bedoeld in art 240b Sr.
Het gegeven dat de opnames heimelijk zijn gemaakt is daarvoor bijvoorbeeld
een belangrijke aanwijzing, maar ook het inzoomen, het camerastandpunt of
de omgeving waarin gefilmd is, spelen bij de beoordeling een rol. Kortom,
per afbeelding dient te worden beoordeeld of deze wel of niet aan de criteria
van artikel 240b Sr voldoet. De vraag of nudismewebsites samengaan met
advertenties voor pornosites lijkt mij niet relevant. Waar het om gaat is dat
het zonder toestemming online plaatsen van privacygevoelige informatie c.q.
onrechtmatige content niet ongestraft blijft.
Vraag 4 en 5
Klopt het dat deze websites strafrechtelijk niets te verwijten valt? Zo ja, vindt
u dat terecht? Zo nee, of indien u dat niet terecht vindt, wat gaat u hier dan
aan doen?
Wat kan gedaan worden tegen het bestaan, het hosten en het bezoeken van
dit soort websites?
Antwoord 4 en 5
Sinds 2018 heb ik de strafrechtelijke aanpak van online seksueel misbruik van
kinderen uitgebreid met preventieve en publiek-private acties om internet te
schonen. Voor bedrijven die hier onvoldoende aan meewerken ben ik een
wetgevingstraject gestart zodat in toekomst een autoriteit bestuursrechtelijke
kan ingrijpen met dwangsommen en bestuurlijke boetes. Naaktfoto’s van
kinderen voldoen echter niet automatisch aan de classificatie kinderporno en
daarmee strafbaar materiaal. Gaat het om onrechtmatige content, dan betreft
het vaak een privacyschending of in ieder geval het non-consensueel delen
van informatie online. De Autoriteit Persoonsgegevens of het OM kan een
onderzoek instellen. Desgewenst kunnen mensen een klacht indienen of een
civiele vordering starten als zij ongewenst op een website staan afgebeeld. Ik
realiseer mij dat een civiele procedure voor gedupeerden vaak een knelpunt
is, vanwege de duur, onzekerheid en/of kosten. Daarom streeft het kabinet
naar het oprichten van een laagdrempelige voorziening om onrechtmatige
content te kunnen melden en te laten verwijderen.2 Dat geldt ook voor
naaktfoto’s die zonder toestemming gepubliceerd zijn. Op dit moment is de
beperkte aansprakelijkheid voor tussenpersonen onderwerp van gesprek
binnen de Europese Unie. Nederland steunt daarbij de strategie van de
Europese Commissie om de rol en verantwoordelijkheid van ondernemingen
wiens diensten gebruikt worden voor verspreiding van illegale of onrechtmatige content te verduidelijken.

2

Zie het plan van aanpak in de kamerbrief: «Stand van zaken uitvoering Agenda horizontale
privacy» van 5 februari 2021, Kamerstuk 34 926, nr. 11, Bijlage II, pg 18, beleidsreactie
onderzoek «voorzieningen voor verzoeken tot snelle verwijdering van onrechtmatige online
content».

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

2