Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

35 137

Wijziging van de Wet geneesmiddelenprijzen in
verband met een aanpassing van de
referentielanden

Nr. 5

AMENDEMENT VAN DE LEDEN PLOUMEN EN KUZU
Ontvangen 26 februari 2019
De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:
I
In de beweegreden wordt «het referentieland Duitsland te vervangen
door Noorwegen» vervangen door «tien referentielanden te hanteren voor
het vaststellen van de maximumprijzen van geneesmiddelen».
II
Artikel I wordt als volgt gewijzigd:
1. De aanhef komt te luiden:
De Wet geneesmiddelenprijzen wordt als volgt gewijzigd:
2. Na de aanhef wordt een onderdeelsaanduiding ingevoegd, luidende:
A
3. In onderdeel A (nieuw) komen de onderdelen 1 en 2 te luiden:
1. In het tweede lid wordt «voor Frankrijk en voor het Verenigd
Koninkrijk» vervangen door «voor Denemarken, voor Finland, voor
Frankrijk, voor Ierland, voor Noorwegen, voor Oostenrijk, voor het
Verenigd Koninkrijk en voor Zweden».
2. In het derde lid wordt na «het Britse pond» ingevoegd «, de Deense
kroon, de Noorse kroon en de Zweedse kroon,», wordt «prijslijst»
vervangen door «prijslijsten» en wordt na «het Verenigd Koninkrijk,»
ingevoegd «Denemarken, Noorwegen en Zweden,».
4. Aan onderdeel A (nieuw) worden twee onderdelen toegevoegd,
luidende:

kst-35137-5
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2019

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 137, nr. 5

1

3. In het vierde lid vervalt «ten minste» en wordt «op grond van de in
het derde lid vastgestelde bedragen in euro’s» vervangen door «drie
laagste bedragen in euro’s die op grond van het derde lid voor vergelijkbare geneesmiddelen zijn vastgesteld».
4. Na het vijfde lid wordt een lid ingevoegd, luidende:
5a. Indien slechts voor twee van de in het tweede lid genoemde landen
voor vergelijkbare geneesmiddelen een prijs is vermeld in de in het
tweede lid bedoelde prijslijsten, wordt de maximumprijs voor een
geneesmiddel vastgesteld op het rekenkundig gemiddelde van de op
grond van het derde lid vastgestelde bedragen in euro’s van deze twee
landen.
5. Er wordt een onderdeel toegevoegd, luidende:
B
Artikel 18 vervalt.
Toelichting
Dit amendement beoogt de prijzen van merkgeneesmiddelen te
verlagen en daarmee ook de kosten van de zorg te verlagen. Het
amendement regelt dat wordt overgegaan op het Noorse systeem. Dit
betekent dat in plaats van de vier huidige referentielanden wordt
gerekend met de negen referentielanden van Noorwegen en Noorwegen
zelf, waarbij vervolgens van de laagste drie het gemiddelde wordt
genomen.
– Naast Noorwegen zijn de negen referentielanden België, Denemarken,
de Bondsrepubliek Duitsland, Finland, Frankrijk, Ierland, Oostenrijk, het
Verenigd Koninkrijk en Zweden.
– Als een middel in minder dan drie landen beschikbaar is wordt het
gemiddelde genomen van de landen waarin het middel wel wordt
verkocht.
Het doel van de voorliggende wetswijziging is kostenbesparing door
lagere geneesmiddelenprijzen.
De Wet geneesmiddelenprijzen (Wgp) is vooral effectief ten aanzien van
het beheersen van prijzen van bestaande specialité»s. De kosten voor
merkgeneesmiddelen liggen in Noorwegen ongeveer 7% lager dan in
Nederland. Het Noorse systeem gebruikt negen referentielanden, en
hanteert als maximumprijs het gemiddelde van de drie laagste prijzen.
Deze berekeningswijze is van belang. Wanneer immers alleen het
gemiddelde genomen wordt van alle negen Noorse referentielanden,
zoals eerder in het Conquestor onderzoek werd gedaan, wordt geen
grotere besparing gehaald ten opzichte van het huidige Nederlandse
systeem.
Alleen uitbreiding van het aantal referentielanden zal niet leiden tot een
verlaging van de prijzen. omdat het gemiddelde bruto prijspeil van de
referentielanden die Nederland gebruikt ongeveer gelijk is aan het
gemiddelde van de onderzochte tien landen. Uitbreiding leidt wel tot een
lagere afhankelijkheid van de individuele referentielanden.
Indieners menen dat er geen enkele reden is om – nu de Wgp toch
gewijzigd wordt – niet meteen ook voor het Noorse systeem te kiezen, en
daarmee een veel hogere besparing te behalen. Aanscherping van de
Wgp en een kostenbesparing die kennelijk al mogelijk is in Noorwegen,
biedt een mogelijkheid tot een extra besparing die niet ongebruikt mag

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 137, nr. 5

2

blijven. Lagere prijzen voor geneesmiddelen betekenen via de premie
lagere lasten voor burger, bedrijfsleven en overheid.
Het huidige prijspeil van geneesmiddelen in Nederland is niet zodanig
dat de beschikbaarheid van geneesmiddelen door een dergelijke wijziging
wordt beperkt. Beweerd wordt wel, dat als de prijzen in Nederland lager
zouden worden dat zou kunnen betekenen dat geneesmiddelen niet meer
in Nederland worden geleverd omdat dat commercieel niet meer
interessant is of dat innovatie zou worden geremd, omdat er te weinig aan
een geneesmiddel kan worden verdiend. Hetzelfde zou dan op dit moment
voor Noorwegen moeten gelden. Dat is niet het geval. Het is onwaarschijnlijk dat de met dit amendement te bewerkstelligen wijziging van het
Nederlandse prijsniveau innovatie zou remmen. De prijzen in de rest van
Europa zijn zodanig dat er altijd aan kan worden verdiend door de
farmaceutische industrie. Bovendien is de omvang van de Nederlandse
markt beperkt in relatie tot de totale wereldmarkt.
De huidige Wgp heeft de toegankelijkheid van geneesmiddelen tegen
redelijke prijzen bevorderd, de voorgestelde aanpassing zal deze
toegankelijkheid verder vergroten.
Ploumen
Kuzu

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 137, nr. 5

3