Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2010–2011

24 095

Frequentiebeleid

Nr. 270

BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKEN,
LANDBOUW EN INNOVATIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 23 februari 2011
Tijdens het Algemeen Overleg Telecommunicatie op 15 december jl. is
een aantal vragen gesteld over signalen vanuit de markt over Agentschap
Telecom.1 Hierbij stuur ik de toegezegde schriftelijke reactie op deze
vragen. Ik ga achtereenvolgens in op de systematiek van de toezichtskosten, het opvragen van vergunningen, de verhouding tussen beleid en
uitvoering en tot slot de toegankelijkheid en aanspreekbaarheid.
Toezichtskosten
Er is gevraagd naar de wijze van het omslaan van de toezichtskosten naar
de marktpartijen, gelet op de hoeveelheid spectrum die partijen gebruiken. De hoeveelheid spectrum alleen is niet bepalend voor de hoogte van
de kosten die Agentschap Telecom maakt. Deze kosten worden bepaald
door de kans op en de mate van verstoring van het frequentiespectrum en
de activiteiten die het agentschap moet verrichten om storingen te
voorkomen of te beëindigen. Daarbij zijn met name aspecten als het
aantal opstelpunten, de hoogte daarvan en de gebruikte zendvermogens
maatgevend. Dit kan zich vertalen in een relatief hogere bijdrage voor
omroepen dan bijvoorbeeld Defensie en telecomoperators.

1
Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011,
Kamerstuk 24 095, nr. 268.
2
Besluit vergoedingen Telecommunicatiewet,
Stb. 1999, 130.

Ook is gevraagd naar de splitsing van de kosten voor een vergunning in
een eenmalige en jaarlijkse vergoeding. Partijen betalen een eenmalige
vergoeding bij de vergunningverlening voor de kosten die zijn gemoeid
met het opstellen van de vergunning en het (internationaal) verwerven
van het te vergeven frequentiespectrum. Daarnaast betalen zij een
jaarlijkse vergoeding voor de toezicht- en uitvoeringshandelingen, zoals
het controleren van vergunningen op juist gebruik, het voorkomen van
verstoringen en het afhandelen van storingsklachten (in het AO op
15 december aangeduid als het «schoonhouden» van frequenties).
De noodzaak tot het onderscheiden van de eenmalige en jaarlijkse
vergoeding vloeit in de eerste plaats voort uit de lagere regelgeving bij de
Telecommunicatiewet.2 Grondgedachte is het streven naar transparantie

kst-24095-270
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 24 095, nr. 270

1

voor marktpartijen in de kosten die op grond van de wet bij hen in
rekening worden gebracht. Met het onderscheid is immers inzichtelijk
welk gedeelte betrekking heeft op de verlening van de vergunning zelf,
welk deel met het toezicht op de naleving en de jaarlijkse uitvoeringskosten.
Daarbij is het ook zo dat als de jaarlijkse toezichts- en uitvoeringskosten
direct bij de vergunningverlening in rekening zouden worden gebracht,
partijen in één keer een hoog bedrag moeten betalen (voor de gehele
looptijd van de vergunning). Met de systematiek van jaarlijkse bijdragen
worden deze kosten gespreid. Behalve spreiding van betaling geeft dat
ook een garantie dat er over de looptijd van de vergunning niet te veel en
niet te weinig wordt betaald. Deze systematiek biedt dus de flexibiliteit om
de vergoedingen aan te passen aan de feitelijke kostenontwikkeling.
Agentschap Telecom heeft de afgelopen jaren de efficiëntie vergroot. De
tarieven van het agentschap zijn sinds 2005 gemiddeld genomen in reële
termen gelijk gebleven (slechts inflatiecorrectie) of zelfs gedaald.
Ook kan het gebeuren dat een partij een vergunning teruggeeft voor de
looptijd is verstreken. Met de systematiek van jaarlijkse vergoedingen
wordt voorkomen dat bij de vergunningsverlening reeds vooruitbetaalde
toezichtskosten weer moeten worden verrekend bij (voortijdige) teruggave van de frequenties.
Het opvragen van vergunningen
Opgemerkt is dat het feit dat het opvragen van een vergunning een
WOB-verzoek vereist duidt op overmatige juridisering. Het agentschap
opereert in een zeer concurrentiegevoelige sector. Bedrijfsvertrouwelijke
informatie mag dan ook niet aan derden worden verspreid. Om die reden
verstrekt het agentschap vergunningeninformatie na een zorgvuldige
WOB-procedure. Tegelijkertijd onderkent het agentschap bij mobiele
telecom- en landelijke omroeppartijen een toenemende behoefte aan
informatie over uitgegeven vergunningen. Om hieraan tegemoet te
komen gaat het agentschap medio dit jaar over op een nieuwe systematiek voor het weergeven van mobiele telecom- en omroepvergunningen. Hierbij is concurrentiegevoelige informatie op voorhand niet meer
zichtbaar, waardoor deze vergunningen zonder een WOB-verzoek kunnen
worden opgevraagd.
Beleid en uitvoering
De vraag is gesteld in hoeverre sprake is van overlap in beleidsontwikkeling door het kerndepartement en door Agentschap Telecom. Het beleid
wordt ontwikkeld op het kerndepartement, Agentschap Telecom geeft
hieraan uitvoering en houdt toezicht. Het agentschap heeft hierbij enige
discretionaire ruimte en kan bijvoorbeeld beleidsregels stellen, zodat goed
kan worden ingespeeld op de praktijk in de markt. Ook voert Het agenthet
agentschap uitvoeringstoetsen uit op voorgenomen wet- en regelgeving.
Bij de voorbereiding van frequentieveilingen is sprake van intensieve
interactie tussen het kerndepartement en het agentschap. Tot slot schakelt
het kerndepartement capaciteit van het agentschap in bij internationale
frequentieonderhandelingen, gelet op de vereiste technische expertise.
Beleid en uitvoering kennen dus een sterke wisselwerking en kunnen als
complementair worden gezien. Beide partijen letten hierbij nauwlettend
op de verschillende rollen die zij vervullen.
Toegankelijkheid en aanspreekbaarheid
Er is aandacht gevraagd voor de toegankelijkheid en aanspreekbaarheid
van Agentschap Telecom. Het agentschap hecht zeer veel waarde aan een
goed contact met marktpartijen en andere vergunning- of registratie-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 24 095, nr. 270

2

houders. De technici van het agentschap hebben zeer regelmatig direct
contact met marktpartijen. In verreweg de meeste gevallen kan dit ook.
Juristen worden slechts ingeschakeld daar waar sprake is van uitleg van
wet- en regelgeving. Het agentschap spant zich in om de klanttevredenheid en dienstverlening verder te optimaliseren. Hiertoe laat het periodiek
klanttevredenheidsonderzoek uitvoeren.1 Een belangrijke conclusie die
wordt getrokken uit het recente onderzoek (november 2010) is dat het
agentschap behoort tot de 20% bestscorende inspecties als het gaat om
de algemene tevredenheid van klanten, met een algehele score van 3,9 op
een schaal van 1 tot 5. Het agentschap is zich ervan bewust dat er altijd
zaken zijn die kunnen worden verbeterd. Het agentschap staat dan ook
open voor suggesties om zijn dienstverlening verder te verbeteren en gaat
hierover graag het gesprek aan met marktpartijen.
De minister van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie,
M. J. M. Verhagen

1

In opdracht van de Inspectieraad heeft
InternetSpiegel in samenwerking met de
Rijksinspecties het klanttevredenheidsonderzoek ontwikkeld. InternetSpiegel is een
programma van stichting ICTU en is ontwikkeld door het ministerie van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK). Met behulp
van InternetSpiegel kunnen organisaties in de
publieke sector zelf medewerker- en klantonderzoek uitvoeren. De InternetSpiegel wordt
inmiddels op grote schaal gebruikt door
gemeenten, provincies, waterschappen,
uitvoeringsinstanties en departementen. Voor
de doorontwikkeling van het instrument en
dataverzameling heeft InternetSpiegel in dit
project samengewerkt met TNS NIPO. Het
onderzoek is tot nu toe bij acht rijksinspecties
uitgevoerd. Agentschap Telecom is in 2010
overgestapt op deze methodiek voor
klanttevredenheidsonderzoek.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 24 095, nr. 270

3