Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

567
Vragen van de leden De Krom en
Ten Broeke (beiden VVD) aan de
staatssecretarissen van Justitie en
van Buitenlandse Zaken over het
Italiaanse generaal pardon.
(Ingezonden 5 oktober 2009)
1
Bent u bekend met het bericht
«300.000 illegalen doen aanvraag
voor Italiaans pardon»?1
2
Is het waar dat 300.000 illegaal in
Italië verblijvende vreemdelingen een
aanvraag voor legalisering hebben
ingediend?
3
Heeft u het voornemen van Italië om
een generaal pardon af te kondigen in
bilateraal, multilateraal of Europees
verband besproken? Zo ja, wat was
uw inzet bij deze besprekingen en
welke toezeggingen heeft u
ontvangen?
4
Heeft u en/of de Europese Commissie
de Italiaanse regering gewaarschuwd
voor de desastreuze gevolgen van de
afkondiging van een generaal
pardon?

KVR38252
2009Z17986
0910tkkvr567
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

5
Hoe heeft de Italiaanse regering
gereageerd op de met Nederland of
de Commissie gevoerde gesprekken
over het in te voeren generaal
pardon?
6
Heeft u dan wel de Nederlandse
vertegenwoordiging bij de invoering
van de pardonregeling berichten
ontvangen, waarin u werd afgeraden
hiertoe over te gaan of gevraagd
hiervan af te zien? Zo ja, kunt u deze
berichten toelichten? Werden deze
berichten, net als in Italië, verwezen
naar de prullenbak? Zo nee, hoe heeft
u deze berichten beantwoord?
7
Hoe verhoudt het handelen van de
Italiaanse regering, evenals het
eerdere handelen van de Belgische
regering, zich met de in Europees
verband gemaakte afspraak om niet
over te gaan tot nieuwe en
grootschalige generaal
pardonregelingen?
8
Deelt u de mening dat het Italiaanse
handelen het kleed onder de voeten
van de Europese afspraken vandaan
trekt en dat dit ook toekomstige
Europese afspraken over asiel en
immigratie zal bemoeilijken?

9
Welk percentage van de aanvragen in
Italië zal naar uw verwachting worden
ingewilligd?
10
Deelt u de mening dat deze
pardonners zich na verloop van tijd
mogen en zullen vestigen in andere
EU-lidstaten en dat Nederland hier de
negatieve gevolgen van zal
ondervinden?
11
Wat gaat u doen om te voorkomen
dat deze Italiaanse pardonners naar
Nederland zullen komen en in
Nederland een beroep op de sociale
voorzieningen zullen doen?
12
Hoe verhoudt de noodzaak tot het
voeren van een restrictief
vreemdelingenbeleid zich tot het
inmiddels grote aantal generaal
pardonregelingen dat in diverse
Europese landen recentelijk is
ingevoerd (België, Spanje, Nederland
en Italië)? Heeft het überhaupt nog
zin om een restrictief
vreemdelingenbeleid te voeren als
elke keer door Europese lidstaten
afzonderlijk een generaal pardon
wordt afgekondigd?
1

Elsevier, 1 oktober 2009.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

1209

Antwoord
Antwoord van staatssecretaris
Albayrak (Justitie), mede namens de
staatssecretaris van Buitenlandse
Zaken (ontvangen 5 november 2009),
Zie ook Aanhangsel Handelingen,
vergaderjaar 2009–2010, nr. 496
1
Ja.
2
Het Italiaanse parlement heeft een
wetsdecreet «Legalisatie arbeid
illegalen» aangenomen dat tot doel
heeft zwart werk tegen te gaan van
zowel Italiaanse onderdanen als van
illegaal in Italië verblijvende
vreemdelingen. Als gevolg hiervan
kunnen werkgevers een aanvraag
doen tot legalisering van
arbeidsplaatsen voor huishoudelijk
personeel en verzorgers. Voor zover
deze werknemers illegaal in Italië
verblijvende vreemdelingen zijn, is
aan de arbeidsplaats een
verblijfsvergunning gekoppeld. Deze
vervalt bij ontslag. Er zijn tot op
heden 294.744 aanvragen tot
legalisering van arbeidsplaatsen
ingediend door Italiaanse
werkgevers. Op dit moment is niet
bekend welk aandeel hiervan
aanvragen betreft voor werknemers
die illegaal in Italië verblijven.
3, 4 en 5
Op verzoek van Nederland heeft Italië
in het Strategisch Comité Immigratie,
Grenzen en Asiel (Scifa) uitleg
gegeven over het Italiaans
wetsdecreet «Legalisatie arbeid
illegalen». Italië heeft daarbij
aangegeven dat er geen sprake is van
een algemene regularisatie van
illegale vreemdelingen. Het
wetsdecreet heeft tot doel zwart werk
van huishoudelijk personeel en
verzorgers te «witten» van zowel
Italiaanse onderdanen als van illegaal
in Italië verblijvende vreemdelingen.
Elk verzoek tot legalisatie van zwart
werk van zowel Italiaanse
onderdanen als van illegaal in Italië
verblijvende vreemdelingen – dat
door de werkgever moet worden
ingediend – zal individueel worden
bekeken. Daarbij zullen economische
en humanitaire overwegingen een rol
spelen. Van een generaal pardon voor
vreemdelingen is volgens Italië dan
ook geen sprake. Italië zal de
informatie over de legalisering van
zwart werk voor zover het illegaal in
Italië verblijvende vreemdelingen
betreft verspreiden onder de lidstaten

van de Europese Unie via het
wederzijds informatiemechanisme.
6
Nee.

EU-lidstaat de status van langdurig
ingezetene heeft verworven.
Het voeren van een restrictief
vreemdelingenbeleid heeft, gelet op
het vorenstaande, zeker nut.

7
De Europese Commissie heeft tijdens
het Strategisch Comité Immigratie,
Grenzen en Asiel (Scifa) aangegeven
dat aan de voorwaarden die het
Europees immigratie- en asielpact
stelt – regularisatie om humanitaire
of economische redenen in
individuele gevallen en niet overgaan
tot algemene regularisaties – lijkt te
zijn voldaan.
8
Nee, er is op dit moment geen reden
aan te nemen dat het Italiaanse
wetsdecreet toekomstige Europese
afspraken over asiel en immigratie zal
bemoeilijken.
9
Het valt niet in te schatten hoeveel
van de aanvragen zullen worden
ingewilligd. Er wordt van geval tot
geval op regionaal door de
immigratiedienst in samenwerking
met de politie gecheckt of de
aanvragen gehonoreerd kunnen
worden.
10, 11 en 12
Op grond van artikel 21 van de
Schengen Uitvoeringsovereenkomst
heeft een vreemdeling die in een
Schengen staat een
verblijfsvergunning heeft, in beginsel
het recht om gedurende drie
maanden binnen een termijn van zes
maanden vrij te reizen binnen het
Schengengebied.
Indien een dergelijke vreemdeling
zou besluiten een verblijfsaanvraag in
Nederland in te dienen, zal deze
aanvraag volgens het nationale recht
worden behandeld. Hierbij zijn de
nationale voorwaarden voor
verlening van een verblijfsvergunning
van toepassing, zoals het vereiste dat
de vreemdeling in het bezit moet zijn
van een machtiging tot voorlopig
verblijf, die bij de Nederlandse
vertegenwoordiging in het land van
herkomst of bestendig verblijf dient
te worden aangevraagd. Ook is het
algemene openbare-ordebeleid van
toepassing. Daarnaast kan een
beroep op de publieke middelen
gevolgen hebben voor het
verblijfsrecht, ook indien de
desbetreffende vreemdeling na een
periode van vijf jaar verblijf in de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

1210