Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2008–2009

29 372

Wijziging van de Elektriciteitswet 1998 en de
Gaswet ter uitvoering van richtlijn nr.
2003/54/EG, (PbEG L 176), verordening nr.
1228/2003 (PbEG L 176) en richtlijn
nr. 2003/55/EG (PbEG L 176), alsmede in verband
met de aanscherping van het toezicht op het
netbeheer (Wijziging Elektriciteitswet 1998 en
Gaswet in verband met implementatie en
aanscherping toezicht netbeheer)

Nr. 75

BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 31 oktober 2008
Tijdens de behandeling van de Wijziging Gaswet en Elektriciteitswet op
30 januari jl. (Handelingen der Kamer II, vergaderjaar 2007–2008, nr. 47,
blz. 3536–3541) verzocht u mij een onderzoek te doen naar de wijze
waarop voorschotnota’s tot stand komen. Dit vanwege het feit dat er
klachten zouden zijn over te hoge voorschotbedragen die door energiebedrijven gehanteerd zouden worden en onvrede over het rentevoordeel dat
dat voor die bedrijven zou opleveren. Ik heb u toegezegd de NMa een
onderzoek te laten uitvoeren om te bekijken of er sprake is van structureel
te hoge voorschotten in de afgelopen 24 maanden en zo ja, of een
systeem van rentevergoeding een oplossing zou kunnen bieden. Hierbij
informeer ik u over de conclusies van dit nu afgeronde onderzoek1.
De volgende vragen hebben centraal gestaan in het onderzoek:
• Hoe komen de voorschotten tot stand die energieleveranciers in rekening brengen aan hun afnemers?
• Wat is over de afgelopen 24 maanden per maand het saldo geweest
van verbruikte energie en betaalde voorschotten bij de energieleveranciers? Is er sprake van een normaalverdeling waarbij het hoogste
percentage klanten geringe saldo’s heeft bij de jaarafrekening?
• Welke richtlijnen hanteren de leveranciers voor het aanpassen van de
hoogte van voorschotnota’s op verzoek van klanten? Verzoeken klanten
veelal om verhoging of verlaging van de voorschotnota’s?
• Hoe ziet de analyse van de signalen die over dit onderwerp binnenkomen bij ConsuWijzer eruit?

Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.

De belangrijkste bevindingen van de NMa zijn:
• De berekeningsmethode die energieleveranciers toepassen voor het
vaststellen van de voorschotnota’s wordt gekenmerkt door een
non-discriminatoir en objectief karakter, rekening houdend met de
meest actuele meterstanden per klant, met als doelstelling om bij de
jaarrekening een saldo van nul euro te benaderen.

KST123854
0809tkkst29372-75
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2008

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 372, nr. 75

1

1

•

•

•

Een analyse van de jaarrekeningen van de afgelopen 24 maanden
toont aan dat voor een groot deel van de klanten geldt dat er weinig
geld hoeft te worden verrekend bij de jaarrekening. Het gemiddelde
bedrag dat wordt terugontvangen door klanten was in 2006 slechts
€ 4,–. In 2007 was dit bedrag aanmerkelijk hoger, maar dit is te
verklaren uit de zachte winter waardoor er veel minder gasverbruik
was ten opzichte van het langjarig gemiddelde. Als 2007 een «gemiddelde» winter zou hebben gehad, dan zou het totaal saldo van de jaarrekeningen net zoals in 2006 een gering bedrag zijn geweest. Deze
bevindingen sluiten dus aan bij de doelstelling van de berekenmethode voor de voorschotnota’s om zo min mogelijk te hoeven verrekenen bij de jaarrekening.
Leveranciers ontvangen bijna net zoveel verzoeken tot verhoging van
voorschotnota’s als verzoeken tot verlaging, zelfs iets meer verzoeken
tot verhoging. Verzoeken tot verlaging worden zonder uitzondering
altijd gehonoreerd indien de verlaging maximaal 10% is. Bij grotere
verlagingverzoeken is het uitgangspunt ook dat dit in principe altijd
wordt gehonoreerd, maar gelden bij de meeste leveranciers wel zwaardere procedurele eisen.
Analyse van de signalen over energie die bij ConsuWijzer binnenkomen wijst geenszins op structurele problemen met betrekking tot
voorschotnota’s. Over de hoogte van voorschotnota’s komen weinig
signalen binnen bij ConsuWijzer. De signalen die betrekking hebben op
voorschotnota’s hebben meestal een relatie met problemen met meterstanden.

De belangrijkste conclusie die ik trek uit de rapportage van de NMa, is dat
klanten die niet tevreden zijn over de hoogte van hun voorschotbedrag dit
over het algemeen zonder probleem kunnen laten wijzigen. Opvallend is
dat er door klanten zelfs iets meer verzoeken tot verhoging van het
voorschotbedrag worden gedaan dan verzoeken tot verlaging. De NMa
constateert in dat verband dat in de praktijk veel consumenten de situatie
willen voorkomen waarin moet worden bijbetaald op het moment dat zij
de jaarrekening ontvangen.
Ik sluit me aan bij de conclusie van de NMa dat er op basis van de onderzoeksresultaten geen aanleiding is om in te grijpen in de totstandkoming
van voorschotnota’s. Het beleid van de energieleveranciers is erop
gericht, zo blijkt uit het onderzoek, om bij de jaarrekeningen zo min mogelijk te hoeven verrekenen. Daarnaast hebben consumenten voldoende
mogelijkheden om zelf de voorschotnota aan te passen.
Een systeem van rentevergoeding is mijns inziens dan ook niet gepast.
Het zou bijvoorbeeld bij koude winters in de hand werken dat veel consumenten extra geld (de rente) moeten bijbetalen met alle mogelijke
betalingsproblemen van dien.
Met de introductie van de slimme meter wordt in de nabije toekomst een
effectievere oplossing geboden om de voorschotbedragen nog beter af te
stemmen op het werkelijk verbruik.
De minister van Economische Zaken,
M. J. A. van der Hoeven

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 372, nr. 75

2