Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2008–2009

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

3802
Vragen van het lid Joldersma (CDA)
aan de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport over de Landelijke
Stichting Ouders en Verwanten van
Druggebruikers. (Ingezonden 23 juli
2009)
1
Is het bericht waar dat de subsidie
van 62.000 euro aan de Landelijke
Stichting Ouders en Verwanten van
Druggebruikers (LSOVD) per 1 januari
2010 wordt stopgezet?1
2
Wat is de reden dat de subsidie nu
wordt stopgezet, terwijl u juist enige
jaren geleden per amendement bent
verzocht die subsidie te
continueren?2
3
Deelt u de opvatting dat deze
familie-organisatie duurdere
behandeling en zorg voorkomt, van
zowel de druggebruikers als van de
overbelaste mantelzorgers die vaak
levenslang bij de zorg voor hun
familielid betrokken zijn?
4
Deelt u de opvatting dat deze
familie-organisatie door haar
expertise en samenwerking met
professionele hulpverleners,
bijvoorbeeld op het gebied van
dubbele diagnose, een belangrijke
meerwaarde heeft voor de
professionele hulpverlening?

KVR37555
2009Z14243
0809tkkvr3802
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

5
Welke taak ziet u in de toekomst
weggelegd voor familie-organisaties
in het drugsbeleid en in de opvolger
van de bestaande Wet Bijzondere
opmerkingen in psychiatrische
ziekenhuizen (Wet bopz), waarin
zowel het familieperspectief als de
familievertrouwenspersoon een
plaats krijgen?3
6
Ziet u mogelijkheden het belangrijke
werk van de Landelijke Stichting
Ouders en Verwanten van
Druggebruikers op een of andere
wijze blijvend te ondersteunen?
1

NRC Handelsblad, 9 juli 2009.
Kamerstuk 30 300 XVI, nr. 38.
3
Kamerstuk 30 492, nr. 23.
2

Antwoord
Antwoord van minister Klink
(Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
(ontvangen 10 september 2009)
1
Ja.
2
In de begroting van VWS is een
subsidietaakstelling opgenomen.
Doel van deze taakstelling is het
aantal subsidies en de omvang van
subsidies te beperken. Dit is
aanleiding geweest om het VWS
subsidiebeleid door te lichten. In
eerste instantie zijn alle

instellingssubsidies doorgelicht. Op
basis van deze doorlichting wordt
ongeveer een kwart van de
instellingssubsidies beëindigd.
Daartoe behoort ook de subsidie aan
de LSOVD. Bij de vorige doorlichting
van VWS-subsidies in 2003 behoorde
de LSOVD ook al tot de 130
organisaties waarvan destijds de
subsidie werd beëindigd. Door een
amendement op de begroting van
2006 is de subsidiëring hervat. Tegen
die achtergrond is, alle belangen
tegen elkaar afwegend, toch ook
opnieuw voor de LSOVD het besluit
tot beëindiging van de subsidie
genomen. De subsidie levert in
geringe mate een bijdrage aan de
operationele doelstelling «meer
mensen kiezen voor een gezonde
leefstijl», terwijl de subsidie niet
wordt ingezet voor rechtstreekse zorg
aan druggebruikers.
3
Door het uitwisselen van kennis en
informatie en het met elkaar delen
van ervaringen, onder andere via
lotgenotencontact, steunen ouders en
verwanten van druggebruikers elkaar.
Hulp en zorg aan druggebruikers en
drugsverslaafden zelf vindt niet
plaats. Mede gelet op de aard en de
omvang van de activiteiten zoals door
de LSOVD worden ondernomen,
waaronder zo’n 250 telefonische
gesprekken en gespreksgroepen met
300 deelnemers op jaarbasis, staat

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

8033

voor mij niet vast òf dan wel in
hoeverre de LSOVD behandeling en
zorg voorkomt.
4
In zijn algemeenheid vind ik dat de
verbinding tussen de professionele
hulpverlening en cliënt- en
zelfhulporganisaties voor verbetering
vatbaar is. Dit zou bijvoorbeeld
kunnen worden bereikt door verdere
invulling te geven aan ondersteuning,
informatie-uitwisseling en
samenwerking op basis van de door
GGZ-Nederland en een aantal
zelfhulporganisaties, waaronder de
LSOVD, op 12 februari 2009
ondertekende intentieverklaring
«Zelfhulp op de kaart». Hoewel de
samenwerking tussen de LSOVD en
de instellingen voor verslavingszorg
vóór 12 februari 2009 was gebaseerd
op het convenant «Samenwerking
tussen hulpverleners en Ouders van
druggebruikers» is voor mij, onder
andere uit de jaarverslagen van de
LSOVD, op geen enkele wijze af te
leiden dat de LSOVD voor de
professionele hulpverlening een
belangrijke meerwaarde heeft qua
expertise en samenwerking.
5
Bij problemen met drugsverslaving
en psychische stoornissen is het van
belang dat er aandacht is voor de
positie van de familie. De familie kan
een belangrijke rol vervullen bij de
ondersteuning van een familielid met
een drugsverslaving en/of een
psychische stoornis. Ik zou dan ook
graag zien dat er een nauwere
samenwerking ontstaat tussen de
behandelinstellingen en de sociale
omgeving van de behandelde en
meer in het bijzonder familie of
directe naasten. Ik hecht dan ook veel
waarde aan de intentieverklaring
«Zelfhulp op de kaart».
Met adequate zorg en ondersteuning
door familieleden kunnen
dwangtoepassingen worden
voorkomen. De opvolger van de Wet
bijzondere opnemingen in
psychiatrische ziekenhuizen (Wet
bopz), het wetsvoorstel Verplichte
geestelijke gezondheidszorg, beoogt
de positie van de familie en de directe
naasten te versterken. Het algemene
uitgangspunt is dat de familie en de
directe naasten zoveel mogelijk
betrokken worden bij de
voorbereiding, de uitvoering en de
beëindiging van verplichte zorg. Dit
algemene uitgangspunt is in het
wetsvoorstel op een aantal punten

nader uitgewerkt.
Zo introduceert het wetsvoorstel de
familievertegenwoordiger die als
spreekbuis en aanspreekpunt van de
familie fungeert. De betrokkene heeft
zelf een stem bij de keuze van een
familievertegenwoordiger.
De commissie zal de
familievertegenwoordiger horen
tijdens de hoorzitting en voor de
zorgverleners geldt de verplichting
om de familievertegenwoordiger op
de hoogte te houden van belangrijke
beslissingen ten aanzien van de
verplichte zorg. Het wetsvoorstel kent
geen expliciete taak toe aan
familieorganisaties, wel zullen zij een
belangrijke rol kunnen spelen bij de
voordracht van de algemene leden
van de commissie en ligt het in de lijn
der verwachting dat zij ook
vertegenwoordigd zullen worden in
het landelijk bestuur van de
commissie.
Het wetsvoorstel ligt nu ter
advisering bij de Raad van State en
zal naar verwachting aan het einde
van dit jaar of begin volgend jaar bij
de Tweede Kamer worden ingediend.
Over de uitvoering van de motie
Joldersma c.s. (Kamerstukken
2006–2007, 30 492, nr. 23) over de
introductie van de
familievertrouwenspersoon in
GGZ-instellingen wordt u binnenkort
separaat geïnformeerd.
6
Er heeft inmiddels een gesprek met
de voorzitter van het bestuur van de
LSOVD plaatsgevonden. In dit
gesprek is aangegeven dat gelet op
de subsidietaakstelling en de
doorlichting van instellingssubsidies
er geen mogelijkheden zijn om vanuit
VWS structureel ondersteuning te
bieden. Voorts is de afspraak gemaakt
samen met de LSOVD naar mogelijke
alternatieven voor het wegvallen van
de instellingssubsidie op zoek te
gaan. De alternatieven zullen vooral
gezocht moeten worden in eigen
bijdragen en donaties, (facilitaire)
ondersteuning door en nauwere
samenwerking met GGZ-instellingen
en bijdragen uit particuliere fondsen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

8034