Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2012–2013

29 477

Geneesmiddelenbeleid

Nr. 224

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 30 januari 2013
Op 29 november 2012 heb ik de twee adviezen van het College voor
zorgverzekeringen (CVZ) ontvangen over de vergoeding van de weesgeneesmiddelen voor de ziekte van Pompe1 en de ziekte van Fabry2. De
adviezen zijn te vinden op de website van het CVZ.
Ik heb besloten om, conform het advies van het College voor zorgverzekeringen, de vergoeding van de middelen in 2013 voort te zetten via het
basispakket. De patiënten zullen vooralsnog gewoon hun behandeling
kunnen krijgen zoals ze gewend zijn. Of de vergoeding na 2013 ook nog
via het basispakket wordt voortgezet en onder welke voorwaarden daarop
kom ik voor de zomer terug.
Naast het advies om de vergoeding vooralsnog voort te zetten, heeft het
CVZ mij ook de volgende zaken geadviseerd:
1. Een aparte financieringsvorm in te stellen voor dure (wees)geneesmiddelen.
2. De vergoeding van het genoemde geneesmiddel te zijner tijd over te
hevelen naar de aparte financieringsvorm.
3. Met de fabrikant te onderhandelen over kostenreductie van het
geneesmiddel.
4. Met de behandelaren te bespreken hoe zij de kosten per QALY (voor
kwaliteit van leven gecorrigeerd gewonnen levensjaar) kunnen
verlagen door bijvoorbeeld de dosering aan te passen.
5. Van belanghebbende partijen te eisen dat ze (Europees) onderzoek
opzetten naar voorspellende factoren en start- en stopcriteria en dat
ze een transparanter systeem organiseren voor het toepassen van
start- en stopcriteria.
1

2

kst-29477-224
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

http://www.cvz.nl/binaries/live/cvzinternet/hst_content/nl/documenten/rapporten/2012/rpt211ziekte-van-pompe.pdf
http://www.cvz.nl/binaries/live/cvzinternet/hst_content/nl/documenten/rapporten/2012/rpt1211ziekte-van-fabry.pdf

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 29 477, nr. 224

1

6.

Te overwegen bij alle dure behandelingen een onafhankelijke
commissie op te zetten die behandelende artsen adviseert bij het
starten en stoppen van de behandeling.

Onderstaand geef ik aan wat mijn reactie is op deze adviezen en schets ik
op hoofdlijnen wat ik met deze adviezen ga doen.
Ad 1 en 2: Aparte financieringsvorm
Ik neem dit advies niet over. De Zorgverzekeringswet is ook bedoeld voor
de financiering van dure (wees)geneesmiddelen. Ik zie geen voordelen in
een apart fonds en acht oprichting dan ook ongewenst.
Ad 3: Onderhandelen met fabrikant over kostenreductie
Dit advies neem ik over. De eerste gesprekken met fabrikanten over een
aanvaardbaar kostenniveau aan deze weesgeneesmiddelen hebben reeds
plaatsgevonden. De komende maanden zal een onderhandelingstraject
met hen worden ingezet. Dit onderhandelingstraject moet voor de zomer
zijn afgerond. Een bevredigende uitkomst van deze onderhandelingen is
essentieel voor de voortzetting van de vergoeding van deze weesgeneesmiddelen.
Ad 4: Afspraken maken met behandelaren en patiënten over doelmatige
inzet van deze weesgeneesmiddelen
Ook dit advies neem ik over. Met behandelaren en patiënten zal ik verder
spreken over een doelmatige inzet van deze weesgeneesmiddelen. Zeker
bij kostbare geneesmiddelen als deze is een verantwoorde en doelmatige
inzet van groot belang.
Als eindresultaat zie ik voor ogen dat er een duidelijk protocol ligt over
start- en stopcriteria en behandelschema’s. In een eerste gesprek met
behandelaren heb ik begrepen dat zij actief met een doelmatige inzet van
deze middelen bezig zijn. Ik verwacht dan ook dat er voor de zomer
voldoende uitgangspunten voor het waarborgen van een doelmatige inzet
zijn.
Net zoals bij punt 3 geldt dat goede waarborgen voor doelmatige inzet
essentieel zijn voor de voortzetting van de vergoeding van deze
weesgeneesmiddelen.
Ad 5: (Europees) onderzoek door belanghebbende partijen
Dit advies zal ik actief oppakken. Zowel het CVZ als behandelaren geven
aan dat niet altijd het noodzakelijke (Europese) onderzoek van de grond
komt. Het gaat om onderzoek dat ons meer inzicht geeft in de uitkomsten
van de behandeling. En ook om onderzoek om de doelmatige inzet te
verbeteren. Ik vind dat het CVZ vanuit de overheid hier een rol in moet
hebben. Zij zullen met relevante partijen verder uitwerken welk onderzoek
gedaan moet worden.
Daarnaast kan ik mij voorstellen dat het doen van dit type onderzoek
onderdeel van de onderhandeling met de fabrikant wordt.
Ad 6: Overwegen om een onafhankelijke commissie in te stellen bij de
start en het stoppen van een behandeling
Ik zal overwegen of er, naast de waarborgen die een protocol bieden (zie
ad 4), ook een onafhankelijke commissie een rol kan hebben in de
doelmatige toepassing van weesgeneesmiddelen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 29 477, nr. 224

2

In mijn overweging zal ik meenemen of dit een taak van de overheid is, of
dat partijen dit zelf dienen op te zetten als zij het belang van een dergelijke
commissie inzien. Daarnaast zie ik dat dit advies een directe relatie heeft
met de punten 1 en 4.
Ik zal dit advies met relevante partijen bespreken. Ik verwacht voor de
zomer van 2013 een besluit te zullen nemen of een dergelijke commissie
wenselijk is, en welke rol de overheid hier zou moeten spelen.
Kortom, ik ga met het advies van het CVZ aan de slag. Het positieve
oordeel van het College voor zorgverzekeringen over de therapeutische
waarde van de weesgeneesmiddelen is voor mij doorslaggevend om voor
deze weesindicatie de vergoeding in 2013 te handhaven.
Echter, de hoge uitgaven in relatie tot de zeer hoge kosten voor de
gezondheidswinst zijn voor mij aanleiding om serieus werk te maken van
de prijsonderhandeling en de waarborgen voor een doelmatige inzet en
financiële beheersing. Maatschappelijk aanvaardbare uitgaven en kosten
voor de behandeling zijn een belangrijke voorwaarde voor continuering
van de vergoeding na 2013. Ik ga ervan uit dat alle partijen zich dit
realiseren. Specifiek wil ik hier op de verantwoordelijkheid van de
fabrikanten wijzen. Zij hebben de grootste invloed of in 2014 deze
weesgeneesmiddelen tegen maatschappelijk aanvaardbare kosten
vergoed worden aan deze kwetsbare patiëntengroep. Ik ga ervan uit dat
fabrikanten zich dit ook zullen realiseren en zich zullen inspannen en hun
prijsbeleid hierop zullen aanpassen.
Voor de zomer zal ik uw Kamer informeren over de uitkomsten van
boven-genoemde actiepunten.
De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
E.I. Schippers

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 29 477, nr. 224

3