2020D30101

Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 17 juli 2020
Hierbij stuur ik u op het verzoek van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport mijn reactie op de uitzending van Op1 over
ouders die voor hun ernstig zieke kind zorgen toe.
Ik wil graag beginnen met nogmaals benadrukken hoeveel bewondering
ik heb voor alle ouders die voor hun ernstig zieke kinderen zorgen. De
uitzending van Op1 toonde de enorme inzet van ouders om te zorgen voor
hun kind en de zorg geregeld te krijgen. Ik heb daar veel respect voor. En
het spreekt voor zich dat het het mooiste is als een kind goede zorg in zijn
eigen veilige thuisomgeving kan ontvangen. Ik vind het heel vervelend als
ouders ervaren dat ze een strijd voeren met verpleegkundigen of
zorgverzekeraar over hun (her)indicatie, zoals in Op1 naar voren kwam.
De afgelopen tijd zijn er verschillende signalen geweest dat er problemen
zijn rondom de indicatiestelling voor de kindzorg. Dat kwam in de
uitzending van Op1 uitgebreid naar voren. Ik heb daar eind vorig jaar en
ook weer begin dit jaar verschillende gesprekken over gevoerd met alle
betrokken partijen. Een belangrijke conclusie was dat de beroepsnorm
zich voor meerdere interpretaties leende. Dat kan er bijvoorbeeld toe
leiden dat twee verschillende indicatiestellers tot een verschillende
indicatie komen van één en dezelfde casus. Alhoewel verpleging en
verzorging aan mensen (zowel kinderen als volwassenen) in de eerste
plaats mensenwerk en altijd maatwerk is, is dat gebrek aan éénduidigheid
onwenselijk. Dat geldt voor zowel zorg in natura als voor pgb. De
onduidelijkheid die ontstaat kan uiteindelijk leiden tot discussies, bij en
tussen alle betrokkenen: ouders, indicatiestellers en zorgverzekeraars.
Daarom zijn er afspraken gemaakt1, en één van die afspraken is dat V&VN
heeft toegezegd de beroepsnorm waar nodig te verhelderen voor de
kindzorg thuis. V&VN is daar mee aan de slag gegaan, heeft geconcludeerd dat verheldering op zijn plaats was en heeft de Handreiking
Kindzorg in concept opgesteld. U heeft mij gevraagd de inwerkingtreding
van deze Handreiking Kindzorg op te schorten totdat de Kamer zich
hierover heeft kunnen uitlaten.
V&VN had het verschijnen van de Handreiking Kindzorg eerder voorzien
voor 1 mei. Door de coronacrisis is dit vertraagd. V&VN had aangegeven
deze nieuwe beroepsnorm na een periode van consultatie zo snel
mogelijk te willen publiceren, zodat alle kinderverpleegkundigen vanaf dat
moment eenduidig langs de lijnen van de verhelderde beroepsnorm
kunnen gaan werken. Zeer recent heeft V&VN echter aangegeven de
publicatie van de Handreiking «on hold» te zetten.
Zoals ik ook in antwoord op recente vragen van lid Kerstens2 schreef, ga
ik niet over de inwerkingtreding of de inhoud van de handreiking. De
beroepsgroepen gaan zélf over de beroepsnormen. Beroepsgroepen
bepalen daarbij uiteraard ook zelf het tijdspad van introductie. Ik vind de
professionaliteit en autonomie van de beroepsgroepen een groot goed en
respecteer die. Ik kan en wil dan ook niet over de inhoud of de inwerkingtreding van deze beroepsnorm over kindzorg thuis van beroepsvereniging
V&VN beslissen.

1
2

nds-tk-2020D30101

Kamerstuk 34 104, nr. 276
Aanhangsel Handelingen II 2019/20, nr. 3559

1

Ik ben van mening dat het verschijnen van de verhelderde beroepsnorm
fundamenteel is voor het verbeteren van de indicatiestelling in de
kindzorg, als een eerste stap. Verpleegkundigen moeten voor de inhoud
van hun vak (kunnen) staan en daar helderheid over geven. Als de
beroepsnorm helder is gemaakt, kan vervolgens gekeken worden naar de
uitwerking op aangrenzende vlakken, bijvoorbeeld de gevolgen voor de
financiering, bijvoorbeeld in het geval van zorg in natura of bijvoorbeeld
in het geval van pgb. Dáár zijn dan andere partijen, zoals VWS of
zorgverzekeraars aan zet.
Ik ga na de zomervakantie in gesprek met de betrokken partijen (V&VN,
ZN, Per Saldo, Stichting Kind en Ziekenhuis, Bvikz) om te spreken over het
vervolgproces dat partijen voor zich zien. Ik zal uw kamer informeren over
de vervolgstappen.
In de uitzending kwam ten slotte aan bod dat ouders moeilijk antwoorden
vinden op hun inhoudelijke vragen over hun (her)indicaties. Ik kan, zoals
ik al meermalen aangegeven heb, niet oordelen over de inhoud van de
casussen, omdat ik daar de (verpleegkundige) kennis en expertise niet
voor heb. Bovendien past het niet in de rol- en bevoegdheidsverdeling om
als Ministerie van VWS een standpunt in te nemen in individuele
casuïstiek. De geschilleninstantie Stichting Klachten en Geschillen
Zorgverzekeringen (SKGZ) is de instantie die duidelijkheid kan geven en
kan oordelen over de inhoud van een casus. Mochten ouders geen
duidelijkheid kunnen krijgen van hun zorgverzekeraar en/of het oneens
blijven met het besluit van een zorgverzekeraar, dan kunnen ouders dus
hun geschil laten beoordelen door de SKGZ. Het advies van de SKGZ is
bindend. Het SKGZ is de instantie die het Zorginstituut om een advies kan
vragen. Het Zorginstituut geeft dan advies over de casus aan het SKGZ en
niet rechtstreeks aan belanghebbenden (bijvoorbeeld ouders), zoals in de
uitzending van Op1 genoemd werd.
Er is de afgelopen maanden al veel gezegd en geschreven over dit
onderwerp. Ik heb gezien dat partijen proberen te werken aan oplossingen, en ik zal dit proces blijven volgen, faciliteren en aanjagen waar
nodig, waarbij ik de verdeling van verantwoordelijkheden goed in het oog
zal houden. Het is immers niet wenselijk dat ik als Minister op de stoel van
de wijkverpleegkundige ga zitten.
De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
H.M. de Jonge

2