Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2010–2011

32 169

Wijziging van het Wetboek van Strafrecht in
verband met het beperken van de mogelijkheden
om een taakstraf op te leggen voor ernstige
zeden- en geweldsmisdrijven en bij recidive van
misdrijven

Nr. 9

TWEEDE NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 19 november 2010
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel I, onderdeel C, vervalt het derde lid van artikel 22b.
B
Na artikel I, onderdeel C, wordt een nieuw onderdeel ingevoegd,
luidende:
Ca
In artikel 22g, eerste lid, wordt «kan het openbaar ministerie de
tenuitvoerlegging van de vervangende hechtenis bevelen» vervangen
door: beveelt het openbaar ministerie de tenuitvoerlegging van de
vervangende hechtenis.
Toelichting
Onderdeel A
Het kabinet staat een daadkrachtige bestrijding van ernstige zeden- en
geweldscriminaliteit voor. Dergelijke misdrijven zijn niet alleen zeer
ingrijpend en traumatisch voor de slachtoffers en hun naaste omgeving,
met name als het toegebrachte leed onherstelbaar is, maar zij raken ook in
brede zin het vertrouwen in de rechtsorde en de veiligheidsbeleving van
burgers. De bescherming van de samenleving tegen de daders maakt
toereikende straffen en maatregelen daarom noodzakelijk. De taakstraf is
in de visie van het kabinet een geschikte straf voor naar verhouding lichte
strafbare feiten. Het opleggen van een taakstraf vormt geen toereikende
bestraffing van ernstige zeden- en geweldsmisdrijven. Een dergelijk
bestraffing voldoet niet aan de eisen die, gelet op de ernst van het delict,
met het oog op vergelding en het voorkomen van nieuwe strafbare feiten

kst-32169-9
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 169, nr. 9

1

in de toekomst, moeten worden gesteld. Het derde lid van het voorgestelde nieuwe artikel 22b van het Wetboek van Strafrecht voorziet in de
mogelijkheid om in geval van veroordeling wegens een ernstig zeden- of
geweldsmisdrijf toch een taakstraf op te leggen, op voorwaarde dat deze
wordt gecombineerd met een (al dan niet voorwaardelijke) vrijheidsstraf
of vrijheidsbenemende maatregel. Het kabinet acht het niet passen bij het
karakter van de taakstraf dat deze toch zou kunnen worden opgelegd in
geval van een veroordeling wegens een ernstig zeden- of geweldsmisdrijf,
zoals bedoeld in het onderhavige wetsvoorstel. Voorgesteld wordt
daarom het derde lid van het nieuwe artikel 22b te schrappen.
Onderdeel B
Het niet of niet naar behoren verrichten van een taakstraf door de
veroordeelde dient gevolgd te worden door een bevel tot tenuitvoerlegging van de vervangende hechtenis. In de visie van het kabinet is het
niet aan het openbaar ministerie om van een dergelijk bevel af te zien. Dat
volgt ook uit artikel 22d, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht. Daarin
is aangegeven dat de rechter in het vonnis waarbij een taakstraf wordt
opgelegd, beveelt dat voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet
(naar behoren) verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast.
Voorgesteld wordt daarom in het eerste lid van artikel 22g van het
Wetboek van Strafrecht te schrappen dat het openbaar ministerie de
tenuitvoerlegging van de vervangende hechtenis kan bevelen.
Mocht de veroordeelde van mening zijn dat er uitzonderlijke omstandigheden aanwezig zijn die rechtvaardigen dat het bevel tot tenuitvoerlegging van de vervangende hechtenis niet wordt gegeven, dan kan hij
een bezwaarschrift tegen het bevel van het openbaar ministerie indienen
bij de rechter op grond van artikel 22g, derde lid.
De minister van Veiligheid en Justitie,
I. W. Opstelten
De staatssecretaris van Veiligheid en Justitie,
F. Teeven

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 169, nr. 9

2