Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2022–2023

36 202

Wijziging van enkele belastingwetten en enige
andere wetten (Belastingplan 2023)

Nr. 71

AMENDEMENT VAN HET LID VAN RAAN
Ontvangen 8 november 2022
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
I
Na artikel XXIV wordt een artikel ingevoegd, luidende:

ARTIKEL XXIVA
De Wet milieubeheer wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 16b.1, eerste lid, wordt in de definitiebepaling van historisch
industrieel emissieverslag «afvalverbrandingsinstallaties en lachgasinstallaties» vervangen door «afvalverbrandingsinstallaties, lachgasinstallaties
en biomassa-installaties als bedoeld in artikel 71h van de Wet belastingen
op milieugrondslag».
B
Aan artikel 16b.4, onderdeel a, wordt toegevoegd «, met dien verstande
dat de emissie als gevolg van het verbranden van biomassa volledig
wordt meegewogen in de industriële jaarvracht».
C
Aan artikel 16b.8, tweede lid, tweede zin, wordt toegevoegd «, met dien
verstande dat de emissie als gevolg van het verbranden van biomassa
volledig wordt meegewogen in de industriële jaarvracht».

kst-36202-71
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2022

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 36 202, nr. 71

1

II
Na artikel XXVIII, onderdeel C, worden vijf onderdelen toegevoegd,
luidende:
D
Artikel 71h wordt als volgt gewijzigd:
1. Na onderdeel a wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
aa. biomassa-installatie: installatie waarin blijkens een op grond van de
Wet algemene bepalingen omgevingsrecht afgegeven omgevingsvergunning uitsluitend biomassa mag worden verbrand en voldoet aan bij
ministeriële regeling te stellen voorwaarden;.
2. Onderdeel g komt te luiden:
g. industriële installatie: broeikasgasinstallatie, afvalverbrandingsinstallatie, lachgasinstallatie of biomassa-installatie;.
E
In artikel 71i, aanhef, wordt «broeikasgasinstallaties» vervangen door
«broeikasgasinstallaties of biomassa-installaties».
F
Artikel 71j wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid, onderdeel a, wordt «broeikasgasinstallatie»
vervangen door «broeikasgasinstallatie of biomassa-installatie».
2. Het tweede lid wordt als volgt gewijzigd:
a. In de aanhef wordt «broeikasgasinstallaties» vervangen door
«broeikasgasinstallaties of biomassa-installaties».
b. In onderdeel b wordt «broeikasgasinstallatie» vervangen door
«broeikasgasinstallatie of biomassa-installatie».
3. In het derde lid wordt «broeikasgasinstallaties en afvalverbrandingsinstallaties» vervangen door «broeikasgasinstallaties, afvalverbrandingsinstallaties en biomassa-installaties».
G
Aan artikel 71k, tweede lid, wordt een zin toegevoegd, luidende: De
exploitant van een biomassa-installatie is degene aan wie de omgevingsvergunning, bedoeld in artikel 71h, onderdeel aa, is verleend.
H
Aan artikel 71p wordt een lid toegevoegd, luidende:
5. Het derde lid is niet van toepassing voor zover de emissie het gevolg
is van het verbranden van biomassa. Bij ministeriële regeling kunnen
regels worden gesteld ter uitvoering van dit lid.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 36 202, nr. 71

2

Toelichting
Dit amendement regelt dat de CO2-uitstoot door het verbranden van
(houtige) biomassa per 1 januari 2024 wordt belast via de nationale
CO2-heffing. Elke ton CO2-uitstoot, ongeacht de bron, draagt bij aan de
klimaatcrisis. De CO2-uitstoot die vrijkomt bij het verbranden van houtige
biomassa viel echter buiten de nationale CO2-heffing. Dit terwijl het
biodiversiteitsverlies, het risico op ecocide en de gevolgen voor de
luchtkwaliteit juist reden te meer vormen voor het ontmoedigen van het
gebruik van biomassa met financiële prikkels. Het uitsluiten van de
CO2-uitstoot die vrijkomt bij het verbranden van biomassa van de
nationale CO2-heffing valt niet te rechtvaardigen. Middels de aangenomen
motie Van Raan en Leijten1 over voortaan de uitstoot door het verbranden
van biomassa meten heeft de Tweede Kamer de regering de opdracht
gegeven om biomassa niet langer als CO2-neutraal te behandelen en te
rekenen met de werkelijke CO2-uitstoot door het verbranden van
biomassa in biomassa- en kolencentrales. Dit maakt het mogelijk om het
toepassingsbereik van de nationale CO2-heffing uit te breiden naar de
uitstoot door het verbranden van biomassa.
II. Onderdeelsgewijs
Onderdeel I
Onderdeel A (Artikel 16b.1 van de Wet milieubeheer)
De belastingplicht voor de CO2-heffing industrie wordt in onderdeel II
uitgebreid naar biomassa-installaties. In de definitie van het historisch
industrieel emissieverslag wordt deze uitbreiding meegenomen.
Onderdeel B (Artikel 16b.4 van de Wet milieubeheer)
Voor de heffing van de belasting onder de naam CO2-heffing industrie
wordt zoveel mogelijk aangesloten bij de EU ETS-regels. Zo wordt in
artikel 16b.4 van de Wet milieubeheer geregeld dat de exploitant van de
industriële installatie de jaarvracht bepaalt op basis van de gegevens van
het EU ETS-emissieverslag. De regels over de emissies die in het
emissieverslag moeten worden opgenomen zijn vastgesteld bij de
Verordening monitoring en rapportage emissiehandel.2 In aanvulling
hierop moeten ook de emissies als gevolg van het verbranden van
biomassa worden gemonitord en gerapporteerd. De werkelijke uitstoot als
gevolg van het verbranden van biomassa is immers onderdeel van de
industriële jaarvracht waarover belasting, de CO2-heffing industrie, wordt
betaald. De voorgestelde wijziging heeft tevens tot gevolg dat de
vereisten om over de uitstoot van biomassa te rapporteren in het
emissieverslag worden aangescherpt en op gelijk niveau worden gebracht
ten aanzien van andere brandstoffen.
Onderdeel C (Artikel 16b.8 van de Wet milieubeheer)
In dit artikel is geregeld dat de industriële installaties die niet onder het
EU ETS vallen – zoals afvalverbrandingsinstallaties – ook de emissie als
gevolg van het verbranden van biomassa moeten meewegen in de
industriële jaarvracht. Verwezen wordt naar de toelichting op onderdeel B.
1
2

Kamerstukken II 2020/21, 35 668, nr. 27.
Uitvoeringsverordening (EU) nr. 2018/2066 van de Commissie van 19 december 2018 inzake de
monitoring en rapportage van de emissies van broeikasgassen overeenkomstig Richtlijn
2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot wijziging van Verordening (EU)
nr. 601/2012 van de Commissie (PbEU 2018, L334).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 36 202, nr. 71

3

Onderdeel II
Onderdeel D (Artikel 71h van de Wet belastingen op milieugrondslag)
Er wordt een definitiebepaling van biomassa-installatie opgenomen.
Een biomassa-installatie is een installatie waarin uitsluitend biomassa
wordt verbrand. Een dergelijke installatie wordt nu niet aangemerkt als
broeikasgasinstallatie (Artikel 2, tweede lid, van het Besluit handel in
emissierechten). Door aanpassing van de definitiebepalingen vallen deze
installaties binnen het bereik van de CO2-heffing industrie. Onder
biomassa wordt in deze verstaan hetgeen is bepaald in artikel 1.1 van het
Activiteitenbesluit milieubeheer.
Installaties waarin deels biomassa wordt verbrand, vallen reeds binnen
het bereik van de CO2-heffing industrie (wanneer zij niet op basis van de
overige bepalingen van Artikel 2, Besluit handel in emissierechten,
worden uitgesloten). Deze installaties hoeven derhalve niet aanvullend
onder de definitie te vallen.
Onderdeel E (Artikel 71i van de Wet belastingen op milieugrondslag)
Een biomassa-installatie die direct of indirect uitsluitend wordt
geëxploiteerd voor het in een kas telen van gewassen, stadsverwarming,
de gebouwde omgeving, of het opwekken van elektriciteit is uitgezonderd
van de CO2-heffing industrie.
Onderdeel F (Artikel 71j van de Wet belastingen op milieugrondslag)
De belasting wordt bij biomassa-installaties geheven over de uitstoot
van broeikasgas. Van de heffing zijn uitgezonderd de emissies als gevolg
van het opwekken van elektriciteit of als gevolg van het opwekken van
meetbare warmte die wordt uitgevoerd ten behoeve van stadsverwarming
indien de biomassa-installatie in het belastingtijdvak meer dan driekwart
van zijn totaal geproduceerde meetbare warmte in dat belastingtijdvak
heeft uitgevoerd ten behoeve van stadsverwarming.
Onderdeel G (Artikel 71k van de Wet belastingen op milieugrondslag)
De belastingplichtige voor de emissies door een biomassa-installatie is
degene aan wie de omgevingsvergunning voor die biomassa-installatie is
verleend.
Onderdeel H (Artikel 71p van de Wet belastingen op milieugrondslag)
De uitstoot van emissies als gevolg van biomassa vallen niet onder het
EU ETS systeem. Derhalve wordt over deze emissies de volledige
CO2-heffing industrie betaald.
Van Raan

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 36 202, nr. 71

4