Bijlage bij brief RZ/cp B2009/0320
Advies van de NVVB-adviescommissie Persoon & Recht
Juli 2009
Algemeen
De gekozen lijn voor het voorstel, om het opmaken van elektronische akten van de burgerlijke
stand mogelijk te maken, de verouderde vereisten tot het overleggen van documenten ten
behoeve van huwelijksaangifte en –voltrekking los te laten en de akte van burgerlijke staat in te
voeren, wordt door de commissie Persoon & Recht van de NVVB van harte onderschreven. De
commissie Persoon & Recht heeft ook een eerder concept wetsontwerp over dit onderwerp mogen
bestuderen en is zeer te spreken over de vooruitgang die sinds dat wetsontwerp is geboekt.
Bij uitblijven van digitalisering: uitwisselbaarheid, ook internationaal, is dan van belang.
Wel valt het de commissie op dat de MvT een keuze maakt voor vrijblijvende invoering van de
elektronische burgerlijke stand. Hoewel de commissie zeer hecht aan de autonomie van gemeenten
lijkt hier toch sprake te zijn van een schijnautonomie, aangezien zowel vanuit de Rijksoverheid als
vanuit de publieke opinie feitelijk wordt verwacht dat gemeenten elektronische dienstverlening
voor de burgerlijke stand aanbieden, zodra die mogelijkheid bestaat. De publiciteit rondom het
wetsontwerp heeft hetzelfde uitgangspunt, terwijl de afdeling Wetgeving al heeft laten
doorschemeren toch met een digitaliseringsplicht te zullen komen als gemeenten de “vrijwillige”
digitalisering niet zelf oppakken. De tekst vindt de commissie dan ook niet in overeenstemming
met de feiten.
Daar komt bij dat het Ministerie de randvoorwaarden voor digitalisering vaststelt. Aan die
randvoorwaarden hangt een prijskaartje. Voor die kosten zal compensatie moeten worden
aangeboden.
Verder werkt de keuze voor twee systemen voor de burgerlijke stand, de schriftelijke en de
elektronische die naast elkaar zullen bestaan, kostenverhogend. Er zullen twee werkprocessen
ontstaan. Bovendien krijgt de ambtenaar van de burgerlijke stand (ABS) een veel grotere
verantwoordelijkheid voor de controle op de door de burger opgegeven gegevens, waar hij
voorheen kon volstaan met een verzoek aan de burger om de juistheid zelf aan te tonen. De vraag
is, bij die systematiek, of er sprake zal zijn van kostenbesparing of juist zwaardere lasten voor de
ABS.
Onderdeelsgewijs commentaar op de Memorie van Toelichting
Vooronderstellingen
Niet elke gemeente beschikt over GBA-V. Ook bevat GBA-V niet alle informatie die een gemeente
in zijn eigen GBA terug kan vinden. In de GBA wordt niet bijgehouden of de burger een bewijs van
ongehuwde staat heeft overgelegd (of dat er mogelijke twijfels zijn op dat punt, bijvoorbeeld
omdat de burger eerder heeft geprobeerd een huwelijk te laten registreren).
Punt 1. Inleiding
De commissie vindt het van groot belang om getuigen aanwezig te laten zijn bij het huwelijk.
Desgewenst kan op verzoek van de aanwezigheid van getuigen worden afgezien, maar
uitgangspunt moet zijn, dat zij er wel bij zijn. In de praktijk blijken de meeste bruidsparen
behoefte te hebben aan deze voorziening.
Daarbij is wel van belang dat aan het aantal niet onbeperkt kan zijn en de minimum leeftijd niet te
jong wordt.
Overigens dient art. 70, lid 1 ook nog te worden aangepast, aangezien daarin nog vermeld staat:
”het vereiste aantal getuigen”.

1/7

Zou worden gekozen om de getuigen uit de wet te schrappen, dan is de kans groot dat de Tweede
Kamer ze er weer in zet. Beter is om het van tevoren goed te regelen.
Punt 3.
Een elektronisch register en een papieren register komen volgens het wijzigingsvoorstel naast
elkaar te bestaan. Er komen dus twee registers. Dat is heel onpraktisch en kostenverhogend. Ook
de twee verschillende werkprocessen werken kostenverhogend. Wenselijker zou zijn direct een
geheel elektronisch systeem in te voeren, in plaats van papieren en elektronisch systeem naast
elkaar.
Elektronische aangifte moet ook aan de gemeentebalie plaats kunnen vinden indien de aangever
niet beschikt over een DIGID of om andere redenen in persoon moet verschijnen.
Punt 4.
Geboorteaangifte: controle bij verpleegkundige is een groot probleem. Bovendien zullen
geneeskundigen na verloop van tijd niet meer zonder tegenprestatie willen meewerken aan de
controle op de geboorte en op een bepaald moment kosten daarvoor in rekening gaan brengen.
Daarvoor wordt in het huidige voorstel geen compensatie geboden.
Momenteel vindt aan het loket een zekere controle plaats: er moet een kaartje van het ziekenhuis
worden getoond, vaak wordt een geboortekaartje overgelegd en de ABS let ook in het gesprek op
vreemde opmerkingen of non-verbale signalen. Ook het enkele feit dat aangifte bij een ambtenaar
in een gemeentehuis moet plaatsvinden, werpt een drempel op voor fraude met de
geboorteaangifte. Daarnaast is de hielprik ook een controlemoment (dit blijft). Het huidige systeem
is niet sluitend, maar het elektronisch mogelijk maken van aangifte op afstand vergroot de
mogelijkheden voor en risico’s van fraude aanzienlijk.
De verplichting voor de ABS om zelf contact op te nemen met de arts of andere hulpverlener om de
geboorteaangifte te controleren is niet uitvoerbaar. In de eerste plaats omdat het regelmatig zal
voorkomen dat de betreffende arts voor de ABS niet bereikbaar is, wegens nachtdienst, vakantie,
ziekte of gewoon drukke werkzaamheden.
De elektronische geboorteaangifte op afstand kan alleen plaatsvinden als er een melding wordt
ontvangen vanuit het elektronisch patiëntendossier, of anderszins door een dienstverlener die dat
uit eigen wetenschap beroepsmatig heeft vastgesteld, dat het kind is geboren. Navraag door de
ABS is geen werkbare constructie. Bij gebreke aan een mededeling van de geboorte kan de burger
zelf zorg dragen voor een elektronische melding door arts of verloskundige, of hij kan in persoon
aangifte doen aan het loket. Bij die aangifte moet dan ook het elektronische proces worden
gehanteerd om zo ook de elektronische opslag van de akte mogelijk te maken.
Ook problematisch is de bevoegdheid van de ABS om een ten onrechte opgemaakte geboorteakte
door te halen. In deze regeling ontbreken de gebruikelijke waarborgen van rechtszekerheid. Juist
bij een geboorteakte, die aan de basis ligt van elke administratieve identiteit, moeten aan de
doorhaling voldoende waarborgen worden verbonden om te voorkomen dat een correcte
administratieve identiteit abusievelijk zou kunnen worden verwijderd.
Het is de vraag of de ABS met voldoende zekerheid kan vaststellen dat een aangifte frauduleus is.
Alleen in dat geval ligt een ambtshalve doorhaling naar de mening van de commissie voor de hand.
In geval alleen een terugmelding komt dat het kind niet is aangetroffen door de entadministratie
zal de ABS niet bereid moeten zijn om mee te werken aan doorhaling. Een abusievelijke doorhaling
van een terecht opgemaakte akte zou zelfs schending kunnen opleveren van het IVRK.
Iemand die niet actueel in de GBA staat moet niet in de gelegenheid worden gesteld om
elektronisch aangifte te doen.
Ambtshalve doorhalen van de geboorteakte is geen optie. Mogelijk kan wel de GBA-registratie van
het kind worden gestuit (hele persoonslijst in onderzoek) en doorhaling bij de Officier van Justitie
worden verzocht.
De ABS moet altijd de bevoegdheid hebben om burgers op te roepen om hen te spreken over de
akte. Ervaring leert dat dit veel vaker nodig is dan van te voren wordt verondersteld. Zo zal in
vrijwel alle internationale gevallen nader overleg met de burger nodig zijn, bij voorbeeld over de
naam, al dan niet verkrijging van vreemde nationaliteit of vreemd afstammingsrecht.

2/7

Controle huwelijk: wie constateert of de vrije wil van het echtpaar in het geding is? Dat wordt nu
ook niet onderzocht maar is wel een probleem.
Op pagina 8 staat vermeld: “Blijkt dat de ambtenaar van de burgerlijke stand de gegevens niet of
niet allemaal in de GBA kan verifiëren, bij voorbeeld omdat die alleen in buitenlandse registraties
voorkomen, dan is de burger verplicht om zelf aan te tonen dat zijn informatie op waarheid
berust”. De commissie wil er de nadruk op leggen dat zij deze passage bijzonder van belang vindt.
Elektronische overlijdensaangifte: hieraan wordt wel gerefereerd maar in de praktijk werkt het nog
nergens.
Het Centraal Meldpunt Identiteitsfraude wordt thans geëvalueerd. Wat is de stand van zaken? Is dit
een geschikte manier om identiteitsfraude te bestrijden? Of worden ook andere middelen
overwogen?
Punt 5.
De gekozen werkwijze voor elektronische afschriften roept in de praktijk vragen op. Waarom wordt
ervoor gekozen om een elektronisch afschrift toe te zenden aan de burger? Omdat het digitale
adres van de burger niet bekend is bij de overheid is het risico op onjuiste adressering relatief
groot. Bovendien lijkt het de commissie zeer moeilijk om de authenticiteit van een aan de burger
verzonden digitaal document te waarborgen. Daarnaast kan de burger het document onbeperkt
vermenigvuldigen en is er een reëel risico van hergebruik gedurende lange tijd, waardoor
verouderde gegevens te lang in omloop kunnen blijven.
Naar de mening van de commissie zou het meer voor de hand liggen om een uittreksel niet toe te
zenden aan de burger, maar slechts voor hem toegankelijk te maken op een door de overheid
beheerde plaats. De commissie verwijst in dit verband naar de gang van zaken bij de afgifte van
een e-apostille: de burger ontvangt een code. Die code kan hij gebruiken om het digitale uittreksel
te benaderen, maar ook de ontvangende autoriteit kan eenvoudig via internet kennis nemen van
de inhoud van het uittreksel, doordat de burger hem van die code op de hoogte stelt. Beiden
kunnen schriftelijke “afschriften” uitdraaien naar behoefte. Voor nadere informatie over de eapostille, zie www.hcch.net.
Daarnaast is voor een digitaal uittreksel, dat niet meer wordt ingenomen door de ontvangende
autoriteit, zinvol om een bepaling over de geldigheidsduur op te nemen. Te denken valt aan een
periode van zes maanden.
Niet alleen de handtekening verdwijnt in dit systeem, maar ook het dienststempel.
Er is een koppeling met inktvraat. Het probleem van inktvraat kan ook worden opgelost door de
oude akten te digitaliseren. Dit kan worden gekoppeld aan de elektronische aangifte.
Punt 6. Akte van burgerlijke staat
Er kan een belang zijn voor de GBA om ambtshalve een akte van burgerlijke staat op te maken, bij
voorbeeld als iemand weigert mee te werken aan registratie van zijn huwelijk. De IND-stukken
waarin dat huwelijk vermeld staan, zouden in dat geval tot bron voor die akte kunnen dienen.
Overigens ontbreekt deze mogelijkheid ook in het huidige stelsel; zij zou dus een verbetering
daarvan zijn.
De mogelijkheden om een akte van burgerlijke staat op te maken zijn te beperkt. Zo is er geen
reden om te verlangen dat de burger een verblijfsvergunning heeft alvorens de akte op te maken.
Tevens zou het mogelijk moeten zijn de vermoedelijke nationaliteit op te nemen in de akte van
burgerlijke staat.
Op pagina 12 wordt een opsomming gegeven van documenten die aan de akte van burgerlijke
staat ten grondslag kunnen liggen. Het is een goede zaak dat hierin ook het Rapport van eerste
gehoor en het Rapport van nader gehoor expliciet in worden vermeld. De informatie uit deze
rapporten heeft de ABS nodig voor het opmaken van een betrouwbaar document, maar soms kost
het moeite om de IND van de bevoegdheid om daarvan kennis te nemen, te overtuigen. Daar staat
tegenover dat het naar de mening van de commissie niet goed mogelijk is om een limitatieve
opsomming te maken van over te leggen documenten. Elk land kent zijn eigen documenten en het
is soms afhankelijk van de concrete situatie of voldoende zekerheid bestaat omtrent een bepaald
rechtsfeit.
3/7

Voorgesteld wordt (punt 14) om gegevens in onderzoek te stellen in de GBA als de burger stukken
overlegt, die de akte van burgerlijke staat weerspreken. Een onderzoek vereist echter een actieve
houding van de GBA-ambtenaar. Het is veelal aan de burger om de akte van staat te doen
verbeteren. De GBA-ambtenaar stelt dus feitelijk geen onderzoek in. Dat ligt alleen anders als de
ABS zelf een verzoek tot verbetering zou indienen bij de rechtbank.
Wat is de verhouding van de akte van burgerlijke staat ten opzichte van Haagse akten? Kan een
echtscheidingsakte in Den Haag worden ingeschreven als het huwelijk in een akte van staat wordt
opgenomen.
De akte van burgerlijke staat moet een registerakte worden. De akte moet bij voorkeur worden
opgenomen in een nieuw te maken afdeling 4a van titel 4 boek 1 van het BW.
Daarbij dienen dan ook de artt 1:17 en 1:17a BW te worden aangepast. Tevens zal in de inhoud
van de akte van staat bepaald dienen te worden en of er uittreksels/afschriften van mogen worden
verstrekt en zo ja, welke gegevens die dan mogen bevatten (analoog aan de bepalingen ten
aanzien van de inhoud van de andere akten van de BS en hun uittreksels/afschriften).
Punt 7. Lastenverlichting
De lastenverlichting ten aanzien van huwelijksvoltrekking is helder en verdient lof.
Punt 16: het opzoeken van de DIGID kost tijd, blijkens de MvT. In de praktijk werkt het inderdaad
zo. Maar mag de burger, formeel gesproken, zijn DIGID op papier of elektronisch ergens
opgeslagen hebben? Anders is het misschien beter uit te gaan van de fictie dat de burger zijn
DIGID wel uit zijn hoofd kent.
Onderschat wordt hoeveel werk er aan een elektronische aangifte kan zitten, doordat de burger
zaken niet goed of niet volledig invult of stukken niet of niet volledig meestuurt.
De lastenverlichting ten aanzien van de overlijdensaangifte verdient een herberekening. In de
berekening wordt ervan uit gegaan dat van elk overlijden apart aangifte wordt gedaan. Dat is niet
het geval. In het algemeen wordt, zeker in grotere gemeenten, aangifte gedaan van meerdere
overlijdens tegelijkertijd. Bovendien wordt de uitvaartondernemer veelal met voorrang geholpen.
Ook als de uitvaartondernemer anderhalf uur nodig heeft voor zijn aangiften, is dat dan niet meer
dan 15-20 minuten per aangifte.
Daarnaast worden met een afschrift van de overlijdensakte tevens een groot aantal andere
documenten afgegeven. Niet duidelijk is of van deze documenten ook digitale afgifte plaats kan
vinden. Ten minste een belangrijk deel van deze documenten zal op elektronische wijze of per fax
moeten kunnen worden uitgewisseld; met name voor de verzegelde B-enveloppe zal dan een
oplossing moeten worden gevonden.
Ter illustratie een overzicht van de “papierwinkel” rondom de overlijdensaangifte:
In de praktijk gebruikt de uitvaartverzorger nu al een eigen aanvraagformulier, dat naast gegevens
voor de ABS ook gegevens voor de eigen administratie van de uitvaartverzorger bevat. Er bestaat
een apart formulier voor levenloos geboren kinderen. Deze overlijdens worden bovendien
schriftelijk bijgehouden op een telkaart voor het CBS, aangezien in dit geval geen geboorteakte
wordt opgemaakt.
De uitvaartverzorger overlegt een A-verklaring en een B-verklaring. De A-verklaring is een
verklaring van overlijden door de arts (art. 7 WLB). De B-verklaring is verzegeld, en bevat
informatie over de overlijdensoorzaak ten behoeve van het CBS. Deze mag door de ABS niet
worden geopend.
Daarnaast geeft de ABS de volgende stukken af:
verlof tot begraven/cremeren/ ontleden (in vrijwel alle gevallen)
verlof tot uitstel/bespoediging (frequent)
lijkenpas (soms, op grond van de overeenkomst van Straatsburg tot transport van lijken)
En worden de volgende stukken overgelegd:
conceptaangifte door de Officier van Justitie (in geval van lijkvinding)
verklaring van niet-natuurlijke dood (GGD-arts)
toestemming tot begraven/ verbranden van OvJ
wilsverklaring ontleden

4/7

Lastenverlichting voor de ABS: de invoering van dubbele registers van de burgerlijke stand en
controle op de door de burger ingevoerde gegevens zal niet leiden tot een veel geringere werkdruk
voor de ABS. De lasten zullen niet verminderen. Niet de burger, maar de ABS moet de
verschillende controles uitvoeren. Ook zal vaak contact gelegd moeten worden met de burger, die
niet meer aan het loket verschijnt. Dat brengt extra werkdruk met zich mee.
Punt 8. Aanpassing systemen
De commissie vraagt zich af of het juist is om de elektronische dienstverlening facultatief in te
voeren. De commissie voorziet dat de Rijksoverheid uiteindelijk toch van gemeenten zal
verwachten dat een elektronische burgerlijke stand tot stand komt. Ook burgers zullen niet
accepteren dat gemeenten dienstverlening niet elektronisch aanbieden. Het is in dat kader niet
realistisch om de invoering ervan “facultatief” te noemen. Het scheppen van de mogelijkheid wekt
ook de verwachting, bij andere overheden, bedrijfsleven en de burger, dat van die mogelijkheid
gebruik gemaakt wordt. Die verwachting wordt nog versterkt door de communicatie vanuit Justitie
rondom de modernisering van de burgerlijke stand. Gemeenten ontkomen er dan ook niet aan om
van de nieuw gecreëerde mogelijkheid gebruik te maken.
Het alleen mogelijk maken van een elektronisch systeem is onvoldoende. De plaatsonafhankelijke
burgerlijke stand stelt hogere eisen aan de uitwisselbaarheid van elektronische gegevens, zoals
huwelijksdossiers en persoonsgegevens van een aangever uit een andere gemeente. Systemen
kunnen daarom alleen goed werken als er een voldoende systeembeschrijving is. “Zomaar”
beginnen en ieder zijn eigen systeem laten ontwerpen, is daarmee in strijd. Bovendien leidt het tot
desinvesteringen als over enkele jaren alsnog wordt besloten om uitwisseling, zowel nationaal als
internationaal, mogelijk te maken. Als dat nu niet wordt geregeld, zal het onevenwichtige stelsel in
de toekomst een rem op modernisering kunnen plaatsen.
De commissie wijst er in dit verband op dat aan de AMvB over technische randvoorwaarden
waarnaar in het wetsvoorstel wordt verwezen nog geen invulling is gegeven.
Onderdeel A
Artikel 1
Op welke wijze zal die verificatie met andere overheidsregistratie of autoriteiten plaats dienen te
vinden? Schriftelijk, mondeling of elektronisch?
Onderdeel B
Er moet geregeld worden dat de digitale registers, registers van de burgerlijke stand zijn.
In verband met het toepassen van het Internationaal Privaatrecht denkt de commissie dat het
verstandig is elektronische geboorteaangifte op afstand in ieder geval niet mogelijk te maken voor
ouders die bi-patride zijn.
Onderdeel D
In het vernieuwde art. 19e BW1 dient de aangever bij een elektronische geboorteaangifte
geslachtsnaam en voornamen van het kind en van de moeder op te geven als verplichte gegevens
vermeld. Niet iedereen beschikt over een geslachtsnaam of voornamen. Mogelijk kan de
terminologie worden aangepast in “namen”.
Ook zal aan de aangever moeten worden gevraagd of het kind op het moment van de aangifte nog
in leven is, levend is geboren of levenloos ter wereld is gekomen. Er zal immers mogelijk een
andere akte opgemaakt dienen te worden.
Onduidelijk is wat er gebeurt wanneer de aangever bij een elektronische aangifte weigert of niet in
staat is de akte te ondertekenen. Op welke wijze is dat elektronisch te achterhalen?
Wanneer de geboorteaangifte elektronisch zal geschieden en de akte dus niet meer ondertekend
door de aangever, zal ook art. 40, lid 1c van het Besluit burgerlijke stand aangepast dienen te
worden.
Hielprik en geboorteaangifte zijn niet onlosmakelijk met elkaar verbonden. Met name bij geboorte
in het ziekenhuis is de hielprik vaak allang gegeven. Let op: deelname aan hielprik kan ook worden
geweigerd.
Door de wijzigingen zal in het huidige 9e lid van art. 19e “achtste” worden vervangen door “elfde”.

5/7

Onderdeel E
Akte van burgerlijke staat en Haagse akte: deze lijken gelijkwaardig maar kunnen een afwijkende
inhoud hebben. Het is van belang dat de wetgever hieraan aandacht besteedt. Hoe verhoudt de
akte van burgerlijke staat zich tot de Haagse akten?
Onderdeel F
In onderdeel F worden geslachtsnaam en voornamen als verplichte gegevens vermeld. Niet
iedereen beschikt over een geslachtsnaam of voornamen. Mogelijk kan de terminologie worden
aangepast in “namen”.
Het komt voor dat een geslacht onbekend is.
Van belang is ook de laatst bekende woonplaats/het woonadres van de overledene in verband met
doorwerking naar de GBA.
Wenselijk is dat ook gegevens omtrent de nationaliteit van de overledene worden vermeld, voor
zover bekend.
Zou het ook niet vereist moeten zijn de laatste woonplaats van de overledene te vragen?
Moet uit het gewijzigde art. 19h, lid 2 worden begrepen dat de aangifte van overlijden door iemand
die geen begrafenisondernemer/gemachtigde is (bijvoorbeeld een vader van een kind) de aangifte
niet elektronisch kan doen? Dat is wel vreemd, want hij mag de aangifte van geboorte wel
elektronisch doen.
Onderdeel G en H
Uit de tekst blijkt, dat ook nadat de vreemdeling een akte van burgerlijke staat heeft laten
opmaken, wijziging van die akte kan plaatsvinden aan de hand van een latere vermelding.
Ondergraaft dit niet de gedachte dat verbetering van de akte juist door de rechtbank zou moeten
plaatsvinden? Is het zinvol in wet of MvT een grens te trekken met betrekking tot de wijzigingen
die in de MvT aangebracht kunnen worden?
De bedoeling is dat er aan de akte van burgerlijke staat latere vermeldingen worden gevoegd over
latere rechtsfeiten. In de gewijzigd wettekst van art. 20a wordt dit aangegeven.
In de akte van burgerlijke staat worden echter ook huwelijksgegevens opgenomen, terwijl het
blijkbaar niet de bedoeling is dat er een latere vermelding van echtscheiding aan wordt
toegevoegd. Dit kan onduidelijkheid opleveren ten aanzien van hetgeen de akte van burgerlijke
staat bewijst.
De akte van Burgerlijke Staat wordt niet genoemd als registerakte. Volgens de commissie is wel
beoogd dat dit zo is. Het wetsontwerp zal dan op dit punt moeten worden aangepast. Is het niet de
bedoeling er een registerakte van te maken, dan zal de hele tekst nog een keer moeten worden
nagelopen.
Onderdeel J
De vraag is of de betrokken instantie weet in welke gemeente de akte van burgerlijke staat is
opgemaakt.
Onderdeel M
Elektronisch contact met ABS: dat stuk moet vervallen.
Onderdeel N
De M46-procedure wordt afgeschaft. Hoe gaat dat met een vreemdeling, die wil trouwen in
Nederland (met een Nederlander of een hier woonachtige persoon)?
Onderdeel O
De ABS kan op grond van artikel 19e lid 10 een akte doorhalen. (zie voor bedenkingen bij deze
bepaling hierboven). Indien doorgevoerd moet tegen de doorhaling beroep mogelijk zijn op grond
van artikel 27. De tekst lijkt echter alleen beroep tegen de weigering om door te halen mogelijk te
maken.
Onderdeel Q
Doordat de (akte van) huwelijksaangifte verdwijnt, moet ook art. 46 gewijzigd worden.
Onduidelijk is, dat er steeds gesproken wordt van “dit voornemen” of “dit verzoek”, maar dat
nergens is geregeld hoe en op welke dag dat voornemen dan tot stand komt en in welke vorm dit
bij ABS kenbaar moet worden gemaakt.

6/7

Een en ander heeft ook te maken met de in art. 58 en 62 BW1 genoemde termijnen. Vervolgens
moeten ook nog art. 55 en 55a BBS vervallen verklaard worden.
Zeker als mensen een “BABS” meenemen, ontbreekt elk toezicht op gedwongen huwelijken en
huwelijken van personen die niet voldoende in staat zijn om hun wil te bepalen. Ze zouden ook nog
eens thuis kunnen trouwen en dan wordt het volledig aan het zicht onttrokken.
Onderdeel R
Artikel 44 lid 2 regelt de bevoegdheid van de Haagse ABS. Er blijkt niet uit dat die bevoegdheid
ontbreekt als geen van beiden Nederlander is en ook niet waartoe de ABS van Den Haag bevoegd
is.
Uit art. 44, lid 1 k blijkt dat de aanstaande echtgenoten de naam van de gemeente waar het
huwelijk zal worden voltrokken dienen op te geven. Dit zal wel een gemeente in Nederland dienen
te zijn.
Overigens acht de commissie het wenselijk dat ook in geval twee in het buitenland woonachtige
vreemdelingen in Nederland in het huwelijk willen treden, hiervoor de mogelijkheid zou moeten
bestaan, voor zover zij voldoen aan de vereisten voor het huwelijk naar hun eigen recht.
Onderdeel S
Zou ook niet het geslacht in de beëdigde verklaring opgenomen moeten worden?
Volgens art. 57, lid 2 Bbs zijn bovendien de gegevens van de ouders wel verplicht in de
huwelijksakte. Dus of die gegevens ook laten verklaren of art. 57 Bbs aanpassen.
Onderdeel W
De grote vraag is waar het huwelijk voltrokken zal worden. Wie weet dat nu er geen akte van
huwelijksaangifte meer gemaakt wordt? Moet het derde lid niet aangepast worden? Of geeft de
ABS kennis aan alle ABS’en in Nederland?

---

7/7