Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2022–2023

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

222
Vragen van het lid Ellian (VVD) aan de Minister voor Rechtsbescherming over
het bericht «Vrijheid voor leider Bende van Venlo lonkt na zeven moorden»
(ingezonden 9 september 2022).
Antwoord van Minister Weerwind (Rechtsbescherming) (ontvangen 7 oktober
2022). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2022–2023, nr. 122.
Vraag 1
Bent u bekend met het bericht «Vrijheid voor leider Bende van Venlo lonkt na
zeven moorden»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Klopt het dat de Frank P. in totaal ongeveer 250 geweldsdelicten heeft
gepleegd, waaronder ten minste zeven moorden?
Antwoord 2
De heer P. is op 26 april 1996 door het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch
veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf voor meervoudige moord en
meervoudige gekwalificeerde doodslag op in totaal zeven personen. Over
mogelijk gepleegde delicten die niet hebben geleid tot deze veroordeling kan
ik geen uitspraken doen.
Vraag 3
Sinds wanneer staat de tot levenslang veroordeelde Frank P. op de wachtlijst
van de Rooyse Wissel?
Antwoord 3
P. staat sinds 8 september 2022 op de wachtlijst van het forensisch psychiatrisch centrum (FPC) De Rooyse Wissel.

1

ah-tk-20222023-222
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2022

Telegraaf, 8 september 2022, «Vrijheid voor leider Bende van Venlo lonkt na zeven moorden»,
https://www.telegraaf.nl/nieuws/891788400/vrijheid-voor-leider-bende-van-venlo-lonkt-nazeven-moorden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, Aanhangsel

1

Vraag 4
Zijn alle slachtoffers en nabestaanden betrokken bij het besluit om Frank P. op
de wachtlijst van de Rooyse Wissel te plaatsen? Zo ja, hoe zij zijn betrokken
en zo nee, waarom niet?
Antwoord 4
Om te beginnen wil ik benadrukken dat P. mogelijk wordt overgeplaatst naar
FPC De Rooyse Wissel zodat hij daar een behandeltraject kan volgen, er is
geen sprake van re-integratieactiviteiten zoals verlof of andere vrijheden (zie
ook de beantwoording op vraag 6 en 7). Slachtoffers en nabestaanden
worden geïnformeerd over een overplaatsing als er sprake is van vrijheden.
In dit geval is dat daarom niet gebeurd.
Vraag 5
Klopt het dat er in 2019 meerdere adviezen zijn geweest, waaronder die van
het Adviescollege Levenslanggestraften, op grond waarvan destijds is
geoordeeld dat zelfs van een eerste stap richting terugkeer in de samenleving
niet aan de orde kon zijn?
Antwoord 5
Voordat ik in ga op de zaak P., schets ik eerst het beleidskader voor de
tenuitvoerlegging van de levenslange gevangenisstraf.2 Het beleidskader
voorziet in een procedure voor herbeoordeling van de levenslange gevangenisstraf en biedt mogelijkheden voor de levenslanggestrafte om zich daarop
voor te bereiden. Op grond van dit kader adviseert het Adviescollege
Levenslanggestraften (hierna: Adviescollege) 25 jaar na aanvang van de
detentie of een levenslanggestrafte kan worden toegelaten tot de
re-integratiefase. Dit doet het Adviescollege bij iedere levenslanggestrafte.
Het Adviescollege hanteert hierbij de volgende vier criteria:
- het recidiverisico;
- de delictgevaarlijkheid;
- het gedrag en de ontwikkeling van de levenslanggestrafte gedurende zijn
detentie, en;
- de impact op de slachtoffers en nabestaanden en in de sleutel daarvan de
vergelding.
Voorafgaand aan de advisering door het Adviescollege vindt een uitgebreid
onderzoek plaats, waarbij de betrokkene onder meer ter observatie in het
Pieter Baan Centrum (PBC) wordt geplaatst voor ten minste zes weken. Het
Adviescollege baseert zijn advies mede op het rapport van het PBC. Naast het
onderzoek door het PBC wordt advies ingewonnen bij de reclassering en
wordt een nabestaanden- en slachtofferonderzoek uitgevoerd. Ook hoort het
Adviescollege de slachtoffers en nabestaanden, indien zij dat wensen, en tot
slot de levenslanggestrafte zelf.3
Het Adviescollege brengt vervolgens advies uit aan mij zodat ik een
beslissing kan nemen over het al dan niet toelaten van een levenslanggestrafte tot de re-integratiefase.
In de zaak P. heeft het Adviescollege op 11 maart 2019 negatief geadviseerd
omtrent de toelating tot de re-integratiefase. Zoals omschreven in artikel 7,
eerste lid, van het Besluit Adviescollege levenslanggestraften ben ik
gehouden bij een negatief advies van het Adviescollege dienovereenkomstig
te beslissen. Bij besluit van 8 juli 2019 heb ik aan P. medegedeeld dat hij niet
wordt toegelaten tot de re-integratiefase. Het Adviescollege heeft in zijn
advies van 2019 opgenomen dat het na twee jaren een vervolgadvies zou
uitbrengen (zie antwoord op vraag 6 en 7).
Vraag 6 en 7
Waarom kan een eerste stap richting terugkeer in de samenleving nu wel aan
de orde zijn?

2

Het beleidskader is kenbaar gemaakt aan de Tweede Kamer in de volgende brieven: Kamerstuk
29 279, nr. 325; Kamerstuk 29 279, nr. 338; 29 279, nr. 354; 29 279, nr. 366.
3
Besluit Adviescollege levenslanggestraften, Staatscourant 2016, 65365.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, Aanhangsel

2

Heeft het Openbaar Ministerie positief geadviseerd tot deze stap? Zo nee,
waarom heeft u daar dan toch toe besloten?
Antwoord 6 en 7
In november 2021 heeft het Adviescollege vervolgadvies uitgebracht in de
zaak P. Het Adviescollege adviseerde op basis van zijn deskundig oordeel en
alle uitgevoerde onderzoeken opnieuw om P. niet toe te laten tot de
re-integratiefase. Zoals aangegeven in de beantwoording op vraag 5 ben ik
gehouden bij een negatief advies van het Adviescollege dienovereenkomstig
te beslissen. Bij besluit van 21 december 2021 heb ik wederom aan P.
medegedeeld dat hij niet wordt toegelaten tot de re-integratiefase.
De plaatsing van P. op de wachtlijst van FPC De Rooyse Wissel is dan ook
niet in het kader van de re-integratiefase, maar in het kader van behandeling.
Het PBC heeft door middel van observatieonderzoek een stoornis bij P.
geconcludeerd en hierover in juni 2021 gerapporteerd. P. heeft in september
2021 een verzoek ingediend tot overplaatsing naar een FPC voor behandeling
van die stoornis. In dit verband is het Murray-arrest van het Europees Hof
voor de Rechten van de Mens (EHRM) van belang. Op grond van het
Murray-arrest is elke lidstaat verplicht zijn volledige medewerking te geven
aan een behandeling van een stoornis bij een gedetineerde wanneer er een
reële kans is dat door de behandeling zijn recidiverisico wordt verminderd.
Het OM heeft negatief geadviseerd over het opstarten van een behandeltraject van P. Het Adviescollege heeft in november 2021 overwogen dat
betrokkene een behandelingstraject zal moeten ingaan gericht op vermindering van het recidiverisico, teneinde in de toekomst eventueel in aanmerking
te kunnen komen voor toelating tot de re-integratiefase.
Alles overwegende heb ik bij besluit van 21 december 2021 aan P. gecommuniceerd dat ik de besluitvorming omtrent zijn overplaatsingsverzoek naar een
FPC aanhoud in afwachting van de uitkomst van de indicatiestellingsprocedure (een indicatie is een verwijzing die nodig is voor behandeling van een
justitiabele in een instelling). Inmiddels is voor P. een indicatie afgegeven
voor plaatsing in een FPC voor behandeling. Zoals aangegeven in de
beantwoording van vraag 3 staat P. sinds 8 september 2022 op de wachtlijst
van FPC De Rooyse Wissel. Wanneer een opnamedatum bekend is, neemt de
directeur van de penitentiaire inrichting namens de Minister een besluit over
het overplaatsingsverzoek. Tijdens het behandeltraject zal geen sprake zijn
van re-integratieactiviteiten zoals verlof of andere vrijheden. Na afloop van de
behandeling gaat P. weer terug naar de penitentiaire inrichting. Het Adviescollege brengt in 2023 weer een vervolgadvies uit in de zaak P. omtrent de
re-integratiefase.
Vraag 8
Hoe is bij het besluit in 2019 en het besluit in 2022 de impact op de vele
slachtoffers en nabestaanden in Venlo en omstreken gewogen?
Antwoord 8
Het wegen van de belangen van slachtoffers en nabestaanden gebeurt door
het Adviescollege in het kader van zijn advisering aan de Minister voor
Rechtsbescherming over de toelating tot de re-integratiefase. Aan slachtoffers
en nabestaanden wordt gevraagd of zij bereid zijn mee te werken aan een
slachtoffer- en nabestaandenonderzoek. Een dergelijk onderzoek vindt plaats
door tussenkomst van Slachtofferhulp Nederland.
Indien de slachtoffers en nabestaanden dat wensen, worden zij door het
Adviescollege gehoord in het kader van het eerste advies. Bovenstaande is
ook van toepassing op de zaak P.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, Aanhangsel

3