Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

34 100

Wijziging van de Implementatiewet richtlijn
solvabiliteit II en de Implementatiewet richtlijn
financiële conglomeraten I ter implementatie
van de richtlijn 2014/51/EU van het Europees
parlement en de Raad van 16 april 2014 tot
wijziging van de Richtlijnen 2003/71/EU en
2009/138/EG alsmede de Verordeningen (EG) nr.
1060/2009, (EU) nr. 1094/2010 en (EU) nr.
1095/2010 wat de bevoegdheden van de
Europese toezichthoudende autoriteit (Europese
Autoriteit voor verzekeringen en
bedrijfspensioenen) en de Europese
toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit
voor effecten en markten) betreft (PbEU 2014, L
153) (Wet implementatie Omnibus II-richtlijn)

Nr. 7

NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 25 februari 2015
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel I, onderdeel A, subonderdeel 71, vervalt.
B
In artikel I, onderdeel A, komt subonderdeel 72 te luiden:
72. Onderdeel CM wordt als volgt gewijzigd:
a. Artikel 3:135, vijfde lid, komt te luiden:
5. Bij uitzonderlijke ongunstige omstandigheden als bedoeld in artikel
138, vierde lid, van de richtlijn solvabiliteit II, kan de Nederlandsche Bank
besluiten de in het vierde lid bedoelde periode voor de getroffen
verzekeraars te verlengen met een periode van maximaal zeven jaar,
rekening houdende met alle relevante factoren, inclusief de gemiddelde
uitlooptermijn van de technische voorzieningen.
b. Artikel 3:137 komt te luiden:
Artikel 3:137
1. De Nederlandsche Bank kan de vrije beschikking door een verzekeraar
met zetel in Nederland over zijn door de Nederlandsche Bank aangewezen

kst-34100-7
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 100, nr. 7

1

waarden, waar zij zich ook bevinden, beperken of hem verbieden om
anders dan met machtiging van de Nederlandsche Bank te beschikken
over deze waarden, indien:
a. de verzekeraar niet voldoet aan het bij of krachtens artikel 3:67
bepaalde met betrekking tot de technische voorzieningen;
b. sprake is van een constatering als bedoeld in artikel 3:57, vierde lid,
tweede volzin, en zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen op grond
waarvan de Nederlandsche Bank verwacht dat de financiële positie van de
verzekeraar nog verder zal verslechteren;
c. sprake is van een constatering als bedoeld in artikel 3:53, zesde lid; of
d. onverminderd de artikelen 3:135 en 3:136, sprake is van een
aanhoudende verslechtering van de solvabiliteitspositie van de verzekeraar.
2. De Nederlandsche Bank beperkt de vrije beschikking door een
verzekeraar met zetel in Nederland over zijn door de Nederlandsche Bank
aangewezen waarden, waar zij zich ook bevinden, of verbiedt hem om
anders dan met machtiging van de Nederlandsche Bank te beschikken
over deze waarden, indien de Nederlandsche Bank de vergunning van de
verzekeraar intrekt op grond van artikel 1:104, eerste of tweede lid.
3. Alvorens een besluit als bedoeld in het eerste lid, onderdeel a, te
nemen, stelt de Nederlandsche Bank de toezichthoudende instanties van
de andere lidstaten waar de herverzekeraar, levensverzekeraar of
schadeverzekeraar een bijkantoor heeft of waarnaar hij vanuit zijn
vestigingen in een lidstaat diensten verricht, in kennis van haar
voornemen.
4. In geval van toepassing van het eerste lid, onderdelen b, c, d of
tweede lid, stelt de Nederlandsche Bank de toezichthoudende instanties
van de andere lidstaten waar de verzekeraar een bijkantoor heeft of
waarnaar hij vanuit zijn vestigingen in een lidstaat diensten verricht, in
kennis van alle genomen maatregelen.
5. Indien de Nederlandsche Bank een besluit als bedoeld in het eerste of
tweede lid heeft genomen, kan zij de toezichthoudende instantie, bedoeld
in het derde lid, verzoeken overeenkomstige maatregelen te treffen ten
aanzien van de in de betrokken lidstaten aanwezige waarden, onder
opgave van een overzicht van die waarden.
6. De verzekeraar kan de ongeldigheid van een rechtshandeling, verricht
in strijd met de beperking of het verbod, inroepen indien de wederpartij
de maatregel kende of daarvan niet onkundig kon zijn.
7. De Nederlandsche Bank heft de beperking of het verbod op zodra de
verzekeraar weer voldoet aan het bepaalde bij of krachtens deze wet.
8. De Nederlandsche Bank stelt de toezichthoudende instanties, bedoeld
in het derde en vierde lid, in kennis van het besluit, bedoeld in het
zevende lid.
C
In artikel I wordt na onderdeel A een onderdeel ingevoegd, luidende:
A1
In artikel II, onderdeel G, van de Implementatiewet richtlijn solvabiliteit
II wordt in het tiende lid «artikel 3:73b» vervangen door: artikel 3:73c.
D
Na artikel III worden de volgende artikelen ingevoegd, luidende:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 100, nr. 7

2

ARTIKEL IIIA
Artikel 1, eerste lid, onderdeel l, subonderdeel 4°, van de Wet toezicht
accountantsorganisaties komt te luiden:
4°. een verzekeraar als bedoeld in artikel 1:1 van de Wet op het
financieel toezicht met zetel in Nederland, niet zijnde een verzekeraar met
beperkte risico-omvang als bedoeld in dat artikel;.
ARTIKEL IIIB
1. Ter voorbereiding op de invoering van richtlijn 2009/138/EG van het
Europees parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de
toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) (herschikking) (PbEU 2009, L 335) kan de Nederlandsche Bank de besluiten, bedoeld in artikel 308 bis, eerste lid,
onderdelen a tot en met i en k en l, tweede en derde lid, van de richtlijn
solvabiliteit II nemen.
2. Besluiten van de Nederlandsche Bank als bedoeld in artikel 308 bis,
vierde lid, van de richtlijn solvabiliteit II treden niet in werking voor
1 januari 2016.
Toelichting
Algemeen
De in deze nota van wijziging voorgestelde aanpassingen hebben tot
doel enkele verbeteringen en aanvullingen aan te brengen in de implementatie van de richtlijn solvabiliteit II, zoals gewijzigd door de richtlijn
Omnibus II. Met de wijziging van de Wet toezicht accountantsorganisaties
(Wta) in onderdeel D (artikel IIIA) wordt beoogd een onbedoeld effect van
het nieuwe toezichtregime voor verzekeraars met beperkte risico-omvang
te voorkomen.
Artikelsgewijs
A
Artikel 3:135 eist dat een verzekeraar in bepaalde situaties een
herstelplan indient. Artikel I, onderdeel A, subonderdeel 71, beperkt dit ten
onrechte tot verzekeraars die onder de richtlijn solvabiliteit II vallen.
Verzekeraars met beperkte risico-omvang moeten echter ook indien nodig
een dergelijk plan indienen. Daarom dient dit subonderdeel te vervallen.
B
Ter wille van de duidelijkheid wordt voorgesteld subonderdeel 72
opnieuw vast te stellen. De aanpassing van het nog niet in werking
getreden artikel 3:135 Wft is ongewijzigd, maar toegevoegd is een
aanpassing van het eveneens nog niet in werking getreden artikel 3:137
Wft. Wanneer de vergunning van een verzekeraar wordt ingetrokken, dient
de toezichthouder van de lidstaat van de zetel op grond van artikel 144,
tweede lid, laatste alinea, van de richtlijn solvabiliteit II de vrije
beschikking van de activa van de verzekeraar te beperken. Artikel 3:137,
eerste lid, van de Wft kent echter alleen een bevoegdheid tot beperking en
geen verplichting. In het nieuwe tweede lid is nu conform artikel 144,
tweede lid, van de richtlijn solvabiliteit II een verplichting opgenomen in
het geval van intrekking van de vergunning, ter vervanging van het eerste
lid, onderdeel e. De invoeging van het tweede lid heeft aanpassing van
verwijzingen en vernummering van leden tot gevolg en daarom is ervoor
gekozen artikel 3:137 in zijn geheel opnieuw vast te stellen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 100, nr. 7

3

C
In artikel II, onderdeel G, van de Implementatiewet richtlijn solvabiliteit
II wordt een verwijzing aangepast.
D
De in artikel IIIA voorgestelde aanpassing van de Wet toezicht accountantsorganisaties (Wta) wijzigt de definitie van het begrip organisatie van
openbaar belang (OOB) in artikel 1, eerste lid, onderdeel l, van die wet. De
Wta regelt het toezicht op accountantsorganisaties die wettelijke controles
uitvoeren bij controleplichtige ondernemingen en instellingen. Daarbij
gelden stringentere eisen ten aanzien van controles bij OOB’s. Tot de
ondernemingen die als OOB in de zin van de Wta worden aangemerkt
behoren herverzekeraars, levensverzekeraars en schadeverzekeraars met
zetel in Nederland waaraan een Wft-vergunning is verleend. Kleine
onderlinge schadeverzekeraars met zetel in Nederland die niet in het bezit
zijn van een vergunning, maar waaraan door de Nederlandsche Bank een
verklaring is verleend als bedoeld in paragraaf 2.1.1 van het Besluit
reikwijdtebepalingen Wft, vallen thans niet onder de definitie van OOB.
De introductie van een apart toezichtregime voor verzekeraars met
beperkte risico-omvang heeft tot gevolg dat een kleine onderlinge
schadeverzekeraar, indien deze niet onder de vrijstellingsregeling valt, een
vergunning dient aan te vragen. Dit zou er bij de huidige definitie van het
begrip OOB toe leiden dat de verzekeraar kwalificeert als OOB en te
maken zou krijgen met de zwaardere eisen die de Wta stelt ten aanzien
van de accountantscontrole bij OOB’s. Om dit onbedoelde gevolg en de
daaraan verbonden nalevingskosten te voorkomen, wordt voorgesteld de
definitie van OOB, voor zover het verzekeraars betreft, te beperken tot
verzekeraars met beperkte risico-omvang. Dit is in overeenstemming met
de herziene richtlijn wettelijke controles van jaarrekeningen (2006/43/EG),
op grond waarvan verzekeraars die onder de toepasselijke richtlijnen
vallen (thans: de richtlijn solvabiliteit II) als OOB dienen te worden
aangemerkt.
Artikel IIIB implementeert artikel 308 bis van de richtlijn solvabiliteit II.
Ter voorbereiding op de toepassing van de richtlijn solvabiliteit II dienen
door de toezichthouder bepaalde besluiten te worden genomen, zoals de
goedkeuring van het interne model dat de verzekeraar met ingang van
1 januari 2016 wil toepassen.
De richtlijn bepaalt in artikel 308 bis, vierde lid, dat de besluiten van de
toezichthouder over aanvragen voor goedkeuring of toestemming niet in
werking treden voor 1 januari 2016. Hierin voorziet het tweede lid.
De Minister van Financiën,
J.R.V.A. Dijsselbloem

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 100, nr. 7

4