Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2008–2009

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2308
Vragen van de leden Arib en Heerts
(beiden PvdA) aan de minister van
Justitie over het bericht dat slechts
een derde van de delicten wordt
aangegeven bij de politie.
(Ingezonden 11 februari 2009)
1
Hebt u kennisgenomen van cijfers
van het Centraal Bureau voor de
Statistiek (CBS), waaruit blijkt dat nog
geen derde van de delicten
aangegeven wordt bij politie?1

nemen? Zo ja, wat gaat u eraan doen
om dit te bewerkstelligen?
5
Deelt u de mening dat de aanpak van
seksueel geweld valt of staat met de
bereidheid van slachtoffers aangifte
te doen en alleen dan de daders
kunnen worden aangepakt? Zo ja,
welke acties worden ondernomen om
aangiftebereidheid onder slachtoffers
van seksueel geweld te vergroten?
1

Nu.nl, 9 februari 2009: «Nog geen derde van
delicten aangegeven bij politie».

2
Is het waar dat slechts 28 procent van
overtredingen en misdrijven waarvan
personen slachtoffer zijn geworden
leidt tot aangifte bij de politie?
Zo ja, wat is uw mening over dit
percentage? Wat zijn volgens u de
oorzaken van dit lage percentage?

Antwoord

3
Is het waar dat van dit percentage
slechts 7 procent van de seksuele
delicten bij de politie wordt
aangegeven? Zo ja, wat vindt u
hiervan?

2
De cijfers over het aangiftegedrag
komen voort uit de
Veiligheidsmonitor Rijk. Dit
onderzoek, dat wordt uitgevoerd door
het CBS in samenwerking met de
ministeries van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties en van Justitie,
wordt jaarlijks uitgevoerd. Ik zie geen
reden om aan de juistheid van de
resultaten van de Veiligheidsmonitor
Rijk te twijfelen.
Ik vind het ernstig dat delicten slechts
in bescheiden mate tot aangifte bij de
politie leiden.
Er is op het onderwerp
aangiftebereidheid al veel onderzoek

4
Is het waar dat slachtoffers van
seksueel geweld geen aangifte doen
omdat zij hetzij bang zijn voor
represailles hetzij het toch geen zin
heeft aangifte te doen? Als dit waar
is, deelt u de mening dat slachtoffers
zich beschermd dienen te voelen en
dat zij het vertrouwen dienen te
hebben dat politie en Openbaar
Ministerie (OM) deze zaken serieus

KVR35855
2080912910
0809tkkvr2308
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Antwoord van minister Hirsch Ballin
(Justitie) (ontvangen 14 april 2009)
Zie ook Aanhangsel Handelingen,
vergaderjaar 2008–2009, nr. 1807
1
Ja.

gedaan. Geconstateerd kan worden
dat de aangiftebereidheid afneemt
naarmate delicten de directe
persoonlijke levenssfeer raken en
schaamte een rol speelt, zoals bij
seksuele delicten. Wanneer er geen
sprake is van schaamte neemt de
aangiftebereidheid toe naarmate de
delicten een grotere emotionele
impact hebben, zoals bij tasjesroof. Er
is een hoge aangiftebereidheid bij
delicten die economische schade tot
gevolg hebben, waarbij een aangifte
verplicht is om verhaal te kunnen
halen bij de verzekering.
Autobeschadigingen, autodiefstal en
inbraken zijn hiervan een voorbeeld.
Objectgerelateerde delicten buiten de
persoonlijke levenssfeer zoals
vandalisme leiden vaak niet tot het
doen van aangifte.
3, 4 en 5
Ik verwijs u hieromtrent naar het
antwoord op de vragen 2, 4 en 5 van
het lid De Roon over deze
aangelegenheid (nummer 20090216 /
2080913540).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

4843