Datum
29 november 2022

review’ in reactie op de Onderwijsraad: het doel van clustergewijze visitaties,
namelijk continuïteit en vergelijkbaarheid in beoordelingen van soortgelijke
opleidingen, blijkt in de praktijk maar ten dele blijkt te kunnen worden gerealiseerd
omdat er vaak relatief veel tijd zit tussen panelbezoeken aan verschillende
opleidingen binnen eenzelfde cluster. Daardoor is in feite zelden sprake van een
panel dat in dezelfde samenstelling alle opleidingen binnen het cluster visiteert.
Daarnaast werkt clustergewijze visitatie – onbedoeld - ook beperkend: vergelijking
vindt nu alleen binnen een cluster plaats en niet daarbuiten. Vandaar dat de
onderlinge vergelijking van opleidingen met instellingsaccreditatie op een andere
manier wordt vormgegeven.
Ook de deelnemende instellingen aan het experiment relativeren sterk de
meerwaarde van de clustergewijze visitatie. Naar aanleiding van uw opmerkingen is
die bevinding sterker aangezet in de passage op p. 5, wordt aangegeven dat deze
signalen aansluiten op eerdere signalen hierover, en wordt verwezen naar de
bovengenoemde passage op p. 8 van de brief.
U merkte op dat de potentie van het accreditatiestelsel om kwaliteitscultuur te
kunnen bevorderen, vrijblijvend was geformuleerd (p. 5).
Dat is na aanpassing niet meer het geval: u stelt dat kennisdeling van de ervaringen
uit het experiment zonder meer bijdraagt aan een stelsel waarin de kwaliteitscultuur
wordt bevorderd.
U vroeg hoe we omgaan met zaken die bij het experiment niet goed gingen, of we
daar later op terug komen, en hoe dit in andere landen is opgepakt. Ook vroeg u
hoe we ondanks de overwegende positieve uitkomsten tot de ferme conclusie
komen het experiment niet door te zetten, en wat de gevolgen zijn voor de
volgende stappen in dit traject (p. 6).
Het enige element van het experiment dat uitdrukkelijk als niet succesvol werd
geëvalueerd is de knip tussen de standaarden, waardoor de deelnemende
instellingen geen volledige regie hebben over de opleidingsbeoordeling maar over
een deel daarvan. Deze knip – die overigens niet bestaat of heeft bestaan in andere
landen - was bij invoering van het experiment het resultaat van een politiek
compromis en dus vanuit OCW niet de initiële insteek voor de vormgeving van dit
experiment, noch voor de vormgeving van een nieuw accreditatiestelsel. Bij
instellingsaccreditatie is er wel volledige regie voor de instelling. Daarom is er bij
invoering van instellingsaccreditatie in strikte zin geen sprake van verlenging van
het experiment. De positieve uitkomsten van het experiment zijn echter wel degelijk
aanleiding om door te gaan met opleidingsbeoordelingen onder eigen regie (zij het
volledige eigen regie). De brief is dienovereenkomstig aangepast.
Intern wordt momenteel in overleg met de NVAO nagedacht over een overgang naar
het nieuwe systeem die ook voor de deelnemers aan het experiment werkbaar is.
We willen voorkomen dat zij vanwege het aflopen van het experiment in 2024, tot
aan de invoering van instellingsaccreditatie hun processen moeten aanpassen voor
een of enkele tussenliggende jaren.

Pagina 2 van 6

Datum
29 november 2022

U vroeg om te benadrukken dat er nog steeds goed zicht is op opleidingsniveau
maar dat eerder verandert er wie er verantwoordelijk is in het proces (p. 7).
Dit is aangepast, met de nuance dat niet alleen verandert wie er verantwoordelijk is
voor de vormgeving voor het proces maar ook wie uiteindelijk een besluit neemt
over de kwaliteit van een opleiding.
U vroeg hoe de overheid kan ingrijpen bij ernstige kwaliteitsgebreken bij een
opleiding (p. 9).
In de tekst is aangevuld dat de NVAO, indien daar aanleiding toe is en op uw
verzoek, een onderzoek kan instellen naar de kwaliteit van een opleiding en
daarover een advies kan uitbrengen. Als minister van OCW behoudt u de
bevoegdheid om in te grijpen indien blijkt dat de onderwijskwaliteit niet op orde is
en de instelling haar verantwoordelijkheid niet heeft genomen. Zo kunt u als
ultimum remedium, ook in een stelsel met instellingsaccreditatie, de accreditatie
van een opleiding intrekken.
U gaf aan benieuwd te zijn naar hoe de landen die al instellingsaccreditatie hebben,
zouden reageren op de punten van de Onderwijsraad en u vraagt hoe die punten
daar zijn geadresseerd.
Onderzoeken die we kennen naar ervaringen in landen met een systeem dat
vergelijkbaar is met instellingsaccreditatie, bieden niet specifiek inzicht in of en hoe in
andere landen de door de Onderwijsraad genoemde punten zijn meegewogen in het
ontwerp van de betreffende systemen. In de onderzoeken wordt dan ook niet specifiek
ingegaan op de principiële vraag of de overheid direct toezicht moet houden op het
opleidingsniveau, of goede interne kwaliteitszorg een waarborg vormt voor goed
onderwijs, op de noodzaak tot benchmarking en op de vraag wanneer een interventieinstrumentarium dan wel extern toezicht in zijn algemeenheid, adequaat is. Om over
deze ontwerpkeuzes in andere landen meer gefundeerde uitspraken te kunnen doen,
zou meer uitgebreid onderzoek op specifiek deze punten nodig zijn.
We hebben wel uitvoerig ambtelijk overleg gevoerd met de NVAO Vlaanderen, en met
het Vlaamse onderwijsministerie, over het Vlaamse systeem van de instellingsreview
en de mate waarin dat vergelijkbaar is met de Nederlandse situatie. Daarbij is
gebleken dat sommige van de door de Onderwijsraad genoemde punten in het
Vlaamse systeem worden geadresseerd op een manier die vergelijkbaar is met het
Nederlandse systeem van instellingsaccreditatie zoals wij dat voor ogen hebben. Van
sommige door de Onderwijsraad genoemde punten blijkt dat deze specifiek zijn voor
de Nederlandse context. Waar relevant, nemen we de bevindingen uit de gesprekken
met Vlaanderen mee in de uitwerking van instellingsaccreditatie. In de bijlage bij deze
nota treft u een verslag van de belangrijkste bevindingen, in het licht van de
aanbevelingen van de Onderwijsraad (zie Bijlage I).
Aanpassing indiening TK wetsvoorstel instellingsaccreditatie
In de eerdere versie van de brief was opgenomen dat de indiening van het
wetsvoorstel instellingsaccreditatie werd voorzien voor eind 2023. Dit was eerder de
beoogde datum voor indiening, maar mede naar aanleiding van bestuurlijk overleg
met de stakeholders is afgesproken meer tijd te nemen voor de uitwerking.
Pagina 3 van 6

Datum
29 november 2022

Inmiddels is daardoor indiening van een wetsvoorstel in 2023 (blijkens overleg met
directie WJZ) niet meer haalbaar. In de aangepaste planning gaan we uit van
indiening van het wetsvoorstel in de tweede helft van 2024; inwerkingtreding van
de nieuwe wet is dan nog steeds haalbaar voor (eind) 2025). Over de precieze
implicaties van deze nieuwe planning voor het parlementair proces zullen we u
nader informeren in een separate nota.

Pagina 4 van 6

Datum
29 november 2022

Bijlage I: Bevindingen ambtelijk overleg NVAO Vlaanderen en Vlaams
onderwijsministerie, in het licht van aanbevelingen Onderwijsraad over
instellingsaccreditatie
Extern zicht op opleidingskwaliteit en interventie-instrumentarium
Met de NVAO Vlaanderen, en separaat met het Vlaams onderwijsministerie, bespraken
we of de Vlaamse overheid voldoende zicht heeft op de kwaliteit van het hoger
onderwijs op stelselniveau, en of eventuele gebreken in de kwaliteit(sborging) op
opleidingsniveau (tijdig) aan het licht komen.
Bevindingen:
•
In de Vlaamse wetgeving is de mogelijkheid opgenomen dat de Vlaamse
regering de NVAO de opdracht geeft de kwaliteit te beoordelen bij een
specifieke opleiding of een cluster van opleidingen, om zo nauwkeuriger en in
vergelijkend perspectief zicht te krijgen op de opleidingskwaliteit Dit
instrument, dat controversieel was onder instellingen bij de invoering van het
nieuwe stelsel - is tot dusver niet ingezet.
•
In plaats daarvan wordt primair het zicht op onderwijskwaliteit gehouden
doordat NVAO Vlaanderen overzichtsrapportages maakt van instellingsreviews
en daarmee openbaar maakt wat er op stelselniveau goed en slecht gaat. Het
(tussentijdse) zicht op de onderwijskwaliteit bij individuele instellingen wordt in
Vlaanderen op informele wijze behouden doordat door de NVAO inzet op
relatiebeheer met de instellingen.1
•
Of er daarmee voldoende zicht op kwaliteit is wordt door het Vlaamse
onderwijsministerie genuanceerd. Aan een systeem waarin instellingen en
opleidingen meer ruimte en vrijheid krijgen, is inherent dat er een risico is op
beperkter zicht op opleidingskwaliteit en op vergelijkbaarheid van opleidingen.
Deze keuze is, zo stelt het Vlaams ministerie, bewust gemaakt en de
uitkomsten daarvan worden geaccepteerd omdat de ingebouwde waarborgen
voor de Vlaamse context voldoende zijn en er vertrouwen is in de uitkomsten
van het systeem. Het ministerie heeft zodoende naar eigen zeggen beperkter
zicht op hoe opleidingen de eigen regie invullen en op de
opleidingsbeoordelingen zelf, omdat de instelling zelf mag kiezen hoe zij
beoordelingen publiek maakt. Ook de NVAO heeft daar volgens het ministerie

1 Elke instelling heeft bij NVAO Vlaanderen een aanspreekpunt (meestal de persoon die ook

betrokken is op het moment dat er een opleidingsbeoordeling op maat van de eigen regie
wordt gedaan) waar ook tussentijds contact mee is. De instelling benadert de NVAO in geval
van vragen over bijv. wijzigingen in opleidingen, voornemens tot het starten van nieuwe
opleidingen, vragen over interpretatie van de beoordelingskaders, etc. Aan het begin van elk
jaar is er in ieder geval een contactmoment, waarbij vooruit wordt gekeken naar accreditaties
die op de planning staan. Daarnaast spreekt het bestuur van de NVAO elke 2 jaar met het
bestuur van elke instelling. Zo houdt de NVAO vinger aan de pols en zicht op hoe de instelling
de eigen regie inricht (dit is voor de NVAO Vlaanderen ook onderdeel van hun eigen interne
kwaliteitszorg).
Pagina 5 van 6

Datum
29 november 2022

beperkter zicht op, omdat rapporten van instellingsreviews daarover beperkt
informatie geven.2
Daarnaast bespraken we of er in Vlaanderen aanleiding was extra waarborgen te
introduceren als tegenwicht voor de eigen regie die instellingen hebben verkregen.
Bevindingen:
•
Gezien de (politieke) context in Vlaanderen die sterk van de Nederlandse
context verschilt is dit onderdeel daar anders ingericht dan nu voor het
Nederlandse stelsel wordt overwogen. Er heerst in Vlaanderen beduidend meer
vertrouwen ten opzichte van hogeronderwijsinstellingen. Vlaanderen kent geen
onderwijsinspectie: er zijn regeringscommissarissen die toezien op de
wettelijkheid van het handelen van instellingsbesturen. Zij grijpen in de
praktijk zelden in (n.a.v. incidenten), maar adviseren proactief over o.a.
personeelskwesties en aanstellingen.
•
Voor wat betreft toezicht door de NVAO: vanwege het intensieve relatiebeheer
met instellingen is het vertrouwen richting de instelling vanuit de NVAO groot
en wordt er geen aanleiding gezien om daarop nog instrumenten zoals
steekproeven of risicogericht toezicht in te zetten. Sector, parlement en media
vertrouwen tot nog toe op dit systeem en er worden zelden tot nooit vragen
gesteld, aldus NVAO Vlaanderen. Het ministerie kent ook kritische geluiden,
maar acht de waarborgen in het Vlaamse systeem voldoende.
Benchmarking en peer review
In het licht van de opmerking van de Onderwijsraad over peer review en
benchmarking, spraken we met het Vlaamse ministerie en de Vlaamse NVAO over
het vergelijkende aspect bij accreditatie.
Bevindingen:
•
Het is in ieder geval zo dat conform de ESG, Europese
hogeronderwijsinstellingen verplicht zijn tot het organiseren van peer
review. Een verplichting tot het (aantonen van) onderling leren door
vergelijkbare opleidingen is er niet in de ESG en ook niet in het Vlaamse
stelsel. De nadruk die in het Nederlandse debat over accreditatie wordt
gelegd op het vergelijkende aspect, herkent men in Vlaanderen niet.
•
Hoewel er dus geen verplichting tot benchmarking is in Vlaanderen, zien we
- zowel in Vlaanderen als in Nederland - dat er gremia zijn waarin
vergelijkbare opleidingen ervaringen en kennis uitwisselen. De verwachting
is dat opleidingen in het beoogde Nederlandse systeem van
instellingsaccreditatie nog verder gestimuleerd worden om de samenwerking
op te zoeken, omdat het onderlinge leren (benchmarking) in het nieuwe
systeem in Nederland wel een verplichting zal zijn bij de
opleidingsbeoordeling onder eigen regie.
2 Er staat bijvoorbeeld niet in hoeveel negatieve opleidingsbeoordelingen een instelling heeft

gehad; ook specifieke uitkomsten van opleidingsbeoordelingen en besluiten daarover van het
instellingsbestuur zijn niet opgenomen. Die informatie staat ook niet in het jaarverslag van de
NVAO. Dit is volgens het ministerie een bij-effect van de ‘Waarderende Aanpak’.
Pagina 6 van 6

Datum
26 september 2022

experiment de betrokkenheid van de onderwijsgemeenschap bij kwaliteitszorg
heeft vergroot (zie verder: toelichting).
•

Het experiment ILO zult u niet voortzetten. Reden is dat uit de evaluatie van
het experiment naar voren is gekomen dat de knip tussen de beoordeling van
Kwaliteitskenmerken I en II, zoals vormgegeven in het experiment, als niet
doelmatig wordt ervaren.

•

Daarnaast gaat u in op de aanbevelingen voor het hoger onderwijs uit het
advies van de Onderwijsraad. Het advies richt zich op de beweging van
opleidingsaccreditatie naar instellingsaccreditatie. De raad geeft hierbij een
aantal overwegingen mee, waarop u in uw reactie ingaat.

•

De raad adviseert om de uitkomst van de evaluatie van het experiment
instellingsaccreditatie af te wachten. U neemt de uitkomsten mee in de
verdere vormgeving.

•

De raad merkt op dat instellingsaccreditatie zo zou moeten worden
vormgegeven dat het extern toezicht direct zicht houdt op de kwaliteit van
onderwijs aan opleidingen. U geeft aan dat bij instellingsaccreditatie het door
de overheid afgegeven keurmerk van opleidingsaccreditatie blijft bestaan.
Daarnaast blijft het verplicht dat elke opleiding eens in de zes jaar wordt
beoordeeld door onafhankelijke deskundigen, en blijven de Europese
kwaliteitsnormen, de European Standards and Guidelines van toepassing. Wat
verandert is de wijze waarop de accreditatie voor bestaande opleidingen
plaatsvindt. Instellingen die instellingsaccreditatie hebben verkregen, krijgen
hierover de regie.

•

De raad geeft mee dat het op orde hebben van de interne kwaliteitszorg geen
waarborg vormt voor goed onderwijs. U geeft aan dat met de instellingstoets
onder andere wordt beoordeeld of de instelling een systeem van interne
kwaliteitszorg heeft ingericht dat waarborgt dat door de instelling op een
goede manier opvolging wordt gegeven aan de oordelen van onafhankelijke
deskundigen over de opleiding. Indien het oordeel is dat de opleidingskwaliteit
niet goed kan worden geborgd, dan zal dit invloed hebben op de uitkomst van
de instellingstoets en dus op het recht van de instellingen om
opleidingsbeoordelingen onder eigen regie uit te voeren.

•

De raad merkt op dat bij gebrek aan wettelijke normen kwaliteitsbeoordeling
voor een belangrijk deel aankomt op benchmarking en het professionele
oordeel van experts op een specifiek terrein. In het huidige accreditatiestelsel
komt dat tot uiting in de clustergewijze visitatie van soortgelijke opleidingen
en in de relatie tussen visitatie en accreditatie, aldus de raad. De raad
overweegt dat in een stelsel met instellingsaccreditatie hierin op een of
andere wijze voorzien zal moeten worden. U stelt dat met de introductie van
Pagina 2 van 5

Datum
26 september 2022

instellingsaccreditatie de verplichting vervalt tot deelname aan landelijke
visitatiegroepen onder beheer van de NVAO, omdat het doel – continuïteit en
vergelijkbaarheid in beoordelingen van soortgelijke opleidingen – in de
praktijk maar ten dele blijkt te kunnen worden gerealiseerd. In een stelsel
van instellingsaccreditatie is de opleiding vrij in het bepalen van de opleiding
waarmee zij zich wil vergelijken. Uit het experiment ILO is gebleken dat
opleidingen deze ruimte ook pakken en hierin bewuste keuzes maken.
•

De raad wijst op het belang van het behoud van een adequaat interventieinstrumentarium indien een individuele opleiding kwalitatief onder de maat is.
Bij instellingsaccreditatie zou daarin moeten worden voorzien zodat in dat
geval het onderwijs op het opleidingsniveau verbeterd kan worden, zonder
dat dit direct hoeft te leiden tot verlies van instellingsaccreditatie voor de
gehele instelling. U deelt deze mening. U geeft aan dat een kwaliteitsgebrek
op opleidingsniveau in het nieuwe stelsel niet noodzakelijkerwijs een
aanleiding is om instellingsaccreditatie te verliezen: het signaleren en op
opleidingsniveau oplossen van gebreken kan immers juist een indicatie zijn
van effectieve interne kwaliteitszorg. Belangrijke waarborgen voor de
opleidingskwaliteit, zoals we deze kennen in het huidig stelsel, blijven bij
instellingsaccreditatie behouden. Daarnaast vraagt de stelselwijziging om
intensievere samenwerking tussen NVAO en inspectie en komen er nieuwe
instrumenten bij om zicht te houden op opleidingskwaliteit; steekproeven, een
landelijke database van opleidingsrapporten en een escalatieprocedure op
elke instelling voor studenten met zorgen over de opleidingskwaliteit.

•

De raad vraagt ten slotte aandacht voor het feit dat er sprake zou zijn van
een systematiek waarbij een parallel systeem van extern toezicht in het ho
nodig blijft. U geeft aan dat de raad hiermee vermoedelijk doelt op de
passage uit de Kamerbrief over de uitwerking van instellingsaccreditatie
waarin is aangegeven dat bij weigering of verlies van instellingsaccreditatie
als gevolg van de instellingstoets, de opleidingsbeoordeling blijft plaatsvinden
op de wijze waarop dit in het huidige stelsel ook het geval is. Hiermee wordt
bedoeld dat de instelling in dat geval niet de eigen regie kan voeren over de
opleidingsbeoordeling, en de regie hierover bij de NVAO komt te liggen totdat
de instelling heeft aangetoond zelf (weer) in staat te zijn zelf de
opleidingsbeoordelingen te regisseren. Er zal dus geen sprake zijn van een
parallel systeem; er is één systeem dat een aantal modaliteiten kent voor
externe verantwoording aan de NVAO. U benadrukt dat de implicaties van een
negatief besluit op de toets voor instellingsaccreditatie zorgvuldige
doordenking vergen. Echter, in geen geval leidt een negatief besluit op de
toets voor instellingsaccreditatie ertoe dat de accreditaties van alle
opleidingen van de instelling komen te vervallen.

•

U concludeert dat de uitkomsten van de evaluatie van het experiment ILO een
ondersteuning zijn van uw voornemen om toe te werken naar
Pagina 3 van 5

Datum
26 september 2022

instellingsaccreditatie. De ervaringen en aandachtspunten uit de evaluatie
alsook de overwegingen van de Onderwijsraad neemt u mee bij het verder
uitwerken van instellingsaccreditatie. Indiening van het wetsvoorstel is
voorzien voor eind 2023.

Toelichting
Experiment ILO
In 2018 is het experiment instellingsaccreditatie met lichtere
opleidingsbeoordeling van start gegaan, dat beoogt bij te dragen aan de verdere
doorontwikkeling van het accreditatiestelsel. Het doel van het experiment is om te
onderzoeken of instellingsaccreditatie met lichtere opleidingsaccreditatie leidt tot
versterking van de kwaliteitscultuur, meer eigenaarschap voor studenten en
docenten en meer doelmatigheid. Aan het experiment doen vier hogescholen
mee. Zij krijgen de ruimte om binnen de European Standards and Guidelines
(ESG) hun eigen kwaliteitstoets op de kwaliteitsstandaarden
‘onderwijsleeromgeving’ en op ‘toetsing en examinering’ vorm te geven
(kwaliteitsaspecten II). De standaarden ‘beoogde leerresultaten’ en ‘gerealiseerde
leerresultaten’ zijn nog wel door de NVAO beoordeeld (kwaliteitsaspecten I). De
aan het experiment deelnemende opleidingen zijn niet verplicht om deel te nemen
aan de landelijke visitatiegroepen (clustergewijze visitatie). Het experiment loopt
tot 1 oktober 2024.
Belangrijkste conclusies uit tussentijdse evaluatie experiment ILO
• De kwaliteit van het onderwijs is geborgd bij de deelnemende opleidingen: ze
zijn allen positief beoordeeld als onderdeel van de opleidingsbeoordeling.
• Er zijn sterke aanwijzingen dat het bieden van meer ruimte en vertrouwen aan
ho-instellingen om de eigen kwaliteitszorg vorm te geven op een manier
passend bij de instelling, leidt tot het vergroten van betrokkenheid en
eigenaarschap van de onderwijsgemeenschap. Dit leidt tot een versterking van
de kwaliteitscultuur en minder ervaren lasten.
• Reguliere onderwijsvisitatie wordt door een groot deel van de deelnemende én
niet-deelnemende instellingen ervaren als een ‘hoepel om doorheen te
springen’. Dit komt door een te grote focus op verantwoording van een
papieren realiteit die geen of te weinig verbinding heeft met de daadwerkelijke
onderwijspraktijk. Men ervaart de onder eigen regie vormgegeven
kwaliteitstoetsen als zinvoller.
• De hierboven beschreven knip in de 4 kwaliteitsstandaarden wordt door de
deelnemende instellingen unaniem als weinig succesvol geëvalueerd. Het
accreditatiekader kent inhoudelijk en conceptueel een logische samenhang.
Het uit elkaar halen van de onderdelen wordt als geforceerd en onwerkbaar
beschouwd.
• Het separaat toetsen op de verschillende kwaliteitsonderdelen kost eerder
meer dan minder tijd. Echter, de lasten werden als minder zwaar ervaren door
de opbrengsten van de onder eigen regie vormgegeven toetsing. Die
opbrengsten waren bijvoorbeeld inspiratie, betrokkenheid en de focus op
Pagina 4 van 5

Datum
26 september 2022

•

ontwikkelmogelijkheden. Daardoor ervaart men over het algemeen meer
doelmatigheid.
De deelnemende opleidingen waren ontslagen van de plicht om met de andere
opleidingen in zogenaamde visitatiegroepen te worden gevisiteerd. Daarbij
dienden zij op andere wijze vorm te geven aan de ‘beoordeling van de
vergelijkbaarheid’. In het onderzoeksrapport wordt geconcludeerd dat hier
door alle instellingen en opleidingen nadrukkelijk gehoor aan is gegeven.
Zowel deelnemende als niet-deelnemende instellingen en opleidingen
relativeren daarbij sterk de mate waarin die vergelijkbaarheid in het reguliere
stelsel van clustergewijs visiteren uit de verf komt en vooral ook het belang
ervan.

Instellingsaccreditatie
U heeft in april van dit jaar de Kamer geïnformeerd over het voornemen om per
2025 het nieuwe systeem van instellingsaccreditatie in te willen voeren. Dankzij
een voortraject van jaren heeft nagenoeg het hele hogeronderwijsveld in februari
2021 haar steun uitgesproken voor de invoering. Blijkens schriftelijke vragen van
de Kamer over instellingsaccreditatie is zij op het moment verdeeld over de
wenselijkheid daarvan. Ook weten critici buiten de Kamer de laatste tijd vaker de
media te vinden.
Het advies van de Onderwijsraad, dat scherpe aanbevelingen doet over de
eventuele invoering van instellingsaccreditatie en wijst op risico’s, zet mede de
toon van het huidige debat over instellingsaccreditatie. De evaluatie van het
experiment ILO laat zien dat de deelnemende opleidingen positieve resultaten
zien na het experimenteren met instellingsaccreditatie. Onderhavige brief kan
daarom bijdragen aan het behouden van momentum en draagvlak van de
stakeholders, en het verkrijgen van steun in de Kamer.

Pagina 5 van 5